Tο 10ο θανάσιμο αμάρτημα του ΚΚΕ.

Όταν αδιαφορούμε να μάθουμε στα παιδιά μας την ιστορική ΑΛΗΘΕΙΑ, 

όταν ΔΕΝ τιμούμε τους πεσόντες για την ελευθερία της πατρίδος,

όταν συγχέουμε την συγχώρεση με την λήθη,

η Ιστορία βιάζεται. 

Και ενίοτε, το απευχόμαστε, επαναλαμβάνεται.

 

Διαπίστωση 1η: Το «ΟΧΙ», το «έπος του 1940» και το ΚΚΕ

Κι έτσι «πέρασε» τελικά στο σχολεία μας ότι το 1940,  δεν είπε το «ΟΧΙ» ο Μεταξάς
(ο ελληνικός λαός έγραψε ένα ακόμη έπος, 
αλλά εκείνο το βράδυ, στον Ιταλό πρεσβευτή, την απάντηση την έδωσε ο Μεταξάς).

Διδάσκουν ακόμη στα παιδιά μας -θα το διαπιστώσετε στις σχολικές γιορτές- ότι δεν πολεμήσαμε τον Ιταλό εισβολέα αλλά «πολεμήσαμε τον φασισμό»!!! 
(λες και ήξεραν ή ενδιαφερόταν οι Έλληνες τι πολίτευμα είχε η Ιταλία! 
Δηλαδή αν είχε δημοκρατικό πολίτευμα ο ιταλός εισβολέας, οι Έλληνες θα πολεμούσαν την «δημοκρατία»;!
Και γιατί πολέμησαν οι Έλληνες τον (ιταλικό) «φασισμό», και δεν πολέμησαν οι Ιταλοί τον (ελληνικό) τον «φασισμό»;!!!)

Διαβάστε για την (προδοτική) στάση του ΚΚΕ κατά το έπος του 1940 εδώ.

 

Διαπίστωση 2η:  Η Ελλάδα ως «Δικτατορία του Προλεταριάτου»!

Το ΚΚΕ (στην επίσημη ιστοσελίδα του!)  εξαγγέλλει ότι «θα εγκαθιδρύσει δικτατορία του προλεταριάτου» (δείτε εδώ). 

Κι όμως, ουδέποτε διώχθηκε δικαστικά για «απόπειρα ανατροπής πολιτεύματος» ή για «σύστασή εγκληματικής οργάνωσης».

 

 

Τι στο καλό. Κανείς στην Ελλάδα δεν βλέπει τι γράφει στην ιστοσελίδα του το ΚΚΕ;

 

Διαπίστωση 3η:  Προσηλυτισμός

Η αλήθεια είναι ότι η αριστερά εφαρμόζει μεθόδους «προσηλυτισμού» που θα ζήλευαν και οι Γιαχωβάδες! 

Όποιος κάνει το λάθος και δώσει κάποιο στοιχείο επικοινωνίας (πχ τηλέφωνο), βάζουν «ευγενικές» κοπελίτσες να επιμένουν να τον προσκαλούν σε ένα σωρό δράσεις, μέχρι να τον εντάξουν στο «μαντρί». 

Θα αισθανθείτε εξαιρετικά άβολα από τα δεκάδες τηλέφωνα και προσκλήσεις που θα λάβετε!
Αυτοί δεν ντρέπονται όμως. Δεν τα παρατάνε. 
 Βλέπετε, αυτός που σας τηλεφωνεί δίνει αναφορά στον ινστρούχτορα του κόμματος.

Μεθοδική «στρατολόγηση».
Ειδικά σε πρωτοετής φοιτητές και φοιτήτριες που δεν έχουν βρει ακόμη παρέες. 

Διαπίστωση 4η:  2026 - Λιτόχωρο

Φέτος ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ, ΔΕΝ τιμήθηκε η σφαγή των πεσόντων χωροφυλάκων και στρατιωτών στο Λιτόχωρο την αντίστοιχη Κυριακή (την 31η Μαρτίου 1946, ημέρα Κυριακή, θα γίνονταν εθνικές εκλογές αλλά έγινε η επίθεση των κομμουνιστών και η σφαγή στον αστ. σταθμό Λιτοχώρου), 
αλλά άλλαξε η ημερομηνία τελευταία στιγμή και τιμήθηκε μία μέρα πριν, το Σάββατο. 

Βλέπετε φέτος το ΚΚΕ ανακοίνωσε για την Κυριακή συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία Λιτοχώρου! 

Η ΕΛ.ΑΣ. («Ελληνική» Αστυνομία) απαγορεύει μόνον τις συγκεντρώσεις εθνικιστών για τα Ίμια! Τετραήμερη απαγόρευση συγκεντρώσεων: Από Παρασκευή μέχρι Δευτέρα!!! (δείτε εδώ).

Ενώ το ΚΚΕ αφήνεται ανενόχλητο να καπελώνει ακόμη και εθνικές επετείους.

Διαβάζουμε σχετικά: 

29/3/2026. Αδιανόητη πρόκληση του ΚΚΕ στο Λιτοχωρο! Η ανοχή είναι υπερβολική!

Ο φυσικός με τον πολιτικό απόγονο –Σήφης Ζαχαριάδης, Δημ. Κουτσούμπας- του Νίκου Ζαχαριάδη, απολαμβάνοντας τη δημοκρατία που συνεχώς πολεμούν, γιόρτασαν την αρχή της Ανταρσίας του 1946-49 στο Λιτόχωρο που έγινε με τη δολοφονία 9 χωροφυλάκων, 3 στρατιωτών και μιας εργαζόμενης φτωχής γυναίκας.
Το πλήθος χωρίς ΟΥΤΕ ΜΙΑ Ελληνική σημαία.

Και φυσικά ο ομιλητής δεν είπε τίποτε για:
-Τον στόχο των ανταρτών να δώσουν Μακεδονία και Θράκη στους Σλάβους και η Ελλάδα να μείνει μεχρι τον Όλυμπο
-Τη βίαιη στρατολογία δεκάδων χιλιάδων νεαρών αγοριών και κοριτσιών,
-Την άθλια και βίαιη μεταχείρηση των γυναικών στο βουνό, ή για
-Το Παιδομάζωμα 30.000 περίπου παιδιών

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΣΑΝ:
"Την νύχτα της 30ης προς 31η Μαρτίου, ημέρα των πρώτων εκλογών μετά την απελευθέρωση, με εντολή του ίδιου του Ζαχαριάδη, 31 φυγόδικοι κομμουνιστές με επικεφαλής τον «καπετάν Υψηλάντη» (Αλέξανδρος Ρόσιος από τη Σιάτιστα) και τον «καπετάν Χατζάρα»(Σταύρο Γκουνό από τη γειτονική Λεπτοκαρυά Πιερίας, βοηθούμενοι και από μερικές δεκάδες κομμουνιστές του Λιτόχωρου, επιτέθηκαν στον Σταθμό Χωροφυλακής του χωριού και σε άλλο κτίριο που είχαν καταλύσει χωροφύλακες και λίγοι στρατιώτες σταλμένοι εκεί για ασφάλεια του εκλογικού τμήματος.
Αποτέλεσμα της επίθεσης ήταν να δολοφονηθούν:
- 9 χωροφύλακες, από αυτούς που είχαν σταλεί εκεί για τις εκλογές,
- 3 στρατιώτες και
-μιά γυναίκα –η Ευαγγελία (Μπουλιώ) Λαλουμίχου- η οποία καθάριζε τον σταθμό χωροφυλακής.

Ένα από τα θύματα ήταν ο λοχίας Νικόλαος Γκουνός, από τη Λεπτοκαρυά, ο οποίος, αν και ήταν βαριά πληγωμένος, τον αποτελείωσε ο πρώτος του εξάδελφος και συνεώνυμός του, ο Σταύρος Γκουνός ή Καπετάν Χατζάρας, πετώντας τον, όντας τραυματισμένο, μέσα στις φλόγες για να καεί…» (Ιωάννης Μπουγάς, facebook εδώ και το ιστορικό εδώ)

 

 Διαπίστωση 5η:  Το 10 θανάσιμο αμάρτημα του ΚΚΕ

 « ... εκεί που μας χρωστούσαν ...»

Ένα ογκώδες βιβλίο που διαβάσαμε πριν αρκετές δεκαετίες, διηγόταν τα «10 θανάσιμα αμαρτήματα του ΚΚΕ». 

Ο αναγνώστης φτάνοντας στις τελευταίες σελίδες με ντοκουμέντα από τα 9 θανάσιμα αμαρτήματα,
αναρωτιόταν ποιο να είναι το τελευταίο (10ο) θανάσιμο αμάρτημα
και γιατί θα διαθετόταν τόσος λίγος χώρος σε αυτό.

Το 10ο θανάσιμο αμάρτημα του ΚΚΕ είναι ότι 
ΟΥΔΕΠΟΤΕ ζήτησε συγνώμη για τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ του στο έθνος μας.

Και γι αυτό απαιτείται η διαστρέβλωση της Ιστορίας από το ΚΚΕ. 

 

Διαπίστωση 6η: Η διαστρέβλωση  της Ιστορίας χρειάζεται Μνημεία

Αντιθέτως, όπως θα δείτε στην επίσημη ιστοσελίδα του, το ΚΚΕ  ανεγείρει μνημεία σε όλη την Ελλάδα,
 για να «τιμήσει» αυτούς που αιματοκύλησαν την πατρίδα μας 
(σε κανένα μνημείο, ούτε καν στους τάφους κομμουνιστών, δεν θα δείτε έστω και έναν σταυρό): 

Διόρθωση σε προηγούμενη ανάρτησή μας:

Σε ανάρτησή μας, με τίτλο 
«Οι νέοι μητροπολίτες απαξιώνουν και τις εθνικές επετείους» εδώ, 
κατηγορήσαμε ευθέως τον νέο μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης ότι λογόκρινε το κείμενο ομιλίας για την επέτειο της Μάχης της Κόνιτσας.

Ο νέος μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης επικοινώνησε με μέλος της ομάδος μας, 
ενημερώνοντας ότι ουδέποτε λογόκρινε οποιοδήποτε λόγο και ότι η Ένωση Αποστράτων Ιωαννίνων συμμετείχε κανονικά και εκφώνησε λόγο.
Πράγματι, ο αρχικός ομιλητής (απόστρατος) που είχε ετοιμάσει την ομιλία του αλλά δεν εκφωνήθηκε, μας επιβεβαίωσε ότι δεν είχε καμμία συνάντηση-παρέμβαση από τον νέο Μητροπολίτη.


Αφού ζητήσουμε συγνώμη για την άδικη κατηγορία μας εναντίον του σεβασμιότατου, θα περιοριστούμε να επισημάνουμε ότι φέτος, το «κλίμα» ήταν διαφορετικό.

Οι επίμαχες εκφράσεις πχ «κομμουνιστοσυμμορίτες» (η ιστορική αλήθεια είναι αποκαλυπτική, όσο κι αν μας ξενίζει μέσα από την  επιβαλλόμενη πολιτική ορθότητα) φέτος «κόπηκαν». 
Κι αυτό δεν μπορεί να το διαψεύσει κανείς.
Αυτό που έχει αλλάξει, από τις προηγούμενες δεκαετίες σε σχέση με φέτος, ήταν ο νέος μητροπολίτης. 

Ήταν «αβροφροσύνη» της Ένωσης Αποστράτων προς τον νέο δεσπότη; 
Ήταν πρόφασή τους ο νέος μητροπολίτης και επιδίωξη για εκδηλώσεις που θα συμβαδίζουν με την «πολιτική ορθότητα» μέχρι να ξεχαστούν τελείως; 
Ήταν κάποια παρέμβαση «άνωθεν»; Δεν γνωρίζουμε. 

Ελπίζουμε στο μέλλον ο νέος επίσκοπος να κρατήσει την γραμμή των προκατόχων του Ανδρέα και Σεβαστιανού, σεβόμενος πρώτιστα την ιστορική αλήθεια.

Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

ΥΓ. Ο προηγούμενος μητροπολίτης Κονίτσης Ανδρέας, έκανε συγκέντρωση ενάντια στην «Κάρτα του Πολίτη». 
«Όποιες κι αν είναι οι επιπτώσεις την Κάρτα ΔΕΝ θα την πάρουμε», είχε πει (δείτε εδώ)
Ελπίζουμε ο διάδοχός του να ακολουθήσει το παράδειγμά του.

 

Και φυσικά να αγωνιστεί πρώτιστα για την πίστη μας, 
που προδίδεται διαρκώς, προκλητικά.  

Ουγγρική Επανάσταση: Αφιέρωμα. Γιατί ο «Κόκκινος Στρατός» παραμένει ΕΔΩ.

«Έχουμε αποδεχτεί τό ΚΚΕ, τήν Αριστερά, καί ο,τιδήποτε θυμίζει κομμουνισμό.
Τά έχουμε αποδεχτεί ως ιερά τοτέμ.
Τά θεωρούμε αυτονόητα σάν τό βρακί πού φοράμε, σάν τήν μηχανική εκφώνηση "καλημέρα" όσο γκρίζα κι αν είναι η κάθε μέρα.

Όποιος εκστομίσει απλή δυσφορία έχει τό μέλλον τής κατσαρίδας κάτω απ' τή μπότα..»

 

«Μέ αμέτρητους τόνους κομμουνιστικής προπαγάνδας ο Κόκκινος στρατός έχει καθιερωθεί ως τά τώρα, μέ τήν λεζάντα τού απελευθερωτή από τόν φασισμό τού Β'ΠΠ.
Κανένας Κόκκινος στρατός ΔΕΝ υπήρξε ελευθερωτής.
Πουθενά !
Ήταν ο επόμενος κατακτητής μετά τούς Γερμανούς.»

 

 «Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε τήν Ιστορία όπως είναι, δηλαδή, μία διαρκής ροή επιδράσεων, μία αλυσίδα γεγονότων ποτέ αδιάσπαστη.

Στήν καταθλιπτικότητα, τά βάσανα καί τήν μιζέρια τών Βαλκανίων στήν μακρά περίοδο τής οθωμανικής κυριαρχίας, μέ ολιγόχρονη διακοπή,
επικάθεται η κομμουνιστική δικτατορία καί η μόνιμη σοβιετική απειλή.
Καί συνεχίζουν τήν καταπίεση, τήν πολιτισμική υστέρηση καί τήν ανελευθερία».

 

«Σ' ένα τοπογραφικό σημείο λίγο πιό 'κεί από τόν μέσο όρο, έχουμε αποδεχτεί τήν επέκταση τής φυλακής, τήν παντοτινή αδικία υποδυόμενοι τούς αγανακτισμένους..
Μάς έχουν αφήσει έναν χώρο ελεγχόμενης έκφρασης.
Όπως μεγαλώνουμε από παιδιά μέσα σέ παιδική χαρά.
Υποζύγια μιάς κοινής υποκρισίας..»

 

ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο του Χάντζου Φίλιππου :

ΑΙΣΧΟΣ: Τζαμιά και μιναρέδες αντί για το τάμα του έθνους!

ΤΟ ΤΑΜΑ ΠΟΥ ΠΡΟΔΩΣΑΝ...

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ...

 

Η Ελλάδα μας βουλιάζει κάτω από το βάρος μιας κυβέρνησης άθεης, ανθελληνικής και ανάλγητης.

Μιας κυβέρνησης που ξεπουλά την Πατρίδα, που διαλύει την Ορθοδοξία, που τολμά να παίζει με τα ιερά και τα όσια των προγόνων μας.

1.500 χρόνια Ορθοδοξίας κινδυνεύουν να χαθούν στην Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά.

Η εθνική μας ταυτότητα αλλοιώνεται.

Οι κυβερνώντες μας θέλουν άχρωμους, άοσμους, χωρίς ρίζες, χωρίς πίστη, χωρίς οικογένεια και φύλο. Μια άμορφη μάζα.

 

Και ενώ η Αγία Σοφία έγινε τζαμί, εδώ στην Ελλάδα αντί να υψώσουμε την Πίστη μας, ξοδεύουν εκατομμύρια για να αναστηλώσουν τζαμιά και τεμένη.

Μόνο για το Τέμενος Βαγιαζήτ έδωσαν 11 εκατομμύρια ευρώ, άλλα 3 εκατομμύρια στην Καστοριά, ενώ οι Έλληνες πεινούν, ξεριζώνονται και αφανίζονται.

 

 

Κι όμως! 

Οι πρόγονοί μας – ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, οι ήρωες της Επανάστασης – τάξαν στο Χριστό:

 

Μόλις ελευθερωθεί η Πατρίδα, να χτιστεί στην Αθήνα, στην καρδιά του Γένους, ένας μεγαλοπρεπής ναός, το Τάμα του Έθνους.

Ένας ναός αφιερωμένος στον Σωτήρα Χριστό, σημάδι ότι η Λευτεριά της Ελλάδας είναι καρπός της Πίστης μας.

 

Αυτό το Τάμα έμεινε ανεκπλήρωτο.

Και γι’ αυτό σήμερα πληρώνουμε το τίμημα.

Γιατί ξεχάσαμε ποιοι είμαστε. Γιατί αφήσαμε την Πίστη να παραμεριστεί, την Παράδοση να κακοποιηθεί, την Ταυτότητα να αλλοιωθεί.

 

 

Εμείς όμως δεν θα το επιτρέψουμε!

Γιατί είμαστε Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Και αυτό δεν μπορεί να μας το πάρει ούτε ο Μητσοτάκης, ούτε καμία σκοτεινή ατζέντα.

Όποτε οι Έλληνες στάθηκαν ενωμένοι, δεν νικήθηκαν ποτέ.

 

Και τώρα ήρθε η ώρα να φωνάξουμε ξανά:

Η Ελλάδα ανήκει στον Χριστό και στους Έλληνες!

 

 

 Ραδιοφωνική Συνέντευξη για Προσωπικό Αριθμό και Τάμα του Έθνους:

 

https://youtu.be/Wlq32js_kdE?feature=shared

 

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 

ΑΝΕΞΆΡΤΗΤΟς ΒΟΥΛΕΥΤΉΣ Β΄ Θεσσαλονίκης 19-8-25, Πηγή

 

 

Τι απέγινε το τάμα του έθνους; 

Γιατί το ξεχνάμε;

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης , πηγή

Κατά την επανάσταση του 1821, οι οπλαρχηγοί και κυρίως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έκαναν ένα τάμα στον Κύριο μας Ιησού Χριστό.

Πώς αν απελευθερωθεί η Ελλάδα, στην πρωτεύουσα του νέου κράτους θα οικοδομηθεί ένας περίλαμπρος ναός στα πρότυπα της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινουπόλεως που θα είναι αφιερωμένος στην Μεταμόρφωση Του Σωτήρος.

 

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης φρόντισε όσο ζούσε, αυτό το τάμα να περάσει στις αποφάσεις της Δ Εθνοσυνέλευσης του 1829, αλλά και να το υιοθετήσουν ως υποχρέωση προς πραγματοποίηση τόσο ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας, όσο και ο Βασιλιάς Όθωνας.

Ο χώρος που σήμερα είναι η πλατεία Ομονοίας προορίζονταν για να γίνει ο Ναός αρχικά.

Μετά τον θάνατο του Κολοκοτρώνη το θέμα ατόνησε.

Παρόλα αυτά κατά καιρούς υπήρξε κάποιο ενδιαφέρον για την πραγματοποίηση του, με σοβαρότερη το 1968 επί δικτατορίας όπου είχε συγκεντρωθεί και ένα σεβαστό ποσό περίπου 500 εκατομμυρίων δραχμών τότε.

Και πάλι όμως το θέμα δεν προχώρησε.

Κάπως έτσι και ενώ η δόμηση της Αθήνας όλο και πύκνωνε, λιγόστευαν οι διαθέσιμοι χώροι για το μεγάλο αυτό έργο.

Στις μέρες μας, μονάχα το σωματείο Οι Φίλοι του τάματος του έθνους εξακολουθεί να μιλάει για αυτό.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι για ποιο λόγο δεν πραγματοποιήθηκε ως τώρα το τάμα του έθνους;

Υπάρχουν διάφορες υποθέσεις.

Ας δούμε τις κυριότερες. 

Ασφαλώς το έθνος μας μετά την απελευθέρωση του έχει αποδείξει ότι αν θέλει μπορεί να οικοδομήσει μεγάλους ναούς.

Ο νέος ναός του Αγίου Ανδρέα στην Πάτρα και ο Άγιος Παντελεήμονας Αχαρνών το αποδεικνύουν αυτό.

Πολλές είναι οι αιτίες που δεν πραγματοποιήθηκε το τάμα.

Η πρώτη είναι ότι το τάμα ανήκε στον γέρο του Μοριά.

Οι οπλαρχηγοί ηττήθηκαν στα της διακυβέρνησης του νέου κράτους, και οι πολιτικοί που επικράτησαν προσπάθησαν να τους αφανίσουν από προσώπου γης.

Σε ότι αφορά τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, του σκότωσαν τον γιο, τον φυλάκισαν και προσπάθησαν και να τον τυφλώσουν ακόμα 

Δεν θα πραγματοποιούσαν κάτι που ήταν επιθυμία του και θα τον θύμιζε στον λαό λοιπόν.

Ο δεύτερος λόγος όσο και αν αυτό φαίνεται περίεργο είναι η ίδια η εκκλησία.

Πριν λίγα χρόνια μιλούσαμε με κληρικό Αρχιμανδρίτη που ήταν φίλα προσκείμενος στο οικουμενικό πατριαρχείο, και του θέσαμε το θέμα του τάματος του έθνους.

Προς μεγάλη μας έκπληξη είδαμε τον κληρικό να γίνεται θηρίο και να μας μαλώνει, ώστε να μην ξανααναφερθούμε σε αυτό το θέμα.

Όταν ρωτήσαμε τον λόγο μας είπε

Είναι άγιοι οι Ρωμανώφ ; Η βασιλική οικογένεια της Ρωσίας που πέθανε μαρτυρικά.

 Βράδυ 16 προς 17 Ιουλίου 1918. 

Η εκτέλεση της τελευταίας βασιλικής οικογένειας της Ρωσίας από τους μπολτσεβίκους

 

 

Όταν το 1981 η Ρωσική Ορθόδοξος Εκκλησία της Διασποράς αναγνώρισε ως μάρτυρες της Ορθοδοξίας και αγίους τον τελευταίο τσάρο της Ρωσίας Νικόλαο Β΄ Ρωμανώφ και την οικογένειά του που δολοφονήθηκαν από τους μπολσεβίκους στις 17 Ιουλίου 1918), 

πολλοί πιστοί σκανδαλίστηκαν, ενώ οι «άπιστοι» κάγχασαν.

Το 2000 η αγιότητα της τσαρικής οικογένειας διακηρύχθηκε και από το Πατριαρχείο Μόσχας.

Μήπως όμως η αγιοκατάταξή τους έγινε για να εξυπηρετήσει πολιτικές σκοπιμότητες;
 

Αξίζει να δούμε το σκεπτικό της αγιοκατάταξης των τελευταίων Ρωμανώφ.

 

Παραθέτουμε δύο αξιόλογα κείμενα που πραγματικά αξίζει να διαβάσετε.

.

 Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός».

 

«Γεννήθηκα την ίδια μέρα 

που εόρταζε ο Δίκαιος Ιώβ ο Πολύαθλος…» 

Και όλη του η ζωή ήταν ένας Γολγοθάς. 

Άγιος Τσάρος Νικόλαος Β’ Ρομανώφ της Ρωσίας

 

Ο νεομάρτυρας Νικόλαος Β΄ Ρομανώφ Τσάρος και Αυτοκράτωρ πασών των Ρωσιών
γεννήθηκε στις 6/19 Μαΐου το 1868

Ο ίδιος ο Νικόλαος συνήθιζε να λέει:

 «Γεννήθηκα την ίδια μέρα που εόρταζε ο Δίκαιος Ιώβ ο Πολύαθλος και είμαι έτοιμος σαν κι εκείνον να δεχθώ τις δοκιμασίες του Θεού και να ανεχθώ τις ταλαιπωρίες έως τέλους.» 

Και πράγματι όλη του η ζωή ήταν ένας Γολγοθάς.

 

Και ο Άγιος Τύχων Πατριάρχης Μόσχας επίσης έλεγε :

«Τα γενέθλια του Ηγεμόνα μας συμπίπτουν με την ημέρα που η Ορθόδοξη Εκκλησία μας αφιέρωσε στην μνήμη του Πολύαθλου Ιώβ. Σε κάποιον άσχετο άνθρωπο, η σύμπτωση θα φανεί σαν ένα τυχαίο γεγονός. Στα μάτια όμως, ενός πιστού δεν μπορούν να υπάρξουν τυχαία γεγονότα, ακόμη περισσότερο όταν πρόκειται για τον εκλεγμένο από τον Ίδιο τον Θεό κατά την ώρα αυτήν της ανάγκης. Ο Τσάρος μας, όπως παλαιότερα ο Ιώβ, έλαβε το ένα μήνυμα μετά το άλλο για αποτυχίες των στρατευμάτων, για καταστροφικές πυρκαγιές, για σεισμούς, για κατολισθήσεις βουνών και πλημμύρες. Δύναται ο Τσάρος μας να σηκώσει όλες αυτές τις συμφορές με ελαφριά καρδιά; Μπορεί να αποφύγει το να υποφέρει για την πάτρια γη του; Ωστόσο, πληγές ακόμη πιό επώδυνες φέρουν θάνατο στην καρδιά του. Όπως ο Ιώβ, είναι παρεξηγημένος από τους φίλους του και υποφέρει από την παρεξήγηση αυτήν.»

Βίος της Αγίας Τσαρικής Οικογένειας

Ο Άγιος Μάρτυρας Νικόλαος Β΄ Ρομανώφ Τσάρος και Αυτοκράτωρ πασών των Ρωσιών γεννήθηκε στις 6/19 Μαΐου το 1868. Ήταν ο μεγαλύτερος από τα τέσσερα παιδιά του τσάρου Αλεξάνδρου του Γ΄ και της τσαρίνας Μαρίας, η οποία ήταν αδελφή του Βασιλιά των Ελλήνων Γεωργίου του Α΄.

Από μικρό παιδί διακρινόταν για την ευλάβειά του προς τον Θεό και την μεγάλη αγάπη του προς τους γονείς του. Αν και βασιλόπουλο ανατράφηκε λιτά και στρατιωτικά. Έμαθε να είναι σπλαχνικός και ελεήμων. Χιλιάδες φτωχοί και άρρωστοι ανακουφίστηκαν απ’ αυτόν. Όλα αυτά μαζί με την πραότητά του και την απλότητά του τον έκαναν πολύ αγαπητό στο Ρωσικό λαό.

Τον Νοέμβριο του 1894 πέθανε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Νικόλαος σε ηλικία 26 ετών.

Ο γάμος του με την πριγκίπισσα Αλεξάνδρα, αδελφή της Αγίας Ελισάβετ Θεοδώροβνας, τελέσθηκε αφού προηγουμένως κατηχήθηκε και βαπτίσθηκε Ορθόδοξη.

Στη συνέχεια έγινε η Στέψη και το Χρίσμα σύμφωνα με το βυζαντινό τυπικό, αφού οι Ρομανώφ ήταν μακρινοί απόγονοι των ενδόξων Παλαιολόγων.

Όμως ο Νικόλαος ήταν πολύ ταπεινός και σεμνός, παρά την υψηλή καταγωγή του και παρά το ότι ήταν Αυτοκράτορας της μεγαλύτερης σε έκταση, πληθυσμό και πλούτο αυτοκρατορίας που υπήρξε στην ιστορία του κόσμου.

Σαν κατοικία το νέο ζευγάρι διάλεξε το πιο μικρό και το πιο απλό ανάκτορο, προκαλώντας σάλο στην τότε υψηλή κοινωνία.

Ο Νικόλαος και η Αλεξάνδρα απέκτησαν πέντε παιδιά 4 κόρες και 1 υιό τον διάδοχο του θρόνου, τα οποία ανέθρεψαν και τα διαπαιδαγώγησαν μόνοι τους. Παρά τις πολλές υποχρεώσεις του ο Νικόλαος ποτέ δεν παραμελούσε την οικογένειά του. Τα παιδιά τους τα έμαθαν από μικρά να αγαπούν τoν Χριστό και την Εκκλησία. Η ανατροφή τoυς στηριζόταν στην λιτότητα και την σκληραγωγία. Ένας δάσκαλός τους αποκάλυψε ότι τα παιδιά κοιμόντουσαν σε κρεβάτια εκστρατείας, πλένονταν με κρύο νερό και τρέφονταν πολύ λιτά. Τα δε ρούχα περνούσαν από όλα τα παιδιά, από το μεγαλύτερο στο μικρότερο. Πέρα από τα καθιερωμένα μαθήματα τα κορίτσια μάθαιναν κέντημα και πλέξιμο, ενώ ο μικρός διάδοχος συνόδευε τον πατέρα του σε στρατιωτικά γυμνάσια και συμβούλια. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Τσαρίνα με τις κόρες της παρακολούθησαν μαθήματα νοσηλευτικής για να μπορούν να περιποιούνται τους τραυματίες από το μέτωπο, αφού το παλάτι τους το είχαν μετατρέψει σε νοσοκομείο.

Πνευματικός της ευλογημένης αυτής οικογένειας ήταν ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης. Μικροί και μεγάλοι νήστευαν αυστηρά, εξομολογούνταν, εκκλησιάζονταν και κοινωνούσαν τακτικά. Οι διακοπές της οικογένειας συνδυάζονταν πάντα με την επίσκεψη στα μεγάλα θρησκευτικά κέντρα της Ρωσίας, όπως στο Σάρωφ, στα σπήλαια του Κιέβου, στην Όπτινα, στο Βαλαάμ κ.α.

 

Ως κεχρισμένος Βασιλιάς είχε βαθειά επίγνωση της υψηλής αποστολής του, ως προστάτης της Εκκλησίας και του Έθνους.

Αυτό φαίνεται και από τις πολλές εκκλησίες και μοναστήρια που χτίστηκαν με δικά του έξοδα κατά την διάρκεια της βασιλείας του. Επίσης ενίσχυε με μεγάλα χρηματικά ποσά τους Αγίους Τόπους και τα ρωσικά μοναστήρια του Αγίου Όρους.

Ακόμη πολλοί Άγιοι ανακηρύχθηκαν με δική του πρόταση προς την Ιερά Σύνοδο.

Το 1903 ο τσάρος με την τσαρίνα και πολλά μέλη της οικογένειας των Ρομανώφ συμμετείχαν στις λαμπρές εκδηλώσεις ανακήρυξης του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ τον οποίο τιμούσαν ως προστάτη της οικογενείας τους. Το γεγονός αυτό το είχε προφητεύσει ο Όσιος Σεραφείμ λίγο πριν την κοίμησή του το 1833, και μάλιστα είχε προείπει ότι: «Τον τσάρο που θα με δοξάσει, θα τον δοξάσω.» Και πράγματι ο τσάρος Νικόλαος δοξάστηκε με το μαρτύριό του και συνεχίζει να δοξάζεται απ’ όλους τους Ορθοδόξους χριστιανούς.

Στις 12 Μαρτίου 1901, ο Τσάρος μαζί με την οικογένειά του επισκέφτηκαν το παλάτι Γκατσίνα, όπου διέμενε ο Τσάρος Παύλος Α΄ (1796-1801). 

Λίγο πριν τη δολοφονία του, ο Παύλος Α΄ έγραψε ένα γράμμα καθ’ υπαγόρευσιν ενός αγίου μοναχού, που διέθετε το προορατικό χάρισμα, του Άβελ.  

Σε αυτό συμπεριλαμβανόταν περιγραφή των γεγονότων που επρόκειτο να επακολουθούσαν: η εισβολή του Ναπολέοντα στη Ρωσία και η εκδίωξή του από τη χώρα, η κατάργηση της δουλείας από πλευράς Τσάρου Αλεξάνδρου Β΄, η δολοφονία του Αλεξάνδρου Β΄, η ακμή της ρωσικής αυτοκρατορίας επί Αλεξάνδρου Γ΄, η πτώση του Τσάρου, η άνοδος και η πτώση του κομμουνισμού, η αποκατάσταση του χριστιανισμού στην μετα-κομμουνιστική Ρωσία καθώς και η άνοδος ενός πανίσχυρου τσάρου μετά την πτώση του κομμουνισμού.

Ο ίδιος ο Νικόλαος συνήθιζε να λέει: «Γεννήθηκα την ίδια μέρα που εόρταζε ο Δίκαιος Ιώβ ο Πολύαθλος και είμαι έτοιμος σαν κι εκείνον να δεχθώ τις δοκιμασίες του Θεού και να ανεχθώ τις ταλαιπωρίες έως τέλους.» Και πράγματι όλη του η ζωή ήταν ένας Γολγοθάς.

Στις προσωπικές σημειώσεις του έγραφε: «Πρέπει να σηκώσω το βάρος του φοβερού μου καθήκοντος ενώπιον των οφθαλμών του Δημιουργού μου… Κάθε στιγμή πρέπει να είμαι έτοιμος να αποδώσω προς τον Θεό απολογία για τις ενέργειές μου».

Από πολύ νωρίς η Αυτοκρατορική οικογένεια δεχόταν με υπομονή συκοφαντίες, ειρωνείες, ψεύδη, δολοπλοκίες… Ο μεγαλύτερος όμως σταυρός ήταν η αρρώστια του μικρού Διαδόχου. Γεννήθηκε αιμοφιλικός. Η αιμοφιλία ήταν μια επώδυνη αρρώστια, ανίατη που θα μπορούσε να οδηγήσει το παιδί σε αιφνίδιο θάνατο. Αυτή η μεγάλη δοκιμασία τους έκανε να ελπίζουν ακόμη περισσότερο στην πρόνοια του Θεού.

Το αποκορύφωμα όμως της μεγαλοψυχίας και της αυτοθυσίας του Νικολάου φανερώθηκε κατά τους τελευταίους πειρασμούς της ζωής του. Τον Μάρτιο του 1917 μετά από συνεχείς εξεγέρσεις και ταραχές παραιτήθηκε από τον θρόνο του. Προτίμησε να θυσιάσει τον εαυτό του για χάρη του λαού του, παρά να θυσιαστεί ο λαός του για χάρη του. Παρόλα αυτά η εσωτερική κατάσταση συνεχώς χειροτέρευε. Οι εχθροί του τσάρου όχι μόνο δεν ησύχασαν και δεν ικανοποιήθηκαν από την παραίτησή του, αλλά τότε άρχισαν να φανερώνουν όλο το δαιμονικό τους μίσος εναντίον του Νικολάου και της οικογενείας του.

Αμέσως τους συνέλαβαν και τους έθεσαν σε κατ’ οίκον περιορισμό. Στη συνέχεια τους εξόρισαν στην βόρεια Σιβηρία, στην πόλη Τομπόλσκ και τέλος τον Απριλίο του 1918 τους μεταφέρουν στην οικία Ιπάτιεφ, στην πόλη Αικατερίνημπουργκ. Η ένθερμη προσευχή και η πολύωρη ανάγνωση της Αγίας Γραφής ήταν η μόνη παρηγοριά των φυλακισμένων. Είναι απερίγραπτοι οι εξευτελισμοί που υπέστησαν, αλλά και πολλά τα θαύματα που επιτέλεσαν κατά τους 16 μήνες φυλακίσεώς τους. Η υπομονή τους, η ταπείνωση τους, η μακροθυμία τους, η ανεξικακία τους και η αγάπη που έδειχναν προς τους δημίους τους, έκανε τους φύλακες να αλλάζουν τρόπο ζωής, να αλλάζουν συμπεριφορά. Από σκληρόκαρδοι γίνονταν συμπονετικοί, από βλάσφημοι ευγενικοί. Όλοι τους έβλεπαν με συμπάθεια τους αδίκως φυλακισμένους. Γι’ αυτό και η άθεη εξουσία τους άλλαζε συχνά. Τέλος τους αντικατάστησε με τους πλέον αγροίκους και βίαιους μπολσεβίκους, οι οποίοι μεθούσαν, έβριζαν, χυδαιολογούσαν και βασάνιζαν την Βασιλική Οικογένεια.

Τελικώς, κατά τα μεσάνυχτα της 16ης προς 17ης Ιουλίου 1918, τους ξύπνησαν και τους μετέφεραν, μαζί με άλλα τέσσερα άτομα της συνοδείας τους, στο υπόγειο της οικίας, προκειμένου τάχα να τους μεταφέρουν σε μια πιο ασφαλής περιοχή. Μετά από μεγάλη αναμονή τους διέταξαν να σταθούν στη σειρά για να τους βγάλουν μια φωτογραφία. Ξαφνικά αντί για τον φωτογράφο εισήλθαν στο μικρό δωμάτιο 11 Μπολσεβίκοι και ο αρχηγός τους ο Εβραίος Γιούρι Γιουρόφσκυ, οι οποίοι άρχισαν να πυροβολούν τα θύματά τους. Ο θάνατος ορισμένων ήταν αργός και βασανιστικός, όπως του μικρού διαδόχου που τον αποτελείωσαν με χτυπήματα στο κεφάλι, καθώς και της πριγκίπισσας Αναστασίας που την σκότωσαν με τις ξιφολόγχες.

Στη συνέχεια άρπαξαν από τους νεκρούς ότι πολύτιμο έφεραν πάνω τους και τους μετέφεραν βιαστικά μ’ ένα φορτηγό σ’ ένα κοντινό δάσος και τους πέταξαν γυμνούς μέσα σ’ ένα πηγάδι ορυχείου. Φοβούμενοι όμως μην ανακαλυφθούν τα σώματα το επόμενο βράδυ τα ανέσυραν και αφού τα τεμάχισαν, τα έκαψαν χύνοντας πάνω τους 300 λίτρα βενζίνη. Για να εξαφανίσουν τα υπολείμματα των μαρτύρων τα περιέλουσαν με 190 κιλά βιτριόλι. Τέλος ότι απέμεινε το σκέπασαν πρόχειρα με χώμα και κλαδιά. Όλη αυτή η φρικιαστική διαδικασία κράτησε τρία ημερόνυχτα από τη στιγμή της δολοφονίας τους.

Απολογισμός του αποτρόπαιου εγκλήματος σε νεκρούς ήταν:

1. Τσάρος Νικόλαος Β΄ Αλεξάντροβιτς Ρομανώφ (50 ετών).
2. Τσαρίνα Αλεξάνδρα Φυοντόροβνα (46 ετών).
3. Μεγάλη Δούκισσα Όλγα Νικολάεβνα Ρομάνοβα (23 ετών)
4. Μεγάλη Δούκισσα Τατιάνα Νικολάεβνα Ρομάνοβα (21 ετών)
5. Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Νικολάεβνα Ρομάνοβα (19 ετών)
6. Μεγάλη Δούκισσα Αναστασία Νικολάεβνα Ρομάνοβα (17 ετών)
7. Διάδοχος του Θρόνου Αλεξέι Νικολάεβιτς Ρομανώφ (14 ετών)
8. Ιατρός Ευγένιος Μπότκιν
9. Μάγειρας Ιβάν Χαριτόνοφ
10. Θαλαμηπόλος της Αλεξάνδρας, κυρία Άννα Ντεμίντοβα
11. Θαλαμηπόλος Αλεξέι Τραπ

Την άνοιξη του 1918 η Μεγάλη Δούκισσα Όλγα έγραψε στο ημερολόγίο της:  

«Ο πατέρας παρακαλεί να μεταφέρετε σε όλους, όσοι παραμένουν πιστοί σε αυτόν, και σε όσους μπορούν να αντιδράσουν, να μην εκδικηθούν χάριν αυτού, διότι αυτός τους έχει ήδη συγχωρήσει όλους και προσεύχεται για όλους. Επίσης, να μην εκδικηθούν για τον εαυτό τους. Να ενθυμούνται δε ότι το κακό, το οποίο τώρα υπάρχει στον κόσμο, θα γίνει ισχυρότερο, αλλ’ όμως το κακό δεν νικάται διά του κακού, αλλά μόνο διά της αγάπης…».

Κατά τη νύχτα του μαρτυρίου τους η Οσία Μαρία του Ντιβέγιεβο μαινόταν και φώναζε: 

“Οι πριγκίπισσες με ξιφολόγχες! Καταραμένοι Εβραίοι”!

Αμέσως μετά την είδηση του μαρτυρικού τέλους της Αυτοκρατορικής Οικογενείας πρώτος την καταδίκασε ο Άγιος Τύχων Πατριάρχης Μόσχας. Οι ιερείς από νωρίς τους μνημόνευαν ως νεομάρτυρες και τελούσαν την ακολουθία τους. Αλλά και οι πιστοί χριστιανοί από την πρώτη στιγμή άρχισαν να τους τιμούν ως αγίους. Η οικία που φονεύθηκε η τσαρική οικογένεια έγινε αμέσως λαϊκό προσκύνημα γι’ αυτό και οι Μπολσεβίκοι την κατεδάφισαν.

Όταν η Τσαρίνα Αλεξάνδρα, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου επισκέφθηκε ένα Μοναστήρι στην μεσαιωνική πόλη του Νόβγκοροντ η ηγουμένη Μαρία είπε: 

“Να! Έρχεται η Τσαρίνα Μάρτυς”! 

Και την καταφιλούσε αγκαλιάζοντάς την.

Το 1915, λίγο πριν την κοίμησή της, η Οσία Πάσα του Σάρωφ έκανε συνεχώς μετάνοιες μπροστά στα πορτρέτα του Τσάρου Νικολάου και της Τσαρικής Οικογένειας προσκυνώντας τους σαν ήδη ανακηρυγμένους Αγίους λέγοντας: 

“Αυτός ο Τσάρος θα ανέβει πιο ψηλά από όλους τους άλλους”! Επίσης, έλεγε: “Ω Άγιοι Βασιλομάρτυρες, πρεσβεύσατε υπέρ ημών, των αμαρτωλών”!

Ο Άγιος Μακάριος Β΄ Μητροπολίτης Μόσχας (+2 Μαρτίου 1926) είπε: 

“Ο Τσάρος έλαβε επάνω του την ενοχή του ρωσικού λαού! Ο λαός συγχωρέθηκε”!

Ο Αρχιεπίσκοπος της Σανγκάης και (αργότερα) Σαν Φρανσίσκο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς (+2 Ιουλίου 1966) αναφέρει: 

“Ο Τσάρος Νικόλαος έδειξε μεγαλοψυχία ανάλογη με αυτήν του Δικαίου Ιώβ, δολοφονήθηκε, επειδή ως Τσάρος έβλεπε το αυτοκρατορικό στέμμα ως υπηρεσία. .. στο Θεό ,επειδή ήταν η ενσάρκωση της Ορθοδοξίας, ήταν ένας δούλος του Θεού, χρισμένος από τον Θεό, επειδή ήθελε την ενότητα των ορθοδόξων πιστών της Ρωσίας! Η μάχη εναντίον του συνδέεται στενά με την μάχη εναντίον του Θεού και της Πίστεως. Με μία λέξι, έγινε Μάρτυς, επειδή έμεινε πιστός στον Κύριο των κυρίων και εδέχθη τον θάνατο, όπως τον εδέχθησαν οι Μάρτυρες»… Τα πάντα εξεγέρθηκαν εναντίον του κατεξοχήν πράου, αγνού και άκρως στοργικού Τσάρου, σε τέτοιο βαθμό, ώστε εκείνη την τρομερή ώρα του αγώνα εναντίον του, παρέμεινε μόνος. Αισχρές συκοφαντίες διαδόθηκαν προκαταβολικά εναντίον του Τσάρου και της Οικογένειάς του, ώστε ο λαός να επιδείξει αναίδεια στο πρόσωπό του. Ο Τσάρος έμεινε εντελώς μόνος, περιβαλλόμενος από προδοσία, χυδαιότητα και δειλία. Κατά τις ημέρες του Μαρτίου, το Πσκώφ έγινε η Γεθσημανή του Τσάρου και το Εκατερίνμπουργκ ο Γολγοθάς του. Ο Τσάρος Νικόλαος πέθανε ως Μάρτυρας, με ακλόνητη πίστη και υπομονή, έχοντας πιει το ποτήριον του πόνου μέχρι το κατακάθι.»

Ο Πατριάρχης Μόσχας Άγιος Τύχων, ο οποίος, βέβαια, δεν ήταν και τόσο φιλο-τσαρικός, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στρεφόταν κατά του θεσμού του Τσάρου, τονίζει ξεκάθαρα: “Πρέπει να καταδικάσουμε το ειδεχθές έγκλημα της δολοφονίας του Τσάρου Νικολάου και της οικογένειάς του, αλλιώς το κρίμα τους θα πέσει επάνω μας”!

Ο Άγιος Φιλάρετος Μητροπολίτης Νέας Υορκής και Ανατολικής Αμερικής (+8 Νοεμβρίου 1985) αναφέρει: “Ο τελευταίος των Τσάρων δολοφονήθηκε με την οικογένειά του ακριβώς διότι στέφθηκε αντιπρόσωπος και φορέας των υψηλών ιδανικών του ορθοδόξου τρόπου ζωής. Σκοτώθηκε ακριβώς γιατί ήταν ένας ορθόδοξος Τσάρος, εξαιτίας της Ορθοδοξίας του”!

Το 1991, μετά το μεγάλο θαύμα της πτώσης του άθεου τυραννικού καθεστώτος, εις πείσμα των δολοφόνων, βρέθηκαν τα άγια Λείψανα της Τσαρικής Οικογένειας και κηδεύτηκαν με τιμές Αρχηγού κράτους παρουσία του Ρώσου Πατριάρχη και του Προέδρου της Ρωσίας. Στη θέση που βρισκόταν η οικία που τους δολοφόνησαν, υπάρχει τώρα ένας θαυμάσιος ναός, ο Ναός του Αίματος, αφιερωμένος στην Αγία Τσαρική Οικογένεια. Η επίσημη ανακήρυξη της Αγιότητάς τους έγινε από το Ρωσικό Πατριαρχείο το 2000. Τα δε θαύματα που επιτελούν με την χάρη του Θεού είναι πάρα πολλά. Τόσα πολλά που έχει συνταχθεί ένας τόμος με τίτλο: «Με τας ευχάς του Αγίου Τσάρου».

Ας έχουμε κι εμείς την ευχή του! 

Ο άγιος Νεκτάριος της Όπτινα (1853-1928) προφήτευσε το 1917, πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση:

«Χαλεποί καιροί έρχονται σύντομα. Στον κόσμο ο αριθμός έξι έχει περάσει και ο αριθμός επτά πλησιάζει… Να είστε σιωπηλοί, υπομονετικοί. Το έτος 1918 θα είναι ακόμη χειρότερο. Ο τσάρος και ολόκληρη η οικογένειά του θα βασανισθούν και θα δολοφονηθούν. Μια ευσεβής ψυχή είδε ένα αποκαλυπτικό όνειρο: Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός καθόταν σ’ ένα θρόνο και γύρω του ήταν οι δώδεκα Απόστολοι. Εν τω μεταξύ φρικτά βάσανα και θρήνοι ακούγονταν από την γη. […] Αίφνης ο Τσάρος παρουσιάστηκε μπροστά στον θρόνο του Χριστού με στεφάνι μεγαλομάρτυρος… Μάλιστα! Αυτός ο Τσάρος θα γίνει μεγαλομάρτυρας.
Αν δεν μετανοήσουμε και δεν επιστρέψουμε στον Θεό, τότε όχι μόνο η Ρωσία, μα ολόκληρη η Ευρώπη θα καταρρεύσει. Η ώρα της προσευχής έχει έρθει».

Άγιοι Βασιλομάρτυρες, πρεσβεύσατε υπέρ πάντων ημών, των αμαρτωλών!

Δόξα… Και νυν… Ήχος πλ. α’

Αναστάσεως ημέρα, και λαμπρυνθώμεν τη πανηγύρει, και αλλήλους περιπτυξώμεθα. Είπωμεν αδελφοί, και τοις μισούσιν ημάς· Συγχωρήσωμεν πάντα τη Αναστάσει, και ούτω βοήσωμεν· Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας, και τοις εν τοις μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος. 

 

“Ο Τσάρος έλαβε επάνω του την ενοχή του ρωσικού λαού και ο λαός συγχωρείται!…” Άγιος Τσάρος Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας

https://iconandlight.wordpress.com/2016/07/16/%CE%BF-%CF%84%CF%83%E1%BD%B1%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%AD%CE%BB%CE%B1%CE%B2%CE%B5-%CE%B5%CF%80%E1%BD%B1%CE%BD%CF%89-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%87%CE%AE-%CF%84/

 

Η Αγία Τσαρική Οικογένεια κι οι προφητείες αγίων και στάρετς για το μαρτύριο τους

https://iconandlight.wordpress.com/2017/07/17/%CE%B7-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B7%CF%84/

 

 

 Πηγή 1ου κειμένου, εδώ

 

 

 

 

Ακολουθεί το 2ο κείμενο (εκτενέστερο και πληρέστερο) από την Ο.Ο.Δ.Ε., εδώ

Είναι άγιοι οι Ρωμανώφ;

 

 Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης

 

Μαρτυρίες και ντοκουμέντα για την αγιότητα τής δολοφονημένης (από Αθεϊστές) βασιλικής οικογενείας

 

Πηγή: Δημοσίευση, με προσθήκες του συγγραφέα, από ένθετο στο περιοδικό Τρίτο Μάτι, τ. 180, Ιούνιος 2010.

 

Όταν το 1981 η Ρωσική Ορθόδοξος Εκκλησία της Διασποράς αναγνώρισε ως μάρτυρες της Ορθοδοξίας και αγίους τον τελευταίο τσάρο της Ρωσίας Νικόλαο Β΄ Ρωμανώφ και την οικογένειά του (που δολοφονήθηκαν από τους μπολσεβίκους στις 17 Ιουλίου 1918), πολλοί πιστοί σκανδαλίστηκαν, ενώ οι «άπιστοι» κάγχασαν, πιστεύοντας ότι διαπίστωσαν «για μια ακόμη φορά» το συντηρητισμό και τις κρυπτοφασιστικές (εν προκειμένω φιλομοναρχικές) τάσεις των ορθόδοξων χριστιανών και των παπάδων μας, που δεν είμαστε –όπως νομίζουν– παρά μια μάζα αμόρφωτων και φανατικών «θρησκόληπτων», γεμάτων ψυχοπαθολογικά προβλήματα κάθε είδους.

Το 2000 η αγιότητα της τσαρικής οικογένειας διακηρύχθηκε και από τον πιο «επίσημο εκφραστή» της εν Ρωσία Ορθοδοξίας, το Πατριαρχείο Μόσχας. Και αυτό ακόμη προκάλεσε τα ίδια προβλήματα, αφού στην εποχή μας (εποχή όπου ο καθένας επιπόλαια θεωρεί ότι είναι σοφότερος από τους άλλους) κανένα κύρος δεν έχει στις συνειδήσεις πολλών η απόφαση μιας πατριαρχικής συνόδου, ακόμη κι αν εκφράζει μια ολόκληρη τοπική Εκκλησία.

Κι εγώ τότε απόρησα και λυπήθηκα, μη μπορώντας (από την άγνοιά μου) να καταλάβω πού οι Ρώσοι αδελφοί μου είδαν την ιδιότητα του μάρτυρα στα μέλη της τσαρικής οικογένειας. Πίστεψα μάλιστα –οδηγημένος από τα ΜΜΕ– ότι πρόκειται για μια ομάδα συντηρητικών, που εκφράζουν περιθωριακές και όντως φιλομοναρχικές τάσεις.

Τώρα έχουν περάσει χρόνια και, αν και ηθικά είμαι ακόμη αρχάριος, οι γνώσεις μου έχουν αυξηθεί. Τώρα καταλαβαίνω πώς σκέφτηκαν οι Ρώσοι αδελφοί μου και καταλαβαίνω και πώς σκέφτηκα εγώ, όταν αμφέβαλλα και απορούσα:

Σαν σήμερα, 5 Ιουλίου 1944 μαρτύρησε ο π.Κωνσταντίνος Ζάχος.

« ...του έκοψαν τη μύτη με μαχαίρι,

του έσπασαν τα πόδια,

του έβγαλαν τα γένια και του τα έδιναν να τα φάει, 

του έριχναν αλάτι στις πληγές που έκαναν με τα μαχαίρια τους,

κάθε μέρα,

από τις 26 Ιουνίου 1944

μέχρι τις 5 Ιουλίου 1944» που ξεψύχησε.

Μέχρι σήμερα ποτέ δεν ζήτησε ΣΥΓΝΩΜΗ το ΚΚΕ για τα εγκλήματά του.

Ο π. Κωνσταντίνος Ζάχος του Δημητρίου γεννήθηκε στην Εξοχή της Αλέας (Αργολίδος) το 1886. Όντας απόφοιτος του Σχολαρχείου, διορίστηκε γραμματοδιδάσκαλος. Κατόπιν, φοίτησε στο Υποδιδασκαλείο Ζακύνθου, το οποίο τελείωσε και πήρε θέση υποδιδασκάλου.

Το 1916, χειροτονήθηκε Ιερέας των χωριών Άγιος Νικόλαος και Πλατάνια Αλέας, όπου, παρ΄ όλο το δύσβατο του εδάφους, κατόρθωσε να αναπτύξει αξιόλογη χριστιανική και εθνική δράση. 

Γι' αυτό απέκτησε κύρος και στα δύο αυτά χωριά. 

Στις 26 Ιουνίου 1944, οι συμμορίτες, συνέλαβαν χωρίς συγκεκριμένη αιτία, τον π. Κωνσταντίνο[1], αφού είχαν πρώτα συλάβει τους δύο γιούς του, Γιώργο και Αλέξανδρο[2]. 

Στην συνέχεια ξεκίνησαν να τον οδηγήσουν στον τόπο κράτησής του. 

Λόγω της παθήσεως του ποδιού του και των γηρατειών του, εκείνος χρησιμοποίησε ένα γαϊδουράκι για ν' ανακουφίζεται κάπως[3], αλλά σύντομα, οι συμμορίτες τον κατέβασαν από εκεί[4] και τον υποχρέωσαν να περπατήσει[5]. 

Μα, εκείνος έπεφτε από την κούραση και την ανημποριά[6] και τότε τον χτυπούσαν[7]. 

Κάποια στιγμή, κάποιος συμμορίτης του έκοψε την μύτη με μαχαίρι[8]. 

Λίγο αργότερα, στον δρόμο καθώς προχωρούσαν, συνάντησαν τους δύο γιούς του π. Κωνσταντίνου να κατευθύνονται στο ίδιο μέρος ερχόμενοι από διαφορετικό δρόμο. 

Οι συμμορίτες τους έκλεισαν και τους τρεις σε μια μάντρα στο χωριό Λάικα[9]. 

Την άλλη ημέρα, τους έκλεισαν στην Μονή[10], όπου έσπασαν τα πόδια του π. Κωνσταντίνου[11], του έβγαλαν τα γένια[12] και του τα έδιναν να τα φάει[13]. 

Έβαζαν, ακόμη, τους γιούς να δείρουν τον πατέρα[14] και ύστερα, τους χτυπούσαν αμείλικτα[15] και έριχναν αλάτι στις πληγές που τους έκαμαν με τὰ μαχαίρια τους[16]. 

Αυτό γινόταν κάθε ημέρα[17], ώσπου απεβίωσαν και οι τρεις στις 5 Ιουλίου 1944[18].

πηγή

Σχόλιο:

Την ευχή σου να έχουμε π.Κωνσταντίνε

Ας τα βλέπουν αυτά οι σημερινοί ρασοφόροι, 

που υπάκουσαν στις εντολές της Διαρκούς «Ιεράς» Συνόδου και έκλεισαν τις εκκλησιές μας 

και δεν μας άφηναν να εκκλησιαστούμε, ούτε Χριστούγεννα, ούτε Θεοφάνια, ούτε Πάσχα 

και επέβαλαν μάσκες μέσα στο ναό και απαγόρευση προσκύνησης των εικόνων και χαρτοπετσέτες και αντισηπτικά και ένα σωρό ακόμη βλάσφημα μέτρα

και σφύριζαν αδιάφορα την ώρα της προδοσίας, 

μην κακοκαρδιστεί ο δεσπότης και τους στείλει σε άλλη ενορία κ χάσουν την βόλεψη και τα τυχερά (=χρήματα που συνεχίζουν να παίρνουν παράνομα οι ιερείς από πιστούς από τρισάγια, ευχέλαια, γάμους, βαπτίσεις, ενώ μισθοδοτούνται κανονικά).

ΥΓ. Προφανώς ΔΕΝ είναι όλοι οι σημερινοί ιερείς έτσι. Σίγουρα υπάρχουν ακόμη ιερείς με ευλάβεια και φόβο Θεού που θυσιάζονται για το ποίμνιο που τους εμπιστεύθηκε ο Χριστός.

Ομάδα εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: 1) Γκρεμίζοντας τον μύθο της «σφαγής» στη Σρεμπρένιτσα. 2) ΑΦΙΕΡΩΜΑ στους Έλληνες Εθελοντές που πολέμησαν στη Βοσνία.

1ο μέρος:

Γκρεμίζοντας τον μύθο

της «σφαγής» στη Σρεμπρένιτσα

 

Ο Κυριάκος Καθάριος,
είχε πολεμήσει ως εθελοντής με τους Σέρβους της Βοσνίας.

Οι λιγοστοί Έλληνες εθελοντές, τόσο λόγω της δυσκολίας της γλώσσας, όσο κυρίως για να μαθαίνονται τα νέα όσων Ελλήνων βρίσκονται στο μέτωπο, ενώθηκαν κάποια στιγμή και συγκρότησαν την Ελληνική Εθελοντική Φρουρά Σερβίας, ώστε να βρίσκονται όλοι μαζί.

Ο Κυριάκος έχει γράψει το πολύ δυνατό μυθιστόρημα «Το ταξίδι ενός εθελοντή».

 

Επινοώντας συγγραφικά ένα τρίτο πρόσωπο, παρουσιάζει τη ζωή και τις περιπέτειες των Ελλήνων εθελοντών, τους οποίους αποκαλεί με τα μικρά τους ονόματα. 

Με την πολύ καλή του πένα, βοηθάει τον αναγνώστη να νοιώσει τις δυσκολίες για να φτάσεις μόνος μέχρι το μέτωπο (για να πολεμήσεις), τις δυσκολίες στα παγωμένα βουνά της Βοσνίας, τις ελλείψεις σε είδη, σκιαγραφούνται δεκάδες χαρακτήρες και περιγράφονται έντονα συναισθήματα και ατελείωτες περιπέτειες. 

Δεν είναι εύκολο να παίζεις τη ζωή σου κάθε μέρα κορώνα-γράμμα, ακόμη κι αν είναι σε μια σταθερή σκοπιά (οι καταδρομείς και οι snipers (=ελεύθεροι σκοπευτές) του αντίπαλου στρατοπέδου δεν κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια). 

 

 

 

Συγκινητικές και οι περιγραφές του με το πόσο πολύτιμα αποδεικνύονται τα σκυλιά ως φύλακες στους πάγους κ στα χιόνια (μυρίζουν κάθε εχθρό που πλησιάζει ενώ ο κουρασμένος σκοπός που προσπαθεί να προστατευθεί από το κρύο, είναι απίθανο να αντιληφθεί τον θανάσιμο κίνδυνο).

Ο Κυριάκος Καθάριος σε μια (σπάνια) παρουσίαση του βιβλίου του, στην αίθουσα-πολυχώρο πολιτισμού «Δεσμοί Ελλήνων» στη Θεσσαλονίκη αποκαλύπτει την ΑΛΗΘΕΙΑ για την υποτιθέμενη «σφαγή» των μουσουλμάνων στη Σρεμπρένιτσα.

 

Σχόλιο opaidagogos: Ο πολυχώρος «Δεσμοί Ελλήνων» μετά από πολλές επιθέσεις από αναρχικούς, ΔΕΝ υφίσταται πλέον. 

Παραθέτουμε ενδεικτικά μια παλαιότερη φωτογραφία από το ιστολόγιο Αντιπαρακμή εδώ

με τα απομεινάρια μιας επιδρομής των «αγαπημένων παιδιών» του συστήματος,  που επεμβαίνουν (όταν δεν αρκεί το «μικρόφωνο» του δημοσιογράφου) για να φιμώσουν την αλήθεια:

Ο Κυριάκος Καθάριος επικαλείται ΔΕΚΑΔΕΣ μαρτυρίες ξένων παρατηρητών του ΟΗΕ ή στελεχών των κυανόκρανων που ήταν στην περιοχή, οι οποίοι μαρτυρούν ότι (αναφέρουμε συνοπτικά μερικά από όσα επημαίνει) :

- οι μουσουλμάνοι της Σρεμπρένιτσα δεν ήταν άοπλοι.

- Ήταν ένοπλοι που βρισκόταν στον ασφαλή θύλακα της Σρεμπρένιτσα και ήταν σε μεγάλο αριθμό μουτζαχεντίν, από Πακιστάν, Αφγανιστάν, από Ιράν, από Τσετσενία, τζιχαντιστές ακόμη και από τη Χεζμπολάχ και την Αλ Κάϊντα.   (30 χρόνια μετά, η «κόμπρα» που έθρεψε η Αμερική συνεχίζει για τα καλά ...)

 - στους μουσουλμάνους διοχετευόταν στρατιωτικός εξοπλισμός (όλμοι, αντιαρματικά, πύραυλοι Stinger) που έφτανε με αμερικανικά αεροπλάνα (C130 Hercules) στην Τούζλα τη νύχτα και στη συνέχεια μεταφερόταν στη Σρεμπρένιτσα μέσα από μυστικά περάσματα από τα βουνά

 - οι μουσουλμάνοι ένοπλοι έχαιραν της απόλυτης συγκάλυψης από τους κυανόκρανους του ΟΗΕ ώστε να επιτίθενται καταδρομικά στα γειτονικά σερβικά χωριά, σφάζοντας, πυρπολώντας και λεηλατώντας και επιστρέφοντας στη συνέχεια πίσω στον «ασφαλή» τους θύλακα. 3.287 άμαχοι Σέρβοι (με δημοσιευμένα τα ονόματά τους) σκοτώθηκαν σε τέτοιες καταδρομικές επιθέσεις στην ευρύτερη περιοχή της Σρεμπρένιτσα (από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένοι) .

- 10.000 άμαχοι μουσουλμάνοι αποχώρησαν -με προτροπή και με την άδεια των Σέρβων- προς Τούζλα, πριν την τελική επίθεση.

- Σχεδόν 3000 από αυτούς που υποτίθεται «σκοτώθηκαν» στη «σφαγή» ψήφισαν στις επόμενες εκλογές του 1996!! Κι όμως ο ΟΑΣΕ παρά την καταγγελία ουδέποτε αναζήτησε τα στοιχεία των ψηφοφόρων και των εκλογικών καταλόγων.

- 2000 πτώματα θαμμένων στρατιωτών όντως βρέθηκαν στη Σρεμπρένιτσα αλλά ήταν το αποτέλεσμα πολεμικών επιχειρήσεων 3 ετών στην περιοχή.

 - οι υποτιθέμενοι Έλληνες που «συμμετείχαν» στη «σφαγή» δεν ήταν τίποτε περισσότερο από 4 ελληνικές σημαίες που υψώθηκαν στη Σρεμπρένιτσα. Οι φωτογραφίες στάλθηκαν από τον ίδιο τον Κυριάκο Καθάριο σε δημοσιογράφο της εφημερίδας Έθνος (νομίζοντας ότι θα τόνωνε το ηθικό των Ελλήνων) και τελικά, χρόνια αργότερα, παρουσιάστηκαν ως δήθεν «υποκλοπή» από το μέτωπο για να στοχοποιηθούν οι Έλληνες εθελοντές ως «σφαγείς» και να οδηγηθούν στο Δικαστήριο της Χάγης (κάτι που δεν έγινε) !!!

- ήταν σχέδιο της Αμερικής (κυβέρνηση Κλίντον) και του Ιζετμπέκοβιτς να «ανακοινωθεί» μια «σφαγή» (να αποχωρήσουν δηλαδή προηγουμένως με τον βαρύτερο οπλισμό αρκετοί μουσουλμάνοι αφήνοντας άλλους μουσουλμάνους -και μουτζαχεντίν- να πεθάνουν εκεί πολεμώντας μέχρι τέλους), για να αποτελέσουν την αφορμή για την επικοινωνιακή στοχοποίηση των Σέρβων ως «σφαγείς», ενώ στην πραγματικότητα συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο (όπως επιβεβαίωναν στις εκθέσεις τους οι κυανόκρανοι και οι παρατηρητές του ΟΗΕ)

 

Σε αυτό τον κόσμο οι μεγάλες δυνάμεις, θα στήνουν πάντα σκευωρίες για να τις αξιοποιηθούν κατάλληλα επικοινωνιακά.

 

 

Κάντε τον κόπο και δείτε το αποκαλυπτικό αυτό βίντεο-ομιλία (διαρκεί 1 περίπου ώρα μαζί με τις ερωτήσεις που ακολούθησαν), για να μάθετε για πρώτη φορά στη ζωή σας και την απάντηση στην επίμονη δυτική προπαγάνδα, γιατί πρέπει να ακουστεί η αλήθεια:

https://youtu.be/UTJEC88UeKQ?feature=shared

Δείτε και το εκτενές 2ωρο ντοκιμαντέρ :

Το βάρος των αλυσίδων

(«The Weight of Chains»)

 

https://youtu.be/bmGfIWOQ1Jk?feature=shared

Δείτε στο 52:11 (52ο λεπτό) τα στοιχεία που αποκαλύπτονται για την Σρεμπρένιτσα.

Προηγείται όλο το ιστορικό πλαίσιο από το «παλούκωμα» των οθωμανών για να τους αναγκάσουν να αλλαξοπιστήσουν μέχρι τις σφαγές 600.000-700.000 Σέρβων από τους Κροάτες Ουστάσι με τις ευλογίες του Πάπα Πίου και του καρδινάλιου Στέπινατς. 

 

 

2ο μέρος:

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

στους Έλληνες Εθελοντές

που πολέμησαν στην Βοσνία:

Αξίζει να δείτε τα 2 αυτά σύντομα ντοκιμαντέρ στα οποία μιλάνε οι Έλληνες πολεμιστές, πολύ κοντά στις γραμμές του μετώπου και διηγούνται όσα ζουν :

 

ΜΑΧΗΤΕΣ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 27/12/1994 Μέρος 1

 

 

https://youtu.be/H-Ww3fXzpYE?feature=shared 

 

ΜΑΧΗΤΕΣ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 27/12/1994 Μέρος 2

 

https://youtu.be/vhwZTDTYfYM?feature=shared

Επιμέλεια: Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

https://opaidagogos.blogspot.com/2024/05/1-2.html

Νεότερη Ενημέρωση (Παρασκευή 25/5/2024, 11:50 μμ):

το σημερινό δημοσίευμα (Παρασκευή 25/5/2024), στην ελληνική έκδοση της  Deutsche Welle

Όπως ήταν αναμενόμενο «πέρασε» η νατοϊκή-νεοταξική προπαγάνδα και έτσι ο ΟΗΕ αναγνώρισε χθες Πέμπτη, με ψήφους 84 υπέρ, 19 κατά (ανάμεσά τους Κίνα, Ρωσία, Σερβία κλπ) και 68 αποχές τις μάχες στη Σρεμπρένιτσα ως «γενοκτονία»! 

Η Ουγγαρία η μόνη χώρα της Ε.Ε. που στάθηκε στο ύψος της και καταψήφισε. 

Ελλάδα και Κύπρος απείχαν (μάλλον πρέπει να χαιρόμαστε λαμβάνοντας υπόψη τον «εθισμό» των πολιτικών μας στο γλείψιμο, ως πειθαρχημένοι ντόπιοι εντολοδόχοι της ΝΤΠ).  

Νεότερη Ενημέρωση (Σάββατο 26/5/2024, 5:30 μμ):

 

Η απάντηση των Σέρβων στην πρώτη αναγνώριση «γενοκτονίας» από τον ΟΗΕ, που όχι μόνον δεν πέρασε ομόφωνα όπως όλες οι προηγούμενες, αλλά όσοι απείχαν ή καταψήφισαν ήταν περισσότεροι από όσους την ψήφισαν:

https://youtu.be/U3P4y3KGMhE?feature=shared

Κι όμως ... ΥΠΗΡΞΑΝ Κρυφά Σχολεία και στα Δωδεκάνησα!

70 χρόνια ελεύθεροι από το Μουσολίνι και τον Πάπα!

7η Μαρτίου 

Ημέρα εορτασμού της Ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα της ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ, της ΕΝΩΣΗΣ των Δωδεκανήσων με την μητέρα Ελλάδα.

Σήμερα 7/3/2024, σίγουρα ΔΕΝ θα γίνουν αναφορές στα Ελληνόφωνα σχολεία μας.

Οι νεοταξίτες από τα Υπουργεία προτιμούν να εκδίδουν φιρμάνια για τις «Παγκόσμιες ημέρες».

Ας διαβάσουμε όμως για μια περίοδο που οι Ιταλοί περιόρισαν την Ορθόδοξη εκκλησία και επέβαλαν υποχρεωτικά την διδασκαλία της Ιταλικής γλώσσας στα σχολεία των Δωδεκανήσων:

https://youtu.be/lcWJn01lQDs?feature=shared

Η Δωδεκάνησος, προτού ενσωματωθεί με τη Μητέρα-Πατρίδα, γνώρισε ξενική κατοχή 638 χρόνων.

Από το γεωγραφικό χώρο του δωδεκανησιακού συμπλέγματος πέρασαν η ιπποτική κυριαρχία (1309-1522), η τουρκοκρατία (1522-1912) και στη χρονική περίοδο 1912-1945 η ιταλική τυραννία.

Με την άνοδο στην εξουσία του φασισμού στην Ιταλία τον Οκτώβριο του 1922, ο Μουσολίνι αντιμετώπιζε το δωδεκανησιακό σύμπλεγμα, ως ιταλική, πλέον, κτήση και με διάφορα μέτρα προσπαθούσε να καταπνίξει το ελληνικό φρόνημα, ενισχύοντας και το καθολικό στοιχείο σε βάρος των ορθόδοξων.

Τό 1923 ο ᾽Ιταλός κυβερνήτης, τά πρῶτα διατάγματα πού ἔβγαλε εἶχαν ὡς στόχο τήν ἀπόπειρα ἀλλοίωσης τῆς ἐθνικῆς συνείδησης καί ἐξιταλισμοῦ τῶν Δωδεκανησίων.

Από τό 1926 ὁρίστηκε σχολικός κανονισμός βάσει τοῦ ὁποίου ἡ διδασκαλία τῆς ἰταλικῆς γλώσσας ἦταν υποχρεωτική.

Παράλληλα, ἔγινε προσπάθεια νά ἀποδυναμωθεῖ ἡ ᾽Ορθόδοξη ᾽Εκκλησία. Στήν ἀρχή μέ διάταγμα τοῦ 1926 ἡ ᾽Ορθόδοξη ἐκκλησία ἔχασε τήν ἐποπτεία τῶν κοινοτικῶν σχολείων.

Τό 1928 ἱδρύθηκε ἀρχιεπισκοπή τῆς Καθολικῆς ἐκκλησίας μέ ἕδρα τή Ρόδο κι ἀμέσως ἐνισχύθηκε ὁ ρόλος της στήν εκπαίδευση. Τήν ἐποχή ἐκείνη στά Δωδεκάνησα ὅπως εἶναι φυσικό ἡ διδασκαλία στά σχολεία γινόταν στήν ἰταλική γλώσσα μέ ἀποτέλεσμα τά ἑλληνόπουλα νά κινδυνεύουν νά μή μιλοῦν τά ἑλληνικά.

Τό γεγονός αὐτό δέν ἄφησε ἀμέριμνο τόν π. ᾽Αμφιλόχιο. ῾Η ἑλληνική του συνείδηση δέν τοῦ ἐπέτρεπε νά μείνει ἀδρανής γι᾽ αὐτό ἀποφάσισε νά κάνει ὅ,τι ἔκανε ἡ ἐκκλησία κατά τήν τουρκοκρατία˙ ἵδρυσε κρυφά σχολεῖα.

Μέ τήν προτροπή του δημιουργήθηκαν σέ ὅλα τά νησιά κατηχητικά σχολεῖα στά ὁποία τά ἑλληνόπουλα μαζί μέ τήν ὀρθόδοξη κατήχηση διδάσκονταν τήν ἐλληνική γλώσσα καί τήν ἱστορία.

Η μακαριστή Παιδαγωγός Μαρία Πετρούτσου γράφει γιά τήν περίοδο αὐτή:
«Συνδεθήκαμε ἰδιαίτερα μέ τόν π. ᾽Αμφιλόχιο καθῶς συνεργαστήκαμε στό «Κρυφό Σχολειό» ὅταν τό 1937 ἡ ᾽Ιταλική Κυβέρνηση κατάργησε τήν ῾Ελληνική Παιδεία καί στά σχολεῖα τά ῾Ελληνόπουλα τῆς Δωδεκανήσου διδάσκονταν μόνο τήν ᾽Ιταλική γλώσσα.

῾Ο Γέροντας ὑπῆρξε τότε γιά μένα τό στήριγμα, ὁ ἀπεσταλμένος τοῦ Θεού κι ὁ σοφός συμπαραστάτης. ῞Οταν ἡ δική μου συνείδηση ἐπαναστατοῦσε γιά τά ὅσα ἤμουν ὑποχρεωμένη νά λέω ἤ νά κάνω στό δημόσιο τότε Σχολεῖο, ὅταν ἄγρια τρικυμία ἀναστάτωνε τό εἶναι μου, ἔτρεχα στό Γέροντα νά βρῶ ἀνακούφιση. «Δέν ἀντέχω ἄλλο, Γέροντα!», τοῦ ἔλεγα μέ λυγμούς, «θά παραιτηθῶ!». 

᾽Εκεῖνος, μέ ἄκουγε ψύχραιμος, ἀλλά κατά βάθος ὑπέφερε μαζί μου. Μοῦ ἔλεγε: «῎Ε, ἔ! Νά παραιτηθεῖς, Μαρία! Νά μείνουν τά ἑλληνόπουλα μόνα τους μαζί μέ τούς ᾽Ιταλούς δασκάλους (ἤμουν ἡ μοναδική ἑλληνίδα στό δημόσιο σχολεῖο). ᾽Εσύ θά ἡσυχάσεις κι ἐκείνα δέν θά βλέπουν πιά ἕναν ἄνθρωπο δικό τους νά βρίσκεται κοντά τους!». ῎Ετσι, μέ βοηθοῦσε νά βλέπω τό βαθύτερο νόημα τοῦ σταυροῦ μου καί νά τόν αἰσθάνομαι ἐλαφρύτερο. 

῞Οταν ἦταν ἀργία, πήγαινα μέ τά παιδιά στήν ἐξοχή γιά νά μαζέψουμε χόρτα καί ἀγριολούλουδα, μέ σκοπό νά περάσουμε κι ἀπό τήν Μονή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ γιά νά τόν συναντήσουμε, νά τά συμβουλέψει, νά τά ἐξομολογήσει. 

῾Η Γερόντισσα τῆς Μονῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, Εὐστοχία, μᾶς μάθαινε τραγούδια ἐθνικοῦ καί θρησκευτικοῦ περιεχομένου καί

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ !! - MACEDONIA!!

https://youtu.be/fBUJ8v1D2sM

25 Σεπτεμβρίου 1837 . Με βασιλικό διάταγμα διατάσσεται 1) το κλείσιμο των Μοναστηριών. 2) Υποχρεωτικός αποσχηματισμός όλων των μοναζουσών που ήταν κάτω από 40 ετών. 3) Δέσμευση της κτηματικής περιουσίας των ιερών σκευών λατρείας, των εικόνων, βιβλίων, επίπλων κ.λ.π.

Τυχαία "πέσαμε" σε ένα κείμενο του αγωνιστή μοναχού π.Μωυσή (εκ Πρεβέζης),

δημοσιευμένο (εδώ)  ένα σχεδόν χρόνο πριν (Οκτώβριος 2017).

Διεκτραγωδούσε 

πως οι δυτικοί "κατέλαβαν" την πατρίδα μας μετά την επανάσταση,
πως κάποιοι ελάχιστοι πάλεψαν με νύχια και με δόντια να μην την παραδώσουν στους ξένους,
πως πραξικοπηματικά "κατέλαβαν" και την ηγεσία της Εκκλησίας ...,
και πως διώχθηκαν όσοι αντιστάθηκαν.

150 χρόνια μετά, η ιστορία,

τόσο προκλητικά όμοια επαναλαμβάνεται.
Τότε "έκλειναν" τα μοναστήρια και δέσμευαν τις περιουσίες τους.
Σήμερα με πρόσφατο νόμο μεταφέρουν τα ησυχαστήρια στην εξουσία των δεσποτάδων (δείτε εδώ), κατάσχοντας στην ουσία όλη την κινητή (χρήμα) και ακίνητη περιουσία τους και δεσμεύοντας και την πνευματική τους υπόσταση ώστε όποιος τολμήσει να αντιδράσει, να βρεθεί "στο δρόμο".

Δυστυχώς στην παρούσα χρονική συγκυρία κάλεσμα μετανοίας προς τον αποστατημένο Ελληνικό λαό

δεν ακούγεται. Οι δεσποτάδες μιλάνε για "αγάπη" για "ενότητα" και οικουμενικότητα" (καθώς μετράνε τα "μαύρα" χρήματα από τους ναούς, τα μοναστήρια και τα προσκυνήματα). Οι απειροελάχιστοι -πανελλαδικά- που τόλμησαν να ρισκάρουν τα πάντα και να αποτειχιστούν, διυλίζουν τον κώνωπα ψάχνοντας να βρουν διαφορές με άλλους αποτειχισμένους. 

Δυστυχώς στην εποχή μας σπανίζει η ύπαρξη πνευματικότητας 

ακόμη και στον χώρο των αποτειχισμένων (γι αυτό ο ένας δημόσια "εξευτελίζει" τον άλλον). Μπορεί να έχουν μάθει απ΄έξω τους Ιερούς Κανόνες και το Πηδάλιο και να ορκίζονται ότι το εφαρμόζουν καλύτερα από τους άλλους, αλλά απομακρύνθηκαν από την ουσία του ευαγγελίου. Όπως οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι.. Γι αυτό και αναρωτιούνται στο τέλος "που πήγαν οι πιστοί".  Όλοι βλέπουν τα λάθη των άλλων αλλά δεν αναγνωρίζουν ούτε ένα δικό τους λάθος . 

Αφθονούν επίσης -όπως και τότε 150 χρόνια πριν- οι "χαφιέδες". 

Πρόσωπα που κατορθώνουν να διαβάλουν έξυπνα διαδοχικά τους άλλους και να διασπούν συστηματικά κάθε προσπάθεια συνεννόησης αν και ορκίζονται ότι προσπαθούν για ακριβώς το αντίθετο. 

Άραγε θα μετανοήσουμε; 

Το ερώτημα φυσικά δεν το απευθύνουμε ούτε στον Βαρθολομαίο ούτε στους ευτραφείς δεσποτάδες μας : η κοσμική εξουσία δεν τους εμπνέει καμία ανάγκη αλλαγής. Γι αυτό και δεν θέλουν να ξεσηκωθούν οι Έλληνες. Γιατί ξέρουν ότι τότε θα κινδυνέψουν και τα δικά τους "μέγαρα". Τότε δεν θα μπορούν ούτε αυτοί να κυκλοφορούν στους δρόμους.

Το ερώτημα δεν το απευθύνουμε ούτε στους "επαγγελματίες" παπάδες μας. Αυτοί "βάρυναν", γέμισαν τις τσέπες τους, κι έμαθαν να παίζουν τόσο ωραία θέατρο στους πιστούς. 

Απευθυνόμαστε σε όλους εμάς: όσους υποτίθεται αποφασίσαμε να κρατήσουμε "Θερμοπύλες". 

Θα μετανοήσουμε; 

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός"

Ακολουθεί το εξαιρετικό κείμενο 

ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΘΕΛΟΝΤΕΣ ΕΥΣΕΒΩΣ ΖΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΙΗΣΟΥ 
ΔΙΩΧΘΗΣΟΝΤΑΙ

Μωυσής μοναχός εκ Πρεβέζης

Γιατί ενοχλεί τόσο πολύ το κήρυγμα της μετανοίας 

και της αληθείας του Ευαγγελίου τους κρατούντες δυναστικώς την σημερινή Ελλαδική Εκκλησία;
Τι είναι αυτό που τους κάνει αντί για ποιμένες να μεταστρέφονται σε λύκους απέναντι σε ένα απλό μοναχό και σε κάθε μοναχό, που αφιέρωσε ανιδιοτελώς την ζωή του για τον μόνον αληθινό Τριαδικό Θεό;
Ας κάνατε εσείς μαριονέτες της νέας τάξης το έργο του Θεού, αφυπνίζοντας, παρηγορώντας, και κατηχώντας έναν λαό αποστάτη αλλά και εγκαταλειμμένο από όλους εσάς τους μισθωτούς που ζείτε σε άλλο κόσμο!
Τότε και εγώ θα παρέμενα στο μοναστήρι της μετανοίας και όχι της υπακοής, όπως εσείς θέλετε να περάσετε στα υποσυνείδητά μας, με την νέα Θεολογία παπικού τύπου.

Αδελφοί μου χριστιανοί, αυτοί που διοικούν την σημερινή Εκκλησία είναι υπόδουλοι του Σιωνισμού, της φιλαυτίας, της φιλοδοξίας, της ματαιότητάς του κόσμου τούτου!

Δεν εξηγείται το μένος που έχουν στο πρόσωπό μου, επεμβαίνοντας και εμποδίζοντας με ακόμα και σε οικίες πιστών που με καλούν να ακούσουν λόγο Θεού, που τόσο πολύ το έχουν ανάγκη σήμερα. Τους έχουν απειλήσει μέχρι και ακοινωνησίας. Αλλά δεν καταλαβαίνουν τα προβατάκια του Χριστού ότι η ομολογία της πίστεως και η απομάκρυνση από τέτοιους ψευδοποιμένες είναι ‘’ανώτερη’’ από την Θεία Κοινωνία που θα πάρουν από τα αιρετικά τους χέρια.
Με αφορμή την νέα πρόσφατη παράνομη, αντιευαγγελική και αντισυνταγματική διακοπή της ομιλίας μου στην Θεσσαλονίκη από τους αιρετικούς οικουμενιστές, ομολογώ ότι θα συνεχίσω να κηρύττω το Λόγο του Θεού σε όσους μου το ζητούν, κάνοντας χρήση του νόμιμου δικαιώματος που μου παρέχει ο Θεός και οι νόμοι του κράτους, ως ελεύθερος Έλλην πολίτης και Ορθόδοξος μοναχός.

Θα καταλάβετε καλύτερα την διαφθορά της πίστεως από τους προσκυνουμένους γραικύλους, παραλληλίζοντας, την σημερινή εποχή με μια άλλη, σε ανάλογες καταστάσεις προδοσίας της πίστεως και της πατρίδος, της εποχής του Χριστοφόρου Παπουλάκου.

Και φυσικά η σημερινή αιρετική Εκκλησία δεν τον Αγιοποιεί (τα λείψανά του ευωδιάζουν στην Άνδρο), γιατί