ΚΑΦΕΣ ΣΤΗ ΞΗΡΑ ΣΤΑΘΕΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΝΕΡΑ ..
Παρακαλώ από τους έμπειρους συναδέλφους μου που θα δουν αυτό το ποστ είμαστε πάνω από 100 σε αυτή την ομάδα αποφοίτων σχολών τουριστικών επαγγελμάτων μπορεί κάποιος να "ψιθυρίσει" στο αυτί του άμοιρου τραπεζοκόμου πλέον θαλασσοκόμου ότι δεν θα φθάσει ποτέ στην σύνταξη γιατί τα αθροιτικά θα έχουν διαβρώσει τόσο πολύ το κορμάκι του και τη ζωή του και κανένας μητσοτακογεωργιάδης δεν θα ζει να τον υποστηρίξει αντίθετα οι νόμοι τους "φόλες" θα υπάρχουν (πλην ανατροπών που εύχομαι κάποτε να συμβούν ύστερα από αγώνες βέβαια) και θα τρώνε τα σωθικά των εργαζομένων, τη συνοχή της κοινωνίας και την κατακερματισμένη αντίσταση των συνδικάτων?!?!?!?. Αλοίμονο στον άμοιρο άπειρο θαλασσοκόμο που δεν ξέρει τι τον περιμένει.. εγώ δεν θα έλεγα (σήμερα 70 χρόνων παλιά καραβάνα και "Οδυσσέας" πλέον των ξενοδοχείων) να αρνηθεί να εκτελέσει μια καινοτομία.. αλλά ας διεκδικούσε/έκανε τα εξής πριν την αποδεχόταν:
«Το καλό φαγητό είναι αδιαπραγμάτευτη αξία! Είναι ένας σημαντικός παράγοντας των ανθρώπινων σχέσεων. Εχει σημασία πώς το επεξεργάζεσαι ή πώς το ξεφτιλίζεις. Στην ταινία λειτουργεί ως ένα μέσο για να εκφραστούν το πάθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων, η ανάγκη να διεισδύσεις σε έναν άνθρωπο χωρίς λέξεις. Επίσης, το φαγητό μπορεί να μείνει στο μυαλό σου για πάντα αν φας κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Θεωρώ ότι οι σέφ είναι μεγάλοι καλλιτέχνες».
Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.
