Πόθος θυσιαστικῆς ἀγάπης ( π. Κωνσταντῖνος Καπετανόπουλος)

Ἱερατική καί πολιτική έξουσία

Πόθος θυσιαστικῆς ἀγάπης

Τέτοια Θυσιαστική ἀγάπη φανερώνουν τά λόγια τοῦ Θεανθρώπου Κυ­ρίου: “ὅς ἄν θέλῃ γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος. Καί γάρ ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλά διακονῆσαι, καί δοῦναι τήν ψυχήν αὐτοῦ λύτρον ἀντί πολλῶν”. (Μαρκ. 10, 43-45). Στό ἴδιο Εὐαγ­γελικό κείμενο ὁ Κύριος ἀναφέρεται στούς ἄρχοντες, στούς ἐν ἐξουσίᾳ ὑπερέχοντες, οἱ ὁποῖοι “κατεξουσιάζουν” καί “κατακυριεύουν” τά ἔθνη. Ἐκεῖ θέλει νά τονίσει ὁ Θεάνθρωπος ὅτι τό μεγαλεῖον τοῦ ἡγέτη, ἐκκλησιαστικοῦ ἤ πολιτικοῦ, δέν συνίσταται στήν δύναμη καί ἐξουσίαν πού διαθέτει, ἀλλά στήν χρησιμοποίηση τοῦ ἀξιώματός του πρός διακονίαν τῶν πιστῶν, τῶν ὑπηκόων του. Ὁ σατανικός πειρασμός τῆς δυνάμεως εἶναι ἄκρως ἐπικίνδυνος καί δύναται νά ὁδηγήσει μόνον στήν αὐτοϊκανοποίηση τοῦ ἡγέτη καί ὄχι στήν ταπεινή ἐκπλήρωση τῆς διακονίας του. Εἶναι ἡ πολιτική γι’ αὐτό ποιμαντική, δηλαδή βαθύ ἐνδιαφέρον γιά τήν προκοπή τῶν πιστῶν, τῶν ὑπηκόων. Σήμερα ὅμως ἡ πολιτική κατάντησε νά θέλει μίζες, κατοχή πολλῶν ἀκινήτων, καταθέσεις σέ Τράπεζες, βαρειά αὐτοκίνητα, ρεμοῦλες καί ἄλλα ὧν οὐκ ἔστι ἀριθμός. Γι’ αὐτό, ἐνῶ ὁ πραγματικός ἡγέτης ἀποβλέπει στήν προκοπή τοῦ λαοῦ, ὁ ξεζουμισμένος πολιτικάντης βλέπει μόνον τίς ἑπόμενες ἐκλογές(!) Μέσα στήν Ὀρθόδοξη Παράδοσή μας ἔχουμε ΗΓΕΤΕΣ ἀξίους κατά πάντα, ἡγέτες πού ἀγαποῦσαν τό λαό τους. Ἕνας τέτοιος ἡγέτης ὑπῆρξε καί ὁ ἅγιος Αὐτοκράτορας τῆς Νικαίας, ὁ Ἰωάννης Βατάτζης. Ζοῦσε καί ἔλυωνε γιά τό λαό του! Ποῦ σήμερα τέτοια πρότυπα. Σήμερα οἱ ἡγέτες, οἱ πολιτικοί ἄρχοντες “ἀρμέγουν”τούς λαούς τους!...