Πάμε πλατεία Π. Μακρή Καισαριανή
Είχα μια ώρα στη διάθεσή μου. Έφθασα στη Καισαριανή γύρω στις 10.00. Απόλαυσα την μη οδήγηση. 224 το λεωφορείο. Λίγο διάβασμα στο βιβλίο τσέπης λίγο κινητό πέρασε γρήγορα η ώρα. Η διαδρομή αστική, Κυριακή πρωί λίγη κίνηση. Ο σκοπός του αστικού μου ταξιδίου να φτάσω σε ένα σημείο του άλσους της Καισαριανής προκειμένου να πάρω μέρος σε μια δενδροφύτευση με το σύλλογο ΚΕΦΙ.
Θεώρησα λοιπόν ευκαιρία να πάω νωρίτερα στο κέντρο της ιστορικής πόλης και να χαζέψω στη πλατεία. Από το παρελθόν τη θυμόμουν πολύ καλά. Σκοπευτήριο Καισαριανής ξέρετε. Και ποιος δεν το ξέρει;
«Το καλό φαγητό είναι αδιαπραγμάτευτη αξία! Είναι ένας σημαντικός παράγοντας των ανθρώπινων σχέσεων. Εχει σημασία πώς το επεξεργάζεσαι ή πώς το ξεφτιλίζεις. Στην ταινία λειτουργεί ως ένα μέσο για να εκφραστούν το πάθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων, η ανάγκη να διεισδύσεις σε έναν άνθρωπο χωρίς λέξεις. Επίσης, το φαγητό μπορεί να μείνει στο μυαλό σου για πάντα αν φας κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Θεωρώ ότι οι σέφ είναι μεγάλοι καλλιτέχνες».
Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.
