ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΑΞΙΩΜΑ ( ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΙΩΗΛ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ)

Τό ανώτατον αξίωμα

Έτερον πρόσωπον ηυχήθη εις τόν π. Ιωήλ:

- “Πάτερ μου, εύχομαι γρήγορα Δεσπότης. Θά ωφελήσετε πολύ περισσότερον τήν εκκλησίαν.”

- Νά μού ευχηθής καλλίτερα να γίνω κάτι ανώτερο.

- Τί; Αρχιεπίσκοπος ; Μακάρι!.

- Oxi. Ακόμη ανώτερο.

- Πατριάρχης;

- Ακόμη ανώτερο.

- Mά δέν υπάρχει τίποτε ανώτερο από Πατριάρχης.

- Νά μού ευχηθής να γίνω αυτοκράτορ.

- Αυτοκράααααατωρ ; ! ! !

- Ναί, αυτοκράτωρ.  Οχι όμως με ψιλή, αλλά μέ δασεία.

- Δέν σάς εννοώ.

- Αυτοκράτορες μέ ψιλή είναι εκείνοι πού εξουσιάζουν λαούς. Αυτοκράτορες με δασεία είναι εκείνοι πού εξουσιάζουν τούς εαυτούς των, πού είναι κύριοι & όχι δούλοι τών παθών των. Αυτό άς ευχηθούμε να γίνωμε. Είναι τό ανώτερο από όλα τά αξιώματα.

Υλικός πλούτος και πνευματική φτώχεια

Απόσπασμα από κήρυγμα του π. Ιωήλ Γιαννακοπουλου 

    «Δύο ειδών αγαθά              υπάρχουν, υλικά και πνευματικά. Εμείς στα μεν υλικά βλέπουμε όχι τι έχουμε αλλά τι μας λείπει• ενώ στα πνευματικά βλέπουμε όχι τι μας λείπει αλλά τι έχουμε. Όχι, αδελφέ μου, έτσι! Το αντίθετο να κάνεις! Στα υλικά αγαθά να βλέπεις όχι πόσα σου λείπουν, και να μεμψιμοιρείς, αλλά πόσα έχεις, και να δοξάζεις το Θεό γι' αυτά που ή αγαθότητα Του σου έδωσε. Στα πνευματικά αγαθά, δηλαδή στις αρετές, να βλέπεις όχι πόσες αρετές έχεις, και να φουσκώνεις από την υπερηφάνεια σου, αλλά πόσες σου λείπουν, και να ταπεινώνεσαι για την πνευματική φτώχεια σου και έτσι να κερδίζεις πλούσιο το έλεος του Κυρίου».

Πηγή : Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Πρεσβύτερος

            ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΙΩΗΛ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ