Ποιος απειλεί πραγματικά τον δυτικό και τον παγκόσμιο πολιτισμό;

Εν Πειραιεί τη 19η  Ιουνίου 2014.

Τα αισθήματα της Δύσεως για την Ορθοδοξία μας είναι γνωστά εδώ και χίλια διακόσια χρόνια, από τότε που ο βάρβαρος και αιρετικός φράγκος ηγέτης Καρλομάγνος(742-814) κήρυξε αμείλικτο διωγμό προς την Ορθοδοξία και την Ρωμιοσύνη. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι πίσω από τα υποκριτικά λόγια και τα προσποιητά χαμόγελα των Ευρωπαίων ηγετών κρύβεται το μίσος και ηαποστροφή, η οποία συνεχίζεται δυστυχώς μέχρι σήμερα στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα.Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωσή μας πήραμε από κάποιες προκλητικές δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών της Σουηδίας Κάρλ Μπίλντ, σύμφωνα με άρθρο του δημοσιογράφου κ. Κώστα Παππά στην εφημερίδα των Αθηνών «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» (31-5-2014).

Ο εν λόγω υπουργός παίρνοντας αφορμή από την κρίση στην Ουκρανία, βρήκε την ευκαιρία να αποκαλύψει τα βαθύτερα αισθήματά του κατά της Ορθοδοξίας μας. Ασκώντας κριτική κατά των πολιτικών επιλογών του Προέδρου της Ρωσίας κ. Β. Πούτιν, ο οποίος δε διστάζει να διακηρύξει την πίστη του και το σεβασμό του στην Ορθοδοξία, επιχειρεί να σπιλώσει την Ορθόδοξη Εκκλησία ως δήθεν «απειλή για τον δυτικό πολιτισμό», δηλώνοντας απροκάλυπτα ότι η «Ορθοδοξία είναι η κύρια απειλή για το δυτικό πολιτισμό»! Βλέπει την απροσδόκητη στροφή της Ρωσίας προς την Ορθοδοξία, μετά τους φοβερούς διωγμούς του κομμουνιστικού αθεϊστικού τέρατος, ως «αλλαγή προς το χειρότερο τα τελευταία χρόνια» και πιστεύει ότι «γι’ αυτό φταίει η Εκκλησία». Επίσης ο κ. Κ. Παππάς στο εύστοχο άρθρο του ξεσκεπάζει και το ποιόν του εν λόγω Υπουργού. Ο κ. Κ. Μπίλντ είναι «γνωστός για τις φιλοτουρκικές του διαθέσεις και τις σχέσεις του με το εβραϊκό λόμπι».Είναι ο «πληροφοριοδότης των Αμερικανών», ο άνθρωπος που «συνεργάσθηκε με την αμερικανική κυβέρνηση με παράνομο τρόπο». Επίσης κάνει μια σειρά από σημαντικές αποκαλύψεις, καταδεικνύοντας την «πολιτισμένη» χώρα του Βορρά, την εξωτερική πολιτική της οποίας έχει την τιμή να διευθύνει ο κ. Κ. Μπίλντ. Η Σουηδία είναι ο «παράδεισος» της παιδεραστίας, της ομοφυλοφιλίας, της κτηνοβασίας, των γυναικείων βιασμών, (δεύτερη χώρα στον κόσμο), και των αυτοκτονιών. Είναι η χώρα, όπου «ανθεί» η νέα παράλογη και επικίνδυνη «θρησκεία» της «Εκκλησίας των Κοπιμιστών», για την οποία εκδώσαμε παλαιότερα σχετική ανακοίνωσή μας, στην οποία λατρεύεται το διαδίκτυο ως θεότης.

Κατηγορεί επίσης ο κ. Κ. Μπίλντ τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ότι «καταδεικνύει την προσήλωσή του όχι στις παγκόσμιες αξίες, αλλά στις αξίες της ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας», χωρίς βέβαια να αναφέρει ποιές είναι τελικά αυτές οι  «παγκόσμιες αξίες», οι οποίες διακυβεύονται από τις αξίες της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Εάν ως «παγκόσμιες αξίες» θεωρεί την αγάπη,την ισότητα, την ελευθερία, την δικαιοσύνη, την ανεξιθρησκία, την ανεκτικότητα, τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τότε οφείλει να γνωρίζει, ότι τις αξίες αυτές πρώτη η Εκκλησία διεκήρυξε και εφήρμοσε στην πράξη. Και από αυτήν στη συνέχεια δανείστηκε η Ευρώπη και όλος ο πολιτισμένος κόσμος, για να αποτελέσουν πλέον πανανθρώπινες αξίες. Εάν ως «παγκόσμια αξία» θεωρεί την Δημοκρατία, τότε οφείλει να γνωρίζει, ότι τις ρίζες και αυτής της αξίας θα πρέπει να τις αναζητήσει στην Εκκλησία και πιο συγκεκριμένα στο Συνοδικό της πολίτευμα. Η εκλογή των επτά διακόνων από όλα τα μέλη της Εκκλησίας των αποστολικών χρόνων, αποτελεί μια ακόμη ισχυρότατη μαρτυρίαγια τον τρόπο με τον οποίο  λειτουργούσε ο  εκκλησιαστικός οργανισμός στην αρχαία Εκκλησία. Η εκλογή του Αποστόλου Ματθία και η «Αποστολική Σύνοδος» των Ιεροσολύμων επιβεβαιώνουν το αυτό. Εάν ως «παγκόσμιες αξίες» θεωρεί την καλλιέργεια της επιστήμης και την αλματώδη ανάπτυξη του τεχνικού πολιτισμού, (για τα οποία ιδιαιτέρως καυχάται σήμερα η Ευρώπη και γενικότερα ο Δύση), τότε οφείλει να γνωρίζει, ότι όλα αυτά τα επιτεύγματα τότε μόνον αποκτούν αξία και αποβαίνουν προς όφελος της ανθρωπότητας, όταν συνυπάρχει παράλληλα και η ανάλογη πνευματική καλλιέργεια και ωριμότης. Όταν δηλαδή ο άνθρωπος αποφύγει τον ολέθριο κίνδυνο της απολυτοποιήσεώς των και κατανοήσει την σχετικότητα και την προσωρινότητά των. Όταν συνειδητοποιήσει, ότι τα αγαθά του τεχνικού πολιτισμού δεν μπορούν από μόνα τους να πληρώσουν το υπαρξιακό του κενό, να ικανοποιήσουν τις αιώνιες εφέσεις και πόθους της αθάνατης ψυχής του, την δίψα του για την κατάργηση του θανάτου και την αιώνια ζωή. Όταν κατανοήσει ότι η ψυχή του τεχνικού πολιτισμού είναι ο πολιτισμός της ψυχής.

Καυχάταιο κ. Κ. Μπίλντ για τις «παγκόσμιες αξίες» και τα επιτεύγματα της Ευρώπης και του δυτικού πολιτισμού. Ας αναφέρουμε όμως και μερικά ακόμη «επιτεύγματα» του δυτικού πολιτισμού,για ταοποία θα έπρεπε να ντρέπεται και όχι να καυχάται ο κ. Υπουργός. Σήμερα η Ευρώπη φημίζεται για την αποδοχή και νομιμοποίηση των πιο αισχρών σεξουαλικών διαστροφών, της ομοφυλοφιλίας στο όνομα της διαφορετικότητας, της παιδεραστίας και της κτηνοβασίας. Για την επιστροφή της σε νέες μορφές ειδωλολατρίας και σατανισμού. Για την τρομακτική εξάπλωση των καταστροφικών λατρειών, οι οποίες πλήττουν καίρια τα θεμέλια της κοινωνικής ζωής. Για την προοδευτική ισλαμοποίησή της, την αφομοίωσή της δηλαδή από μία θρησκεία, κύριο δόγμα της οποίας είναι η σφαγή των απίστων εν ονόματι του Αλλάχ, (το λεγόμενο Τζιχάντ). Για το ηλεκτρονικό φακέλωμα και την στενή παρακολούθηση της ιδιωτικής ζωής των πολιτών της με τα τελευταίας τεχνολογίας μικροτσίπς, διά των οποίων προετοιμάζεται η παγκόσμια δικτατορία του αντιχρίστου. Άλλο σημαντικό «επίτευγμά» της οι αμέτρητες πολεμικές αναμετρήσεις των λαών της, τα εκατομμύρια των θυμάτων της Γαλλικής Επανάστασης με τα επίσης πολλά εκατομμύρια θύματα των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, με ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές, που ξεκίνησαν σε ευρωπαϊκό έδαφος και εξελίχθηκαν παγκοσμίως. Η ευρωπαϊκή ιστορία, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα συνεχές θέατρο πολεμικών συγκρούσεων και γενοκτονιών. Άλλο «επίτευγμά» της ο αθεϊστικός Μαρξισμός, ο οποίος αφού επιβλήθηκε με την βία, εγκαθίδρυσε επί εβδομήντα χρόνια ένα άνευ προηγουμένου καταπιεστικό και τυραννικό καθεστώς και επιδόθηκε σε ένα πρωτοφανή διωγμό κατά της Εκκλησίας, στέλνοντας στα κάτεργα της Σιβηρίας και σφάζοντας αθώους ανθρώπους, που το μόνο «αμάρτημά» τους ήταν ότι ομολογούσαν την ορθόδοξη πίστη τους. Με τους μετριότερους υπολογισμούς τα θύματα του μαρξιστικού «παραδείσου» τον 20ο αιώνα ξεπέρασαν τα 100.000.000!

Θα κλείσουμε την μικρή αυτή αναφορά μας με τους συγκλονιστικούς όσο και προφητικούς λόγους ενός μεγάλου Σέρβου αγίου των νεωτέρων χρόνων, του αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, επισκόπου Αχρίδος, από το βιβλίο του «Μέσα από το παράθυρο της φυλακής. Μηνύματα στο λαό». (Εκδ. «Ορθόδοξος Κυψέλη, Θεσσαλονίκη 2012, σελ. 105-108): «Στεναχωριέμαι για την Ευρώπη, γιατί θα καταστραφεί όπως η Καπερναούμ.Οι περήφανοι πύργοι της θα γκρεμιστούν, θα καταστραφούν και οι λεωφόροι της θα μετατραπούν σε τόπους, που θα φυτρώσουν θάμνοι με αγκάθια, όπου θα κάνουν την φωλιά τους τα φίδια. Στον τόπο που τώρα ακούγονται φωνές εναντίον του Χριστού, θα ακούγονται κραυγές από κουκουβάγιες και ουρλιαχτά από τσακάλια. Την στιγμή που η Ευρώπη νόμισε για τον εαυτό της πως εκπολιτίστηκε, τότε ήταν που αγρίεψε. Τη στιγμή που νόμισε πως τα ήξερε όλα, τότε ήταν που παραφρόνησε. Την στιγμή που νόμισε πως απέκτησε μεγάλη δύναμη, τότε ήταν και που έχασε όλη της τη δύναμη».

Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών

Ο υπεύθυνος

Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος

Ο Γραμματέας

Λάμπρος Σκόντζος Θεολόγος

Η απάτη της κλιματικής αλλαγής

Ο Farange παρουσιάζει στόν Baroso δύο φωτογραφίες τής NASA με τους πάγους του βόρειου ημισφαιρίου του μήνα Αυγούστου τών ετών 2012 καί 2013 που αποδεικνύουν ότι οι πάγοι αυξάνονται.

Συγκλονιστικὴ ὁμιλία τοῦ Φράγκου Φραγκούλη: “Στὴν Καππαδοκία πηγαίνω στὰ ὑπόγεια καὶ μυρίζω λιβάνι καὶ βλέπω κεριὰ”

Δεῖτε  ὁλόκληρη τὴν ὁμιλία τοῦ στρατηγοῦ Φράγκου Φραγκούλη κατὰ τὴν παρουσίαση τοῦ νέου του βιβλίου “Ποιὰ Τουρκία; Ποιοὶ Τοῦρκοι;” ποῦ πραγματοποιήθηκε στὸ Βελλίδειο συνεδριακὸ κέντρο στὴ Θεσσαλονίκη στὶς 26 Νοεμβρίου. Μιλᾶ γιὰ τὴν τουρκικὴ καὶ ἑλληνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτική, τὸ Πατριαρχεῖο, τὰ ἑκατομμύρια τῶν κρυπτοχριστιανῶν στὴν Τουρκία, τὸ ἔντονο ἑλληνικὸ στοιχεῖο σήμερα στή Μ.  Ἀσία ἐνῶ καταθέτει συγκλονιστικὲς προσωπικὲς μαρτυρίες καθὼς ἦταν ἐπὶ χρόνια στρατιωτικὸς ἀκόλουθος στὴν Ἄγκυρα.


olympia.

Εν αναμονή της απόφασης της Χάγης για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Του Αλέξανδρου Κουτσομητόπουλου

Εισαγωγικά θεωρούμε αναγκαίο να επισημάνουμε τα εξής , που πρέπει ο καθένας μας να έχει υπόψη στις κρίσεις που θα ακολουθήσουν για την αναμενόμενη Απόφαση του Δ.Δ. της Χάγης :

1. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης συγκροτήθηκε από τον Ο.Η.Ε. για την προστασία των βασικών του Καταστατικών Αρχών . Ο Ο.Η.Ε. ιδρύθηκε σαν αποτέλεσμα της μεγάλης αντιφασιστικής και αντιιμπεριαλιστικής νίκης των λαών από την Συμμαχία των ¨Ηνωμένων Εθνών¨ κατά της Χιτλερικής Συμμαχίας του – τότε – ¨Άξονα¨ της Γερμανίας. Η Ελλάδα σαν ιδρυτικό μέλος των ¨Ηνωμένων Εθνών¨ είναι συνεπώς από τα πρώτα 24 ιδρυτικά κράτη του μετέπειτα ¨Ο.Η.Ε.¨ . Μια από τις πρώτες διακηρύξεις της Συμμαχίας των ¨Ηνωμένων Εθνών¨ κατά του ¨Άξονα¨ έλεγε τον Δεκέμβρη του 1942 πως η Γερμανία θα καταβάλει Αποζημιώσεις για κάθε παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
2. Τα –ακόμα- ισχύοντα Άρθρα ¨53¨ και ¨107¨ του ¨Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών¨ ( Ο.Η.Ε. ) ορίζουν πως η Γερμανία αποτελεί ¨Εχθρικό Κράτος¨ για την Διεθνή Κοινότητα και πως κάθε κράτος-μέλος της αρχικής Συμμαχίας δικαιούται να επέμβει σε αυτή ¨αυτοβούλως¨ , χωρίς απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας , εάν εκτιμήσει πως απειλείται η διεθνής ειρήνη. Βέβαια αυτό είναι ¨παράλλογο¨ στο βαθμό που αρχικά οι δύο Γερμανίες από την δεκαετία του 1970΄είναι μέλη του Οργανισμού. Μετά την Ενοποίηση της Γερμανίας με την ενσωμάτωση της Ανατολικής η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. το 1994 ζήτησε με ψήφισμά της να απαλειφθούν από τον Καταστατικό Χάρτη τα δύο αυτά άρθρα. ΟΜΩΣ έκτοτε πέρασαν 17 χρόνια και οι πρώην συμμαχικές ¨4ρεις Μεγάλες Δυνάμεις¨ έχουν βρει διάφορες ¨τεχνικές δυσκολίες¨ για να μη αλλάξουν αυτά τα άρθρα, γενικά ισχυρίζονται πως ¨χρειάζεται γενικότερη μεταρρύθμιση του Καταστατικού του Ο.Η.Ε. ¨ , η δε Γερμανία ζητά πιεστικά όχι μόνο να απαλειφθούν τα άρθρα που την ¨προσβάλλουν¨ , αλλά και να γίνει ένα από τα ¨μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας¨ ( πλάι στους τέσσερεις πρώην συμμάχους της Αντιχιτλερικής Συμμαχίας ) , αίτημα που το υποστήριξε στο παρελθόν και η κ. Ντ. Μπακογιάννη , ως ΥΠΕΞ , χωρίς ανταλλάγματα βέβαια ( όπως θα ήταν για παράδειγμα η καταβολή των Πολεμικών Επανορθώσεων , διότι τα Ηνωμένα Έθνη ιδρύθηκαν ακριβώς λόγο του πολέμου που εξαπέλυσε η Γερμανία για δεύτερη φορά στον 19^ο αιώνα ).
3. Όπως και να έχουν τα πράγματα ¨τυπικά¨ η Γερμανία παραμένει ¨Εχθρικό Κράτος¨ για την διεθνή κοινότητα και το Δ.Δ. της Χάγης είναι το Δικαστήριο των Ηνωμένων Εθνών στα οποία η Ελλάδα για πολύ συγκεκριμένες αιτίες είναι ένα από τα λίγα ιδρυτικά του μέλη. Τώρα , στις σημερινές συνθήκες , έχουμε νέες ¨διεθνείς εξελίξεις¨ στις οποίες εμπλέκεται ενεργά η ¨Νέα Γερμανία¨ και η παγκόσμια κοινότητα σίγουρα θα σκέπτεται σοβαρά τις προοπτικές , όπως και την κατεύθυνση της ¨μεταρρύθμισης¨ του Καταστατικού Χάρτη του Ο.Η.Ε. που θα ήθελε η Γερμανία.
4. Με τον Ν. 2023/10.3.1952 η Ελλάδα κατήργησε την ¨εμπόλεμη κατάσταση με την Γερμανία¨ ΜΕ ΤΗΝ ΡΗΤΗ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ – ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ – ΠΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΘΑ ΡΥΘΜΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ¨ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ¨. Η Γερμανία όμως με την Ενοποίηση της αρνήθηκε την συζήτηση και τη καταβολή τους , δεν αναγνωρίζει πως η Συνθήκη μεταξύ των τεσσάρων μεγάλων πρώην συμμαχικών μας δυνάμεων με τις δύο Γερμανίες είναι όχι μόνο ¨de-facto ¨ , αλλά και ¨de jura ¨ ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΛΗΞΗ ΤΟΥ Β΄Π.Π. ΚΑΙ ΤΩ ΣΥΝΕΠΕΙΩΝ ΤΟΥ, συνεπώς ¨αυτόματα¨ και με τον ¨νόμο¨ βρισκόμαστε σε ¨εμπόλεμη κατάσταση¨ μαζί της και αυτό όχι μόνο λόγω επιβολής αποικιοκρατικών μνημονίων και νέων απαιτήσεων της για ¨παράδοση της εθνικής και λαϊκής μας κυριαρχίας¨. Βέβαια την άρση του ¨εμπολέμου¨ την υπέγραψε το 1952 σαν αρχηγός κράτους ο τ. Βασιλιάς Παύλος , σήμερα σύμφωνα με το ¨ισχύον¨ Σύνταγμα αρμόδιος για την τήρηση των Νόμων , την κήρυξη πολέμων ΚΑΙ την υπογραφή ¨Συνθηκών Ειρήνης¨ την έχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ! Σαν ¨πρώην Επονίτης¨ κάτι πρέπει να κάνει για την επίτευξη ειρήνης με την Γερμανία – όπως επιτάσσει το Σύνταγμα – μη απεμπολώντας εθνικά δίκαια , το γενικό συμφέρον δηλαδή , σύμφωνα με τον όρκο που έχει δώσει και όχι σύμφωνα με αυτά που τον συμβούλεψε στην ¨τελετή παράδοσης¨ η τότε πρόεδρος της Βουλής , η κυρία Άννα –Ψαρούδα Μπενάκη…

ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΧΑΓΗ…

Υπάρχουν τρις πιθανότητες σχετικά με την απόφαση της ¨Ανεξάρτητης¨ -Διεθνούς Δικαιοσύνης για τις Επανορθώσεις – Αποζημιώσεις , για τις οποίες ψυχικά και πολιτικά πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Εάν οι μεγάλες ανταγωνιστικές με την Γερμανία ιμπεριαλιστικές δυνάμεις θέλουν να της στείλουν ένα ¨προειδοποιητικό ράπισμα¨ επειδή τους τα έχει ¨ζαλίσει ¨ τελευταία με τον ¨εγωισμό της¨ ( όπως προσεκτικά ονομάζουν την ιμπεριαλιστική-επεκτατική της ορμή ) , τότε η απόφαση της ¨διεθνούς δικαιοσύνης¨ θα είναι καλή για τους λαούς. Εάν θέλουν να της στείλουν μόνο μια απλή ¨προειδοποίηση¨ , τότε η Απόφαση θα είναι ¨αμφίρροπη¨ ( σου λέμε πως οφείλεις στην ανθρωπότητα , αλλά προς το παρόν στα χαρίζουμε στο βαθμό που συνεχίσεις να εξυπηρετείς ¨εμάς¨ με τις πολιτικές σου , όπως γινόταν και από τις δύο Γερμανίες μέχρι σήμερα ).

Όλα εξαρτώνται βέβαια ( και για την Απόφαση του Δ.Δ. της Χάγης ) από τι εναλλασσόμενες συμμαχίες της Γερμανίας ( μια περισσότερο με τις ΗΠΑ , την άλλη περισσότερο με την Ρωσία ) και τους νέους ¨Άξονες¨ που στήνει ξανά στην Ευρώπη εντός και εκτός της ¨Ε.Ε.¨ ( Ολλανδία , Φιλανδία , Δανία , Αυστρία , Πολωνία και Τουρκία , όπως και με τον ¨Μουσουλμανικό Κόσμο¨ , δηλαδή τις χώρες του Καυκάσου , Ουιγούρους της Κίνας και την Περσία ) , παρά την σταθερή της συμμαχία με το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ ) .

Η ενεργειακά και εξαγωγικά εξαρτημένη Γερμανία κινείται , ιδιαίτερα μετά το 1990 , ¨πολυεπίπεδα¨ και πρέπει να την επανεκτιμούμαι και να προσαρμόζουμε τις πολιτικές μας απέναντι της καθημερινά , όπως κάνει και η ίδια δηλαδή.

Σαν ιδέα το ¨Ευρωπαϊκό Ιδεώδες¨ είναι γλυκό και όμορφο , αλλά ας το αφήσουμε προς το παρόν στους καλά ελεγχόμενους και εξαρτώμενους ( τυλάχιστον ¨ψυχολογικά¨ ) απόφοιτους και υπότροφους των Γερμανικών ιδρυμάτων και Α.Ε.Ι , στους Πράσινους και Ανανεωμένους Αριστερούς , όπως και σε διάφορους ¨Χάμπερμας¨… ¨Έφαγε καλά¨ τα τελευταία εβδομήντα χρόνια η Γερμανία από αυτό το ιδεώδες και φαίνεται να μην έχει χορτάσει ακόμα. Ιδιαίτερα μετά την κάθοδο της στα Βαλκάνια με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας της άνοιξε η όρεξη ακόμα περισσότερο , για λόγους… ¨προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προστασίας μειονοτήτων όλων των ειδών…¨.

Επίσης θα πρέπει να έχουμε – καλά υπόψη μας - πως για τις ¨λοιπές δημοκρατικές- ιμπεριαλιστικές δυνάμεις¨ η Απόφαση του Δ.Δ. της Χάγης για τις Πολεμικές Επανορθώσεις – Αποζημιώσεις – ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΛΑΝΟ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ – ΟΜΩΣ ΜΕ ¨ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΑΤΙΑ¨ αφορά –ΟΛΕΣ- τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις σε σχέση με τα εγκλήματα πολέμου που διαπράττουν καθημερινά. Ιδιαίτερα η αναγνώριση του δικαιώματος σε κάθε πολίτη να ενάγει κράτη ζητώντας αποκατάσταση της αδικίας – θα πρέπει να κάνουν τις ΗΠΑ, το Ισραήλ , το ΝΑΤΟ ( συμπεριλαμβανομένης της ¨Νέας¨-Γερμανίας ) να τρέμουν μπροστά στην προοπτική να τεθούν από τους λαούς στο εδώλιο και να αποζημιώσουν όπως και για το Β΄Π.Π. ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΛΑ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ- ΕΙΝΑΙ ΤΟ ¨ΑΤΟΥ ΤΗΣ¨ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑ ΤΗΣ

Προφανώς στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα από την ¨ακρόαση των αντιπάλων¨ τον Σεπτέμβρη που μας πέρασε στο Δ.Δ. της Χάγης μέχρι την Απόφαση του δικαστηρίου που αναμένουμε σε λίγες μέρες ( 3/2 ) , ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ θα έκανε πολλές ¨διαβουλεύσεις¨ με τους ¨συμμάχους¨ για την έκβαση της Απόφασης. Το αποτέλεσμα θα το δούμε , θα είναι όμως πιστεύω μέσα στο πλαίσιο αυτών των συσχετισμών και παραμέτρων.

¨ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ¨ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Α΄

Α) Επειδή η υπάρχουσα ¨διεθνής δικαιοσύνη¨ είναι ο ¨συγκερασμός¨ των ¨πολιτικών συσχετισμών¨ μεταξύ – κυρίως- των μεγάλων ¨δημοκρατικών¨ – κρατικών δυνάμεων η Απόφαση μπορεί να είναι τελείως αρνητική για τους πολίτες της Ιταλίας και της Ελλάδας.

Να λέει δηλαδή η ότι η Γερμανία δικαιούται το ¨ακαταδίωκτο¨ -από πολίτες- για τα εγκλήματα της ( ¨κρατική ασυλία – ετεροδικία ¨ ) , να καταργεί ¨ψυχρά¨ την σχετική Απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ιταλίας και στο ¨σκεπτικό¨( αιτιολόγηση) να μην αναφέρει -τίποτα άλλο – , να μην εκφέρει καμία άλλη κρίση σχετικά με το γενικότερο πρόβλημα των ¨Γερμανικών Επανορθώσεων¨.

Σε αυτή την περίπτωση της ¨χαρίζεται¨ σαν ¨bonus” από την ¨διεθνή κοινότητα¨ ( λόγο ¨άμεμπτης μεταπολεμικής συμπεριφοράς¨ και ¨προτέρου έντιμου βίου¨ ) η κατάσχεση των περιουσιακών της στοιχείων ΑΡΧΙΚΑ στην Ιτσλία ( όλες οι ενστάσεις της Γερμανίας έχουν απορριφθεί και η Απόφαση είναι άμεσα εκτελεστή , απλά περιμένει και την Απόφαση του Δ.Δ. τ. Χάγης ) και μια επερχόμενη νέα θύελλα αγωγών εναντίον της σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα εκκρεμούν για παράδειγμα πάνω από 56000 αγωγές Αποζημίωσης από θύματα και κληρονόμους τους. Αγωγές που πάγωσε το υπουργείο ¨δικαιοσύνης¨ της ¨Ελλάδας¨ μετά την απόφαση , το 2002 , του ¨εκτάκτου¨ ( ¨Ειδικού¨) δικαστηρίου που συγκρότησε ο ¨συνήθης Σημιτισμός/Παπανδρεϊσμός¨ με τον κ. Ματθία ( του οποίου του πρόσφεραν ¨έκτακτη¨ παράταση της ληγμένης θητείας του για αυτό τον σκοπό ) για να αναιρέσει την Απόφαση του Άρειου Πάγου – που ΔΕΝ αναγνώριζε δικαίωμα ¨ετεροδικίας¨ ( κρατικής ασυλίας ) στην Γερμανία. Σε περίπτωση θετικής Απόφασης του Δ.Δ.τ, Χάγης , εννοείται πως ενεργοποιούνται οι αγωγές αυτές ( μιας και οι συνήθεις ¨αντιφασίστες¨ υπουργοί ¨δικαιοσύνης¨ της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ , ΔΕΝ αναθεώρησαν από μόνοι τους την Διάταξη του Π.Κ. που δίνει την δυνατότητα στον εκάστοτε υπουργό της…. Να –αναστέλλει – την απόφαση εκτέλεσης δικαστικών Αποφάσεων με κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων αλλοδαπών υπηκόων για ¨λόγους εθνικού συμφέροντος¨ , την διάταξη δηλαδή με την οποία ο κ. Ι. Σταθόπουλος απαγόρευσε την κατάσχεση του Ινστιτούτου Γκαίτε της Αθήνας και άλλων ακινήτων της Γερμανίας… υπέρ της Αποζημίωσης των κατοίκων του Διστόμου. Κατ΄άλλα βέβαια ο ¨Αντίφα¨ κ. Χ. Καστανίδης με ειδικό νόμο ενεργοποίησε το ¨Ελληνικό Γραφείο Δίωξης Γερμανών Εγκληματιών Πολέμου¨ ( που είχε καταργήσει το 1959 η Ελλάδα του Κ. Καραμανλή – πρώτη χώρα στον κόσμο ! ) , σύμφωνα με τα ¨αιτήματα¨ του ¨Κ.Ι.Σ.¨ , τ΄οποίο ελπίζει στην σύλληψη του συνεργάτη του Μαξ Μέρτεν , Αλόϊς Μπρούνερ , ¨κάπου στην Μ. Ανατολή¨ και στην δίκη του στην Ελλάδα για τα εγκλήματα κατά του Εβραϊκού πληθυσμού της Θεσσαλονίκης.

Και βέβαια με μια αρνητική απόφαση υπέρ της ¨Ετεροδικίας¨ η Γερμανία , για άλλη μια φορά , θα κερδίσει χρόνο , όπως κάνει επί εβδομήντα χρόνια μετά την λήξη του Β.Π.Π. , ώστε να μπορεί να λέει στην συνέχεια ( όσο περνάει ο χρόνος ) : ¨Μετά από30 , 40, 50, 60, 70, 80 και 90 χρόνια ¨μας ζητάτε αποζημιώσεις¨ ( ; ) , ¨δεν είναι άδικο αυτό για τις νέες γενιές , τώρα που είμαστε και σύμμαχοι και σας βοηθάμε με την… Ζήμενς και τα Μνημόνια ¨ ( ; ) , σε λίγο θα ζητήσουν και οι Πέρσες αποζημιώσεις από την Ελλάδα για την εκστρατεία του Μέγα Αλέξανδρου… ( κάπου εκεί , σε αυτά τα ¨σοβαρά επίπεδα¨ , κινούνται σήμερα της Γερμανίας . Κάποιοι Γερμανοί έγραψαν στα μπλοκ ¨Ωραία , τότε να ζητήσουμε και εμείς Αποζημιώσεις από τους Ρωμαίους για τις επιδρομές πέρα των Άλπεων…¨.

Άλλωστε η Γερμανία ( κυβέρνηση Μέρκελ ) η ίδια προσέφυγε στο Δ.Δ. της Χάγης ( και αυτό λέει κάτι… ) ΣΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ¨ΣΥΝΥΠΟΣΧΕΤΙΚΟ¨ με την Ιταλία ( κυβέρνηση Μπερλουσκόνι ) για να ακυρώσουν την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ιταλίας που δικαίωνε ιταλούς και έλληνες πολίτες με την αποζημίωση τους από κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων της Γερμανίας στην Ιταλία ( Ινστιτούτο Γκαίτε στο Commo κ.α ) . Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνουμε πως , έτσι και αλλιώς δεν συμφωνούσε η άρχουσα τάξη της Ιταλίας με την Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της. Γι΄αυτό αμέσως μετά συναντήθηκαν τον Δεκέμβρη του 2009 ο Μπερλουσκόνι με την Μέρκελ στη Βενετία και σκεπτόμενοι πως θα αποτρέψουν την εκτέλεση της , προχώρησαν στο προαπαιτούμενο ¨συνυποσχετικό¨ για την προσφυγή της Γερμανίας στο Δ.Δ. τ. Χάγης.

Μπορούμε να φανταστούμε πως και ο έτερος νέος υπάλληλος της ¨Παγκόσμιας Διακυβέρνησης¨ στην Ιταλία , ο κ. Μόντι , δεν θα ήθελε να κερδίσει η ¨πατρίδα του¨ την δίκη σε αντιδικία με την Γερμανία…, όπως βέβαια και ο κ. Παπαδήμος ( σκεφτείτε λίγο το προσωπικό δράμα αυτών των ¨παγκόσμιων ανθρώπων¨ , από την μια η ¨αγωνία τους για τις τύχες του διεθνούς τραπεζιτικού συστήματος και της ανθρωπότητας γενικότερα¨ και από την άλλη τα ¨στενά αναχρονιστικά, εγωιστικά , τοπικιστικά και μισαλλόδοξα συμφέροντα της χώρας – καταγωγής- τους ).

¨ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ¨ – ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Β΄

Επειδή η ¨ δικαιοσύνη ¨ πάντα πρέπει να αφήνει την αίσθηση της ¨ανεξαρτησίας της¨ ώστε να δικαιολογεί ( νομιμοποιεί ) την ύπαρξη της η ¨Απόφαση¨ , όλως ενδεχομένως , μπορεί να είναι ¨αμφίρροπη¨ και ¨ισοσκελισμένη¨ ( ¨δίκαια¨ κατά την τρέχουσα αντίληψη ) .

Δηλαδή να λέει πως επιβεβαιώνει αυτό που ζητά τώρα η Γερμανία , ότι σαν κράτος έχει ¨ασυλία¨ ( ετεροδικία) απέναντι σε αγωγές πολιτών και επί της ουσίας να ακυρώσει την σχετική απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ιταλίας , ΟΜΩΣ σε αυτή την περίπτωση το ¨αιτιολογικό ¨ της Απόφασης μπορεί να λέει πως :

¨ ναι μεν οι πολίτες δεν μπορούν να ενάγουν την Γερμανία¨ , ΑΛΛΑ

¨ η Ελλάδα , σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ( ¨συνθήκες της Χάγης περί πολέμου¨ , 1897-1907 ) δικαιούται επανορθώσεων¨ μόνο… που αυτό πρέπει να το ζητήσει το ελληνικό κράτος – και βέβαια με την προϋπόθεση ότι υπάρχει ¨συνθήκη ειρήνης ¨ μεταξύ των πρώην εμπόλεμων κρατών στον β΄π.π.

Στην ¨καλή περίπτωση¨ ( την οποία όπως έχω καταλάβει ¨ευελπιστεί¨ και ο πραγματικά άξιος συνεχιστής του αείμνηστου Ι. Σταμούλη , κ. Στ. Περράκης ) το σκεπτικό της Απόφασης μπορεί να λέει ( πράγμα που προσωπικά το θεωρώ –απίθανο- έχοντας γνώσει των εκβιασμών που ασκεί η Γερμανία στην διεθνή κοινότητα , στηριζόμενη στην οικονομική της δύναμη , αλλά και στις ¨ 5^ες Φάλαγγες¨ που διαθέτει στα διάφορα κράτη ) πως :

¨Ο Β.Π.Π. έχει λήξει με την ενοποίηση της Γερμανίας και την υπογραφή της Συνθήκης των 4+2 , η οποία υπέχει την σημασία μιας ¨Συνθήκης Ειρήνης¨ , και συνεπώς η Γερμανία υποχρεούται να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις με τα ενδιαφερόμενα ΚΡΑΤΗ για τον διακανονισμό των ζητημάτων που προέκυψαν από τον πόλεμο ( σε αυτή την περίπτωση μόνο των ¨Επανορθώσεων-Αποζημιώσεωνν ¨ , διότι άλλα όλα τ΄άλλα ζητήματα έχουν διακανονισθεί ) .

Αυτά ¨θα¨ μπορούσε να αναφέρει το σκεπτικό της Απόφασης στην ¨καλή περίπτωση¨.

Στην κακή ( το πιο πιθανό κατά την κρίση μου ) το σκεπτικό της ¨Απόφασης¨ στα πλαίσια μιας υποκριτικής λογικής θα αναφέρει πως ναι μεν οι πολίτες δεν δικαιούνται να ενάγουν την Γερμανία , αυτό μπορεί να τα κάνει μόνο το Ελληνικό κράτος ( γνωρίζοντας πολύ καλά ότι αυτό από το 1832 ¨ελέγχεται¨ ) , η Γερμανία όμως υποχρεούται στην καταβολή Επανορθώσεων , ΑΛΛΑ ¨ΟΤΑΝ ¨ υπογραφτεί μια ¨Συνθήκη Ειρήνης¨ – που δεν έχει υπογραφτεί . Να αναφέρεται δηλαδή ρητά στο σκεπτικό της Απόφασης πως : ¨Η Συνθήκη των 4+ 2 για την Γερμανική Ενοποίηση και τον τερματισμό των Συμμαχικών Κατοχικών προνομίων ( 1990 )- ΔΕΝ – είναι η απαιτούμενη σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ¨Συνθήκη Ειρήνης ¨, η απαίτηση παραμένει ¨ανοιχτή ¨ ( δηλαδή οριστικά κλειστή ! ) ¨ΟΤΑΝ¨ υπογραφτεί , όπως δηλαδή ισχυρίζεται , περιπαίζοντας επί εβδομήντα χρόνια την διεθνή κοινότητα , καταρρακώνοντας το διεθνές δίκαιο και το αίσθημα δικαίου των πολιτών , η κατ΄άλλα Δημοκρατική Γερμανία .

¨ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ¨ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Γ΄

Η Τρίτη και πιο απεχθής πιθανότητα είναι η Απόφαση του Δ.Δ. της Χάγης είναι να απορρίπτει τις αγωγές των πολιτών κατά της Γερμανίας και να επιβεβαιώνει το παραδοσιακό ιμπεριαλιστικό δίκαιο της ¨Ετεροδικίας ¨- Ασυλίας – Ακαταδίωκτο των κρατών απέναντι σε εγκλήματα πολέμου και στρατιωτικές εισβολές ΚΑΙ ΝΑ ΣΒΗΝΕΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ( οι οποίες ¨ειρήσθω εν παρόδω¨ κατασκευάστηκαν από τις ίδιες τις πολεμοκάπηλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις στις αρχές του 19^ου αιώνα – για να εισάγουν κάποια ¨λογική¨ και ¨δικαιοσύνη¨ στην διεξαγωγή των πολέμων , δεν παύει όμως να είναι μια ¨κατάκτηση της ανθρωπότητας¨ σε σχέση με το παρελθόν ) διατυπώνοντας στο αιτιολογικό της την θέση πως Η ¨ΣΗΜΕΡΙΝΗ¨ ΓΕΡΜΑΝΙΑ – ΔΕΝ – ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ ¨ΠΙΑ¨ – ΜΕΤΑ ΑΠΟ 70 ΧΡΟΝΙΑ – ΣΕ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΠΟΛΕΜΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑ ¨ΑΛΛΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ¨ – ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ¨Γ΄ΡΑΪΧ¨ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ¨ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ¨ !

Για αυτό το ¨πιθανό σκεπτικό υπάρχει ήδη –νομικό προηγούμενο – με την μόλις πριν περίπου ένα χρόνο σχετική Απόφαση του λεγόμενου ¨Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων¨ του Συμβουλίου της Ευρώπης… Στην αγωγή Ελλήνων και άλλων Ευρωπαίων πολιτών είχαν απαντήσει ( Αποφασίσει ) πως η ¨δημοκρατική¨ Γερμανία δεν υποχρεούται να αποζημιώσει για κάτι που έκανε η Ναζιστική !

Στην Ευρώπη ¨της¨ ( UNSERES EUROPA – ΟΠΩΣ ΚΑΠΟΤΕ Η ¨MARE NOSTRUM της Ιταλίας ) η Γερμανία με το ¨ειδικό βάρος της ¨μπορεί να ΕΠΙΒΑΛΕΙ την ¨ετεροδικία της … ¨ , αλλά και γενικά το ακαταδίωκτο της απέναντι σε κράτη και πολίτες .

Διαβάστε σχετικά εδώ , το ¨σκεπτικό¨ της Απόφασης ¨προπομπού¨, εύχομαι να διαψευστώ :

¨…Το δικαστήριο απεφάνθη ότι η «Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου» δεν υποχρεώνει τα κράτη-μέλη να καταβάλλουν αποζημιώσεις ΓΙΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΑΧΘΗΣΑΝ ΑΠΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ, ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΑΥΤΑ ΔΙΑΔΕΧΘΗΚΑΝ…¨

http://www.doryforos.org/syzitiseis/viewtopic.php?t=1548&sid=532f675065e0f5c1852e330be2442b22

Τι θα σήμαινε εάν επικρατούσε αυτή η δικαιακή ¨λογική¨ .

Εκτός του γεγονότος ότι δικαιώνεται το παλαιό , παμπάλαιο ¨δίκαιο¨ των ιμπεριαλιστικών πολέμων¨ , θα σήμαινε επίσης ότι καταργείται το μέχρι τώρα ισχύον Διεθνές Δίκαιο που αναφέρεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις σύμφωνα με την ¨ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ¨ ( ανεξάρτητα από την αρχική γεωγραφική τους έκταση και των πολιτικών συστημάτων και καθεστώτων που διακυβερνήθηκαν. Για παράδειγμα αναφέρω πως η Ρωσία μετά το κατέβασμα της κόκκινης σημαίας στο Κρεμλίνο υποχρεώθηκε , σύμφωνα με το ίδιο αξίωμα ( της ¨διαδοχής των κρατών¨ ) να αποπληρώσει τα δάνεια που είχε λάβει η Τσαρική Ρωσία , τα οποία είχε διαγράψει ο Λένιν.

Επί σαράντα χρόνια η Δυτική Γερμανία , από το 1950 μέχρι το 1990 που ενσωμάτωσε την πρώην Ανατολική Γερμανία , ισχυριζόταν πως ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ¨ΔΙΑΔΟΧΗΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ αυτή ( η κρατική της οντότητα ) είναι ο μοναδικός συνεχιστής του Ράιχ – δηλαδή της Γερμανίας – , ήταν δηλαδή η μοναδική ¨Γερμανία¨ και απειλούσε ( έχοντας πλήρη συναίσθηση της οικονομικής δύναμης του ¨Μάρκου¨) όποια χώρα θα αναγνώριζε διπλωματικά την τότε Ανατολική Γερμανία ( Γ.Λ.Δ.- DDR) ότι θα διέκοπτε τις οικονομικές –διπλωματικές σχέσεις μαζί της ! ( το λεγόμενο μεγαλομανές ¨Δόγμα Χάλστάϊν ¨ , σύμφωνα με το όνομα του τότε υπουργού εξωτερικών της ) .

ΣΗΜΕΡΑ όμως που καλείται να πληρώσει για τα εγκλήματα του Γ΄ Ράιχ προωθεί την ιδέα πως δεν υπάρχει ¨Συνέχεια των Κρατών ¨ και δεν προτίθεται να πληρώσει γι΄αυτό . Σύμφωνα με την λογική ¨Τι φταίμε εμείς οι ¨δημοκράτες¨ γι΄αυτά που έκαναν οι Ναζί ( , ¨άλλη¨ Γερμανία ήταν αυτή…¨. Μονά – ζυγά , Κορώνα- Γράμματα : Γερμανία.

Υ.Γ. ΜΕΡΟΣ Β΄

Δείτε εδώ τι πνίγει το κρατικό και δια-κομματικό κατεστημένο της Ελλάδας. Ανεβάστε αυτό το βίντεο ! , τώρα που αναμένεται η απόφαση του Δ.Δ. τ. Χάγης και κανείς δεν μιλά , ούτε ¨πιέζει¨ για το γεγονός αυτό… Στην εκπομπή αυτή , μετά από την ακρόαση στο Δ.Δ. της Χάγης , ¨ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ¨ , του καλού δημοσιογράφου Π. Σαββίδη –που δεν την αναπαρήγαγε κανείς – λέγονται από τον Στέλιο Περράκη ( κρίνω πως σχεδόν όλοι οι άλλοι που ακούγονται είναι από ¨κάτι λίγο¨ μέχρι αδιάφοροι ) όλα τα νομικά και πολιτικά επιχειρήματα που δεν εκθέτουν μόνο την Γερμανία – αλλά και το Ελληνικό – δια-κομματικό κατεστημένο , ακόμα και κάποιους ¨διεκδικητές¨ των Γερμανικών Επανορθώσεων – ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΚΑΙ Η ΣΙΓΗ ΤΟΥΣ – ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΤΗΝ ΧΑΓΗ…

Προσοχή , στην εκπομπή εκτίθεται κατά την κρίση μου και ο Ελληνογερμανός καθηγητής Χάγκεν-Φλαϊσερ ( τον οποίο ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα τον κατατάσσουν στους θεούς του Ολύμπου για τον ¨αντιφασιστικό φιλελληνισμό του¨ ) με διάφορες έξυπνες ¨επιφυλάξεις¨ κατά των νομικών και πολιτικών επιχειρημάτων της Ελλάδας για την καταβολή των Γερμανικών Επανορθώσεων – Αποζημιώσεων ( ¨δεν έτσι ακριβώς¨ ισχυρίζεται , δεν το ορίζει έτσι η Συνθήκη του Λονδίνου/1952 , και βέβαια σαν ιστορικός κάνει ¨λάθος¨ ) ,

ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ξεσκεπάζονται οι δύο οικονομολόγοι Alfred Ritschl ( Γερμανός,αλλά στην Αγγλία καθηγητής ) και Jac-De-pla ( Γάλλος ) που τους κάναμε επίσης “θεούς¨ στην Ελλάδα, διότι έγραψαν σε ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ την αλήθεια , δηλαδή πως ¨εάν ήθελε πραγματικά α διεκδικήσει η Ελλάδα , έχει τόσους ισχυρούς τίτλους που θα έπρεπε οι Γερμανοί να πουλήσουν και τα εσώρουχα τους για να μας αποζημιώσουν … , επίσης ο Ritschl -είχε – πει πως με την Συνθήκη του Λονδίνου η Ελλάδα είναι μια από τις χώρες που χάρισε τα τεράστια προ-πολεμικά χρέη και τα μεταπολεμικά μέχρι το 1952 ( της ΚΟΥΡΕΨΑΜΕ το 50 % των χρεών της και ορίσαμε ΕΝΑ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 60 ΕΤΩΝ ! ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ – ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΟΣΗ ΤΗΝ ΚΑΤΕΒΑΛΕ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ Τ0 2010 ! – ΜΕ ΕΝΑ ΕΠΙΤΟΚΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΠΕΡΝΟΥΣΕ ΤΟ 2,5 – 3 % …

Ο δε Γάλλος Ντεπλά υπολόγισε με επιστημονικό τρόπο πως η Γερμανία μας οφείλει ΠΑΝΩ ΑΠΟ 575 ΔΙΣ ΔΟΛΑΡΙΑ , την στιγμή οι ¨Έλληνες Διεκδικητές¨ ( ας μη τους ονομάσουμε ) ισχυρίζονται πως δεν μας χρωστά πάνω από 163 δις δολάρια – ΚΑΙ ΜΕΣΑ Σ΄ΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗΣ – ¨ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΜΗΝ ΤΑ ΧΑΛΑΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ…¨ – ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΙΝΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΣΕΙ ΜΕΣΑ Σ΄ΕΝΑ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ – 40 ΕΤΩΝ !
Αλλά βέβαια η Γερμανική αποικιοκρατική υπεροψία έχει ¨ γραμμένους ¨και αυτούς τους ¨σώφρονες δημοκράτες ¨ , όπως και τους άλλους , τους ¨φιλογερμανούς διεκδικητές¨ που εδώ και εβδομήντα χρόνια λένε ¨πως δεν είναι σωστό να ζητάμε πολεμικές επανορθώσεις – τους θυμίζουμε μια ήττα – τώρα είμαστε σύμμαχοι και μας βοηθάνε¨ , ας ζητήσουμε ¨μόνο την επιστροφή του εξαναγκαστικού δανείου¨ , διότι το ¨δάνειο είναι δάνειο¨ , συγκινεί κάθε καλό αστό που πιστεύει στην τήρηση των ¨χρηστών ηθών στις εμπορικές -χρηματιστικές συνδιαλλαγές¨ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ¨ΤΟΥΣ ΕΓΡΑΨΕ¨ ΕΠΙ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ¨ –

ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ – ΟΧΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ – ΑΛΛΑ ΜΕ ¨ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ¨ ΓΙΑ Α ΜΗΝ ΧΑΛΑΣΟΥΝ ΤΙΣ¨ ΚΑΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΕΣ ¨ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΗΣ … ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΛΑΚΑ … ΑΝΤΕ ΚΑΙ Α ΤΥΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ – ¨ΚΑΠΟΙΑ ΥΠΟΤΡΟΦΙΑ ¨ Η ΚΑΘΗΓΗΤΙΚΗ ΘΕΣΗ…

Σε αυτό το βίντεο λοιπόν που σαν προτείνω να δείτε , η εκπομπή ¨Ανιχνεύσεις¨ ζήτησε από τους ¨Φιλέλληνες¨ Alfred Ritschl και Jac-De-pla να μιλήσουν , υποθέτοντας πως μετά την καταγγελτική για την Γερμανία αρθρογραφία τους θα είχαν κάτι σημαντικά να προσθέσουν για τις οφειλόμενες οικονομικές υποχρεώσεις της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα … , ΚΑΙ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ! ( δες στο βίντεο ).

ΔΗΛΩΝΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ¨ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ¨ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ¨ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΡΥΘΜΙΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ – Α Λ Λ Α – ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΝ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ – ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΚΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ¨ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥΣ¨ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ -ΜΝΗΜΟΝΙΟ – ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ … !!!!!!!!!!!!

Αυτοί είναι οι ¨φιλέλληνες καθηγητές¨ ( εντός και εκτός Ελλάδας ) , αρνήθηκαν να μιλήσουν ακόμα και σε μια δημοσιογραφική εκπομπή για να επιβεβαιώσουν αυτά που είχαν γράψει πριν 3-4 μήνες ! Δεν γνωρίζουμε εάν τους ¨συμβούλεψαν¨ κάποιες υπηρεσίες , διότι τα λεφτά είναι πολλά Άρη και η ¨Συνθήκη του Λονδίνου ¨ ( στην οποία στηρίχθηκε το Δυτικογερμανικό ¨οικονομικό θαύμα¨ ) σχεδόν ¨κρατικό μυστικό¨ της Γερμανίας. Όμως δεν σχολίασε , δεν ξεσκέπασε , κανείς στην Ελλάδα την απαράδεκτη αντιεπιστημονική συμπεριφορά των καθηγητών.

Πριν λίγες μέρες ο ¨Γερμανός από την Αγγλία¨ , ο κ. Ritschl έκανε νέες δηλώσεις στο Spiegel , όχι αγωνιώντας για την ¨δικαιοσύνη¨ ή από ¨φιλελληνισμό¨ , όπως συνεχίζουν ορισμένοι να τον παρουσιάζουν , αλλά σαν Γερμανός ρεαλιστής που θέλει να ¨σώσε騨 την πατρίδα του. ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕ – ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ – ΠΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ¨ΕΧΕΙ ΙΣΧΥΡΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ¨ ΚΑΙ ΕΑΝ ΤΟ ΘΕΛΗΣΕΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΕΙ ¨ΟΛΑ¨ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ –ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ Έμμεσα δηλαδή προτείνει ¨συμβιβασμό¨ , όσο είναι νωρίς , με την πληρωμή κάποιων ψιχίων . Ήδη στην Ελλάδα ορισμένοι ¨διεκδικητές¨ των Αποζημιώσεων , ¨συνήλθαν και αποφάσισαν εκτάκτως¨ πως το σύνολο των Επανορθώσεων – Αποζημιώσεων ανέρχονται μόνο σε ¨168 δις ΕΥΡΩ¨ ( ΟΤΑΝ ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ 600 … ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ) και σαν ¨Ευρωπαίοι Πολίτες της Συμφιλίωσης και της Αγάπης¨ προτείνουν στην Γερμανία την αποπληρωμή σε μικρές δώσεις διάρκειας 40 χρόνων ! και μάλιστα με ¨κεφαλαιουχικά αγαθά ¨ ( που θα τα υπερτιμολογούν , όπως συνηθίζεται στο ¨διεθνές εμπόριο ) .

Συμπέρασμα η Γερμανία φοβάται πως θα ζητήσουμε πραγματικά Επανορθώσεις , ¨εμείς¨ , οι πάντα πρόθυμοι , κάνουμε από τώρα ¨εκπτώσεις ¨. Έχει άδικο η ρατσιστική προπαγάνδα της Γερμανίας , από την εποχή του Φαλμεράϋερ , να μας παρουσιάζει σαν ¨Εμποράκους Λεβαντίνους¨ που κάνουν ¨ντόρο¨ για να πάρουν ¨κάτι¨ ;

antinews

ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ!

Αν δε έχουμε υπόψη μας ότι ο Καγκελάριος Βίσμαρκ, όταν τον συνεχάρησαν μετά τη νίκη των Πρώσων επί των Γάλλων στον πόλεμο του 1870-71 και την αποφασιστική συμβολή του στη δημιουργία του Β΄Ράιχ, της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, δήλωσε : "Τα συγχαρητήρια ανήκουν στο Γερμανό διδάσκαλο που εμφύσησε το πατριωτικό φρόνημα στους νέους μας".
και το ενστερνιζόμαστε, τότε τα πράγματα δεν...είναι καθόλου καλά και δεν λέω προοιωνίζονται διότι ήδη βρισκόμαστε μέσα στο βουρκώδες πηγάδι.
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟI . . .
Αυτά είναι τα email που πρέπει να προωθούμε και όχι οι βλακείες
που μας κατακλύζουν κάθε μέρα. Ξυπνάτε γιατί μας φάγανε!

ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ:
Ενώ το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στη ΣΤ'
Δημοτικού εξυμνεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των Οθωμανών να
ενισχύσουν την εκπαίδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία -και ξεχνάει το κρυφό σχολειό- , το αντίστοιχο εγχειρίδιο της γείτονος διδάσκει στους
Τούρκους μαθητές ότι:

-Σελίδα19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή».
-Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη». (!!!)
-Σελίδα 65: «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία
είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».
-Σελίδα 110: «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια
το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά
ύδατα της Τουρκίας. Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της
χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που
βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».

Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης. Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που τιτλοφορείται «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (EgeDenizinde TurkHaklari) και
κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 με την υπογραφή του Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά.

Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας, όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου-μεταξύ αυτών και ο ελληνικός- ήταν τουρκικής προέλευσης!

Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναίους, Ίωνες,
Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο.
Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες, οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού», του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»!
Ακόμη πιο προχωρημένη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ (Turk Yunaniliskilerive filiki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο, ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το...2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος, Ηρόδοτος, Ιπποκράτης, Πυθαγόρας και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής.
Η εργασία του εγκρίθηκε απ' το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία...

Νίκος Χειλαδάκης
πηγή: Εφημερίδα ΤΟ ΘΕΜΑ

pentapostagma.

Sir Edmund Lyons “Μια πραγματικά ανεξάρτητη Ελλάδα είναι παραλογισμός…”

Το 1841 ο Βρετανός πρεσβευτής στην Ελλάδα sir Edmund Lyons δηλώνει: «Μια πραγματικά ανεξάρτητη Ελλάδα είναι παραλογισμός. Η Ελλάδα μπορεί να γίνει είτε Ρωσική είτε Αγγλική. Και αφού δεν πρέπει να γίνει ρωσική είναι ανάγκη να γίνει Αγγλική».

Η ενδόμυχη επιθυμία των δανειστών μας, για την χώρα μας, ήταν να κυριαρχείται από ένα ιδιότυπο ημι-αποικιακό καθεστώς.

Το 1854 οι σύμμαχοί μας, προχωρούν σε μία άνευ προηγουμένου κατοχή της χώρας,ενώ μέχρι το τέλος του Α! πολέμου, διορίζουν υπουργούς και ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις.

Το 1857 συγκροτούν μαζί με ρώσους εκπροσώπους μια επιτροπή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου που είχε ως στόχο την εξεύρεση τρόπων για την πληρωμή των ελληνικών δόσεων του δανείου του 1832. Η επιτροπή αποφασίζει την εκχώρηση των εσόδων του ελληνικού κράτους από τα κυβερνητικά μονοπώλια, τους φόρους του καπνού, τα έσοδα φορολόγησης και τους τελωνειακούς δασμούς. Παράλληλα, καταθέτει προτάσεις και υποδείξεις για την εξυγίανση των δημοσιονομικών και τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης.

Από το 1879 ως το 1890 η χώρα δανείζεται αλόγιστα ενώ αναγκάζεται να εκχωρεί σε δάνεια το 40 με 50% των εσόδων της.

Το 1893 ο Τρικούπης αναφωνεί στη βουλή το ιστορικό « Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν».

Ο Δηλιγιάννης προσπάθησε ανεπιτυχώς να έρθει σε συμφωνία με τους ξένους ομολογιούχους των δανείων για συμβιβασμό. Το 1896 ξεσπάει εξέγερση στην Κρήτη εναντίον της Οθωμανικής διοίκησης.

Η Ελλάδα ανέτοιμη από κάθε άποψη υπέστη στρατιωτική πανωλεθρία από τον τουρκικό στρατό τον Μάιο του 1897.

Ως αποτέλεσμα της ήττας αναγκάστηκε να πληρώσει πολεμικές αποζημιώσεις 4 εκ. τουρκικών λιρών και να δεχθεί νέο Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο για το διογκωμένο εξωτερικό της χρέος. Η εθνική κυριαρχία της χώρας είχε δεχθεί ακόμη ένα ισχυρό πλήγμα.

Ο Βενιζέλος δεν επιχείρησε μια πραγματικά δίκαιη αναδιανομή του πλούτου, από το 1923 ως το 1932 τα συνεχή δάνεια από το εξωτερικό αυξάνουν το ανυπέρβλητο πια δημόσιο χρέος ενώ το ισοζύγιο πληρωμών παρά τις όποιες προσπάθειες παραμένει αρνητικό.

Η κατάρρευση του αμερικανικού χρηματιστηρίου στη Νέα Υόρκη το φθινόπωρο του 1929, είχε σοβαρές συνέπειες σε όλες τις ευρωπαϊκές οικονομίες. Αυτές έγιναν έντονες στην Ευρώπη το πρώτο εξάμηνο του 1931.

Από τις 30 Ιουνίου 1931, ο διορισμένος από την Κ.Τ.Ε. Άγγλος σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδας, Η. C. Finlayson, έγραψε στο Ε.Βενιζέλο προειδοποιώντας τον, «…εξακολουθεί να υφίσταται στην Ελλάδα σοβαρή έλλειψης οικονομικής ισορροπίας και ότι, αν δε ληφθούν διορθωτικά μέτρα, είναι δυνατόν να δημιουργηθεί μια σοβαρή κατάστασης…»

Ο Βενιζέλος αποδέσμευσε παντελώς το νόμισμα από το χρυσό, η απότομη υποτίμηση θα αλλοίωνε το οικονομικό προφίλ της χώρας.

Έτσι ανακλήθηκε (με τον Ν.5322/28-9-1931) η σύνδεση με την αγγλική λίρα και την ισοτιμία του 1928 (1 λίρα=375 δραχμές) και το νόμισμα συνδέθηκε με το δολάριο (1 δολάριο=77,05 δραχμές) που ακόμα διατηρούσε τη σχέση του με το χρυσό. Ο πιεζόταν να προχωρήσει στην υποτίμηση του νομίσματος, διαφορετικά γρήγορα, θ’ αναγκαζόταν να διακόψει τις πληρωμές των χρεών προς το εξωτερικό, πράγμα που θα σήμαινε χρεοκοπία για την Ελλάδα. Tο μόνο που έμενε να κάνει, ήταν ν’ αυξήσει τους φόρους, για να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό.

Στο εσωτερικό η πολιτική κατάσταση χειροτέρευε.Ο Βενιζέλος σε συνάντηση με τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων στις 25 και 28 Μαρτίου, πρότεινε τη συγκρότηση οικουμενικής κυβέρνησης και την υποστήριξη των αιτημάτων της Ελλάδας στην Κ.Τ.Ε. στα μέσα του Απριλίου.

Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης συμφώνησαν, εκτός από τον Παναγή Τσαλδάρη του Λαϊκού Κόμματος που διέβλεπε τάση μεταφοράς της αποτυχίας της οικονομικής πολιτικής του Βενιζέλου στα υπόλοιπα κόμματα…(πάσα ομοιότης με την σημερινή κατάσταση είναι τελείως … συμπτωματική!!!).

Οι μικρές τράπεζες είχαν σοβαρά προβλήματα και η Τ.τ.Ε. προχώρησε σε χορηγήσεις ύψους 733 εκατομμυρίων δραχμών από τα οποία τα 500 πήγαν προς τις μικρότερες τράπεζες.

Η ρευστότητα των τεσσάρων μεγάλων εμπορικών τραπεζών είχε μειωθεί από 16,8% το Δεκέμβριο του 1931 και σε 9,7% τον Απρίλιο του 1932. Οι καταθέσεις του πρώτου τριμήνου του 1932 είχαν παρουσιάσει μείωση μέχρι 11%, η κυκλοφορία του νομίσματος είχε μείωση 2,5%, ενώ το κάλυμμα του στην Τ.τ.Ε. ήταν πλέον σταθερά κάτω από το όριο του 40% που είχε θέσει η Τ.τ.Ε. όταν είχε ιδρυθεί.

Όμως, η τελική απόφαση της Κ.Τ.Ε. δεν ήταν ευνοϊκή .(σήμερα αναμένουμε την σύνοδο κορυφής της Ε.Ε της Κυριακής 23/10/2011, και το αποτέλεσμά της ).

Μετά και από αυτή την απόφαση, οι εξελίξεις για την Ελλάδα ήταν ραγδαίες. Στις 21 Απριλίου 1932, παραιτήθηκε ο υπουργός Οικονομικών, Γεώργιος Μαρής, ύστερα από διαφωνία με το Βενιζέλο.

Ο Μαρής πίστευε ότι, αν εγκατέλειπαν το χρυσό κανόνα, θα έπρεπε να κηρύξουν εκλογές, γιατί διαφορετικά θα έπρεπε τα βαριά φορολογικά μέτρα να τα χρεωθεί μόνο το κόμμα τους. Αλλά ο Βενιζέλος διαφώνησε κι έτσι ο Μαρής παραιτήθηκε.

Στις 23 Απριλίου 1932, ο νέος Υπουργός, καθηγητής Κυριάκος Βαρβαρέσσος, κήρυξε την πτώχευση και την αναστολή των πληρωμών από το ελληνικό δημόσιο, ενώ ζήτησε από τη ΔΟΕ δάνειο 200.000.000 δραχμών, αίτημα που δε βρήκε ανταπόκριση.

«Στους εσωτερικούς παράγοντες που επηρέασαν αρνητικά την ελληνική οικονομία και την οδήγησαν στην πτώχευση συγκαταλέγονται, ο υπερβολικός δανεισμός και ο ρόλος των τραπεζών στην εσωτερική αγορά. …»

Ο κ. Θάνος Κονδύλης είναι συγγραφέας του βιβλίου Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ 1928-1932, από το οποίο προέρχονται τα παραπάνω αποσπάσματα.

Στην περίπτωση της επίσημης πτώχευσης του ελληνικού κράτους το 1932 υπήρξε πράγματι προσωρινή παύση πληρωμών, αλλά η χώρα δεν γλύτωσε ούτε από τα χρέη της, ούτε από τους δανειστές της. Ακόμη και σήμερα συνεχίζει το ελληνικό κράτος να πληρώνει το διακυβερνητικό δάνειο με τις ΗΠΑ που συνάφθηκε το 1929! Κι ας έχει μεσολαβήσει επίσημο χρεοστάσιο της χώρας.

Όπως φαίνεται, αυτή η κατάρα του υπερβολικού δανεισμού της χώρας, ως πολιτική πρακτική των εκάστοτε κυβερνώντων εδώ και αρκετά χρόνια, ως συνήθεια, επιβεβαιώνει το λαϊκό ρητό « πρώτα βγαίνει η ψυχή και ύστερα το χούγι».

Όσο περισσότερο κρατήσει η επιθανάτια αγωνία, τόσο περισσότερο κερδίζουν από τα αυξημένα spread-επιτόκια, από τις επισφάλειες των ελληνικών ομολόγων, από τα κάθε είδους παράγωγα χρέους, από τα πιθανά swap και τις συμφωνίες πάνω και κάτω από το τραπέζι προκειμένου η χώρα να συνεχίσει να δανείζεται για να συνεχίσει απρόσκοπτα την εξυπηρέτηση των χρεών της.

Το ιδεώδες για τις αγορές θα ήταν να συνεχιστεί στο διηνεκές αυτή η κατάσταση. Αυτό θέλουν να εγγυηθεί η κηδεμονία της χώρας από το ΕΕ και το ΔΝΤ. Επιζητούν δηλαδή μια ελεγχόμενη πτώχευση σαν αυτή που επέβαλε το ΔΝΤ στην Ουρουγουάη το 2003, η οποία την μετέτρεψε σε μια από τις φτωχότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής, χωρίς να την γλυτώσει από το χρέος της.

Με την σύνοδο κορυφής της 25ης Μαρτίου 2010, οι ηγέτες της ευρωζώνης σύστησαν επίσημα την Ελλάδα στο ΔΝΤ.

«Ελπίζουμε ότι αυτό θα καθησυχάσει όλους τους κατόχους των Ελληνικών ομολόγων ότι η ευρωζώνη δεν θα αφήσει την Ελλάδα να αποτύχει», όπως είπε ο Χέρμαν Βαν Ρομπέι μετά τη Σύνοδο Κορυφής.

Δυστυχώς η χώρα βαδίζει, όπως έχει προκαθοριστεί από τις αγορές, τους κερδοσκόπους, και επίσημους τοκογλύφους, από το κακό στο χειρότερο. Κάθε επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης αποφέρει κέρδη,δις ευρώ, σε διεθνείς θεσμικούς και μη επενδυτές. Γιατί έχουν επενδύσει στον αργό θάνατό της χώρας και στην σύγχρονη προστασία τους από το τοξικό Ελληνικό χρέος.

«Η πρώτη διαταγή των νόμων των είναι, να νομίζουν τους λόγους του τυράννου ως νόμους απαράβατους», έγραφε για τα καθεστώτα της τυραννίας ο Ανώνυμος Έλληνας».

Ωστόσο, δεν υπάρχουν «νόμοι απαράβατοι». Ιδίως όταν η αναζήτηση μιας εναλλακτικής προοπτικής αποτελεί ζήτημα ζωής ή θανάτου για τη χώρα και το λαό της.

Το μόνο που μπορεί να κάνουν οι αγορές απέναντι σε μια αποφασισμένη χώρα και σε έναν αποφασισμένο λαό, είναι να μηδενίσουν την πιστοληπτική του ικανότητα.

Όμως αυτό δεν αποτελεί ουσιαστικό πρόβλημα. Κι αυτό γιατί η συμμετοχή των κρατικών ελλειμμάτων στο δημόσιο δανεισμό κινείται λίγο πάνω από το 3%. Αυτό σημαίνει ότι, αν απαλλαγεί η χώρα από την εξυπηρέτηση των δανείων, οι πραγματικές δανειακές ανάγκες, ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα, είναι ασήμαντες.

Όμως εν αναμονή της απόφασης της συνόδου Κορυφής της 23/10/2011, πρέπει οι πολιτικοί μας να γνωρίζουν ότι ένα κράτος δεν είναι μια επιχείρηση για να την κλείσεις όποτε θέλεις.

Ας διαβάσουν και λίγο την Ιστορία αυτού του Έθνους, έχει αρκετά να τους διδάξει.

vatopaidi.

"Βατοπαίδι όλη η ιστορία", μέρος 1,

Το «ΣΚΑΪ Θέμα» παρουσιάζει την πρώτη συζήτηση για το «Βατοπαίδι όλη η ιστορία» μέσα από την τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Καθηγητές Πανεπιστημίου και ειδικοί ερευνητές μιλούν για την υπόθεση που συγκλόνισε την πολιτική ζωή της Ελλάδας για περισσότερα από τρία χρόνια. Στο στούντιο ο Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μιχάλης Σταθόπουλος, ο Καθηγητής Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννης Κονιδάρης, ο νομικός Σπύρος Αλεξανδρής και ο δημοσιογράφος Τάσος Τέλλογλου. Τη συζήτηση συντονίζει ο Άρης Πορτοσάλτε...την Τετάρτη 05/10

Έθνος και εθνική συνείδηση

Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός Επιστήμων

Δύο ειδήσεις των τελευταίων ημερών έφεραν και πάλι στην επικαιρότητα την έννοια του έθνους και της εθνικής ταυτότητας. Η πρώτη είδηση έρχεται από τη διεθνή επικαιρότητα. Ο Βρετανός Πρωθυπουργός, ο Συντηρητικός Ντέϊβιντ Κάμερον, δήλωσε σε ομιλία του ότι απέτυχε η πολυπολιτισμικότητα. Τόνισε μάλιστα ότι η Βρετανία πρέπει να ενισχύσει την εθνική ταυτότητα και ότι οι μετανάστες πρέπει να αφομοιώνονται στη βρετανική εθνική ταυτότητα, αλλιώς τείνουν να δημιουργήσουν γκέτο φανατικών.

Η δεύτερη είδηση έρχεται από την χώρα μας και αφορά τη γνωστή λίαν αξιέπαινη απόφαση του αρμοδίου Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τη οποία κρίνεται ως αντισυνταγματικός ο «Νόμος Ραγκούση» για την ψήφο των αλλοδαπών και για την ταχεία απονομή ιθαγενείας... Το Δικαστήριο μας θυμίζει με την απόφασή του ότι η έννοια του Έθνους είναι άρρηκτα δεμένη με το Σύνταγμά μας και επιπλέον ότι δεν αρκεί να κατοικείς στην Ελλάδα , αλλά οφείλεις να αποδείξεις και την αφοσίωσή σου στην ελληνική συνείδηση.
Για όσους δεν έχουν πρόσβαση στις αποφάσεις του Σ.τ.Ε. παραθέτω αυτούσιες τις δύο σημαντικότερες κατά την άποψή μου παραγράφους που αφορούν την αξία του Έθνους. Γράφουν οι δικαστές:
«8. Επειδή, στο άρθρο 1 παρ. 2 και3 του Συντάγματος ορίζεται ότι «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. 3. ΄Ολες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του ΄Εθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα». Στο άρθρο 4 παρ. 3 ότι «3. ΄Ελληνες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος. Επιτρέπεται να αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια μόνο σε περίπτωση που κάποιος απέκτησε εκούσια άλλη ιθαγένεια ή που ανέλαβε σε ξένη χώρα υπηρεσία αντίθετη προς τα εθνικά συμφέροντα, με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία που προβλέπει ειδικότερα ο νόμος». Στο άρθρο 16 παρ. 2 ότι «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες». Στο άρθρο 21 παρ. 1 ότι «Η οικογένεια ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του ΄Εθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους». Στο άρθρο 25 παρ. 4 ότι «Το Κράτος δικαιούται να αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης». Στο άρθρο 51 παρ. 2 ότι «Οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το ΄Εθνος». Τέλος, στο άρθρο 108 ότι «Το Κράτος μεριμνά για τη ζωή του απόδημου ελληνισμού και τη διατήρηση των δεσμών του με τη μητέρα Πατρίδα …2.Νόμος ορίζει τα σχετικά με την οργάνωση, τη λειτουργία και τις αρμοδιότητες του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού, που έχει ως αποστολή του την έκφραση όλων των δυνάμεων του απανταχού ελληνισμού». Από τις διατάξεις αυτές, οι πρώτες δύο εντάσσονται στη συνταγματική παράδοση του σύγχρονου ελληνικού κράτους, ιδίως από το Σύνταγμα του 1864 και μετά (βλ. άρθρα 3 «Πολίται είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσωσι τα προσόντα του πολίτου κατά τους Νόμους του Κράτους» και 21 «΄Απασαι αι εξουσίαι πηγάζουσιν εκ του ΄Εθνους, ενεργούνται δε καθ’ ον τρόπον ορίζει το Σύνταγμα» των Συνταγμάτων 1864, 1911 και 1952, άρθρο 2 «΄Απασαι αι εξουσίαι πηγάζουν από το ΄Εθνος, υπάρχουν υπέρ αυτού και ασκούνται καθ’ ον τρόπον ορίζει το Σύνταγμα» και άρθρο 6 παρ. 3 «Πολίται είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσουν τα προσόντα του πολίτου κατά τους νόμους του Κράτους » του Συντάγματος του 1927).
9. Επειδή, από τις παρατεθείσες διατάξεις του ισχύοντος Συντάγματος συνάγονται τα εξής:
α) ότι η νομιμοποίηση της κρατικής εξουσίας βασίζεται μεν στη βούληση του λαού, αλλά υπάρχει και ασκείται προς το συμφέρον του έθνους, οντότητος υπερβαίνουσας χρονικά την εν ζωή κοινότητα των ανθρώπων και τα γεωγραφικά όρια του ελληνικού κράτους..... Τούτο δε, διότι το έθνος αναφέρεται τόσο στις παρελθούσες όσο και στις μέλλουσες γενεές, τα συμφέροντα των οποίων πρέπει να υπηρετεί η κρατική πολιτική (αρχή βιωσιμότητος άρθρο 24 Συντάγματος), απαρτίζεται δε και από τους ΄Ελληνες της διασποράς (« … δυνάμεις του απανταχού ελληνισμού … » , άρθρο 108 του Συντάγματος), για τους οποίους πρέπει να είναι ενεργή η κρατική φροντίδα».

Αυτά, λοιπόν, γράφει μεταξύ άλλων η απόφαση. Κι όμως μερικοί οπαδοί δήθεν μοντέρνων ιδεών απαντούν ότι η έννοια του Έθνους είναι ξεπερασμένη. Ότι διαμορφώθηκε τον 18ο αιώνα και ότι τώρα υποχωρεί λόγω παγκοσμιοποιήσεως. Τους απαντώ πρώτον ότι στον Ελληνισμό εθνικά κράτη είχαμε πολύ πριν από τη Γαλλική Επανάσταση. Μετά τη Δ΄ Σταυροφορία στη Νίκαια και στην Τραπεζούντα διαμορφώθηκαν δύο αμιγώς ελληνικά εθνικά κράτη. Δεύτερον παρά τούς μύθους της παγκοσμιοποιήσεως στην εποχή μας διαμορφώνονται συνεχώς εθνικά κράτη. Θυμίζω τη διάσπαση της Ε.Σ.Σ.Δ., της Γιουγκοσλαβίας και της Τσεχοσλοβακίας. Βλέπουμε την πρόσφατη απόσχιση του Κοσσόβου, του Νοτίου Σουδάν και την αναμενόμενη απόσχιση του κουρδικού Βορείου Ιράκ. Βλέπουμε επίσης τα διαλυτικά φαινόμενα στα Σκόπια μεταξύ Σλάβων και Αλβανών καθώς και στο Βέλγιο μεταξύ Φλαμανδών και Βαλλόνων.

Ας συνεχίσουμε να ενεργούμε με γνώμονα το έθνος και την εθνική συνείδηση και ας μην παρασυρόμαστε από ψευδοπροοδευτικά και διεθνιστικά συνθήματα.

thriskeftika.

Σκέψεις της Αθηνάς Κακούρη για την περιβόητη τηλεοπτική σειρά του Σκάι 1821.

Γράφει η Aθηνά Κακούρη


Προβάλλεται στις ημέρες μας στο Σκάι μια τηλεοπτική σειρά που υποτίθεται ότι παρουσιάζει τα προεόρτια και τα γεγονότα του 1821.
Αρχίζω λέγοντας πως μελέτησα κάμποσο αυτήν την εποχή όταν ετοιμαζόμουν να γράψω τα μυθιστορήματα Της τύχης το μαχαίρι και το Η σπορά του ανέμου. Όποιος ρίξει μια ματιά στην βιβλιογραφία που συνοδεύει το δεύτερο και τελευταίο, καταλαβαίνει ότι έχω εργαστεί ευσυνείδητα και μπορώ να μιλήσω με κάποιο κύρος.
Παρακολούθησα λοιπόν προσεκτικά την πρώτη και την δεύτερη εκπομπή του Σκάι και λέω απερίφραστα: το κάθε τι που ακούγεται εκεί μέσα είναι ή λάθος ή λειψό.
Αρχίζω από την πρώτη φράση, όπου μας λένε ότι την Πελοπόννησο την κατοικούσαν άνθρωποι αποκομμένοι από τον έξω κόσμο και μεταξύ τους, λόγω της διαμορφώσεως του εδάφους. Λ ά θ ο ς!
α) Οι Έλληνες μέχρι πολύ πρόσφατα, δηλαδή μέχρι και μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, κυκλοφορούσαν ολίγον από τα κατσάβραχά τους και πολύ από την θάλασσά τους. Με τα καϊκια πηγαινοέρχονταν, μετέφεραν τα εμπορεύματά τους και πήγαιναν να δούν τους συγγενείς τους - ακόμη κι απ' το Αίγιον στην Πάτρα, προτιμότερο ήταν το καϊκι παρά το μουλάρι. Άρα το δύσβατον του Πελοποννησιακού εδάφους ήταν πολύ σημαντικό για πολλά θέματα, δεν αποτελούσε, όμως, εμπόδιο στην επικοινωνία, μια και αυτή μπορούσε να γίνει από τη θάλασσα.
β) Οι Έλληνες είχαν επαφή διαρκώς με τον ξένο κόσμο γιατί είχαν ξενιτεμένους (ναι, από τότε, βεβαίως! Μήπως η μεσημβρινή Ρωσία δεν αποικίστηκε από Έλληνες που κάλεσε η Μεγάλη Αικατερίνη μετά τα Ορλωφικά; Έλληνες δεν υπηρετούσαν στρατιώτες στην Νεάπολη; Έλληνες δεν εμπορεύονταν μέχρι την Κεντρική Ευρώπη; Έλληνες δεν πηγαινοέρχονταν στην Πόλη;)
Επίσης, είχαν δραστηριότατους ναυτικούς που όργωναν την Μεσόγειο και τη Μαύρη θάλασσα, και έσπαγαν αποκλεισμούς, όταν δεν έκαναν και λιγάκι πειρατεία. Δεν ήταν Πελοποννήσιοι - σωστά. Αλλά οι Κουντουριώτηδες περίμεναν την Επανάσταση για να γνωριστούν με τους Μαυρομιχαλαίους; Κι Αναπλιώτες δεν πήγαν ποτέ μέχρι το Άργος ούτε πετάχτηκαν στις Σπέτσες;
Άσε που τα Επτάνησα μετά τους Βενετούς πέρασαν γοργά γοργά στους Γάλλους, στους Ρώσους και αμέσως μετά στους Άγγλους. Αυτοί δεν είχαν πάρε - δώσε με τους Πελοποννησίους; Δεν είχαν τους πράκτορές τους που προσπαθούσαν να προωθήσουν τα συμφέροντα της μιάς ή της άλλης Δυνάμεως; Δεν αγόραζαν από την Πελοπόννησο ζώα και στάρι και άλλες τροφές για τι στρατό τους;
γ) Τέλος, το σπουδαιότερο: Το Γένος των Ελλήνων, ή των Ρωμηών ή ό,τι άλλο θέλουν τώρα να το λέμε, οι Γραικοί του Κοραή ας πούμε, ήταν οργανωμένοι και πολύ σφιχτά μάλιστα, διότι είχαν κεφαλή μία, τον Πατριάρχη. Τόσον όσον αφορά τα δοσίματα, που οφείλαμε να δίνουμε στους Τούρκους, όσο και για θέματα πνευματικής καθοδήγησης, ο Πατριάρχης διατηρούσε μια πυκνή ιεραρχία που τού επέτρεπε να επικοινωνεί με το ποίμνιόν του σε κάθε άκρη της αχανούς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Πελοπόννησος δεν αποτελούσε εξαίρεση. Και καθώς όλοι οι χριστιανοί εκκλησιάζονταν ταχτικότατα, ο λόγος του Πατριάρχη διαδιδόταν παντού. Για όλα αυτά τα τετρακόσια χρόνια της Τουρκοκρατίας, ο ρωμηός αποτελούσε μέλος μιας μεγάλης κοινότητας, μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, κι έτσι ούτε διαλύθηκε το Γένος ούτε αποκόπηκε ο χριστιανός από τους ομοθρήσκους του.
Άλλο τώρα αν για λόγους σκοπιμότητος ή άγνοιας, θέλει κάποιος σήμερα να αγνοήσει τον ρόλο της Εκκλησίας, για να τον ξεφουρνίσει μόνον όταν έχει να πει γι' αυτήν κάτι κακό - ή που το εμφανίζει ως κακό.
Με τέτοια μέσα μπορείς να κάνεις διάφορα πράγματα, αλλά Ιστορία δεν κάνεις.
Κι επειδή είναι πολύ χρονοβόρο να κάθομαι να ανασκευάζω κάθε δεύτερη φράση της περιβόητης αυτής εκπομπής, εγώ τουλάχιστον, αφού την αξιολόγησα ως αναξιόπιστη, δεν πρόκειται να την ξανακοιτάξω.
Με φιλικούς χαιρετισμούς
Αθηνά Κακούρη

πηγή:panagiotisandriopoulos
Πηγή :Σαντορινιός
Αμέθυστος

Γιατί οι μασόνοι σκότωσαν τον Michael Jackson;

Τρια κομμάτια από το "The Music Industry Exposed" - αποδεικνύουν ότι ο Μαϊκλ Τζάκσον είχε μυστικά συνθήματα εναντίον των Μασόνων (Illuminati) μέσα σε κάποια βιντεοκλιπ του. Στο πρώτο βίντεο γίνεται πλήρης ανάλυση ενός χορού του Μαϊκλ Τζάκσον στα 4 τελευταία λεπτά του βίντεο κλιπ "Black or White".

Σε αυτά τα 4 λεπτά ο Μαϊκλ ενώ παρακολουθείται από τον Διάβολο, κάνει κάποιες κινήσεις και αποκρυφιστικές χειρονομίες που μόνο μασόνοι και αποκρυφιστές μπορούν να καταλάβουν. Στη συνέχεια χτυπάει μασονικά σύμβολα και στο τέλος απελευθερώνεται και προσκυνάει τον Θεό! Παρακάτω αναφέρεται από την ίδια του την αδερφή ότι περίμενε να τον δολοφονήσουν εδώ και τουλάχιστον 5 χρόνια!

http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/

"O Kαραγκιόζης, Υπουργός Πολιτισμού"

"Είναι τελικά γεγονός ότι η πολιτιστική πολιτική που ευαγγελίζεται η νέα ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, βασίζεται στο ιδίωμα της βλακείας, της ημιμάθειας, της αφόρητης κοινοτοπίας και του κιτς. Τα μεγάλα σχέδια και λόγια γρήγορα εξαντλούνται –καίγονται για την ακρίβεια- μέσα στο υπουργικό αυτοκίνητο στη διαδρομή Μπουμπουλίνας –Σταδίου, εκεί όπου ο Παύλος Γερουλάνος συνδυάζει το προσωπικό αίσθημα του ωραίου με μια έμφυτη νεοπασοκική κλίση προς τα κυριλέ γυμναστήρια.

Όλοι βέβαια γνωρίζουν ότι ο κύριος Γερουλάνος τον ερχόμενο Νοέμβριο μετακομίζει στο Μέγαρο Μαξίμου, να μαζέψει τα ασυμάζευτα αποτελέσματα των εκλογών της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Πολιτιστική Πολιτική στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Δεν υπήρξε για την ακρίβεια ποτέ. Από κανένα κόμμα. Το Υπουργείο Πολιτισμού στα 80ς δανείστηκε την γκλαμουριά μιας Υπουργού Μπλανς Ντυμπουα, τη Μελίνα Μερκούρη, που πίσω από την πλάτη της γελούσε με την ουτοπική καλλιτεχνική φλυαρία της, ΠΑ.ΣΟΚ και Ν.Δ. μαζί.

Μετά την πούλησε εκταμιεύοντας της στις δημοτικές εκλογές της Αθήνας και τέλος την αγιοποίησε σε μια μεγαλειώδη πανελλήνια φρενήρη ταφική πρόθεση και εκφορά πάνω στον κυλίβαντα πολυβόλου όπλου. Εποχή μια σειράς εκταμίευσης δημόσιων ταφικών τελετών που ακολούθησαν βέβαια...

Σήμερα το Υπουργείο Πολιτισμού μετά την ισοπεδωτική ακολασία της προηγούμενης κυβέρνησης, μένει επί της ουσίας ακέφαλο, μισοκυβερνάται από μια κυρία που η εμφάνιση της παραπέμπει σε πασοκική εκδοχή της χρυσοπηγής, με στέκα στα μαλλιά, φούστα κλαρωτή και γαρούφαλλο στο αυτί. Κι όλα αυτά με την επίφαση 5 δημοσιεύσεων του κώλου, με πλούσια συνδικαλιστική δράση, μυστικές διαβουλεύσεις και ψηφοθηρικό αποκλειστικά μοίρασμα της δημόσιας χρηματοοικονομικής πολιτικής φανουρόπιτας...

Από το Μάιο έχω αποστείλει επιστολή στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού για την υπόθεση της Unesco για τον τούρκικο Karagöz. Σιωπή.

Σήμερα τρεις σχεδόν μήνες μετά ξυπνήσανε οι Έλληνες δημοσιογράφοι κι ανακάλυψαν πως η UNESCO έδωσε την τουρκική υπηκοότητα στον Καραγκιόζη, επικυρώνοντας σχετική απόφαση που είχε ληφθεί πέρυσι από μία υποεπιτροπή της, η οποία απαρτιζόταν από εκπροσώπους έξι χωρών: της Τουρκίας, της Εσθονίας, του Μεξικού, της Βόρειας Κορέας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και της Κένυας. Η υποεπιτροπή είχε συνεδριάσει στο Αμπου Ντάμπι και είχε αποδεχθεί την εισήγηση που συνέταξε το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού της Τουρκίας, βάσει της οποίας τόσο ο Καραγκιόζης όσο και ο Χατζηαβάτης είναι Τούρκοι. Η απόφαση επικυρώθηκε και από την αρμόδια επιτροπή της UΝΕSCΟ, χωρίς να υπάρξει καμία αντίδραση της Ελλάδος.

Ο Σπαθάρης αν ζούσε σήμερα βάζω στοίχημα πως θα είχε ήδη γράψει το έργο “Ο Καραγκιόζης, Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού της Ελλάδας” και θα το παρουσίαζε ιδίοις εξόδοις με ελεύθερη είσοδο μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα.

Καλή σας νύχτα αφεντάδες μου…"

http://santo-rinios.blogspot.com/2010/07/o-k.html

Ο τουρκικός εθνικισμός και η ψύχωση με τη "χριστιανική απειλή"

Οι ιεραπόστολοι και, ακόμη περισσότερο, οι προσήλυτοι στο Χριστιανισμό, αποτελούν μία από τις εμμονές του τουρκικού εθνικισμού. Η πρόσφατη και γεμάτη ερωτηματικά δολοφονία του αποστολικού βικαρίου της Ανατολίας Λουΐτζι Παντοβέζε από τον οδηγό του, άτομο που καθώς φαίνεται υπέφερε από ψυχολογικά προβλήματα, έφερε εκ νέου στο προσκήνιο το ζήτημα των ιεραποστόλων και της εναντίον τους καχυποψίας, υστερίας ή και ανοικτής εχθρότητας κατά των Χριστιανών κληρικών στη χώρα.

Κωνσταντινούπολη Αλέξανδρος Μασσαβέτας

Λουίτζi Παντοβέζε
Σύμφωνα με χριστιανικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία, στη χώρα δραστηριοποιούνται σήμερα περίπου 1100 ιεραπόστολοι, ενώ σε πολλές χιλιάδες υπολογίζονται οι τέως Μουσουλμάνοι που βαπτίσθηκαν, προσχωρώντας κυρίως σε κάποια Προτεσταντική ομολογία ή στη παπική "εκκλησία". Οι περισσότεροι από τους προσήλυτους αυτούς στο Χριστιανισμό δεν αναγράφουν τη νέα τους θρησκεία στη σχετική καταχώρηση στις ταυτότητές τους, φοβούμενοι τυχόν διακρίσεις από τις αρχές και κοινωνική κατακραυγή. Έτσι, εξακολουθούν να εμφανίζονται τυπικά ως Μουσουλμάνοι. «Για το λόγο αυτό είναι αδύνατος ο ακριβής προσδιορισμός του αριθμού όσων άφησαν το Ισλάμ για να βαπτισθούν» εξηγεί ιερέας της Ρωμαιοκαθολικής «Αποστολικής Διασκονίας Κωνσταντινουπόλεως». Ούτε και η εκκλησία, συνεχίζει, επιθυμεί τη δημοσιοποίηση των σχετικών στοιχείων, φοβούμενη πως τόσο οι εκκλησιαστικές αρχές όσο και οι προσήλυτοι θα καταστούν στόχος επιθέσεων από «ακραίους κύκλους».

Η Τουρκία είναι από τις ελάχιστες χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία όπου ο προσηλυτισμός Μουσουλμάνων δεν αποτελεί έγκλημα καθώς η χώρα είναι – επισήμως και τυπικά τουλάχιστον – κοσμική. Η σαρία δεν είναι νόμος του κράτους και έτσι οι Μουσουλμάνοι πολίτες έχουν συνταγματικά κατοχυρωμένο το δικαίωμα ελευθερίας συνειδήσεως και λατρείας. Έτσι, είναι ελεύθεροι να αφήσουν το Ισλάμ για κάποια άλλη θρησκεία και δεν υφίστανται επισήμως εναντίον των προσήλυτων ή «αρνητών του Ισλάμ» καμμία νομική κύρωση. Στην Αίγυπτο, τη Συρία και την Αλγερία, για παράδειγμα, (χώρες με δήθεν κοσμική παράδοση) επιτρέπεται πιστός άλλης θρησκείας να ασπασθεί το Ισλάμ, αλλά σε κανένα Μουσουλμάνο να «αποστήσει». Οι έννομες τάξεις όλων των αραβικών χωρών πλην του Λιβάνου απαγορεύουν στη Μουσουλμάνα να παντρευθεί μη Μουσουλμάνο, καθώς τα παιδιά λαμβάνουν τη θρησκεία του πατέρα, και η έννομη τάξη χρησιμοποιεί σειρά δικλείδες για να προωθήσει το Ισλάμ.

Αν στην Τουρκία όλα αυτά δεν ισχύουν σε νομικό και συνταγματικό επίπεδο, αυτό δε σημαίνει πως η κοινωνική πραγματικότητα και νοοτροπία δεν προσεγγίζει εκείνη των άλλων μουσουλμανικών χωρών. «Πρόβλημά μας δεν είναι ο νόμος, αλλά η νοοτροπία τόσο της κοινής γνώμης όσο και των αρχών» επισημαίνουν πολλοί προσήλυτοι και ιεραπόστολοι στην Τουρκία. Οι αρχές αντιμετωπίζουν τους ιεραποστόλους με καχυποψία και, ιδίως στην επαρχία, μεγάλο τμήμα του πληθυσμού με απέχθεια. Ιεραπόστολοι αλλά και απλοί ιερείς που εξυπηρετούν τις αριθμητικά ολιγάριθμες χριστιανικές κοινότητες στη Μικρά Ασία, αλλά και προσήλυτοι, δέχονται συχνά απειλές και μάλιστα από στελέχη των δυνάμεων ασφαλείας και υπαλλήλους του κράτους. Στη βάση όμως της εχθρότητας κατά των ιεραποστόλων στην Τουρκία βρίσκεται περισσότερο ο τουρκικός εθνικισμός παρά ο οποιοσδήποτε θρησκευτικός ζήλος.

Στην Τουρκία το Ισλάμ είναι συγκεντρωτικά οργανωμένο και ελέγχεται στενά από το κράτος. Το κήρυγμα που διαβάζεται την Παρασκευή σε όλα τα τζαμιά της χώρας καταρτίζεται στη Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων και απηχεί τις κυβερνητικές θέσεις. ‘Ετσι, αποκαλυπτικό για τις τελευταίες είναι το γεγονός ότι το 2005 η κυβέρνηση μοίρασε κήρυγμα στα τζαμιά στο οποίο κατήγγειλε τους ιεαποστόλους ότι «αποπειρώνται να κλέψουν τα πιστεύω των νέων» της Τουρκίας, ενώ ισχυριζόταν πως το ιεραποστολικό έργο αποτελεί πλεκτάνη ξένων δυνάμεων που ζητούν να επηρεάσουν τα τεκταινόμενα σε αυτήν. Η ίδια διεύθυνση μοίρασε ένα φυλλάδιο, στο οποίο ισχυριζόταν πως οι ιεραπόστολοι σχετίζονται με τις Σταυροφορίες. Το 2005 πάλι, ο Υπουργός Εσωτερικών Μεχμέτ Αϊντίν δήλωνε πως το έργο των ιεραποστόλων «διακυβεύει την εθνική ενότητα», ενώ συμβούλευε τους πολίτες να ειδοποιούν τις αρχές σχετικά με τυχόν δράση τους που υποπίπτει στην αντίληψή τους. «Σοβαροί» νομικοί στην Τουρκία έχουν φθάσει στο σημείο να ισχυρίζονται πως ο προσηλυτισμός δεν καλύπτεται από τη θρησκευτική ελευθερία που κατοχυρώνει το Σύνταγμα.

Δυστυχώς, οι δηλώσεις του τότε υπουργού εσωτερικών αντικατοπτρίζουν την επίσημη κρατική στάση έναντι στο φαινόμενο της ιεραποστολικής δράσης και της αλλαγής θρησκείας στην Τουρκία. Όσο και αν μοιάζει κωμικό, οι κρατικές αρχές θεωρούν πως οι ιεραπόστολοι, όπως και οι εθνικές μειονότητες, αποτελούν απειλή για την εθνική ενότητα. Παραδοσιακά, οι ξένοι ιεραπόστολοι αναφέρονταν στο «εθνικό έγγραφο πολιτικής ασφάλειας» - από κοινού με τις εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες και τα ισλαμικά θρησκευτικά τάγματα που δρουν υπογείως – ως απειλές κατά της εθνικής ενότητας και της κρατικής ασφάλειας. Σε έκθεσή του το 2001, όταν ακόμη διατηρούσε πλειοψηφία στρατιωτικών, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας ανέφερε τους «ξένους ιεραποστόλους» ως την τρίτη μεγαλύτερη απειλή για την εθνική ασφάλεια, μετά τον Κουρδικό αποσχιστικό αγώνα και το Ισλαμικό κίνημα. Το στρατιωτικής τότε πλειοψηφίας όργανο καλούσε τις αρχές να προετοιμασθούν ώστε να αντιμετωπίσουν «τις άρτια σχεδιασμένες, καταστροφικές και εγκυμονούσες κινδύνους για την εθνική ενότητα» προσπάθειες των ιεραποστόλων. Αντίστοιχες εκθέσεις εξέδοσαν και η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας και το γνωστό για τις εθνικιστικές θέσεις της διοίκησής του Εμπορικό Επιμελητήριο της Άγκυρας.

Δεδομένου ότι το ζήτημα άπτεται των θρησκευτικών πεποιθήσεων του πληθυσμού, ότι το Ισλάμ – σήμερα τουλάχιστον – δεν αποτελεί και το συνώνυμο της ανεκτικότητας και ότι η Τουρκία αποτελεί κοσμικό κράτος είναι εύλογο να περίμενε κανείς η εχθρότητα κατά των ευαγγελικών ιεραποστόλων να τρέφεται από ισλαμικούς κύκλους. Η εικόνα, ωστόσο, είναι πολύ πιο πολύπλοκη. Γίνεται έτσι από τους αναλυτές λόγος για μία «ανίερη συμμαχία εθνικιστών» μιας ευρείας κατά τα λοιπά ιδεολογικής γκάμας, που περιλαμβάνει ισλαμιστές, τη φασιστική ακροδεξιά και το μεγαλύτερο μέρος των κεμαλιστών – ακόμη και της «αριστερής» κεμαλικής πτέρυγας. Όλοι αυτοί διατηρούν κοινή εχθρότητα κατά των ιεραποστόλων την οποία υπαγορεύει ο υστερικός τους εθνικισμός, εθνικισμός που στρέφεται κατά της ελεύθερης σκέψης και του «διαφορετικού». Οι Τούρκοι που εγκαταλείπουν το Ισλάμ για να ασπασθούν το Χριστιανισμό δεν κατηγορούνται από τον περίγυρό τους και – έμμεσα – από τις αρχές για την «αποστασία» τους, αλλά επειδή θεωρείται ότι με την πράξη τους αυτή «προδίδουν» τη χώρα τους και το έθνος τους, ασπαζόμενοι «τη θρησκεία των ΗΠΑ και της Ευρώπης».

Έτσι, το στράτευμα, με τις κοσμικές υποτίθεται πεποιθήσεις, πρωτοστατεί στο «φακέλλωμα» τόσο των μελών των θρησκευτικών μειονοτήτων, όσο και των Τούρκων που προσχωρούν στο Χριστιανισμό. Σε έκθεσή του το 2004 με τίτλο «Η δράση των ιεραποστόλων στη χώρα μας και στον κόσμο» το στράτευμα ισχυριζόταν πως στην Τουρκία οι ιεραπόστολοι προσπαθούν να «διαιρέσουν το έθνος»: Προσηλυτίζοντας στο Χριστιανισμό τις εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες όπως οι Κούρδοι και οι Αλεβίτες, επιδιώκουν «να εξασθενήσουν ακόμη περισσότερο το δεσμό που νιώθουν να τους συνδέει με το κράτος». Παρά τον περίφημο κοσμικό χαρακτήρα του κράτους που η Τουρκία διαφημίζει, στις κρατικές αρχές επικρατεί – όπως δείχνει και η έκθεση – η αντίληψη ότι «πιστός» πολίτης της Τουρκικής Δημοκρατίας μπορεί να είναι μόνον ο Σουνίτης Μουσουλμάνος. «Έτσι η ταυτότητα του Μουσουλμάνου γίνεται ορατή ως δείκτης μέτρησης της αφοσίωσης στο κράτος, το έθνος και την [εθνική] κουλτούρα παρά ως ζήτημα προσωπικής επιλογής» εξηγεί η κοινωνιολόγος Esra Özyürek στη μελέτη της “Christian and Turkish: Secularist Fears of a Converted Nation”. Το στράτευμα, σύμφωνα με παλαιό ρεπορτάζ της εφημερίδας Ραντικάλ, παρακολουθούσε στενά τις κινήσεις των ιεραποστόλων στην Τουρκία, αλλά και τη δράση των χριστιανικών εκκλησιών.

Τι βρίσκεται όμως πίσω από αυτή την αντιπάθεια για τους ιεραποστόλους και τους προσήλυτους, σε μία χώρα με εβδομήντα έξι εκατομμύρια κατοίκους όπου οι Χριστιανοί δεν ξεπερνούν τις 100.000, με κάποιες χιλιάδες περαιτέρω προσήλυτους; Αν και η Μικρά Ασία αποτελεί κοιτίδα του Χριστιανισμού, οι σφαγές και εθνικές εκκαθαρίσεις στα τέλη του 19ου και τις αρχές του εικοστού αιώνα την άδειασαν από τους χριστιανικούς πληθυσμούς, που αποτελούσαν τότε το ένα τρίτο των κατοίκων της Μικράς Ασίας. Η αντιπάθεια για τους Χριστιανούς και τη δράση των ιεραποστόλων ανάγεται, κατά γενική συμφωνία των αναλυτών, στην Οθωμανική περίοδο και τη διαμόρφωση του τουρκικού εθνικισμού.

Η δράση των Προτεσταντών ιεραποστόλων στην Οθωμανική Μικρά Ασία, που έγινε πολύ εντατική στο δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα, άφησε έντονη την πεποίθηση – με δεδομένη την κατάρρευση της Αυτοκρατορίας που ακολούθησε – πως η ιεραποστολική τους δράση εξυπηρετούσε ξένα συμφέροντα. Τότε, καθώς η σαρία ήταν ο νόμος του κράτους, οι Μουσουλμάνοι δεν μπορούσαν να αλλάξουν θρησκεία και το ιεραποστολικό έργο περιοριζόταν δια νόμου μεταξύ των Χριστιανών της Μικράς Ασίας. Κληρονομία της περιόδου της Οθωμανικής κατάρρευσης είναι και η πεποίθηση πως οι ιεραπόστολοι δεν αποτελούν απλούς κήρυκες μιας θρησκείας, αλλά όργανα ξένων μυστικών υπηρεσιών που απεργάζονται τη διαίρεση της Τουρκίας. Οι δε Χριστιανοί της Αυτοκρατορίας – Έλληνες, Αρμένιοι, Σλάβοι – κατηγορούνται πως απεργάσθηκαν την κατάρρευσή της και συνεργάσθηκαν μετά το Μεγάλο Πόλεμο με τις δυνάμεις κατοχής. Σήμερα, οι μεν Χριστιανοί θεωρούνται εν δυνάμει προδότες και σε κάθε περίπτωση μη Τούρκοι, ενώ όσοι διαδίδουν το Χριστιανισμό θεωρούνται οπαδοί της ιδέας πως η Τουρκία δεν ανήκει στους Τούρκους.

Υπό αυτό το πρίσμα, η μεταστροφή ενός Τούρκου από το Ισλάμ στο Χριστιανισμό δεν αποτελεί μόνο προδοσία του Ισλάμ, αλλά και προδοσία του έθνους του. Η τουρκική ταυτότητα, παρά τους όποιους περί του αντιθέτους ισχυρισμούς, περιλαμβάνει σήμερα – όπως και ανέκαθεν – τη μουσουλμανική ταυτότητα ως κεντρική συνιστώσα στην αντίληψη της κοινής γνώμης. Η χριστιανική θρησκεία ειδικότερα ταυτίζεται με λαούς όπως οι Έλληνες και οι Αρμένιοι που υπήρξαν στο παρελθόν εχθροί και ανταγωνιστές, ή με λαούς όπως οι Αμερικανοί που αποτελούν, για την κοινή γνώμη, τους «εχθρούς του σήμερα». Ο ηγέτης του Κόμματος της Μεγάλης Ενότητας Μουχσίν Γιαζητζήογλου, που σκοτώθηκε σε πτώση ελικοπτέρου, δήλωνε πριν λίγα χρόνια την πεποίθησή του πως «πίσω από τους ιεραποστόλους κρύβεται η CIA». Αποδεικτικές δε της «ανίερης συμμαχίας» των εθνικιστών όλων των αποχρώσεων ήταν η δήλωση, το 2005, της Ραχσάν Έτζεβιτ, χήρας του Μπουλέντ, πως εξαιτίας των ιεραποστόλων η Τουρκία «χάνει τη θρησκεία της». Το αστείο της υποθέσεως βέβαια είναι πως η δήθεν αριστερή Ραχσάν που έκραζε «θέλω να ζω το υγιές Ισλάμ» δεν προέρχεται από οικογένεια Μουσουλμάνων αλλά Ντονμέδων.

Παλαιότερα, η προσηλυτιστική δράση των ιεραποστόλων απαγορευόταν στην Τουρκία, και τριακόσια περίπου άτομα συνελήφθησαν την περίοδο 1998-2001 με την κατηγορία του προσυλητισμού. Ωστόσο, η απαγόρευση ήρθη με τις νομικές μεταρρυθμμίσεις που έλαβαν χώρα ενόψει της πιθανής ένταξης στην ΕΕ. Η άρση του νομικού περιορισμού δεν επέφερε και την ελευθερία του προσηλυτισμού, ωστόσο. Τα τελευταία χρόνια πολλοί ιεραπόστολοι ή προσήλυτοι σύρθηκαν στα δικαστήρια με αγωγές για «προσβολή του τουρκισμού», εγκλήματος που θέτει η μάλλον φαιδρή διάταξη 301 του Ποινικού Κώδικα, της «προσβολής της ισλαμικής θρησκείας», της «διάδοσης αποσχιστικής προπαγάνδας» και της «διασποράς θρησκευτικού μίσους». Σήμερα, μετά την έναξη της διαδικασίας εξάρθρωσης της σπείρας Εργκένεκον, μέλη της οποίας κατέθεταν τις μηνύσεις που άνοιγαν τις σχετικές δίκες.

Η εκστρατεία που έχει εξαπολύσει κατά των ιεραποστόλων η «ανίερη συμμαχία του εθνικισμού» και το επίσημο κράτος είχε αποτελέσματα τραγικά γνωστά. Το 2006, μεσούσης της κρίσης που προκάλεσαν οι γελοιογραφίες του Μωάμεθ, δολοφονήθηκε στην Τραπεζούντα ο Καθολικός ιερέας Αντρέα Σαντόρο από ένα νεαρό. Σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες, ο έφηβος φώναξε «Αλλάχου Εκμπέρ» [ο Θεός είναι μεγάλος] καθώς πυροβόλησε το Σαντόρο, κραυγή – πολεμικό σύνθημα του Ισλάμ. Ακολούθησαν δύο επιθέσεις με μαχαίρι κατά Καθολικών ιερέων στη Σαμψούντα και τη Σμύρνη. Το 2007, δολοφονήθηκαν με ιδιαίτερα βάναυσο τρόπο στη Μαλάτεια της ανατολικής Τουρκίας ένας Γερμανός και τρεις Τούρκοι ιεραπόστολοι. Οι δολοφόνοι ήταν και πάλι άτομα νεαρής ηλικίας και ισλαμικών πεποιθήσεων, και μάλιστα έσφαξαν τα θύματα όπως σφαγιάζονται τα ζώα που θυσιάζονται στο Κουρμπάνι, την ισλαμική γιορτή της θυσίας (Id El-Fitr). Η πράξη αυτή εμπεριείχε ένα σαφέστατο εθνικιστικό – θρησκευτικό μήνυμα (με τον ίδιο τρόπο έσφαζαν οι Τούρκοι και Κούρδοι άτακτοι και τους Αρμενίους τη δεκαετία του 1890 και το 1915, αλλά και οι Ισλαμιστές της Αλγερίας τα θύματά τους τη δεκαετία του 1990). Με τον ίδιο τρόπο δολοφονήθηκε από τον οδηγό του φέτος και ο Παντοβέζε.

Ο παπικός Ιερέας Αντρέα Σαντόρο

Τόσο στην περίπτωση του Παντοβέζε όσο και σε εκείνη του Σαντόρο, μέλη της τοπικής κοινωνίας σε δηλώσεις τους στον τύπο έκαναν λόγο για «ιεραποστολική δράση» των Σαντόρο και Παντοβέζε, ενώ ανέφεραν φήμες πως οι δύο ιερείς «μοίραζαν χρήματα στους νέους» για να τους πείσουν να ασπασθούν το Χριστιανισμό. Τις φήμες φαίνεται πως διασπείρουν εθνικιστικοί κύκλοι προκειμένου να δηλητηριάσουν το κλίμα κατά των ιερέων αλλά και κατά των τοπικών χριστιανικών κοινοτήτων. Άλλες φήμες που διαδίδονται και έχουν μεγάλη απήχηση στην επαρχία είναι πως στις εκκλησίες παρέχεται στέγη σε ιερόδουλες και λαμβάνουν χώρα όργια. Σε πολυάριθμες δημοσκοπήσεις, το 60% των ερωτηθέντων δήλωσε πως θα επιθυμούσε να λάβει η πολιτεία μέτρα κατά των ιεραποστόλων, ενώ το 40% πως δεν επιθυμεί Χριστιανούς ως γείτονες. Η φιλελεύθερη διανόηση αναγνωρίζει πως «ένα μείγμα φανατικού εθνικισμού και θρησκευτικού ζήλου» οδήγησε τους δράστες, πιστεύει όμως πως το προφίλ τους αποδεικνύει ότι είναι καθοδηγούμενοι.

Οι δράστες των δολοφονιών αυτών είναι πάντα πολύ νέοι, άνεργοι, αγράμματοι και καταγόμενοι από εθνικιστικό και ισλαμιστικό περιβάλλον. Είτε είναι ανήλικοι, είτε πάσχουν από ψυχολογικά προβλήματα. Οι φιλελεύθεροι παρατηρητές υποπτεύονται το εθνικιστικό παρακράτος, από το οποίο ξεπήδησε και το τέρας της Εργκένεκον, ως ηθικό αυτουργό. Τα μέλη του θεωρούν τους εαυτούς τους «σωτήρες της πατρίδας» και θεωρούν τη βία δύναμη κάθαρσης της Τουρκίας από «ανεπιθύμητα φαινόμενα». Την ιδεολογία της Εργκένεκον βλέπουν πίσω από το σημείωμα που άφησαν οι δολοφόνοι των ιεραποστόλων στη Μαλάτεια: «Ας είναι αυτό ένα μάθημα για τους εχθρούς της θρησκείας μας. Το κάναμε για τη χώρα μας». Αποδεικτική δε της νοοτροπίας περί «προδοσίας» έθνους, κουλτούρας και κράτους θεωρείται από πολλούς αναλυτές η επιμονή της οικογένειας ενός από τους Τούρκους σφαγιασθέντες της Μαλάτειας να τον κηδεύσει με το ισλαμικό τυπικό, παρά την επιλογή του να βαπτισθεί και την προφανώς αντίθετη θέλησή του.

Η φύση του προβλήματος που αντιμετωπίζουν οι Τούρκοι που βαπτίζονται Χριστιανοί φανερώνεται μέσα από τις ερωτήσεις που τους απευθύνουν οι συντοπίτες τους. «Μας ρωτούν, αν γίνει πόλεμος, εσύ με ποια πλευρά θα πας;» καταγγέλλει ο Ισά Καρατάς, που προΐσταταιτης Εκκλησίας της Σωτηρίας, η οποία αριθμεί, σύμφωνα με τους δικούς της υπολογισμούς, 5000 μέλη στην Τουρκία. Η ερώτηση βέβαια υπονοεί, αν οι προσήλυτοι θα έπαιρναν το μέρος της Τουρκίας ή των ΗΠΑ, καθώς στην κοινή γνώμη είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη η πεποίθηση πως επίκειται επίθεση των ΗΠΑ κατά της Τουρκίας, «όπως συνέβη στο Ιράκ». «Είναι αδύνατο να τους πείσεις πως, παρότι Χριστιανός, διατηρώ τα ίδια συναισθήματα προς τη χώρα μου. Δεν μπορούν να το καταλάβουν». Ο κοινωνιολόγος Μπεχνάν Κονουτγκάν, που ασπάσθηκε το Χριστιανισμό και επιτελεί ο ίδιος ιεραποστολικό έργο, καταγγέλει πως μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης βλέπει την εκκλησία ως εχθρό.

Σε μία κοινωνία που μαστίζει η παρανοϊκή πίστη πως οι ιεραπόστολοι, ως πράκτορες ξένων δυνάμεων, διαδίδουν το Χριστιανισμό ως βήμα απαραίτητο στα σχέδια της Δύσης να διαιρέσει τη χώρα, πώς αισθάνονται και πώς αντιδρούν όσοι άφησαν το Ισλάμ για το Χριστιανισμό; Κάποιοι, εξηγεί η Özyürek, στρέφονται στον τουρκικό εθνικισμό και υιοθετούν τη γλώσσα και τη σημειολογία των εθνικιστών στην προσπάθειά τους να γίνουν αποδεκτοί.

Προσπαθούν να τονίσουν πως οι Ευαγγελικές εκκλησίες είναι σύμφωνες με τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα και την τουρκική κουλτούρα,ενώ διατυπώνουν συχνά φαιδρούς ισχυρισμούς. Ένας πολύ συνήθης είναι πως, καθώς το μεγαλύτερο τμήμα της Κενής Διαθήκης γράφηκε στα εδάφη της σημερινής Τουρκίας απηχεί την τουρκική κουλτούρα (!) και όχι εκείνη στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Άσχετο βέβαια ότι οι Τούρκοι ήλθαν στη Μικρά Ασία μία χιλιετία μετά τη συγγραφή αυτών των κειμένων. Μεγάλο ρεύμα των Τούρκων Χριστιανών καλλιεργούν τη δική τους εκδοχή του Κεμαλικού εθνικισμού.
Άλλο ένα παράδοξο στην όλη ιστορία είναι η αντίληψη – ευχή στην Ελλάδα ότι οι Χριστιανοί και κρυπτο-Χριστιανοί της Τουρκίας είναι αλώβητοι από τον τουρκικό εθνικισμό, και ενδέχεται μάλιστα να έχουν μη τουρκική – και αν είναι ή γίνουν ελληνορθόδοξοι – ελληνική εθνική συνείδηση. Η νοοτροπία αυτή αποτελεί την αντίστροφη πλευρά της τουρκικής απόρριψής τους.

http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=50648