Ε λοιπόν τον θυμήθηκα σήμερα διαβάζοντας στο διαδίκτυο ότι έρχεται στην Ελλάδα για να "εκτίσει" εδώ το υπόλοιπο της ποινής του. Στην ουσία δεν πρόκειται πια για ποινή, αλλά για απλή επιτήρηση, αφού έχει ήδη απολυθεί με όρους από την αμερικανική φυλακή το καλοκαίρι του 2006. Η οικογένεια του, δηλ. η Ελληνίδα σύζυγος του και τα δυο παιδιά του (το ένα με ειδικές ανάγκες) δεν έφυγαν ποτέ από την Ελλάδα. Ζουν στην Καβάλα και προσπαθούν εδώ και χρόνια να τα βγάλουν πέρα, μόνο με την εργασία της συζύγου που εργάζεται ως καθαρίστρια. Ένα είναι σίγουρο ότι ο Σ. Λάλας την «κατασκοπία» δεν την έκανε για τα χρήματα. Αν είχε χρήματα η οικογένεια του δεν θα φυτοζωούσε τόσα χρόνια.
Γιατί λοιπόν το έκανε; Γιατί αγάπησε τη μια πατρίδα του (Ελλάδα) περισσότερο από την άλλη (Η.Π.Α.). Και η αγαπημένη του πατρίδα τι έκανε γι’ αυτόν;;; Τον κάρφωσε από επιπολαιότητα. Αλήθεια τι κωμικοτραγικό! Το θυμάστε; Στις 26-2-1993 η τότε υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Βιργινία Τσουδερού ενημέρωσε τον πρέσβη μας στις ΗΠΑ Χρ Ζαχαράκη για μια άγνωστη πτυχή του θέματος των Σκοπίων, την οποία μόνο οι Αμερικάνοι γνώριζαν, χωρίς όμως να του επιστήσει την προσοχή ότι πρόκειται για απόρρητο μυστικό. Οι δικοί μας την έμαθαν την πτυχή αυτή από ένα υπεραπόρρητο έγγραφο της Αμερικανικής Πρεσβείας της Αθήνας που τους εγχείρησε ο Λάλας. Ενημέρωσαν δε σχετικά την πολιτική ηγεσία. Και η τελευταία τι έκανε;; Αποκάλυψε, ασυνείδητα, επιπόλαια (τι άλλο να πω) το ρόλο του καϋμένου του Λάλα στους Αμερικανούς. Αθάνατη Ελλάδα! Η πορεία του ήταν πια διαγραμμένη. Μετά από σύντομη παρακολούθηση τον εντόπισαν Και μετά σύλληψη, δίκη, καταδίκη, φυλάκιση. Και η αγαπημένη του πατρίδα τι έκανε γι’ αυτόν; Τον ξέχασε και αυτόν και την οικογένεια του. Όταν δε ρωτήθηκε από τον Αλέξη Παπαχελά (πέρυσι σε μια τηλεοπτική συνέντευξη) αν θα το ξανάκανε. Απάντησε «Ναι, για την πατρίδα».
Αλήθεια τι είναι για μένα τελικά ο Στ. Λάλας;;; Πάντως όχι προδότης. Ήρωας;;; Δεν ξέρω, ίσως ναι ίσως και όχι. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ναι γιατί δεν είναι στη νοοτροπία μου να προδίδω (βαριά η λέξη) την εμπιστοσύνη των άλλων. Αλλά εγώ δεν είμαι πλασμένη ηρωίδα.
