Είχα πεθυμήσει την ξαδέλφη και είπα να πάω να τη δω στο ανθοπωλείο της. Ευκαιρία ήταν να αγοράσω και κανένα λουλουδικό που είχα καιρό να πάρω. Οικονομική ύφεση βέβαια, αλλά λεφτά για μια γλάστρα έχουμε ακόμα. Δόξα σοι ο Θεός! Ευτυχώς (για μένα, όχι για κείνη) η ξαδέλφη δεν είχε πολλή δουλειά και κάθησα να πιούμε καφέ. Εκεί λοιπόν που τα λέγαμε μπαίνει ένας πελάτης. Έλληνας μεν, κάτοικος εξωτερικού δε. Συγκεκριμένα ήταν κάτοικος Γερμανίας και είχε έλθει στην Ελλάδα να επισκεφθεί τους δικούς του. Μπαίνοντας άρχισε να παραπονιέται για το κυκλοφοριακό της Αθήνας και να μέμφεται τους Έλληνες που δεν τηρούν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Συμφώνησα μαζί του. Είπαμε κι άλλα, όπως π.χ. ότι στη Γερμανία σπάνια διανοούνται οι οδηγοί να παρανομήσουν, γιατί ξέρουν ότι το κράτος δεν αστειεύεται και τελικά καταλήξαμε, εν πλήρει σύμπνοια, ότι ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης εδώ στην Ελλάδα το έχει η Τροχαία, η οποία δεν φροντίζει για την αυτονόητη επιβολή των προστίμων που προβλέπονται από τον ΚΟΚ. Επισήμανα μάλιστα και συμφώνησε πλήρως μαζί μου ότι και οι παραβάτες θα το ξανασκεφτούν πριν πραγματοποιήσουν την παράβαση, αν ξέρουν ότι θα την πληρώσουν, αλλά και τα κρατικά έσοδα που έχουν πάρει την κατηφόρα, θα αυξηθούν.
Δεν πρόλαβε να βγει από το ανθοπωλείο ο συνομιλητής μου και ακούσαμε φωνές. Βγαίνω έξω και τι να δω??? Ο εκ Γερμανίας Έλληνας διαπληκτιζόταν με ένα τροχονόμο ή μάλλον όργανο της δημοτικής Αστυνομίας που εκείνη τη στιγμή του βεβαίωνε πρόστιμο για παράνομη στάθμευση! Το όργανο, προς τιμή του, δεν πτοήθηκε από τις φωνές, έβαλε τη βεβαίωση στους υαλοκαθαριστήρες και έφυγε. Ο ομογενής με είδε που τον κοίταζα και, ξεχνώντας ή μάλλον διαστρεβλώνοντας αυτό που κουβεντιάζαμε πριν, τι μου είπε ο αθεόφοβος? «Δεν έχουν λεφτά τα λιγούρια και ξαμολήθηκαν να μαζέψουν….»! Αθάνατε Έλληνα! Όταν αναπνεύσεις τον αέρα της πατρίδας ξυπνάει και πάλι ο Έλληνας μέσα σου!
