Ήταν μια ωραία ηλιόλουστη μέρα. 15/2/2025. Μεσημεράκι στο Ναύπλιο για άσχετη δουλειά σε γνωστό μαγαζί βιβλιοπωλείο. Ήρθε η ώρα φαγητού. Δεν μπορεί μονολογώ. Κάπου θα έχει μια καλή ταβέρνα. Παραλία, κέντρο παλιά πόλη. Ξαφνικά μου ήρθε μια ιδέα θυμήθηκα την 25η Μαρτίου. Κάποιος κάποτε μου είχε μιλήσει για ταβερνάκια. Εγώ ο ίδιος κάτι θυμόμουν. Πράγματι αντί να κάνω κατά την Κίο έστριψα προς Παλαμήδι. Βρήκα πάρκιν πολύ εύκολα και μπροστά μου είδα δύο μεζεδοπωλεία. Μια χαρά λέω. Τίγκα όμως και τα δύο. Εκτός από ένα συμπαθητικό τραπεζάκι με τρεις καρέκλες και δίπλα στο τζάμι που βρήκα στο ένα. Οι σερβιτόρες και οι δύο τσαγανές. Σβέλτες εξυπηρετικές χαμογελαστές. Η παραγγελία ήταν ήδη στο κεφάλι μου από το διάβασμα του καταλόγου στην είσοδο. Ο χώρος ζεστός διακοσμημένος ευχάριστα έξυπνα του γούστου μου. Η σερβιτόρος πλησίασε και μου πρότεινε το κατάλογο. Ώπα λέω μη κουράζεστε τόχω. Θα μου φέρετε μια μανιτάρια πλευρώτους μια πατάτες τηγανιτές με το τυράκι ξεχωριστά ψωμάκι νεράκι και μια μπύρα τη καλύτερη που έχετε της προτίμησής σας. Σας δίνω το οκέϋ για όποια θέλετε εσείς σας έχω εμπιστοσύνη ο,τι θέλετε. Αντιληφθήκατε τις προτιμήσεις μου. Ευχαριστώ. Ο χρόνος άρχισε να κυλά ευχάριστα. Θαμώνες φεύγαν φανερά ικανοποιημένοι άλλοι έρχονταν. Δίπλα δύο ζευγαράκια εκ των οποίων το ένα είχε ένα μωράκι. Σε μια στιγμή άρχισε να διαμαρτύρεται με το τρόπος του. Μάλλον ήθελε αγκαλίτσα την οποία τελικά του πρόσφερε ο μπαμπάς. Ήταν λέει πιο καλή από αυτή της μαμάς. Λίγο προτού το πάρει στα χέρια του ο μπαμπάς ζήτησα ευγενικά συγνώμη. Μπορώ να βοηθήσω; Έχουν περάσει από τα χέρια μου τρία. Κάτι μου έχει μείνει.. χαχαχα.. Η προετοιμασία των εδεσμάτων σίγουρα ήθελε το χρόνο της. Σκέφθηκα στο περίμενε να προσθέσω και ακόμη ένα πιάτο στο μενού μου. Αυτή τη φορά δικό μου. Έβγαλα ένα βιβλιαράκι από το τσαντάκι μου. Ήταν Αριστοφάνης. Κωμωδία. Σφήκες. Μια χαρά. Το τοποθέτησα μέσα στο πιάτο και ακόνισα τα μαχαιροπήρουνα. Είχα πολύ όρεξη για διάβασμα και ευθυμία αλλά και ταξίδι στη χώρα των αρχαίων δικών με δικαστές κάθε καρυδιάς καρύδι από ένα τσούρμο πολίτες γέρους και άλλους που ήθελαν να ωφεληθούν από το τριώβολο που από Περικλή και ο αγύρτης και δημαγωγός Κλέων όριζε δικαστή με κλήρωση ενός οβολού για κάθε δίκη. Σκέπτομαι. Σίγουρα μέσα στους κληρωτούς θα είναι και σωστοί. Μπορεί και όλοι. Ρε μπα και χρειάζεται να εφαρμόσουμε το ίδιο σύστημα σήμερα για τα Τέμπη; Εδώ τα δύσκολα. Ποιος να το κάνει; Ο άνακτας; Αποκλείεται. Θα δούμε στις 28/2/2025. Θα το παλέψουμε όλοι μαζί. Ωραία. Ο χρόνος αναμονής καλύφτηκε ευχάριστα και σε λίγο ήρθανε και τα πιάτα! Καλό καμωμένα τα μανιτάρια ήταν απλωμένα σε μια πιατελίτσα με τη demi glace σαλτσούλα τους. Οι πατατούλες νοστιμότατες σε μπολάκι. Τυράκι τριμμένο σε πιατάκι δίπλα. Η μπύρα όντως εκπληκτική. Προέλευση από την Εύβοια. Διάβασα κριθάρι βύνη κλπ. Μικρός παραγωγός πετυχημένο προϊόν. Δείτε τη φωτογραφία. Το γεύμα περατώθηκε και με μια μπάλα παγωτό με συνοδεία λαμίτσες γλυκό από κίτρο ή περγαμόντο τέλειο. Φωτογραφίες απαραίτητες. Ο κόσμος είχε αραιώσει. Ελεύθερος να τραβήξω αυτά που ήθελα. Μέσα έξω. Το Παλαμήδι ήταν ακριβώς πάνω από το Ζουρνάλ. Δεν είχα όρεξη να του αφιερώσω χρόνο παρά μόνο κάποιες φωτογραφίες που θα δείτε παρακάτω. Αυτά φίλοι μου. Ήταν μια ευχάριστη ώρα που πέρασα σε ένα ιδιαίτερο ωραίο μαγαζί στο Ναύπλιο κοντά στο σπίτι του Μπούμπουλη απογόνου της Μπουμπουλίνας! Λογαριασμός ούτε 20€! Και μόνο η ευγένεια τα χαμόγελα το κέρασμα άξιζαν πολλά πιο πάνω. Ζουρνάλ λοιπόν και πάλι με την πρώτη ευκαιρία. Α! ναι μια κρυφή ματιά φεύγοντας στην open Kitchen του μαγαζιού είδα την mise en place του chef και τα ελκυστικά φιλετάκια που προετοίμαζε και να η παραγγελία έτοιμη για την επόμενη επίσκεψη. Bon apetit από τώρα χαχαχα!
Χρήστος Ρουμελιώτης
.jpg)
.jpg)
«Το καλό φαγητό είναι αδιαπραγμάτευτη αξία! Είναι ένας σημαντικός παράγοντας των ανθρώπινων σχέσεων. Εχει σημασία πώς το επεξεργάζεσαι ή πώς το ξεφτιλίζεις. Στην ταινία λειτουργεί ως ένα μέσο για να εκφραστούν το πάθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων, η ανάγκη να διεισδύσεις σε έναν άνθρωπο χωρίς λέξεις. Επίσης, το φαγητό μπορεί να μείνει στο μυαλό σου για πάντα αν φας κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Θεωρώ ότι οι σέφ είναι μεγάλοι καλλιτέχνες».
Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.
