Η διακοπή μνημοσύνου και η αποτείχιση του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά (π.Ματθαίος Βουλκανέσκου)

10.000 Έλληνες Ορθόδοξοι ιερείς στην Ελλάδα 

κ ποιος ξέρει πόσοι ακόμη ιερείς σε Κύπρο κ σε όλη την Οικουμένη

 

Με πραγματικά καλό μισθό και άπειρα «τυχερά» (από τρισάγια στα μνήματα, χρήματα από τα πρόσφορα, από αγιασμούς κ ευχέλαια, από βαπτίσεις, κηδείες, μνημόσυνα, γάμους κλπ).

 

Είδατε πολλούς να παίρνουν θέση για την παράνομη και αντικανονική ΔΙΚΗ του μητροπολίτη Πάφου Τυχικού;

Είδατε κάποιον να αντιδρά στην αντίστοιχη ΑΔΙΚΗ και παράνομη «ΔΙΚΗ» (3λεπτη συνάντηση) του π.Δήμου Σερκελίδη με τον τοποτηρητή Πάφου Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο; 

 

Σιωπή.

Μην χάσουμε την βόλεψή μας,

μην χάσουμε την ενοριούλα μας και την ησυχία μας,

μην χάσουμε «τα πνευματικοπαίδια μας» (ο διάβολος πάντα θα βρίσκει προφάσεις). 

 

Κι οι απειροελάχιστοι ομολογητές μπροστά στην λαίλαπα της αίρεσης του οικουμενισμού, μένουν ανυπεράσπιστοι κ μόνοι.

«Ουαί υμίν ...»

 

Ακολουθεί η δημόσια τοποθέτηση του Ρουμάνου π.Ματθαίου Βουλκανέσκου:

Με βάση την εμπειρία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, σχολιάζει την δίωξη του μητροπολίτη Τυχικού.

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=1OF4IELk8E4

«Η διακοπή κοινωνίας του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και η συνοδική αναθεματική του καταδίκη Κατά τον 14ο αιώνα, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, υπερασπιστής της Ορθόδοξης θεολογίας του φωτός της Χάριτος και των ιερών ησυχαστικών παραδόσεων, 

ήλθε σε ανοιχτή σύγκρουση με τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα, ο οποίος στήριζε τις καινοφανείς και αιρετικές διδασκαλίες του Βαρλαάμ και των οπαδών του. 

Ο Άγιος, διακρίνοντας την απόκλιση από την Ορθόδοξη Πίστη, διέκοψε την εκκλησιαστική κοινωνία με τον Πατριάρχη, πράξη γνωστή στους Πατέρες ως διακοπή μνημοσύνου.  

Η θαρραλέα αυτή πράξη, βασισμένη στο Άρθρο 15 της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ερμηνεύτηκε από την εκκλησιαστική αρχή της εποχής ως απείθεια. 

Κατόπιν τούτου, ο Άγιος Γρηγόριος αναθεματίστηκε συνοδικώς, μαζί με όσους είχαν την ίδια φρόνηση και συμμετείχαν στη λεγόμενη “παλαμική μερίδα”.

 Η σύνοδος αυτή, ωστόσο, δεν είχε οικουμενικό κύρος, και οι αποφάσεις της αναιρέθηκαν αργότερα όταν η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνώρισε επισήμως τον Παλαμισμό ως αυθεντική έκφραση της πατερικής πίστεως.  

Η στάση του Αγίου αποδεικνύει πως η κοινωνία με τον εκάστοτε Πατριάρχη δεν είναι από μόνη της εγγύηση της Ορθοδοξίας, και ότι η ενότητα με την Εκκλησία δεν στηρίζεται σε πρόσωπα, αλλά στην αλήθεια της Πίστεως.»

 

 

 Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

Η μητρόπολη Κυθήρων συμπαραστέκεται στον διωκόμενο ιερέα π. Ματθαίο Βουλκανέσκου

«η συμμετοχή στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών, 

η μη καταδίκη των αιρέσεων των κειμένων της ψευδοσυνόδου της Κρήτης του 2016, 

οι Συμφωνίες του Chambesy (1989, 1990 και 1993), 

και η συνοδική δήλωση του Νοεμβρίου 1991 περί διακοινωνίας με τους Μονοφυσίτες, 

η μη εκφώνηση των αναθεμάτων κατά πασών των αιρέσεων 

και η αποδοχή του «βαπτίσματος» των ετεροδόξων εν ονόματι της Αγίας Τριάδος».

(απόσπασμα από την επιστολή του μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ, την 9η Απριλίου 2025,
προς τον π.Ματθαίο Βουλκανέσκου,
ο οποίος διέκοψε την μνημόνευση του οικείου επισκόπου του).

 

Η επιστολή του μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ (την 9η Απριλίου 2025), ένα ηχηρό ράπισμα, στην παναίρεση του Οικουμενισμού που δυστυχώς σιγά σιγά και μεθοδικά, έχει εισχωρήσει παντού.

Μία ακόμη ορθόδοξη ομολογία-παρηγοριά στα έσχατα χρόνια που όπως φαίνεται ζούμε.

Η επιστολή μεταφρασμένη στα αγγλικά (από την ιστοσελίδα της ενορίας του π.Ματθαίου, που βρίσκεται στο Liverpool της Αγγλίας, εδώ):

 

 Προηγήθηκε η ανάρτησή μας:

Άραγε, στις μέρες μας, υπάρχουν αληθινοί ορθόδοξοι επίσκοποι;

 

Αντίστοιχη 4σέλιδη επιστολή στον διωκόμενο π.Ματθαίο Βουλκανέσκου,
έστειλε και ο ομότιμος καθηγητής Πατρολογίας του ΑΠΘ π.Θεόδωρος Ζήσης
(δείτε την πρωτότυπη επιστολή και την μετάφρασή της στα αγγλικά εδώ και διαβάστε την στα ελληνικά εδώ ή εδώ)

 

Προηγήθηκε ομολογητική επιστολή του ορθοδόξου Αρχιεπισκόπου Ουγγένης και Νησπορένης (Ungheni and Nisporeni) Πέτρου από τη Μολδαβία,

• ο οποίος αφού τεκμηριώνει με αδιάσειστα στοιχεία τα λάθη του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη (ενδεικτικά δέχεται να μεταλάβει αιρετικούς-μονοφυσίτες!  δέχεται το βάπτισμα των αιρετικών ως έγκυρο! κλπ), 
• τον καλεί να ανακαλέσει την απόφασή να κληθεί σε εκκλησιαστικό δικαστήριο ο αγωνιστής π.Ματθαίος Βουλκανέσκου (Matthew (Ion-Valentin) Vulcănescu), ο οποίος καθαρά για λόγους ορθοδόξου πίστεως διέκοψε την μνημόνευση του οικείου επισκόπου Σιλουανού  της Orthodox Christian Archdiocese of the British Isles and Ireland, του Πατριαρχείου Αντιοχείας.
  

Διαβάστε την εδώ.

 

Για την αποτείχιση-διακοπή μνημόνευσης του π.Ματθαίου Βουλκανέσκου, διαβάστε εδώ

 

Ομάδα εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»
https://opaidagogos.blogspot.com/2025/04/blog-post_15.html

Άραγε, στις μέρες μας, υπάρχουν αληθινοί ορθόδοξοι επίσκοποι;

Χθες, ανακοινώνοντας την κοίμηση του μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής κ Κονίτσης Ανδρέα (εδώ),
θέσαμε το ερώτημα:
έχουν απομείνει άλλοι πραγματικά ορθόδοξοι επίσκοποι;



Με μεγάλη χαρά διαβάσαμε ομολογητική επιστολή ορθοδόξου επισκόπου,

• ο οποίος αφού τεκμηριώνει με αδιάσειστα στοιχεία τα λάθη του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη (ενδεικτικά δέχεται να μεταλάβει αιρετικούς-μονοφυσίτες!  δέχεται το βάπτισμα των αιρετικών ως έγκυρο! κλπ), 
• τον καλεί να ανακαλέσει την απόφασή να κληθεί σε εκκλησιαστικό δικαστήριο ο αγωνιστής π.Ματθαίος Βουλκανέσκου (Matthew (Ion-Valentin) Vulcănescu), ο οποίος καθαρά για λόγους ορθοδόξου πίστεως διέκοψε την μνημόνευση του οικείου επισκόπου Σιλουανού  της Orthodox Christian Archdiocese of the British Isles and Ireland, του Πατριαρχείου Αντιοχείας. 

 

Το παράλογο -και συνάμα αντικανονικό- είναι ότι ο μητροπολίτης που εγκαλείται για ζητήματα τήρησης της ορθοδόξου πίστεως, θέλει να δικάσει ο ίδιος αυτό το δικαστήριο -για να καταδικάσει τον π.Ματθαίο Βουλκανέσκου!

 

Το κείμενο στα αγγλικά πραγματικά κατακεραυνώνει όλες τις οικουμενιστικές κινήσεις και την αποκαλούμενη «βαπτισματική θεολογία» (η οποία ουσιαστικά υιοθετήθηκε από την ψευδοΣύνοδο στο Κολυμπάρι αναγνωρίζοντας έγκυρο βάπτισμα σε αιρετικούς! συνεπώς και έγκυρη ιεροσύνη σε αυτούς!!!).

 

 

 

  

 "...who have always received all the heterodox into the Church 
through the one and unique Orthodox Baptism ..."

Κατεβάστε την 3σέλιδη επιστολή, από εδώ

Σε μια εποχή που κυριαρχεί η απογοήτευση,

που μετά το crash-test των απαγορεύσεων και των υποχρεωτικοτήτων μέσω του κορονοϊού, μέσα από τις οποίες αποδείχθηκε ότι ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ιερείς, ιερομόναχοι κλπ στάθηκαν όρθιοι,
και με την επικείμενη επιβολή της «κάρτας του πολίτη» και ενός και μοναδικού «προσωπικού αριθμού» σε κάθε πολίτη (γράψαμε εδώ),

πολλοί ορθόδοξοι πιστοί αναρωτιούνται :
και τώρα τι κάνουμε; υπάρχουν ορθόδοξοι επίσκοποι;

έρχεται η θεία παρέμβαση και αποδεικνύει ότι ΥΠΑΡΧΟΥΝ

Όπως και ο Κυθήρων Σεραφείμ,
όπως και ο Κονίτσης Ανδρέας που όπως αναφέρθηκε εδώ λίγο καιρό πριν την κοίμηση του είχε κάνει ορθόδοξη ομολογία ενάντια στον Οικουμενισμό.
Όπως ο Πάφου Τυχικός, που αρνείται να δεχθεί «δώρα» αιρετικών-παπικών και γι αυτό έχει πέσει στην δυσμένεια του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου (δείτε εδώ και εδώ).
Όπως ο -κεκοιμημένος- Μητροπολίτης Ράσκας καὶ Πριζρένης Αρτέμιος στη Σερβία (δείτε εδώ, εδώ, εδώ).
Όπως ο Αρχιεπίσκοπος Ουγγένης και Νησπορένης (Ungheni and Nisporeni) Πέτρος, στη Μολδαβία, όπως αναδεικνύουμε σήμερα.

Όπως και τόσοι άλλοι που ενδεχομένως δεν έτυχε να γνωρίσουμε αλλά η Θεία Πρόνοια θα τους εμφανίσει όταν χρειαστεί.

Για την αποτείχιση-διακοπή μνημόνευσης του π.Ματθαίου Βουλκανέσκου, διαβάστε εδώ.

Διαβάστε την πρόσφατη Επιστολή του π. Θεοδώρου Ζήση στον π. Ματθαίο Βουλκανέσκου εδώ

 

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή στα αγγλικά:

Moscow Patriarchate
Moldovan Orthodox Church
Diocese of Ungheni and Nisporeni
mun. Ungheni, str. Națională, nr. 8, MD–3606
Secretary - tel: 0(236)2-51-71; Chancery - tel: 0(236)2-97-72, tel/fax: 0(236)2-23-73
E-mail: episcopia.ungheni@yandex.com

To His Beatitude Patriarch John X
Greek Orthodox Patriarchate of Antioch and All the East
Patriarchal Residence
Balamand
Koura
Lebanon

 

3 April 2025 

Your Beatitude, Patriarch John, 

With all due respect, I would like to bring to Your Beatitude’s attention my humble position regarding case reference number 2024-02 of the Antiochian Orthodox Christian Archdiocese of the British Isles and Ireland, whose verdict to depose Father Matthew (Ion-Valentin) Vulcănescu I wish to appeal.
Opening my heart to Your Beatitude, I express the pain caused by the persecutions endured by His Reverence due to His Orthodox confession in these troubled times, where the truth is mingled with the lie of heresy.

Father Matthew (Ion-Valentin) Vulcănescu is well-known and respected throughout the whole Church for his unwavering confession of the Orthodox Faith, something that should be an honour for the Antiochian Orthodox Church.
His Reverence is also highly regarded for His valuable experience in inter-Orthodox dialogue as a representative of the Metropolis of Piraeus (Church of Greece), as well as for his collaboration with prominent contemporary Orthodox theologians.

While we were analysing the decisions issued on 23 December 2023 and 16 March 2025 (case reference number 2024-02) by Metropolitan Silouan Oner of the Antiochian Orthodox Christian Archdiocese of the British Isles and Ireland, we reached the conclusion that Father Matthew has been deposed twice from the priesthood, without any canonical basis. Furthermore, only a Synod of Bishops holds the authority to depose a priest, not an individual metropolitan acting alone

Additionally, a fundamental principle of natural justice has been violated, namely that no one should be a judge in their own cause (Latin: nemo judex in causa sua). This implies that Metropolitan Silouan, being the accused party, cannot impartially judge his own case; thus, the deposition of Father Matthew is invalid and cannot be accepted. In this situation, there is also a conflict of interest, as Metropolitan Silouan has made decisions and undertaken actions against Father Matthew following the accusations of a dogmatic nature made against His Eminence.

Having carefully examined the Encyclical of 16 December 2023 and the document entitled "Canonical Resources and Policies for the Reception of the Heterodox" dated 9 January 2024 (Edition 1.1), issued by the Antiochian Orthodox Christian Archdiocese of the British Isles and Ireland, it is evident that Metropolitan Silouan in fact endorses the baptismal heresy (established by the 1950 Toronto Statement of the “World Council of Churches” and quietly reaffirmed by the controversial Council of Crete in 2016). This is demonstrated by the fact that Metropolitan Silouan, through the aforementioned Encyclical, forbids the reception by Baptism into the Holy Orthodox Church of the heterodox who were previously “baptised” in their own denominations, thus implicitly recognising non-Orthodox baptism: "Those who enter the Holy Orthodox Church from heretical or schismatic communions, who are nevertheless baptized in water and in the name of the Holy Trinity, are generally received by Chrismation, since it is forbidden to baptize twice."

Furthermore, the above mentioned document "Canonical Resources and Policies for the Reception of the Heterodox” contains serious theological errors, including the affirmation of the existence of the Grace of Salvation outside the Orthodox Church, the distortion of the definition of salvation and the incorrect interpretations of the terms economia and akribeia. Moreover, this document introduces a new canon which stipulates the excommunication of lay persons and the deposition of clergymen who receive a “corrective” baptism (that is those who are baptised Orthodox after having been received into the Church by Chrismation), thereby reaffirming the recognition of baptism performed outside the Orthodox Church (on the condition that it was performed “in the Name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, with water by a church that professes a trinitarian faith”).

In support of Father Matthew’s position regarding the baptism of the heterodox, we bring to Your attention the book entitled "I Confess One Baptism," authored by Father Professor Georgios Metallinos of blessed memory, written with the blessing of his spiritual father, Elder Parthenios of  Saint Paul’s Monastery on the Holy Mount Athos, a well-known contemporary saint. This work demonstrates that Holy Orthodox Baptism cannot be substituted, altered, or completed by any other practice or formula. Thus, the application of economia regarding the reception of the heterodox—who have been separated from the Church for centuries—is unacceptable. The reception of them without Baptism, based merely upon mechanically invoked formulas, contradicts the Holy Canons and the teachings of the Holy Fathers. In other words, just because the heretics used the formula "in the Name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit" when they "baptised," this does not mean that what they performed is an Orthodox Baptism.

The questions and positions expressed by Father Matthew and the community he shepherds are natural, legitimate, current and reflect the genuine concerns of any Christian with a living Orthodox conscience. In the letter to Your Beatitude dated 6 December 2023, Father Matthew also requested clarication regarding inter-communion with Monophysites who receive Holy Communion within the Antiochian Orthodox Church, yet there has been no response to date. Instead,

Και μια ευχάριστη είδηση: Μία ακόμη Διακοπή Μνημόνευσης ιερέως.

Στις 20 Δεκεμβρίου 2023, μία ακόμη ενορία με τον ιερέα της, ΔΙΕΚΟΨΑΝ την μνημόνευση του επισκόπου τους λόγω αίρεσης (της συμπόρευσής του με τον Οικουμενισμό).


Στην ανοικτή επιστολή που δημοσίευσαν ο ιερέας με τους πιστούς, αναφέρονται πλήθος παραβάσεων Ιερών Κανόνων.


Ο ιερέας της ενορίας, ο π.Ματθαίος Βουλκανέσκου (pr. Matei Vulcănescu) είχε «καταφύγει» στο Πατριαρχείο Αντιοχείας επειδή αυτό ΔΕΝ συμμετείχε και ΔΕΝ προσυπέγραψε τις αποφάσεις της (ψευδο)Συνόδου στο Κολυμπάρι της Κρήτης, ΟΥΤΕ είχε αναγνωρίσει τους σχισματικούς ψευδοεπισκόπους της Ουκρανίας.  

Την περίοδο των απαγορεύσεων επί Κορονοϊού, για 2 χρόνια τελούσε κρυφά την Θεία Λειτουργία σε σπίτια, μαζί με το εκκλησίασμά του (δείτε εδώ).

Τον Δεκέμβριο του 2019 ο π.Ματθαίος αυτονομήθηκε-αποστασιοποιήθηκε από τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ λόγω πλήθους σοβαρών σφαλμάτων του Μητροπολίτη (απολύτως τεκμηριωμένα και αυτά εδώ).

πηγή φωτογραφίας

* * * * * 

Της απόφασης Διακοπής Μνημόνευσης-Αποτείχισης, προηγήθηκε επιστολή της ενορίας+πρεσβυτέρου προς τον Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη Ι´ (6/12/2023)  (ολόκληρο το κείμενο εδώ) : 

Στην επιστολή τους ρωτάνε ευθέως τον Πατριάρχη Αντιοχείας 

• «ποια είναι η θέση της Εκκλησίας της Αντιοχείας σχετικά με τα ακόλουθα θεολογικά θέματα, τα οποία περιγράφουμε στη συνέχεια:
• την ένταξη στο Παγκόσμιο Συμβούλιο «Εκκλησιών» (World Council of Churches, WCC),
• το γεγονός ότι μέχρι στιγμής η Ιερά Σύνοδος δεν έχει καταδικάσει τα αιρετικά κείμενα της λεγομένης Συνόδου της Κρήτης,
• την αποδοχή των λεγομένων «Συμφωνιών Chambesy» (1989 και 1990),
• την απόφαση του 1991 της Ιεράς Συνόδου να έχουν δια-κοινωνία με τους Αντιχαλκηδονίους και
• αποδοχή των ετεροδόξων που έχουν «βαπτισθεί» στο όνομα της Αγίας Τριάδος στη δική τους λατρεία χωρίς Ορθόδοξο βάπτισμα».

Τα παραπάνω θέματα αναλύονται τεκμηριωμένα στην επιστολή.

* * * * * 

Σε αντίστοιχη επιστολή προς τον Μητροπολίτη τους Σιλουανό (12/12/2023), τον ρωτάνε: 

«Θα θέλαμε λοιπόν ως ενορία να σας ρωτήσουμε ταπεινά:

Δέχεστε κι εσείς αυτά τα αναθέματα (της Κυριακής της Ορθοδοξίας) και μαζί μας τα διακηρύσσετε;

Επίσης, οι αποφάσεις από τη συνοδική δήλωση του 1991 της Εκκλησίας της Αντιοχείας για τις σχέσεις της με τη «Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία» την εποχή του Πατριάρχη Ιγνατίου Δ’ (12 Νοεμβρίου 1991) έχουν σκανδαλίσει πολλούς ορθόδοξους. 

Οι αποφάσεις αυτές ορίζουν:

• Επιβεβαιώνουμε τον απόλυτο και αμοιβαίο σεβασμό της πνευματικότητας, της κληρονομιάς και των Αγίων Πατέρων αμφοτέρων των Εκκλησιών. Η ακεραιότητα και των βυζαντινών και των συριακών λειτουργιών πρέπει να διατηρηθεί.
• Η κληρονομιά των Πατέρων στις αμφότερες Εκκλησίες και οι παραδόσεις τους στο σύνολό τους θα πρέπει να ενσωματωθούν στα προγράμματα σπουδών της χριστιανικής εκπαίδευσης και στις θεολογικές σπουδές. Οι ανταλλαγές καθηγητών και φοιτητών πρέπει να ενισχυθούν.
• Και οι δύο Εκκλησίες, οφείλουν να απέχουν από την αποδοχή οποιουδήποτε πιστού από τη μία Εκκλησία να συμμετέχει στην άλλη, ανεξάρτητα από τα κίνητρα ή τους λόγους.
• Εάν οι επίσκοποι των δύο Εκκλησιών συμμετέχουν σε ιερό βάπτισμα ή σε εξόδιο ακολουθία, θα προεδρεύει αυτός, στην Εκκλησία της οποίας ανήκει ο βαπτισθείς ή ο κεκοιμημένος. Σε περίπτωση ιερού γάμου, θα προεδρεύει ο επίσκοπος της Εκκλησίας του νυμφίου.
• Ο κανόνας [του συνεορτασμού] δεν ισχύει για τον συνεορτασμό σε Θεία Λειτουργία.
• [Ο κανόνας του συνεορτασμού] που ισχύει για τους επισκόπους ισχύει εξίσου και για τους ιερείς και των δύο Εκκλησιών.
• Σε τοποθεσίες όπου υπάρχει μόνο ένας ιερέας, από οποιαδήποτε Εκκλησία, αυτός θα τελέσει λειτουργίες για τους πιστούς και των δύο Εκκλησιών, συμπεριλαμβανομένης της Θείας Λειτουργίας, των ποιμαντικών καθηκόντων και του ιερού γάμου. Αυτός θα κρατήσει ένα ανεξάρτητο αρχείο για κάθε Εκκλησία και θα διαβιβάσει αυτό της αδελφής Εκκλησίας στις αρχές της.
• Εάν δύο ιερείς από τις δύο Εκκλησίες βρεθούν σε τοποθεσία όπου υπάρχει μόνο ένας ναός, θα κάνουν χρήση των εγκαταστάσεών του εκ περιτροπής.
• Εάν τύχει ένας επίσκοπος από μια Εκκλησία και ένας ιερέας από την αδελφή Εκκλησία να συλλειτουργούν, ο πρώτος θα προεδρεύει ακόμη και όταν είναι η ενορία του ιερέα.
• Οι χειροτονίες στα ιερά τάγματα τελούνται από τις αρχές κάθε Εκκλησίας για τα μέλη της. Συνιστάται να προσκαλέσουν τους πιστούς της αδελφής Εκκλησίας να παρευρεθούν.
• Ανάδοχοι (στη βάπτιση) και μάρτυρες στον ιερό γάμο μπορούν να επιλεγούν από τα μέλη της αδελφής Εκκλησίας. [4]

Αυτές οι αποφάσεις έρχονται σε αντίθεση με τις Δ’, Ε’, ΣΤ’ και Ζ’ Οικουμενικές Συνόδους και επιτρέπουν το κοινό ποτήριο και το συλλείτουργο με τους «Σύριους Ορθοδόξους» που εξακολουθούν να πρεσβεύουν την αίρεση του Σεβήρου και του Διοσκόρου και απορρίπτουν τη Σύνοδο της Χαλκηδόνας.

Εσείς, Σεβασμιώτατε, καταδικάζετε και αναθεματίζετε μαζί μας αυτές τις συνοδικές αποφάσεις, σύμφωνα με τις Δ’, Ε’, ΣΤ’ και Ζ’ Οικουμενικές Συνόδους;»

(ολόκληρη η επιστολή εδώ)

* * * * * 

Ακολουθεί η απόφαση Διακοπής Μνημόνευσης-Αποτείχισης του επισκόπου Σιλουανού Ονέρ από τον πρεσβύτερο κ την ενορία (από εδώ):

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΟΡΙΑ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΔΟΥΑΡΔΟΥ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ
Πατριαρχείο Αντιοχείας 

Ορθόδοξη Χριστιανική Αρχιεπισκοπή Βρετανικών Νήσων και Ιρλανδίας

Προς τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτη Σιλουανό

Ορθόδοξη Χριστιανική Αρχιεπισκοπή

Βρετανικών Νήσων και Ιρλανδίας

Πατριαρχείο Αντιοχείας

20 Δεκεμβρίου 2023

Δόξα τῇ Ἀγίᾳ και Ὁμοουσίῳ και Ζωοποιῷ και ἀδιαιρέτῳ Τριάδι πάντοτε, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων!


Θέμα: Διακοπή μνημονεύσεως

Σεβασμιώτατε,

Με μεγάλη θλίψη και με κάθε ταπείνωση, εγώ, ο αμαρτωλός, με πόνο καρδιάς, απευθύνομαι στην Σεβασμιώτητά Σας και σε όλους τους Αιδεσιμότατους Πατέρες της Αρχιεπισκοπής μας, ότι δεν είχα ποτέ καμία πρόθεση να σας πληγώσω και να σας προκαλέσω οποιαδήποτε αναστάτωση, φέρνοντας σε γνώση του κοινού την ανοικτή επιστολή μου προς τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ιωάννη Ι΄ και την Ιερά Σύνοδο με ημερομηνία 6 Δεκεμβρίου 2023, που την υπέγραψαν τα μέλη της ενορίας μας του Αγίου Εδουάρδου του Μάρτυρος και της Αγίας Παρασκευής της Ρώμης στο Λίβερπουλ [1]. 

Αντιθέτως, απλώς εξέφρασα την κραυγή του πόνου της καρδιάς μου παρακεινούμενος από την αγάπη του Θεού και τον ζήλο για τη σωτηρία των εν Χριστώ αδελφών μας και έτσι έθεσα ερωτήματα που προέρχονται από την ορθόδοξη συνείδησή μου.

Στην επιστολή της Σεβασμιώτητά Σας προς τους κληρικούς της Αρχιεπισκοπής μας με ημερομηνία 16 Δεκεμβρίου 2023 αναφέρεται ότι:

 «Όσοι εισέρχονται στην Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία από αιρετικές ή σχισματικές ομάδες – οι οποίοι όμως βαπτίζονται στο νερό και στο όνομα της Αγίας Τριάδας – γίνονται κατά κανόνα δεκτοί με το χρίσμα, αφού απαγορεύεται να βαπτίζονται δύο φορές».[2]

Στο πλαίσιο της υποδοχής όσων «βαπτίστηκαν» σε αίρεση ή σχίσμα, η τελευταία ρήτρα «Αφού απαγορεύεται να βαπτίζεται κανείς δύο φορές» έρχεται σε αντίθεση με τον 47ο Αποστολικό Κανόνα, ο οποίος ορίζει: 

«’Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος τόν κατά ἀλήθειαν ἔχοντα βάπτισμα, ἐάν ἄνωθεν βαπτίση, ἤ τόν μεμολυσμένον παρά τῶν ἀσεβῶν ἐάν μή βαπτίσῃ, καθαιρείσθω, ὡς γελῶν τόν σταυρόν, καί τόν τοῦ Κυρίου θάνατον, καί μή διακρίνων ἱερέας ψευδοϊερέων». [3]

Επίσης, σύμφωνα με τον Κανόνα της Γ΄ Συνόδου τῆς Καρχηδόνας τοῦ 256 μΧ υπό τον Ἁγ. Κυπριανό, αναφέρεται ότι 

«μηδένα βαπτίζεσθαι δύνασθαι ἔξω τῆς καθολικῆς [Ορθόδοξης] Ἐκκλησίας, ἑνὸς ὄντος βαπτίσματος καὶ ἐνμόνῃ τῇ καθολικῇ [Ορθόδοξη] Ἐκκλησίᾳ ὑπάρχοντος».[4]

Σύμφωνα με τον 47ο Αποστολικό Κανόνα και τον 1ο Κανόνα του Αγίου Βασιλείου[5], πράγματι απαγορεύεται να βαπτίζεται κανείς ξανά, αλλά αυτό ισχύει μόνο για όσους βαπτίζονται από ορθόδοξους ιερείς, δηλαδή εντός της Εκκλησίας. 

Ο 2ος Κανόνας της Πενθέκτης εν Τρούλλο Οικουμενικής Συνόδου επικύρωσε τον Κανόνα της Γ΄ Συνόδου της Καρχηδόνας και τους Κανόνες του Αγίου Βασιλείου προσδίδοντας τους έτσι οικουμενικό κύρος[6].

Επομένως, ο ισχυρισμός ότι η υποδοχή των αιρετικών στην Εκκλησία με το χρίσμα οφείλεται στο γεγονός ότι απαγορεύεται η επανάληψη βαπτίσματος, έρχεται σε αντίθεση με τη διδασκαλία των προαναφερθέντων κανόνων – δεν υπάρχει βάπτισμα εκτός της Εκκλησίας και έτσι δεν υπάρχει κίνδυνος επανάληψης του βαπτίσματος όταν βαπτίζονται όσοι «βαπτίστηκαν» από αιρετικούς. 

Αν η Σεβασμιώτητά Σας είχε δίκιο, τότε δεν θα έπρεπε να «δεχόμαστε (κανένα) γενικά με το βάπτισμα», ούτε να «δεχόμαστε τους προσηλυτισμένους είτε με το βάπτισμα και το χρίσμα, είτε μόνο με το χρίσμα»[7], αλλά μόνο με το χρίσμα, διαφορετικά θα επαναλαμβάναμε το βάπτισμα.

Έτσι, όσοι αλλοιώνουν κανόνες ή διδάσκουν άλλους κανόνες κηρύσσουν ένα άλλο Ευαγγέλιο και βρίσκονται υπό ανάθεμα. 

Η δήλωση της Σεβασμιώτητάς σας είναι ασυνεπής και αντίθετη με τους Ιερούς Κανόνες και περιέχει εσωτερικές αντιρρήσεις. Πρόκειται για μια διαστρέβλωση των Ιερών Κανόνων και ως εκ τούτου για μια αίρεση, αν και η ερμηνεία της Σεβασμιώτητά Σας μπορεί να μην έχει ακόμη ελεγχθεί επίσημα από την Ιερά Σύνοδο.

Σύμφωνα με τον Άγιο Κυπριανό της Καρχηδόνας, 

«[…] δοκιμάζειν γάρ εστι τό τών αιρετικών καί σχισματικών βάπτισμα, τό συνευδοκείν τοίς υπ’ εκείνων βεβαπτισμένοις. Ου γάρ δύναται εν μέρει υπερισχύειν: ει ηδυνήθη βαπτίσαι, ίσχυε καί Άγιον Πνεύμα δούναι: ει ουκ ηδυνήθη, ότι έξω ών, Πνεύμα άγιον ουκ έχει, ου δύναται τόν ερχόμενον βαπτίσαι, ενός όντος τού βαπτίσματος, καί ενός όντος τού Αγίου Πνεύματος, καί μιάς Εκκλησίας τού Χριστού τού Κυρίου ημών, επάνω Πέτρου τού αποστόλου, αρχήθεν λέγοντος, τής ενότητος τεθεμελιωμένης». 

Δηλαδή, 

«[…] το να εγκρίνουμε το βάπτισμα των αιρετικών και των σχισματικών, σημαίνει να παραδεχτούμε ότι έχουν βαπτιστεί αληθινά. Ένα βάπτισμα δεν μπορεί να είναι εν μέρει άκυρο και εν μέρει έγκυρο. Αν κάποιος μπορεί να βαφτίσει, μπορεί να δώσει και το Άγιο Πνεύμα. Αλλά αν δεν μπορεί να δώσει το Άγιο Πνεύμα, επειδή είναι εκτός της Εκκλησίας και δεν έχει το χάρισμα του Αγίου Πνεύματος, δεν μπορεί να βαφτίσει αυτούς που έρχονται σ’ αυτόν – αφού και το βάπτισμα είναι Ένα και το Άγιο Πνεύμα είναι Ένα, και ηΕκκλησία που ίδρυσε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός πάνω στον Πέτρο, […] είναι επίσης Μία». [8]

Δηλώνοντας ότι «απαγορεύεται να βαπτίζεται κανείς δύο φορές»[9], η Σεβασμιώτητά σας έχει δείξει στην Εγκύκλιό σας προς τους κληρικούς της Αρχιεπισκοπής μας, ότι αποδέχεστε το «βάπτισμα» των αιρετικών. 

Εσείς, Σεβασμιώτατε, δηλώσατε επίσης ότι αυτή είναι η θέση της Εκκλησίας της Αντιόχειας για το θέμα του βαπτίσματος των αλλοδόξων. 

Αυτό σημαίνει την αποδοχή της αιρετικής «βαπτισματικής θεολογίας» που βασίζεται στη Δήλωση του Τορόντο (1950) [10], η οποία υιοθετήθηκε από τη λεγόμενη Σύνοδο της Κρήτης (2016)[11] και αποτελεί βάση για τη συμμετοχή των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» (ΠΣΕ)[12].

Η δημόσια Εγκύκλιος της Σεβασμιώτητά σας έχει αποδείξει ότι κηρύξατε «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» την αίρεση που καταδικάστηκε από τις Ιερές Συνόδους και τους Αγίους Πατέρες (15ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επί Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Μεγάλου Φωτίου). [13]

Θα θέλαμε επίσης να Σας ενημερώσουμε, Σεβασμιώτατε, 

ότι απορρίπτουμε και αναθεματίζουμε τη συνοδική δήλωση του 1991 της Εκκλησίας της Αντιοχείας σχετικά με τις σχέσεις με τη «Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία» επί του Πατριάρχη Ιγνατίου Δ’ (12 Νοεμβρίου 1991) [14], οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με τις Δ’, Ε’, ΣΤ’ και Ζ’ Οικουμενικές Συνόδους και επιτρέπουν τη διακοινωνία [15] και τη συλλειτουργία με τη «Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία», η οποία όπως και πριν ακολουθεί την αίρεση του Σεβήρου και του Διόσκουρου, και απορρίπτει την Δ’ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας. 

Δεν θα κοινωνήσουμε ποτέ κανέναν Μονοφυσίτη στην ενορία μας.

Με βάση τον 3ο Κανόνα της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου που αναφέρει 

«να μην υπακούμε με οποιονδήποτε τρόπο τους επισκόπους που έχουν αποστατήσει ή εκείνους που απομακρύνονται ή σκέφτονται διαφορετικά από τη Σύνοδο» [16], 

η ἐλαχιστότητά μου δεν θα δεχθεί καμία εκκλησιαστική τιμωρία από την Σεβασμιώτητά σας και καμία επιβολή της ελεύθερης βούλησής μου και της ορθόδοξης συνείδησής μου, που θα θέτει εμπόδιο στο Ευαγγέλιο του Χριστού. 

Ο επίσκοπος κατά την χειροτονία του υπόσχεται να τηρεί τη διδασκαλία της Εκκλησίας, όπως την παρέλαβε από τους Αγίους Αποστόλους και τους Αγίους Πατέρες, και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι υπεράνω του Αγίου Ευαγγελίου και της διδασκαλίας των Αγίων Πατέρων. Μη τηρώντας την υπόσχεση αυτή, εσείς, Σεβασμιώτατε, έχετε θέσει τον εαυτό σας εκτός της Ορθόδοξης Εκκλησίας.


Ως εκ τούτου, με βάση τα δογματικά θέματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, η ενορία του Αγίου Εδουάρδου του Μάρτυρος και της Αγίας Παρασκευής της Ρώμης στο Λίβερπουλ ψήφισε την ακόλουθη απόφαση μαζί με την ἐλαχιστότητά μου ως ποιμένα της ενορίας:


Με μεγάλο πόνο καρδιάς και αγάπη εν Χριστώ, ενημερώνουμε την Σεβασμιώτητά σας ότι διακόπτουμε τη μνημόνευσή Σας σε όλες τις ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας, μέχρι τη στιγμή που η Σεβασμιώτητά σας θα αναθεματίσει δημόσια και επίσημα 

• την αιρετικής «βαπτισματικής θεολογίας» , 
• την παναίρεση του οικουμενισμού,
•  τη συμμετοχή στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» (ΠΣΕ) και 
• τις συμφωνίες με τους αντιχαλκηδονίους [17][τις λεγόμενες συμφωνίες του Chambesy (1989, 1990 και 1993) [18], και 
• τη συνοδική δήλωση του 1991 της Εκκλησίας της Αντιοχείας για τις σχέσεις με τη «Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία»[19], η οποία επιτρέπει τη διακοινωνία και τη συλλειτουργία με αιρετικούς που έχουν καταδικαστεί από τις Δ’, Ε’, ΣΤ’ και Ζ’ Οικουμενικές Συνόδους].

Η απόφαση αυτή βασίζεται στο Ιερό Ευαγγέλιο και στην Ιερή Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Όχι μόνο αν η Ιερά Σύνοδος της Αντιόχειας που έκανε τη συνοδική δήλωση του 1991, «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ᾿ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.»[20]

Ο Άγιος Απόστολος Παύλος είπε επίσης στον Άγιο Τίτο: 

«Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατακριτος».[21]

Ο Άγιος Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο Απόστολος της Αγάπης, είπε: 

«Όταν, λοιπόν, κάποιος κήρυκας σας επισκέπτεται και δε διδάσκει αυτή τη διδαχή, μην τον βάζετε στο σπίτι σας και μην τον καλωσορίζετε, γιατί όποιος τον καλωσορίζει συμμετέχει στα πονηρά του έργα».[22]

Ο Άγιος Απόστολος Πέτρος είπε: 

«Αλλά υπήρχαν και ψευδοπροφήτες μεταξύ του λαού, όπως κι ανάμεσά σας θα υπάρξουν ψευδοδιδάσκαλοι, οι οποίοι θα διασπείρουν κρυφά αιρετικές διδασκαλίες που οδηγούν στην απώλεια, και θ’απαρνούνται τον Κύριο, που τους ελευθέρωσε από την αμαρτία».[23] 

Παρατηρούμε ότι οι Πατέρες της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επί Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Μεγάλου Φωτίου χρησιμοποίησαν τον όρο «ψευδοδιδάσκαλοι» για τους επισκόπους που δέχονται την αίρεση.

Η απόφασή μας είναι σύμφωνη με το Κεφάλαιο 19 του Βιβλίου Β΄ των Αποστολικών Συνταγμάτων [24] και με τον Άγιο Ιγνάτιο Θεοφόρο, ο οποίος διδάσκει τήν ἀπομάκρυνση ἀπό κάθε ποιμένα, ὁ ὁποῖος νοθεύει τήν πίστη, ἔστω καί ἄν τόν δοῦμε νά εἶναι ἀσκητής καί νά κάνει θαύματα [25], και είναι επίσης σύμφωνη με τον Άγιο Βασίλειο τον Μέγα, τον Άγιο Αθανάσιο τον Μέγα, τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, τον Άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, τον Άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας, τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή [26], τον Άγιο Σωφρόνιο, Πατριάρχη Ιεροσολύμων, τον Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη, τον Άγιο Φώτιο τον Μέγα, τους Αγιορείτες Πατέρες επί Πατριάρχη Ιωάννη Βέκκου, τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά, τον Άγιο Ιωσήφ Βρυέννιο και τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό.[27]

Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός συνθέτει τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων ως εξής: «Όλοι οι διδάσκαλοι της Εκκλησίας, όλες οι Σύνοδοι και όλα τα θεία συγγράμματα συμβουλεύουν να φεύγουμε από εκείνους που έχουν άλλο φρόνημα και να απομακρυνόμαστε από την κοινωνία μαζί τους».[28]

Ὁ 31ος Ἀποστολικός Κανόνας διορίζει ἐπακριβῶς ὅτι: 

«Εἴ τις πρεσβύτερος, καταφρονήσας τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, χωρὶς συναγάγῃ, καὶ θυσιαστήριον ἕτερον πήξῃ, μηδὲνκατεγνωκώς τοῦ ἐπισκόπου ἐν εὐσεβείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ, καθαιρείσθω, ὡς φίλαρχος· τύραννος γάρ ἐστιν […]». [29]

Έχουμε λόγους για την διακοπή μνημονεύσεως λόγω αίρεσης και όσοι αποτειχίζονται από τον επίσκοπό τους πριν από συνοδική κρίση, διότι ο επίσκοπος κηρύσσει δημόσια την αίρεση ή υποστηρίζει σιωπηρά την αίρεση, την οποία διδάσκει η σύνοδός του, δεν καταδικάζονται από τον προαναφερθέντα κανόνα, αλλά αντίθετα πρέπει να θεωρούνται άξιοι και να τιμώνται ως Ορθόδοξοι, σύμφωνα με τον 15ο Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως.[30]
Ο 15ος Κανόνας τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως ορίζει ότι: 

«[…] οἱ γάρ δι’ αἵρεσίν τινα παρά τῶν ἁγίων Συνόδων, ἤ Πατέρων, κατεγνωσμένην, τῆς πρός τόν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτούς διαστέλλοντες, ἐκείνου δηλονότι τήν αἵρεσιν δημοσίᾳ κηρύττοντος, καί γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ’ Ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑπόκεινται πρό συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτούς τῆς προς τόν καλούμενον Ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, ἀλλά καί τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οὐ γάρ Ἐπισκόπων, ἀλλά ψευδεπισκόπων καί ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καί οὐ σχίσματι τήν ἕνωσιν τῆς Ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλά σχισμάτων καί μερισμῶν τήν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ρύσασθαι».[31]

Καθώς η Σεβασμιότητά σας δεν αναθεμάτισε όλες τις αιρέσεις που έχουμε αναθεματίσει, όπως αναφέρεται στην προηγούμενη επιστολή μας με ημερομηνία 12 Δεκεμβρίου 2023 [32], και επέβαλε την αιρετική «βαπτισματική θεολογία» στην Εγκύκλιό σας με ημερομηνία 16 Δεκεμβρίου 2023 [33], αποτειχιζόμαστε από εσάς αλλά όχι από την Εκκλησία της Αντιοχείας. 

Τα λόγια του Αγίου Παύλου του Εμεσού ότι «όσοι δεν λένε και δεν σκέπτονται και δεν αναγνωρίζουν αυτά [τα αναθέματα], ας αναθεματισθούν από την Εκκλησία»[34], μπορούν να συγκλονίσουν βαθιά κάθε ορθόδοξη συνείδηση.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η διακοπή μνημονεύσεως του επισκόπου επιτρέπεται μόνο για δογματικούς λόγους, αυτή εφαρμόζεται από την ενορία μας αποκλειστικά για δογματικούς λόγους. 

Η πρόθεσή μας δεν είναι να προκαλέσουμε σχίσμα, αλλά να παραμείνουμε πιστοί στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αντιοχείας. 

Δεν θα μνημονεύσουμε κανέναν άλλο επίσκοπο αντί της Σεβασμιότητά σας και παραμένουμε ως ενορία στην Ορθόδοξη Χριστιανική Αρχιεπισκοπή των Βρετανικών Νήσων και Ιρλανδίας του Πατριαρχείου Αντιοχείας. 

Για το λόγο αυτό, αναμένουμε με θλίψη και προσευχή τη στιγμή που η Σεβασμιότητά σας και η Ιερά Σύνοδος θα απορρίψετε δημόσια και επίσημα και θα αναθεματίζετε τις αιρέσεις που είναι αιτία αυτής της διακοπής μνημονεύσεως, γεγονός που θα μας επιτρέψει τότε να ξαναρχίσουμε τη μνημόνευση του ονόματός Σας σε όλες τις ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας.

Δεν μπορούμε να κατηγορηθούμε για σχίσμα ή ότι έχουμε φύγει από την Εκκλησία εξαιτίας της διακοπής μνημονεύσεως του επισκόπου μας. 

Αντιθέτως, επιβεβαιώνουμε ότι παραμένουμε πιστοί στην Εκκλησία της Αντιοχείας, πιστοί στο Ιερό Ευαγγέλιο, πιστοί στους Αγίους Πατέρες και τους Ιερούς Κανόνες. 

Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε εκκλησιαστική ενέργεια εναντίον της ἐλαχιστότητάς μου και της ενορίας μετά την ομολογία της πίστεώς μας δεν είναι κανονική, δεν έχει καμία επίδραση και δεν μπορεί να αναγνωριστεί από την Εκκλησία. 

Η ἐλαχιστότητά μου θα συνεχίσει να τελεί τη Θεία Λειτουργία και να ασκεί ιερατική διακονία, σύμφωνα με τον 3ο Κανόνα της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου [35].

 Και τούτο διότι όσοι σαν εμάς που έχουν αποτειχιστεί από την αίρεση είναι Ορθόδοξοι και πρέπει να τιμηθούν για την προστασία της Εκκλησίας από το σχίσμα.[36]

Παραμένοντας πιστός στην Εκκλησία της Αντιοχείας,

Με όλη μου την αγάπη εν Χριστώ,

Πρωτοπρεσβύτερος Ματθαίος (Ion-Valentin) Vulcanescu

Ενορία του Αγίου Εδουάρδου του Μάρτυρος και της Αγίας Παρασκευής της Ρώμης

Ορθόδοξη Χριστιανική Αρχιεπισκοπή Βρετανικών Νήσων και Ιρλανδίας (Πατριαρχείο Αντιοχείας)

Η επιστολή είναι υπογραμμένη από τα μέλη της ενορίας και περιέχει τελικές σημειώσεις και βιβλιογραφία.

Tελικές σημειώσεις

[1] Vulcanescu, Open Letter to Patriarch John X and the Holy Synod of the Church of Antioch

[2] Metropolitan of the Orthodox Christian British Isles and Ireland, Letter to Clergy, December 2023.

[3] 47ος Αποστολικός Κανόνας: Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού, Πηδάλιον, σσ. 89-75.

[4] 1ος Κανόνας της Γ΄ Συνόδου της Καρχηδόνας επί του Αγίου Κυπριανού: Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού, Πηδάλιον, σ. 485-488 ό.π.

[5] 1ος Κανόνας του Αγίου Βασιλείου: Orthodox Ethos, On the Reception of the Heterodox into the Orthodox Church, pp. 83-90.

[6] Κανόνας της Γ΄ Συνόδου της Καρχηδόνας και 1ος Κανόνας του Αγίου Βασιλείου: Orthodox Ethos, On the Reception of the Heterodox into the Orthodox Church, pp. 80-81 & 83-90; Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού, Πηδάλιον, σσ. 485-488 και 773-789, ό.π. Ramsey, The Church: Deifying Relations, υποσημείωση 295, σ. 73.

[7] “It is the custom of the Patriarchate of Antioch (in common with other patriarchates) to receive converts by either Baptism and Chrismation, or by Chrismation only, on a case-by-case basis.”: Metropolitan of the Orthodox Christian British Isles and Ireland, Letter to Clergy December 2023. ό.π.

[8] Επεξεργασμένη αναφορά στον Άγιο Κυπριανό της Καρχηδόνας, Επιστολή 69.3: ANF τόμος 5, σ. 895. Επίσης, σύμφωνα με τον Άγιο Κυπριανό της Καρχηδόνας: «Διότι λέγοντας στον βαπτιζόμενο: «Πιστεύεις σε αιώνια ζωή και ότι θα λάβεις άφεση αμαρτιών;», δεν λέμε τίποτε άλλο από το ότι αυτή μπορεί να δοθεί στην [Ορθόδοξη] Εκκλησία, αλλά ότι μεταξύ των αιρετικών, όπου δεν υπάρχει Εκκλησία, είναι αδύνατο να λάβει κανείς άφεση αμαρτιών»: Άγιος Κυπριανός της Καρχηδόνος, Επιστολή 69.2: ANF τόμος 5, σ. 894.

[9] Metropolitan of the Orthodox Christian British Isles and Ireland, Letter to Clergy December 2023. ό.π.

[10] Τμήμα 4.3: Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, Δήλωση του Τορόντο.

[11] Παρ. 19: «Είναι βαθιά πεποίθησή τους ότι οι εκκλησιολογικές προϋποθέσεις της δήλωσης του Τορόντο του 1950… είναι υψίστης σημασίας για την ορθόδοξη συμμετοχή στη Σύνοδο»: Αγία και Μεγάλη Σύνοδος, «Οι σχέσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο» – Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, Δήλωση του Τορόντο.

[12] Vulcanescu, Historical Approach To The Context Of The Dialogue With The Non-Orthodox: The Toronto Statement.

[13] 15ος Κανόνας της ΑΒ΄ Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως: Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού, Πηδάλιον, σ. 471. ό.π.

[14] Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας και πάσης Ανατολής, Δήλωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αντιοχείας σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ της Ανατολικής και της Συριακής «Ορθόδοξης» Εκκλησίας.

[15] Διακοινωνία (intercommunion) μὲ τοὺς αἱρετικοὺς στὰ ἅγια Μυστήρια ἰδιαιτέρως στὴ θεία Εὐχαριστία, – σημ. του μεταφραστή.

[16] 3ος Κανόνας της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου: «Εἰ δέ τινες τῶν ἐν ἑκάστῃ πόλει, ἢ χώρᾳ κληρικῶν, ὑπὸ τοῦ Νεστορίου, καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ὄντων, τῆς ἱερωσύνης ἐκωλύθησαν διὰ τὸ ὀρθῶς φρονεῖν, ἐδικαιώσαμεν καὶ τούτους τὸν ἴδιον ἀπολαβεῖν βαθμόν. Κοινῶς δὲ τοὺς τῇ ὀρθοδόξῳ καὶ οἰκουμενικῇ συνόδῳ συμφρονοῦντας κληρικούς, κελεύομεν τοῖς ἀποστατήσασιν, ἢ ἀφισταμένοις ἐπισκόποις, μηδόλως ὑποκεῖσθαι κατὰ μηδένα τρόπον». – βλ: 3ος Κανόνας τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου: Αγάπιος ιερομόναχος και Νικόδημος μοναχός, Το Πηδάλιον, σ. 228. ό.π.

[17] Οι «αντιχαλκηδόνιοι» Μιαφυσίτες/Μονοφυσίτες είναι: οι Συροϊακωβίτες, οι Μαλανκάρα-Ινδοί, οι Αρμένιοι, οι Κόπτες, οι Τεουαχέδο-Αιθίοπες και οι Τεουαχέδο-Ερυθραίοι.

[18] Joint Commission, First Agreed Statement; Joint Commission, Second Agreed Statement; Joint Commission, Recommendations On Pastoral Issues; Joint Commission, Communique: Proposals for Lifting Anathemas (1993).

[19] Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας και πάσης Ανατολής, Δήλωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αντιοχείας σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ της Ανατολικής και της Συριακής «Ορθόδοξης» Εκκλησίας. ό.π..

[20] Βλ. Γαλ. 1:8-9: «…ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ᾿ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν ἀνάθεμα ἔστω ὡς προειρήκαμεν καὶ ἄρτι πάλιν λέγω εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ᾿ ὃ παρελάβετε ἀνάθεμα ἔστω».

[21] Τίτ. 3:10-11

[22] Β΄ Ιω. 1, 10-11: «εἴ τις ἔρχεται προ­ς ὑμᾶς καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε ὁ λέγων γὰρ αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς».

[23] Β΄ Πέτ. 2:1

[24] Κεφάλαιο 19, Βιβλίο Β΄ των Συνταγμάτων των Αγίων Αποστόλων: ANF. Τόμος 7, σ. 902.

[25] Άγιος Ιγνάτιος της Αντιόχειας: ANF Vol. 1, p. 308.

[26] Saint Maximus the Confessor: “Let it be remembered that if a hierarch excommunicates against the purpose of God, he is not following the decisions of the Holy Canons, because he (the hierarch) is obliged to carry it out in accordance to the divine judgement, and not according to his will.”

[27] Saint Basil the Great: Letter CCXLII, NPNF Vol. 8, pp. 781-782 and Letter CCXLIII, NPNF Vol. 8, pp. 783-785; Saint Athanasius the Great: PG 35.33; Saint John Chrysostom: PG 63:231, PG 55:461; Saint Gregory the Theologian: PG 36:460A-B; Saint Cyril of Alexandria: PG 77:108A, PG 77:124A, PG 77:81B-C, PG 77:128A, PG 77,137A; Saint Maximus the Confessor: Saint Maximus the Confessor, The Life of Our Holy Father St. Maximus the Confessor; Saint Sophronius Patriarch of Jerusalem: PG 87.C:3369D; Saint Theodore the Studite: PG 99:1021, PG 99:1069, PG 99:1088A, PG 99:1417C,D; Saint Photius the Great: PG 102:839; Saint Gregory Palamas: PG 150:863D, PG 150,880D; Saint Joseph Vryennios: Tomadaki, Sacred Codices of the Works of Joseph Bryennios, Vol. 2; Saint Mark Eugenikos: Petit, Confession of faith displayed in Florence, Documents relatifs au Concile de Florence, II, Oeuvres anticonciliaires de Marc d’Ephèse, Patrologia Orientalis 17, p. 442. (στα γαλλικά και στα ελληνικά)

[28] Άγιος Μάρκος Ευγενικός: «… Νὰ συμβουλεύσεις δὲ τοὺς Ἱερεῖς τοῦ Θεοῦ νὰ ἀποφεύγουν μὲ κάθε τρόπο τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τὸν λατινόφρονα μητροπολίτη τους καὶ οὔτε νὰ συλλειτουργοῦν μαζί του, οὔτε νὰ τὸν μνημονεύουν καθόλου, οὔτε νὰ τὸν θεωροῦν ἀρχιερέα, ἀλλὰ ὡς μισθωτὸ λύκο!»: ibidem.

[29] 31ος Κανόνας Ἁγίων Ἀποστόλων: Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού, Πηδάλιον, σ. 46.

[30] Βλ. τον 31ο Κανόνα Ἁγίων Ἀποστόλων, Ερμηνεία: Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού, Πηδάλιον, σ. 46-47.

[31] 15ος Κανόνας της ΑΒ΄ Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως: Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού, Πηδάλιον, σ. 471. ό.π.

[32] Vulcanescu, Open Letter to Metropolitan Silouan of the British Isles and Ireland. Βλ: τον 1ο Κανόνα της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου: Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού, Πηδάλιον, σ. 428-429.

[33] Metropolitan of the Orthodox Christian British Isles and Ireland, Letter to Clergy December 2023. ό.π.

[34] Μητροπολίτης Ναυπάκτου, Θεολογικές Συναντήσεις, Εκκλησιαστικές παρεμβάσεις. (στα ελparaληνικά)

[35] Βλ. τον 3ο Κανόνα της Γ΄ Οικουμενικής Συνόδου: Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού, Πηδάλιον, σ. 228. ό.π.

[36] 15ος Κανόνας της ΑΒ΄ Συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως: Αγαπίου ιερομονάχου και Νικοδήμου μοναχού, Πηδάλιον, σ. 471. ό.π.

Βιβλιογραφία

1. Agapios, Hieromonk & Nicodemus, Monk. The Rudder (Pedalion) of the Metaphorical Ship of the One Holy Catholic and Apostolic Church of Orthodox Christians. The Orthodox Christian Educational Society, 2005.
2. Greek Orthodox Patriarchate of Antioch and All the East. Statement of the Orthodox Church of Antioch on the Relations between the Eastern and Syrian ‘Orthodox’ Churches, 12 Nov 1991. accessed 28 Oct. 2023. <https://orthodoxjointcommission.wordpress.com/2014/06/27/statement-of-the-orthodox-church-of-antioch-on-the-relations-between-the-eastern-and-syrian-orthodox-churches/>.
3. Holy and Great Council. ‘Relations of the Orthodox Church with the Rest of the Christian World’, 2016. accessed 26 Oct. 2023. <https://www.holycouncil.org/rest-of-christian-world>.
4. Joint Commission of the Theological Dialogue between the Orthodox Church and The Oriental Orthodox Churches (Joint Commission). First Agreed Statement, 20-24 June 1989. accessed 28 Oct. 2023. <https://orthodoxjointcommission.wordpress.com/2013/12/14/first-agreed-statement-1989/>.
5. Joint Commission of the Theological Dialogue between the Orthodox Church and The Oriental Orthodox Churches (Joint Commission). Second Agreed Statement, 23-28 Sep. 1990. accessed 28 Oct. 2023. <https://orthodoxjointcommission.wordpress.com/2013/12/14/second-agreed-statement-1990/>.
6. Joint Commission of the Theological Dialogue between the Orthodox Church and The Oriental Orthodox Churches (Joint Commission). Recommendations On Pastoral Issues, 23-28 Sep. 1990. accessed 28 Oct. 2023.<https://orthodoxjointcommission.wordpress.com/2013/12/14/recommendations-on-pastoral-issues-1990/>.
7. Joint Commission of the Theological Dialogue between the Orthodox Church and The Oriental Orthodox Churches (Joint Commission). Communique: Proposals for Lifting Anathemas (1993), 1-6 Nov 1993. accessed 28 Oct. 2023. <https://orthodoxjointcommission.wordpress.com/2013/12/14/proposals-for-lifting-anathemas-1993/>.
8. Metropolitan of Nafpaktos, Hierotheos. Θεολογικές συναντήσεις, Ἐκκλησιαστική Παρέμβαση [Theological Meetings, Ecclesiastical interventions], vol. 89 (in Greek), June 2003. accessed 24 Nov. 2023. <http://www.parembasis.gr/index.php/el/menu-teyxos-89/2830-2003-89-01>.
9. Migne, J.-P. Patrologia Graeca, 162 vols., 1857-1866. (PG)
10. Metropolitan of the Orthodox Christian British Isles and Ireland, Silouan. Letter to Clergy December 2023. 16 Dec. 2023.
11. Orthodox Ethos Publication. On the Reception of the Heterodox into the Orthodox Church: The Patristic Consensus and Criteria. Uncut Mountain Press, 2023.
12. Petit, L. Documents relatifs au Concile de Florence, II, Oeuvres anticonciliaires de Marc d’Ephèse, Patrologia Orientalis 17, 1923. (in French and Greek)
13. Ramsey, John Patrick, Hieromonk. The Church: Deifying Relations. CreateSpace Independent Publishing, 2018.
14. Saint Maximus the Confessor. The Life of Our Holy Father St. Maximus the Confessor. Holy Transfiguration, 1982.
15. Schaff, Philip. Ante-Nicene Fathers, Vol. 1: The Apostolic Fathers with Justin Martyr and Irenaeus. Christian Literature Publishing Co., 1900. (ANF Vol. 1)
16. Schaff, Philip. Ante-Nicene Fathers, Vol. 5: Hippolytus, Cyprian, Caius, Novatian. Christian Literature Publishing Co., 1900. (ANF Vol. 5)
17. Schaff, Philip. Ante-Nicene Fathers, Vol. 7: Fathers of the Third and Fourth Centuries: Lactantius,Venantius, Asterius,Victorinus, Dionysius, Apostolic Teaching and Constitutions, Homily, and Liturgies. Christian Literature Publishing Co., 1900. (ANF Vol. 7)
18. Schaff, Philip & Wade, Henry. Nicene And Post-Nicene Fathers, Vol. 8 Basil: Letters And Select Works. Christian Literature Publishing Co., 1900. (NPNF Vol. 8)
19. Tomadaki, N. B. Ἁγιορειτικοὶ κώδικες τῶν ἔργων Ἰωσὴφ Βρυεννίου [Sacred Codices of the Works of Joseph Bryennios]. (in Greek) Greece, 1963.
20. Vulcanescu, Matthew, Protopresbyter. Historical Approach To The Context Of The Dialogue With The Non-Orthodox: The Toronto Statement, 14 June 2017. accessed 3 Nov. 2023. <https://ortodoxiacatholica.com/blog/2017/06/14/historical-approach-to-the-context-of-the-dialogue-with-the-non-orthodox-the-toronto-statement-by-fr-matei-vulcanescu-inter-orthodox-conference-organized-by-the-initiative-committee-of-the-conferenc/?lang=en>
21. Vulcanescu, Matthew, Protopresbyter. Open Letter to Patriarch John X and the Holy Synod of the Church of Antioch, 6 Dec. 2023.
22. Vulcanescu, Matthew, Protopresbyter. Open Letter to Metropolitan Silouan of the British Isles and Ireland, 12 Dec. 2023.
23. World Council of Churches. Toronto Statement, 15 July 1950. accessed 25 Oct. 2023, <https://www.oikoumene.org/resources/documents/toronto-statement>.

Σχόλιο (Ομάδος Εκπαιδευτικών «ο Παιδαγωγός»)

Επισημάναμε με έντονα και φόντο τις βασικές αρχές κάθε ιερέως που προχωρά σε διακοπή μνημόνευσης του επισκόπου του. 

Ο επίσκοπος πρέπει προηγουμένως να έχει κηρύξει δημόσια αίρεση (όπως κάνουν οι τελευταίοι Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως τόσες δεκαετίες με τη στάση, τις συμπροσευχές και τις δηλώσεις τους. συμμετοχή στο ΠΣΕ, ψυδοΣύνοδο στο Κολυμπάρι κλπ). 

ΔΕΝ μνημονεύεται άλλος επίσκοπος στη θέση του επισκόπου και γι αυτό δεν μπορεί να κατηγορηθούμε για «σχίσμα» (σε αντίθεση με τις Συνόδους των ΓΟΧ που έκαναν παράλληλες Συνόδους και εξέλεξαν νέους μητροπολίτες στη θέση υπαρχόντων χωρίς προηγουμένως να καθαιρεθούν οι υπάρχοντες από Σύνοδο).

Η αποτείχιση-διακοπή μνημόνευσης είναι μια «προσωρινή» πράξη, μέχρι ο επίσκοπος να μετανοήσει ή  μέχρι να καταδικαστεί-καθαιρεθεί από Ορθόδοξη Σύνοδο.

Η Αποτείχιση είναι ένας ΣΤΑΥΡΙΚΟΣ δρόμος.

Ευχόμαστε στην ενορία και τον ιερέα, να έχουν μέχρι το τέλος της επίγειας ζωής τους 

παρηγοριά από τον μαρτυρικό δρόμο και την Σταυρική θυσία του Κυρίου μας.

«Μεθ’ ημών ο Θεός, γνώτε, έθνη και ηττάσθε,ότι μεθ’ ημών ο Θεός.

Επακούσατε έως εσχάτου της γης.

Ότι μεθ’ ημών ο Θεός.

Ισχυκότες ηττάσθε.

Ότι μεθ’ ημών ο Θεός.

Εάν γαρ πάλιν ισχύσητε, και πάλιν ηττηθήσεσθε.

Ότι μεθ’ ημών ο Θεός.

Και ην αν βουλήν βουλεύσησθε, διασκεδάσει Κύριος.

Ότι μεθ’ ημών ο Θεός. (...)»

«Δριμύς ο χειμώνας, γλυκύς ο Παράδεισος»

Το ιστολόγιο του π.Ματθαίου εδώ.

ΥΓ. Τυχαία είδαμε ότι στο παρελθόν είχαμε αναφερθεί στον συγκεκριμένο ιερέα, όταν λόγω του αντι-οικουμενιστικού του αγώνα διώχθηκε από τον Μητροπολίτη Βεροίας (είχαμε γράψει εδώ)

Ομάδα Εκπαιδευτικών «Ο Παιδαγωγός»

https://opaidagogos.blogspot.com/2024/11/blog-post.html

Διωγμός αντιαιρετικών κληρικών και επερχόμενες σοβαρές εκκλησιαστικές εξελίξεις

Είναι φανερό ότι κάποιοι, προκειμένου να επιβάλουν τα σχέδιά τους, φιμώνουν κάθε φωνή αντίδρασης χωρίς να κρατάνε πλέον ούτε τα προσχήματα. Ας δούμε μερικές περιπτώσεις:

• Πριν λίγες ημέρες ιερομόναχος εξ Άνδρου, δέχθηκε δημοσίως απειλές για τιμωρία από τον μητροπολίτη Σύρου επειδή έλεγξε τον συνεχιζόμενο εναγκαλισμό της μητρόπολης του με τους Παπικούς αλλά και την στάση του Ορθοδόξου τοπικού μητροπολίτη κατά την ενθρόνιση του καθολικού μητροπολίτη Σύρου και ανάμεσα σε πολλά άλλα, τις επευφημίες του "Άξιος" (για τον καθολικό μητροπολίτη). Διαβάστε αναλυτικά εδώ

Φωτογραφία: Ο μονοφυσίτης Πατριάρχης εντός του Ιερού του μητροπολιτικού ναού Αγ.Γρηγορίου Παλαμά Θεσσαλονίκης

• Επειδή το Ιστολόγιο Κατάνυξης έλεγξε τον μητροπολίτη Άνθιμο για την παρουσία του Πατριάρχη των μονοφυσιτών (Αρμενίων) εντός του Αγίου Βήματος  στην μητρόπολη Θεσσαλονίκης (δείτε εδώ) καθώς και για την παρουσία αιρετικού ιερωμένου κατά την χειροτονία του μητροπολίτη Γρεβενών π.Δαυϊδ στον Αγ.Δημήτριο Θεσσαλονίκης (δείτε εδώ), εκτοπίζεται στα υπόγεια ιερέας του οποίου προβάλλονται οι ομιλίες -ως βίντεο- στο ιστολόγιο Κατάνυξης! Παράλληλα του καταργούν την εφημερία εντός του ναού -αν και υπεύθυνος του κηρυκτικού και του πνευματικού έργου της ενορίας- και του απαγορεύουν να μιλάει εντός του ναού! Όλα αυτά με προφορική εντολή(!) 

• Ρουμάνος πολύτεκνος ιερέας στην Μητρόπολη Βεροίας, καλείται -και πάλι με προφορική εντολή (!)- να βρει άλλη μητρόπολη επειδή συνόδευσε τον μητροπολίτη Πειραιώς στην Ρουμανία ως μεταφραστής σε επίσημη συμμετοχή του σε αντιοικουμενιστικό συνέδριο. Όπως πληροφορηθήκαμε την εβδομάδα που μας πέρασε οι άνωθεν απαιτήσεις υλοποιήθηκαν και ο σεβάσμιος και πολύτεκνος ιερέας υποχρεώθηκε τελικά να μετακινηθεί σε άλλη μητρόπολη.

Είναι φανερό ότι οι πτώσεις διαδέχονται η μία την άλλη και η  κατάσταση χειροτερεύει. Την ίδια ώρα οι μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος