Ο άγιος ευαγγελιστής Μάρκος (25 Απριλίου)

Κλικ εδώ!

Ολόκληρο το κατά Μάρκον εδώ, & σε νεοελληνική μετάφραση εδώ. 

Και: άγιοι στις 24, 25 & 26 Απριλίου  

Προσωπικός Αριθμός: Τι αποκαλύφθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας και τι ισχύει πλέον για τους πολίτες

Ο Εκπρόσωπος Τύπου της ΝΙΚΗΣ Δήμος Θανάσουλας αποκαλύπτει τι συνέβη στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τον Προσωπικό Αριθμό, τις ταυτότητες και τι ισχύει πλέον για τους πολίτες μέχρι την οριστική απόφαση 

 

ΝΙΚΗ 

Με αφορμή τη συζήτηση στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τον Προσωπικό Αριθμό, ο Εκπρόσωπος Τύπου της ΝΙΚΗΣ και δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω Δήμος Θανάσουλας παρουσίασε στον δημοσιογράφο Θάνο Κόκκαλη τα βασικά σημεία που αναδείχθηκαν κατά τη διαδικασία και το πλαίσιο μέσα στο οποίο εξελίσσεται η υπόθεση.

Η συνεδρίαση είχε μεγάλη διάρκεια και περιλάμβανε συνεκδίκαση αιτήσεων ακύρωσης, με εκτενή ανάπτυξη νομικών επιχειρημάτων. Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφορούσε τη σχέση του Προσωπικού Αριθμού με τις ταυτότητες και τη δυνατότητα αναγραφής του σε δημόσια έγγραφα. Όπως επισημάνθηκε από τον κ. Θανάσουλα, πρόκειται για ζήτημα που συνδέεται με προηγούμενες τοποθετήσεις του δικαστηρίου, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη σαφούς νομικής αποτύπωσης του πλαισίου.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο κ. Θανάσουλας, τέθηκε και το ζήτημα της τήρησης των προβλέψεων του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων, ιδίως ως προς τη μελέτη αντικτύπου. Παρά τη σχετική αναφορά από την πλευρά του Ελληνικού Δημοσίου, η μελέτη δεν παρουσιάστηκε κατά τη διαδικασία, στοιχείο που καταγράφηκε στη συζήτηση και προκάλεσε εντύπωση.

Ιδιαίτερη σημασία αποδόθηκε και στον χαρακτήρα του Προσωπικού Αριθμού. Όπως τονίστηκε, πρόκειται για εργαλείο επαλήθευσης στοιχείων και όχι για μέσο ταυτοποίησης ή προϋπόθεση εξυπηρέτησης των πολιτών ενώ έγινε αναφορά και στις θέσεις που διατύπωσε το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης ενώπιον του δικαστηρίου, σύμφωνα με τις οποίες η φυσική ταυτοποίηση εξακολουθεί να αποτελεί βασικό τρόπο εξυπηρέτησης.

Παράλληλα, τέθηκε ζήτημα σχετικά με την αποθήκευση και διαχείριση του Προσωπικού Αριθμού. Αν και το Ελληνικό Δημόσιο υποστήριξε ότι η τήρησή του περιορίζεται στο αρμόδιο υπουργείο, ο κ. Θανάσουλας επισήμανε ότι υπάρχουν ρυθμίσεις που υποδεικνύουν τη χρήση του και από άλλους φορείς, όπως το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ιδίως στο πλαίσιο έκδοσης υπηρεσιακών ταυτοτήτων για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στην προστασία ευάλωτων ομάδων, με αναφορά σε ανήλικους και ηλικιωμένους πολίτες, οι οποίοι ενδέχεται να μην αντιλαμβάνονται τη σημασία και την ευαισθησία ενός τέτοιου προσωπικού δεδομένου ενώ υπενθυμίστηκε και η παρέμβαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, η οποία έχει ήδη κινηθεί προς τον περιορισμό της έκθεσης του Προσωπικού Αριθμού μέσω της κατάργησης φωτοαντιγράφων ταυτοτήτων.

Σύμφωνα με τον κ. Θανάσουλα, το δικαστήριο έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα ζητήματα που τέθηκαν, με τον πρόεδρο και τους εισηγητές να ζητούν διευκρινίσεις και να επισημαίνουν την ανάγκη απαντήσεων. Από την πλευρά του Δημοσίου, ωστόσο, όπως ανέφερε, οι απαντήσεις ήταν περιορισμένες, με βασικά σημεία να παραπέμπονται σε μελλοντικά υπομνήματα.

Μέχρι την έκδοση οριστικής κρίσης, παραμένει σε ισχύ το υφιστάμενο καθεστώς. Οι ταυτότητες εξακολουθούν να ισχύουν έως το 2027, ενώ, όπως προκύπτει και από τη διαδικασία, δεν τίθεται άμεση προϋπόθεση χρήσης του Προσωπικού Αριθμού για την εξυπηρέτηση των πολιτών.

Η ΝΙΚΗ παρακολουθεί την εξέλιξη της υπόθεσης και συνεχίζει να θέτει ζητήματα που αφορούν τη νομιμότητα, τη διαφάνεια και την προστασία των προσωπικών δεδομένων, εντός του θεσμικού πλαισίου και με σεβασμό στη δικαστική διαδικασία.

Δείτε εδώ ολόκληρη την τοποθέτηση του κ. Θανάσουλα (στο ανωτέρω βίντεο από το 5΄)

Δήλωση-παρέμβαση της ΝΙΚΗΣ έξω από το ΣτΕ, για τον Προσωπικό Αριθμό

Μαραθώνια συνεδρίαση - «Αποκρύφθηκαν σημαντικά στοιχεία από το δικαστήριο του Συμβουλίου της Επικρατείας»

ΝΙΚΗ

Η ΝΙΚΗ παρευρέθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με τον Εκπρόσωπο Τύπου του Κινήματος, Δήμο Θανάσουλα, να προβαίνει σε δήλωση αμέσως μετά την ολοκλήρωση της πολύωρης συνεδρίασης για τον Προσωπικό Αριθμό και την αναγραφή του στις ταυτότητες.

Όπως τόνισε, η διαδικασία διήρκεσε σχεδόν δέκα ώρες και ανέδειξε κρίσιμα ζητήματα που δικαιώνουν τις σταθερές θέσεις της ΝΙΚΗΣ. Υπογράμμισε ότι το δικαστήριο έθεσε καίριες απορίες, τις οποίες το Ελληνικό Δημόσιο, μέσω των νομικών του συμβούλων, δεν κατάφερε να απαντήσει με πειστικό τρόπο.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στις σοβαρές καταγγελίες που διατυπώθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, επισημαίνοντας ότι αποκρύφθηκαν ουσιώδη στοιχεία από το δικαστήριο. Όπως ξεκαθάρισε, ο Προσωπικός Αριθμός δεν αποτελεί απλό εργαλείο επαλήθευσης, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά μηχανισμό που συνδέεται άμεσα με την άσκηση θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών. Εξέφρασε τέλος την πεποίθηση ότι τα δεδομένα αυτά θα βαρύνουν καθοριστικά στην κρίση του ΣτΕ, με την απόφαση να αναμένεται το προσεχές διάστημα.

Συγκεκριμένα ο κ. Θανάσουλας είπε:

«Βρίσκομαι έξω από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Μόλις ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση για την υπόθεση του προσωπικού αριθμού και την αναγραφή του στις ταυτότητες.

Ήταν μια μαραθώνια διαδικασία, η οποία διήρκεσε σχεδόν δέκα ώρες, κατά τη διάρκεια της οποίας τέθηκαν ιδιαίτερα σημαντικά ζητήματα. Το ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι η σύνθεση του δικαστηρίου διατύπωσε πολλές απορίες για το θέμα.

Απορίες οι οποίες, κατά την άποψή μου, δεν απαντήθηκαν πειστικά από το Ελληνικό Δημόσιο, μέσω των νομικών του συμβούλων. Αυτό που επίσης διαπιστώσαμε και καταγγείλαμε είναι ότι αποκρύφθηκαν σημαντικά στοιχεία από το δικαστήριο του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Στοιχεία που σχετίζονται με το γεγονός ότι ο προσωπικός αριθμός δεν θα είναι ένας απλός αριθμός επαλήθευσης, αλλά ένας αριθμός χωρίς τον οποίο δεν θα μπορούμε να ασκούμε βασικά δικαιώματά μας.

Εκτιμώ ότι το ζήτημα αυτό θα βαρύνει σημαντικά στην κρίση του δικαστηρίου και είμαστε αισιόδοξοι. Αναμένουμε την απόφαση μέσα στους επόμενους δύο έως τρεις μήνες».

Υπενθυμίζεται ότι η ΝΙΚΗ έχει προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μέσω του Προέδρου και στελεχών της, ζητώντας την ακύρωση του Προσωπικού Αριθμού, ενώ έχει καταθέσει και καταγγελία στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Με βάση την τεκμηριωμένη έρευνά μας, έχουμε συμπεράνει ότι η αναγραφή του στις ταυτότητες οδηγεί στη διασύνδεση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, όπως ο ΑΦΜ και ο ΑΜΚΑ, συγκροτώντας ένα ενιαίο σύστημα ελέγχου και παρακολούθησης των πολιτών.

Η κυβέρνηση έχει παραπληροφορήσει και αποπροσανατολίσει πλήρως τη κοινή γνώμη ως προς τη φύση του μέτρου, ενώ το Κίνημά μας ανέδειξε τα κενά και τις ασάφειες του θεσμικού πλαισίου και τις συνέπειες της υποχρεωτικής εφαρμογής του στην καθημερινότητα.

Για τη ΝΙΚΗ, ο Προσωπικός Αριθμός συνιστά έναν μόνιμο μηχανισμό ψηφιακής επιτήρησης και θα συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι τέλους, καλώντας τους πολίτες να στηρίξουν την προσπάθεια μας.

Παρακαλώ και:

Τι κάνει η ΝΙΚΗ για τον προσωπικό αριθμό

Σημαντική τοποθέτηση της ΝΙΚΗΣ σε ευρωπαϊκό ΜΜΕ για τη στοχοποίηση του χριστιανισμού

«Το να προσφέρεις σε κάποιον την αλήθεια δεν έχει σημασία, όταν έχει χάσει το ηθικό του»

Η Αχρήματη Κοινωνία, η Τεχνητή Νοημοσύνη και το Τέλος του Αυτεξούσιου;

Η Ορθόδοξη ασκητική παράδοση ως αντίδοτο στον σύγχρονο δυτικό τρόπο ζωής

📌 Ο Εκπρόσωπος Τύπου και δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω - @DimThanasoulas, παρευρέθηκε εχθές στη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τον Προσωπικό Αριθμό. #ΝΙΚΗ #ΣτΕ #ΠροσωπικόςΑριθμός

👇 pic.twitter.com/KGtK89OYIr

— ΝΙΚΗ Δημοκρατικό Πατριωτικό Λαϊκό Κίνημα (@nikhgreece) April 22, 2026

Όταν σκοτώσουν τον Νατσιό, θυμήσου αυτή τη φωτογραφία...

 

Ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δ. Νατσιός, μαζί με τον βουλευτή της ΝΙΚΗΣ Κομνηνό Δελβερούδη, στον τάφο του αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, στη Λύδδα.

Όταν σκοτώσουν τον Νατσιό ή τον κλείσουν φυλακή με συκοφαντίες ή τον εξουδετερώσουν με όποιον άλλο τρόπο επιλέξει το διεφθαρμένο σύστημα (και γίνει μάρτυρας & εθνομάρτυρας), σε παρακαλώ, θυμήσου αυτή τη φωτογραφία και τις άλλες που δημοσιεύονται εδώ (από τους Αγίους Τόπους μας). Δεν είναι πόζες για πολιτική εκμετάλλευση, γιατί τον Νατσιό τον ξέρεις εδώ και πολλά πολλά χρόνια, πώς αγωνίζεται για τη Ρωμιοσύνη ως πραγματικός δάσκαλος του Γένους. Έχει δώσει εξετάσεις και τις έχει περάσει με άριστα. Τώρα εμείς δίνουμε εξετάσεις, αν θα συστρατευθούμε στον μεγάλο αγώνα.

Βοήθειά μας ο άγιος Γεώργιος, βοήθειά μας ο Χριστός και η Παναγία μας. Χριστός ανέστη! 

Και, για τη γιορτή:

''Τρέχε, Γεώργιε, να φθάσεις τον Ποθούμενο Κύριο!"

Xρόνια αφουγκραζόταν τον καβαλάρη να έρχεται καλπάζοντας από μακριά, από την Καππαδόκων χώρα...

Ιστορικά στοιχεία για την ύπαρξη του αγίου Γεωργίου (23 Απριλίου ή Δευτέρα του Πάσχα)

Αληθινοί δράκοι (& η δρακοντοκτονία του αγίου Γεωργίου)

Σαν σήμερα, 23 Απριλίου 1821, έγινε η δραματική Μάχη της Αλαμάνας, κατά την οποία σκοτώθηκε ο επίσκοπος Σαλώνων Ησαΐας, τραυματίστηκε ο Πανουργιάς και συνελήφθη ζωντανός ο μεγαλομάρτυρας της Επανάστασης Αθανάσιος Διάκος, αλλά επίσης, το 1827, στη Μάχη του Φαλήρου φονεύθηκε ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

 

Αφιέρωμα στον άγιο Γεώργιο & σκέψεις για τη δρακοντοκτονία (σε αυτή την ανάρτηση είχαμε παραπέμψει στην αρχή του παρόντος)

 

Άγιος Γεώργιος, Μεθυστής και Γαλατάς

Άγιος Γεώργιος και Ισλάμ

Οι επωνυμίες του Αγίου Γεωργίου

Θαυματουργές εικόνες του αγίου στη μονή Ζωγράφου του Αγίου Όρους

Αναλυτικότερη βιογραφία του αγίου 

Ιστολόγιο για τον άγιο Γεώργιο & για όλους τους άη Γιώργηδες της Ορθοδοξίας!

 

O άγιος νεομάρτυς Λάζαρος, 23 Απριλίου 1802, Πέργαμος Μ. Ασίας

 

 

 

Οἱ Ρωμηοί (Rum) τοῦ Λεβάντε: Ταυτότητα καὶ συνοπτικὴ ἱστορικὴ διαδρομή

Ἀπὸ τὴ Ρωμανία καὶ τὴν Ἀντιόχεια ἕως τὶς σύγχρονες κοινότητες τῆς Συρίας, τοῦ Λιβάνου καὶ τῶν Ἁγίων Τόπων, μία συνοπτικὴ ἀποτύπωση τῆς ταυτότητος καὶ τῆς ἱστορικῆς πορείας τῶν Ρωμηῶν τοῦ Λεβάντε

 

ΝΙΚΗ

Εὐχαριστίες

Καταρχὰς θὰ θέλαμε νὰ εὐχαριστήσομε ἀπό καρδιᾶς τὰ μέλη τῆς Ρωμαίικης Πολιτιστικῆς Ἑταιρείας μὲ ἔδρα τὴν Βυρηττό (The Romaian Cultural Society), καὶ ἰδιαίτερα τὸν Πρόεδρό της καθηγητὴ Negib Elias Geahchan καθώς καί τούς κυρίους Nicolas Saba καί Gabriel Andrea γιὰ τὴν πολύτιμη ἀρωγή τους.

Εἰσαγωγή

Μὲ τὸν ὅρο Λεβάντε χαρακτηρίζεται, στὴ νεότερη εὐρωπαϊκὴ ὁρολογία, ὁ γεωγραφικὸς χῶρος τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου, καὶ εἰδικώτερα οἱ ἀνατολικὲς ἀκτὲς της, δηλαδὴ ἡ περιοχή ποὺ περιλαμβάνει κατὰ βάση τὴν Συρία, τὸν Λίβανο, τὴν Παλαιστίνη καὶ τὴν Ἰορδανία. Ὁ ὅρος προέρχεται ἀπὸ τὴ γαλλικὴ λέξη levant («ἀνατολή», «ἐκεῖ ὅπου ἀνατέλλει ὁ ἥλιος»).

Τὸ ὄνομα Ρωμηοί/Ρωμαῖοι (Rum, Romeoi) δὲν εἶναι μιὰ ἁπλὴ ἱστορικὴ ὀνομασία, ἀλλὰ μιὰ δήλωση ταυτότητας καὶ συνέχειας. Προέρχεται ἀπὸ τὴν Ρώμη, ἀρχικὰ τὴν πόλη τῆς Ἰταλίας, καὶ κατόπιν ἀπὸ τὴν Νέα Ρώμη, τὴν Κωνσταντινούπολη, ἡ ὁποία ἱδρύθηκε τὸ 330 μ.Χ. ἀπὸ τὸν Ἅγιο Μεγάλο Κωνσταντῖνο καὶ ἦταν ἡ πρωτεύουσα τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, δηλαδὴ τῆς πατρίδας μας τῆς Ρωμανίας (τῆς κακῶς καί δολίως ἐπονομαζόμενης Βυζάντιο).

Ἑλληνικὲς πόλεις στὴν περιοχή τοῦ Λεβάντε ἀναφέρονται ἤδη ἀπὸ τὸν 7ο π.Χ. αἰῶνα. Φοίνικες (Χαναναῖοι) καὶ Ἀραμαῖοι, σὲ συνεχή ἐπαφὴ καὶ ἀνάμιξη μὲ τὸν Ἑλληνικὸ κόσμο (πληθυσμοὶ ἀπὸ Κύπρο, νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, τὴν Μικρὰ Ἀσία), συγκρότησαν βαθμηδὸν ἕνα ἐνιαῖο πολιτισμικὸ σῶμα. Τὴν ἐποχὴ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καὶ τὴν μετέπειτα Σελευκιδικὴ περίοδο ὁ ἐξελληνισμὸς ἦταν βαθύτατος καὶ πλήρης, μὲ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα νὰ καθίσταται ἡ κοινὴ γλῶσσα ζωῆς, διοικήσεως καὶ παιδείας, ἰδιαίτερα στὶς δυτικὲς ἐπαρχίες (σημερινὸς Λίβανος, Παλαιστίνη καὶ Δυτικὴ Συρία).

Ἀπὸ τὸν Σέλευκο Α΄ τὸν Νικάτορα, τὸν στρατηγὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου, θὰ ἱδρυθεῖ καὶ ἡ Ἀντιόχεια ἡ Μεγάλη, μὲ τοὺς πρώτους οἰκιστὲς της νὰ εἶναι κυρίως Ἀθηναῖοι καὶ Μακεδόνες. Ἡ Ἀντιόχεια θὰ εἶναι λίκνο τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, καὶ ἀργότερα τοῦ χριστιανισμοῦ, ἐνῶ ἡ ὅλη περιοχή θὰ ἀποτελέσει γιὰ ἑκατοντάδες χρόνια κεντρικὸ πυλῶνα τῆς Ρωμανίας. Μέχρι σήμερα ἡ Ἀντιόχεια διατηρεῖ τὴν ἔδρα τοῦ Ὀρθοδόξου Ρωμαίικου Πατριαρχείου, μαρτυρώντας τὴν ἀδιάσπαστη ἐκκλησιαστικὴ καὶ ἱστορικὴ συνέχεια.

Ὅλες σχεδὸν οἱ μεγάλες πόλεις τοῦ Λεβάντε ἒφεραν ἑλληνικὰ ὀνόματα ἀπό την ἀρχαιότητα ἀκόμη. Μερικά διατηρήθηκαν ὡς σήμερα, ἂλλα ἐξαραβίστηκαν ἐν μέρει ἐνώ κάποια ἀντικαταστάθηκαν ἀπὸ ἀραβικὰ: Πτολεμαΐς (Ἄκρα / Acre), Τύρος (Tyre), Σαρεπτά (Sarafand), Σιδών (Sidon / Saida), Πορφυρεών (Jiyeh), Βηρυτός (Beirut), Βύβλος (Byblos / Jbeil), Βότρυς (Batroun), Τρίπολις (Tripoli), Ἀρκαδία (Arqa), Ἀντάραδος (Antaradus/Tartus), Ἄραδος (Arwad), Ἡλιούπολις (Baalbek), Σελεύκεια (Σουκαϊλαμπίγια), Πανεάς (Banias), Καισάρεια (Caesarea) κ.ἄ

Ὅταν τὸ Λεβάντε ἐντάχθηκε στὴν Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία, οἱ κάτοικοί του ἔγιναν Ρωμαῖοι πολῖτες, χωρὶς ὅμως νὰ ἀπολέσουν τὸ γλωσσικὸ καὶ πολιτισμικὸ τους ὑπόβαθρο. Ἡ ἑλληνικὴ παρέμεινε ἡ ζῶσα γλῶσσα τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ κράτους. Αὐτὸ ἀποτυπώνεται ξεκάθαρα στὴν Καινὴ Διαθήκη, ποὺ γράφτηκε ἐκεῖ, στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα.

Ἐκχριστιανισμός

Πρὶν τὸ 313 μ.Χ., ὁ Χριστιανισμὸς παρέμενε κυρίως μία πραγματικότητα τῶν πόλεων, ἀφορώντας ἕνα σχετικά μικρὸ μέρος τοῦ πληθυσμοῦ (10-20%). Ὅμως μὲ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Ἁγίου Μεγάλου Κωνσταντίνου καὶ τὴν ἱστορικὴ στροφὴ ποὺ ἐπέφερε, ἀρχίζει μία νέα περίοδος γιὰ τὴν Ρωμανία. Ἡ μεταφορὰ τῆς πρωτεύουσας στὴν Νέα Ρώμη/Κωνσταντινούπολη δὲν ἦταν μία ἁπλὴ διοικητικὴ πράξη, ἀλλὰ μία βαθιὰ τομὴ ποὺ ἐπανακαθόρισε τὴν πορεία τῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ πόλη αὐτὴ ἀναδείχθηκε ὡς τὸ κέντρο τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἔκτοτε ἡ Ρωμανία δὲν εἶναι ἁπλῶς μία αὐτοκρατορία, ἀλλὰ μία χριστιανικὴ πολιτεία, ὅπου ἡ πίστη διαμορφώνει ἐν πολλοῖς τὴν ταυτότητα, τὴν κοινωνία καὶ τὸν τρόπο ὓπαρξης τῶν Ρωμηῶν. Ἀπὸ τὸν 4ο αἰῶνα καὶ ἐξῆς, ὁ πληθυσμὸς τοῦ Λεβάντε, ὅπως καὶ ὁλόκληρης τῆς Αὐτοκρατορίας, κατέστη σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου χριστιανικός.

Χριστιανικὰ Σχίσματα

Ἡ Ἀντιόχεια, μία μητρόπολη τῆς Ρωμανίας μὲ πληθυσμὸ ποὺ ἔφτασε τὶς 500.000 κατοίκους, ἀποτέλεσε κέντρο θεολογίας καὶ σκέψεως, ἀλλὰ ταυτοχρόνως καὶ πεδίο πολλαπλῶν ἐντάσεων. Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ περιβάλλον γεννήθηκαν μεγάλες αἱρέσεις, ποὺ δὲν ἦταν ἁπλῶς δογματικὲς διαφορές, ἀλλὰ ρήγματα ποὺ ἐπηρέασαν βαθιὰ τὴν ἐνότητα τοῦ ρωμαίικου σώματος:

• 325: Ἀρειανισμός
• 430: Νεστοριανισμός (Church of the East)
• 451: Μονοφυσιτισμός/Μιαφυσιτισμός (Συριακοί – Syriac Orthodox Church, Κόπτες – Coptic Church)
• 685: Μονοθελητισμός (Μαρωνίτες – Maronite Church)

Μετὰ τὴν Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τῆς Χαλκηδόνος (451), ὁ χῶρος τοῦ Λεβάντε δὲν διασπάστηκε μόνο θεολογικῶς, ἀλλὰ καὶ πολιτισμικῶς καὶ γλωσσικῶς. Στὰ δυτικὰ μέρη, ἡ πλειονότητα παρέμεινε ἐντὸς τῆς ρωμαίικης παραδόσεως, Ὀρθόδοξη καὶ ἑλληνόφωνη. Ὅμως στὰ ἀνατολικὰ ἀναπτύχθηκαν κοινότητες ποὺ ἀπομακρύνθηκαν δογματικὰ (Μονοφυσιτισμός, Συριακοὶ ἢ Ἰακωβῖτες – Syriac Orthodox Church) ἐνώ διατήρησαν και τὴν ἀραμαϊκὴ γλωσσικὴ ταυτότητα.

Ἡ Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τῆς Χαλκηδόνος πραγματικὰ ἦταν ἕνα βαθὺ ρῆγμα ποὺ διέσπασε τὸν χῶρο τοῦ Λεβάντε. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα διαμορφώνονται καθαρά δύο διακριτοὶ κόσμοι: στὰ δυτικὰ, ὁ Ρωμαίικος, Χαλκηδόνιος καὶ Ὀρθόδοξος, ἐνῶ στὰ ἀνατολικά, ἕνας ἄλλος χῶρος, μὲ ἐθνικὸ καὶ γλωσσικὸ χαρακτῆρα, ποὺ ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὴ Συριακὴ Μονοφυσιτικὴ παράδοση.

Δύο αἰῶνες ἀργότερα, ἡ ΣΤ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος (685) ἔφερε μία νέα διάσπαση, αὐτὴ τὴν φορά μέσα στὰ δυτικὰ μέρη τοῦ Λεβάντε, ὅπου ἀναδύθηκε μία τοπικὴ ἐκκλησιαστικὴ πραγματικότητα στὰ ὀρεινὰ τοῦ Λιβάνου, ποὺ θὰ καταλήξει στὸ Μαρωνιτικὸ Πατριαρχεῖο.

Ἔτσι, ὁ χῶρος ποὺ κάποτε ἀποτελοῦσε ἕνα ἐνιαῖο Ρωμαίικο καὶ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα τεμαχίζεται. Τὰ σχίσματα αὐτὰ διαμόρφωσαν νέες ταυτότητες καὶ ἔθεσαν τὰ ὅρια μεταξὺ τοῦ Ρωμαίικου κόσμου καὶ τῶν ἀποσχισμένων κοινοτήτων, μὲ συνέπειες ποὺ φθάνουν μέχρι σήμερα.

Οἱ μεγάλοι αὐτοκράτορες τῆς Ρωμανίας, ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο καὶ τοὺς Θεοδοσίους μέχρι τὸν Ἰουστινιανό, τὸν Μαυρίκιο καὶ τὸν Ἡράκλειο, δὲν ὀργάνωσαν μόνο ἕνα πανίσχυρο κράτος, ἀλλὰ ἔπλασαν ἕναν ὁλόκληρο κόσμο. Στὸν χῶρο τοῦ Λεβάντε ἔδωσαν μορφὴ σὲ μία καθαρὰ χριστιανικὴ πολιτεία: ἀνακαίνισαν καὶ ἀνέδειξαν πόλεις (Ἱεροσόλυμα, Βηθλεέμ, Δαμασκός, καθὼς καὶ τὶς λεγόμενες «λησμονημένες πόλεις» τῆς Ἀπάμειας), ἔκτισαν μοναστικὰ κέντρα ποὺ ἔγιναν μεγάλοι πνευματικοὶ πυρῆνες (Ἁγίου Σάββα, Ἁγίας Αἰκατερίνης, Παναγίας Σαϊντανάγιας), καὶ ἀνύψωσαν ναοὺς ποὺ ἐξέφραζαν τὴν πίστη ὡς δημόσια καὶ συλλογικὴ πραγματικότητα [Γεννήσεως, Ἀναστάσεως, Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ στὴν Δαμασκὸ (Ὀμεϋάδικο Τέμενος) κ.ἄ.]. Δὲν πρόκειται γιὰ μεμονωμένα ἔργα, ἀλλὰ γιὰ μία συνειδητὴ μεταμόρφωση τοῦ χώρου: ὁλόκληρη ἡ περιοχή ἐντάχθηκε σὲ ἕναν ἐνιαῖο Ρωμαίικο καὶ Ὀρθόδοξο πολιτισμό, ὅπου ἡ πόλη, ὁ ναὸς καὶ τὸ μοναστήρι συγκροτοῦν μαζί τὸν τρόπο ζωῆς.

Ἡ Βηρυτός δὲν ἦταν μία ἁπλὴ πόλη τοῦ Λεβάντε, ἀλλὰ ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα πνευματικὰ καὶ θεσμικὰ κέντρα τῆς Ρωμανίας. Ἡ Νομικὴ της Σχολή, ἰσάξια μὲ ἐκείνη τῆς Κωνσταντινουπόλεως, διαμόρφωσε τὸ ρωμαϊκὸ δίκαιο καὶ συνέβαλε καθοριστικὰ στὴ συγκρότηση τοῦ Κώδικα τοῦ Ἰουστινιανοῦ.

Παραλλήλως, ὁ χῶρος τοῦ Λεβάντε ἀναδείχθηκε σὲ μήτρα ἁγιότητος καὶ θεολογίας. Ἀπὸ ἐκεῖ ἀναδύθηκαν μεγάλες μορφὲς τῆς Ἐκκλησίας μας ὅπως ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ Ἅγιος Ρωμανὸς ὁ Μελωδός, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ὁ Ἅγιος Σάββας, ἡ Ἁγία Βαρβάρα, ἡ Ἁγία Θέκλα, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Μελωδός, ἐπίσκοπος Μαϊουμᾶ, ὁ Ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σύρος κ.π.ἄ., Ἅγιοι ποὺ σφράγισαν τὴν πίστη, τὴν θεολογία καὶ τὴν λατρεία.

Ἐδῶ φαίνεται καθαρὰ ὅτι τὸ Λεβάντε δὲν ἦταν μία περιφέρεια, ἀλλὰ ἕνας ζωντανὸς πυρήνας τῆς πατρίδας μας, ποὺ παρήγαγε δίκαιο, λόγο καὶ ἁγιότητα, δηλαδὴ πολιτισμὸ στὴν πληρότητά του.

Τὸ Ἰσλάμ στὸ Λεβάντε

Στὸν 7ο αἰῶνα, ὁ χῶρος τοῦ Λεβάντε δέχεται μία ριζικὴ τομή: τὴν Ἀραβικὴ Ἰσλαμικὴ εἰσβολή. Ἡ νέα αὐτὴ δύναμη, ποὺ ἀναδύεται ἀπὸ τὴν Ἀραβικὴ Χερσόνησο, ἐμφανίζεται ἀκριβῶς στὰ ὅρια τῆς Ρωμανίας καὶ συντόμως κατακτᾶ τὶς ἐπαρχίες τοῦ Λεβάντε.

Τὸ Ἰσλάμ δὲν γεννιέται σὲ κενό, ἀλλὰ μέσα σὲ ἕνα περιβάλλον ὅπου κυκλοφοροῦν ἤδη ποικίλες χριστιανικὲς καὶ ἰουδαϊκὲς ἀντιλήψεις. Ἐπηρεάζεται, μεταξὺ ἄλλων, ἀπὸ ρεύματα ποὺ ἀρνοῦνται τὴν θεότητα τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ὁ Ἀρειανισμός, καθὼς καὶ ἀπὸ ἰουδαιοχριστιανικὲς κοινότητες ὅπως οἱ Ναζωραῖοι, ποὺ βλέπουν τὸν Χριστὸ ὡς ἀπεσταλμένο, ἀλλὰ ὄχι ὡς Θεό.

Ἡ ἔλευση τῶν Μουσουλμάνων δὲν ἀντιμετωπίζεται ὁμοιομόρφως: οἱ Μονοφυσίτες, ἤδη ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὴν Ρωμανία, τοὺς βλέπουν συχνὰ θετικά, ἐνῶ οἱ Ὀρθόδοξοι τοὺς ἀντιλαμβάνονται ὡς μία νέα αἵρεση, ὅπως χαρακτηριστικὰ διατυπώνεται στὸ ἔργο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ἔτσι, ἡ ἰσλαμικὴ κατάκτηση δὲν ἀποτελεῖ μόνο μία πολιτικὴ μεταβολή, ἀλλὰ καὶ μία βαθιὰ ἀλλαγὴ τοῦ θρησκευτικοῦ καὶ πολιτισμικοῦ χάρτη τοῦ Λεβάντε.

Ἡ μεταχείριση τῶν Χριστιανῶν ἀπὸ τοὺς Μουσουλμάνους – Τὸ καθεστὼς τῶν Ντίμμοι (sic, Dhimmi)

Ντίμμοι (Dhimmi) ἦταν οἱ μὴ μουσουλμάνοι ποὺ ἐπιτρεπόταν νὰ ζοῦν ὑπὸ μουσουλμανικὴ ἐξουσία, ἀλλὰ μὲ καθεστὼς κατωτερότητος. Τὸ καθεστὼς αὐτὸ τῶν ντίμμοι δὲν ἀποτελοῦσε ἰσοπολιτεία, ἀλλὰ μία θεσμοθετημένη μορφὴ ἀνεκτικῆς ὑποταγῆς. Οἱ μὴ μουσουλμανικοὶ πληθυσμοὶ καὶ κυρίως οἱ Ρωμηοί διατηροῦσαν μὲν τὴν πίστη τους, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν προϋπόθεση ὅτι δὲν θὰ τὴν προέβαλλαν δημοσίως καὶ δὲν θὰ ἀμφισβητοῦσαν τὴν κυριαρχία τοῦ Ἰσλάμ.

 Οἱ dhimmi εἶχαν:

• δικαίωμα τελέσεως θρησκευτικῶν ἀκολουθιῶν, ἐφόσον δὲν ἐνοχλοῦσαν τοὺς Μουσουλμάνους,
• δικαίωμα κατοχῆς περιουσίας καὶ ἐργασίας, μὲ ἐξαίρεση ἐπαγγέλματα ἀποκλειστικὰ γιὰ Μουσουλμάνους (πολιτική, δικαιοσύνη, διδασκαλία),
• καταβολὴ τοῦ τζίζια (Jizya, κεφαλικοῦ φόρου) ἔναντι προστασίας, μὲ ἀπαγόρευση συμμετοχῆς σὲ πολεμικὲς ἐνέργειες κατὰ Μουσουλμάνων,
• ἀπαγόρευση ἐπιδείξεως θρησκευτικῶν συμβόλων (σταυροῦ, εἰκόνων), χριστιανικῆς ἐνδυμασίας καὶ δημοσίας προβολῆς χώρων λατρείας,
• ἀπαγόρευση ἀκουστῆς προσευχῆς ἐκτὸς ναῶν,
• ἀπαγόρευση κωδωνοκρουσίας,
• ἀπαγόρευση ἀνεγέρσεως ἢ ἐπισκευῆς ναῶν χωρὶς μουσουλμανικὴ ἄδεια,
• ἀπαγόρευση “προσηλυτισμοῦ” Μουσουλμάνων (εὐαγγελισμοῦ),
• ἀπαγόρευση γάμου μὲ μουσουλμάνα γυναῖκα,
• ἀπαγόρευση κληρονομίας ἀπὸ Μουσουλμάνους,
• καὶ, σὲ ὁρισμένες ἱστορικὲς περιόδους, ὑποχρεωτικὴ ἐνδυμασία διακριτικὴ τῶν Χριστιανῶν, ἀπαγόρευση ἱππασίας ἵππων καὶ καμήλων καὶ ὑποχρέωση βαδίσματος στὰ ἀριστερὰ Μουσουλμάνου σὲ δημόσιους χώρους.

Οἱ λεγόμενες «προστατευόμενες» κοινότητες εἶχαν δικαιώματα μόνον ἐντὸς προκαθορισμένων ὁρίων, ἐνῶ ἡ θέση τους ἐξαρτιόταν πάντοτε ἀπὸ τὴν βούληση τῆς ἐξουσίας καὶ τὶς ἱστορικὲς συγκυρίες. Ἔτσι, ἡ «ἀνοχή» τοῦ συστήματος δὲν ἦταν ἰσοτιμία, ἀλλὰ μία ρυθμιζόμενη καὶ ἀνακλητὴ παραχώρηση.

Τί συνέβη μετὰ τὴν Ἀραβομουσουλμανικὴ Κατοχὴ τοῦ Λεβάντε;

• 630–640: Ἀραβικὴ Ἰσλαμικὴ εἰσβολὴ στὸ Λεβάντε.
• 640–1920: Ἀκολουθία εἰσβολῶν καὶ πολλαπλὴ ἀλλοτρίωση ἀπὸ ξένες πολιτισμικὲς ἐπιρροές:
• Ἐντατικὸς ἐξαραβισμὸς καὶ ἐξισλαμισμός (Ὀμεϋάδες, Ἀββασίδες, Φατιμίδες, Μαμελούκοι): ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὴν ἀραβική· ἐφαρμογὴ τοῦ καθεστῶτος τῶν Ντίμμοι.
• Σταυροφορίες: Λατινοποίηση.
• Ὀθωμανοί (μετὰ τὸ 1516): σύστημα μιλέτ (Millet system).

Μετὰ τὴν Ἀραβικὴ κατάκτηση τοῦ 7ου αἰῶνα, ὁ χῶρος τοῦ Λεβάντε εἰσέρχεται σὲ μία μακρὰ περίοδο μετασχηματισμῶν καὶ διαδοχικῶν ἐπιβολῶν, ποὺ ἀλλοιώνουν βαθιὰ τὴν ἀρχικὴ Ρωμαίικη ταυτότητα.

Σταδιακὰ ἐπικρατεῖ ὁ ἐξαραβισμὸς καὶ ὁ ἐξισλαμισμός: ἡ ἑλληνικὴ, ποὺ ἦταν ἡ γλῶσσα τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς πίστεως, παραχωρεῖ τὴν θέση της στὴν ἀραβική, καὶ οἱ Ρωμηοὶ περιορίζονται στὸ καθεστὼς τοῦ ντίμμοι. Δὲν πρόκειται μόνο γιὰ πολιτικὴ κυριαρχία, ἀλλὰ γιὰ βαθιὰ πολιτισμικὴ μετάλλαξη.

Στὴν συνέχεια, οἱ Σταυροφορίες ἐπιφέρουν μία νέα ἐξωτερικὴ παρέμβαση, μὲ ἔντονα λατινικὰ χαρακτηριστικά, ἐπιχειρώντας νὰ ἐπαναπροσδιορίσουν τὸν χῶρο μὲ ὅρους δυτικοὺς καὶ ξένους πρὸς τὴν Ρωμαίικη παράδοση.

Τέλος, μὲ τὴν ὀθωμανικὴ κυριαρχία, ἐδραιώνεται ἕνα διοικητικὸ σύστημα ποὺ ἀναγνωρίζει μὲν τοὺς Ρωμηοὺς ὡς θρησκευτικὴ κοινότητα, ἀλλὰ τοὺς ἐντάσσει ὁριστικὰ σὲ ἕνα πλαίσιο ὑποταγῆς καὶ διαχωρισμοῦ (Rum milleti).

Κατὰ τὴν Ὀθωμανικὴ κατοχή, οἱ Ρωμηοί τοῦ Λεβάντε εἶδαν τὴν κατάστασή τους νὰ βελτιώνεται ἐν μέρει:

• ἐπανῆλθαν σὲ ἐπαφὴ μὲ τοὺς ἄλλους Ρωμηοὺς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ τῶν Βαλκανίων,
• ἐντάχθηκαν στὸ σύστημα τῶν μιλέτ, ὑπὸ τὴν ἐγγύηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, καί
• ἐπετράπη νὰ ἐπισκευάζουν ἢ νὰ ἀνεγείρουν νέους ναούς, νὰ ἔχουν κάποια σχολεῖα κ.ο.κ.

Οἱ μείζονες συνέπειες τῆς μακρᾶς μουσουλμανικῆς κυριαρχίας (13 αἰώνες)

Ἡ μακραίωνη κατοχὴ τοῦ Λεβάντε ὁδήγησε σὲ μία βαθιὰ καὶ σταδιακὴ ἀλλοίωση τῆς ταυτότητος.

Ὁ ἐξαραβισμὸς ἀπομάκρυνε τοὺς Ρωμηοὺς ἀπὸ τὸν φυσικὸ τους κορμό. Ἡ ζωντανὴ τους σχέση μὲ τὴν Κωνσταντινούπολη ἀδυνάτισε, ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ὑποχώρησε ἀπὸ τὴν καθημερινὴ ζωή καὶ περιορίστηκε κυρίως στὴν λατρεία, ἐνῶ ἀκόμη καὶ τὰ ὀνόματα ἀντικαταστάθηκαν σταδιακὰ ἀπὸ ἀραβικά, σηματοδοτώντας μία βαθύτερη πολιτισμικὴ μετατόπιση.

Παραλλήλως, ὁ ἐξισλαμισμὸς ἦταν εὐρύς. Μέσα ἀπὸ τὶς κοινωνικὲς καὶ θεσμικὲς πιέσεις τοῦ καθεστῶτος τῶν ντίμμοι, πολλοὶ ὁδηγήθηκαν μαζικὰ στὴν ἀλλαγὴ πίστεως, ἰδίως στὰ ἀστικὰ κέντρα. Ναοὶ μετατράπηκαν σὲ τεμένη, ἡ δημόσια χριστιανικὴ παρουσία περιορίστηκε, καὶ ἡ παιδεία ἀποδυναμώθηκε, καθὼς οἱ Χριστιανοὶ ἐν γένει δὲν διέθεταν σχολεῖα.

Δυτικὴ παρέμβαση καὶ ρωσικὸς ρόλος

Κατὰ τὴν ὀθωμανικὴ περίοδο, ὁ χῶρος τοῦ Λεβάντε γίνεται πεδίο ἀνταγωνισμοῦ ξένων δυνάμεων. Οἱ κρατικὲς συμμαχίες Ὀθωμανῶν καὶ Φράγκων ἔδωσαν προνομιακὴ θέση στὴν Παπικὴ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἐπιχείρησε συστηματικὴ διείσδυση μὲ ὄργανό της τὴν διαβόητη Propaganda Fide (Sacra Congregatio de Propaganda Fide). Ἐπρόκειτο γιὰ ἕναν μηχανισμὸ τῆς Ρώμης γιὰ τὴν παγκόσμια ἐξάπλωση τοῦ Παπισμοῦ, μὲ συντονισμὸ ἱεραποστόλων, σχολείων, τυπογραφείων καὶ κάθε δυνατοῦ μέσου.

Ἔτσι, οἱ Ἅγιοι Τόποι τέθηκαν ὑπὸ γαλλικὴ «προστασία» (γιὰ περίπου 100 χρόνια), οἱ Μαρωνῖτες ἔγιναν καθολικοὶ (1580) καὶ δυστυχῶς ἐμφανίστηκαν ρήγματα μέσα καὶ σὲ αὐτὸ καθαυτὸ τὸ Ρωμαίικο σῶμα, ὅπως ἔγινε στὸ σχίσμα τοῦ 1724. Τότε τὸ Ρωμαίικο σῶμα διασπάστηκε σὲ αὐτοὺς ποὺ παρέμειναν Ὀρθόδοξοι Ρωμηοὶ καὶ στοὺς Ἑνωτικούς (Μελχίτες καθολικοί, οἱ ἐπονομαζόμενοι καί Οὐνίτες ἐκ τοῦ Unia, Ἑνωση), ποὺ ἦλθαν σὲ κοινωνία μὲ τὴν Ρώμη.

Ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰῶνος προστίθεται καὶ ὁ ἰσχυρὸς προτεσταντικὸς παράγοντας, μὲ ἀποστολὲς ἀπὸ τὴν Πρωσσία, τὴν Ἀγγλία καὶ τὴν Ἀμερική, ποὺ ἐπιχειροῦν νὰ ἀναδιαμορφώσουν τὴν ταυτότητα τῶν τοπικῶν πληθυσμῶν, μὲ φορεῖς ὅπως ἡ Church Missionary Society (Λονδίνο) καὶ τὸ American Board of Commissioners for Foreign Missions (Νέα Ἀγγλία).

Ἐπιπλέον, ἐπεβλήθη ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ ἐθνικισμοῦ ἀπὸ τὴν Δύση, ὡς ἐργαλείου ἀποδυνάμωσης καὶ κατακερματισμοῦ τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας (πολλοὶ Ρωμηοὶ προσέλαβαν ἀραβικὸ ἢ συριακὸ ἐθνικισμό).

Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο, ἐμφανίζεται καὶ ἡ Ρωσία πολλὲς φορὲς ὡς ἀντίβαρο. Ἀπὸ τὸν 17ο αἰῶνα καὶ ἔπειτα, ἀναπτύσσει σχέσεις μὲ τὰ Πατριαρχεῖα καὶ ἐπεμβαίνει ἐπιδιώκοντας τὴν προστασία τῶν Ὀρθοδόξων. Παρότι ἡ πολιτική της δὲν ἀπέφυγε τὰ λάθη, καὶ μάλιστα σημαντικά, ἡ Ρωσσία, μέσα ἀπὸ τοὺς πολέμους μὲ τὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, τὴν διπλωματικὴ της δράση καὶ τὴν διείσδυσή της, συνέβαλε στὴν ἄρση τῆς γαλλικῆς προστασίας ἐπὶ τῶν Ἁγίων Τόπων, στὴν χαλάρωση τῶν περιορισμῶν τοῦ καθεστῶτος τῶν ντίμμοι καὶ ἐν πολλοῖς στήριξε τὴν ἀνασυγκρότηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς καὶ παιδευτικῆς ζωῆς τῶν Ρωμηῶν τοῦ Λεβάντε.

Ἔτσι, ὁ χῶρος μετατρέπεται σὲ πεδίο συγκρούσεως Δύσεως καὶ Ἀνατολῆς, μὲ τοὺς Ρωμηοὺς νὰ βρίσκονται στὸ ἐπίκεντρο αὐτῆς τῆς γεωπολιτικῆς καὶ πνευματικῆς ἀντιπαραθέσεως.

Σήμερα οἱ Ρωμηοί, μετὰ τὸ σχίσμα τοῦ 1724, διαιροῦνται σὲ δύο θρησκευτικὲς κοινότητες: τοὺς Ὀρθοδόξους καὶ τοὺς Καθολικούς (Παπικούς). Ἀντιστοίχως, ὑπάρχουν δύο Ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα (Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων) καὶ ἕνα Καθολικὸ Πατριαρχεῖο, τοῦ ὁποίου ἡ δικαιοδοσία καλύπτει τὰ πεδία τῶν Πατριαρχείων Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων. Μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ εἶναι ἕνα μεγάλο ἱστορικὸ θαῦμα πῶς οἱ ἑκατοντάδες χιλιάδες Ὀρθόδοξοι Ρωμηοὶ τοῦ Λεβάντε ἄντεξαν καὶ συνεχίζουν μέχρι σήμερα ὑπερηφάνως καὶ ἀγλαοφανῶς νὰ δηλώνουν καὶ νὰ προασπίζονται τὴν ταυτότητά τους. Ὅλοι ἐμεῖς τοὺς ὀφείλομε πολλὰ καὶ πάνω ἀπὸ ὅλα τὸν ἀμέριστο σεβασμὸ καὶ τὴν συμπαράστασή μας.

Γιά τούς Ρωμηούς τοῦ Λεβάντε ὃμως θα ἐπανέλθομε.

Ἰωάννης Κων. Νεονάκης
Ἐπικεφαλῆς Θεματικῆς Ὁμάδας
Ρωμηοσύνης τῆς ΝΙΚΗΣ

Στην Ευρώπη για τους Ρωμιούς της Συρίας (η προσπάθεια του Αναδιώτη, με τη ΝΙΚΗ)!

Ν: Μια αναδημοσίευση του παρόντος - ή γενικά του θέματος - από κάθε ορθόδοξο ομολογιακό και πατριωτικό ιστολόγιο & ιστοσελίδα, θα έδινε μια ανάσα στον αγώνα που δίνει μόνη της η ΝΙΚΗ (και πολεμουμένη πανταχόθεν) για την ορθόδοξη πίστη, την πατρίδα και το Γένος μας. 

Αντι-πληροφόρηση

Η συστηματική και απάνθρωπη δίωξη της χριστιανικής κοινότητας στη Συρία συνεχίζεται από ακραίους ισλαμιστές και εξελίσσεται σε σιωπηλή γενοκτονία! 

Το Υπουργείο Εξωτερικών, τα διεθνή μέσα, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η συντριπτική πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κομμάτων φαίνεται να εθελοτυφλούν. Οι ιστορικές κοινότητες των Ρωμιών της Συρίας με απεγνωσμένες εκκλήσεις προς κάθε κατεύθυνση, κραυγάζουν για βοήθεια, ζητούν άμεση προστασία πριν να είναι αργά, προειδοποιώντας για τον αφανισμό τους.
Την ώρα που επικρατεί αυτή η εκκωφαντική σιωπή στην Ευρώπη, μοναδική εξαίρεση αποτελεί ο Έλληνας ευρωβουλευτής Νίκος Αναδιώτης, ο οποίος επιχειρεί να φέρει το ζήτημα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και να κινητοποιήσει τη διεθνή κοινότητα.
Στις 31 Μαρτίου, λίγες μέρες μετά από ένα οργανωμένο και απάνθρωπο πογκρόμ, που αναδείξαμε στην Αντιπληροφόρηση, ο ευρωβουλευτής της ΝΙΚΗΣ, κατέθεσε σχέδιο ψηφίσματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τα έκτροπα στη Συρία και τους συνεχιζόμενους διωγμούς της Ελληνορθόδοξης κοινότητας (Ρωμιών) της περιοχής. Σε περίπτωση που το σχετικό ψήφισμα συγκεντρώσει γραπτή υποστήριξη 36 ευρωβουλευτών (1/20 του συνόλου) θα πάει στην Ολομέλεια για ψήφιση. Ταυτόχρονα έχει καταθέσει για το ίδιο θέμα και Γραπτή Ερώτηση προς την Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Ύπατη Εκπρόσωπο της ΕΕ για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας.

Το ψήφισμα:

Καταδικάζει έντονα τα συνεχιζόμενα πογκρόμ και τις θηριωδίες κατά των Ελληνορθόδοξων Χριστιανών στη Συρία.
Καλεί τον Ύπατο Εκπρόσωπο της ΕΕ να λάβει άμεσα διπλωματικά μέτρα για την ασφάλεια των χριστιανικών πληθυσμών.
Προτρέπει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δώσει προτεραιότητα στην ανθρωπιστική βοήθεια και στην προστασία των εκτοπισμένων Ρουμ.
Απαιτεί διεθνή έρευνα για τα εγκλήματα, ώστε να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι για τις θρησκευτικές διώξεις.

Την ίδια στιγμή, η ανάρτηση του Υπουργείου Εξωτερικών στις 28 Μαρτίου, περιορισμένη σε γενικόλογες εκφράσεις «ανησυχίας» και «παρακολούθησης της κατάστασης», μοιάζει δυσανάλογα ήπια μπροστά στις καταγγελίες για διώξεις και στο δραματικό περιεχόμενο των εξελίξεων.

Παρακάτω βλέπουμε ευχαριστία της ομάδας The Greco-Syrian Nation για την ενέργεια Αναδιώτη:

Γράφουν: On behalf of the Rum of Syria, thank you, MEP @ANADIOTISNIKOS for standing up for our community. Ζήτω η Ελλάδα και το Έθνος.

Δηλαδή: Εκ μέρους των Ρωμιών της Συρίας, ευχαριστούμε, ευρωβουλευτή @ANADIOTISNIKOS, που υπερασπίζεστε την κοινότητά μας. Ζήτω η Ελλάδα και το Έθνος.

Απευθύνουν επίσης έκκληση για συσπείρωση των Ελλήνων και των υπολοίπων ευρωβουλευτών προς υποστήριξη της προσπάθειας Αναδιώτη, η οποία δεν θα ευδοκιμήσει χωρίς τις υπογραφές κι άλλων μελών του Ευρωκοινοβουλίου:

Οι αδελφοί μας γράφουν:

When did political ideologies become more sacred than our own people? Please, urge your MEPs to work together to save Syrian Romiosini (Hellenism). 

Δηλαδή:  Από πότε οι πολιτικές ιδεολογίες έγιναν πιο ιερές από τον δικό μας λαό; Παρακαλώ, παροτρύνετε τους ευρωβουλευτές σας να συνεργαστούν για να σώσουν τη Συριακή Ρωμιοσύνη (Ελληνισμό).

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ

Τουρκάλα δημοσιογράφος για την προσπάθεια της ΝΙΚΗΣ να εκδοθεί ψήφισμα του Ευρ. Κοινοβουλίου για τους Χριστιανούς της Συρίας

Δύο δυνατές παρεμβάσεις της ΝΙΚΗΣ για τους Ρωμιούς της Συρίας

 

Άλλη μια παρέμβαση της ΝΙΚΗΣ υπέρ των Ρωμηών της Συρίας – Ανακοίνωση του Πατριαρχείου Αντιοχείας (πολλές αναρτήσεις για το θέμα στο τέλος αυτής της ανάρτησης)

 

When the Romeoi (Rum) are persecuted, does Greece merely “follow the situation”?

Γράφαμε ότι η ΝΙΚΗ είναι το μόνο ελληνικό πολιτικό κίνημα που προτίθεται και μπορεί να σηκώσει το βάρος της προστασίας και της αναγέννησης της Ρωμιοσύνης. Μέχρι στιγμής επιβεβαιωνόμαστε. Χρειάζεται όμως συσπείρωση όλων των Ελλήνων και των συλλογικών φορέων που αισθάνονται ότι νοιάζονται για τη Ρωμιοσύνη, την πίστη και την πατρίδα μας: Ο Νατσιός, η ΝΙΚΗ και οι Ελληνορθόδοξοι (Ρωμιοί) της Συρίας!

Αμήν. 

21//4/26, η ΝΙΚΗ θα δώσει μάχη στο ΣτΕ για την κατάργηση της υποχρεωτικότητας του Προσωπικού Αριθμού

ΝΙΚΗ

Την προσήλωσή της στην υπεράσπιση του δικαιώματος των πολιτών εναντίον της υποχρεωτικότητας του προσωπικού αριθμού εκφράζει η ΝΙΚΗ, που θα δώσει σθεναρή νομική μάχη στην αυριανή (Ν: σήμερα Τρίτη 21 Απριλίου 2026) συνεδρίαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Το Δημοκρατικό Πατριωτικό Λαϊκό Κίνημα ΝΙΚΗ, υπερασπιζόμενο τα συνταγματικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών, έχει προσφύγει δια του Προέδρου και άλλων στελεχών της στο ΣτΕ με αίτημα την ακύρωση του Προσωπικού Αριθμού και παράλληλα έχει υποβάλλει σχετική καταγγελία στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

Η ΝΙΚΗ θα επικαλεστεί στην αυριανή συνεδρίαση του ΣτΕ την ίδια τη Γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας (60/2024), που ορίζει ότι ο Π.Α. δεν θα πρέπει να αναγράφεται σε άλλο δημόσιο έγγραφο (όπως για παράδειγμα στο δελτίο αστυνομικής ταυτότητας), γνωμάτευση την οποία η κυβέρνηση καταστρατήγησε, ψηφίζοντας αντίθετα -σε ένα άσχετο νομοσχέδιο- διάταξη που καθιστά υποχρεωτική την αναγραφή του Π.Α. στις ταυτότητες.

Με βάση την εις βάθος έρευνα που η ΝΙΚΗ έχει διεξάγει, η αναγραφή του Π.Α. στις ταυτότητες ισοδυναμεί με αποκάλυψη του ΑΦΜ σε κάθε συναλλαγή, του ΑΜΚΑ και άλλων προσωπικών δεδομένων, τα οποία μη αναστρέψιμα μετατρέπουν τον Π.Α σε εργαλείο παρακολούθησης και ελέγχου των Ελλήνων πολιτών.

Η ΝΙΚΗ καταγγέλλει την παραπληροφόρηση και τον συστηματικό αποπροσανατολισμό από πλευράς της κυβέρνησης, με τον οποίο επιχειρεί να επηρεάσει όχι μόνον την κοινή γνώμη αλλά και την κρίση των δικαστών, για το ότι ο Προσωπικός Αριθμός είναι αριθμός επαλήθευσης και όχι ταυτοποίησης.

Η ΝΙΚΗ επισημαίνει προς πάσα κατεύθυνση τα προβληματικά σημεία του θεσμικού πλαισίου, τα άγνωστα δεδομένα και τις δυσχέρειες με τις οποίες θα βρεθούν αντιμέτωποι οι πολίτες με την υποχρεωτική επιβολή του προσωπικού αριθμού. Η ΝΙΚΗ ενημερώνει ότι ο Π.Α. δεν αντικαθιστά τους υπάρχοντες αναγνωριστικούς αριθμούς (ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, ΑΔΤ) αλλά ότι στην πραγματικότητα «διασυνδέει» τα ατομικά δεδομένα των πολιτών και μετατρέπεται έτσι σε μηχανισμό φακελώματος («profiling»).

Η επίσημη θέση της ΝΙΚΗΣ είναι ότι ο Προσωπικός Αριθμός αποτελεί μια δια βίου «ψηφιακή φυλακή» και όχι διευκόλυνση .

Η ΝΙΚΗ θα φτάσει το θέμα μέχρι τέλους για την προστασία της αξιοπρέπειας και της ατομικής ελευθερίας των Ελλήνων πολιτών, τους οποίους και καλεί συμπαραστάτες στον αγώνα της.