Η αναγγελία της Αναστάσεως

Η αναγγελία της Αναστάσεως στις Μυροφόρες
Τοιχογραφία 16ος αι Μονή  Ροζηνού Καθολικό Νάρθηκας

Οι Μυροφόρες Γυναίκες διακρίνονται για την στάση τους και την συμμετοχή τους στα Άγια γεγονότα των ημερών που ζούμε την Μεγάλη Εβδομάδα. 

Με πίστη,υπομονή και αγάπη αφοσιώθηκαν ολόψυχα στον Νυμφίο της Εκκλησίας και όλες τις δύσκολες ώρες "ειστήκεσαν"' όπως λέγει το ευαγγέλιο, στέκονταν δηλαδή όρθιες, συμμετέχοντας στο Σταυρικό Μαρτύριο του Ιησού αλλά και συμπαραστέκονταν στην Παναγία μας . Η αγάπη τους τις οδήγησε στον τάφο του Χριστού και αξιώθηκαν πρώτες της αναγγελίας της ένδοξης Ανάστασης Του.  

Το ορθόδοξο Βήμα εύχεται να ακολουθήσουμε την διαδρομή των Μυροφόρων Γυναικών. Να είμαστε ολόψυχα δοσμένοι στον Χριστό κάθε στιγμή και να υπηρετούμε πιστά Θεό και άνθρωπο. Ζώντας θλιβερές καταστάσεις  να μην απογοητευόμαστε, αλλά με θάρρος ψυχής να πορευόμαστε κοντά Του. Είθε να αξιωθεί η καρδιά μας της  μακαρίας αναγγελίας της Αναστάσεως Του ! 

Καλή Ανάσταση !!!

Αποκαθήλωση - Επιτάφιος Θρήνος

Η αποκαθήλωση  
Ι.Ναός Αγίας Μαρίνας,Καλοπαναγιώτης,Κύπρος,14ού αιώνα

Σὲ τὸν ἀναβαλλόμενον, τὸ φῶς ὥσπερ ἱμάτιον, καθελὼν Ἰωσὴφ ἀπὸ τοῦ ξύλου, σὺν Νικοδήμῳ, καὶ θεωρήσας νεκρὸν γυμνὸν ἄταφον, εὐσυμπάθητον θρῆνον ἀναλαβών, ὀδυρόμενος ἔλεγεν· Οἴμοι, γλυκύτατε Ἰησοῦ! ὃν πρὸ μικροῦ ὁ ἥλιος ἐν Σταυρῷ κρεμάμενον θεασάμενος, ζόφον περιεβάλλετο, καὶ ἡ γῆ τῷ φόβῳ ἐκυμαίνετο, καὶ διερρήγνυτο ναοῦ τὸ καταπέτασμα· ἀλλ' ἰδοὺ νῦν βλέπω σε, δι' ἐμὲ ἑκουσίως ὑπελθόντα θάνατον· πῶς σε κηδεύσω Θεέ μου; ἢ πῶς σινδόσιν εἱλήσω; ποίαις χερσὶ δὲ προσψαύσω, τὸ σὸν ἀκήρατον σῶμα; ἢ ποῖα ᾄσματα μέλψω, τῇ σῇ ἐξόδῳ Οἰκτίρμον; Μεγαλύνω τὰ Πάθη σου, ὑμνολογῶ καὶ τὴν Ταφήν σου, σὺν τῇ Ἀναστάσει, κραυγάζων· Κύριε δόξα σοι.

Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ, ἀπὸ τοῦ ξύλου καθελὼν τὸ ἄχραντόν σου Σῶμα, σινδόνι καθαρᾷ, εἱλήσας καὶ ἀρώμασιν, ἐν μνήματι καινῷ κηδεύσας ἀπέθετο.

Ταῖς Μυροφόροις Γυναιξί, παρὰ τὸ μνῆμα ἐπιστάς, ὁ Ἄγγελος ἐβόα·Τὰ μύρα τοῖς θνητοὶς ὑπάρχει ἁρμόδια, Χριστός, δὲ διαφθορᾶς ἐδείχθη ἀλλότριος.

Επιτάφιος Θρήνος
 Τοιχογραφία (λεπτομέρεια) Καθολικού της Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου

Τὸν ἥλιον κρύψαντα τὰς ἰδίας ἀκτίνας, καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ διαρραγέν, τῷ τοῦ Σωτῆρος θανάτῳ, 

ὁ Ἰωσὴφ θεασάμενος, προσῆλθε τῷ Πιλάτῳ καὶ καθικετεύει λέγων· 

δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, τὸν ἐκ βρέφους ὡς ξένον ξενωθέντα ἐν κόσμῳ· 

δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ὁμόφυλοι μισοῦντες θανατοῦσιν ὡς ξένον· 

δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ξενίζομαι βλέπειν τοῦ θανάτου τὸ ξένον· 

δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὅστις οἶδεν ξενίζειν τοὺς πτωχούς τε καὶ ξένους· 

δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν Ἑβραῖοι τῷ φθόνῳ ἀπεξένωσαν κόσμῳ· 

δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ἵνα κρύψω ἐν τάφῳ, ὃς ὡς ξένος οὐκ ἔχει τὴν κεφαλὴν ποῦ κλῖναι· 

δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ἡ Μήτηρ καθορῶσα νεκρωθέντα ἐβόα· 

Ὦ Υἱὲ καὶ Θεέ μου, εἰ καὶ τὰ σπλάγχνα τιτρώσκομαι, 

καὶ καρδίαν σπαράττομαι, νεκρόν σε καθορῶσα, 

ἀλλὰ τῇ σῇ ἀναστάσει θαρροῦσα μεγαλύνω. 

Καὶ τούτοις τοίνυν τοῖς λόγοις δυσωπῶν τὸν Πιλᾶτον 

ὁ εὐσχήμων λαμβάνει τοῦ Σωτῆρος τὸ σῶμα, 

ὃ καὶ φόβῳ ἐν σινδόνι ἐνειλήσας καὶ σμύρνῃ, κατέθετο ἐν τάφῳ 

τὸν παρέχοντα πᾶσι ζωὴν αἰώνιον καὶ τὸ μέγα ἔλεος. 

Από την υμνολογία της Μ. Πέμπτης εσπέρας (ερμηνευτική απόδοση των νοημάτων από τον πατέρα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο)

Την Μ. Πέμπτην εσπέρας ψάλλεται ο Όρθρος της Αγίας και Μεγάλης Παρασκευής.

Κατά την Μ. Παρασκευήν  εορτάζουμε τα Πάθη του Κυρίου, ήτοι επιτελούμεν ανάμνησιν των εμπτυσμών, των ραπισμάτων , των ύβρεων κ.τ.λ. και κυρίως της σταυρώσεως και του φρικτού θανάτου του Κυρίου.Μας υπενθυμίζει ακόμη η Εκκλησία μας, κατά την ημέραν αυτή την εν τω σταυρώ ομολογίαν του ληστού, ότι ο Κύριος είναι Βασιλεύς ουράνιος και την παράκλησιν του όπως τον ενθυμηθή εις την Βασιλεία Του.

Η προδοσία Θεοφάνης ο Κρης
Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους

Ἐν τῷ δείπνω τοὺς Μαθητὰς διατρέφων, καὶ τὴν σκήψιν τῆς προδοσίας γινώσκων, ἐν αὐτῷ τὸν Ἰούδαν διήλεγξας, ἀδιόρθωτον μὲν τοῦτον ἐπιστάμενος, γνωρίσαι δὲ πᾶσι βουλόμενος, ὅτι θέλων παρεδόθης, ἵνα Κόσμον ἁρπάσης τοῦ ἀλλοτρίου. Μακρόθυμε δόξα σοί. 

Κατά τον Μυστικόν Δείπνον, όπου έτρεφες τους μαθητές Σου, Κύριε,  γνωρίζων την αιτίαν της προδοσίας, εφανέρωσες ένοχον αυτής τον Ιούδαν. Εγνώριζες μεν καλώς ότι αυτός θα έμενεν αδιόρθωτος, αλλά (το έκαμες αυτό διότι) ήθελες να γνωστοποιήσεις εις όλους ότι (αφού ήσαν γνωστά εις Σε όσα έμελλον να συμβούν, ηδύνατο να τα αποφύγεις , επομένως) με την θέλησιν Σου  παρεδόθης (εις θάνατον), δια να αρπάσης τον κόσμον από τας χείρας του εχθρού μας διαβόλου. Μακρόθυμε Κύριε δόξα Σοι !  

Η Απόνιψη του Πιλάτου,Θεοφάνης ο Κρης
Ιερά μονή Αγίου Νικολάου Μετέωρα

Ὁ ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον, γυμνὸς εἰς κρίσιν ἵστατο, καὶ ἐν σιαγόνι, ῥάπισμα ἐδέξατο, ὑπὸ χειρῶν ὧν ἔπλασεν, ὁ δὲ παράνομος λαός, τῶ σταυρῶ προσήλωσε, τὸν Κύριον τῆς δόξης, τότε τὸ καταπέτασμα τοῦ Ναοῦ ἐσχίσθη, ὁ ἥλιος ἐσκότασε, μὴ φέρων θεάσασθαι, Θεὸν ὑβριζόμενον, ὃν τρέμει τὰ σύμπαντα. Αὐτὸν προσκυνήσωμεν.

Η κρίση Θεοφάνης ο Κρης
Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους

Ο Κύριος που (ως Θεός) περιβάλλεται αντί ενδύματος το φως, εστάθη γυμνός ενώπιον των δικαστών Του και εδέχθη εις την σιαγόνα Του ράπισμα από χείρας , τας οποίας έπλασε. Ο δε ασεβής λαός εκάρφωσε εις τον Σταυρόν τον Κύριον της δόξης. Τότε (κατά την σταύρωσιν) το παραπέτασμα του Ναού (το οποίο εχώριζε τα άγια  από τα άγια των αγίων) εσχίσθη , ο δε ήλιος εσκοτίσθη, μη ανεχόμενος να ίδη να εξευτελίζεται ο Θεός τον οποίον τρέμουν τα σύμπατα . Αυτόν ας προσκυνήσωμεν !

Ο ληστής στον παράδεισο.
Τοιχογραφία καθολικού Ι.Μ. Ρουσάνου Μετεώρων.

Μικρὰν φωνὴν ἀφῆκεν ὁ Ληστὴς ἐν τῷ σταυρῶ, μεγάλην πίστιν εὗρε, μιὰ ῥοπὴ ἐσώθη, καὶ πρῶτος Παραδείσου, πύλας ἀνοίξας εἰσῆλθεν. Ὁ αὐτοῦ τὴν μετάνοιαν προσδεξάμενος, Κύριε δόξα σοί. 

Ολίγα λόγια (ομολογίας και ικεσίας) είπεν ο ληστής επάνω εις τον σταυρόν, αλλά επέτυχε να τον προσέξη ο Χριστός και να δώση, μεγάλην πίστιν εις τα λόγια του αυτά. Εις μιαν στιγμήν εσώθη και, αφού ήνοιξε πρώτος αυτός τας πύλας του Παραδείσου, εισήλθεν εις αυτόν. Δόξα ανήκει εις Σε, Κύριε, που εδέχθης την μετάνοιαν του ληστού.  

Η μαστίγωση,Θεοφάνης ο Κρης
Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Μετέωρα

       Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου, ὁ ἐν ὕδασι τὴν γὴν κρεμάσας. (ἐκ γ'). Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται, ὁ τῶν Ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδὴ πορφύραν περιβάλλεται, ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἓν νεφέλαις. Ῥάπισμα κατεδέξατο, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ. Ἦλοις προσηλώθη, ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχη ἐκεντήθη, ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνούμέν σου τὰ Πάθη Χριστέ. (ἐκ γ'). Δεῖξον ἡμῖν, καὶ τὴν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν.

Η Σταύρωση, Θεοφάνης ο Κρης Ιερά Μονή Σταυρονικήτα του Αγίου ΄Όρους

Σήμερον κρεμάται επάνω εις το ξύλον (του Σταυρού) Εκείνος, που εκρέμασε (κατά την δημιουργίαν)την γη επάνω εις τα ύδατα(την περιέβαλε δηλαδή πανταχόθεν  με τα ύδατα των θαλασσών)! Στέφανον κατασκευασμένον από ακάνθας περιβάλλεται εις την κεφαλήν ο Βασιλεύς των Αγγέλων! Ψευδές βασιλικών ιμάτιον ενδύεται (προς εμπαιγμόν) Αυτός που ενδύει τον ουρανόν με τας νεφέλας! Ράπισμα κατεδέχθη Εκείνος, που εις τον Ιορδάνην ποιταμόν (βαπτισθείς υπό Ιωάννου του Προδρόμου) ηλευθέρωσε τον Αδάμ (και τους απογόνους του από την δουλείαν της αμαρτίας και την καταδυναστείαν του διαβόλου)! Δια καρφιών εκαρφώθη (εις τον Σταυρόν) ο Νυμφίος της Εκκλησίας! Δια λόγχης ετρυπήθη (εις την πλευράν) ο Υιός της Παρθένου! Προσκυνούμεν τα Πάθη Σου Χριστέ ! Αξίωσε μας να ίδωμεν και την ένδοξον Ανάστασίν Σου !  

(Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΜΕΤΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ, υπό π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου, εκδ. Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος).

Ότε οι Ένδοξοι Μαθηταί (Τροπάριον της Ακολουθίας του Νιπτήρος)

Ὅτε οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί, ἐν τῷ νιπτῆρι τοῦ Δείπνου ἐφωτίζοντο, τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο, καὶ ἀνόμοις κριταῖς, σὲ τὸν δίκαιον Κριτὴν παραδίδωσι. Βλέπε χρημάτων ἐραστά, τὸν διὰ ταῦτα ἀγχόνῃ χρησάμενον, φεῦγε ἀκόρεστον ψυχὴν τὴν Διδασκάλῳ τοιαῦτα τολμήσασαν. Ὁ περὶ πάντας ἀγαθός, Κύριε δόξα σοι 

Ερμηνευτική απόδοση στη νεοελληνική από τον πατέρα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο:

 Νιπτήρ (1503) Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου, Κύπρος

 Όταν οι μαθηταί κατά τον Μυστικόν Δείπνον εφωτίζοντο (με το φως της εμπράκτου ταπεινοφροσύνης) δια της νίψεως των ποδών των υπό του Κυρίου, ο Οποίος ούτω πολύ τους ετίμησε και τους εδόξασε, τότε ο ασεβής Ιούδας, προσβληθείς από την νόσον της φιλαργυρίας, εσκοτίζετο (εις τον νουν) και (μετ’ ολίγον) παραδίδει Σέ, τον Δίκαιον Κριτήν, εις παρανόμους δικαστάς. Συ λοιπόν, άνθρωπε, που αισθάνεσαι σφοδρόν έρωτα δια τα χρήματα, έχε πάντοτε προ οφθαλμών τον Ιούδαν, ο οποίος, εξ αιτίας της αγάπης των χρημάτων, κατήντησε να (προδώση τον Κύριον και έπειτα να) απαγχονισθή (από την απελπισίαν του). Απόφευγε το πάθος της απληστίας που είχεν η ψυχή του Ιούδα, η οποία (εξ αιτίας αυτού του πάθους) απετόλμησε τοιαύτας πράξεις εναντίον του Διδασκάλου Χριστού. Δόξα εις Σέ, Κύριε, που είσαι αγαθός προς όλους (ακόμη και προς τους κακούς και αχαρίστους).

(Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ ΜΕΤΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ, υπό π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου, εκδ. Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος).