Τον τελευταίο καιρό προβάλλεται συνέχεια, κυρίως από την αριστερά και ειδικότερα από το ΚΚΕ και το προσφιλές τέκνο του το ΠΑΜΕ, ως λύση στα προβλήματα μας, η πολιτική ανυπακοή (βλέπε εδώ, εδώ και εδώ). Αναρωτιέμαι όμως. Η υπακοή τελικά είναι το πρόβλημα μας? Αυτή είναι που μας έφερε σ’ αυτό το χάλι που βιώνουμε ή ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή η ανυπακοή (πολιτικών και πολιτών) σε δημοκρατικούς νόμους και θεσμούς? Και εξηγούμαι:
Αυτά είναι που προκάλεσαν την κρίση?
Η υπακοή στο Σύνταγμα, τους δημοκρατικούς θεσμούς και τους νόμους
Η πληρωμή των φόρων
Η πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών
Η διαφάνεια και η αξιοκρατία παντού και πάντοτε
Ή μήπως αυτά (αλλά και άλλα παρόμοια)?
Η εγγραφή του Συντάγματος, των δημοκρατικών θεσμών και των νόμων στα παλαιά υποδήματα τόσο των πολιτών, όσο και των πολιτικών
Η εκτεταμένη φοροδιαφυγή, με την ανοχή ακόμη και των πολιτών που δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν (μισθωτών), σε συνδυασμό με την κατάρρευση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών του Κράτους
Η μη πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών
Η διαφθορά
Το ρουσφέτι
Οι μίζες
Ο λαϊκισμός που ωθούσε τις Κυβερνήσεις σε παροχές πέραν των δυνατοτήτων της ελληνικής οικονομίας
Η διακίνηση «μαύρου» χρήματος
Και εν κατακλείδι σε κάθε κοινωνία που θέλει να χαρακτηρίζεται δημοκρατική (δεν μιλώ για τις δικτατορίες) οι πολίτες πρέπει να υπακούουν σε ένα μίνιμουμ κανόνων, για να υπάρχει κοινωνική ειρήνη. Πού πρέπει λοιπόν να υπακούουν οι Έλληνες πολίτες, για να υπάρχει αυτό το ανεκτό όριο ειρήνης και να μη γίνουμε ζούγκλα? Μήπως στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ? Όταν μπορέσουν να αποκτήσουν με νόμιμο και δημοκρατικό τρόπο κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ψηφίσουν δημοκρατικά τους νόμους της αρέσκειας τους, τότε πολύ ευχαρίστως να υπακούσουμε σ’ αυτούς. Πρόταση (δική μου): Αντί "ανυπακοής", μήπως είναι καλύτερο να απαιτήσουμε, ως πολίτες τόσο από τους πολιτικούς, όσο και από τους εαυτούς μας, αλλά και τους συμπολίτες μας "τήρηση της νομιμότητας, της εντιμότητας, της αξιοκρατίας και της διαφάνειας από όλους σε όλα"?
------------------------
Υ.Γ. Κατόπιν κάποιου σχολίου μου σε άλλο ιστολόγιο, χαρακτηρίστηκα «υποταγμένη» και «προσκυνημένη». Ελπίζω, κατόπιν της ανάρτησης μου αυτής, να μην επαναληφθούν παρόμοιοι χαρακτηρισμοί!! Χα χα χα!
Όπως όλοι θα πήρατε είδηση στην πρόσφατη ομιλία του στη ΔΕΘ, ο Γιώργος Παπανδρέου υποσχέθηκε ότι θα κάνει την Ελλάδα «Δανία του Νότου». Άλλοι προβληματίστηκαν μ’ αυτή την υπόσχεση (μεταξύ αυτών κι εγώ), και άλλοι γέλασαν. Εσείς?
Ο Τάκης Μίχας στην Ελευθεροτυπία δημοσιεύει σήμερα μερικά από τα χαρακτηριστικά της Δανίας. Μερικά απ’ αυτά πράγματι θα τα ζήλευε η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων (όπως π.χ. εκεί οι γιατροί δεν παίρνουν «φακελάκι», οι καθηγητές δεν κάνουν «ιδιαίτερα», οι δημοσιογράφοι δεν δουλεύουν παράλληλα και σε γραφεία Τύπου υπουργείων ή επιχειρήσεων, οι εφοριακοί δεν τα «πιάνουν» κλπ).
Άλλα όμως πράγματα, αν ο Γιώργος προσπαθούσε να τα εφαρμόσει στην Ελλάδα, πολλοί πολίτες (ακόμα και πολλοί οπαδοί του ΠΑΣΟΚ) θα τον είχαν πάρει με τις λεμονόκουπες. Να μερικοί θεσμοί που υπάρχουν ή δεν υπάρχουν στη Δανία, σε αντίθεση με την Ελλάδα.
·Στη Δανία δεν υπάρχει πανεπιστημιακό «άσυλο».
·Δεν υπάρχουν αιώνιοι φοιτητές. Ένας φοιτητής που θα αποτύχει δύο συνεχόμενες φορές στις εξετάσεις θα πρέπει να εγκαταλείψει τη σχολή.
·Το κεντρικό μήνυμα που προσπαθεί να περάσει η διδασκαλία της ιστορίας στα σχολεία δεν είναι τα «επιτεύγματα του Έθνους», αλλά οι αδυναμίες του ανθρώπου.
·Η Δανία δεν θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να επιβάλει πώς θα ονομάζονται άλλες χώρες, άλλες γλώσσες ή άλλες εθνότητες. Αν μια χώρα ονομαζόταν «Γιουτλάνδη» (επαρχία της Δανίας) και αν οι κάτοικοί της ισχυρίζονταν ότι προέρχονται από τους Βίκινγκς, οι Δανοί θα το θεωρούσαν πολύ ενδιαφέρον και θα έσπευδαν να εκμεταλλευτούν τις οικονομικές ευκαιρίες που τους παρείχε αυτή η προνομιακή σχέση
·Η επιρροή της Εκκλησίας της Δανίας στη διαμόρφωση της πολιτικής της χώρας τερματίστηκε περίπου τον 15ο αιώνα.
·Δεν υπάρχουν ούτε στρατιωτικές, ούτε μαθητικές παρελάσεις
Νομίζετε ότι θα άντεχαν οι περισσότεροι Έλληνες την εισαγωγή στην Ελλάδα των ανωτέρω θεσμών ή την κατάργηση των αντίστοιχων ελληνικών? Αν με ρωτάτε εμένα προσωπικά, η απάντηση μου είναι ΝΑΙ. Όχι μόνο θα το άντεχα, αλλά και θα ήμουν πολύ ευχαριστημένη. Για τους άλλους (Έλληνες), δεν είμαι σίγουρη. Για πολλούς όμως αμφιβάλλω.
Τώρα ας έλθουμε σ’ ένα άλλο τομέα που θα ήταν ευχής έργο να γίνουμε «Η Δανία του Νότου»! Αυτό των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Άκουγα σήμερα σ’ ένα ραδιοφωνικό σταθμό μια συνέντευξη ενός Ελληνοκύπριου, του Χριστόδουλου Χαμπή, που τα τελευταία χρόνια διαμένει μόνιμα στη Δανία και συγκεκριμένα στο νησί Σάμσο. Ανέφερε ότι σήμερα το 100% της ενέργειας στο νησί αυτό προέρχεται από τον άνεμο, τον ήλιο και τη βιομάζα. Στο σπίτι του, είπε, έχει ηλεκτρισμό από τις ανεμογεννήτριες και θέρμανση από ηλιακούς συλλέκτες (!). Είπε, ακόμα, ότι ο θόρυβος από τις ανεμογεννήτριες δεν είναι ενοχλητικός (όπως ισχυρίζονται μερικοί νησιώτες εδώ στην Ελλάδα προσπαθώντας να αποτρέψουν παρόμοια εγκατάσταση στα νησιά τους), αφού οι ανεμογεννήτριες δεν βρίσκονται κοντά στα σπίτια και ότι όχι μόνο δεν μειώθηκαν οι επισκέπτες στο νησί, αλλά αντίθετα αυξήθηκαν. Εντυπωσιάστηκα και το έψαξα περισσότερο στο διαδίκτυο. Να τι βρήκα (εδώ και εδώ):
Το πρόγραμμα αλλαγής του τρόπου ηλεκτροδότησης και θέρμανσης στο νησί Σάμσο, όπου σήμερα ζουν 4.400 κάτοικοι, άρχισε το 1998. Ύστερα από επτά χρόνια, το νησί είχε ρεύμα και θέρμανση αποκλειστικά από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το αυτόνομο σύστημα παραγωγής ενέργειας στο Σάμσο στηρίζεται σε αιολικά πάρκα σε 4 μονάδες παραγωγής θερμότητας. Τα εργοστάσια παραγωγής θερμότητας χρησιμοποιούν βιομάζα ως καύσιμο, και διαθέτουν τεράστιους ηλιακούς συλλέκτες, όπως αυτός του Νόρμπαϊ που εκτείνεται σε 2.500 τ.μ. Περίπου 900 κατοικίες είναι συνδεδεμένες με τα εργοστάσια παραγωγής θερμότητας, με το σύστημα της τηλεθέρμανσης. Το κόστος της θέρμανσης είναι περίπου 90 ευρώ τον μήνα για κατοικία 100 τ.μ. (εγώ πληρώνω περισσότερα για θέρμανση εδώ στην όχι και τόσο κρύα Ελλάδα). Υπάρχουν τρεις περιοχές όπου έχουν εγκατασταθεί συνολικά 11 ιδιόκτητες ανεμογεννήτριες στο εσωτερικό του νησιού και άλλες 10 υπεράκτιες πλωτές ανεμογεννήτριες στα νότια του νησιού. Και σκέφτομαι. Αν στη Δανία μπόρεσαν να εκμεταλλευτούν τον άνεμο και την ηλιακή ενέργεια, μπορούμε κι εμείς. Εδώ στην Ελλάδα, αν μη τι άλλο, ο ζωοδότης ήλιος και οι άνεμοι του Αιγαίου έχουν την τιμητική τους. Λίγη οργάνωση, μαζί με οικολογική συνείδηση μας λείπει. Ελπίζω να την αποκτήσουμε.
Πιο κάτω μερικές φωτογραφίες που βρήκα στο διαδίκτυο (βλέπε εδώ) για το νησί Σάμσο. Βρήκα ακόμα και τη φωτογραφία του Ελληνοκύπριου Χρ. Χαμπή (η τελευταία στη σειρά)!!
Το μεγαλύτερο θαλάσσιο αιολικό πάρκο του Σάμσο
Τεράστιοι ηλιακοί συλλέκτες έχουν τοποθετηθεί στο νησί
Ο 33χρονος ξυλουργός Στέφαν Χάλντστο ποζάρει έξω από το σπίτι του, περήφανος για τους ηλιακούς συλλέκτες του που του χαρίζουν ζεστασιά όλον τον χρόνο
Ο Ελληνοκύπριος Χριστόδουλος Χαμπής μπροστά στο σπίτι του
