Ν' ανοίξει η πόρτα της πόλης No 2017..
Για τον εξανθρωπισμό των Αθηνών..
Παρατηρώ μερικές θετικές παρεμβάσεις..
Ελάχιστες αλλά ενθαρρυντικές..
Στα κτίριο Εθνικής Τραπέζης Ομονοίας..
Στα πρώην.Δικαστήρια οδού Σανταρόζα..
Σε διάφορα τοιχία Ομονοίας, Περιφέρειας Συγγρού..
Πρώην Μινιόν (κάλυψη), περιοχή πρώην Marmara Hotel..
Και αλλού ίσως, που μου φεύγει Πού..
Χρειάζεται όμως τώρα καταιγίδα παρεμβάσεων..
Για μας τους πολίτες πρώτα και επισκέπτες μετά..
Από κρατικοδημοτικοδίαιτους φορείς (;)..
Γιατί οι δύο αυτοί είναι γόρδιος δεσμός..


«Το καλό φαγητό είναι αδιαπραγμάτευτη αξία! Είναι ένας σημαντικός παράγοντας των ανθρώπινων σχέσεων. Εχει σημασία πώς το επεξεργάζεσαι ή πώς το ξεφτιλίζεις. Στην ταινία λειτουργεί ως ένα μέσο για να εκφραστούν το πάθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων, η ανάγκη να διεισδύσεις σε έναν άνθρωπο χωρίς λέξεις. Επίσης, το φαγητό μπορεί να μείνει στο μυαλό σου για πάντα αν φας κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Θεωρώ ότι οι σέφ είναι μεγάλοι καλλιτέχνες».




Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.


