Πάσχα 2010. Εύβοια. Ερέτρια. Negroponte.

Ο χώρος σέβεται τον άνθρωπο. Του προσφέρει την άνεση, την πολυτέλεια να αισθανθεί διαφορετικός. Η τιμές σέβονται την τσέση σας και οι παροχές τα δίνουν ...όλα. Το Πάσχα είναι δικό σας και έτσι θα το νιώσετε στο Negroponte Resosrt Eretria 5*. Ελάτε στην Ερέτρια να καταλάβετε πως σας αγαπάμε, γιαυτό και σας χαμογελάμε και προπαντός σεβόμεθα τις οικονομίες σας. Για τιμές και προσφορές ρίχτε μιά ματιά εδώ. Προσφορά: Weekend 12-14 Μαρτίου 2010 από 37,50€/άτομο !Κάντε κλικ εδώ.

Καλό Πάσχα

www.negroponteresort.gr

Πάσχα Ερέτρια

www.negroponteresort.gr

Ερέτρια Πάσχα

Πάσχα στην Ερέτρια 2008 !

Καλώς να έλθετε για Πάσχα στην Ερέτρια ! Η Ερέτρια είναι μια όμορφη πόλη απλωμένη στα πόδια μιας καλλίγραμμης οροσειράς ταπεινών βουνών η οποία έρχεται από βόρεια της Εύβοιας και καταλήγει σ’ ένα τοπικό Όλυμπο, στον οποίο μπορεί κάποιος να ανέβει με αυτοκίνητο γρήγορα και απολαύσει μοναδική Ευβοϊκή θέα δηλαδή τον Ευβοϊκό !

Η περιοχή συγκεντρώνει πολλούς θαυμαστές, εραστές του φυσικού πλούτου, Έλληνες και ξένους. Αρκετοί έχουν τις βίλες τους, πολλοί τις άνετες εξοχικές τους κατοικίες και άλλοι σύγχρονο ξενοδοχειακό κατάλυμα για να μείνουν και να χαρούν το Πάσχα.

Κανένας μα κανένας στην Ελλάδα δεν μπορεί βέβαια να υποστηρίξει, ότι ο τόπος του είναι ο καλύτερος. Η κάθε γωνιά της πατρίδας μας έχει κάτι το ιδιαίτερο να επιδείξει και οι ντόπιοι είναι περήφανοι για αυτό. Η Ερέτρια όμως, προσφέρει μια απέραντη απλωσιά που ξεκουράζει το μάτι και το πνεύμα, μια καταπληκτική ανοιξιάτικη παλέτα χρωμάτων από τα κιτρινοπράσινα λιβάδια της και την εναλλασσόμενη σε χρώματα θάλασσά της. Όπου και να κοιτάξεις βλέπεις μπροστά σου τη γαλήνη, απ΄όπου και να περάσεις συναντάς την απλότητα και την ηρεμία. Περιδιαβαίνοντας την πόλη ο επισκέπτης έχει την αίσθηση ότι συνομιλεί με τον αρχαίο κόσμο που βρίσκεται στο μουσειάκι του, το σπίτι με τα μωσαϊκά, στο θέατρό του, στα λουτρά του, στο ναό του Δαφνηφόρου Απόλλωνα… Το παλιό το καινούργιο και η φύση διατηρούν μια ισορροπία !

Το Πάσχα λοιπόν φέτος σας καλεί στην Ερέτρια να την επισκεφθείτε για να εκπληρώσετε εδώ το θρησκευτικό σας καθήκον ! Για τα ιδιαίτερα έθιμα του τόπου που ισχύουν τiς πληροφορίες μου έδωσε ο πολύ δραστήριος Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Ερετρίας «Κωνσταντίνος Κανάρης» Θεόδωρας Τσάκαλης τον οποίο και ευχαριστώ θερμά.

Επιτάφιος :

Την Μεγάλη Παρασκευή οι δύο μεγάλες ενορίες του Αγίου Νικόλα από δυτικά και της Παναγιάς της Παραβουνιώτισας από Ανατολικά βγάζουν περιφορά τους επιτάφιους και συναντιόνται στον Φοίνικα για να ψάλλουν από κοινού το «γλυκύ μου έαρ» Η Παναγιά η Παραβουνιώτισα αντιπροσωπεύει το προσφυγικό στοιχείο της πόλης, Ψαρά, Μικρά Ασία που είναι και το πιο δραστήριο κομμάτι της πόλης. Η εκκλησία έχει κτιστεί σε ανάμνηση της Μικράς Ασίας και φέρει το όνομα και την εικόνα της εκεί Παναγίας. Ως έθιμο έχει το να μοιράζει φαγητό στους πιστούς την Κυριακή του Θωμά!

Ανάσταση :

Ο Άγιος Νικόλαος είναι μια όμορφη πλούσια σε εικονογράφιση εκκλησία με μεγάλο καμπαναριό και προαύλιο που κάνει εντυπωσιακή την Ανάσταση ! Ο πάτερ Θεοφάνης ό συμπαθέστατος εφημέριος καλεί τους πιστούς να μείνουν και μετά την Ανάσταση στην λειτουργία και τους προσφέρει ένα πασχαλιάτικο αυγό !

Πολύ εύκολη η πρόσβαση και στις δύο εκκλησίες και με αυτοκίνητο και ανυπομονώ φίλοι μου να βρεθώ σε μια από αυτές το βράδυ της Ανάστασης ! Για δε την επόμενη μέρα σας επιφυλάσσω στο εαυτό μου και σε όποιον θέλει να ακολουθήσει μια περατζάδα από στις αυλές των φίλων και γνωστών για να απολαύσω ακόμα μια φορά την από καρδιάς φιλοξενία των Ερετριανών την ημέρα της Ανάστασης !

Χρήστος Ρουμελιώτης
Ερέτρια Τρίτη 8 Απριλίου 2008
http://roumeliotis.blogspot.com
http://dokimos.over-blog.com
www.negroponteresort.gr

Πάσχα 2007 (2)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ
(Έθιμα από την Ελλάδα)

Με Βάϊα δάφνης ή μυρτιάς σήμερα στολισμένες οι εκκλησιές ! (Αιτωλία, Ήπειρος, Εύβοια, Θράκη) Και στα εικονοστάσια των σπιτιών τα φυλακτά με κλαδιά βαίων ! / Ευλογημένα τα μωρά να μη τα πιάνει μάτι ! (Ηπειρος) / Ευλογημένα δεμάτια από δάφνη μοιράζουν ευρωστία και θαλερότητα στους πιστούς ! «Εξω ψύλλοι και κοριοί να πάνε στα ρουμάνια, να φάνε ρουμανόφυλλα, να πέσουν να ψοφ’ησουν και πίσω μη γυρίσουν, ρα, ρα μαργαρώ ή τσι παράδες ή αυγό. Γυρίσαμε, γυρίσαμε, το βασιλιά δεν ηύραμε (το Χριστό)» (Λέσβος) / Ευλογημένοι οι σταυροί από βάγια και βιόλες ! (Σκύρος) / Ευλογημένα τα δένδρα, τα κλήματα, τα βόδια, τα περιβόλια, οι βάρκες, οι μύλοι ! /Τσαι του χρόνου καλή Λαμπρή ! / Οι νιόπαντρες σε προσμονή γονιμοποίησης με «βαγιοχτυπήματα» από αγιασμένα βάγια ! (Λοζέτσι Ηπείρου) / Ριζόπιτα, ψητά φασούλια, ελιές, χαλβά, βουτσέλια με κρασί και νερό τα κεράσματα από τις συγγένισσες στις υποψήφιες νύφες της χρονιάς ! / Συρτός ο χορός στο αλωνάκι και δαφνολογήματα και τραγουδήματα και φαγοπότι ! / Ζαλιά οι δάφνες στο ξωκλήσι, σιργιάνι και φιλιά οι νύφες στο χωριό. Χτυπούν καμπάνες ! / Κι οι πεθερές κ’ οι νονές χτυπάν τις νύφες των βαγιώ στην εκκλησιά με βάγια ! / Καλά νηφάτα κόρες μου ! /«Οποιος φέρει πρώτος στην εκκλησιά τα βάγια θα γεννήσει αγόρι" ! (Μάνη, Αιτωλία, Θράκη) / Καρποκλάδια κρεμαστά και ευχές για καλοκαρπίσματα ! / «Βάγια βάγια τα βαγιώ τρώνε ψάρι και κολιό, και τον άλλο Κυριακό τρών, το κόκκινο αυγό»

Πολλά από τα έθιμα αυτά προέρχονται από την αρχαία Ελλάδα κατά τις γιορτές της ανοίξεως. Και τότε τα παιδιά τραγουδούσαν τραγούδια όπως και σήμερα, γεμάτα ευχές, για την ευτυχία και την εφορία. Το αρχαίο τραγούδι της εισηριώνης: «Ερχόμαστε στο σπίτι ενός πλουσίου νοικοκύρη. Αφήστε τις πόρτες ανοιχτές, γιατί μπαίνει ο Πλούτος και μαζί του η Χαρά και η Ειρήνη νάναι γεμάτα τα σταμνιά και στη σκάφη του ζυμώματος το ζυμάρι να φουσκώνει ψηλά. Ο γιος του σπιτιού να παντρευτεί και η κόρη να υφάνει ένα πελώριο υφαντό» Την εισηριώνη την περιέφεραν και κατά τα Πυανόψια, γιορτή της συγκομιδής των καρπών: ένα παιδί που οι γονείς του ήταν ζωντανοί κρατούσε την εισηριώνη ένα κλαδί με φύλλα από το οποίο κρέμονταν σύκα, ψωμιά, και δοχεία με μέλι, κρασί και λάδι Το παιδί τοποθετούσε την εισηριώνη μπροστά στο ναό του Απόλλωνα ή μπροστά στις πόρτες των ιδιωτικών σπιτιών. Εκεί την διατηρούσαν μέχρι να ξεραθεί ή ν΄ αντκατασταθεί το επόμενο καλοκαίρι με μια νέα εισηριώνη !

Καλή Ανάσταση
Καλό Μήνα
Χρίστος Ρουμελιώτης
Αθήνα 1/4/2007 11:56:45 πμ

Πάσχα 2007 (1)

ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ
(Έθιμα από την Ελλάδα)

Ο Λάζαρος κοινώς «φτωχολάζαρος» είναι μορφή συμπαθητική στο λαό. Είχε βέβαια την εξαιρετική τύχη να είναι φίλος του Ιησού και πεθαίνοντας ν’ αναστηθεί από τον Κύριο, αλλά η ανάμνηση όσων είδε και γνώρισε στην κατοικία των νεκρών πρέπει να χάραξε ανεξίτηλα στην ψυχή του το φόβο και τον τρόμο. Για αυτό ο λαός φαντάστηκε τον Λάζαρο, μετά την ανάστασή του «αγέλαστο».

[...] Μαρία από τη Βιθανία: [...]"Αν εδώ ήσουν, Χριστέ μου, δεν θ` απέθνησκε ο αδελφός μου Πλην! Και τώρα ‘γω πιστεύω και καλότατα ηξεύρω ότι δύνασ’ αν θελήσεις και νεκρούς να αναστήσεις. [….] Τότε ο Χριστός δακρύζει και τον Άδη φοβερίζει: "Αδη, Τάρταρε και Χάρο, Λάζαρο θα σου τον πάρω". Δεύρο έξω Λάζαρέ μου φίλε και αγαπητέ μου. Παρευθύς από τον Άδη ως εξαίσιο σημάδι Λάζαρος απελυτρώθη, ανεστήθη και εσηκώθη, Λάζαρος σαβανωμένος και με το κερί ζωσμένος. Εκεί Μάρθα και Μαρία εκεί κι όλη Βηθανία. Μαθητές και Αποστόλοι τότε ευρεθήκαν όλοι Δόξα το Θεώ φωνάζουν και το Λάζαρο ξετάζουν "Πες μας, Λάζαρε, τι είδες εις τον Άδη, όπου πήγες;" "Είδα φόβους, είδα ΄τρόμους, είδα βάσανα και πόνους. Δώστε μου λίγο νεράκι, να ξεπλύνω το φαρμάκι της καρδιάς, των χειλέων και μη με ρωτάτε πλέον"[...]

Σύμφωνα με μια παράδοση σ’ όλη τη δεύτερη ζωή του δεν γέλασε ποτέ και μόνο μια φορά χαμογέλασε, σαν είδε στο παζάρι ένα χωρικό να κλέβει με τρόπο μια στάμνα από τον σταμνά κι ύστερα να το κόβει λάσπη. – Βρέ τον ταλαίπωρο, λέει χαμογελώντας ο Λάζαρος. Για δες τον πώς φεύγει με το κλεμμένο αρνί. Ξεχνάει ότι και αυτός είναι κομμάτι χώμα, όπως και το σταμνί. Το ένα κλέβει το άλλο. Μα δεν είναι να γελούν και οι πικραμένοι;

Στη μνήμη του Λαζάρου οι γυναίκες ζυμώνουν για τα παιδιά ειδικά κουλούρια, στα οποία δίνουν το σχήμα ανθρώπου σπαργανωμένου, όπως παριστάνεται στις εικόνες ο Λάζαρος. Λέγονται και αυτοί λάζαροι ή λαζαράκια ή λαζόνια και τα παιδιά τους αποδίδουν εξαιρετικές ιδιότητες.

Στη Λέσβο κάνουν λαζαρέλια στα νταβαδέλια με σταφίδα, καρύδια και μύγδαλο. Κάνουν με τη ζύμη ένα λουρέλ, και το σταυρώνουν κάνουν και τη σταφίδα σταυρό. Τα παιδιά ανεβαίνουν σ’ ένα βουνό, σε μια ράχη, και κυλούν τα ραζαρέλια και όπου σταματήσουν, ψάχνουν εκεί κοντά να βρουν περδικοφωλιά.

Στη Θράκη τα παιδιά συγκροτούν ομάδες και επισκέπτονται τα σπίτια του χωριού ή της πόλης και τραγουδούν ειδικά τραγούδια, τα λεγόμενα λαζαρικά. Συνήθως κρατούν στα χέρια εικονική παράσταση του Λαζάρου και λέγονται και αυτά Λάζαροι.

Στη Στερεά Ελλάδα, Μακεδονία, Θράκη γυρίζουν μόνο κορίτσια (Λαζαρίτσες ή Λαζαρίνες) 10-12 χρόνων ή και μεγαλύτερα. Μια βαστά στην αγκαλιά της ένα κόπανο (που κοπανίζουν τα ρούχα όταν τα πλύνουν) με πολλά παρδαλά και πολύχρωμα κομμάτια πανιών. Έτσι φαίνεται πως κρατεί μωρό. Αλλού για Λάζαρο έχουν μια ρόκα ή καλάμια δεμένα σταυρωτά ή μια κούκλα, που τη στολίζουν πολύχρωμα λουλουδάκια και με παρδαλά πανιά και κορδέλες.

Στη Σκύρο παίρνουν τη σιδεροχουλιάρα, την τρυπητή κουτάλα, τάχα πως είναι τα χέρια, περνούν ένα πουκαμισάκι από πάνω και κάνουν τον Λάζαρο. Ύστερα γυρίζουν στα σπίτια και τον λένε. Τους δίνουν λεφτά, αυγά και ό,τι άλλο έχουν.

Στην Κρήτη κάνουν ένα σταυρό με καλάμια και τον στολίζουν με κολαϊνες (ορμαθούς) από λεμονανθούς και μαχαιρίδες (αγριόχορτο με κόκκινο λουλούδι). Αυτός είναι Λάζαρος και το πρωί του Σαββάτου τα παιδιά πάνε και λένε το Λάζαρο…

Στη Νίσυρο των Δωδεκανήσων το Σάββατο του Λαζάρου λέγεται και πρώτη Λαμπρή, και οι μαθητές αφού κατασκευάσουν την καλαντήρα, επισκέπτονται όλοι μαζί τα σπίτια και μαζεύουν αυγά, τραγουδώντας διάφορα τραγούδια πχ.

Η καλαντήρα πέρασε / Από τη Μαύρη θάλασσα / Έκατσε κι ελάλησε / Και πύργον εκοδόμησε / Όποιος δεν μας δίνει αυγό / Μέσα ψύλλος και κοριός / Και μεάλος φοερός / Μάρτης μας ήρτε / Καλώς μας ήρτε / Όρη ανθείτε / Πουλάκια κελαδείτε. Ώρα καλή νοικοκυρά / Έμπα στο κελάρι σου, / Φέρ αυγά σαρακοστά / Για τον μήνα τον καλό / Που ήρτε και εφάνηκε / Στον Ιορδάνην ποταμόν…

Σας εύχομαι Καλό και Παραδοσιακό Πάσχα !

Χρίστος Ρουμελιώτης Σάββατο,
Αθήνα, 31 Μαρτίου 2007
Προσεχώς: Ραντεβού το Πάσχα με τις παραδόσεις της Ερετρίας