Εξαιρετική μία ακόμη φορά η εγκύκλιος-πρόσκληση του αγωνιστή ακρίτα Ιεράρχη μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής & Κονίτσης π.Ανδρέα.
Αναφέρεται στους μαζικούς εξισλαμισμούς του υπόδουλου ελληνικού γένους και στην απόφαση του Αγίου να αφήσει την ησυχία του Αγ.Όρους για να στηρίξει -φθάνοντας μέχρι την μαρτυρική θυσία- τους σκλαβωμένους αδερφούς.
(άραγε κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει και σήμερα στην πατρίδα μας; πόσοι νέοι, που μεγάλωσαν σε διαλυμένες οικογένειες, χωρίς καθόλου ιδανικά, χαμένοι πνευματικά, αναζητούν ως καταφύγιο την θρησκεία σε ύποπτα μονοπάτια όπως στις ανατολικές θρησκείες, στις προτεσταντικές παραφυάδες ακόμη και στο Ισλαμ;
ή λίγοι είναι οι νέοι που αποδέχθηκαν την προπαγάνδα του "πολυπολιτισμού" -που επιβάλλεται επίσημα μέσα στα σχολεία μας- και κατέληξαν να μισούν το έθνος μας, όπως ακριβώς συνέβαινε κάποτε με το "παιδομάζωμα" και τους γενίτσαρους)
Τολμάει ακόμη η εγκύκλιος να επισημάνει και τον αγώνα του π.Κοσμά ενάντια στους Παπικούς, στους Εβραίους και τους Τούρκους.
(μήπως σας θυμίζει το σήμερα; Οι συμπροσευχές με τους παπικούς έχουν καθιερωθεί -με την ανοχή όλων μας- το οικονομικό χρηματοπιστωτικό μας σύστημα γνωρίζουμε όλοι σε ποιών τα χέρια είναι και οι Ισλαμιστές εισβάλουν στην Ευρώπη -και αντί να τους σταματήσουμε τους παρέχομε όλες τις διευκολύνσεις).
Η ιστορία δεν διδάσκει γι αυτό και επαναλαμβάνεται. Ευκαιρία λοιπόν να την ξαναθυμηθούμε διαβάζοντας αυτή την εγκύκλιο.
Ευτυχώς υπάρχουν και σήμερα Πατρο-Κοσμάδες που με τις λιγοστές τους δυνάμεις, αγωνίζονται να αναστήσουν το σκλαβωμένο γένος μας.
Είναι αυτονόητο ότι οφείλουμε να τους εντοπίσουμε και να αγωνιστούμε δίπλα τους.
Ιστολόγιο-Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"
-Α-
«Μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητείτω, ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου ἕκαστος» (Α΄ Κορ. ι΄ 24). Αὐτὸν τὸν λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ποὺ ἦταν λόγος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἐδιάβασε μιὰ μέρα ὁ ἱερομόναχος Κοσμᾶς, ποὺ ἐμόναζε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Φιλοθέου τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἦταν ἡ ἐποχή, ποὺ θύελλα μεγάλη χτυποῦσε τὸν Ἑλληνισμό, ἰδιαίτερα τῆς Βορείου Ἠπείρου. Οἱ Τοῦρκοι, παρακινούμενοι ἀπὸ τὸν ἐχθρὸ τῆς ἀλήθειας, τὸν Σατανᾶ, ἔκαναν ὁλομέτωπη ἐπίθεση ἐναντίον τῆς Ὀρθοδοξίας, πιέζοντας τοὺς χριστιανοὺς ν’ ἀλλαξοπιστήσουν. Καί, δυστυχῶς, ἀρκετοὶ προσχωροῦσαν στὸν μωαμεθανισμό, εἴτε ἀπὸ φόβο γιὰ τὴν ζωή τους, εἴτε γιὰ νὰ σώσουν τὴν ὅποια περιουσία τους, εἴτε γιὰ ἄλλους λόγους. Χάνοντας, ὅμως, τὴν ὀρθόδοξη πίστη, ἔχαναν συγχρόνως καὶ τὴν ἐθνική τους συνείδηση, γινόντουσαν ἐξωμότες, κι’ ἀπὸ τοὺς Τούρκους χειρότεροι μισέλληνες. Γιατί, χωρὶς τὴν Θρησκεία του, ὁ Ἕλληνας παύει νὰ ἀνήκει στὸν Ἑλληνισμό. Αὐτὸ εἶναι ἕνα βασικὸ δίδαγμα τῆς Ἱστορίας.
-Β-
Ἦταν φυσικό, λοιπόν, ὁ Ἱερομόναχος Κοσμᾶς νὰ ἔχῃ ἰσχυροὺς λογισμούς, γιὰ τὸ τὶ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ γιὰ νὰ σωθῇ ὁ Ἑλληνισμός. Ἔτσι, μιὰ μέρα, διαβάζοντας στὸ κελλί του τὴν Ἁγία Γραφή, τὸ βλέμμα του προσηλώθηκε σ’ ἕνα λόγο τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ποὺ τὸν εἶχε διατυπώσει στὴν πρώτη ἐπιστολή του πρὸς τοὺς χριστιανοὺς τῆς Κορίνθου : μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητεῖτω, ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου ἕκαστος» (Α΄ Κορ. ι΄24). Αὐτὸν τὸν λόγο, ὁ Κοσμᾶς τὸν θεώρησε σὰν ἀπάντηση τοῦ Οὐρανοῦ στὶς ἀνησυχίες καὶ τοὺς λογισμούς του : Μὴ σκέφτεσαι μόνο τὸ δικό σου πνευματικὸ συμφέρον, ἀλλὰ καὶ τὸ συμφέρον τῶν ἄλλων χριστιανῶν. Αὐτὸ σοῦ ἐπιβάλλει νὰ ἀφήσῃς τὴν Μονὴ τῆς μετανοίας σου καὶ νὰ





