Seiche à la Diepoise, σουπιές αλά Diepoise

Σουπιές a la Diepoise 

Ξεπάγωμα βράσιμο 

Μετά από 10-15 λεπτά

Τις βγάζω και τις κόβω με ψαλίδι κορδέλες 

Κρατάω το ζουμί στην άκρη 

Σε κατσαρόλα βάζω λάδι και βούτυρο

Σωτάρω λίγο κρεμμύδι ψιλοκομμένο 

Σωτάρω μετά περισσότερο πράσσο ψ.

Ρίχνω τις κορδέλες.

Σβήνω με κρασί.

Ρίχνω αλάτι πιπέρι άσπρο. 

Λίγο μουστάρδα.

Τέλος τη κρέμα γάλακτος με προσοχή μη κόψει. Μία βράση.

Tzatziki recette, We go Kapandriti, Τζατζίκι συνταγή Γιώργου Σκίντζου, Καπανδρίτι, ταβέρνα Μουριά

Συνταγή τζατζίκι Γιώργου Σκέντζου 

1 κιλό γιαούρτι 

να στραγγίσει γελαδινό 10%

2 αγγούρια

Τρίβουμε στο χοντρό

Ρίχνουμε αλάτι 

στίβουμε με το χέρι

Να στραγγιξει

Να φύγει το ζουμακι 

5,6 σκελίδες σκόρδο

Το περνάμε στο μπλέντερ

Με λάδι και ξυδι (για να χτυπηθεί)

Λάδι φρέσκο

Ξύδι με το μάτι

Τα ρίχνουμε στο γιαούρτι 

και ανακατεύουμε.

 

Τα φασολάκια που πιάστηκαν (μαγειρεύτηκαν) απότα πράσα και συνουστιάστικαν μέσα σε μια κατσαρόλα! χαχαχα!

Τα φασολάκια που πιάστηκαν (μαγειρεύτηκαν) από (σ)τα πράσα και συνουστιάστικαν μέσα σε μια κατσαρόλα! χαχαχα!

Μια ερωτική συνταγή..

Μια φορά και ένα καιρό μέσα στο ψυγείο συν υπήρχαν κάτι πλατιά ωραία φασολάκια από το κτήμα του παππού Στάθη στη κατάψυξη βέβαια (μπρρ..μπρρ..) και μπόλικα ευθυτενή περήφανα αυστηρά και καχύποπτα αλλά μοσχοβολούντα πράσα που επίμονα αναζητούσαν διέγερση.. Την έστησαν λοιπόν (τα πράσα) σε μια κατσαρόλα με φρέσκο βιολογικό λάδι από το κτήμα του παππού Χρήστου με ένα φίλο τους τον κ.Κρεμμύδα καμουφλαρισμένα με μαϊντανό, άνηθο και σκόρδο και αρωματισμένα με Μαλαγουζιά και εξαιρετικό λικέρ B&B. Ένα εξαιρετικός αραιωμένος συμπυκνωμένος τοματοπολτός χύμηξε μέσα στη κατσαρόλα αυτόκλητος. Συνεπικουρούντα τα 4 πιπέρια, το ήπιο αλατάκι 33%, η μουσταρδίτσα και ένα άλλο μυστικό υλικό άρχισαν να δρουν και να αντιδρούν αναμεταξύ τους έντονα και ερωτικά επί μία ολόκληρη ώρα.. μιλάμε για κραιπάλη. λ Η συνουσία υπήρξε τέλεια. Όταν τελείωσαν με το καλό παρουσίασαν το αποτέλεσμα φαρδιά πλατιά σε ένα ευρύχωρο πιάτο και κάλεσαν και δύο μπινελικομπιφτέκια να τα συνοδεύσουν. Η όλη παρασκευή εικάζεται ότι μπορεί να καλέσει στο τραπέζι και μια ταπεινή μπυρίτσα για ξενέρωμα ή ξεκάρφωμα ή απόλαυση και καλή όρεξη!

Χρ.Ρ. 20/1/2022 Κυψέλη Αθήνα, οικία.

2 culinary tips μίγμα για ψητό κοτόπουλο κ σάλτσα για διάφορες χρήσεις

Το παρακάτω μίγμα είναι κατάλληλο για ψητό κοτόπουλο φούρνου με πατάτες
Σε Μπλέντερ τοποθετώ:

• -Λάδι
• -Κρασί
• -Μουστάρδα
• -4 πιπέρια
• -Αλάτι
• -Κάρυ λίγο
• -Θυμάρι
• -Σκόρδο
• -Λεμόνι χυμό μισό

Μπριάμι "Super duper gardener" briami, πρωτοδοκίμαστη συνταγή, μέτρια αποτελέσματα, βάλτε την υπογραφή σας

Μπριάμι "Super duper gardener"

• Πατάτες 4 μακρόστενες εγκάρσιες στα 2 και φέτες.
• Περίπου έτσι όλα τα λαχανικά.
• Κολοκύθια 800 γρ.
• Μελιτζάνες 700 γρ.
• Γλυκοπατάτα 1 σε φέτες
• 2 πράσα σε ροδέλες.
• 2-3 φρέσκα κρεμμύδια σε ροδέλες.
• 4 μέτρια κρεμμύδια σε μισές ροδέλες.

ΜΜΜΜΜ(5*)! τι γλύκα είναι αυτή! Οικογενεια-άδα Ρουμελιώτη, Χρήστου, Ιωάννας, Ιάσσονα, Σπύρου Χρήστου Junior

Έτοιμο σε λίγο το ταςκεμπάμπ σβησμένο με λευκό κρασάκι και λιμοντσελάκι και ντραμπουί ναι ουί ουί με μανιτάρια κ σκορδάκι κ κρεμμυδάκι κ λίγο  κάρυ κ λίγα 4 πιπερακακια κ λίγο μούφα  αλατάκι κ ένα δαφνοφυλλαράκι και λίγο μπαχαράκι και στο πιάτο συνοδευόμενο με φιογγάκι (φαρφάλες) μπαριλά-κι... ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ!

Ψητό μοσχάρι κατσαρόλας με κρασί και πορτοκάλι + ψητά μανιτάρια πλευρώτους και πατάτες φούρνου με ρίγανη και θυμάρι!

Είθιστε κάθε χρόνο ημέρα Χριστουγέννων να χώνομαι από το πρωί στην κουζίνα για να προετοιμάσω το πανηγυρικό πιάτο της ημέρας που οι κάτοικοι της οικίας μου περιμένουν με αγωνία από μένα. Φέτος η ιεροτελεστία έλαβε χώρα παρόντων, Ιωάννας Χρήστου, Πόπης Χρήστου και Σπύρου Ρουμελιώτη και απόντων Χριστάκη Ρουμελιώτη στα Ζαγοροχώρια εκδρομή και Iάσσονα στα βουνά και τα Χανιά της Κρήτης ! όμορφα λοιπόν η μέρα μου ξεκίνησε με μια πολύ ωραία παρουσίαση του Γάλλου Chef  Glenn Viel, στο http://information.tv5monde.com/les-jt/64-minutes#edition0, από τον οποίο πήρα το μήνυμα της ημέρας. "Μαγειρέψτε απλά, με φυσικά και τοπικά υλικά, προσδώσετε ιδιαίτερη γεύση σε συνοδευτική σάλτσα και γαρνιτούρες, αγαπάτε αυτό που κάμετε, προσπαθήστε να ικανοποιείστε τον καθένα χωριστά".. Του μηνύματος λοιπόν ληφθέντος ξανάπιασα τα μαγειρικά σκεύη με λίγο αμηχανία ύστερα από αρκετό καιρό και να τα υλικά και να αποτελέσματα..
Υλικά και παρασκευή:

Μοσχαράκι ακοκκίνιστο

Μοσχαράκι ακοκκίνιστο με χυλοπίτες Μετσόβου ΜΙΣΚΟ !
Στη μαγειρική δεν υπάρχουν αδιέξοδα! Αν θέλεις να μαγειρέψεις μοσχαράκι κοκκινιστό και δεν έχεις φρέσκες ντομάτες για σάλτσα και δεν θέλεις τα πουαρό, τους τυποποιημένους τοματοπελτέδες κλπ, το πας αλλού ! Να λοιπόν η συνταγή: Υλικά για 5 άτομα: Ένα (1) ψιλοκομμένο ξερό κρεμμύδι. Είκοσι πέντε (25) γραμμάρια μπέϊκον ζουλιέν, 150 γραμμάρια πραγματικό ελαιόλαδο από το χωριό. Μισό κιλό τρυφερό μοσχαράκι νουά ή ποντίκι κομμένο σε κομμάτια 3εκΧ3εκ. 200 γραμμάρια άσπρο κρασί. ¼ κιλού μανιτάρια βιολογικά κομμένα εμανσέ. Λίγο κόκκινη πιπεριά και 2 μικρά τρυφερά καρότα σε συμπαθητικές φετούλες. Μίγμα από 4 πιπέρια τριμμένα. 2-3 κόκκους μπαχάρι. Αλάτι. 1 αστεράκι αστεροϊδούς γλυκάνισου. 25 γραμμάρια βούτυρο μαργαρίνη και ½ χυλοπίτες ΜΙΣΚΟ. 100 γραμμάρια παρμεζάνα. Λίγο χυμό από πορτοκάλι. Ζωμό βοδινού φρέσκο μισή συσκευασία.
Τι κάνουμε: Σε μία χύτρα (για γρήγορη εκτέλεση) ρίχνουμε το λάδι το κρεμμύδι και το μπέϊκον και τα τσιγαρίζουμε ελαφρά. (Αν θέλουμε το μπέϊκον το έχουμε βράσει και έχει αποβάλει το πολύ λίπος). Ρίχνουμε και κομμάτια του κρέατος και τα τσιγαρίζουμε ελαφρά. (Αν θέλουμε και αυτά τα έχουμε περάσει από μία βράση). Σβήνουμε με κρασί άσπρο και αφήνουμε τα υλικά να τα πούνε αρκετά μεταξύ τους! Στη συνέχεια αδειάζουμε το βαζάκι με τα μανιτάρια μαζί με το ζουμί τους μέσα στη χύτρα. Προσθέτουμε και τη ψιλοκομμένη πιπεριά και τις ροδελίτσες του καρότου! Όλα ωραία και καλά. Μια κουταλιά της σούπας αλάτι, ένας αστεροειδής γλυκάνισος και τα 4 καλά μας πιπέρια θα δώσουν διακριτικές γεύσεις όχι πολύ βαριές! Αφήστε τα λοιπόν να βράζουν πάντα όμως το νου σας μην τυχόν και πιούνε το ζουμί τους και κολλήσουν προς το τέλος. Σε 40-50 λεπτά θα είναι έτοιμα.
Τις χυλοπίτες τις έχουμε βράσει σε μια κατσαρόλα 11 λεπτά σε νερό λίγο λάδι και λίγο φρέσκο ζωμό βοδινού και ένα μισό λεμόνι! Τις ανακατεύουμε "στενά" και όταν βράσουνε τις σουρώνουμε τους ρίχνουμε λίγο βούτυρο και χυμό πορτοκάλι και τις σαλεύουμε να μην κολλήσουν. Τα περιεχόμενα των δύο μαγειρικών σκευών τελικά τα αναμιγνύουμε και voila το δεκανόστιμο πιάτο! Μοσχαράκι ακοκκίνιστο! Η παρμεζάνα συνοδεύει άριστα την παρασκευή. Η γευστική επιβράβευση είναι σίγουρα αναμενόμενη πριν ακόμα το δοκιμάσετε! Προσοχή όμως στα υλικά και τη πίστη στο αποτέλεσμα!
Καλή όρεξη - Bon apetit !
Χρήστος Ρουμελιώτης
Αθήνα, 29 Ιανουαρίου 2010

Mελιτζανόρυζο !

Δίνω ψήφο παίρνω μελιτζανόρυζο !
Η Κυριακή τέσσερις Οκτωβρίου δύο χιλιάδες εννέα μας βρήκε όλους σπίτι. Τη Γιάννα, τον Σπύρο, τον Ιάσωνα, τον Χριστάκη και …μένα ! Μέρα ευχάριστη με ήλιο και ψήφο ! Το τελευταίο έχει γίνει πια ρουτίνα τα τελευταία χρόνια και από τη ψηφούλα μας εδώ που τα λέμε λίγα πράγματα ελπίζουμε ! Φυσικά δεν απελπιζόμαστε και η όρεξη ούτε και η έμπνευση μας κόβεται ! Πρωί – πρωί λοιπόν ο απόηχος των πλημμυρών της 11ης Σεπτεμβρίου στην Εύβοια, μας πότισε κάτι στίχους που αναγκαστήκαμε να τους καρφιτσώσουμε στο site μας βλέπε http://dokimos.over-blog.com και για τα γενέθλια της Γιάννας να τρέξουμε να βρούμε καλό κρασί : Chardonnay από το «ΚΤΗΜΑ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ» και να μαγειρέψουμε ρολό χοιρινό στο φούρνο με δενδρολίβανο και θυμάρι. Τα ρολά τα έφτιαξε ο Λάμπρος ο χασάπης σπέσιαλ και μεις τα τσιγαρίσαμε με κρεμμυδάκι και τα σβήσαμε με κρασάκι. Σφηνούλες από σκορδάκι κρύφτηκαν μέσα στο τρυφερό κρέας, και όλα μαζί με πατατούλες καρέ στο φούρνο βλέπε φωτό.
Το Μελιτζανόρυζο !
Η ιδέα ξεκίνησε από τις βιο-μελιτζάνες του Βαγγέλη του Κόλλια από την Ερέτρια. Ας είναι καλά αυτός και το υπέροχο ρύζι της Τασίας ! Βαγγέλης και Τασία και μια χιώτικη συνταγή μας έδωσαν το μενού της ημέρας. Η υπέροχη καρυδόπιτα της Γιάννας (συνταγή θείας Σοφίας) θα ήταν το άριστο επιστέγασμα του γενεθλίου δείπνου. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑΝΝΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ όΛΟ ΧΑΡέΣ. Σε αγαπάμε πολύ. Χρίστος Παιδιά. Το εικαστικό ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ φιλοτέχνησε ένας από τους γραφίστες της οικογένειας ο Χριστάκης ! Το μελιτζανόρυζο το μαγείρεψε ο γράφων και αν θέλετε τη συνταγή του κάντε κλικ εδώ παρακαλώ !

21 Νοεμβρίου : Η γιορτή των λαχανικών

Φωτό ΧΡ
Κάποιος πρότεινε σε πέντε γινωμένες τομάτες, μία πράσινη πιπεριά, μία κίτρινη πιπεριά μία κόκκινη, ένα κολοκυθάκι, δύο κρεμμύδια μεσαίου μεγέθους, και μισό πράσο πως σήμερα είχαν τη γιορτή τους ! Ναι τη γιορτή τους 21 Νοέμβρη 2008. Τι να κάνουνε τι να κάνουμε σκέφτηκαν τα λαχανικά, και να η ιδέα μιας τομάτας να πιούνε, να χορέψουν και να φαγωθούνε έγινε αποδεκτή από όλα με ενθουσιασμό ! Μια κατσαρόλα μεσαίου μεγέθους χρησίμευσε ως πίστα ! Αυτό-καθαρίζονται τα κρεμμύδια και τα πράσα και αυτό-ψιλοκόβονται. Πηδάνε μέσα στη κατσαρόλα όπου 25 γραμμάρια βούτυρο με 50 γραμμάρια λάδι άρχισαν να ιδρώνουν και σε λίγο όλα μαζί να μαλακώνουν. Άρχισαν να διψάνε ! Ζήτησαν άσπρο κρασί να ξεδιψάσουν και να μην πάρουν φωτιά. Λίγο πετιμέζι πάρα κει δεν δίστασε να παίξει το ρόλο του συντονιστή (ενζύμου) και στο τέλος έπεσε και αυτό μέσα ! Τι όμορφα που ήσαν όλα μαζί ! και δώστου γύρω-γύρω-φέρναν-γύρω -γυρω κυνηγώντας ένα παιχνιδιάρικο κουτάλι !

Η ντομάτα από τη φύση της ντροπαλή χρειάστηκε παρακάλια να αυτό-ψιλοκοφτεί και να βουτήξει στη κατσαρόλα ! Άρχισε σε λίγο να χορεύει (βράζει) μέσα στο ζουμί της ! Ήλθε η σειρά του αυτό-ψιλοκομμένου κολοκυθιού και των πιπεριών να πηδήσουν μέσα τελευταία, για να διατηρήσουν το χρώμα τους μέχρι τέλος ! Παλαμάκια, λουλούδια και αρώματα στο χορό των λαχανικών έριχναν το αλάτι, το τριμμένο πιπέρι, η δάφνη το μπαχάρι το γαρύφαλλο και η κανέλα ! Τι απόλαυση, τι χορός, τι γλέντι !
Ήπιαν λοιπόν τα καλά λαχανικά το κρασάκι τους και χόρεψαν μέχρι τελικής πτώσης !
…………………………………………………………………………………….
Την ημέρα αυτή λοιπόν θα τη θυμούνται τα παιδιά γιατί η μακαρονάδα «πρίμα βέρα» τους άρεσε πολύ καθώς μάλιστα συνοδευόταν και από μία παρμεζάννα reggiano !
Prima Vera
Πρίμα είπαν τα καλά μας λαχανικά
Και πήδηξαν στη κατσαρόλα μαλακά
Συμφωνούμε με το λευκό κρασί
Να σιγοβράσουμε όλα μαζί
Και όπως σήμερα είναι μια ωραία μέρα
Θα φάνε τα παιδάκια μια σάλτσα βέρα

Χρήστος Ρουμελιώτης
Αθήνα, 21/11/2008 3:58 μμ


Φωτό ΧΡ

Boeuf a la Bourguignonne

[στη φωτο η δις Ντίνα Βρεττού]
[Η συνταγή είναι για τέσσερα (4) άτομα και είναι σε ελεύθερη και όχι μόνο μετάφραση γαλλικής συνταγής από «L’ art culinaire francais» της Flamarion, 1976] και η οποία έχει γίνει ...φιλενάδα με την κουζίνα μου] !

Ένα πε(5)ντα+νόστιμο φαγητό. Όσοι το δοκιμάζουν δύσκολα το λησμονούν. Θες το κόκκινο κρασί που περιέχει θες το όνομά του [Bourguignon] μπουργκινιόν αποτελούν μια πολύ καλή γευστική ατραξιόν για ένα κυριακάτικο τραπέζι… Αλλά ας εμπιστευθούμε τον κρεοπώλη. Ας του ζητήσουμε τα κομμάτια βοδινό που φυλάει ειδικά για το μπουργκινιόν. Βέβαια λίγο πολύ όλα κάνουν. Και collier (σπάλα) και culotte και tranche (από τα ειδικά τεμάχια) και άλλα ακόμη. Έτοιμα λοιπόν πεντακόσια [500] gr σε τεμάχια λίγο πιο μικρά σε μέγεθος από εκείνα του ραγού περιμένουν ανυπόμονα να τσιγαριστούν σε μία κατσαρόλα η οποία συμπαθεί τη δυνατή φωτιά παρέα με λίπος (saindoux) ή λάδι. Προσοχή. Το βούτυρο ας μην πλησιάσει καθόλου τη κατσαρόλα γιατί θεωρείται περιττό. Καλοκαθαρισμένα άκλαυτα κρεμμυδάκια περιμένουν τη σειρά τους να πηδήξουν μέσα για να τα βάλουν με το κρέας. Το μόνο που θα κατορθώσουν είναι να ενσωματωθούν με αυτό να γίνουν ριζολέ (risole) δηλαδή, και να απορροφήσουν ένα κουτάλι αλεύρι που αποφασίζει και αυτό να εισέλθει… Ένα κεφαλάκι σκόρδο πάρα κει, με χίλια [1000] βάσανα έχει δεχθεί να κάνει στρή-πτ-ίζ και να πολτο-ποιηθεί (στουμπηθεί) χάριν της συν+εύερεσης… Το κόκκινο κρασί αναλαμβάνει να καλύψει τα πάντα (στη κατσαρόλα) και μαζί με άλλα υλικά να τα’ αφήσει να σιγοβράσουν όλα στο ζουμί (τους)... δηλαδή ένα κουτάλι τοματοπελτέ, αλάτι, πιπέρι, μπουκέ γκαρνί (bouquet garni)* 125 gr λαρδί (μπέϊκον) χοιρινό τεμαχισμένο σε μακρόστενα κομμάτια και περασμένο από τηγάνι. Δυόμιση (2 ½ ) ωρίτσες όλα θέλουν μαζί να ετοιμαστούν και να βγουν ...έξω. Α! ναι παραλίγο να ξεχάσουμε τα 125 gr μανιτάρια. Τα τελευταία παρακάλεσαν τη κατσαρόλα να τους ανοίξει το καπάκι μόλις ένα ¼ τεταρτάκι πριν το τέλος για να πηδήξουν μέσα. Έτσι, είπαν, "φρέσκα τρυφερά και καλο+πλυμένα που είμαστε δεν θα ταλαιπωριθούμε πολύ μαζί με τα άλλα υλικά"…

Φαγητό γλυκό σα μέλι
κρύβει η καλή μας κατσαρόλα
και να το προσφέρει θέλει,
με ρυζάκι και μια σαλάτα λόλα…

Ο ψιλοκομμένος μαϊντανός ως διακόσμιση κλείνει την παράσταση… Ένα κόκκινο αγιο-ργήτικο Νεμέας ή Chateau Joulia Merlot Λαζαρίδη ζητάει νουνό και ζηλευτή… Καλή όρεξη!

Το κείμενο αυτό το έγραψε ο Χρήστος Ρουμελιώτης, και επι+δοκιμαστικό άκουσμα είχε η δίς Ντίνα Βρεττού η οποία προσφέρει τις επισιτιστικές της υπηρεσίες στο ξενοδοχείο Negroponte Resort.
[* ] Το bouquet garni είναι πράσσο παραγεμισμένο με μυρωδικά...

Η χορτόπιτα με το μάτι του ζωγράφου

Του Αλέκου Φασιανού

"Τρώμε κάθε μέρα. Το φαγητό έχει μια ιεροτελεστία. Θυμάμαι πριν από χρόνια, τα χρόνια της ανέχειας, όταν ένα κομματάκι ψωμί έπεφτε κάτω στο δάπεδο, σκύβαμε, το φυσάγαμε και το τρώγαμε. Ενώ σήμερα με τις ιατρικές συμβουλές, θα το πετάγαμε στα σκουπίδια ως βρόμικο και φορέα μολυσματικών νόσων. Εν τούτοις, όμως, τρεφόμαστε χειρότερα από το παρελθόν, με τροφές ιδιαίτερα που έχουν γίνει βιομηχανικές και άνοστες.

Και πριν από εβδομήντα χρόνια που τα μέσα ήταν περιορισμένα, οι άνθρωποι ήξεραν να διαλέγουν τα καλύτερα εδέσματα, τα οποία μαγείρευαν με τόσο ωραίο τρόπο που έγλειφες τα δάχτυλά σου.

Στα χρόνια τα κατοχικά η γιαγιά μου μάζεψε χόρτα από το χώμα και με λίγο αλεύρι έκανε μια χορτόπιτα που την έψησε στο τζάκι με ξύλα, σ' ένα σιδερένιο τηγάνι. Λοιπόν τέτοια χορτόπιτα δεν ξανάφαγα. Ακόμη βλέπουμε σε ντοκιμαντέρ λαούς της Αφρικής, πρωτόγονους, να πιάνουν ψάρια από το ποτάμι και να τα ψήνουν σε ένα φύλλο μπανάνας μαζί με διάφορα χορταρικά. Το αποτέλεσμα είναι ένα έδεσμα που για να το φας πρέπει να πας στο καλύτερο ειδικευμένο εστιατόριο.

Εχουμε αφθονία φαγώσιμων, αλλά όχι ποιοτικών. Μόνο γεμίζουμε την κοιλιά μας. Και χοντραίνουμε και ανοίγουμε μπόντι λάιν. Βλέπουμε λοιπόν ότι ο πολιτισμός δεν συμβαδίζει με τη διατροφή. Οι διατροφικές συνήθειες καταστρέφονται από το διαρκή εκλεπτυσμό. Οπως και στις τέχνες και στα γράμματα. «Προτιμώ την τέχνη των φτωχών και των αγραμμάτων» είχε πει ο Τσαρούχης. Αυτοί δίνουν τον πολιτισμό. Είναι η αρχή των πάντων. Ας ζούμε λοιπόν με τις αρχικές ρίζες, γιατί είναι πάντα πολύ πιο κοντά στην αλήθεια της φύσης και της ζώης".

Αλέκος Φασιανός

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 18/08/2007

Και ο μουσακάς θέλει το κρασί του!

Και ο μουσακάς θέλει … το κρασί του ! Και ποιο είναι αυτό ; Μα φυσικά το ΜΑΝΤΙΝΕΙΑ ΤΣΕΛΕΠΟΥ ! Το Μαντινεία Τσελεπού παράγεται από επιλεγμένους αμπελώνες στο Ζευγολατιό Κορινθίας και τα Αγιωργίτικα Μαντινείας από την αρωματική και φρουτώδη ποικιλία αμπέλου το Μοσχοφίλερο ! Ο Μουσακάς παρασκευάζεται με επιλεγμένα ποιοτικά υλικά με τον παραδοσιακό τρόπο στο Negroponte Resort Ερετρίας από τον Chef Κο Λάμπρο Τσουπή ! Κατά τη διάρκεια της συνάντησης των Μ(*). Τσελεπού και Π(**). Μουσακά στο τραπέζι του εστιατορίου κλείστηκε οινο-γαστρονομική συμφωνία περαιτέρω απεριόριστων συνευρέσεων προς όφελος της πελατείας του μαγαζιού !

Χρήστος Ρουμελιώτης
Negroponte Resort
Ερέτρια 31/7/2007 12:35 πμ
(*)M=Mοσχοφίλερος
(**) Π=5ντανόστιμος

Πάμε Ελλάδα ... για φασουλάδα !

ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ (του Αλέκου Φασιανού)

Μοδάτα εδέσματα. Πολλά τα εδέσματα, πολλά τα φαγητά, γέμισε ο κόσμος τροφή τόσο πολλή που μετά από κάθε γεύμα να πετάγονται μισοφαγωμένα τα πιάτα. Ενώ σε άλλες εποχές, σε άλλες περιπτώσεις, όταν υπήρχε ανέχεια, οι άνθρωποι ήταν φειδωλοί και έτρωγαν λίγο. Πολλές φορές ό,τι έβρισκαν. Η διατροφή αλλάζει, οι τροφές όμως μένουν οι ίδιες. Τώρα στην Ελλάδα, που υπάρχει αφθονία, οι μικρές ταβερνούλες τα παλιά καρβουνάδικα με τα βαρέλια κρασί, όπου πήγαινες όχι για να φας αλλά πιο πολύ για την παρέα. Εκεί σερβίρονταν λίγο κρασί ρετσίνα με λίγες ελιές, τσίρους, σαρδέλες, φάβα, φασόλια γίγαντες και τυρί. Και έτρωγαν με αργές τελετουργικές κινήσεις οι άνθρωποι, φέρνοντας στο στόμα τους το ποτηράκι με το κρασί, αργά, και πάλι ένα κομματάκι τυρί ή λίγο σαρδέλα. Υπήρχαν και τα οινομαγειρεία, όπου εκεί σερβίρονταν μαγειρεμένα φαγητά, κοτόσουπες, φασολάδες, γιουβαρλάκια και λαχανοντολμάδες.

Τώρα όμως που οι Ελληνες ταξιδεύουν πολύ τουριστικά, γεύτηκαν πολλές και διαφορετικές κουζίνες. Και έτσι συνήθισαν στο διαφορετικό τρόπο τού τρώγειν και θέλησαν να τον συνεχίσουν στην Ελλάδα, έτσι για ανάμνηση, για τρόπο πολιτισμού. Τώρα οι περισσότεροι πάνε στα εστιατόρια όχι για να φάνε αλλά για να βγούνε. Γιατί στο σπίτι έχει αρκετό φαγητό και όπως δεν αρέσκονται να τρώνε μόνοι βγαίνουν και διανύουν χιλιόμετρα παρασέρνοντας και τους φίλους τους σε μια μακρινή ταβέρνα όπου εκεί θα βρούνε το σπάνιο και το φρέσκο. Αλλά για προσέλκυση πελατείας εφευρίσκονται και διάφορα άλλα εδέσματα, πρώην ταπεινά και καταφρονεμένα, τα οποία ανασύρονται από την αφάνεια για να προσφερθούν με πρωτότυπο τρόπο στο πιάτο. Οι σαρδέλες και οι γαύροι, που ήταν πάμφθηνα για τους φτωχούς, έγιναν περιζήτητα γιατί επιπλέον από τις δημοσιεύσεις των περιοδικών απέκτησαν και ιατρική αξία επειδή περιέχουν λιπαρά οξέα. Η ρόκα που στην Ιταλία είναι όπως τα βλίτα, εδώ απέκτησε αξία με τυρί παρμεζάνα. Και λέγεται Σέζαρ σαλάτα. Του Καίσαρος δηλαδή. Ανακαλύφθηκε επίσης η αρμύρα και τρώγεται μετά βουλιμίας και ακρίβειας. Επίσης άλλο χόρτο νεοανακαλυφθέν είναι το σταμναγκάθι. Λένε, για να βρεις αυτό το χόρτο πρέπει να σκαρφαλώσεις βράχια στα απόκρυμνα βουνά της Κρήτης. Γι' αυτό τώρα καλλιεργείται και προσφέρεται αφειδώς. Η πεσκανδρίτσα, ένα ασχημομούρικο ψάρι που οι ψαράδες το πέταγαν, μπήκε μοδάτο και ακριβό στο τραπέζι. Ισως για το παράξενο του στόματός του. Εγώ πάντως δεν τρελαίνομαι για πεσκανδρίτσα αλλά ούτε για σαλάχι, που στη Γαλλία θεωρείται κλασάτο και σερβίρεται με ιεροτελεστία.

Αυτό όμως δεν κατέβηκε στην Ελλάδα. Σε λίγο όμως θα το έχουμε εξοστρακισμένο. Ψαχνόμαστε λοιπόν να βρίσκουμε καινούργια φαγητά για να εκπλήξουμε και να φανούμε κοσμογυρισμένοι. Μου κάνει εντύπωση πώς εμείς οι Ελληνες με τη μεσογειακή δίαιτα, που ζούσαμε με τα προϊόντα της χώρας μας, αυτά τα ταπεινά και βιολογικά, πώς μεταλλαχθήκαμε τρώγοντας μεγάλες ποσότητες κρεάτων τοποθετημένων καταλλήλως σε πρωτότυπα πιάτα. Νομίζω ότι οι Ελληνες για να εκτιμήσουν το ελληνικό, θα πρέπει να ζήσουν για λίγο σε καμιά Σουηδία ή Γερμανία για ν' αρχίσουν να αποζητούν τη φέτα, τις ελιές, τα φασόλια και τα ρεβίθια.

Εγώ όμως δεν ακολουθώ τη μόδα, αλλά τη γεύση την αυθεντική. Ο πολιτισμός παράγεται από το αυθεντικό.

Αλέκος Φασιανός
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 06/04/2007