Κίνημα της "φτηνής πατάτας". Χμμμμμμμ....

Κάτι δεν μ’ αρέσει σ’ αυτή την υπόθεση «της φτηνής πατάτας». Ναι, καλή η πάταξη των μεσαζόντων, ναι άριστη η πρόθεση να προμηθεύονται οι καταναλωτές φτηνά αγροτικά προϊόντα, αλλά να, δεν μ’ αρέσει:

• Να βλέπω να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια όλων μας ένα είδος παραεμπορίου. Έβλεπα χθες στην τηλεόραση να κάνει ο κόσμος ουρές στο δρόμο, κάτω από ένα φορτηγό αυτοκίνητο, να παίρνει ένα σακκί πατάτες ή δύο ή δέκα, να πληρώνει μετρητά χρήματα, να τα φορτώνει στον ώμο και να φεύγει. Ούτε απόδειξη, ούτε ΦΠΑ, ούτε φορολόγηση, ούτε τίποτε. Μα, δεν είναι αυτό φοροδιαφυγή??? Κάτι παρόμοιο γίνεται με το παραεμπόριο του δρόμου με τους πλανόδιους μικροπωλητές (κινέζους, μαύρους, άσπρους κλπ). Εκείνους όμως τους κυνηγά η αστυνομία.
• Να βλέπω τους υπαλλήλους ενός Δήμου (αν δεν κάνω λάθος ήταν του Δήμου Παλλήνης) να κάθονται στη σειρά και να παίρνουν παραγγελίες από τους πολίτες για …πατάτες. Χμμμμμμμμ, είναι αυτή δουλειά των δημοτικών υπαλλήλων? Εδώ δεν φτάνουν για να εξυπηρετήσουν τους δημότες και ασχολούνται με αλλότρια, κατά τη γνώμη μου, θέματα. Αυτό το λέω μετά λόγου γνώσεως. Πήγε η κόρη μου τις προάλλες σε Δήμο της περιφέρειας της ανατολικής Αττικής να κανονίσει τα του πολιτικού της γάμου και είδε κι έπαθε να εξυπηρετηθεί.
• Να προβληματίζομαι αν τα αρνιά ή τα κατσίκια που σχεδιάζουν να πουλήσουν με τον ίδιο τρόπο θα είναι επαρκώς ελεγμένα από τις υπηρεσίες του Κράτους ή αν θα μεταφερθούν με κατάλληλα μεταφορικά μέσα, χωρίς να αλλοιωθούν κλπ. Άσε που είδα στην τηλεόραση κι ένα συνοικιακό κρεοπώλη στο μαγαζάκι του το καθαρό με τα ψυγεία του να αναρωτιέται τι θα απογίνει αυτός και οι όμοιοι του επαγγελματίες, αν όλοι σπεύσουν να εφοδιαστούν αμνοερίφια για το Πάσχα από το δρόμο. Να σας πω την αλήθεια τον λυπήθηκα. Βέβαια θα μου πεις, ο κόσμος θα κοιτάξει τη φτώχια του και δεν έχει περιθώρια να λυπάται τον κρεοπώλη. Ναι, συμφωνώ, αλλά η φτώχια δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να τηρούνται και οι κανόνες υγιεινής.

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, μήπως έχει δίκιο το ΚΚΕ για τις επιφυλάξεις του για το κίνημα της πατάτας? Βέβαια το κόμμα αυτό κινείται με άλλα κίνητρα (έχει τις συνήθεις εμμονές του περί μονοπωλίων, αποδεσμεύσεως από την Ε.Ε. κλπ κλπ), αλλά μήπως κατ’ αποτέλεσμα έχει δίκιο?

Εσείς τι λέτε?

--------------------------------------------

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, το αρχαίο ρητό και οι τιμητικές διακρίσεις που (δεν) δέχεται...

Διαβάζω τη δήλωση που έκανε ο ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος, όταν πληροφορήθηκε ότι του απονεμήθηκε, από το Υπουργείο Πολιτισμού, το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων, για το σύνολο του έργου του: «Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία, ούτε τα λεφτά τους». Παρέπεμψε δε σε παλαιότερο κείμενο του με τον τίτλο «Εναντίον», που αρχίζει ως εξής: «Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης απ' όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο "υπείροχον έμμεναι άλλων", που μας άφησαν οι αρχαίοι. Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου ...». Είναι η αλήθεια ότι, κατά κάποιο τρόπο, εντυπωσιάστηκα από τη δήλωση αυτή. Το ξερα ότι είναι αντισυμβατικός ποιητής ο Χριστιανόπουλος («στριμμένο» χαρακτηρίζει ο ίδιος τον εαυτό του). Την παντελή όμως έλλειψη ματαιοδοξίας δεν τη συναντάς συχνά. Αντίθετα, τη συναντάς σπανιότατα. Σχεδόν ποτέ, θα έλεγα, εξ ού και το απόφθεγμα: «το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξαν ουδείς». Να, λοιπόν, σκέφτηκα εγώ τώρα, που υπάρχουν άνθρωποι που εμίσησαν και τη δόξα και το χρήμα. Αποφάσισα να γράψω μια ανάρτηση για το θέμα αυτό και άρχισα να ψάχνω φωτογραφίες του στο google. Πέφτω πάνω στη φωτο με την τήβεννο (πάνω). Χμμμμμμμμμ, περίεργο μου φάνηκε. Διαβάζω στο κείμενο ότι ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, τον Ιούνιο του 2011, αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Και φυσικά ήταν εκεί και δέχτηκε, μια χαρά και δυο τρομάρες, την τιμητική διάκριση. Συγκινήθηκε μάλιστα. Απορώ και καταλήγω: Τελικά δεν είναι εναντίον κάθε τιμητικής διάκρισης, όπως, ποιητική αδεία, ισχυρίζεται. Απλώς κάνει επιλογή ποια διάκριση θα δεχτεί και ποια όχι (αυτό το "απ' όπου και αν προέρχεται" τελικά δεν ισχύει). Είναι πράγματι εκκεντρικός (όχι, δεν θα έλεγα στριμμένος). Και καλά κάνει. Οι ιδιαίτεροι άνθρωποι είναι σχεδόν πάντα εκκεντρικοί. Και με τις δηλώσεις τους (ειλικρινείς ή όχι) μας δίνουν, συχνά, τροφή για προβληματισμό.
---------------------------------
Το απαίσιο, κατά το Χριστιανόπουλο, ρητό που μας άφησαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έχει ως εξής: «Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων, μηδέ γένος πατέρων αισχυνέμεν» (Ομήρου Ιλιάδα Ζ'208). Πάει δε να πει «Να είσαι πάντα πρώτος και ανώτερος από όλους και να μην ντροπιάζεις τη γενιά των προγόνων σου». Είναι αλήθεια ότι αυτό το συνεχές κυνήγι της πρωτιάς είναι πολύ καταπιεστικό και αγχωτικό. Δεν συμφωνείτε?

Είμαστε σοβαροί?

M’ αυτά που γίνονται εδώ και δυο μέρες έχω μείνει άφωνη. Και το μόνο που κατορθώνω να ψελλίσω είναι «Είμαστε σοβαροί?»

Τίποτα άλλο δεν θέλω να σχολιάσω. Ούτε το Γιωργάκη, ούτε τον Αντωνάκη. 

----------------------------------

Έμαθα τι είναι ο "κράκερ"!

Άντε, το μάθαμε κι αυτό. Άλλο «χάκερ», λέει, και άλλο «κράκερ». Το «χάκερ» το ψιλογνώριζα. Ήξερα, δηλαδή, ότι χάκερ (δικτυοπειρατής, κατά τον Μπαμπινιώτη) είναι το μη εξουσιοδοτημένο άτομο, συνήθως ερασιτέχνης και μάλιστα ταλαντούχος, που «παίζει στα δάχτυλα» τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και προσπαθεί (και συχνά το πετυχαίνει) να αποκτήσει παράνομα πρόσβαση στο περιεχόμενο των αρχείων υπολογιστή, σπάζοντας τους κωδικούς ασφαλείας. Προέρχεται από την αγγλική λέξη hack που σημαίνει τεμαχίζω. Τον «κράκερ», ομολογώ, δεν τον ήξερα. Το μόνο «κράκερ» που ήξερα είναι το αλμυρό μπισκότο που το τρώμε σαν σνακ (το οποίο, ας σημειωθεί, τιμώ δεόντως). Τώρα με την υπόθεση του 18χρονου (κατ' άλλους 19χρονου) μαθητή Λυκείου που, µε το ψευδώνυµο «nsplitter», φέρεται ότι έχει σπάσει κωδικούς και «επιτέθηκε», μεταξύ άλλων, και στις ιστοσελίδες της Ιντερπόλ, του FBI, του Αμερικάνικου Πενταγώνου κλπ, έμαθα και τι αλλιώς σημαίνει «κράκερ». «Κράκερ» (cracker), λοιπόν, είναι μη εξουσιοδοτημένο άτομο, επίσης γνώστης των υπολογιστών, που παραβιάζει την ασφάλεια υπολογιστικού συστήματος με κακή όμως πρόθεση. Αντίθετα με το «χάκερ», που συνήθως δεν έχει κακόβουλους στόχους, αλλά διεισδύει σε υπολογιστικά συστήματα με μοναδικό σκοπό να τα κατανοήσει πλήρως και να ανακαλύψει τα «κενά» τους, επιδεικνύοντας παράλληλα και μια «μαγκιά» (του στυλ "κοιτάξτε, μπόρεσα και έσπασα τους κωδικούς ασφαλείας σας"), ο «κράκερ» διεισδύει στο σύστημα, με στόχο να το βλάψει με οποιοδήποτε τρόπο. Συγκεκριμένα, καταστρέφει σημαντικά δεδομένα, αποτρέπει την εξυπηρέτηση των νόμιμων χρηστών ή προξενεί σοβαρά προβλήματα στα θύματά του ή ακόμα κλέβει.

Δεν ξέρω αν ο 18χρονος μαθητής είναι «χάκερ» ή «κράκερ» (τείνω μάλλον προς το «χάκερ», λόγω και του τεκμηρίου αθωότητας, αλλά δεν είμαι σίγουρη). Αυτό που κατάλαβα είναι ότι, προς το παρόν τουλάχιστον, έχει αποσπάσει τη συμπάθεια τόσο της κοινής γνώμης, όσο και των προανακριτικών και ανακριτικών αρχών. Κάπου μάλιστα διάβασα ότι ενδιαφέρθηκε γι’ αυτόν και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός (λέτε να του ζητήσει να βρει τρόπο, μ’ ένα κλικ, να μειώσει το χρέος?). Δεν ξέρω, βέβαια, αν η συμπάθεια αυτή θα συνεχιστεί, αν αργότερα αποδειχτεί ότι αποσπούσε παράνομα χρήματα από τραπεζικούς λογαριασμούς ανυποψίαστων ανθρώπων ή ότι κατέστρεφε ηλεκτρονικά συστήματα. Απ’ ότι διάβασα, η δικογραφία έχει χωριστεί ως προς το τελευταίο σκέλος της, για το οποίο η Αστυνομία δεν έχει ακόμη τελειώσει την έρευνα της (δηλ. την προανάκριση). 

Κάπου πήρε το μάτι μου ότι ο νεαρός μας «χάκερ» (ή "κράκερ") έχει κάποια προβλήματα με το σχολείο, το οποίο μάλιστα φέρεται να έχει εγκαταλείψει τώρα τελευταία. Όλη αυτή η ιστορία μου θύμισε τον Μπιλ Γκέϊτς (Bill Gates), τον ιδρυτή της «Microsoft», ο οποίος επίσης είχε προβλήματα με το σχολείο, λόγω της ενασχόλησης του με τους υπολογιστές. Αυτός, σε ηλικία 13 ετών, ήρθε, για πρώτη φορά, σε επαφή με ηλεκτρονικό υπολογιστή. Στο ιδιωτικό σχολείο, όπου φοιτούσε, μετείχε, μαζί με το φίλο του Πωλ Άλεν (Paul Allen), συνιδρυτή αργότερα της «Microsoft», σ’ ένα πειραματικό πρόγραμμα με ένα υπολογιστή που ανήκε στην εταιρεία Computer Center Corporation. Από την εταιρεία αυτή το σχολείο είχε «ενοικιάσει» ένα πακέτο ωρών χρήσης. Η ενασχόληση όμως των δύο φίλων με τον υπολογιστή, τους δημιούργησε διάφορα προβλήματα στο σχολείο, αφού είτε καθυστερούσαν στα μαθήματα, είτε πήγαιναν αδιάβαστοι, είτε «μαγείρευαν» τις ώρες, ώστε να βρίσκονται όσο το δυνατόν περισσότερο στην αίθουσα των υπολογιστών, καταναλώνοντας μάλιστα μέσα σε λίγες εβδομάδες όλο το ετήσιο πακέτο διαθέσιμων ωρών του σχολείου. Έτσι, το φθινόπωρο του 1968, το σχολείο έρχεται σε συμφωνία με μια άλλη, νέα εταιρεία ηλεκτρονικών υπολογιστών για τους μαθητές. Η αχώριστη παρέα του Μπιλ Γκέιτς και του Πωλ Άλεν, όμως, δεν άργησε να προκαλέσει ένα σωρό προβλήματα στο λογισμικό του υπολογιστή, το οποίο κατάφεραν να το υπερκεράσουν. Δημιούργησαν διάφορα μπλακ – άουτ και μπήκαν στο σύστημα ασφαλείας, όπου άλλαξαν τα στοιχεία και τις ώρες χρήσης του υπολογιστή. Συγκεκριμένα έσβησαν όλα τα αρχεία μαζί με τις ώρες χρήσης και επανέφεραν όλο το πακέτο ωρών στο μηδέν. Όταν τελικά έγιναν αντιληπτοί, πλήρωσαν το ατόπημα τους με μια αποβολή και με μερικές εβδομάδες αποκλεισμού από το σύστημα. Στα τέλη του 1968 ο Γκέϊτς, ο Άλλεν και άλλοι δύο από το γκρουπ των συμμαθητών, οι Ρικ Ουέιλαντ και Κεντ Ίβανς (Ric Weiland και Kent Evans) ιδρύουν μια ομάδα (group) την οποία ονόμασαν "Lakeside Programmers Group". Η ίδια εταιρεία που τους είχε εκδιώξει από το σύστημά της τους προσλαμβάνει στη συνέχεια με αμοιβή, για να εντοπίσουν τις αδυναμίες του λογισμικού της. Ήταν η αρχή μιας φιλόδοξης επιχειρηματικής δραστηριότητας, που έφτασε στο απόγειο της το 1975 με την ίδρυση της εταιρείας Microsoft. Στη δραστηριότητα αυτή τα όρια μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας ήταν συχνά δυσδιάκριτα. 

Ο Μπιλ Γκέιτς τη δεκαετία του 1970, όταν είχε "μπλεξίματα" με τη Δικαιοσύνη (θαυμάστε χαμόγελο)

"Βοήθησε με να ψηφίσω" Περιφερειάρχη

Είμαστε μια οικογένεια πολυσυλλεκτική, όσον αφορά τις ψήφους. Εκτός από δεξιά, καλύπτουμε όλο το υπόλοιπο πολιτικό φάσμα. Ο καθένας, από τους τέσσερις μας, και η ψήφος του (και καλά κάνουμε). Η ψήφος μάλιστα αυτή αλλάζει από περίοδο σε περίοδο. Έτσι και τώρα. Ο άντρας μου, ντε και καλά, αποφάσισε ότι τώρα ήρθε η ώρα του ΚΚΕ. Θα ψηφίσει, λέει, Περιφερειάρχη τον Παφίλη. Του λέω «είσαι σίγουρος ότι ο Παφίλης είναι αυτός που σου ταιριάζει, ότι οι ιδέες σου συμπορεύονται με τις δικές του»? Είμαι σίγουρος μου απαντά (τρομάρα του). Του λέω, λοιπόν, «τι θα έλεγες, να απαντήσουμε ένα ερωτηματολόγιο, για να δούμε ποιος υποψήφιος μας ταιριάζει». Δέχτηκε. Μπήκαμε λοιπόν στο site http://www.helpmevote.gr, επιλέγουμε την Περιφέρεια Αττικής και αρχίζουμε να απαντάμε. Να μερικές χαρακτηριστικές θέσεις, στις οποίες είχαμε να απαντήσουμε αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε.

• Για τα λιγότερο σοβαρά αδικήματα, η ποινή της φυλάκισης θα πρέπει να αντικατασταθεί με κοινωφελή εργασία.
• Η αστυνομία θα πρέπει να χρησιμοποιεί πιο αυστηρά μέτρα καταστολής για την προστασία της περιουσίας των πολιτών.
• Οι ατομικές μας ελευθερίες έχουν περιοριστεί στο όνομα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας.
• Για την καταπολέμηση της ανεργίας θα πρέπει να υπάρξουν περισσότερες μορφές ευέλικτης εργασίας.
• Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην ποιότητα ζωής παρά στην οικονομική ανάπτυξη.
• Το φορολογικό σύστημα και η πρόνοια του κράτους θα πρέπει να είναι σχεδιασμένα με στόχο την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος.
• Πρέπει να δοθεί περισσότερη προσοχή στα δικαιώματα των Ελλήνων που γεννήθηκαν στην Ελλάδα από Έλληνες γονείς.
• Η προστασία του περιβάλλοντος θα πρέπει να διασφαλιστεί και μέσω της επιβολής 'πράσινων' φόρων, όπως στα τέλη κυκλοφορίας.
• Πρέπει να είναι δυνατόν να λειτουργούν μη-κρατικά, μη-κερδοσκοπικά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
• Θα πρέπει να ενισχυθούν υπάρχουσες κοινωνικές υπηρεσίες και προγράμματα (όπως π.χ. 'βοήθεια στο σπίτι', ολοήμερα σχολεία, παιδικοί σταθμοί) ακόμα και με αύξηση της τοπικής φορολογίας.
• Η Ελλάδα θα πρέπει να μειώσει τις αμυντικές της δαπάνες και να επενδύσει στην ανάπτυξη άλλων τομέων.
• Είναι προτιμότερο για την Ελλάδα να είναι εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντί εκτός.

Αποτέλεσμα? Βρεθήκαμε και οι δυο να είμαστε πιο κοντά σε υποψήφιους που δεν είχαμε σκοπό να ψηφίσουμε. Ο άντρας μου βρέθηκε να είναι πιο κοντά στον υποψήφιο των «Οικολόγων – Πράσινων»  (και πολύ μακριά από τον Παφίλη) κι εγώ πιο κοντά στο Δημαρά (όχι όμως πολύ μακριά από τον υποψήφιο που είχα κατά νου). Λέτε να αλλάξω γνώμη?

Έχει γούστο πάντως. Για δοκιμάστε κι εσείς. Μπείτε στο site  http://www.helpmevote.gr και αρχίστε να απαντάτε. Ίσως έχετε σκοπό να ψηφίσετε υποψήφιο που, κατά βάθος, δεν σας ταιριάζει, δεν ταιριάζει με τις απόψεις σας. 
---------------- 
Σημείωση: Ο πιο πάνω ιστότοπος αποτελεί μια κοινή πρωτοβουλία του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Πολιτικής Έρευνας του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Κέντρου Ηλεκτρονικής Δημοκρατίας (e-Democracy Centre) που ανήκει στο Κέντρο Δημοκρατίας Άαραου (ZDA) του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης. Πρόκειται για μια ανεξάρτητη, ερευνητική πρωτοβουλία.

Ηθικά διδάγματα από το πάθημα Γκερέκου

Άντε, μας τελείωσε και η Άντζελα. Τώρα αν θα μας λείψει, δεν ξέρω. Πάντως  το Υπουργικό Συμβούλιο, χωρίς αυτήν, έχει γίνει αν όχι φτωχότερο, σίγουρα ασχημότερο. Η ιστορία με τις οφειλές του Τόλη στην Εφορία, που δεν είναι και λίγες (5,5 εκατομ. ευρώ οφείλει ο μπαγάσας), ας γίνει αιτία για ορισμένα ηθικά διδάγματα σε κρατούντες και μη.

• 1ο ηθικό δίδαγμα: Όταν διαβεβαιώνεις τον ελληνικό λαό ότι υπάρχουν 30 δις ευρώ οφειλές προς το Δημόσιο ανείσπραχτα που έχεις σκοπό να εισπράξεις, φροντίζεις τουλάχιστον να ζητάς από τους Υπουργούς, Υφυπουργούς, συνεργάτες και συζύγους φορολογική ενημερότητα. Δεν αποκλείεται τα ανείσπραχτα έσοδα να βρίσκονται πολύ κοντά σου. Δεν είναι αργά πάντως, Γιώργο μου, να ζητήσεις φορολογική ενημερότητα από τους υπόλοιπους Υπουργούς, Υφυπουργούς, συνεργάτες και συζύγους, για να γλυτώσεις νέα οδυνηρή έκπληξη επί του θέματος. Κάτι διάβασα να ψιθυρίζεται και για άλλο συνεργάτη σου.  
• 2ο ηθικό δίδαγμα: Όταν υποβάλλεις φορολογική δήλωση με το σύζυγο, φροντίζεις να ενημερώνεσαι για τη φορολογική του κατάσταση, ιδίως όταν έχεις βλέψεις να μπεις στην πολιτική ή έχεις ήδη μπει. Αν δε έχεις λάβει γνώση και τίποτε κλητηρίων θεσπισμάτων που καλούν το σύζυγο να παρουσιαστεί στα Δικαστήρια, για να δικαστεί για διάφορα αδικήματα και ιδίως γι’ αυτά που έχουν σχέση με φορολογικές παραβάσεις, τότε άσε καλύτερα το υπουργιλίκι (πες όχι ευχαριστώ). Ξινό θα σου βγει.
• 3ο ηθικό δίδαγμα: Όταν έχεις διαφορές με την πρώην σου, μη βγαίνεις να ξεκατινιάζεσαι στα κανάλια της τηλεόρασης, ούτε στα διάφορα έντυπα, κίτρινα και μη. Και κυρίως να αποφεύγεις να της σούρεις,  προφανώς   υπερβάλλοντας, ότι σου έφαγε 4 δις (δραχμές) που τα έβγαλες με κόπο, όπως λες, αλλά, φευ, ξέχασες να τα δηλώσεις στην Εφορία. Από πληροφορίες, η περιπέτεια του Τόλη άρχισε από τότε που ξεκατινιαζόταν στα κανάλια με την Τζούλια και ισχυριζόταν ότι του υφαίρεσε 4 δις δραχμές  (περί τα 11,7 εκατ. ευρώ) που κέρδισε από τη δουλειά του στα νυχτερινά κέντρα. Εκτός από μας, τον άκουσαν και οι εφοριακοί. 
• 4ο ηθικό δίδαγμα: Τα όμορφα και λαμπερά πρόσωπα της show business, μπορεί να είναι αναγνωρίσιμα και να ελκύουν πολλούς ψηφοφόρους (αλλά και πολιτικούς), δεν είναι όμως πάντα καλή επιλογή για την άσκηση πολιτικής  εξουσίας (κανένα κόμμα δεν έχει αποφύγει αυτή την παγίδα). 
• 5ο ηθικό δίδαγμα: Όταν είσαι κυβερνητικός εκπρόσωπος και μάλιστα μιας Κυβέρνησης που έχει κηρύξει, ας πούμε, πόλεμο προς τους φοροφυγάδες, κάνεις πιο καθαρές δηλώσεις για το θέμα, από τη δήλωση που έκανε ο κ. Πεταλωτής, η οποία (δήλωση) έχει ως εξής «δεν μπορεί πραγματικά να δώσει εκείνες τις διαστάσεις που ίσως έχει μια υπόθεση με τις γνωστές διεκδικήσεις και δικαστικές εκκρεμότητες που έχει ο κ. Βοσκόπουλος». Καταλάβατε τίποτε??? Εγώ όχι.

-------------------------------
Υ.Γ. Θα τα "πάρω στο κρανίο" αν βγουν α) τίποτε παλαιοκομματικοί του ΠΑΣΟΚ του τύπου «παντρεύομαι στο Παρίσι στο FOUR SEASONS» και  χαιρεκακήσουν για το πάθημα του ΓΑΠ, προσάπτοντας του ότι αντί να χρησιμοποιήσει παλιούς πολιτικούς, χρησιμοποιεί νέους σαν την Άντζελα Γκερέκου και β) τίποτε νεοδημοκράτες (πρώην Υπουργοί και μη) με "νόμιμες" και "ηθικές" offshore εταιρείες και  παριστάνουν τους τιμητές  των φοροφυγάδων και της Κυβέρνησης!

Έρχεται ο Ερντογάν και μαζί του έφτασε και η γκρίνια!

Έρχεται ο Ερντογάν σήμερα στην Αθήνα! Κομίζει, όπως όλοι αναμένουν και όπως άλλωστε και ο ίδιος προανήγγειλε, πρόταση για αμοιβαία μείωση των εξοπλισμών. Πριν όμως φτάσει, έχει ήδη φτάσει από μέρες, η γκρίνια και ο «υπερπατριωτικός» βερμπαλισμός, από δεξιούς και αριστερούς. Και τι δεν έχω διαβάσει αυτές τις μέρες. Ότι θα χάσουμε την εθνική μας κυριαρχία, ότι θα νατοποιηθεί το Αιγαίο, ότι θα παραδοθούμε στους Οθωμανούς, ότι θα μειωθεί η ασφάλεια της χώρας μας κλπ κλπ.
Έλεος πια! Δεν βλέπουμε πού μας έχει οδηγήσει τόσα χρόνια η αμοιβαία καχυποψία, η έχθρα και ο υπερπατριωτισμός? Έχουμε παίξει πάρα πολύ καλά το παιχνίδι των εμπόρων όπλων, ένθεν και ένθεν των συνόρων. Άσε που έχουμε πλουτίσει και τους μιζαδόρους (οι μεγαλύτερες μίζες έχουν δοθεί για την προμήθεια όπλων). Μήπως είναι καιρός να αλλάξουμε μυαλά? Εδώ που φτάσαμε, αυτό που αποτελεί απειλή για την ασφάλεια της χώρας μας και την εθνική κυριαρχία μας είναι η συνεχής και δυσανάλογα με τις δυνάμεις μας αιμορραγία από τους εξοπλισμούς και όχι το αντίθετο.

 Αν συνεχίσουμε με τον ίδιο σημερινό ρυθμό τους εξοπλισμούς, στο τέλος θα εξαντλήσουμε τελείως τους οικονομικούς μας πόρους, ώστε μόνο τα στρατιωτικά οχήματα της εικόνας θα μπορούμε να αγοράσουμε. Λέτε να ζητούν και γι' αυτά μίζες?

Απογραφή δημοσίων υπαλλήλων!!

Διαβάζοντας την είδηση ότι, όπως προανήγγειλε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, η Κυβέρνηση θα προχωρήσει εντός του έτους στην απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων και όσοι δημόσιοι υπάλληλοι δεν υπάρχουν στη βάση δεδομένων δεν θα πληρώνονται στο εξής, σκέφτηκα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Έπρεπε να βρεθούμε στο γκρεμό, για να πάρουμε μερικά αυτονόητα μέτρα??
Ίσως σκεφτείτε, μα καλά μέχρι τώρα, υπάρχει περίπτωση να πληρώνεται κάποιος, χωρίς να είναι δημόσιος υπάλληλος? Η απάντηση είναι, δυστυχώς, ΝΑΙ υπάρχει! Απόδειξη μια δικαστική υπόθεση που απασχόλησε το Δικαστήριο της Πάτρας πριν από λίγο καιρό. Η υπόθεση αυτή δείχνει το αλαλούμ που επικρατεί, μέχρι τώρα τουλάχιστον, πάνω στο θέμα αυτό και την ευκολία, με την οποία ένας διεφθαρμένος δημόσιος υπάλληλος μπορεί να εκμεταλλευτεί την έλλειψη της απογραφής του δημοσιοϋπαλληλικού προσωπικού. Μια υπάλληλος, λοιπόν, ενός από τα δύο μεγάλα Νοσοκομεία της Πάτρας, η οποία είχε αρμοδιότητα να συντάσσει (χειρόγραφα!) κάθε μήνα τους καταλόγους του προσωπικού του Νοσοκομείου με τις αποδοχές του καθενός, και να τις υποβάλλει προς πληρωμή στο αρμόδιο Δημόσιο Ταμείο, αποφάσισε να αυξήσει θεαματικά το εισόδημα της με τον εξής τρόπο: Τόσο αυτή, όσο και 3-4 δικά της πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και η προσωπική της χαρτορίχτρα(!) άνοιξαν, ο καθένας, 2-3 τραπεζικούς λογαριασμούς (μισθοδοτικούς), στους οποίους έβαλαν ως δεύτερο δικαιούχο διάφορα υπαρκτά, αλλά και ανύπαρκτα πρόσωπα. Ας σημειωθεί ότι τότε ήταν πολύ εύκολο να ανοίξει κανείς μισθοδοτικό λογαριασμό. Η καλή μας υπάλληλος λοιπόν καταχωρούσε τους δεύτερους αυτούς δικαιούχους στους καταλόγους πληρωμών του Νοσοκομείου ως δήθεν υπαλλήλους αυτού. Και, φυσικά, οι «υπάλληλοι» αυτοί πληρώνονταν μέσω των τραπεζικών λογαριασμών που είχε ανοίξει τόσο αυτή, όσο και οι «φίλοι» της. Οι «φίλοι», αφού κρατούσαν ένα μέρος του μισθού, για τον κόπο τους, απέδιδαν το υπόλοιπο στην ίδια. Αυτή η ιστορία κράτησε 2 ½ ολόκληρα χρόνια (!!!!), χωρίς να αντιληφθεί κανείς την απάτη. Ανακαλύφθηκε εντελώς τυχαία, από μια υπάλληλο της Τράπεζας, η οποία ήξερε τη «χαρτορίχτρα» και της έκανε εντύπωση το γεγονός ότι εισέπραττε χρήματα από μισθοδοτικό λογαριασμό του Δημοσίου. Ας σημειωθεί ότι οι πιο πάνω μισθοδοτικές καταστάσεις,  υπογράφονταν, κάθε φορά, και από το Διοικητή του Νοσοκομείου, αλλά η υπογραφή του ήταν τυπική, γιατί αυτός δεν είχε τη διάθεση, αλλά ούτε και το χρόνο να κάτσει να ελέγξει ένα ένα τα ονόματα των εργαζομένων.
Η καλή μας υπάλληλος «έφαγε» 14 χρόνια κάθειρξης, για την πράξη της. Σε μερικά χρόνια θα είναι έξω, αφού εκτίσει τα 3/5 της ποινής της (ίσως και λιγότερο αν εργαστεί μέσα στη φυλακή), η οικογένεια της όμως έχει καταστραφεί (είχε ανήλικα παιδιά όταν άρχισε η κράτηση της). Πόσες όμως απάτες έχουν γίνει σε βάρος του Δημοσίου και δεν έχουν ποτέ ανακαλυφθεί, λόγω ακριβώς της έλλειψης μηχανοργάνωσης !
Ας ελπίσουμε ότι η «απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων» θα προχωρήσει και δεν θα γίνει ένα ακόμα σύντομο ανέκδοτο της ελληνικής πραγματικότητας, η οποία τον τελευταίο καιρό βρίθει ανεκδότων, όπως π.χ. "greek statistics", αλλά και  "περικοπές μισθών στη Βουλή".

Αυτή, όπως και η κάτω φωτο απεικονίζουν δημόσιους υπάλληλους στην Ινδία, αλλά φοβάμαι ότι δεν είμαστε πολύ πιο σύγχρονοι εδώ στην Ελλάδα

Προσέξτε τους φακέλους πάνω στις ντουλάπες! Τι σας θυμίζουν? Εμένα μου θυμίζουν Ελληνική Δ.Ο.Υ.

Ο "Μπάμπης" και τα διόδια....

Όχι δεν υπάρχει μικρή και μεγάλη διαφθορά. Η διαφθορά είναι διαφθορά και πρέπει να την κτυπάμε όπου τη συναντάμε. Γιατί το λέω αυτό? Να, χθες κάποιος γνωστός μου εξέφρασε την αγανάκτηση του γιατί τα ΜΜΕ έδωσαν, λέει, μεγάλη έκταση στην υπόθεση του «Μπάμπη», ενώ υπάρχουν πολύ μεγαλύτεροι καταχραστές του δημόσιου χρήματος. Ναι, συμφωνώ υπάρχουν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να κατατάσσουμε τα φαινόμενα διαφθοράς σε μικρά και μεγάλα και να δικαιολογούμε τα μικρά. Ο ικανός για μικρή διαφθορά είναι ικανός και για μεγάλη, όταν έχει την κατάλληλη θέση και την κατάλληλη ευκαιρία. Εξάλλου η σχεδόν (ή μήπως δεν είναι σχεδόν) χρεωκοπία του Ελληνικού Δημοσίου αποτελείται από πολλές μικρές και μεγάλες διαφθορές.

Δεν πιστεύω να αναρωτιέστε τι εστί «Μπάμπης». Ο Μπάμπης λοιπόν είναι ένας υπάλληλος του Υπουργείου ΥΠΕΧΩΔΕ, ο οποίος εργάζεται στη συντήρηση των εθνικών οδών στην Πελοπόννησο και μάζευε από τα διόδια αποδείξεις. Θα απορείτε τι τις έκανε. Τις έβαζε μέσα σε μια σακούλα και τις πήγαινε στο Κεντρικά του Υπουργείου, στην Αθήνα. Τι έκανε εκεί? Έδινε, αντί ανταλλάγματος (δηλαδή πουλούσε), σε άλλους υπαλλήλους του ίδιου Υπουργείου τις αποδείξεις. Όχι δεν είναι τρελλοί οι συνάδελφοι του που αγόραζαν μεταχειρισμένες αποδείξεις διοδίων. Διεφθαρμένοι είναι. Κατέθεταν τις αγορασμένες από τον Μπάμπη αποδείξεις ως δικαιολογητικά ότι τάχα μου, τάχα μου, είχαν μεταβεί εκτός έδρας, για να επιθεωρήσουν έργα του Υπουργείου (τώρα καταλαβαίνω, γιατί τα εν λόγω έργα έχουν τόσες κακοτεχνίες. Στον ύπνο τους τα παρακολουθούσαν οι «επιμελείς» υπάλληλοι και όχι στο ξύπνιο τους). Αποτέλεσμα αυτής της απάτης ήταν να εισπράττουν αποζημίωση για εκτός έδρας εργασία που έφτανε μέχρι και 1500 ευρώ μηνιαίως για τον καθένα!!!!! Για περισσότερες λεπτομέρειες διαβάστε εδώ και εδώ.

Και το πιο ωραίο ξέρετε πιο είναι? Δεν υπήρχε μόνο ένας «Μπάμπης» αλλά πολλοί «Μπάμπηδες» (και από άλλες περιοχές της Ελλάδας) που τροφοδοτούσαν αυτούς τους «λαμπρούς» και "αδιάφθορους" δημόσιους υπαλλήλους με αποδείξεις. Ε, να μη φανεί ότι είχαν εμμονή με την παρακολούθηση μόνο των έργων της Πελοποννήσου!

Καλό κυνήγι!!!

Άντε, από την 1^η του έτους θέλουν να μας κάνουν κυνηγούς. Να κυνηγούμε, λέει, τις αποδείξεις, για να εξασφαλίσουμε εμείς μεν το αφορολόγητο όριο των 12.000 ευρώ, το δε κράτος να αυξήσει τα φορολογικά του έσοδα, κυρίως από το ΦΠΑ, που έχουν πάρει την κατιούσα, εδώ και καιρό. Και τι πρέπει να μαζεύουμε βρε παλληκάρια? Η απάντηση είναι ότι πρέπει να μαζεύουμε από παντού (σουπερμάρκετ, μίνι μάρκετ, φούρνους, εστιατόρια, συνεργεία αυτοκινήτων, ιχθυοπωλεία, οπωροπωλεία, ψιλικατζίδικα, ξενοδοχεία, μπαρ, καφέ, κέντρα διασκέδασης, καταστήματα πώλησης ενδυμάτων και υποδημάτων κλπ). Μόνο τις αποδείξεις των ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΟΤΕ κλπ) δεν χρειάζεται να μαζεύουμε. Και ποιες από τις αποδείξεις θα μας βοηθήσουν τελικά να έχουμε το αφορολόγητο? Δεν ξέρουμε ακόμη, αφού το φορολογικό νομοσχέδιο θα κατατεθεί αργότερα (!). Μάζευε λοιπόν κι ας είναι ρώγες. Τώρα, πώς θα μπορέσουμε να καταγράψουμε τόσες πολλές αποδείξεις, όταν έλθει η ώρα, είναι μια άλλη ιστορία- ταλαιπωρία. Υποψιάζομαι ότι η κάθε οικογένεια, αν είναι συνεπής και μαζεύει τις αποδείξεις, θα έχει στο τέλος της χρονιάς να καταγράψει γύρω στις 500-1000 αποδείξεις!!! Μια καλή ιδέα είναι να τις καταγράφουμε σιγά σιγά, όταν βέβαια θα μάθουμε ποιες τελικά θα είναι χρήσιμες, αλλά αμφιβάλλω αν θα το κάνουμε. Έλληνες είμαστε βρε παιδιά, όχι οργανωτικοί Ιάπωνες!

Καλός ο στόχος, δεν λέω, αλλά θα αποδώσει? Η γνώμη μου είναι ότι για να αποδώσει το μέτρο αυτό, πρέπει το όφελος που θα έχουμε εμείς οι καταναλωτές να είναι μεγαλύτερο ή τουλάχιστον ίσο με το 19% του ΦΠΑ που θα μας χάριζε ο έμπορος ή ο ελεύθερος επαγγελματίας (γιατρός, δικηγόρος, υδραυλικός κλπ). Δυστυχώς, οι περισσότεροι από μας πρέπει να έχουμε κίνητρο για να ζητούμε απόδειξη. Δεν έχουμε διαμορφώσει συνείδηση πολίτη ώστε να απαιτούμε την τήρηση των φορολογικών νόμων από όλους, μικρούς, μεσαίους και μεγάλους, ώστε να πληρώνει ο καθένας τους φόρους ανάλογα με τις δυνάμεις του. Εδώ πρέπει να πω το εξής, διαλύοντας ένα μύθο που κυκλοφορεί στους περισσότερους Έλληνες. Οι πιο μεγάλοι φοροφυγάδες δεν είναι τόσο οι μεγάλες εταιρείες (τροφίμων, ενδυμάτων κλπ) που έχουν οργανωμένα λογιστήρια και πολλούς υπαλλήλους. Είναι οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες που είναι και η πλειοψηφία. Αυτοί έρχονται απευθείας σε επαφή με τους καταναλωτές και τους δελεάζουν με κόλπα του τύπου «χωρίς απόδειξη 100€» και «με απόδειξη 130€» (συνήθως βάζουν περισσότερο από το ΦΠΑ, για να καλύψουν και το φόρο εισοδήματος)! Αν δεν πληρώσουν και αυτοί το φόρο που τους αναλογεί, θα εξακολουθούν να πληρώνουν τα βάρη κυρίως οι μισθωτοί.

Τελειώνοντας θέλω να πω ότι η φοροδιαφυγή δεν πρόκειται να παταχθεί εάν, εκτός από τη συλλογή των αποδείξεων: α) δεν μπουν αντικειμενικά κριτήρια στους ελεύθερους επαγγελματίες. Δεν μπορεί π.χ. να έχει ο μεγαλογιατρός ιατρείο ή ο μεγαλοδικηγόρος γραφείο στο Κολωνάκι με ενοίκιο άνω των 1000€ μηνιαίως και να δηλώνει εισόδημα 10.000€ και κάτω ετησίως, β) δεν γίνονται επανειλημμένοι έλεγχοι στους έμπορους και τους ελεύθερους επαγγελματίες και σε περίπτωση παράβασης, να επιβάλλονται πρόστιμα τσουχτερά, που να μην μπορούν να κατέβουν κάτω από ένα προκαθορισμένο όριο και γ) δεν παταχθεί η διαφθορά στους υπαλλήλους του Υπουργείου Οικονομικών.

Άντε, αγαπητοί μου @@συμπλόγκερς καλό κυνήγι σας εύχομαι και ας ευχηθούμε οι φόροι να πηγαίνουν σε καλή μεριά (σχολεία, νοσοκομεία, έργα υποδομής κλπ)! Πάρτε και μια κούτα, καλού κακού, να βάζετε τις αποδείξεις σας.

Αχ βρε Αλέκα μου.....

Έβλεπα τις ειδήσεις των 8 μ.μ. χθες το βράδυ στην τηλεόραση και με χαρά (μπορώ να πω) διέκρινα ανάμεσα στους «εορτάζοντες» την επέτειο της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου και τον Κύπριο Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια. Όχι ότι μ' αρέσουν ιδιαίτερα οι "λαμπρές γιορτές" και οι φανφάρες, αλλά θέλω να πω ένα εύγε από μένα στον Κύπριο Πρόεδρο που μπόρεσε να ξεπεράσει τις κομμουνιστικές του καταβολές και να «δει» στην πτώση του Τείχους, που χώριζε ένα λαό στα δύο, ένα γεγονός άξιο να γιορταστεί.

Η χαρά μου δεν διήρκεσε πολύ. Στις ειδήσεις των 9 μ.μ. από τη ΝΕΤ είδα την Αλέκα Παπαρήγα. Το ότι θα υπερασπιζόταν το Τείχος να πω την αλήθεια το ψιλοπερίμενα. Εδώ υπερασπίζεται με περισσή θέρμη τον Στάλιν, θα της ξέφευγε το Τείχος? Αυτό όμως που δεν περίμενα ήταν η δικαιολογία που έδωσε για την ανέγερση του Τείχους. Μιλώντας λοιπόν από το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπου πήγε, λέει, να τιμήσει τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 (πράγματι τιμή και δόξα στους εκτελεσθέντες, αλλά γιατί το «γιόρτασε» χθες δεν μπόρεσα να καταλάβω!) είπε, μεταξύ άλλων και τα εξής: «Το τείχος το επέβαλε ο ιμπεριαλισμός να υψωθεί και έγινε ακριβώς παραμονές, όταν τα ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα απειλούσαν να εισβάλουν στο Βερολίνο, ιδιαίτερα βεβαίως στο ανατολικό Βερολίνο, στο έδαφος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Και ρωτάμε: Δεν είχε δικαίωμα ένας λαός, μια εξουσία εργατική ή η οποιαδήποτε κυβέρνηση να σεβαστεί τα σύνορά της και να υψώσει το τείχος μέσα στο έδαφός της; Σκεφθείτε αν μέσα στην Αθήνα είχαμε τρεις – τέσσερις δήμους που ανήκαν σε έναν στρατό Κατοχής, θα ήταν ελεύθερα, μπες βγες; Γιατί η Δυτική Γερμανία στην ουσία λειτουργούσε με το ΝΑΤΟ, με τους Αμερικανούς σαν στρατός Κατοχής. Απ’ τη μία μεριά ευθύνεται για τη διαίρεση της Γερμανίας και από την άλλη ήθελε τη βίαιη προσάρτησή της».

Έλα βρε Αλέκα μου καλή, κι εγώ που νόμιζα ότι το τείχος κτίστηκε από την Κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας, το έτος 1961, για να ανακόψει το κύμα φυγής των πολιτών της προς το δυτικό τομέα του Βερολίνου, έκανα λάθος? Έτσι φαίνεται. Αλλά και πάλι σκέφτομαι. Και πώς το Τείχος θα εμπόδιζε ένα σύγχρονο στρατό, όπως είναι ο αμερικανικός, να εισβάλει στην Ανατολική Γερμανία, αν το ήθελε? Με τόξα, δόρατα και πολιορκητικές μηχανές γινόταν ο πόλεμος το 1961 και δεν το πήρα είδηση? Το άλλο πάλι πώς δικαιολογείται? Αφού το Τείχος προστάτευε τους Ανατολικογερμανούς «εργάτες» από το «στρατό κατοχής», πώς εξηγείς τη φρενήρη χαρά τους όταν άνοιξε αυτό και τη μανία με την οποία το γκρέμιζαν?

Αχ βρε συντρόφισσα Αλέκα κάτι τέτοια λες και με κάνεις και λυπάμαι. Λυπάμαι γιατί αλλιώς τον φαντάζομαι και τον ονειρεύτηκα εγώ το Σοσιαλισμό. Ανθρώπινο, χωρίς καταναγκασμούς και φυσικά χωρίς Τείχη που δήθεν «προστατεύουν» τους πολίτες από φανταστικούς εχθρούς. Με τις εμμονές, τους περιορισμούς και τις απαγορεύσεις, κάνατε τους ανθρώπους εκεί, πίσω από τα Τείχη που υψώσατε, να μυθοποιήσουν και να λατρέψουν, συχνά άκριτα, το δυτικό (καταναλωτικό) τρόπο ζωής.

Α, και κάτι άλλο ήθελα να σε ρωτήσω Αλέκα μου. Στην «αφρόκρεμα των ιμπεριαλιστών και τα δευτεροκλασάτα στελέχη τους που μαζεύτηκαν στο Βερολίνο για να γιορτάσουν», εκτός από το Γιώργο Παπανδρέου (που σίγουρα τον περιλαμβάνεις στους δεύτερους), περιλαμβάνεις και το σύντροφο Δημήτρη Χριστόφια?