Πρώτα απ' όλα
πιο ΟΜΟΡΦΟ ΠΑΣΧΑ
και από τα παλιά
16/4/2025 Πάχη Μεγάρων και Νέα Πέραμος στο δρόμο προς Ναύπλιο. Κινέττα. Βλέπε όλες τις φωτογραφίες στο τέλος του text.
Ο δρόμος της παλαιάς εθνικής Αθηνών Κορίνθου περιλαμβάνει βαρκούλες, γραφικά θαλασσοχώρια γραμμικές βοτσαλωτές, χαλίκια δηλαδή, παραλίες, όμορφα σνακοκαφεμπάρ και γενικά ωραία φυσικά τοπία. Τέρψις οφθαλμών στομάχου και πνεύματος δοθείσης της ευκαιρίας. Μα από όλα πιο πολύ μου έκανε χαρά που βρήκα μια παρέα από ανέμελους σκύλους τύπου Φουκ που χαλαρά έφερναν γύρω το μαγαζί συνομιλούσαν με το αφεντικό τους λιμενικούς της Πάχης εμένα και άλλους. Το αφεντικό τους έχει μόνιμα ένα τηγάνι και νερό όπου κατά καιρούς βρίσκουν το φαγητό τους είτε από περισσεύματα πελατών είτε το τακτικό τους κολατσιό από το μαγαζί. Α τι ωραία που είναι ζωή. Όσο για μένα τους χορήγησα κάτι υπόλοιπα των γιγάντων που σερβιρίστικα και δεν ήθελα να αφήσω. Στα μάτια με κοίταζαν χωρίς να μιλάνε. Σαν άνθρωποι με συναισθήματα και συγκατάβαση. Έγλυψαν λοιπόν με βουλιμία το πιάτο τους ήπιαν το νερό τους γλάτσα γλούτσα και πήγαν και ξάπλωσαν νωχελικά στην είσοδο του μαγαζιού.
Ο δρόμος της παλαιάς εθνικής Αθηνών Κορίνθου περιλαμβάνει βαρκούλες, γραφικά θαλασσοχώρια γραμμικές βοτσαλωτές, χαλίκια δηλαδή, παραλίες, όμορφα σνακοκαφεμπάρ και γενικά ωραία φυσικά τοπία. Τέρψις οφθαλμών στομάχου και πνεύματος δοθείσης της ευκαιρίας. Μα από όλα πιο πολύ μου έκανε χαρά που βρήκα μια παρέα από ανέμελους σκύλους τύπου Φουκ που χαλαρά έφερναν γύρω το μαγαζί συνομιλούσαν με το αφεντικό τους λιμενικούς της Πάχης εμένα και άλλους. Το αφεντικό τους έχει μόνιμα ένα τηγάνι και νερό όπου κατά καιρούς βρίσκουν το φαγητό τους είτε από περισσεύματα πελατών είτε το τακτικό τους κολατσιό από το μαγαζί. Α τι ωραία που είναι ζωή. Όσο για μένα τους χορήγησα κάτι υπόλοιπα των γιγάντων που σερβιρίστικα και δεν ήθελα να αφήσω. Στα μάτια με κοίταζαν χωρίς να μιλάνε. Σαν άνθρωποι με συναισθήματα και συγκατάβαση. Έγλυψαν λοιπόν με βουλιμία το πιάτο τους ήπιαν το νερό τους γλάτσα γλούτσα και πήγαν και ξάπλωσαν νωχελικά στην είσοδο του μαγαζιού.
Η μικρή αυτή ανάπαυλα στην ερημιά μου έδωσε την ευκαιρία να παρατηρώ το ήρεμο πήγαινε έλα των φέρυμπότ από τη Σαλαμίνα και τους κινητούς επιβάτες του (αυτοκίνητα) και να το συγκρίνω με τη τρέλα των δρόμων των Αθηνών. Μεγάλη διαφορά. Επιλέγεις.
«Το καλό φαγητό είναι αδιαπραγμάτευτη αξία! Είναι ένας σημαντικός παράγοντας των ανθρώπινων σχέσεων. Εχει σημασία πώς το επεξεργάζεσαι ή πώς το ξεφτιλίζεις. Στην ταινία λειτουργεί ως ένα μέσο για να εκφραστούν το πάθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων, η ανάγκη να διεισδύσεις σε έναν άνθρωπο χωρίς λέξεις. Επίσης, το φαγητό μπορεί να μείνει στο μυαλό σου για πάντα αν φας κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Θεωρώ ότι οι σέφ είναι μεγάλοι καλλιτέχνες».
Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.
