ΠΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΑ ΑΔΕΛΦΙΑ, ΟΠΩΣ Ο π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ;

ΠΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΑ ΑΔΕΛΦΙΑ,

ΟΠΩΣ Ο π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ;

Παραθέτουµε κατωτέρῳ «µιά ἐξοµολογητική κατάθεση» τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, ἡ ὁποία εἶναι ἕνα ἐπί πλέον ἐγκώµιο τοῦ ἤθους τοῦ ἁγίου αὐτοῦ Πατέρα µας ἀλλά καί ἀποδεικτική τοῦ ἤθους τῶν κατά σάρκα συγγενῶν του καί ἰδιαιτέρως τῶν ἀδελφῶν του.

Ἡ κατ’ ἐπανάληψιν ἐγκαρδίως ἐκφωνηθεῖσα καί γραπτῶς διατυπωθεῖσα εὐχαριστία τοῦ ἀδελφοῦ του κ. Πολυνείκη Θεοδωροπούλου, «Εὐχαριστοῦµε τό Θεό πού γεννήθηκες στήν οἰκογένειά µας, ἀείµνηστε π. Ἐπιφάνιε!», τά συνοψίζει καί τά ἐκφράζει ὅλα!

Θά μοῦ ἐπιτρέψετε νά παρουσιάσω στήν ἀγάπη σας, μία ἐξομολογητική κατάθεση ψυχῆς, σχετική μέ τή συμπεριφορά τοῦ π. Ἐπιφανίου στούς κατά σάρκα συγγενεῖς του.

Ζῶντας γιά πάρα πολλά χρόνια πλησίον τοῦ π. Ἐπιφανίου –ἀρκετά ἀπό τά ὁποῖα συγκατοικούσαμε– καί γνωρίζοντας καί ἀρκετούς ἀγάμους κληρικούς, μέ τούς ὁποίους συνδεόταν ὁ ἴδιος, διαπίστωσα –προκαταβολικά ζητῶ συγγνώμη ἄν ἡ διαπίστωσή μου εἶναι ἐσφαλμένη– ὅτι ὑπάρχουν τρεῖς κατηγορίες ἀγάμων κληρικῶν, πού ζοῦν κι ἐργάζονται στόν κόσμο, μέ διαφορετική μεταχείριση, ἡ κάθε μία ἀπ’ αὐτές, στίς κατά σάρκα οἰκογένειές τους.

Ἡ καλύτερη λύσις τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος (Ἀρχιμ. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου )

«Ἔχουμε οἰκονομικό πρόβλημα γιατί εἴμαστε ἄπληστοι. Ἄν ἤμεθα ὀλιγαρκεῖς, δέν θά ὑπῆρχε τέτοιο πρόβλημα. Ἡ πλεονεξία δημιουργεῖ τό οἰκονομικό ἀδιέξοδο. Δέν μᾶς ἀρκοῦν αὐτά πού ἔχουμε. Θέλουμε ὅλο καί περισσότερα. Ποιά ἄλλη καλύτερη λύσις τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος ὑπάρχει, ἀπό τήν ὀλιγάρκεια; Κυνηγᾶμε τό περισσότερο. Νά μάθουμε νά εἴμαστε ὀλιγαρκεῖς. Δύο μέτρα χῶμα εἶναι ἡ κατάληξις ὅλων μας. Καί ἄν εἶναι κάποιος πλούσιος καί δυνάστης καί μεγάλος καί τρανός, τί θά κερδίση παραπάνω ἀπό δύο μέτρα χῶμα; Τό πολύ-πολύ, νά τοῦ κάνουν ἕνα ὡραῖο τάφο. Αὐτό εἶναι τό κέρδος του! Ἄν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ὑπήκουαν σέ αὐτό πού λέγει ὁ Ἀπ. Παῦλος καί ἠρκοῦντο στά ἀπολύτως ἀπαραίτητα καί δέν ἤθελαν ἕνα σωρό περιττά, δέν θά ὑπῆρχε οἰκονομικό πρόβλημα» 

Ἀρχιμ. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου «Χριστῷ τῷ Θεῶ παραθώμεθα» σελ. 49

Τι μπορούμε να κάνουμε σε έναν κόσμο που συνεχώς χειροτερεύει και μας φοβίζει;

(από το βιβλίο : Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα,καθοδηγώντας τον λαό του Θεού Εκδόσεις Ι. Ησυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνος)

-Γέροντα, είναι διαπίστωσις πολλών πνευματικών ανθρώπων, ότι ο κόσμος συνεχώς χειροτερεύει. Αυτό τό απότομο κατρακύλισμα κάπου μας φοβίζει. Εμείς τι μπορούμε να κάνουμε;

-Νά παραμένουμε κοντά στον Θεό. Όσο είμεθα κοντά Του, ισχύει το: «Παρεμβαλεί άγγελος Κυρίου κύκλω των φοβούμενων αυτόν και ρύσεται αυτούς»(ψαλμ 33,8).

Όταν ο βασι­λιάς της Συρίας είχε στείλει στρατό νά συλλάβουν τον προ­φήτη Ελισσαίο, ο προφήτης βρισκόταν με τον υποτακτικό του. Μόλις  ο υποτακτικός του είδε να ανεβαίνουν οι στρατιώτες για να τους συλλάβουν,τρομοκρατήθηκε , τον έπιασε πανικός . Και στράφηκε στον Ελισσαίο   και του λέγει : « Για κοίτα κύριε, τι γίνεται. Πόσοι έρχονται να μας συλλάβουν, πώς θα γλιτώσουμε ;» Ο προφήτης του απάντησε να μην φοβάται , διότι « πλείους οι μεθ` ημών υπέρ τους μετ` αυτών» (Δ΄Βασ. 6,16) . Είναι πολύ περισσότεροι εκείνοι που είναι μαζί μας , παρά οι εχθροί μας που έρχονται να μας συλλάβουν . Και προσευχήθηκε ο προφήτης Ελισσαίος στο Θεό και είπε : «Κύριε , άνοιξε τους οφθαλμούς του παιδιού για να δει πως  Εσύ με υπερασπίζεις» . Και πράγματι ο Θεός άνοιξε τους οφθαλμούς του υποτακτικού και είδε γύρω από τον προφήτη να είναι μια στρατιά ολόκληρη αγγέλων , που κρατούσαν πύρινα σπαθιά στα χέρια τους . Αμέσως η ψυχή του γέμισε από ικανοποίηση , από αγαλλίαση , και του έφυγε ο φόβος . Και φυσικά δεν κατώρθωσαν να συλλάβουν και να θανατώσουν τον προφήτη Ελισσαίο. Πύρινα τάγματα αγγέλων, στρατιές αγγέλων  είχαν σταλή από τον Θεό για να υπερασπιστούν τον προφήτη Του. Αυτά δεν εγίνοντο μόνο τότε. Γίνονται στη ζωή κάθε ανθρώπου, όταν είμεθα άνθρωποι του Θεού. Η πίστις μας είναι στους αιώνες των αιώνων. Δεν ήταν μόνο για εκείνη την εποχή. Ούτε για την εποχή των Αποστόλων και των Πατέρων. Αρκεί εμείς να είμεθα σαν αυτούς. Ό Θεός είναι ο ίδιος «Χθες και σήμερον ό αυτός και εις τούς αιώνας». Ή ζωή μας, ή ύπαρξίς μας στα χέρια Του. Με απόλυτη εμπιστοσύνη όχι μόνον να αναφωνούμε, αλλά και να ζούμε το,«Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα».

Σχόλιο Ορθοδόξου Βήματος  

Στις μέρες ενώ βλέπουμε το πνευματικό κατρακύλισμα και τον αποχριστιανισμό της Πατρίδας, μένουμε σκεπτικοί και φοβισμένοι. Αφήνουμε να μας πείσουν ότι η Ελλάδα μας είναι μικρή χώρα και σιωπούμε φοβούμενοι πως μόνοι μας θα πτωχεύσουμε. 

Οι Έλληνες  όσο είμαστε κοντά στο Θεό δεν έχουμε να φοβηθούμε ΤΙΠΟΤΕ !! 

Η Ελλάδα μας είναι Μεγάλη  γιατί έχει την δύναμη και την ευλογία του Τριαδικού Θεού μας!!

Εμείς όμως, έχουμε απομακρυνθεί  από το Θεό και την προστασία Του και είμαστε ευάλωτοι και φοβισμένοι. Δεν αισθανόμαστε την Πατρική σιγουριά και ασφάλεια. Η πίστη μας δεν είναι βιωματική αλλά μόνο θεωρητική.

Είναι καιρός να ξαναγίνουμε δυνατοί και με απόλυτη εμπιστοσύνη όχι μόνον να αναφωνούμε, αλλά και να ζούμε το,«Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα».

π. Βασίλειος Βολουδάκης : απάντηση σε επικριτές του αποσπάσματος προσφάτου ομιλίας του για το αν η αποτείχιση είναι ορθόδοξη λύση

Ἐπειδὴ κάποιοι, πού αὐτοαποκαλοῦνται ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ, ἐπέκριναν τὸ ἀπόσπασμα προσφάτου ὁμιλίας μου (πού ἀναρτήθηκε στὸ διαδίκτυο, μὲ τίτλο: ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΛΥΣΗ;»), ἰσχυριζόμενοι ὅτι τὰ λεγόμενά μου ἀντιβαίνουν στοὺς Ι. Κανόνας καὶ ἰδίως στὸν ΙΕ Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας, καταθέτω τὰ ἑξῆς:

1. Αὐτὰ ποὺ ἀκούγονται στὸ ἀναρτηθὲν ἠχητικό της ὁμιλίας μου, εἶναι ἕνα μικρὸ ἀπόσπασμα. Ἐλέχθησαν κατόπιν ἐρωτήματος πού μου ἐτέθη ἀπὸ τὸ ἀκροατήριο καί, βεβαίως, δὲν μειώνουν οὔτε κατ’ ἐλάχιστον τὸν σεβασμὸ καὶ τὴν ἐκτίμησή μου πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς ἀδελφούς μας, ποὺ ἐπέλεξαν νὰ ὀνομάζονται ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΟΙ, ἀλλὰ σημαὶνουν μόνο το ὅτι διαφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν ἑρμηνεία καὶ μὲ τὴν πρακτικὴ ποὺ συνοδεύει τὴν ἐπιλογὴ τους αὐτήν.

   2. Ὁ ὅρος ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ εἶναι ἄγνωστος ὡς ἐκκλησιαστικὴ πρακτική. Ἡ φράση «…οἱ ἑαυτούς της πρὸς τὸν καλούμενον Ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες…» χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τὸν ΙΕ Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου γιὰ νὰ ἐξηγήση ὅτι ἡ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου ἐπισκόπου εἶναι θεμιτὴ προστασία τῶν κληρικῶν ἔναντι τοῦ «γυμνῆ τῆ κεφαλῆ κηρύσσοντος αἵρεσιν» ἐπισκόπου καὶ ὄχι ὡς ὑποδηλωτικὸς συγκεκριμένης πρακτικῆς, ποὺ ὑπαγορεύει ἡ Ἐκκλησία μας γιὰ νὰ ἐφαρμοσθῆ ὑποχρεωτικά, ὡς ἔνδειξη γνησίου Ὀρθοδόξου φρονήματος! Ἡ μετοχή «ἀποτειχίζοντες»(=προστατεύοντες), στὴ συγκεκριμένη χρήση της ἔχει νόημα λόγω τῶν συμφραζομένων της ἀλλὰ δὲν προσφέρεται γιὰ τὴ μετατροπή της σὲ οὐσιαστικὸ =ἀπο-τείχιση, μὲ σκοπὸ νὰ δηλώση μιὰ ἐκκλησιαστικὴ πρακτική, δεδομένου ὅτι χωρὶς ἄλλο προσδιοριστικὸ δὲν σημαίνει ἀπολύτως τίποτα, οὔτε εἶναι καταγεγραμμένη σὲ κάποιο λεξικό.

Νὰ σημειωθῆ ὅτι ὁ Κανὼν τῆς Πρωτοδευτέρας ἀφορᾶ ἀποκλειστικὰ σὲ Κληρικοὺς καὶ ὄχι σὲ λαϊκούς, ἐφ’ ὅσον οἱ λαϊκοὶ δὲν ἔχουν ἐξουσία οὔτε νὰ μνημονεύουν τοῦ Ἐπισκόπου της Ἐπαρχίας τους, οὔτε νὰ παύουν τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ. Αὐτὸ δὲν εἶναι λεπτομέρεια ἀλλὰ τὸ ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ, δεδομένου ὅτι οἱ μέχρι σήμερα φανερὰ ‘’ἀποτειχισμένοι’’ εἶναι ὅλοι λαϊκοί, πλὴν ἑνὸς καθηρημένου κληρικοῦ! Νὰ σημειωθῆ, ἐπίσης, ὅτι οἱ Ι. Μονὲς τοῦ Ἄγ. Ὅρους, ποὺ ἐπέλεξαν τὸ 1969 νὰ διακόψουν τὸ μνημόσυνον τοῦ αἱρετικὰ φρονοῦντος Πατριάρχου Ἀθηναγόρου δὲν χρησιμοποί-ησαν ποτὲ τὸν ὄρο ‘’ἀποτείχιση’’ ἀλλὰ μόνο τὴ φράση: «Διακοπή μνημονεύσεως τοῦ Πατριαρχικοῦ ὀνόματος».

3. Ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος δὲν ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω δικά μου λόγια ἀλλὰ θὰ παραθέσω τὰ λόγια τοῦ μακαριστοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μας Πατρὸς Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, ἀφοῦ αὐτὸν ἐπεστράτευσαν γιὰ νὰ ἀποδείξουν ὅτι σφάλλομαι.

Θὰ παραθέσω ἐλάχιστα, ἀλλὰ ἀπολύτως ἀποδεικτικὰ ἀποσπάσματα, ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ «ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ», τὰ ὁποῖα ἀπολύτως ἀσπάζομαι «ὡς λόγον Θεοῦ»:

π. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης

agnikolaos.gr

Η καλύτερη λύση ( π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος )

Κάποτε έθεσαν το εξής ερώτημα στον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο:

- Γέροντα , βλέπει κανείς, ότι κατεξοχήν στην εποχή μας κυριαρχεί το οικονομικό πρόβλημα. Όλοι προσπαθούμε να αυξήσουμε τα έσοδά μας. Κι όταν το πετύχουμε, διαπιστώνουμε πάλι ότι δεν μας φθάνουν. Τελικά τα οικονομικό μας πρόβλημα θα μείνει πάντα άλυτο;

Και ο π. Επιφάνιος απήντησε:

- Έχουμε οικονομικό πρόβλημα, διότι είμεθα άπληστοι. Αν ήμεθα ολιγαρκείς, δεν θα υπήρχε τέτοιο πρόβλημα. Η πλεονεξία δημιουργεί το οικονομικό αδιέξοδο. Δεν μας αρκούν αυτά που έχουμε. Θέλουμε όλο και περισσότερα. Ποια άλλη καλυτέρα λύσις του οικονομικού προβλήματος υπάρχει από την ολιγάρκεια;

ΓΙΑ ΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΟΦΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ

• Στις μακροχρόνιες και επίμονες προσπάθειες διαφόρων εκκοσμικευμένων εκκλησιαστικών κύκλων για την αναθεώρηση και χαλάρωση των περί νηστείας διατάξεων της Εκκλησίας ο Γέροντας ήταν απολύτως αντίθετος. Έλεγε:

-Είναι τόση η αξία της νηστείας, ώστε και αν ακόμη δεν είχε θεσπισθεί από την Εκκλησία, θα έπρεπε να την θεσπίσει τώρα, και όχι θεσμό καθιερωμένο ήδη από αιώνες, ο οποίος έχει αναδείξει τόσους Αγίους, να ζητάμε να τον  καταργήσουμε ή να τον αλλοιώσομε!

• Αυτοί που ενσυνείδητα παραθεωρούν το θέμα της νηστείας, χωρίς να έχουν λόγους υγείας, πολύ φοβάμαι ότι δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για την σωτηρία της ψυχής τους.

Από :  impantokratoros.gr

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ (π.Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος)

-Γέροντα ποιο έθνος εννοεί ο Κύριος, όταν λέει· «Αρθήσεται αφ’ υμών (από τους Ισραηλίτες) η βασιλεία του Θεού και δοθήσεται έθνει ποιούντι τους καρπούς αυτής»; ( Ματθ. κα, 43).

    -Είναι το σύνολο των Ορθοδόξων Χριστιανών. Διότι όπως λέει η Γραφή, «εν παντί έθνει ο φοβούμενος αυτόν…δεκτός αυτώ έστι» (Πραξ. α, 35). Επομένως, το νέο έθνος, στο οποίο αναφέρεται ο Κύριος, είναι ο Ορθόδοξος χριστιανικός κόσμος, ασχέτως φυλής, γλώσσης, χρώματος κ.λπ. Αυτός είναι ο λαός του Θεού ο άγιος, ο νέος Ισραήλ. Το σύνολο των ανθρώπων που θα πιστεύσουν στον Χριστό, θα τον αποδεχθούν ως Υιό του Θεού και θα γίνουν μέλη της Εκκλησίας Του.

    Δεν εννοεί ο Κύριος αποκλειστικά το ελληνικό έθνος. Ας μην λησμονούμε ότι οι πρώτου-πρώτοι Χριστιανοί δεν ήσαν Έλληνες. Εβραίοι ήσαν. Και οι Απόστολοι ήσαν Εβραίοι. Και με Εβραίους διαδόθηκε ο Χριστιανισμός. Μήπως όλοι οι Πατέρες ήσαν Έλληνες; Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ήταν Σύρος, ο Μέγας Αντώνιος, ο καθηγητής του μοναχισμού, ήταν Αιγύπτιος, και τόσοι άλλοι. Γιατί δεν τα βλέπουμε αυτά;

    Και εγώ Έλληνας είμαι και αγαπώ την πατρίδα μου. Προσοχή όμως.

Υλικός πλούτος και πνευματική φτώχεια

Απόσπασμα από κήρυγμα του π. Ιωήλ Γιαννακοπουλου 

    «Δύο ειδών αγαθά              υπάρχουν, υλικά και πνευματικά. Εμείς στα μεν υλικά βλέπουμε όχι τι έχουμε αλλά τι μας λείπει• ενώ στα πνευματικά βλέπουμε όχι τι μας λείπει αλλά τι έχουμε. Όχι, αδελφέ μου, έτσι! Το αντίθετο να κάνεις! Στα υλικά αγαθά να βλέπεις όχι πόσα σου λείπουν, και να μεμψιμοιρείς, αλλά πόσα έχεις, και να δοξάζεις το Θεό γι' αυτά που ή αγαθότητα Του σου έδωσε. Στα πνευματικά αγαθά, δηλαδή στις αρετές, να βλέπεις όχι πόσες αρετές έχεις, και να φουσκώνεις από την υπερηφάνεια σου, αλλά πόσες σου λείπουν, και να ταπεινώνεσαι για την πνευματική φτώχεια σου και έτσι να κερδίζεις πλούσιο το έλεος του Κυρίου».

Πηγή : Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Πρεσβύτερος

            ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΙΩΗΛ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος : Τα έχουμε όλα μέσα στον Χριστιανισμό, και αγάπη και δικαιοσύνη και ειρήνη.

1. “Ου φιμώσεις βουν αλοώντα”. Κατά γράμμα, βέβαια, για τα ζώα τα έλεγε αυτά ο Μωυσής. Κατά πνεύμα, όμως, όπως τονίζει ο απόστολος Παύλος(Α’ Κορ. 9, 9-10), γράφτηκαν για μας: Δεν μπορεί έναν άνθρωπο, που μας εργάζεται, να μη του δώσουμε όσα του είναι απαραίτητα, όσα χρειάζεται, όσα του ανήκουν. Αφού δεν επιτρέπεται ούτε το βόδι που αλωνίζει να το φιμώνουμε και να μη το αφήνουμε να φάη από το σιτάρι που αλωνίζει.

2.  Σήμερα, λοιπόν, ανακαλύφθηκε η ισότητα; Ο Μωυσής, 3500 χρόνια πριν, ενδιαφερόταν ακόμα και για τα ζώα. Αλλά δυστυχώς την Παλαιά Διαθήκη, που παραγγέλλει τέτοια πράγματα, την έχουμε κλειστή. Δεν διαβάζουμε την Αγία Γραφή ούτε εμείς οι Χριστιανοί, συγχωρέστε με για την έκφρασι, για να “βουλώνουμε” τα στόματα μερικών “έξυπνων”.

3. Γιατί να είμαι κομμουνιστής για την ισότητα, την αγάπη και την δικαιοσύνη, όταν αυτά πολύ πριν από τον Κομμουνισμό, επτακόσια περίπου χρόνια προ Χριστού, τα κήρυξε ο Προφήτης Ησαΐας; Δεν λέγει “δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης;”(Ησ. 26, 9)
4. Δεν έχουμε ανάγκη να λέμε “είμαστε κομμουνιστές”. Μας αρκεί να λέμε “είμαστε Χριστιανοί”. Τα έχουμε όλα μέσα στον Χριστιανισμό, και αγάπη και δικαιοσύνη και ειρήνη. Τα πάντα.

Πηγή: π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, “Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα”, 2003

Από την υμνολογία της Μ. Πέμπτης εσπέρας (ερμηνευτική απόδοση των νοημάτων από τον πατέρα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο)

Την Μ. Πέμπτην εσπέρας ψάλλεται ο Όρθρος της Αγίας και Μεγάλης Παρασκευής.

Κατά την Μ. Παρασκευήν  εορτάζουμε τα Πάθη του Κυρίου, ήτοι επιτελούμεν ανάμνησιν των εμπτυσμών, των ραπισμάτων , των ύβρεων κ.τ.λ. και κυρίως της σταυρώσεως και του φρικτού θανάτου του Κυρίου.Μας υπενθυμίζει ακόμη η Εκκλησία μας, κατά την ημέραν αυτή την εν τω σταυρώ ομολογίαν του ληστού, ότι ο Κύριος είναι Βασιλεύς ουράνιος και την παράκλησιν του όπως τον ενθυμηθή εις την Βασιλεία Του.

Η προδοσία Θεοφάνης ο Κρης
Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους

Ἐν τῷ δείπνω τοὺς Μαθητὰς διατρέφων, καὶ τὴν σκήψιν τῆς προδοσίας γινώσκων, ἐν αὐτῷ τὸν Ἰούδαν διήλεγξας, ἀδιόρθωτον μὲν τοῦτον ἐπιστάμενος, γνωρίσαι δὲ πᾶσι βουλόμενος, ὅτι θέλων παρεδόθης, ἵνα Κόσμον ἁρπάσης τοῦ ἀλλοτρίου. Μακρόθυμε δόξα σοί. 

Κατά τον Μυστικόν Δείπνον, όπου έτρεφες τους μαθητές Σου, Κύριε,  γνωρίζων την αιτίαν της προδοσίας, εφανέρωσες ένοχον αυτής τον Ιούδαν. Εγνώριζες μεν καλώς ότι αυτός θα έμενεν αδιόρθωτος, αλλά (το έκαμες αυτό διότι) ήθελες να γνωστοποιήσεις εις όλους ότι (αφού ήσαν γνωστά εις Σε όσα έμελλον να συμβούν, ηδύνατο να τα αποφύγεις , επομένως) με την θέλησιν Σου  παρεδόθης (εις θάνατον), δια να αρπάσης τον κόσμον από τας χείρας του εχθρού μας διαβόλου. Μακρόθυμε Κύριε δόξα Σοι !  

Η Απόνιψη του Πιλάτου,Θεοφάνης ο Κρης
Ιερά μονή Αγίου Νικολάου Μετέωρα

Ὁ ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον, γυμνὸς εἰς κρίσιν ἵστατο, καὶ ἐν σιαγόνι, ῥάπισμα ἐδέξατο, ὑπὸ χειρῶν ὧν ἔπλασεν, ὁ δὲ παράνομος λαός, τῶ σταυρῶ προσήλωσε, τὸν Κύριον τῆς δόξης, τότε τὸ καταπέτασμα τοῦ Ναοῦ ἐσχίσθη, ὁ ἥλιος ἐσκότασε, μὴ φέρων θεάσασθαι, Θεὸν ὑβριζόμενον, ὃν τρέμει τὰ σύμπαντα. Αὐτὸν προσκυνήσωμεν.

Η κρίση Θεοφάνης ο Κρης
Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους

Ο Κύριος που (ως Θεός) περιβάλλεται αντί ενδύματος το φως, εστάθη γυμνός ενώπιον των δικαστών Του και εδέχθη εις την σιαγόνα Του ράπισμα από χείρας , τας οποίας έπλασε. Ο δε ασεβής λαός εκάρφωσε εις τον Σταυρόν τον Κύριον της δόξης. Τότε (κατά την σταύρωσιν) το παραπέτασμα του Ναού (το οποίο εχώριζε τα άγια  από τα άγια των αγίων) εσχίσθη , ο δε ήλιος εσκοτίσθη, μη ανεχόμενος να ίδη να εξευτελίζεται ο Θεός τον οποίον τρέμουν τα σύμπατα . Αυτόν ας προσκυνήσωμεν !

Ο ληστής στον παράδεισο.
Τοιχογραφία καθολικού Ι.Μ. Ρουσάνου Μετεώρων.

Μικρὰν φωνὴν ἀφῆκεν ὁ Ληστὴς ἐν τῷ σταυρῶ, μεγάλην πίστιν εὗρε, μιὰ ῥοπὴ ἐσώθη, καὶ πρῶτος Παραδείσου, πύλας ἀνοίξας εἰσῆλθεν. Ὁ αὐτοῦ τὴν μετάνοιαν προσδεξάμενος, Κύριε δόξα σοί. 

Ολίγα λόγια (ομολογίας και ικεσίας) είπεν ο ληστής επάνω εις τον σταυρόν, αλλά επέτυχε να τον προσέξη ο Χριστός και να δώση, μεγάλην πίστιν εις τα λόγια του αυτά. Εις μιαν στιγμήν εσώθη και, αφού ήνοιξε πρώτος αυτός τας πύλας του Παραδείσου, εισήλθεν εις αυτόν. Δόξα ανήκει εις Σε, Κύριε, που εδέχθης την μετάνοιαν του ληστού.  

Η μαστίγωση,Θεοφάνης ο Κρης
Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Μετέωρα

       Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου, ὁ ἐν ὕδασι τὴν γὴν κρεμάσας. (ἐκ γ'). Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται, ὁ τῶν Ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδὴ πορφύραν περιβάλλεται, ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἓν νεφέλαις. Ῥάπισμα κατεδέξατο, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ. Ἦλοις προσηλώθη, ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχη ἐκεντήθη, ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνούμέν σου τὰ Πάθη Χριστέ. (ἐκ γ'). Δεῖξον ἡμῖν, καὶ τὴν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν.

Η Σταύρωση, Θεοφάνης ο Κρης Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου ΄Όρους

Σήμερον κρεμάται επάνω εις το ξύλον (του Σταυρού) Εκείνος, που εκρέμασε (κατά την δημιουργίαν)την γη επάνω εις τα ύδατα(την περιέβαλε δηλαδή πανταχόθεν  με τα ύδατα των θαλασσών)! Στέφανον κατασκευασμένον από ακάνθας περιβάλλεται εις την κεφαλήν ο Βασιλεύς των Αγγέλων! Ψευδές βασιλικών ιμάτιον ενδύεται (προς εμπαιγμόν) Αυτός που ενδύει τον ουρανόν με τας νεφέλας! Ράπισμα κατεδέχθη Εκείνος, που εις τον Ιορδάνην ποιταμόν (βαπτισθείς υπό Ιωάννου του Προδρόμου) ηλευθέρωσε τον Αδάμ (και τους απογόνους του από την δουλείαν της αμαρτίας και την καταδυναστείαν του διαβόλου)! Δια καρφιών εκαρφώθη (εις τον Σταυρόν) ο Νυμφίος της Εκκλησίας! Δια λόγχης ετρυπήθη (εις την πλευράν) ο Υιός της Παρθένου! Προσκυνούμεν τα Πάθη Σου Χριστέ ! Αξίωσε μας να ίδωμεν και την ένδοξον Ανάστασίν Σου !  

(Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΜΕΤΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ, υπό π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου, εκδ. Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος).

Άλλοι πληρώνουν με αίμα τον Χριστιανισμό. (π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος )

Άλλοι πληρώνουν με αίμα τον Χριστιανισμό.

    Στις χώρες του Παραπετάσματος ο Χριστιανισμός κοστίζει και μάλιστα πολύ. Κοστίζει θέσεις, αξιώματα, επαγγελματική σταδιοδρομία και πολλά άλλα. Σημαίνει φυλακή, εξορία, ακόμη και θάνατο. Θα ήταν, λοιπόν, πολύ εγωιστικό εκ μέρους μας, ζώντας μάλιστα ένα Χριστιανισμό με όλα τα «κομφόρ», να πούμε ότι είμαστε ανώτεροι από τους άλλους. Είναι σαν να τους λέμε· «Εσείς, έστω και εάν υφίστασθε καθημερινά τα πάνδεινα για την αγάπη του Χριστού και για την πίστη σας στον Χριστό, είστε κατώτεροι από εμάς, που δεν μας κοστίζει τίποτε ο Χριστιανισμός». Και όμως εκείνοι πληρώνουν με αίμα τον Χριστιανισμό.

    Κάποτε θα δώσει ο Θεός και στις χώρες του Παραπετάσματος θα παύσουν οι διωγμοί και θ’ ανοίξουν οι πύλες. Τότε θα δούμε ότι η Εκκλησία του Χριστού πλουτίσθηκε με άλλο νέφος συγχρόνων μαρτύρων στις χώρες εκείνες. Αν είχαμε ένδεκα εκατομμύρια μαρτύρων στους τρεις πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, δεν ξέρω πόσα εκατομμύρια μαρτύρων θα καταγράψουν οι ιστορικοί του μέλλοντος, οι εκκλησιαστικοί ιστορικοί, στις χώρες όπου άρχουν τέρατα άθεοι και απλώνονται στυγνές αθεϊστικές δικτατορίες. 

από το βιβλίο «Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα» 2004 (απόσπασμα)

Πνευματικά απανθίσματα από τον πατέρα Επιφανίο Θεοδωρόπουλο .

-Γεγονότα που φαίνονται τώρα ως συμφορές, αργότερα αποδεικνύονται ευλογίες Θεού.

-Εάν δεν υπήρχαν οι θλίψεις, δεν θα αναζητού­σαμε τον Παράδεισο.

-Τις θλίψεις πρέπει να τις δεχόμαστε όπως δε­χόμαστε την ταλαιπωρία μιας χειρουργικής επεμ­βάσεως, προκειμένου να εξασφαλίσουμε την υγεία μας. Ο πόνος ταπεινώνει τον άνθρωπο. και όσο αυ­τός ταπεινώνεται, τόσο πλησιάζει τον Θεό.

-Στις μεγάλες θλίψεις μόνο ο Θεός μπορεί να παρηγορήσει. Γι' αυτό, το καλύτερο είναι η προσευχή και όχι τόσο οι λόγοι παρηγοριάς.

- Ερώτησις: Γέροντα, γιατί επιτρέπει ο Θεός να υποφέρουν από φρικτές αρρώστιες δίκαιοι και ενάρετοι άνθρωποι; 

- Απάντησις: Για να καθαρισθούν και από τα ε­λάχιστα ίχνη των παθών τους και για να πάρουν μεγαλύτερο στεφάνι στον ουρανό. Εξάλλου αφού στον Υιό Του τον αγαπητό επέτρεψε να υποφέρει και να πεθάνει επί του Σταυρού, τι να πούμε για τους ανθρώπους, οι οποίοι, όσο άγιοι κι αν είναι, έχουν ρύπους και κηλίδες από αμαρτίες; 

-Μην αφήνετε σε καμία περίπτωση την θλίψη να σας κυρίευση... Η κατάθλιψης είναι ο δήμιος που σκοτώνει την πνευματική ενεργητικότητα, που είναι αναγκαία για την υποδοχή του Αγίου Πνεύ­ματος μέσα στην καρδιά. Ένας καταθλιμμένος άνθρωπος χάνει την δυνατότητα να προσεύχεται και είναι νεκρός για τους πνευματικούς αγώνες».

Με απόλυτη εμπιστοσύνη να αναφωνούμε και να ζούμε το «Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα ». 

Τι είναι η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία; π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

Η Εκκλησία μας καθόρισε όλες τις Τετάρτες και Παρασκευές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής να τελείται μία άλλη Λειτουργία, η Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων.

Κατά τη Λειτουργία αυτή δεν τελείται Θυσία, δε γίνεται δηλαδή μεταβολή του άρτου και του οίνου σε Σώμα και Αίμα Χριστού.

 Τα Τίμια Δώρα, ο Άρτος και ο Οίνος είναι έτοιμα, έχουν προαγιασθή (γι’ αυτό και λέγεται Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων) κατά την προηγηθείσα θεία Λειτουργία της Κυριακής, είναι πλέον Σώμα και Αίμα Χριστού, και απλώς προσφέρονται προς μετάληψη στους πιστούς.

Ο Ιερέας καθ’ εκάστη Κυριακή κόπτει από το πρόσφορο τον λεγόμενο «Αμνόν», δηλαδή το τετράγωνο εκείνο τεμάχιο της σφραγίδας που γράφει ΙΣ-ΧΣ ΝΙ-ΚΑ, και το τοποθετεί επάνω στο ιερό Δισκάριο. Μετ’ ολίγο, κατά τη στιγμή του «Σε υμνούμεν…», το τεμάχιον αυτό του άρτου θα μεταβληθεί δια της ευλογίας του Ιερέως σε αυτό τούτο το Σώμα του Κυρίου, όπως και ο οίνος, που είναι στο ιερό Ποτήριο, θα μεταβληθεί και αυτός σε αυτό τούτο το Αίμα του Κυρίου.

Όταν όμως βρισκόμαστε στη πένθιμο περίοδο της Μ. Τεσσαρακοστής, ο Ιερέας, κατά τη Θ. Λειτουργία της Κυριακής, δεν θα κόψει ένα μόνο τεμάχιο εκ της σφραγίδας του προσφόρου, ωσάν αυτό που είπαμε ανωτέρω, αλλά περισσότερα (συνήθως τρία), ανάλογα προς τον αριθμό των Λειτουργιών των Προηγιασμένων που θα τελέσει κατά την εβδομάδα.

Τα τεμάχια αυτά (που δεν κόπτονται όλα από ένα πρόσφορο, αλλ’ ένα από κάθε πρόσφορο), θα τα ευλογήσει κατά την ώρα που πρέπει και αυτά θα μεταβληθούν σε Σώμα Χριστού. Από αυτά το ένα θα χρησιμοποιηθεί για τη θεία Μετάληψη της ημέρας εκείνης (Κυριακής), τα άλλα (συνήθως δύο) θα εμβαπτισθούν στο ιερό Ποτήριο, όπου το άγιο Αίμα του Κυρίου, και θα φυλαχθούν σε ειδικό κιβωτίδιο, το ιερό Αρτοφόριο, για τις Λειτουργίες των Προηγιασμένων Δώρων που θα γίνουν εντός της εβδομάδας. Κατ’ αυτές τις Λειτουργίες ο Ιερέας θα προσφέρει στους πιστούς προς μετάληψη τα Προηγιασμένα αυτά Δώρα.

Η Λειτουργία των Προηγιασμένων είναι συνυφασμένη με Εσπερινό, είναι δηλαδή βραδινή. Αυτό έχει θεσπιστεί, διότι οι παλιοί Χριστιανοί κατά τις ημέρες της Μ. Τεσσαρακοστής διετέλουν τελείως άσιτοι (νηστικοί) μέχρι των εσπερινών ωρών. Μπορούσαν λοιπόν να εκκλησιαστούν και να κοινωνήσουν κατά τις εσπερινές ώρες. Σήμερα η Λειτουργία των Προηγιασμένων τελείται και κατά την εσπέρα συνηθέστερα όμως τελείται κατά τις πρωινές ώρες προς διευκόλυνση των πιστών.

Η Λειτουργία αυτή δεν έχει τον πανηγυρικό και θριαμβευτικό τόνο των άλλων Λειτουργιών, αλλά δεσπόζει σε αυτή το πένθιμο και κατανυκτικό στοιχείο.Η Λειτουργία των Προηγιασμένων τελείται όλες τις Τετάρτες και Παρασκευές της Μ. Τεσσαρακοστής. Κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα τελείται μόνο τις τρεις πρώτες μέρες αυτής (Μ. Δευτέρα, Μ. Τρίτη και Μ. Τετάρτη).

Επίσης τελείται και κατά τις ημέρες εορτών ευρισκομένων εντός της περιόδου της Μ. Τεσσαρακοστής. Δεν τελείται κατά τα Σάββατα και τις Κυριακές της Μ. Τεσσαρακοστής. Ο Ιερέας, και αν κρατήσει τα ονόματα, δεν θα τα μνημονεύσει, στην Πρόθεση, αλλά θα τα αφήσει για τη Λειτουργία του Σαββάτου ή της Κυριακής. Επίσης, κατά τη Λειτουργία των Προηγιασμένων δε γίνονται μνημόσυνα.

από : ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ

Γιατί να μη τρώμε κρέας στις νηστείες ; (π.Επιφανίου Θεοδωροπούλου)

κ

 Πάτερ, γιατί να μη τρώμε κρέας στις νηστείες ;

(από το βιβλίο του Αρχιμ. Ιεροθέου Αργύρη : ΜΑΘΗΤΕΙΑ CΤΙC ΠΗΓΕC του π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ , εκδόσεις ΥΠΑΚΟΗ)

Κάποτε εις το Μοναστήρι της Κεχαριτωμένης Θεοτόκου, κατά την ημέρα επισήμου εορτής ευρισκόμεθα εις την επίσημο τράπεζα, τόσο oι Πατέρες και αδελφοί, όσο και αρκετοί λαϊκοί. Ανάμεσα εις τους λαϊκούς υπήρχε και κά­ποιο παιδί, από όσο ενθυμούμαι, του δημοτικού σχολείου.

-   Γέροντα, θα ήθελα κάνω μία ερώτηση, είπε ο μικρός μαθητής.

-   Να σε ακούσω παιδί μου, απεκρίθη ο Γέροντας, χωρίς να περιφρόνηση την ηλικία του.

Ή Εκκλησία εκανόνισε κατά τη νηστεία να τρώμε μερι­κά φαγητά και μερικά άλλα όχι. Γιατί, λοιπόν, τα ερρύθμισε κατ' αυτόν τον τρόπο; Γιατί δεν έβαλε τo αντίθετο ακριβώς πρόγραμμα και, όταν νηστεύουμε, να τρώμε κρέας;

Νουθεσίες από τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο

            

-Γέροντα την ευχή σας ...;
-Του Κυρίου ...;
-Την αγάπη σας.
-Την έχεις, την έχεις ...;
-Και την προσευχή σας.
-Παιδί μου, Γιώργο, κατάλαβέ το. Εμού
προσευχομένου, σου δε κοιμωμένου, ουδέν γίγνεται!

«Η Εκκλησία σώζει, δεν σώζεται».

«Η υπακοή έχει αξία, όταν γίνεται για κάτι
που μας φαίνεται παράλογο. Στο λογικό
δεν έχει αξία και δεν λέγεται υπακοή αλλά
συμφωνία, και είναι παράλογο να μην
υπακούσει κανείς σ' αυτή την περίπτωση».

«Το αδιέξοδο των ανθρώπων είναι το κατ'
εξοχήν πεδίο δράσεως του Θεού. Είναι η
ευκαιρία του Θεού».

«Δεν πρέπει να θεωρούμε την κόλαση ως
έκφραση της τιμωρού διαθέσεως του Θεού.
Κόλασις σημαίνει παντελής απουσία Του.
Και ως τέτοια είναι αποτέλεσμα της
ελευθέρας επιλογής μας. Όταν κάποιος
λέει στον Θεό: "Απόστα απ' εμού, οδούς
σου ειδέναι ου βούλομαι" (Ιωβ κα'14), τότε
Αυτός καίτοι Πανάγαθος δεν τον σώζει με
το ζόρι. Δίκαιος ων τον αφήνει να
απολαύσει την επιλογή του, δηλ. την
κόλαση, όπως στον άγιο προσφέρει την
τρυφή του Παραδείσου. Εμείς δηλ.
επιλέγουμε τον τόπο της αιωνίου
κατοικίας μας και ο Θεός απλώς
προσυπογράφει τις επιλογές μας ως
δίκαιος. Με δυο λόγια: Η δικαιοσύνη του
Θεού εξαντλείται στις επιλογές της
ελευθερίας μας».

από : «Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα» , «Υποθήκες ζωής»