Ζητούν να γίνουν κτήμα των Κυψελιωτών
και πραγματικότητα στο χώρο.
Η Κυψέλη είναι χωριό, χωριά, Νήσος νησιά. Πλήθος από συντοπίτες πολλών διαμερισμάτων της Ελλάδος βρίσκουν "απάγκιο" στη περιοχή και κινούνται εντός και εκτός υπομονετικά και προς κάθε κατεύθυνση για να δουλέψουν, να επιβιώσουν, να μορφωθούν, να θεραπευθούν, να διασκεδάσουν και να λύσουν τα προβλήματα τους. Τελευταία βιώνουν και το ωμό απαράδεκτο black-out του ταχυδρομείου των.
Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλές άκρες ανθρώπων ομάδων και άλλων οντοτήτων που είναι δυνατόν να συγκινηθούν από πρωτοβουλίες σαν αυτήν και άλλες οι οποίες είναι τυφλές προς το παρών και περιμένουν κάποιον να τους δώσει φως..
Μέσα σε όλους είναι και οι κάτοικοι ή οι περαστικοί και οι φιλοξενούμενοι από άλλες χώρες συχνά χωρίς δικαιώματα και αντιπροσώπευση.
Χρειάζεται ένα μανιφέστο, μια χάρτα κοινών ευαισθησιών και αναζητήσεων
των κατοίκων της Κυψέλης και των εν λόγω προκειμένου να αναζητηθούν προβληματισμοί, κοινές σκέψεις, κοινά βήματα για το μέλλον.
Ναι σε αυτές τις πρωτοβουλίες με ανοιχτά συμμετοχικά μυαλά.
Χρήστος Ρουμελιώτης
Κάτοικος Κυψέλης
Από το 1986


«Το καλό φαγητό είναι αδιαπραγμάτευτη αξία! Είναι ένας σημαντικός παράγοντας των ανθρώπινων σχέσεων. Εχει σημασία πώς το επεξεργάζεσαι ή πώς το ξεφτιλίζεις. Στην ταινία λειτουργεί ως ένα μέσο για να εκφραστούν το πάθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων, η ανάγκη να διεισδύσεις σε έναν άνθρωπο χωρίς λέξεις. Επίσης, το φαγητό μπορεί να μείνει στο μυαλό σου για πάντα αν φας κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Θεωρώ ότι οι σέφ είναι μεγάλοι καλλιτέχνες».




Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.


