Θέλω το παιδί μου να πηγαίνει σε ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟ σχολείο.

Αυτή είναι η πλύση εγκεφάλου της Νέας Τάξης...

Τα παιδιά μας θέλουν να τα πηγαίνουν σε ένα άφυλο, άθεο, απάτριδο, αντεθνικό, αντιχριστιανικό και παγκοσμιοποιημένο σχολείο όπου θα τους γίνεται ΜΟΝΟ πλύση εγκεφάλου στις εντολές της Νέας Τάξης.
Θα διδάσκονται σεξουαλική διαστροφή και διαφορετικότητα, (υποκριτικό) αντιρατσισμό, πολυπολιτισμικότητα, ελεύθερες εκτρώσεις, ευθανασίες, καύσεις νεκρών, θρησκειολογίες, περί του ξενόφερτου bullying, κλπ αηδίες της Νέας Τάξης.

Θα πρέπει να μαθαίνουν ότι οι λαθρομετανάστες είναι "πρόσφυγες" και μάλιστα παρόμοιοι με τους δικούς μας από την Μ. Ασία το 1922!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Και όπως διαπιστώνουμε η πλύση εγκεφάλου συμβαίνει σε κάθε σημείο της καθημερινής ζωής μας...
Ακόμα και στην στάση του λεωφορείου!!!!!

Ηρθε η ώρα να αντισταθούμε...
Θέλουμε τα ελληνόπουλα να πηγαίνουν σε ΕΛΛΗΝΙΚΑ σχολεία.
Να μαθαίνουν την ελληνική μας ιστορία και τα ανδραγαθήματα των ηρώων μας για να είναι περήφανα για τους προγόνους τους και να τους μιμούνται.
Να μαθαίνουν για τους αρχαίους μας προγόνους αλλά και την χιλιόχρονη αυτοκρατορία μας...
Να μαθαίνουν τα επιστημονικά επιτεύγματα των Ελλήνων και τον πολιτισμό τους.
Να μαθαίνουν να αγαπούν την Ελευθερία.
Να μαθαίνουν τα ήθη και τα έθιμα του Γένους μας.
Να μαθαίνουν την Ορθόδοξη Πίστη μας, τους Αγίους μας και τους μάρτυρες και εθνομάρτυρες.
Να μαθαίνουν να αγαπούν την ζωή και να σέβονται τον συνάνθρωπό τους.
Να μαθαίνουν την αξιοπρέπεια.
Να μαθαίνουν τα ιδανικά της φυλής μας.
Μόνο έτσι θα δημιουργήσουμε τους αυριανούς ελεύθερους Ελληνες.



Η σύγχρονη προδοτική εκπαίδευση παράγει νεοταξικά βλαμμένα που ενστερνίζονται πανεύκολα κάθε νέα αηδία που πλασάρει στην κοινωνία η Νέα Τάξη Πραγμάτων...
Άτομα χωρίς κριτική σκέψη και χωρίς ελεύθερη βούληση...
Άτομα που είναι έτοιμα να στοχοποιήσουν όποιον

Εσύ θα φύγεις για να δουλέψεις στο εξωτερικό; - ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ...

Είμαι νέος, με οικογένεια, έχω όλη την ζωή μπροστά μου... Λόγω επαγγέλματος έχω την δυνατότητα να φύγω, να δουλέψω στο εξωτερικό και να βγάλω καλά λεφτά...Είναι βλακεία να μην το κάνω όσο είναι ακόμα καιρός...
Να κάθομαι και να χαραμίζομαι εδώ στην ψωροκώσταινα...Πρέπει να φύγω για να εξασφαλίσω το μέλλον των παιδιών τουλάχιστον...Έτσι μου λένε οι φίλοι μου,οι κουμπάροι μου,οι συγγενείς μου...ΟΛΟΙ...

ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ...γιατί την γλυκιά μου μάνα, την Πατρίδα μου, δεν την λέω ψωροκώσταινα,την λέω ΕΛΛΑΣ και είναι ο πιο ευλογημένος τόπος επάνω στην γή...
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ...γιατί εδώ ο ουρανός είναι γαλάζιος και όλα τα τοπία με τις αντιθέσεις τους και τα χρώματα τους μοιάζουν σαν κάποια κρυμμένη γωνιά του παραδείσου...
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ...γιατί η ελληνική γλώσσα είναι η πιο όμορφη και ζωντανή γλώσσα του κόσμου...
ΟΧΙ ΔΕΩ ΘΑ ΦΥΓΩ...γιατί το λεξιλόγιο μας έχει την λέξη φιλότιμο...
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ...γιατί δεν έχω τίποτα απολύτως να ζηλέψω από τους κουτόφραγκους και απο τις δήθεν οργανωμένες, άχρωμες,άθεες κοινωνίες τους...Αυτοί έχουν να ζηλέψουν πολλά απο εμάς...
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ...γιατί δεν αλλάζω με τίποτα στον κόσμο την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία στην ενορία μου και την κοινή συζήτηση με τον πνευματικό μας και τα πνευματικά μας αδέρφια στο αρχονταρίκι μας....
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ...γιατί η Πατρίδα μας μοσχοβολάει ΧΡΙΣΤΟ και ΘΥΣΙΑ...
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ... γιατί για Πατρίδα δεν λογαριάζω τους πολιτικούς οι οποίοι την έχουν προδώσει. Για Πατρίδα λογαριάζω αυτούς που έδωσαν το αίμα τους και την Ζωή τους για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι...
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ...γιατί εδώ έχουμε για ρίζες μες τη γή θαμμένους τους προγόνους, κείνους που κείτονται νεκροί στσ'αγκάλες του χωμάτου μα ζούνε μες στις φλέβες μας στη ζεστασιά του αιμάτου....[ποίημα Γ.ΚΑΡΑΤΖΗ]
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ...γιατί εδώ το χώμα που πατώ είναι ποτισμένο με αίμα και δάκρυα...
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ...γιατί εδώ το χώμα δεν το λέμε χώμα,το λέμε ΜΗΤΡΑ που γεννάει ΖΩΗ Αθάνατη, Άυθαρτη,Αιώνια...
ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΑ ΦΥΓΩ...γιατί θέλω να είμαι εδώ όταν θα έρθει εκείνη η άγια ώρα που θα μας καλέσει η Πατρίδα και όλοι οι ΕΛΛΗΝΕΣ μαζί αψηφώντας τα

5 Ιουλίου 2015: Οι Έλληνες είπαν ένα ακόμη ΟΧΙ !

Εκφράζουμε την χαρά μας που οι Έλληνες απέδειξαν μία ακόμη φορά ότι δεν εκβιάζονται από κανέναν ξένο δυνάστη ή ντόπιο δοσίλογο. Οι Έλληνες έχουν ακόμη περηφάνια, απέδειξαν ότι προτιμούν να πεθάνουν νηστικοί, παρά να σκύψουν το κεφάλι.

Παρά τον ωμό εκβιασμό, τις κλειστές τράπεζες, τις ουρές στα ATM, παρά την πλύση εγκεφάλου νυχθημερόν από όλα τα ΜΜΕ, οι  Έλληνες αρνήθηκαν να παραμείνουν ραγιάδες. Αρνούνται να μεταβιβάσουν τα χρέη στα παιδιά τους και να υποθηκεύσουν την πατρίδα τους. Αρνούνται την οικονομική καταστροφή αλλά κυρίως την ηθική παρακμή που έφερε η άνευ όρων αφομοίωση μας από την Ευρώπη.

Εύγε αδέρφια!!
Έστω και μέσα από αυτό το μικρό δίλημμα, αποδείχθηκε ότι ο ελληνικός λαός έχει ακόμη ψυχή!
Άξιοι απόγονοι των προγόνων μας!

Συγχαίρουμε όλους τους φορείς, πρόσωπα, bloggers, ηγουμένους, μοναχούς, μοναστήρια, δασκάλους που στήριξαν τον αγώνα για το ΟΧΙ, για να κρατήσουμε την πατρίδα μας αδέσμευτη.

Αξίζει να θυμηθούμε τις τοποθετήσεις όλων των παραπάνω (ξεπερνούν τους 30, και θα ενημερώνουμε διαρκώς τη λίστα):
http://opaidagogos.blogspot.gr/2015/07/blog-post_1.html#more

Διευκρίνηση για την ταυτότητα του Ιστολογίου μας

Από τον Αύγουστο 2012, η Ομάδα εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός" έπαψε να υφίσταται με την αρχική της δομή.

Τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, το παρόν Ιστολόγιο διατηρήθηκε προσωρινά από τον δημιουργό του και αργότερα παραχωρήθηκε η διαχείριση του Ιστολογίου σε εξ' ολοκλήρου νέα συντακτική ομάδα. Στην ομάδα δεν υπάρχει κάποιος ανώτερος, υπεύθυνος ή επίσημος διαχειριστής. Τα μέλη αναρτούν με δική τους προσωπική ευθύνη ενδιαφέροντα θέματα με μοναδική προϋπόθεση, να συμφωνούν με τις γενικές αρχές και τα ιδανικά που πρεσβεύει το ιστολόγιο. Τα υπάρχοντα μέλη της συντακτικής ομάδας, συναποφασίζουν από κοινού, αμεσοδημοκρατικά, για την είσοδο νέων συντακτών.

Το ιστολόγιο εμπλουτίζεται με υλικό -εκπαιδευτικό ή ευρύτερου προβληματισμού- που λαμβάνουμε από συναδέλφους και από φιλικά ιστολόγια.

Αν κάποιος συνάδελφος επιθυμεί να συμμετέχει στην συντακτική μας ομάδα και να αναρτά κείμενα, αρκεί να μας στείλει μερικά ενδεικτικά κείμενά του και το προφίλ του ως blogger, στο εμαιλ μας (δεν απαιτείται επωνυμία, αρκεί ένα έγκυρο προφίλ και μια παρουσία στο διαδίκτυο τουλάχιστον 1 έτους).

Δάσκαλε, η πατρίδα, μας καλεί σε νέο αρματολίκι

Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος Κιλκίς

Τι ήταν οι αρματολοί; Έλληνες, πολεμιστές ατρόμητοι, που δεν «έκατσαν φρόνιμα, να γίνουν νοικοκύρηδες», αλλά πολεμούσαν την Τουρκιά «ψηλά στα κορφοβούνια».  

Και επειδή οι «μωχαμετάνοι» δεν μπορούσαν να τους εξοντώσουν, τους ανέθεταν την τήρηση της ασφάλειας και της ειρήνης σε δυσυπότακτες περιοχές. Λάμβαναν «μιστούς» και δώρα από τους Τούρκους, συνεργαζόμενοι δήθεν μαζί τους, αλλά, συν τω χρόνω, μαζί με τους Κλέφτες, (δυσδιάκριτοι οι ρόλοι, γι’ αυτό Κλεφταρματολοί), χρησίμευσαν ως η βάση της εθνικής εναντίον των τυράννων Επανάστασης, στάθηκαν η «μαγιά» της λευτεριάς μας. Αρματολοί υπήρξαν τα λιοντάρια του Εικοσιένα, όπως το επιμαρτυρεί και το δημοτικό τραγούδι: «Του Αντρούτσου η μάνα χαίρεται / του Διάκου καμαρώνει / γιατί έχουνε γιους αρματολούς και γιους καπεταναίους…». 
 

Σήμερα ζούμε μια νέα Τουρκοκρατία, ύπουλη και δολερή. Η «οικονομία» του Θεού και το καριοφίλι των Κλεφταρματολών, μας λευτέρωσε και νεκραναστήθηκε η ματοκυλισμένη Πατρίδα μας. Η οικονομία των τωρινών προσκυνημένων στις διεθνείς συμμορίες, ακυρώνει στην ουσία την Ευλογημένη Επανάσταση. Υποδουλωνόμαστε, όχι επειδή ηττηθήκαμε σε πόλεμο, αλλά διότι προδίδουν την Πατρίδα οι ανθρωποκάμπιες που υποδύονται τους κυβερνήτες. Παρένθεση: Όλα, μα όλα, οφείλονται στην έλλειψη φιλοπατρίας. «Όσω πλεονάζεις τω πλούτω, τοσούτο ελλείπεις τη αγάπη», έλεγε ο Μέγας Βασίλειος. Αυτό ισχύει και για την αγάπη και το σέβας προς την πατρίδα. Από την μια έχουμε τους μπουκωμένους από καταθέσεις «σωτήρες» του κυβερνητικού συνασπισμού και από την άλλη, τα αντιπολιτευτικά ναυάγια του εθνομηδενισμού και της κακολόγου εκκλησιομαχίας. Και στη μέση ο λαός να επαιτεί, να αυτοκτονεί και να αφήνει τα καλύτερα παιδιά του να λεηλατούνται από τα «ξένα»... Γράφει στα απομνημονεύματά του ο στρατηγός Μακρυγιάννης, σε στιγμή που ξεχείλιζε η καρδιά του από πόνο για την φτωχή μάνα μας, την Πατρίδα. «Σύρε, πες του, όποιος είναι αυτός οπού θα βάλη τα χρήματα, όχι αρχηγόν τον κάνω καμπούλι (=τον δέχομαι), διά την αγάπη της πατρίδος μου, αλλά όπου κατουράγει να μου δίνη να πίνω εγώ το κάτρο· το κάνω αυτό και του το δίνω ενγράφως». (σελ. 483, εκδ. «Ζαχαρόπουλος»). Διαβάζεις και δακρύζεις. Το «κάτρο» του λαού έπρεπε να πίνουν όλα αυτά τα καθάρματα, που πλούτισαν εις βάρος του...

Μιας και σήμερα, όπως προείπα, βιώνουμε την νέα Τουρκοκρατία, για να σωθεί ο τόπος, για να απομείνει μαγιά, η λύση είναι να μιμηθούμε τους ηρωικούς ραγιάδες: Το πνευματικό αρματολίκι. Και αναφέρομαι στους συναδέλφους και αδελφούς εν Χριστώ, δασκάλους. Τι εννοώ;  Έρχεται η λεγόμενη αξιολόγηση. Όλοι συμφωνούν ότι πρέπει και ο δάσκαλος, ο καθηγητής, να αξιολογείται, να κρίνεται, ώστε να αποπέμπονται από την τάξη οι ακατάλληλοι και ράθυμοι. Συμφωνώ. Παρεισέφρησε πολλή μετριότητα, άνθρωποι κυριολεκτικώς επικίνδυνοι για σχολική αίθουσα. (Επί ΠΑΣΟΚ, την δεκαετία του ’80, περίπου 20.000 δάσκαλοι μετεγγράφησαν από πανεπιστήμια της Γιουγκοσλαβίας, στις ημέτερες παιδαγωγικές ακαδημίες. Θυμάμαι στην Θεσσαλονίκη «περάσαμε» τριακόσιοι, και την ημέρα της ορκομωσίας ήμασταν πάνω από χίλιοι πεντακόσιοι. Ήταν η εποχή του Ανδρέα, όπου θυσιάζονταν τα πάντα και γίνονταν τα πάντα, αρκεί να εξασφαλιζόταν η παραμονή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία για μια ακόμη τετραετία. Βεβαίως, αρκετοί εξ αυτών των επήλυδων, στην πορεία εξελίχθηκαν σε λαμπρούς δασκάλους. Δεν παύει όμως να αποτελεί αδικία, δηλωτική της βορβορώδους ευτέλειας και της αίσθησης πως όλα επιτρέπονταν άνω ορίων και χαλινού, με λίγα λόγια το κράτος ΠΑΣΟΚ).Η αξιολόγηση, λοιπόν και κατ’ αρχήν, είναι σωστή. Θα «κοσκινιστεί», θα ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι, με στόχο «την βελτίωση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της εκπαίδευσης», σύμφωνα με τις αφόρητες κοινοτοπίες του σχεδίου αξιολόγησης του υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού, Αθλητισμού, Νέας Γενιάς, δία βίου Μάθησης, Αναρρήσεως των Αιχμαλώτων, ευφορίας των καρπών της Γης και λοιπά συνοδευτικά....

Αλλού όμως είναι το πρόβλημα.

Πρώτον: Όλοι μας υποψιαζόμαστε, ότι η αξιολόγηση, στην νυν συγκυρία, είναι το κέλυφος, κάτω από το οποίο κρύβεται η απαίτηση της συμμορίας («τρόικας») για μαζικές απολύσεις εκπαιδευτικών.

Δεύτερον: σε συνάφεια με το προηγούμενο. Λιγότεροι δάσκαλοι σημαίνει λιγότερα σχολεία, ο ανομολόγητος στόχος τους. Θα κλείσουν και άλλες εκπαιδευτικές μονάδες, ιδίως σε απομακρυσμένες και ακριτικές περιοχές, οι οποίες θα μεταβληθούν σε γηροκομεία, εύκολη λεία ανεξέλεγκτων συμμοριών.

Τρίτον: Η αξιολόγηση αποτελείται από δύο σκέλη. Την διοικητική από τον διευθυντή, η οποία, λίγο έως πολύ, γίνεται. Και την εκπαιδευτική, από τον οικείο σχολικό σύμβουλο· με λίγα λόγια ο σχολικός σύμβουλος θα ελέγχει τι διδάσκεις στην τάξη. Είναι γνωστό, ότι οι σχολικοί σύμβουλοι -πλην ελαχίστων τιμητικών εξαιρέσεων- είναι «προοδευτικής» κοπής, φερέφωνα του υπουργείου, που «παίρνουν γραμμή και μπαίνουν στην γραμμή».

Άρα κραδαίνοντας τον πέλεκυ της κακής βαθμολογίας, ίσως και απόλυσης, θα εξαναγκάζουν τους δασκάλους να αυτολογοκρίνονται, να συμμορφώνονται με τις οδηγίες της εξουσίας και να σιωπούν. Αυτό ακυρώνει το θεμέλιο, το υπόβαθρο της Παιδείας, την ελευθερία του λόγου και της σκέψης.

Τέταρτον: Πολλοί εκπαιδευτικοί, τρομοκρατημένοι, θα αναπτύξουν γλοιώδη συμπεριφορά προς τους αξιολογητές, θα

"Σώπα. ΜΗΝ μιλάς"

Πολλές φορές στη ζωή μας βρισκόμαστε σε δίλημμα . Βλέπουμε την αδικία. Συνήθως αυτοί που αδικούνται είναι οι ασθενείς, οι αδύναμοι, οι κατατρεγμένοι.
Και τότε τι κάνουμε;;;
Υπερασπιζόμαστε απερίφραστα το δίκαιο όπως έκανε ο Χριστός σε όλη τη ζωή του ή σιωπούμε για να "κρατήσουμε τις ισορροπίες" και να "μην μπλέξουμε"...


Ως καθηγητές αλλά και ως Ορθόδοξοι πιστοί καλούμαστε καθημερινά να απαντήσουμε σε αυτή την πρόκληση. Πριν λίγες μέρες μια χούφτα πιστοί έδωσαν την δική τους απάντηση (εδώ).

Το βίντεο μας θέτει όλους προ των ευθυνών μας :

Η ταυτότητά μας

ΟΜΑΔΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

«Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ»

Εἴμαστε μιά ὁμάδα ἐκπαιδευτικῶν ὅλων τῶν βαθμίδων. Καλύπτουμε ὅλες τίς ειδικότητες καί ὑπηρετοῦμε σέ διάφορες θέσεις. Κοινό μας γνώρισμα εἶναι πώς πιστεύουμε στόν Χριστό καί ἀγαποῦμε τήν Ἑλλάδα.

Ἐπιθυμοῦμε βαθύτατα ὄχι μόνο νά μήν ἀπεμπολήσουμε τήν μακραίωνη ἑλληνορθόδοξη πολιτισμική μας παράδοση καί νά μήν ἀρνηθοῦμε τή βαρειά πνευματική μας κληρονομιά, ἀλλά καί νά τήν μεταλαμπαδεύσουμε στούς νέους μας, στούς μαθητές μας.
Μέσα στήν παραπαίουσα ἐποχή στήν ὁποία ζοῦμε, ἐποχή κατά τήν ὁποία ἀσύστολα ἀπαξιώνονται ὅλες οἱ ἀξίες πού στήριξαν γιά χιλιετίες τόν Ἑλληνισμό, ἐποχή πού ἡ ἰδεολογική δικτατορία τῶν κάθε κατηγορίας ὀλίγων ὑποχρεώνει σέ σιγή καί νάρκη τούς πολλούς, πού περιχαρακώνονται στόν ἑαυτό τους καί στά βασανιστικά τους προβλήματα, νιώθουμε ἐπάνω μας βαριά τήν εὐθύνη γιά τή νέα γενιά, τήν ἀνερμάτιστη καί ἐγκαταλελειμμένη.
Τή γενιά πού θεωρεῖ τό σχολεῖο ἄχρηστο. Ἄν δέν τό ἀπορρίπτει ἐντελῶς, εἶναι γιατί δέν βρέθηκε ἀκόμη ἄλλος τρόπος πού νά ἀνελίσσεται κανείς ἐπαγγελματικά καί κοινωνικά παρακάμπτοντάς το. Ἀλλά νιώθουμε εὐθύνη καί γιά τή στήριξη τοῦ συναδέλφου ἐκπαιδευτικοῦ.

Εἶχε γράψει πρίν ἀπό πολλά χρόνια ὁ κορυφαῖος φιλόλογος Ἰωάννης Κακριδῆς: «Ὅταν ἔλθει σ’ ἕναν λαό ὁ καιρός κι ἕνας θεσμός χάσει τήν ἐπαφή του μέ τό θεῖο, ἡ ἀπώλεια μέσα στήν κοινωνική ὁμάδα θά εἶναι ἀνεπανόρθωτη». Ζοῦμε σέ μέρες πού τά λόγια αὐτά καθημερινά ἐπαληθεύονται.
Τό δυστύχημα εἶναι πώς ὑπῆρξαν , ἀλλά καί ὑπάρχουν, συνάδελφοι στά σχολεῖα μας πού ἀπό χρόνια ἐργάσθηκαν καί ἐξακολουθοῦν νά ἐργάζονται γιά νά χαθεῖ μέσα στίς ψυχές τῶν παιδιῶν ἡ ἐπαφή αὐτή.
Ἐμεῖς ἐπιθυμοῦμε νά τούς φέρουμε κοντά μας, ώστε μαζί να διαπαιδαγωγήσουμε τή νεότητα μέ πρότυπο τόν Χριστό. Μέ ἕνα προσκλητήριο γεμάτο πόνο καί ἀγάπη πρός ὅλους ἀνεξαιρέτως. Γιά τό κοινό καλό. Ποτέ δέν εἶναι ἀργά.
Μέ πολλή ἐργατικότητα –ξεχασμένη ἀρετή κι αὐτή –καί ἐντιμότητα τό κλίμα θά ἀναστραφεῖ.
Ἀρκεῖ ὅλοι μας νά παλαίψουμε, ἀναθεωρώντας καμιά φορά, ἄν χρειασθεῖ, τά παλιά λανθασμένα στερεότυπά μας.
Τά ἑλληνοχριστιανικά μας πρότυπα εἶναι σωτήρια καί ἀνθεκτικά. Τό εἶχε παραδεχθεῖ ἀπό τά τέλη ἀκόμη τοῦ 19ου αἰώνα κορυφαῖος Γερμανός φιλόλογος καί φιλόσοφος: «Ὁτιδήποτε φαινομενικά πρωτότυπο καί ἄξιο θαυμασμοῦ δημιουργοῦσε ὁ δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός ἔχανε χρῶμα καί ζωή στή σύγκρισή του μέ τό ἑλληνικό πρότυπο, συρρικνωνόταν, κατέληγε νά μοιάζει μέ φθηνό ἀντίγραφο».

Μέσα στό πλαίσιο αὐτό θά κινηθοῦμε. Ὁ διαδικτυακός μας χῶρος θά εἶναι ἀνοιχτός γιά ὁποιαδήποτε δημοσίευση σχετική μέ τήν ἐκπαίδευση. Γιά ἀνταλλαγή χρήσιμων ἀπόψεων μεταξύ τῶν ἐκπαιδευτικῶν σέ θέματα πρακτικά καί θεωρητικά, ἐπίκαιρα ἀλλά καί διαχρονικά. Γιά παροχή βοήθειας σέ μαθητές· καί ὄχι μόνο ἐπάνω στά μαθήματα. Γιά ὁδηγίες πρός τούς γονεῖς σέ θέματα σχολικά καί παιδαγωγικά. Γιά ὁτιδήποτε καλό τό ὁποῖο θά μποροῦσε νά φανεῖ χρήσιμο στήν ἐκπαιδευτική πράξη καί σέ κάθε γνωστικό ἀντικείμενο. Φυσικά, πάντοτε μέσα σέ κλίμα εὐπρέπειας, ἀγάπης καί σεβασμοῦ πρός ὅλους.
Ὁ Θεός ἄς εὐλογήσει τήν προσπάθειά μας.

Χρειαζόμαστε την άποψή σου. Απαντήστε σε 6 ερωτήσεις.

Αγαπητοί συνάδελφοι

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2011 ανακοινώσαμε την έναρξη της προσπάθειάς μας και απευθύναμε το πρώτο μας κάλεσμα μέσω του διαδικτύου.

Τρεισήμισι μήνες αργότερα θα θέλαμε να ακούσουμε ΕΣΑΣ 

τους συναδέλφους που κατά εκατοντάδες επισκέπτονται καθημερινά το ιστολόγιό μας, 

αλλά κυρίως όσους συμμετείχαν έστω κ μία φορά σε κάποια από τις συναντήσεις μας.

Θέλουμε να αξιολογήσετε την πορεία μας. Χρειαζόμαστε τις δικές σας σκέψεις, τις δικές σας προτάσεις. 

Σε όλα τα παραπάνω μπορείτε να μας απαντήσετε είτε με κάποιο κείμενο είτε –για λόγους ταχύτητας και ομαδοποίησης των απαντήσεων επιλέγοντας την απάντηση που σας εκφράζει περισσότερο από τις αντίστοιχες ερωτήσεις κλειστού τύπου.

Παρακαλούμε λοιπόν κάθε δάσκαλο και εκπαιδευτικό να μας στείλει τις σκέψεις του αναφορικά με




1) Τη συχνότητα των συναντήσεών μας

Α. Κάθε 2 μήνες 

Β. Μία φορά το μήνα   

Γ.Κάθε 2 εβδομάδες 

Δ. Κάθε εβδομάδα 

Ε. Άλλη πρόταση

2) Το χώρο συνάντησης

Α. εντός του ναού 

Β. σε αίθουσα-δωμάτιο  χωρητικότητας 20-25 ατόμων 

Γ. σε αίθουσα  κάτω από το ναό 

Δ. Υποδείξτε μας κάποιο άλλο χώρο 

3) Το είδος της συνάντησης που θα είχε μεγαλύτερη σημασία για εσάς

Α. Λατρευτικές συνάξεις (αγρυπνία ή εσπερινός) 

Β. Συναντήσεις προβληματισμού, ανταλλαγής απόψεων και σύνδεσης των μελών  

Γ. Παρουσιάσεις θεμάτων από εισηγητές   

Ε. διοργάνωση ημερίδων-συνεδρίων 

ΣΤ Οργάνωση-Συμμετοχή σε αγωνιστικές δράσεις όταν προκύπτουν οι κατάλληλες συνθήκες 

Ζ. Άλλη πρόταση

4)  Την ημέρα και ώρα συνάντησης

Α. κάποια Καθημερινή πχ 6μμ-8μμ

Β. Παρασκευή απόγευμα

Γ. Σάββατο πρωί

Δ. Σάββατο απόγευμα

Ε. Κυριακή πρωί

ΣΤ. Κυριακή απόγευμα

5) Αν υιοθετήσουμε την πρόταση σας (για τον χώρο, ημέρα και ώρα και σκοπό της συνάντησης), θα προσέρχεστε;

Α. Ναι, πάντα

Β. Τις περισσότερες φορές, όταν μπορώ

Γ. Κάποιες φορές, αν με βολέψει

Δ. Όχι  (αν δεν σας πειράζει εξηγήστε γιατί)

6) Στους 3μιση μήνες παρουσίας μας τι δεν σας άρεσε, που εντοπίζετε τις αδυναμίες μας;

Παρακαλούμε στείλτε τις απαντήσεις σας στο εμαιλ μας opaidagogos@gmail.com . 

Διαφορετικά μπορείτε να αφήσετε  τις σκέψεις σας στα ΣΧΟΛΙΑ της παρούσας ανάρτησης (ακόμη και ως ανώνυμοι χρήστες).

Οι απαντήσεις σας θα καθορίσουν σημαντικά την πορεία μας. 

Ευχαριστούμε προκαταβολικά για τη συμμετοχή σας.

Φόρμα απαντήσεων

1.

2. 

3. 

4. 

5. 

6.

Σε κάθε ερώτηση μπορείτε να επιλέγετε ακόμη και περισσότερες από μία απαντήσεις.