Η οδύνη της αμαρτίας και η λύτρωση της μετάνοιας

Γράφει ο Κων/νος Χαρ. Κορλός,θεολόγος

   Η Αγία Γραφή μιλάει από τις πρώτες σελίδες της για την αμαρτία για την αρχή της και τις συνέπειες της. Ο άνθρωπος πλάσθηκε αγνός, καθαρός και αμόλυντος από το κακό, χωρίς να έχει μέσα του την αμαρτία, αλλά και ελεύθερος ηθικά και αυτεξούσιος, εφοδιασμένος με όλες τις ικανότητες, ώστε να μπορεί να μην αμαρτήσει.

   Η αμαρτία εισήλθε στον κόσμο μετά από παράβαση συγκεκριμένης εντολής του Θεού από τον ελεύθερο άνθρωπο, έπειτα από επινόηση και εισήγηση του διαβόλου, ο οποίος κατάφερε με δόλο και απάτη να παρασύρει τον άνθρωπο σε ανυπακοή και ανταρσία προς το Θεό.

    Έκτοτε η αμαρτία ανέτρεψε τα πάντα, κατέστρεψε την παραδείσια ευδαιμονία του ανθρώπου και τον υποδούλωσε. Διατάραξε τις αρμονικές σχέσεις του ανθρώπου με τον εαυτό του (φόβος, ντροπή, τύψεις συνειδήσεως, ταραχή, άγχος, αγωνία, μελαγχολία, απογοήτευση, αρρώστια) με το Θεό (ενοχή, ανταρσία, ασέβεια, θάνατος ψυχής και σώματος, φθορά), με τους συνανθρώπους του (έχθρα, μίσος, φθόνος, ζήλια, φόνος, αδικία, εκμετάλλευση, πόλεμος, υποδούλωση, καταπίεση, φυλετικές και κοινωνικές διακρίσεις) και με τη φύση, η οποία «συστενάζει και συνοδύνει άχρι του νυν».

   Η αμαρτία μεταδίδει σε κάθε άνθρωπο ρύπο, μολυσμό και θανατηφόρο δηλητήριο και τον κάνει φθαρτό και θνητό. Επομένως, κάθε άνθρωπος θεωρείται και είναι αμαρτωλός και ένοχος απέναντι στον άγιο και δίκαιο Θεό, γιατί είναι μπλεγμένος στον ιστό που έχει υφάνει γύρω από αυτόν η παράβαση των πρωτοπλάστων, όπως μια δηλητηριώδης αράχνη. Από τη θανατηφόρο αυτή περίπτυξη κανείς και τίποτα δεν μπορεί να μας σώσει, παρά μονάχα ο Χριστός, ο οποίος με το θάνατο Του και την Ανάσταση Του κατήργησε το θάνατο και τη φθορά και μας χάρισε την αφθαρσία και την αθανασία.

   Από τις οδυνηρές συνέπειες της αμαρτίας τόσο στον προσωπικό όσο και στον κοινωνικό τομέα μπορεί να μας γλιτώσει μόνο η ειλικρινής μετάνοια. Μετάνοια είναι η ριζική αλλαγή ζωής, σκέψεως, συναισθημάτων. Η μετάνοια είναι η αρχή της σωτηρίας. Αρχή της μετανοίας είναι η αποχή από την αμαρτία. Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος λέει για τη μετάνοια: Μετάνοια σημαίνει ανανέωση του βαπτίσματος. Μετάνοια σημαίνει συμφωνία με το Θεό για νέα ζωή. Μετάνοια σημαίνει οριστική αποχή από την αμαρτία... Μετάνοια σημαίνει έργα αρετής αντίθετα προς τις προηγούμενες αμαρτίες...

   Δυστυχώς, ο κόσμος ξέχασε το Θεό και έγινε κοιλάδα της αμαρτίας. Παντού βασι- λεύει η αμαρτία, η διαφθορά, η αποστασία. Οι συνέπειες είναι οδυνηρές: πόνος, θλίψη, στεναγμός. Η κατάσταση όμως αυτή μπορεί ν' αλλάξει. Ο Χριστός μας περιμένει, για να μας χαρίσει αγάπη, χαρά, ειρήνη, να μας απαλλάξει από την αγωνία και το άγχος, να μας γαληνεύσει.

    Γι' αυτό τη Μ. Τρίτη το βράδυ η αγία μας εκκλησία ξετυλίγει μπροστά μας τη σκηνή της αμαρτωλής γυναίκας, που έπλυνε με πολύτιμο μύρο και με τα δάκρυα της τα πόδια του Χριστού και τα σκούπισε με τα μαλλιά της. Η γυναίκα αυτή αμάρτησε πολύ, αλλά συναισθάνθηκε το βάρος των αμαρτιών της και πήρε ειλικρινή απόφαση ν' αλλάξει ζωή. Ήξερε ότι ο Χριστός δεν χαρίζει μόνο υγεία στους αρρώστους και ζωή στους νεκρούς αλλά και συγχώρηση στους αμαρτωλούς.

    Η αμαρτωλή αυτή γυναίκα έρχεται στο σπίτι του Σίμωνα του Φαρισαίου, όπου βρισκόταν ο Χριστός. «Γονατίζει μπροστά στον Ιησού και αδειάζει το πολύτιμο νάρδο πάνω στα πόδια Του. Χιλίων λουλουδιών μύρα ξεχύθηκαν γύρω. Πλένει απαλά, γλυκά, στοργικά τα κουρασμένα πόδια του δασκάλου. Βρύσες έχουν γίνει τα μάτια της. Πνιγμένα ακούγονται τα αναφιλητά της... ξεπλέκει τους βοστρύχους των πυκνών μαλλιών της και σπογγίζει τα πόδια εκείνα, που τ' άκουσε η Εύα το δειλινό και κρύφτηκε φοβισμένη.

      Και με αλάλητους στεναγμούς εκλιπαρεί την άφεση. «Αφέωνται αι αμαρτίαι αυτής αι πολλαί, ότι ηγάπησε πολύ», τονίζει στο σκανδαλισμένο Σίμωνα το Φαρισαίο ο Κύριος. Ανασηκώθηκε η γυναίκα... Μια απέραντη γαλήνη απλώθηκε στην τρικυμισμένη ψυχή της... «Πορεύου εις ειρήνην...» ήταν τα λόγια του Διδασκάλου, που τη συντρόφευαν» (Κων. Κούρκουλα, Σκηνές από το Πάθος).

    Την αμαρτωλή αυτή γυναίκα προβάλλει σήμερα η αγία μας εκκλησία σαν θαυμάσιο παράδειγμα μετάνοιας. Κανένας δεν πρέπει ν' απελπίζεται, όσο κι αν αμάρτησε. «Υπάρχει για όλους οδός σωτηρίας. Είναι η οδός που οδηγεί στο Γολγοθά, στο σταυρό του Κυρίου. Μια σταλαγματιά από το αίμα του φθάνει για να σβήσει και να εξαφανίσει όλες τις αμαρτίες... Ας πλησιάσουμε τον Εσταυρωμένο. Ας ασπασθούμε τα άχραντα του πόδια. Ας τα ραντίσουμε μετά δάκρυα μας» (Αυγουστίνος Καντιώτης, πρ. μητρ. Φλωρί- νης).

     Μη λησμονούμε ότι: «όπου επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις» (Απ. Παύλος). Έτσι θα πλημμυρίσει η καρδιά μας από αγάπη, χαρά και ειρήνη, από αληθινή ευτυχία και γαλήνη. Θα μοιάζει η ψυχή μας με τη χιλιοπλούμιστη και μοσχομυριστή ανοιξιάτικη φύση.
 aktines

Καλά Χριστούγεννα!!

Στις 15 του Νοέμβρη αρχίζουμε τον εορτασμό των Χριστουγέννων στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Έξω στον "κόσμο", οι έμποροι στολίζουν τις βιτρίνες των καταστημάτων και οι εταιρίες δώρων αρχίζουν τον κατακλυσμό των διαφημίσεων. Και στις δύο περιπτώσεις, "Χριστούγεννα" = κάντε δώρα, πάρτε δώρα, στολίστε, αγοράστε, κ.τ.λ. Σκοπός των εμπορικών στολισμών & του κατακλυσμού των διαφημίσεων, να αυξήσουν οι έμποροι το (δικό τους) οικονομικό κέρδος. (Κακό είναι; Κακό γίνεται όταν κάποιος ξεχνάει το Χριστό, ξεχνάει ακόμα και τον άνθρωπο, και θυμάται κι αγαπάει μόνο τα λεφτά, σαν τον Εμπενίζερ Σκρουτζ - κατά τα άλλα χρειάζεται κι ο γιορτινός διάκοσμος και στο σπίτι μας και στο μαγαζί μας, αλλά για να φανερώσει το Φως που έχουμε μέσα μας, όχι για να το αντικαταστήσει).

Η Εκκλησία επίσης ξεκινάει την πορεία προς τα Χριστούγεννα και σκοπός της είναι το (δικό μας) πνευματικό κέρδος, το αιώνιο κέρδος, η αιώνια ζωή μας. Η Εκκλησία μάς προσκαλεί να απλώσουμε το χέρι & να πάρουμε το Χριστό - μας καλεί στα γενέθλια της Νέας Ανθρωπότητας, αυτής που ενώνεται με το Χριστό και γι' αυτό έχει χαρά, δεν αναζητά τη χαρά στα δώρα, τα στολίδια και τις λιχουδιές.

Ο ορθόδοξος χριστιανός χαίρεται βαθιά και πολύ τα Χριστούγεννα, επειδή ο Θεός έγινε άνθρωπος, για να γίνουμε εμείς οι άνθρωποι θεοί (άγιοι, φωτεινά όντα γεμάτα αγάπη, ενωμένα με τον απόλυτα Φωτεινό Τριαδικό Θεό διά του Χριστού). Κι επειδή χαίρεται, εκφράζει τη χαρά του με τα στολίδια, τα δώρα και το (οικογενειακό) γιορταστικό τραπέζι.

Ο κόσμος (που δεν έχει ή δε θυμάται την ορθοδοξία) φορτώνεται δώρα, στολίδια και λιχουδιές για να νιώσει χαρά, επειδή δεν έχει χαρά μέσα στην καρδιά του! Γι' αυτό τα Χριστούγεννα στον πρώην χριστιανικό δυτικό κόσμο είναι μια τραγική γιορτή, με αυξημένα τα ποσοστά αυτοκτονιών: επειδή ο πρώην χριστιανός, αν δεν έχει συντροφιά ν' απαλύνει τη μοναξιά του, δεν αντέχει που βλέπει αυτό το φανταχτερό (και καταναλωτικό, αποθέωση του Shoping) χρώμα που απλώνεται παντού, η ζήλεια τον οδηγεί σε απόγνωση και δυστυχία. Ενώ ο χριστιανός, ακόμη κι αν δεν έχει φιλική ή συγγενική συντροφιά, έχει τη συντροφιά εκείνων που αγρυπνούν στις εκκλησίες, όπου πηγαίνει κι αυτός και προσεύχεται μαζί τους (κάπου στην πόλη σου θα υπάρχει κάποιος ναός ή μοναστήρι, όπου γίνεται σαρανταλείτουργο αυτές τις μέρες, δηλαδή κάθε μέρα -συνήθως κάθε βράδυ- λειτουργία). Ακόμη κι αν δεν έχει ανθρώπινη συντροφιά, έχει για συντροφιά το Χριστό, το ξεχωριστό άγιο Μωρό, που το έχω συντροφιά μου καθώς προσεύχομαι, καθώς γονατίζω, καθώς ανάβω το κερί μου, καθώς μεταλαβαίνω το άγιο Σώμα και το πολύτιμο Αίμα Του! Χριστιανισμός = πάντα με συντροφιά. Αυτό άλλωστε είναι κι ο παράδεισος.

[Από εδώ είναι κι η συνήθεια τα Χριστούγεννα να "θυμόμαστε" τους μοναχικούς ανθρώπους, να τους επισκεπτόμαστε ή να τους καλούμε κ.τ.λ. Είναι κάτι σημαντικό κι αυτό, αλλά φυσικά δε φτάνει και δεν πρέπει ν' αποκοιμίζει τη συνείδησή μας για... όλο τον υπόλοιπο χρόνο].

Πώς μάς ετοιμάζει η Εκκλησία για τη μεγάλη ημέρα των Χριστουγέννων;

Από σήμερα, στις εκκλησίες ψέλνουμε χριστουγεννιάτικους ύμνους, και κυρίως τον ύμνο του μεγάλου ποιητή και μουσικού του Βυζαντίου, του αγίου Ρωμανού του Μελωδού, που λέει:

"Η Παρθένος σήμερα έρχεται προς το σπήλαιο, για να γεννήσει μυστηριωδώς τον προαιώνιο Θεό. Άγγελοι μαζί με βοσκούς δοξολογούν, μάγοι ταξιδεύουν μαζί μ' ένα αστέρι, για το ξεχωριστό Παιδί, τον προαιώνιο Θεό, που θέλησε να Τον δούμε".

Στ' αρχαία, ο ύμνος είναι:

"Η Παρθένος σήμερον τον προαιώνιον Λόγον εν σπηλαίω έρχεται αποτεκείν απορρήτως. Άγγελοι μετά ποιμένων δοξολογούσι, μάγοι δε μετά αστέρος οδοιπορούσι, βουληθέντα επωφθήναι παιδίον νέον, τον προ αιώνων Θεόν".

[Να εξηγήσω ότι ο στίχος "τον προαιώνιον Λόγον" εννοεί το Χριστό, ο οποίος ονομάζεται "Λόγος του Θεού" στην αρχή του κατά Ιωάννην ευαγγελίου. Και ότι η φράση "παιδίον νέον" σημαίνει "καινούργιο παιδί", αλλά μπορεί να έχει την έννοια καινούργιο = διαφορετικό από κάθε άλλο που γεννήθηκε μέχρι τώρα, γι' αυτό το μετέφρασα "ξεχωριστό".]

Η Εκκλησία επίσης αρχίζει την ετοιμασία για τη γιορτή των Χριστουγέννων με τη ν είσοδό μας στη "Μικρή Σαρακοστή", δηλ. τη νηστεία που αρχίζει 15 Νοέμβρη και λήγει τα Χριστούγεννα.

Είναι μια χαρούμενη νηστεία - σε αντίθεση με τη Μεγάλη Σαρακοστή, που είναι πένθιμη νηστεία, επειδή οδηγεί στη Μεγάλη Εβδομάδα και στο Πάθος του Χριστού. Τώρα είναι μια χαρούμενη νηστεία, γι' αυτό και είναι "ελαφρύτερη", δηλαδή μπορούμε να φάμε ψάρια ("κατάλυσις ιχθύος"), ενώ τη Μεγάλη Σαρακοστή τρώμε ψάρια μόνο 2 φορές: του Ευαγγελισμού και των Βαΐων.

Ανοίγοντας λοιπόν μια περίοδο, όπου αντικαθίσταται το κρέας με το ψάρι, η σαρακοστή αυτή έχει ΚΑΙ οικολογικό μήνυμα, αλλά και αξία για την υγεία μας. Και είναι μια ευκαιρία ν' αρχίσει να σου αρέσει το ψάρι -να το βλέπεις με άλλο μάτι- και να μη θες κρεατάκι σε καθημερινή βάση. Το να θέλουμε κρέας κάθε μέρα είναι και ανθυγιεινό, αλλά και δηλώνει απληστία. Άσε τώρα που έχουν βγει διάφορα νηστίσιμα εδέσματα που είναι ακριβότερα από τα κρεατικά - δε μιλάμε για τέτοιες διατροφικές συνήθειες, πολύ δαπανηρές, όταν μιλάμε για νηστεία εδώ πέρα.

Τα Χριστούγεννα λοιπόν είναι μια γιορτή χαράς, δηλαδή μια πρόσκληση αγιότητας. Εννοείται πως κάθε μέρα (όπως κι όλο το χρόνο) είσαι καλεσμένος στη θεία Μετάληψη και την εξομολόγηση, δύο άλλες μεγάλες πηγές χαράς!

Η θεία Μετάληψη είναι πηγή μεγάλης χαράς, γιατί φέρνεις μέσα σου το Σώμα + Αίμα του Χριστού και ενώνεσαι μαζί Του. Η εξομολόγηση είναι πηγή μεγάλης χαράς, γιατί λευκαίνεις ξανά τη μαυρισμένη στολή της ψυχής σου και την κάνεις φωτεινή. Παντού υπάρχει χαρά! Ορθοδοξία = αυτό που λένε οι παππούδες μας "χαρά Θεού"!

Ωστόσο, μέσα σ' αυτή τη χαρά, έχω 2 λόγους να είμαι και θλιμμένος: ο ένας λόγος είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που πονάνε ή πεινάνε, άνθρωποι που έχουν πέσει θύματα βίας ή αδικίας κ.τ.λ. Κι ο άλλος λόγος είναι ότι είμαι πολύ αμαρτωλός, γεμάτος πάθη και ελαττώματα, ανάξιος να πλησιάσω το Χριστό, που είναι απόλυτα καθαρός και φωτεινός. Αλλά ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙ' ΑΥΤΟ υπάρχουν οι γιορτές, η νηστεία, η θεία Μετάληψη και η εξομολόγηση, για να ανοιχτώ προς το Θεό και να πάρω βοήθεια να πολεμήσω τα πάθη μου και να γίνω φωτεινός και αντάξιος του Χριστού μου! Κι έτσι (τότε - τότε μόνο) θα μπορέσω και να βοηθήσω τους αδελφούς μου τους πονεμένους, γιατί θα μπορώ να κάνω θυσίες γι' αυτούς, από τη θυσία χρήματος μέχρι τη θυσία να ξαγρυπνήσω ένα βράδυ να προσεύχομαι γι' αυτούς. Αγάπη = τι θυσίες μπορείς να κάνεις για κάποιους.

Θάρρος λοιπόν: είμαι αμαρτωλός, αλλά ο Χριστός με κάλεσε. Όχι για να μου πάρει κάθε πόνο (κι όταν καθαριστώ ψυχικά, πάλι θα υπάρχουν άνθρωποι που πονάνε, άρα πάλι θα υπάρχει για μένα μια αιτία θλίψης), αλλά για να μεταμορφώσει τη θλίψη μου σε δύναμη για τη δική μου σωτηρία και τη βοήθεια του πλησίον μου.

Πολλά είπαμε & δε χρειάζεται να πούμε άλλα. Το νόημα της νηστείας, όπως και το νόημα της θείας Μετάληψης και της εξομολόγησης (γιατί υπάρχουν;) θα το βρεις, φίλε και φίλη μου, ΕΔΩ. (Πότε νηστεύουμε γενικά, όλο το χρόνο, δες εδώ).

Και επαναλαμβάνω κάτι, που έχουμε πει σ' αυτό το blog από την αρχή: ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ! Όπως κι αν είσαι ντυμένος, χτενισμένος ή βαμμένος, αλλά όπως κι αν είναι η ψυχή σου, όσο αμαρτωλός και πονεμένος κι αν είσαι, ΕΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ! Μάλιστα όσο πιο πολύ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ότι "δεν κάνεις" για την εκκλησία, για την προσευχή, για την εξομολόγηση ή τη θεία Μετάληψη, τόσο περισσότερο κάνεις! Τόσο περισσότερο σε καλεί ο Χριστός, που δεν κρίνει, μόνο γιατρεύει.

Η εκκλησία είναι το σπίτι σου, το καταφύγιό σου, ακόμη κι αν ο παπάς της ενορίας σου "δεν είναι εντάξει", θα βρεις έναν άλλο παπά στη διπλανή ενορία ή σε μια μακρινή ενορία, ή έναν απλό χριστιανό (τον παππού σου, τη γιαγιά σου, ένα γείτονα που τον περιφρονούσες ώς τώρα γιατί τον θεωρούσες "θρησκόληπτο", μια θεία που τη θεωρούσες "θεούσα") και εσύ κι αυτός μαζί θα γίνεται Εκκλησία και θ' ανάψετε το κερί σας (σαν ένα ελάχιστο δώρο) με ταπείνωση και αγάπη μπροστά στην Αγία Τράπεζα.

ΚΑΛΟ ΑΓΩΝΑ, λοιπόν, αδερφέ μου αγαπημένε, αδερφέ μου αμαρτωλέ σαν κι εμένα - ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!

πηγές-trelogiannis και o-nekros

Άγιοι προστάτες.

του Γιώργου Φλώκα

Άγιοι με συντεχνιακό ενδιαφέρον
- Άγιος Αρτέμιος, προστάτης των αστυνομικών.
– Άγιος Αντύπας προστάτης των οδοντιάτρων
– Αγία Βαρβάρα προστάτης του πυροβολικού
– Άγιος Γεώργιος προστάτης του πεζικού

- Άγιος Ευφρόσυνος προστάτης των μαγείρων
– Προφήτης Ηλίας προστάτης των γουνοποιών (στην Καστοριά θα τον έχουν σε μεγάλη εκτίμηση)
– Άγιος Μιχαήλ Μαυρουδής, προστάτης των αρτοποιών (τον άρτον ημών τον επιούσιον).
– Άγιος Ματθαίος ο Ευαγγελιστής, προστάτης των τελωνειακών
– Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, προστάτης των δασικών υπαλλήλων
– Άγιος Σαμψών, προστάτης των ξενοδόχων
– Άγιος Συμεών ο Τραπεζούντιος, προστάτης των χρυσοχόων
– Άγιος Τρύφων προστάτης των πτηνοτρόφων και των αμπελουργών
– Άγιος Χρήστος, Νεομάρτυς, προστάτης των κηπουρών
– Άγιος Χριστοφόρος, προστάτης των οδηγών
– Διονύσιος ο αρεοπαγίτης, προστάτης των δικαστικών.
– Απόστολος ο Νεομάρτυς Πηλίου, προστάτης των μεταφραστών.
– Γαβριήλ ο Αρχάγγελος, προστατεύει τους ταχυδρόμους.
– Δαμασκηνός ο Ιερομάρτυς, προστατεύει εισπράκτορες και λογιστές.
– Εζεκίας ο Δίκαιος, προστατεύει τους υδραυλικούς γιατί κατασκεύασε υδραγωγείο και έφερνε νερό στα Ιεροσόλυμα.
– Ελισσαίος ο Προφήτης, για τους ελαιοπαραγωγούς και τους λαδέμπορους
– Ηλίας Αρδούνης, Νεομάρτυρας από την Καλαμάτα. Προστατεύει κουρείς και κομμωτές.
– Ιωάννης ο ράφτης, Νεομάρτυρας, προστάτης των ραφτέων.
– Μένιγνος ο κναφεύς, προστάτης των χημικών.
– Μαρκιανός και Μαρτύριος, προστάτες των συμβολαιογράφων.
– Μαρία η Μαγδαληνή, προστάτης αρωματοποιών και αρωματοπωλών.
– Μηνάς ο Καλλικέλαδος, προστάτης των δημοσιογράφων
– Φίλιππος ο Απόστολος, προστάτης των σιδηροδρομικών.
– Φώτιος ο Μέγας, προστατεύει τους βιβλιοπώλες.

Γάμος-οικογένεια
- Θεόδωρος ο Συκεώτης, προστατεύει τις εγκαταλελειμμένες μητέρες και τα νόθα παιδιά.
– Ιωσήφ ο Δίκαιος. Προστάτης των ξυλουργών και των επιπλοποιών, προστατεύει και τους θετούς πατέρες και τα υιοθετημένα αγόρια
– Μάμας, ο Άγιος. Προστάτης των υιοθετημένων παιδιών αλλά και των θετών γονέων. Έχει ενδιαφέρον ότι πήρε το όνομά του επειδή ως μωρό, φώναζε συνέχεια «μαμά».
– Σάρα και, Ελισάβετ, προστάτιδες για άτεκνες γυναίκες και ζευγάρια
– Άννα, η μητέρα της Παναγίας. Χρήσιμη για επικλήσεις από ζευγάρια που θέλουν να κάνουν παιδί. Για όσους ενδιαφέρονται, το χέρι της βρίσκεται στο Άγιο Όρος.
– Ζαχαρίας και Ελισάβετ, γονείς του Ιωάννη του Βαπτιστή. Προστάτες των ηλικιωμένων γονέων ή όλων αυτών που είναι άτεκνοι και παρακαλούν για ένα παιδί.

Εγκυμοσύνη-παιδιά
Η Παναγία , ως μητέρα του Χριστού, έχει την τιμητική της ως προς θέματα εγκυμοσύνης και παιδιών. Ωστόσο, ακόμη και όταν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο, υπάρχει περαιτέρω εξειδίκευση. Έτσι, έχουμε:
– Την Παναγία την Ελεούσα, για τις λεχώνες.
– Την Παναγία τη γαλακτοτροφούσα, για επικλήσεις ώστε να έχουν οι μητέρες γάλα.
– Την Παναγία τη βρεφοκρατούσα, για γυναίκες που θέλουν να αποκτήσουν παιδί.

- Σίγουρα δεν ξέρατε ότι υπάρχει Άγιος Ακίνδυνος, ο οποίος προφυλάσσει τα παιδιά από κάθε κίνδυνο. Θα μπορούσε να λέγεται και Άγιος Χουντίνι, αφού απέκτησε την ιδιότητα του Αγίου επειδή όταν συνελήφθη επί εποχής Μεγάλου Κωνσταντίνου, τον έριξαν στη θάλασσα μέσα σε ένα σάκο από όπου κατάφερε και βγήκε σώος. Τελικά, τον έκαψαν σε καμίνι, κατά τις προσφιλείς συνήθειες της εποχής, αλλά το όνομα του βγήκε.

- Βλάσιος ο Ιερομάρτυρας, προστάτης από τα ψαροκόκαλα που καθονται στο λαιμό. Του βγήκε το όνομα αφού έσωσε ένα παιδί που κόντευε να πνιγεί από ψαροκόκαλο. Σύμφωνα με το θρύλο, δεν το χτύπησε στην πλάτη, αλλά έκανε το σημείο του σταυρού στο λαιμό του παιδιού και το κόκαλο βγήκε.

- Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, συνδέεται με θαύματα σε προβλήματα γονιμότητας, ενώ όσοι την επικαλεστούν, πρέπει να βαφτίζουν τα παιδιά τους Χρυσοβαλάντης. Το παιδί, το ρώτησε κανείς;

- Άγιος Ελευθέριος, προστάτης των φυλακισμένων και των εγκύων.
- Άγιος Ευστράτιος, χρήσιμος για επικλήσεις για το έγκαιρο και σωστό περπάτημα των μωρών. Στράααατα, στρατούλα!
– Άγιος Στυλιανός, προστάτης αρρώστων με ανίατες ασθένειες. Ακόμη, όταν πέθαινε ένα παιδί, οι μητέρες ζωγράφιζαν την εικόνα του αγίου, τον επικαλούνταν και αμέσως συλλάμβαναν νέο παιδί.
– Τερέντιος και Νεονίλλα, προστάτες των πολύτεκνων, όπως και ο Άγιος Πολύκαρπος, που προστατεύει επίσης και τις σοδειές των αγροτών.
– Αγία Μαρίνα, προστάτης από το κακό μάτι και τα σπυριά της ιλαράς (τα «μαραίνει»).

Δικαιοσύνη
– Άγιος Ονούφριος. Προστάτης των δικαζόμενων.
– Άγιος Ελευθέριος, ελευθερώνει τους αιχμαλώτους και τους φυλακισμένους
– Ιωάννης ο Ρώσος, προστάτης των αιχμάλωτων πολέμου

Ασθένειες
Αν κάπου οι προστάτες έχουν την τιμητική τους, είναι εκεί που ο άνθρωπος έχει περισσότερη ανάγκη από ελπίδα: στις αρρώστιες. Έτσι, οι προστάτες συνωστίζονται και εξειδικεύονται σε κάθε λογής ασθένεια ως εξής:
1. Ανίατες Ασθένειες: Άγιοι Ανάργυροι, Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, Άγιος Εφραίμ, Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος, Άγιος Νεκτάριος, Άγιος Παντελεήμων, Όσιος Σαμψών.
2. Αρθριτικά – Ρευματισμοί: Αγία Βαρβάρα, Άγιος Γεώργιος, Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, Άγιοι Ανάργυροι, Κοσμάς και Δαμιανός.
3. Γονιμότητα: Αγία Άννα, Αγία Δόμνα, Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, Άγιος Ευθύμιος, Αγία Μαρίνα, Άγιος Νεκτάριος, Όσιος Ρωμανός.
4. Γυναικολογικά Προβλήματα: Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, Αγία Λουκία, Αγία Μαρίνα, Αγία Βερονίκη η αιμορροούσα.
5. Δερματικά: Αγία Βαρβάρα, Αγία Θέκλα, Αγία Μαύρα, Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ, Άγιος Σπυρίδων, Άγιος Συμεών, Άγιος Τιμόθεος.
6. Δηλητηριάσεις: Αγία Αναστασία, Άγιος Δονάτος ο Επίσκοπος.
7. Εγκυμοσύνη: Αγία Μαρίνα, Αγία Βαρβάρα, Άγιοι Σαράντα, Όσιος Στυλιανός, Άγιος Συμεών, Άγιος Τρύφων.
8. Εγχειρήσεις - Ακρωτηριασμοί: Άγιος Γεώργιος, Άγιος Δημήτριος, Αγία Λουκία, Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος.
9. Ενίσχυση - Προστασία: Άγιος Βασίλειος, Άγιος Ιωάννης ο Νηστευτής, Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη, Οσία Μαρκέλλα, Οσία Ματρώνα, Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ, Μύρων ο Θαυματουργός.
10. Επιδημίες: Όσιος Αλέξιος, Άγιος Βησσαρίων (πανούκλα), Άγιος Δημήτριος, Άγιος Ρηγίνος (ελονοσία), Άγιος Σπυρίδων (χολέρα), Άγιος Χαράλαμπος (πανούκλα).
11. Επιληψία: Άγιος Ελευθέριος, Αγία Μαρίνα, Άγιος Ρηγίνος.
12. Καρδιολογικά: Άγιος Ελευθέριος, Άγιος Ιγνάτιος.
13. Καρκίνος: Αγία Αγάθη (μαστός), Άγιοι Ανάργυροι, Άγιος Εφραίμ, Άγιος Πατάπιος, Άγιοι Ραφαήλ (Νικόλαος και Ειρήνη), Άγιος Σάββας.
14. Κήλη: Άγιος Αρτέμιος
15. Λοιμώδη Νοσήματα: Αγία Βαρβάρα (ευλογιά), Άγιος Βησσαρίων (πανούκλα), Όσιος Δαβίδ, Άγιος Δονάτος ο Επίσκοπος, Προφήτης Ελισαίος (λύσσα), Όσιος Ζωτικός (λέπρα), Προφήτης Ηλίας (λέπρα), Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος (ελονοσία), Άγιος Ρηγίνος (ελονοσία), Άγιος Σπυρίδων (χολέρα).
16. Οφθαλμολογικά: Άγιος Ανανίας, Άγιος Αρτέμιος, Αγία Λουκία, Αγία Παρασκευή, Άγιος Παντελεήμων, Άγιος Σπυρίδων, Αγία Φωτεινή, Άγιος Άνθιμος ο νέος, Άγιος Φιλήμωνας ο μουσικός.
17. Παιδιατρικά: Άγιος Αιμιλιανός (προβλήματα ομιλίας), Άγιος Ακίνδυνος (γενικοί κίνδυνοι), Προφήτης Άμως (ασθενικά παιδιά), Άγιος Γεώργιος, Όσιος Ευστράτιος, Άγιος Θεόδωρος ο στρατηλάτης, Άγιος Κήρυκος (κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις), Αγία Μαρίνα (για ασθενικά παιδιά και εξανθήματα), Άγιοι Ραφαήλ (Νικόλαος και Ειρήνη) (σοβαρές νόσοι).
18. Προστασία σε ταξίδια: Όσιος Ευστράτιος (οδοιπόρους), Άγιος Νικόλαος (ναυτικούς), Άγιος Χριστόφορος (οδηγούς).
19. Στοματικές παθήσεις: Άγιος Αντίπας.
20. Σωματικές Αναπηρίες: Άγιος Εφραίμ, Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος, Άγιος Παντελεήμων, Άγιος Σπυρίδων, Άγιος Χριστόφορος.
21. Τοκετός: Αγία Δόμνα, Άγιος Ελευθέριος, Άγιος Τρύφων, Άγιος Φανούριος.
22. Ψυχοπαθολογικά: Άγιος Αντώνιος, Άγιος Αθανάσιος, Άγιος Αρτέμιος, Άγιος Γεράσιμος, Αγία Θέκλα, Όσιος Θεόδουλος ο σαλός, Ευαγγελιστής Ιωάννης, Ευαγγελιστής Λουκάς, Άγιοι Κυπριανός και Ιουστίνα, Όσιος Αναστάσιος ο Ναυπλιώτης.
23. Ωτορινολαρυγγολογικά: Άγιος Βλάσσιος (λαιμό), Άγιος Ιάκωβος (κώφωση), Άγιοι Ανάργυροι Κύρος και Ιωάννης (λαιμό), Άγιος Σπυρίδων (αυτιά), Άγιος Αββακούμ (αυτιά), Ζαχαρίας (κωφαλαλία)

vatopaidi.

Η θαυμαστή εμφάνιση τής Αγίας Τριάδος στον Ρώσο άγιο Αλέξανδρο τού Σβιρ

Το μέγα αυτό θαύμα έγινε ως εξής. Το έτος 1508 σε ηλικία 60 ετών αφ' ότου ο όσιος Αλέξανδρος άρχισε τότε να ασκείται με αγώνες που υπερβαίνουν την ανθρώπινη δύναμη σε πείνα, δίψα και στην αντοχή του ψύχους, ελπίζοντας ότι με το πρόσκαιρο αυτό ψύχος του χειμώνα θα αποφύγει τη μέλλουσα αιώνια κόλαση. Οι δαίμονες όμως, βλέποντας να καταπολεμούνται απ' τον Όσιο και καταλαβαίνοντας ότι επρόκειτο να εξοστρακιστούν απ' αυτόν, προσπάθησαν απ' την αρχή να τον τρομοκρατήσουν. Εμφανίζονταν άλλοτε μεν σαν θηρία και άλλοτε σαν φίδια που έτρεχαν κατεπάνω του με συριγμούς και θηριώδη αγριότητα και του προκαλούσαν πολλούς άλλους πειρασμούς.

Μια νύχτα ο όσιος Αλέξανδρος πήγαινε προς το μοναχικό ερημητήριο του οπού συνήθιζε να προσεύχεται μόνος του, όταν ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά του ένα αναρίθμητο πλήθος δαιμόνων, σαν να 'ταν στρατός πολύς, και άρχισαν να πηδούν κατεπάνω του με μανία, να τρίζουν τα δόντια τους, ενώ απ' το στόμα τους φαινόταν έβγαινε μια μεγάλη φλόγα και με λύσσα να του φωνάζουν:

Φύγε, φύγε απ' αυτόν τον τόπο, αναχώρησε γρήγορα απ' εδώ, για να μην πεθάνεις με θάνατο κακό.

Ο Όσιος όμως, σαν καλός μαχητής του Ιησού Χριστού οπλισμένος με προσευχή, δεν τρομοκρατήθηκε καθόλου απ' αυτούς, γιατί γνώριζε την ασθενική δύναμη τους. Και η προσευχή, του έβγαινε από το στόμα του σαν πύρινη φλόγα και κατέκαψε και αφάνισε όλες τις ανίσχυρες λεγεώνες των δαιμόνων.

Ο όσιος Αλέξανδρος συνέχισε τότε το δρόμο του και ήρθε στο μοναχικό ερημητήριο του όπου έκανε τις συνηθισμένες προσευχές του στο Θεό, οπότε ξαφνικά ένας άγγελος με λαμπρά ενδύματα παρουσιάστηκε μπροστά του. Βλέποντας τον ο Όσιος αισθάνθηκε φόβο και τρόμο και πέφτοντας στο έδαφος έμεινε εκεί σαν νεκρός. Ο άγγελος τον έπιασε από το χέρι και του είπε:

Είμαι άγγελος Κυρίου και ο Θεός με έστειλε να σε διαφυλάξω απ` όλες τις απάτες του πονηρού διαβόλου και να σού υπενθυμίσω τα θεια οράματα που είχες δει σ' αυτόν τον τόπο που έχεις εγκατασταθεί - γιατί οι εντολές Του πρέπει να εκτελεστούν - ο Κύριος σε εξέλεξε να γίνεις οδηγός σε πολλούς για τη σωτηρία τους. Σού δηλώνω ότι το θέλημα του Θεού είναι να χτίσεις σ' αυτόν τον τόπο μια εκκλησία στο όνομα της Αγίας Τριάδος, να συγκεντρώσεις αδελφούς και να ιδρύσεις μοναστήρι.

Κι αφού είπε αυτά ο άγγελος έγινε άφαντος.

Ο όσιος Αλέξανδρος όμως αγαπούσε την ησυχία και ήθελε να ζήσει σ' αυτή όλες τις μέρες της ζωής του - γι' αυτό προσευχόταν όλο και περισσότερο στο Θεό να τον ελευθερώσει από κάθε απάτη του εχθρού. Κάποτε που είχε απομακρυνθεί απ' την καλύβα του και όπως το συνήθιζε προσευχόταν μερικές ώρες συνέχεια, ξαφνικά εμφανίστηκε πάλι ο άγγελος Κυρίου και του είπε:

-Αλέξανδρε, όπως σου είπα την προηγούμενη φορά, φτιάξε μια εκκλησία, συγκέντρωσε αδελφούς και ίδρυσε μοναστήρι, γιατί πολλοί που επιζητούν να σωθούν θα έρθουν σε σένα και πρέπει να τους οδηγήσεις «εις οδόν σωτηρίας».

Και λέγοντας αυτά ο άγγελος έγινε και πάλι άφαντος.

Κατά το 1508 πάλι, που ο Όσιος συμπλήρωνε τον 23ο χρόνο σ' αυτή την έρημο κι ενώ ήταν στο ερημικό κελί του μια νύχτα και κατά τη συνήθεια του προσευχόταν, ξαφνικά στο σημείο που βρισκόταν έλαμψε ένα μεγάλο φως. Ο Όσιος ξαφνιάστηκε και σκέφτηκε: «Τι να σημαίνει αυτό;» Και αμέσως είδε τρεις ανθρώπους να έρχονται προς αυτόν ντυμένοι με λαμπρά, λευκά ενδύματα. Ήταν ωραιότατοι και αγνοί, λάμποντας περισσότερο απ' τον ήλιο και αστράφτοντας με μια ανέκφραστη ουράνια δόξα. Καθένας τους κρατούσε στο χέρι κι ένα σκήπτρο.

Όταν τους είδε ο Όσιος έτρεμε ολόκληρος, γιατί τον κατέλαβε φόβος και τρόμος Και μόλις συνήλθε λίγο προσπάθησε να τους προσκυνήσει μέχρι το έδαφος*. Εκείνοι όμως τον έπιασαν απ' το χέρι, τον σήκωσαν και του είπαν:

Έχε ελπίδα, μακάριε, και μη φοβάσαι.

Και ο Άγιος είπε:

-Κύριοί μου, εάν βρήκα κάποια χάρη ενώπιον σας, πέστε μου ποιοι είστε που, ενώ έχετε τόση δόξα και λαμπρότητα, καταδεχθήκατε να έρθετε προς το δούλο σας, γιατί ποτέ μου δεν είδα κανένα με τέτοια δόξα όπως εσείς.

Εκείνοι του απάντησαν:

-Μη φοβάσαι, άνθρωπε θείων επιθυμιών, γιατί το Άγιο Πνεύμα ευαρεστήθηκε να κατοικήσει σε σένα για την αγνότητα της καρδιάς σου και όπως σου προείπα πολλές φορές έτσι και τώρα σου λέω ότι πρέπει να φτιάξεις εκκλησία, να συγκεντρώσεις αδελφούς και να δημιουργήσεις μοναστήρι, γιατί με σένα ευδόκησα να σώσω πολλές ψυχές και να τους φέρω στην επίγνωση της αλήθειας.

Ακούγοντας αυτά ο Όσιος γονάτισε και πλημμυρισμένος από δάκρυα είπε:

- Κύριέ μου, ποιος είμαι εγώ ο αμαρτωλός, ο χειρότερος απ' όλους τους ανθρώπους, που θα ήμουν άξιος ν' αναλάβω τέτοιες ευθύνες, σαν κι αυτές για τις οποίες μου μίλησες; Είμαι αδύνατος για ν' αποδεχτώ τέτοια αποστολή. Γιατί εγώ ο ανάξιος δεν ήρθα σ' αυτόν τον τόπο για να κάνω αυτά που με προστάζεις, αλλά μάλλον για να κλάψω τις αμαρτίες μου.

Μόλις είπε αυτά ο Όσιος κειτόταν κάτω στο έδαφος και ο Κύριος τον έπιασε πάλι απ' το χέρι, τον σήκωσε και του είπε:

-Σήκω όρθιος, πάρε θάρρος και δύναμη και κάνε όλα όσα σε πρόσταξα*.

Ο Όσιος απάντησε:

- Κύριε μου, μη θυμώνεις μαζί μου που τόλμησα να σου αντιμιλήσω - πες μου, σε τίνος το όνομα θέλεις να τιμάται ή εκκλησία που η αγάπη Σου για το ανθρώπινο γένος θέλει να χτιστεί σ' αυτόν τον τόπο;

Και ο Κύριος είπε στον Όσιο:

Όπως βλέπεις τον ένα να σου μιλάει με τρία πρόσωπα, φτιάξε την εκκλησία στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της Αγίας Τριάδος «εν μια τη ουσία». Σου αφήνω την ειρήνη Μου και η ειρήνη Μου που σου χαρίζω θα είναι μαζί σου.

Και ξαφνικά ο Όσιος είδε τον Κύριο με απλωμένα φτερά να βαδίζει στο έδαφος, σαν να περπατούσε με τα πόδια, και μετά έγινε άφαντος.

Ο όσιος Αλέξανδρος ήταν συνεπαρμένος από πολλή χαρά και φόβο και ευχαρίστησε θερμά γι' αυτό το Θεό, που τόσο αγαπάει το ανθρώπινο γένος. Μετά άρχισε να σκέπτεται πώς και πού θα χτίσει την εκκλησία. Αφού σκέφτηκε πολύ και προσευχήθηκε γι' αυτό στο Θεό, άκουσε ξαφνικά μια μέρα μια φωνή να του μιλάει από ψηλά. Κοιτάζοντας προς τα πάνω ο Όσιος είδε έναν άγγελο του Θεού που φορούσε μανδύα και κουκούλια να στέκεται στον αέρα με απλωμένα φτερά και με τον ίδιο τρόπο που άλλοτε εμφανίστηκε στο μεγάλο Παχώμιο, με τα χέρια του τεντωμένα προς τον ουρανό να λέει: «Είς Άγιος, είς Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός, Αμήν». Και μετά είπε στον Όσιο:

- Αλέξανδρε, ας χτιστεί ή εκκλησία σ' αυτόν τον τόπο στο όνομα του Κυρίου που εμφανίστηκε σε σένα με τρία πρόσωπα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της αδιαιρέτου Τριάδος.

Και λέγοντας αυτά σημείωσε στον τόπο εκείνο το σημείο του σταυρού με το χέρι του και έγινε άφαντος. Ο Όσιος ευφράνθηκε πολύ με το όραμα αυτό, δοξολόγησε το Θεό που δεν παρείδε τη δέησή του και στο σημείο αυτό τοποθέτησε ένα σταυρό.

---

*Σημείωση ΟΟΔΕ: Είναι ενδιαφέρον, το ότι ο άγιος εμποδίσθηκε την πρώτη φορά που θέλησε να προσκυνήσει τους τρεις αγγέλους (αγγελιοφόρους), ενώ τη δεύτερη τον άφησαν να τους προσκυνήσει. Γιατί άραγε; Προφανώς, την πρώτη φορά, ΠΡΙΝ ακόμα μάθει ότι έβλεπε εικόνα τού Τριαδικού Θεού, και ενώ ήταν έντρομος, θέλησε να προσκυνήσει "τιμητικά" τους φοβερούς επισκέπτες του, σαν να ήταν κτίσματα. Γι' αυτό και εμποδίσθηκε. Τη δεύτερη φορά όμως, προσκυνάει ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΑ, γι' αυτό και του επιτρέπει ο Κύριος να Τον προσκυνήσει, όπως αρμόζει στον Θεό.

oodegr