Ἱστορικὸ ψέμα ἡ Εἰρήνη λόγῳ ρίψεως τῶν ἀτομικῶν βομβῶν
Ἀπομυθοποίηση τῶν ἀτομικῶν βομβῶν
στὴ Χιροσίμα καὶ στὸ Ναγκασάκι
Η νίκη τῶν συμμάχων στὸν Β Παγκόσμιο Πόλεμο ἀποτελεῖ μιὰ ἀπὸ τὶς λαμπρὲς σελίδες τῶν δυτικῶν δημοκρατιῶν τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς, ὅπως καὶ τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης. Ἀντιμετώπισαν μὲ μεγάλες θυσίες ἐπιτυχῶς τὸ ἀπεχθὲς καὶ ἀπάνθρωπο πρόσωπο τοῦ φασισμοῦ στὴν Εὐρώπη καὶ τοῦ μιλιταρισμοῦ στὴν Ἄπω Ἀνατολή. Μὲ τὴν συνθηκολόγηση τῆς Γερμανίας στὶς 8 Μαΐου καὶ τῆς Ἰαπωνίας στὶς 2 Σεπτεμβρίου τοῦ 1945 ὁλοκληρώθηκαν φέτος 70 χρόνια ἀπὸ τὸ τέλος τοῦ πολέμου στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν Ἄπω Ἀνατολή. Ἡ συνθηκολόγηση τῆς Γερμανίας ἦταν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀπόλυτης κατάρρευσής της, τῆς κατάληψής της ἀπὸ τοὺς συμμάχους. Ἀντίθετα, ἡ Ἰαπωνία, στὶς ἀρχὲς Αὐγούστου τοῦ 1945 εἶχε ὑπὸ τὴν κατοχὴ της μεγάλες ἐκτάσεις ἀκόμα στὴν Ἀσία. Γι 'αὐτὸ ἔχει ἐπικρατήσει ἡ ἄποψη, ὅτι ὁ πόλεμος στὴν Ἄπω Ἀνατολὴ κρίθηκε τελικὰ ἀπὸ τὴν ρήψη τῶν δύο ἀτομικῶν βομβῶν στὴ Χιροσίμα (6 Αὐγούστου) καὶ στὸ Ναγκασάκι (9 Αὐγούστου) μὲ περίπου 200.000 θύματα καὶ ἀκόμα περισσότερους τραυματίες. Αὐτὲς οἱ βόμβες μὲ τὴν καταστρεπτική τους δύναμη, πιστεύεται, ὅτι ἔκαμψαν τελικὰ τὴν Ἰαπωνία καὶ ἔφεραν τὴν εἰρήνη. Ὁ Αὐτοκράτορας τῆς Ἰαπωνίας Χιροχίτο μετὰ τὴν ρήψη τῶν δύο βομβῶν στὶς 15 Αὐγούστου ἀνέγνωσε σὲ ὁμιλία του πρὸς τὸν λαὸ τὸ αὐτοκρατορικὸ διάταγμα γιὰ τὴ συνθηκολόγηση, ἡ ὁποία ὑπογράφηκε ἐπίσημα στὸ Ἀμερικανικὸ θωρηκτὸ USS Missouri στὸν ὅρμο τοῦ Τόκιο στὶς 2 Σεπτεμβρίου.
Ἰδιαίτερα ἐνδιαφέρον προκάλεσαν κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια οἱ ἔρευνες κυρίως τεσσάρων ἱστορικῶν, δύο Ἰαπώνων, τοῦ Τσούγιοσι Hasegawa (Πανεπιστήμιο τοῦ Τόκιο) καὶ τοῦ Akira Kimura (Πανεπιστήμιο ΤΟΥ Kagoshima), καὶ δύο Ἀμερικανῶν, τοῦ Martin Sherwin (George Mason University, Βιρτζίνια) καὶ τοῦ Peter Kuznick (American University, Washington). Καὶ οἱ τέσσερεις μὲ πλῆθος στοιχείων καταλήγουν στὸ συμπέρασμα, ὅτι οἱ δύο ἀτομικὲς βόμβες οὔτε ἀπαραίτητες ἦταν οὔτε ἀνάγκασαν τὴν Ἰαπωνία τελικὰ στὴ συνθηκολόγηση. Ὁ Αὐτοκράτορας στὴν ἐξαγγελία του στὸ λαὸ στὶς 15 Αὐγούστου ἀνέφερε μὲν τὶς δύο ἀτομικὲς βόμβες, ἀλλὰ στὴν δεύτερη ὁμιλία του στὸ πολεμικὸ συμβούλιο χρησιμοποίησε τὴν πραγματικὴ αἰτία γιὰ τὴ συνθηκολόγηση: ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωση ποὺ εἶχε σύμφωνο οὐδετερότητας μὲ τὴν Ἰαπωνία εἶχε παραβιάσει τὸ σύμφωνο αὐτὸ καὶ στὶς 8 Αὐγούστου κήρυξε τὸν πόλεμο στὴν Ἰαπωνία καὶ εἰσέβαλε μὲ 1.000.000 στρατιῶτες στὴν Μαντζουρία.
Ἄλλωστε οἱ περισσότεροι ἀνώτατοι στρατηγοὶ καὶ ναύαρχοι τῶν ΗΠΑ μετὰ τὸν πόλεμο δήλωσαν εἴτε ὅτι οἱ ἀτομικὲς βόμβες ἦταν στρατιωτικὰ μὴ ἀπαραίτητες, εἴτε ὅτι ἦταν ἠθικὰ ἀπορριπτέες. Πιὸ ἔντονα ἀπὸ ὅλους το ἐξέφρασε ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου τοῦ τότε προέδρου τῶν ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν, ὁ ναύαρχος Ουίλιαμ Leahy. Στὰ ἀπομνημονεύματά του μιλάει ρητὰ γιὰ «ἠθικὰ στάνταρτ, τὰ ὁποῖα γίνονταν σεβαστὰ ἀκόμα καὶ ἀπὸ βαρβάρους στὶς πιὸ σκοτεινὲς ἐποχές». Ἔτσι κατηγορεῖ τὸν Τρούμαν, ὅτι μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διεξάγει κανεὶς πόλεμο. Τόνισε, ὅτι ὁ Τρούμαν τὸν διαβεβαίωσε, ὅτι οἱ βόμβες θὰ χρησιμοποιοῦντο μόνο ἐναντίον στρατιωτικῶν στόχων, ἀλλὰ ἀντὶ γι 'αὐτὸ μὲ τὶς βόμβες αὐτὲς σκοτώθηκαν ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερες γυναῖκες καὶ παιδιά, ἀκριβῶς ἔτσι ὅπως τὸ ἤθελαν ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Γιατί τότε λήφθηκε ἡ ἀπόφαση γιὰ τὴν ρήψη τῶν δύο ἀτομικῶν βομβῶν?
