Ο π. Βασίλειος τονίζει την απουσία των εκκλησιαζομένων ανθρώπων από το
κοινοβούλιο. Αναφέρεται στην εποχή που η Ελλάδα αντάλλασσε τα προϊόντα
που παρήγαγε με τα είδη που παρήγαγαν οι άλλες χώρες. Όταν όμως τα είδη αντικαταστάθηκαν
από τα χρήματα άρχισαν και τα παράνομα οικονομικά παιχνίδια. Οι
ελληνικές κυβερνήσεις δέχτηκαν να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των ξένων
κρατών σε βάρος της ελληνικής οικονομίας και ανάπτυξης . Τονίζει επίσης
το εμπόριο χρήματος που γίνεται και τον αισχροκερδή τρόπο που
κόβονται και πωλούνται τα ευρώ .
Απόσπασμα από την εισήγηση του π. Βασιλείου Βολουδάκη , στην παρουσίαση
του βιβλίου του "Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ " στη Λάρισα . Ολόκληρη η εισήγηση
Ο π. Βασίλειος ερωτά, εάν τους πολιτικούς θα πρέπει να τους συμβουλεύει ο πνευματικός πατέρας ή τα άνομα συμφέροντα. Τονίζει πως ο ίδιος ως πνευματικός παροτρύνει,συμβουλεύει και εμπνέει πιστά παιδιά της Εκκλησίας να ασχοληθούν με την πολιτική, όπως έκαναν και οι Άγιοι Απόστολοι, που ανέθεσαν σε άλλους να διαχειριστούν τα κοινά και τα οικονομικά και οι ίδιοι ασχολήθηκαν με την πνευματική καθοδήγηση των πιστών.Οι πιστοί πολιτικοί , με πρότυπο το παράδειγμα του Ιωάννη Καποδίστρια, επειδή ακριβώς πιστεύουν ότι θα δώσουν λόγο στο Θεό, δεν προχωράνε σε ανομίες όπως οι σημερινοί πολιτικοί.
(Απόσπασμα από την παρουσίαση του βιβλίου του π. Βασιλείου Βολουδάκη" Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ" στην Ερέτρια)
Οι σημερινοί πολιτικοί ολοένα αποδεικνύουν τον πόλεμο ενάντια στον Χριστό . Έμειναν χωρίς έλεγχο από τους κληρικούς μας ώστε να συνεχίζουν να προκαλούν με αναίδεια τον πιστό λαό και να καταφέρονται λυσσαλέα ενάντια του κλήρου και της Ορθοδοξίας.
Ο π. Μάρκος Μανώλης, ένας Άγιος σύγχρονος γέροντας, αψηφώντας την πρωτοφανή χιονοθύελλα που επικρατούσε, τίμησε με την παρουσία του το Πνευματικό Συμπόσιο στο Πολεμικό Μουσείο με θέμα: "Τα πολιτικά όρια της Εκκλησίας. Η Ελλάδα του Καποδίστρια και η Ελλάδα σήμερα" που διοργάνωσε ο Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Πευκακίων Αθηνών, με εισηγητή τον πρωτ. Βασίλειο Βολουδάκη, στις 17-2-2008.
Η παρουσία του αυτή μας δίνει το παράδειγμα αλλά και την δύναμη να αγωνιστούμε και να ομολογήσουμε πως επιθυμούμε η ζωή μας να καθοδηγείται από τον Χριστό !
Ακολουθεί ένα ολιγόλεπτο videoόπου ο σεβαστός γέροντας δίνει την ευλογία του και δηλώνει την διαρκή και συνεχή υποστήριξη του στον αγώνα που ξεκίνησε η πολιτική παράταξη ΚΟΙΝΩΝΙΑ με καθοδηγητή πνευματικό τον π. Βασίλειο Βολουδάκη .
Είναι χρέος όλων μας όσων επιθυμούμε η αλήθεια της ορθοδόξου Εκκλησίας να είναι κυρίαρχη στη καθημερινή μας ζωή , αλλά και στη διακυβέρνηση της πατρίδας,να στηρίξουμε για να οδηγηθεί η ΚΟΙΝΩΝΙΑ στη βουλή ! Είναι κυριολεκτικά στο χέρι μας , εμάς των ορθοδόξων Χριστιανών !
Απόσπασμα από την εισήγηση του π. Βασιλείου Βολουδάκη στο πνευματικό συμπόσιο που έγινε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας με θέμα : "Εκκλησία και Πολιτική στην Ελλάδα. Ενα θέμα ταμπού".
Πρέπει να ξυπνήσουμε πρώτοι εμείς, οι Ποιμένες του και να επανασυνδέσουμε την πολιτική με την πνευματική ζωή. Γιατί η Ελλάδα, μετά την Μάλτα, είναι η δεύτερη χώρα στην Ε.Ε., που χαρακτηρίζεται από την απόλυτη θρησκευτικότητά της, όπως παραδέχονται και οι σύγχρονες διεθνείς στατιστικές.
Πρέπει να πάψουμε εμείς, οι Ποιμένες του λαού του Θεού, να παίζουμε το παιχνίδι της πολιτικής εξουσίας που μας λέει, με ύφος εισαγγελέως, “η Εκκλησία δεν έχει λόγο στην πολιτική”(!), και εμείς να διπλωνώμαστε στα τέσσερα, γιατί έτσι, και ο λαός μένει απροστάτευτος και αυτοί αποθρασύνονται! «Τόσο δε, έχουν αποθρασυνθεί, ώστε δεν ντρέπονται να ομολογούν ευθέως ότι, επειδή η Εκκλησία επηρεάζει τον κόσμο, πρέπει να τηρή σιγή στα θέματα που χειρίζονται οι πολιτικοί! Τέτοια φοβία έχουν οι πολιτικοί! Τόσο πολύ σίγουροι είναι για τις απόψεις τους, ώστε πρέπει να φιμώσουν την Εκκλησία για να σταθούν στα πόδια τους! Από αυτό και μόνο καταλαβαίνει κανείς πόσο σκοτεινά είναι τα σχέδιά τους για να μην αντέχουν ούτε μια μικρή ακτίνα Φωτός!
Όσο όμως και να κόπτονται «οι εχθροί του Σταυρού», αυτό ακριβώς είναι το έργο της Εκκλησίας! Να επηρεάζη τους ανθρώπους χωρίς ιδιοτέλεια και με ευθυκρισία, στην εφαρμογή του θελήματος του Θεού και όχι του θελήματος των ανθρώπων. Και, αλλοίμονο, αν αφήση το δικαίωμα και την υποχρέωσή της αυτή να χαθούν επειδή κάνει χαλάστρα στα σχέδια των πολιτικών και των δημοσιογράφων εκείνων, που δεν έχουν αφήσει τίποτε όρθιο στον αιματοβαμμένο τόπο μας τα τελευταία 180 χρόνια, από τον μαρτυρικό Καποδίστρια! Βεβαίως και θα επηρεάζη η Εκκλησία! Και μάλιστα στις μέρες μας θα επηρεάζη σε ηγετικό και υπερθετικό βαθμό, για να ισοσταθμίση τον βούρκο του επηρεασμού που υφίσταται καθημερινά ο δίσμοιρος λαός μας, και ...σε όποιον αρέση!»
Πρέπει να καταλάβουν όλοι πως η Εκκλησία είναι ο κλήρος και ο λαός του «ευσεβούς ημών Έθνους» και αν δεν θέλουν την Εκκλησία να έχη λόγο στην πολιτική, ας αναζητήσουν και αλλοεθνείς και αλλοθρήσκους ψηφοφόρους να τους ψηφίζουν.
Όσοι Έλληνες πιστεύουμε εις Χριστόν, πιστεύουμε όπως μας καθοδηγεί η Εκκλησία μας, και θέλουμε οι πολιτικοί μας να μας εκφράζουν, να είναι «σαρξ εκ της σαρκός μας». Να έχουμε κοινή πνευματική ζωή με αυτούς. Να τους συναναστρεφόμεθα, να γνωρίζουμε την προσωπική τους ζωή και κατόπιν να τους εκλέγουμε. Οι αληθινά χριστιανοί πολιτικοί πρέπει να πάψουν να πηγαίνουν χαμένοι, χωμένοι στα αζήτητα των μεγαθηρίων Κομμάτων. Πρέπει να φύγουν από τα Κόμματα, που κομματιάζουν την αλήθεια, που το κάθε ένα είναι και από μια εκδοχή, μια άποψη. Ένας νεροκουβαλητής του Παγκοσμίου χάους.
Οι χριστιανοί πολιτικοί δεν δημιουργούν Κόμμα, αλλά Παράταξη. Δεν έχουν θέση σε Κόμματα, γιατί αυτά κομματιάζουν την Αλήθεια. Στην Παράταξη των πιστών, παρατάσσονται εκείνοι που θέλουν ολόκληρη την Αλήθεια, εκείνοι που είναι μαθητές της Εκκλησίας και όχι διδάσκαλοί Της, εκείνοι που είναι αποφασισμένοι να θυσιάσουν και τη ζωή τους ακόμη, για να μην μετακινηθούν στο ελάχιστο «τα αιώνια όρια, α έθεντο οι Πατέρες ημών». Είναι οι Μακαββαίοι Παίδες. Αυτό χρειάζεται σήμερα ο τόπος μας. Μόνο με μια Παράταξη πιστών ανθρώπων θα τεθή τελεία στα Κόμματα, κατά την προσφυά έκφραση μιας χριστιανής. Μόνο τότε, όταν αποσύρουν οι χριστιανοί πιστοί τις ψήφους τους, θα αποδειχθή περίτρανα ότι τα περίφημα Κόμματα εξουσίας έχουν μονοψήφια ποσοστά. Μόνο τότε θα τεθή τελεία στο κομμάτιασμα της πίστεώς μας.
Εμείς οι κληρικοί ευθυνόμαστε για τον χωρισμό της Πολιτείας από την Εκκλησία
Φθάσαμε ήδη σε μια κρίσιμη καμπή. Επίκειται –αν δεν αντιδράσουμε με σθένος όλοι οι πιστοί– ο χωρισμός της Πολιτείας από την Εκκλησία.
Δυστυχώς, μεθοδεύεται συστηματικά αυτός ο χωρισμός, ενώ εμείς, κληρικοί και λαϊκοί κοιμώμαστε. Μερικοί, μάλιστα, φαίνονται και ευχαριστημένοι, βλέποντας με τα αφελή τους κριτήρια ότι αυτός ο χωρισμός θα είναι απελευθερωτικός και, τελικά, ωφέλιμος για τον ορθόδοξο λαό μας!
Εκείνοι, όμως, που βλέπουν τα πράγματα με σοβαρότητα, διαπιστώνουν ότι ο επικείμενος χωρισμός της Πολιτείας από την Εκκλησία είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα, το τελικό Διαζύγιο μετά από μια πολυχρόνια διάσταση της Πολιτείας από την Εκκλησία, που άρχισε δειλά-δειλά πριν διακόσια χρόνια και κορυφώνεται στις μέρες μας με την τυπική πια έκδοση και του νομικού Διαζευκτηρίου.
Πρόκειται για μια μεθοδευμένη και συστηματική προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας του τόπου μας με επιδίωξη την μετάθεση των στόχων και της προοπτικής του λαού μας σε διεύθυνση αντίθετη από τους στόχους και το πνεύμα της Εκκλησίας μας.
Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.
Πριν διακόσια χρόνια, οι πυροβολισμοί, που έθεσαν τέρμα στην επίγεια ζωή του μαρτυρικού Κυβερνήτου Ιωάννη Καποδίστρια, αντί να προκαλέσουν την αντίδραση του ιερού κλήρου ώστε να κατονομάση και να στιγματίση τους δολοφόνους της πνευματικής προοπτικής του έθνους μας, επτόησε και κατατρόμαξε τους Ποιμένες της Εκκλησίας και τους έκαμε να “λουφάξουν” περιδεείς στους τέσσερις τοίχους των εκκλησιών και να απεμπολήσουν την ποιμαντική τους ευθύνη, που υπαγορεύει στους κληρικούς να εποπτεύουν και να κατευθύνουν την καθημερινή ζωή των πιστών, αφού για τον χριστιανό δεν υπάρχει χωρισμός πνευματικής και καθημερινής ζωής.
Έτσι, αυτό που μέχρι πριν 200 χρόνια ήταν αυτονόητο, δηλαδή ότι σε ένα πιστό λαό κορυφαίος ηγέτης είναι ο ιερός κλήρος και οι πολιτικοί άρχοντες μέρος του ορθοδόξου ποιμνίου, σταδιακά, με το πέρασμα του χρόνου, επεβλήθη το αδιανόητο και κατεστάθησαν ως υπερτάτη αρχή οι πολιτικοί άρχοντες, ενώ ο ιερός κλήρος ετέθη –υπαιτιότητί του– στο περιθώριο, σαν μια ασήμαντη μερίδα μέσα στην Ελληνική επικράτεια. Είναι ενδεικτικό το ότι οι κυβερνώντες –ιδίως κατά την τελευταία τριακονταετία– αναφερόμενοι στην Εκκλησία και στις θέσεις που εκφράζει Εκείνη σε πνευματικά ζητήματα, απαντούν ότι «θα μελετήσουμε τις απόψεις της Εκκλησίας όπως και των λοιπών φορέων»!...
ΜΕΤΑΦΡΑΣΘΗΚΕ ΣΤΑ ΡΟΥΜΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ
«ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΤΑΜΠΟΥ»
Η εισήγηση του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Βασιλείου Ε. Βολουδάκη, η οποία προσφωνήθηκε από τον ίδιο στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2008, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Ενοριακή Ευλογία (έτος Ζ΄, Οκτώβριος 2008, αριθ. Φύλλου 76, σσ. 163-193), που είναι μηνιαία έκδοση του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου Πευκακίων της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Αυτή η εισήγηση, που τιτλοφορείται «Εκκλησία και Πολιτική στην Ελλάδα. Ένα θέμα ταμπού», φέρνει στο προσκήνιο, όπως φαίνεται και από τον τίτλο, ένα πολύ σημαντικό θέμα όσον αφορά τη σχέση της Εκκλησίας με την Πολιτική, ήτοι με το Κράτος και γενικά με την Πολιτεία. Η επικαιρότητα του θέματος και η τεκμηριωμενη παρουσίασή του από τον πολυγραφότατο και λόγιο π. Βασίλειο Βολουδάκη, ο οποίος βιώνει την ησυχαστική Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προκάλεσαν μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνο στον ελληνόφωνο ορθόδοξο κόσμο, αλλά και στους απανταχού ορθόδοξους αδελφούς, ιδίως σε εκείνους που ζουν στις χώρες όπου μέχρι πρόσφατα κυβερνούσε το αθεϊστικό κομμουνιστικό καθεστώς.
Για ευκολότερη πρόσβαση στα γεγονότα, τις ιδέες και τα βιώματα που ο π. Βασίλειος εκφράζει στην εισήγησή του, θεωρήθηκε ότι θα προσέφερε μεγαλύτερο όφελος το να μεταφραστεί το κείμενο στη ρουμανική γλώσσα. Μετημετάφραση (Biserica s,i politica i^n Grecia. Un subiect tabu) ασχολήθηκεοελληνομαθήςIon Marian Croitoru (νομό Da^mbovit,a), πλησίονστοΒουκουρέστι.
Μόλις κυκλοφορήθηκε το συγκεκριμενο περιοδικό, η εισήγηση του π. Βασιλείου προκάλεσε έντονες συζητήσεις ως προς το θέμα της σχέσεως μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους, με όλα τα ζητήματα και τα προβλήματα που προκύπτουν από τη συμβίωση των δύο και τα οποία αντιμετωπίζονται σήμερα και από τους Ορθόδοξους Ρουμάνους. Διαμέσου του κειμενου του π. Βασιλείου οι ομόδοξοι Ρουμάνοι ενισχύονται στο πως πρέπει να βιωθεί αυτή η σχέση σύμφωνα με το πνεύμα της Αγίας Γραφής και της Ορθόδοξης Θεολογίας και αυτό αποτελεί μεγάλη πνευματική ωφέλεια και σημαντική συμβολή του π. Βασιλείου όχι μόνο στην Ελληνική, αλλά και στη Ρουμανική κουλτούρα και θεολογική Γραμματεία.
Ion Marian Croitoru
Λέκτωρ στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Valahia
