Πριν διαβάσετε τα όσα απίστευτα και ανθελληνικά γράφει ο κ. Καζάκης για την Μακεδονία μας, θεωρούμε αναγκαίο να κάνουμε ένα εποικοδομητικό κατά εμάς σχόλιο.
Το Ο.Β. πονάει για την Ορθοδοξία και την Αλήθεια και όποιος πονάει βογκάει.
Δεν είχαμε, ούτε έχουμε πρόθεση να θίξουμε κανέναν και πολύ περισσότερο ένα κληρικό της πνευματικότητος του π. Σαράντη.
Όταν, όμως, βλέπουμε να αδικείται η Αλήθεια από τα γεγονότα και να συνεργάζονται πνευματικοί άνθρωποι με βαθιά χωμένους στους βρώμικους πολιτικούς μηχανισμούς, πονηρά καμουφλαρισμένοι νεοφανείς “σωτήρες”, δεν μπορούμε να συγκρατήσουμε τη θλίψη μας και τη βαθιά μας απογοήτευση.
Ας ελπίσουμε ότι τα νέα αποκαλυπτήρια του πολέμιου της Εκκλησίας αλλά και της Μακεδονίας, κ.Καζάκη, θα συνεφέρουν όσους πίστεψαν ότι μπορεί να καρποφορήσει μια θεάριστη συνεργασία μαζί του.
Περιμένουμε, πάντως, και από μέρους των συμμετεχόντων στην Εστία Πατερικών Μελετών , μια δήλωση ότι αίρουν την εμπιστοσύνη τους απ’ αυτόν τον νεογενίτσαρο.
Αν κάποιες λέξεις μας ήταν άστοχες, το Ο.Β. ζητά τη συγνώμη των αναγνωστών του.
Ο κ. Καζάκης στο προσωπικό του ιστολόγιο , εξ`αφορμής ερωτήσεων για την συμμετοχή του ως μεταφραστής του βιβλίου "Μακεδονία: Οι φυλές και το Μέλλον τους", γραφεί τα παρακάτω:
Επειδή ο σκοταδισμός με σύμμαχο την άγνοια μπορεί να ευνουχίσει πνευματικά και ηθικά τον οποιοδήποτε, ξεκαθαρίζω τα εξής πολύ απλά:
Πρώτο: Η μετάφραση έγινε το 2004 και όχι το 2006 και το συγκεκριμένο βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Οδυσσέας. Δυστυχώς ο εκδότης θεώρησε πρέπον να πετσοκόψει την ιστορική επιμέλεια που συνόδευε την μετάφραση, όπου αποτυπωνόταν ανάγλυφα και η θέση του μεταφραστή. Μάλιστα, ο εκδότης συνόδευσε το βιβλίο με μια δική του εισαγωγή εξαιρετικά προσβλητική για το έργο και τον Βρετανό συγγραφέα. Η εισαγωγή αυτή είναι πέρα για πέρα μύθευμα και προϊόν σκοπιμότητας.
Δεύτερο: Ο Μπρέιλσφορντ δεν υπήρξε ποτέ πράκτορας των Βρετανών. Αντίθετα ανήκε στην αντιϊμπεριαλιστική τάση του Ανεξάρτητου Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας, το οποίο ιδρύθηκε την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα, και ασκούσε δριμύτατη κριτική στην ιμπεριαλιστική πολιτική της Βρετανίας παγκόσμια, αλλά και στα Βαλκάνια ιδιαίτερα. Κάτι που τότε, αλλά και αργότερα δεν τόλμησε να κάνει κανείς πούρος εθνικόφρων. Ούτε υποστήριξε ποτέ την ανεξάρτητη Κρητική Πολιτεία. Το βιβλίο του μάλιστα αποτελεί τρανή απόδειξη του πόσο βαθιά ριζωμένο ήταν το αίτημα της ένωσης στους Κρητικούς.
Πρώτο: Η μετάφραση έγινε το 2004 και όχι το 2006 και το συγκεκριμένο βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Οδυσσέας. Δυστυχώς ο εκδότης θεώρησε πρέπον να πετσοκόψει την ιστορική επιμέλεια που συνόδευε την μετάφραση, όπου αποτυπωνόταν ανάγλυφα και η θέση του μεταφραστή. Μάλιστα, ο εκδότης συνόδευσε το βιβλίο με μια δική του εισαγωγή εξαιρετικά προσβλητική για το έργο και τον Βρετανό συγγραφέα. Η εισαγωγή αυτή είναι πέρα για πέρα μύθευμα και προϊόν σκοπιμότητας.
Δεύτερο: Ο Μπρέιλσφορντ δεν υπήρξε ποτέ πράκτορας των Βρετανών. Αντίθετα ανήκε στην αντιϊμπεριαλιστική τάση του Ανεξάρτητου Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας, το οποίο ιδρύθηκε την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα, και ασκούσε δριμύτατη κριτική στην ιμπεριαλιστική πολιτική της Βρετανίας παγκόσμια, αλλά και στα Βαλκάνια ιδιαίτερα. Κάτι που τότε, αλλά και αργότερα δεν τόλμησε να κάνει κανείς πούρος εθνικόφρων. Ούτε υποστήριξε ποτέ την ανεξάρτητη Κρητική Πολιτεία. Το βιβλίο του μάλιστα αποτελεί τρανή απόδειξη του πόσο βαθιά ριζωμένο ήταν το αίτημα της ένωσης στους Κρητικούς.