Γλυκιά ριζόπιτα βλάχικη

Της Ελευθερίας Μπούτζα

Τη συνταγή μου την έδωσε η συγχωριανή μου Ελένη Παπαματθαίου, την οποία και ευχαριστώ πολύ!! μ' αυτή την πίτα συμμετείχε στην εκδήλωση για την ημέρα της γυναίκας, την οποία διοργάνωσε ο Σύλλογος Γυναικών Ηπείρου σε συνεργασία με την Πανηπειρωτική και πήρε το πρώτο βραβείο!!!

~ Υλικά: 

6 φύλλα χειροποίητα

1 πακέτο ρύζι τύπου καρολίνα

1 φλ.τσ. ξανθές σταφίδες

1 φλ.τσ. μαύρες σταφίδες

1 φλ.τσ. καρύδια χοντροκομμένα

1 φλ.τσ. ελαιόλαδο

10 κ.σ. ζάχαρη

κανέλα

Βράζουμε το ρύζι σε αρκετό νερό για 10 λεπτά και το σουρώνουμε. Σε νερό που βράζει ρίχνουμε τις σταφίδες και τις αφήνουμε για 2 με 3 λεπτά και ύστερα αφού τις στραγγίσουμε, τις ρίχνουμε στο βρασμένο ρύζι μαζί με 4 κ.σ. ζάχαρη, κανέλα (περίπου 1 κ.γ.) και 1/2 φλ.τσ. ελαιόλαδο και ανακατεύουμε.

Ανοίγουμε 6 φύλλα και απλώνουμε στο κάθε φύλλο στο μισό μέρος λίγα καρύδια, 1 κ.σ. ελαιόλαδο, 1 κ.σ. ζάχαρη, λίγη κανέλλα και 2 με 3 μεγάλες κουταλιές από το μίγμα του ρυζιού. Αρχίζουμε να τυλίγουμε ρολάροντας το φύλλο. Τα τοποθετούμε σε ένα ταψί και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο 200 βαθμών για 40 με 45 λεπτά περίπου.

~ Παραδοσιακό φύλλο:

Ελαιόλαδο 5 κουταλιές σούπας

Ξύδι 5 κουταλιές σούπας

Αλάτι 1 1/2 κουταλάκι γλυκού

Αλεύρι σκληρό 700 γρ Νερό

2 1/2 φλυτζάνια τσαγιού (χλιαρό)

Σε μια μεγάλη λεκάνη βάζουμε τα υλικά και πλάθουμε έντονα για 4'-5' μέχρι να πάρουμε μια ελαστική ζύμη που να κολλάει ελαφρώς στα χέρια. Σκεπάζουμε και αφήνουμε το ζυμάρι να ξεκουραστεί για 15'. Χωρίζουμε το ζυμάρι σε 6 μπάλες και με τη βοήθεια του πλάστη ανοίγουμε τα φύλλα.

Βλάχικη τσουκνιδόπιτα της θείας Λόπης

Γράφει η Ελευθερία Μπούτζα

Η τσουκνιδόπιτα της θείας Λόπης

Υγιεινή, πεντανόστιμη και... βλάχικη! 

~ Υλικά: 

6 χωριάτικα φύλλα 

1/2 κιλό τσουκνίδα 

1/2 κιλό σπανάκι 

1/2 φλ.τσ. καλαμποκάλευρο 

1 ματσάκι λάπαθα 

1 ματσάκι φρέσκα κρεμμυδάκια 

1 ματσάκι άνηθος 

1 πράσσο 

1 φλ.τσ. ελαιόλαδο 

αλάτι, πιπέρι

Καθαρίζουμε τις τσουκνίδες προσεκτικά (καλύτερα με γάντια για να μη μας τσουκνίσουν και ερεθιστούν τα χέρια μας). Αφαιρούμε τα σκληρά κοτσάνια και κρατάμε μόνο τα τρυφερά μέρη του φυτού. Τις βάζουμε σε μια λεκάνη και ρίχνουμε κρύο νερό και 1 κ.σ. ξύδι. Αφήνουμε για 10 λεπτά και μετά τις ανακινούμε με ένα πιρούνι και τις σουρώνουμε. Τις ξεπλένουμε δυο – τρεις φορές και τις αφήνουμε στο σουρωτήρι να στραγγίσουν.

Ψιλοκόβουμε το σπανάκι, τα λάπαθα και τα πλένουμε καλά. Σε μια μεγάλη λεκάνη ανακατεύουμε τις τσουκνίδες, το σπανάκι, το πράσσο, τα κρεμμυδάκια, τα λάπαθα, τον άνηθο, το ελαιόλαδο, το αλατοπίπερο και το καλαμποκάλευρο.

Στρώνουμε σε λαδομένο ταψί δυό φύλλα, απλώνουμε το μισό μίγμα και συνεχίζουμε με άλλα δυό φύλλα το υπόλοιπο μίγμα και τα τελευταία φύλλα. Χαράζουμε τη πίτα και ψήνουμε για 40 με 50 λεπτα στους 200 βαθμούς.

~ Παραδοσιακό φύλλο :

Ελαιόλαδο 5 κουταλιές σούπας

Ξύδι 5 κουταλιές σούπας

Αλάτι 1 1/2 κουταλάκι γλυκού

Αλεύρι σκληρό 700 γρ 

Νερό 2 1/2 φλυτζάνια τσαγιού (χλιαρό)

Τυρόπιτα από το Παλαιοχώρι Συρράκου

Γευστικότατη σπιτική τυρόπιτα (στα βλάχικα «πίτα ντι κάσιου») από το Παλαιοχώρι Συρράκου. Ζουμερή γέμιση με τραγανό φύλλο, ο τέλειος συνδυασμός!

Της Ελευθερίας Μπούτζα

~ Υλικά:

6 παραδοσιακά φύλλα

6 αυγά ολόκληρα

2 αυγά ασπράδια

1 γιαούρτι πρόβειο

300 γρ. ανθότυρο

300 γρ. τυρί φέτα

200 γρ. φρέσκο βούτυρο λιωμένο

αλάτι, πιπέρι, σουσάμι

Για να φτιάξουμε παραδοσιακό φύλλο:

Ελαιόλαδο 5 κουταλιές σούπας

Ξύδι 5 κουταλιές σούπας

Αλάτι 1 1/2 κουταλάκι γλυκού

Αλεύρι σκληρό 700 γρ 
Νερό 2 1/2 φλυτζάνια τσαγιού (χλιαρό)

Σε μια μεγάλη λεκάνη βάζουμε τα υλικά και πλάθουμε έντονα για 4-5 λεπτά μέχρι να πάρουμε μια ελαστική ζύμη που να κολλάει ελαφρώς στα χέρια. Σκεπάζουμε και αφήνουμε το ζυμάρι να ξεκουραστεί για 15 λεπτά. Χωρίζουμε το ζυμάρι σε 6 μπάλες και με τη βοήθεια του πλάστη ανοίγουμε τα φύλλα.

Κασιόπιτα από το Κεφαλόβρυσο Πωγωνίου

Της Αρετής Γραμμόζη

Η κακοκαιρία συνεχίζεται, μέσα σήμερα όλη την ημέρα και μια πιτούλα για το βράδυ, τη φτιάξαμε στο τσάκ - μπαμ. Πείτε την όπως θέλετε: τεμπελόπιτα, ζυμαρόπιτα κ.ο.κ. Για μένα είναι απλά η λατρεμένη κασιόπιτα (κάσιου στα βλάχικα λέγεται το τυρί). Κοπιάστε γιατί σε λίγο δε θα μείνει τίποτε!!

Για ένα ταψί 30 εκ., 250 με 300 γρ. τυρί φέτα τριμμένη με το χέρι, ένα κεσεδάκι γιαούρτι, 2 αυγά, λίγο λάδι, αλάτι, πιπέρι, ένα ποτήρι γάλα.. 

Βάζουμε όλα τα υλικά σε μια λεκάνη και κρατάμε λίγη φέτα, το αλάτι με προσοχή και προσθέτουμε τόσο αλεύρι όσο να κάνουμε έναν παχύρρευστο χυλό, τον οποίο τον απλώνουμε στο βουτυρωμένο ταψί μας. Προσθέτουμε πάνω στο χυλό τη φέτα που κρατήσαμε και μικρά κομμάτια βουτύρου.. Ψήνουμε στις αντιστάσεις μέχρι να ροδοκοκκινήσει. 

Το μυστικό αυτής της πίτας είναι να είναι όσο πιο λεπτή γίνεται.. Βέβαια η Βλάχα γιαγιά μου (από τα χωριά της Κόνιτσας) την έψηνε σε σινί στα ξύλα και πρώτα έριχνε μια δόση από το χυλό, την έψηνε και μετά πρόσθετε και τη δεύτερη δόση με το τυρί και το βούτυρο και ήταν σαν έκανε μια πίτα με δύο φύλλα. Πολλές φορές όταν δεν είχε γιαούρτι το παρέλειπε και πρόσθετε περισσότερο γάλα...

και καλή σας όρεξη!

Το ξύδι και τα ευεργετικά του οφέλη - Βλάχικη τρίψα

Το ξύδι

Του Δημήτρη Μεκάση

Κάποτε, οι προσήλιες πλαγιές των λόφων της Φλώρινας ήταν γεμάτες αμπέλια. Κάθε οικογένεια είχε το αμπελάκι της, για να έχει το κρασί και το τσίπουρο, έτσι ώστε να περάσει ευχάριστα η χρονιά. Κάθε χρόνο όμως έφτιαχναν και μια μικρή ποσότητα ξυδιού, από το δικό τους κρασί. Άφηναν ανοιχτό το δοχείο με το αραιωμένο κρασί, έριχναν λίγο ξύδι για μαγιά και η ζύμωση ξεκινούσε, ώστε μετά από λίγο καιρό το ξύδι ήταν έτοιμο. Και χρησιμοποιούσαν το ξύδι, καθώς τα λεμόνια σπάνιζαν εκείνα τα χρόνια.

Ξύδι με ψωμί έτρωγε ο θεριστής, τότε που όλος ο κάμπος της Φλώρινας θεριζόταν με δρεπάνια. Τότε που όλοι γεωργοί, άνδρες, γυναίκες και παιδιά ήταν στον κάμπο κάτω από τον καυτό ήλιο και θέριζαν το σιτάρι. Τότε που δεν έλεγαν «καύσωνας», αλλά έλεγαν «ο ήλιος ψήνει» και εννοούσαν τον καύσωνα. Και όταν έκαμναν διαλείμματα, για να ξεφύγουν από τις πύρινες αχτίδες του καλοκαιρινού ήλιου, κάθονταν στην σκιά κάποιου μοναχικού δένδρου. Εκεί οι γυναίκες των θεριστών ετοίμαζαν το γεύμα, που ήταν το «ξύδι». Μέσα σε μια πήλινη γαβάθα αραίωναν το ξύδι με κρύο νερό. Έριχναν ζάχαρη ή αλάτι και σκόρδα. Μετά όλοι γύρω από την γαβάθα έτρωγαν σαν σούπα το ξύδι και τα σκόρδα για να ξεδιψάσουν. Βουτούσαν και κομμάτια ψωμιού, για να χορτάσουν. Ο ιδρώτας υποχωρούσε με το ξύδι και έτσι μπορούσαν να αρχίσουν το θέρισμα με δύναμη και κουράγιο. Και δεν ήταν μόνο οι θεριστές του κάμπου της Φλώρινας που έτρωγαν ψωμί με ξύδι, όταν θέριζαν. Το γεύμα «ξύδι» των θεριστών είναι πανάρχαιο, και το συναντά κανείς σε πολλούς λαούς.

Στα παλιά πατσατζίδικα της αγοράς της Φλώρινας, κάθε πρωί η μυρωδιά του σκόρδου και του ξυδιού προκαλούσε τους αγουροξυπνημένους μαγαζάτορες και μεροκαματιάρηδες. Ήταν απλά μαγαζάκια με τα μικρά τετράγωνα τραπέζια και ψάθινες καρέκλες. Εκεί απολάμβαναν τον πρωινό τους πατσά, με μπόλικο σκορδόξιδο και μπούκοβο πιπέρι. Δυο χοντρές φέτες ψωμί και ένα ποτήρι κόκκινο κρασί. Άλλες εποχές, τότε που τα πρωινά οι καταστηματάρχες μύριζαν σκόρδο και ξύδι, δίχως όμως να ενοχλείται κανείς από αυτό. 

Πράσα με κυδώνια

Μία παραδοσιακή, πολύ απλή συνταγή από το Αμπελοχώρι Καλαμπάκας που δίνει μία άλλη χρήση στο κυδώνι πέρα από το γλυκό, εμπλουτισμένη με υλικά που δεν υπήρχαν τότε στο απομονωμένο χωριό.

~ Υλικά

1/2 κιλό πράσα σε καθαρό 

βάρος, δηλ. καθαρισμένα 

2 Κυδώνια 

1 -2 καρότα 

3 - 4 ξερά δαμάσκηνα 

100 γραμ. αποξηραμένα κράνα ή κράνμπερις του εμπορίου 

1/2 ποτήρι λευκό κρασί 

1/2 ποτήρι ελαιόλαδο 

3 κόκκους μπαχάρι 

1 ξυλάκι κανέλα 

4 λιαστές ντομάτες 

αλάτι και μαύρο πιπέρι

Μελιτζανόπιτα Λιβαδίου Ολύμπου

Στην ελληνική παραδοσιακή κουζίνα βρίσκει κανείς πολλά και διαφορετικά είδη πίτας, τα οποία ποικίλουν ανά γεωγραφικό διαμέρισμα. Εκφράζοντας απόλυτα το ελληνικό γαστρονομικό πνεύμα της απλότητας, οι πίτες είναι γευστικά αριστουργήματα από λιτά υλικά που συνδυάζουν την σοφία της μαγειρικής οικονομίας με την υψηλή γαστρονομία. Αποτελούν κάποιες φορές το απαραίτητο συνοδευτικό του πλούσιου τραπεζιού ή ένα γευστικό και υγιεινό σνακ μέσα στην ημέρα!

Όλα γίνονται Πίτα! Εκτός από παραλλαγές στο φύλλο, η ποικιλία της γέμισης μιας πίτας δεν έχει όρια!

~ Υλικά: 

Για 11 φύλλα: 

1 κιλό αλεύρι 

½ φλιτζανάκι λάδι 

λίγο αλάτι 

νερό όσο πάρει 

~ Για τη γέμιση: 

1 ½ κιλό μελιτζάνες 

1 κιλό κρεμμύδια ξερά 

1 φλιτζάνι τραχανά 

1 φλιτζάνι λάδι 

4 αυγά 

αλάτι 

πιπέρι 

Βλάχικη σπανακοτυρόπιτα της Αποστολίας

Της Ελευθερίας Μπούτζα

Μια λαχταριστή συνταγή για σπανακόπιτα με τυρί που μου έστειλε η αγαπημένη μου φίλη Αποστολία Συνάζου από το Βόλο, μια καταπληκτική μαγείρισσα με αγάπη για την παράδοση. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την τεχνική της και να θαυμάσετε κι εσείς, όπως κι εγώ, το αριστούργημα της!

~ Για το φύλλο:

3/4 του κιλού αλεύρι χωριάτικο, 1/4 του κιλού αλεύρι σκληρό, αλάτι, λίγο λάδι ( 2-3 κσ) και λίγο ξύδι (1-2 κσ)

Ανακατεύουμε τα υλικά της ζύμης. Ζυμώνουμε αρκετά καλά και μοιράζουμε το ζυμάρι σε μπαλάκια, φτιάχνοντας 10 τεμάχια. Αφήνουμε τουλάχιστον μια ώρα να ξεκουραστούν ώστε ν' ανοίγουν μετά πιο εύκολα.

~ Για τη γέμιση:

1 κιλό σπανάκι, 1 μάτσο κρεμμυδάκια, 

1 μάτσο άνηθο, λίγο μάραθο, 2 πράσα

1/2 κιλό παζί (σέσκουλα) αλλά μόνο τα φύλλα χωρίς κοτσάνια 

1 κιλό και 300 γρ τυρί φέτα, 

3 με 4 αυγά, 

αλάτι (αν η φέτα είναι αλμυρή, ίσως και να μη βάλουμε), πιπέρι

3/4 του φλυτζανιού τραχανά γλυκό (όχι σταρένιο)

3/4 του φλυτζανιού ελαιόλαδο

Ψιλοκόβουμε και πλένουμε πολύ καλά τα χορταρικά. Ρίχνουμε μέσα τη μισή φέτα και την άλλη μισή τη τρίβουμε και τη κρατάμε χωριστά σ' ένα άλλο πιάτο.

Παίρνουμε ένα ένα τα μπαλάκια ρίχνοντας λίγο αλεύρι στην επιφάνεια που θα ανοίξουμε τα φύλλα μας και σιγά σιγά ανοίγουμε τα δέκα φύλλα.

Η βλάχικη γαλατόπιτα της κυρά Χριστίνας

Εύκολη και νόστιμη συνταγή για γαλατόπιτα από το Παλαιοχώρι Συρράκου!

Της Ελευθερίας Μπούτζα

~ Υλικά: 

1 1/2 lit γάλα πλήρες

3 φλ .τσ. καλαμποκάλευρο

4 αυγά χωριάτικα

4 κ.σ. βούτυρο τύπου Κέρκυρας 

1 κ.γ αλάτι

~ Εκτέλεση:

Βάζουμε το γάλα σε μια κατσαρόλα να ζεσταθεί και προσθέτουμε το καλαμποκάλευρο, το αλάτι και μια κ.σ. βούτυρο. Ανακατεύουμε συνεχώς βράζοντας καλά το μείγμα μας για να μη μυρίζει το αλεύρι μέχρι να γίνει αρκετά πηχτός χυλός. Χτυπάμε τα αυγά και τα ρίχνουμε στο χυλό μας.

Βουτυρώνουμε ένα ταψί και ρίχνουμε τον χυλό και τις 2 κ.σ. βούτυρο και ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 40 με 50 λεπτά περίπου μέχρι να ροδίσει.

Πατάτες γιαχνί

Απλό, υγιεινό και πεντανόστιμο φαγητό!

Της Ελευθερίας Μπούτζα

~ Υλικά: 

11/2 κιλό πατάτες

1 κρεμμύδι ξερό

1 σκελίδα σκόρδο

1/2 φλ.τσ. ελαιόλαδο

1/2 φλ.τσ. τραχανά

1 κ.σ. πάπρικα

αλάτι, πιπέρι

3-4 φύλλα δάφνης

γιδοτύρι για το σερβίρισμα

~ Εκτέλεση:

Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε σε χοντρά κομμάτια, το κρεμμύδι σε κυβάκια, το σκόρδο σε φετούλες και σοτάρουμε σε μια κατσαρόλα μαζί με το ελαιόλαδο. Συμπληρώνουμε με καυτό νερό, τόσο όσο να σκεπάζει καλά τα υλικά μας, και προσθέτουμε αλάτι, πάπρικα καθώς και φύλλα δάφνης. Αφήνουμε να βράσουν για 30 λεπτά και συμπληρώνουμε τον τραχανά ανακατεύοντας ελαφρώς. Συνεχίζουμε το βράσμο για δέκα λεπτά περίπου και το φαγητό μας είναι έτοιμο. Σερβίρουμε με φρεσκοτριμμένο πιπέρι και με τυρί φέτα ή γιδοτύρι.

Καλή επιτυχία!

Σπάργανα - Χριστουγεννιάτικες Ηπειρώτικες Τηγανίτες

Της Ελευθερίας Μπούτζα

Στα χωριά της Ηπείρου την παραμονή των Χριστουγέννων έφτιαχναν τα Σπάργανα (τηγανίτες), τα οποία συμβόλιζαν τα σπάργανα του Χριστού στη Φάτνη. Πρόκειται για μια πεντανόστιμη "στίβα" από τηγανίτες ψημένες στο τζάκι σε πυρωμένη πέτρα. Αν πάλι δεν έχετε τζάκι, δοκιμάστε ένα αντικολλητικό τηγάνι.

~ Υλικά: 

1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 κ.γ αλάτι, 1 κιλό ζάχαρη

1 λίτρο νερό χλιαρό

Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το ανακατεύουμε με λίγο αλάτι. Το βάζουμε σε μια μεταλλική λεκάνη και προσθέτουμε σιγά-σιγά χλιαρό νερό. Χτυπάμε πολύ καλά το μείγμα με ένα πιρούνι μέχρι να γίνει κουρκούτι -όχι πολύ πηχτό, προσέχοντας να μη σβολιάσει. Ανάβουμε φωτιά με κέδρα ή ξερά ξύλα, κατά προτίμηση στο τζάκι. Παίρνουμε μια μαύρη πλάκα (πέτρα) 40 εκ. X 40 εκ. και πάχος 3,5 εκ. περίπου, την τοποθετούμε στη φωτιά πάνω σε πυροστιά και την αφήνουμε να καεί καλά. Προσοχή στην επιλογή της πλάκας η οποία θα πρέπει να αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες γιατί μπορεί εύκολα να σπάσει. Αφού καεί η πλάκα ρίχνουμε λίγη στάχτη και την σκουπίζουμε. Με μια μεγάλη κουτάλα παίρνουμε από τη ζύμη και ρίχνουμε πάνω στην πλάκα και την απλώνουμε με ένα καλάμι ή ξύλο. Όταν ψηθεί η τηγανίτα από τη μια πλευρά (έχει αρχίσει να ξεκολλάει από την πλάκα), τη γυρίζουμε και από την άλλη. Συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία μέχρι να τελειώσει το μείγμα.

Καθαρίζουμε καρύδια και τα χτυπάμε σε ένα γουδί. Στρώνουμε ένα ταψί με λίγα τριμμένα καρύδια, από πάνω βάζουμε μια σειρά τηγανίτες, ξαναστρώνουμε καρύδια και από πάνω τηγανίτες. Αυτό γίνεται μέχρι να τελειώσουν οι τηγανίτες. Τις βάζουμε όπως είναι στο φούρνο σε αερόθερμο στους 240 βαθμούς για δέκα λεπτά. Βγάζουμε το ταψί από το φούρνο. Μετά παίρνουμε τη ζάχαρη, τη βάζουμε σε μια κατσαρόλα με τρία δάχτυλα νερό. Τέλος, ρίχνουμε στο ταψί το καυτό σιρόπι (προαιρετικά μπορούμε να περιχύσουμε τις τηγανίτες και με θυμαρίσιο μέλι) και τις αφήνουμε να κρυώσουν.

Μπακαλιάρος με ρύζι και κρεμμύδια

Της Ελευθερίας Μπούτζα

Μπακαλιάρου κου ρύζου σ' κου τσιάπι 

από το Παλαιοχώρι Συρράκου!

~ Υλικά: 

1 φέτα μπακαλιάρος παστός 

4 κρεμμύδια ξερά κομμένα σε κυβάκια 

2 φλ.τσ. ρύζι τύπου καρολίνα 

4 φλ.τσ. ζεστό νερό

1/2 φλ.τσ. ελαιόλαδο 

αλάτι, πιπέρι, πάπρικα

~ Εκτέλεση: 

Κόβουμε σε μικρά κομμάτια τον μπακαλιάρο και τον βάζουμε σε νερό το οποίο αλλάζουμε συνέχεια για 2 μέρες ώστε να ξαλμυριστεί. Σε μια γάστρα τοποθετούμε τα κομμάτια μπακαλιάρου μαζί με το κρεμμύδι και το ελαιόλαδο και τα βάζουμε στο φούρνο στους 200 βαθμούς για ένα 10λεπτο περίπου. Προσθέτουμε το ρύζι, το καυτό νερό και το αλατοπίπερο και συνεχίζουμε το ψήσιμο για 20 λεπτά στους 200 βαθμούς μέχρι να πιεί τα υγρά. Σερβίρουμε με πάπρικα.

Η πιο νόστιμη μπαλίτσα για παιδιά με ψωμοτύρι

Εκείνα τα χρόνια όλα ήταν πιο απλά και, ασφαλώς, πιο νόστιμα και υγιεινά! 

Θυμάμαι την γιαγιά μου που μας διέκοπτε από το απογευματινό παιχνίδι για να πάρουμε δύναμη, κι εμείς γκρινιάζαμε...

έτσι κι αυτή για να μας καταφέρει και να γίνει πιο δελεαστικό το ψωμοτύρι μας, το έφτιαχνε σαν μπαλάκι και το αποκαλούσαμε στα βλάχικα σμπούλτζου...

σε μια πετσετούλα κουζίνας έτριβε σε μικρά κομματάκια την κόρα και την ψίχα του ψωμιού, πρόσθετε τριμμένη φέτα και τα ανακάτευε καλά μεταξύ τους, κι έπειτα έσφιγγε γερά την πετσέτα και έδινε στο μείγμα σχήμα μικρής μπαλίτσας. Ήταν έτοιμο το απογευματινό μας κολατσιό και τρωγόταν ευχάριστα!

Στις μέρες μας, με λίγη επιπλέον φαντασία μπορούμε να δελεάσουμε τα μικρά παιδιά μεταμορφώνοντας το μπαλάκι ακόμη και σε ...τυράνθρωπο, με περισσότερα είδη τυριών, όπως στην παρακάτω φωτογραφία:

Κότα αλανιάρα

Μαγειρέματα του χειμώνα - μια ωραιότατη παραδοσιακή συνταγή με τραχανά!

Της Ελευθερίας Μπούτζα

Πρόκειται για βλάχικη συνταγή που μου έδωσε η φίλη Αποστολία Συνάζου από το Βόλο, η οποία είναι μια καταπληκτική βλάχα που κρατάει τις παραδόσεις. Ευχαριστώ πολύ Αποστολία !!!

~ Υλικά:

1 κότα 'αλανιάρα'

1 φλυτζάνι τραχανά

μισό κουτί χυμό ντομάτας

2 κ.σ. πελτέ, αλάτι, πιπέρι, πάπρικα

~ Εκτέλεση:

Βράζουμε την κότα σε νερό που να τη σκεπάζει χωρίς λάδι, μόνο με το αλάτι. Όταν βράσει, ρίχνουμε τον χυμό ντομάτας, τον πελτέ, πιπέρι και πάπρικα. Στη συνέχεια βγάζουμε την κότα, την ξεκοκκαλίζουμε και έχουμε δυο επιλογές: την ξαναρίχνουμε στη χύτρα ή  την χωρίζουμε σε μερίδες για κάθε πιάτο. Στο ζουμί της κότας προσθέτουμε τον τραχανά σε αναλογία 3 προς 1 και συνεχίζουμε το βράσιμο μέχρι να ετοιμαστεί κι έπειτα σερβίρουμε για ν' απολαύσουμε το πεντανόστιμο παραδοσιακό φαγητό μας.

Ντοματένια πλατσίντα

Ιδέες για νόστιμο, παραδοσιακό, οικονομικό και υγιεινό κολατσιό!

Της Ελευθερίας Μπούτζα

~ Υλικά:

1/2 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις

1 φακελάκι ξηρή μαγιά

1 κ.σ. ζάχαρη, 1 κ.γ. αλάτι

1 αυγό, 350 γρ. νερό χλιαρό

1 φλ. τσ. ελαιόλαδο

200 γρ. τυρί φέτα τριμμένη

ντοματάκια ή ντομάτα κομμένη σε κυβάκια

1 κ.σ. σουσάμι, 1 κ.γ. ρίγανη

~ Εκτέλεση:

Ανακατεύουμε τα 6 πρώτα υλικά με 1/2 φλυτζάνι ελαιόλαδο. Τοποθετούμε το μπωλ σε αερόθερμο φούρνο για 30 λεπτά στους 50 βαθμούς. Ρίχνουμε το μίγμα σε λαδομένο ταψί της κουζίνας, απλώνουμε από πάνω το τριμμένο τυρί, σκορπάμε τα ντοματάκια, το σουσάμι και τη ρίγανη και ραντίζουμε με το υπόλοιπο 1/2 φλυτζάνι ελαιόλαδο. Το ξαναβάζουμε στο φούρνο για μισή ώρα στους 50 βαθμούς να ξαναφουσκώσει. Ψήνουμε στους 230 βαθμούς για περίπου 30 λεπτά.

Παλαιοχωρίτικα κουλούρια της κυρα-Χριστίνας

Πεντανόστιμα, τραγανά και 

αφράτα κουλουράκια από το 

Παλαιοχώρι Συρράκου!

Της Ελευθερίας Μπούτζα

~ Υλικά:

10 αυγά

1 ποτήρι χλιαρό γάλα

3 ποτήρια ζάχαρη

250 γρ. φρέσκο βούτυρο

1 φακελάκι αμμωνία

2 βανίλιες, ξύσμα λεμονιού

1.200 γρ. αλεύρι γοχ

1/2 ποτήρι κρασιού ελαιόλαδο

Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη και τ' αυγά, ξεχωριστά τους κρόκους από τα ασπράδια. Ανακατεύουμε τη βανίλια με το αλεύρι. Διαλύουμε την αμμωνία μέσα στο γάλα και ανακατεύουμε με τα υπόλοιπα υλικά. Αφήνουμε τη ζύμη να ξεκουραστεί για μια ώρα. Λαδώνουμε τα χέρια μας, παίρνουμε ένα κομμάτι ζύμης (σε μέγεθος βερύκοκου), το βάζουμε στο ταψί και με λαδωμένο δάχτυλο ανοίγουμε μια τρύπα στο κέντρο φροντίζοντας να δώσουμε ένα στρογγυλό σχήμα. Τα τοποθετούμε αραιά επειδή φουσκώνουν. Αλείφουμε με λίγο γάλα και τα ψήνουμε σε αερόθερμο φούρνο, στους 160-170 βαθμούς για 14 λεπτά.

Κολοκυθοκεφτέδες από το Παλαιοχώρι Συρράκου

Νόστιμα, παραδοσιακά και υγιεινά με αγνά υλικά από τα Τζουμέρκα της Ηπείρου!

Της Ελευθερίας Μπούτζα

~ Υλικά:

Κολοκυθανθοί από 10 κολοκύθια ψιλοκομμένα

1 τριμμένη πατάτα, 1 τριμμένο κολοκύθι

3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα

μισό ματσάκι δυόσμο και μισό άνηθο, ψιλοκομμένα

150-200 γραμμάρια τυρί φέτα τριμμένη

2-3 κουταλιές σούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις για το μείγμα και 1 αυγό

αλάτι, πιπέρι, ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

Για το πανάρισμα: 1 φλυτζάνι εξτρα αλεύρι για όλες τις χρήσεις

~ Εκτέλεση:

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί, εκτός από τις 2-3 κουταλιές αλεύρι, τις οποίες ρίχνουμε σιγά-σιγά μέχρι να έχουμε μια ζύμη όχι πολύ σφιχτή, απλά να πλάθεται, για να μπορέσουμε στη συνέχεια να τα πανάρουμε! Πλάθουμε τους κολοκυθοκεφτέδες και τους βουτάμε στο εξτρα αλεύρι. Τινάζουμε απαλά να φύγει το περιττό αλεύρι και τηγανίζουμε σε μπόλικο ελαιόλαδο εως ότου ροδίσουν ομοιόμορφα. Έπειτα, τοποθετούμε τους κολοκυθοκεφτέδες μας σε πιατέλα στρωμένη με χαρτί κουζίνας για να απορροφήσει όσο περισσότερο λάδι γίνεται! Αν θέλουμε να τους κάνουμε στο φούρνο, στρώνουμε λαδόκολλα σ' ένα ταψί και παίρνουμε κουταλιές από το μείγμα μας και τις τοποθετούμε στη σειρά πάνω στη λαδόκολλα. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 20 με 25 λεπτά. Σερβίρουμε με γιαούρτι.

Τσιάπι σταυροσίτι του γάστρου - Κρεμμύδια χαραγμένα σταυρωτά στη γάστρα

Τραγανά, πικάντικα και λαχταριστά κρεμμύδια στη γάστρα από το 

Παλαιοχώρι Συρράκου!

Της Ελευθερίας Μπούτζα

~ Υλικά:

15 μέτρια ξερά κρεμμύδια 

αλάτι, πιπέρι, και μπόλικη πάπρικα

15 κ.σ. ελαιόλαδο

1/2 φλ.τσ. νερό 

Ξεφλουδίζουμε τα κρεμμύδια και τα χαράζουμε σταυρωτά όσο πιο πολλές φορές μπορούμε. 

Τοποθετούμε σε μια μικρή γάστρα τα κρεμμύδια με τη σειρά, τα χαράζουμε σταυρωτά όσες περισσότερες φορές μπορούμε, ρίχνουμε από μια κουταλιά σούπας ελαιόλαδο στο καθένα και στη συνέχεια προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και πάπρικα. Συμπληρώνουμε με το νερό και ψήνουμε με σκεπασμένη γάστρα για 45 λεπτά στους 200 βαθμούς. Σερβίρουμε με ένα κομμάτι τυρί φέτα και φρέσκο ζυμωτό ψωμάκι .

Φασούλι του γάστρου - Φασολάκια στη γάστρα

Υγιεινές συνταγές με αρώματα της Μεσογείου από το Παλαιοχώρι Συρράκου.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που προτιμούν, ακόμη και σήμερα, το σιγομαγειρεμένο φαγητό στην γάστρα ή σε πήλινο σκεύος που δίνει μοναδική νοστιμιά και θεωρείται από τις παλαιότερες μεθόδους μαγειρέματος. 

Η γάστρα αρχικά, δεν ήταν παρά ένα μεγάλο θολωτό καπάκι από ελαφρύ μέταλλο (λευκοσίδηρο), για να μεταφέρεται εύκολα, με λαβή στην κορυφή (κρίκο ή κερκέλι), εξού και η ονομασία κερκέλου στα βλάχικα, που λειτουργούσε ως φορητός φούρνος και αποτελούσε απαραίτητο σκεύος της υπαίθριας ζωής. Ακόμη και στα χωριά, μ αυτό το σκεύος εξυπηρετούνταν τα νοικοκυριά που δεν διέθεταν μόνιμο παραδοσιακό ξυλόφουρνο. Πρώτα έμπαινε μόνη της πάνω από αναμμένα κάρβουνα για να κάψει και μετά, ήδη πυρωμένη, σκέπαζε το ταψί με το φαγητό (κρέας, πίτες, ψωμί κ.α) που βρισκόταν κάτω απ’ αυτή, σε πυροστιά. Συχνά, μέρος των κάρβουνων τοποθετούνταν και πάνω στη γάστρα για να διατηρήσουν ή να ενισχύσουν τη θερμοκρασία του μετάλλου. 

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί: εδώ και απολαύστε την συνταγή της Ελευθερίας με νόστιμα λαχανικά της ελληνικής φύσης κι αν διαθέτετε χρόνο και μεράκι.. παραβλέψτε τις ανέσεις της τεχνολογίας και ακολουθήστε την παραδοσιακή διαδικασία ψησίματος!

Της Ελευθερίας Μπούτζα

Φασούλι του γάστρου (φασολάκια στη γάστρα) 

~ Υλικά:

1 κιλο μπαρμπουνοφάσουλα

6 κολοκυθάκια

4 πατάτες

1 πιπεριά πράσινη

4 ντομάτες

3 κρεμμύδια ξερά

3 σκελίδες σκόρδο

1 φλ. τσ. ελαιόλαδο

1 φλ. τσ. νερό

αλάτι, πιπέρι, πάπρικα

Γλυκό καρυδάκι

Ένα λαχταριστό γλυκό του κουταλιού με μεγάλη θρεπτική αξία!

Της Ελευθερίας Μπούτζα

1 κιλό φρέσκα καρυδάκια

2 1/2 φλ. τσ. νερό 

1 1/2 κιλό ζάχαρη

1 κ.γ. ξυνό 

1 φλ. τσ. ασβέστη 

γαρύφαλλα όσα και τα καρυδάκια 

Πλένουμε και τρυπάμε τα καρύδια με χοντρή βελόνα σε διάφορα σημεία. Διαλύουμε τον ασβέστη σε μια λεκάνη με νερό, βάζουμε μέσα τα καρύδια και τα αφήνουμε να "σταθούν" για 1 1/2 ώρα περίπου.

Στη συνέχεια, τα ξεπλένουμε καλά και τα βάζουμε σε κατσαρόλα με αρκετό νερό να βράσουν μέχρι να μαλακώσουν. Κατά τη διάρκεια του βρασίματος αλλάζουμε 1-2 φορές το νερό για να ξεπικρίσουν τελείως. Μόλις μαλακώσουν, τα στραγγίζουμε και βάζουμε στη κατσαρόλα τα 2 1/2 φλ.τσ. νερό μαζί με τη ζάχαρη να βράσουν για δέκα λεπτά. Σε κάθε καρυδάκι καρφώνουμε ένα γαρύφαλλο και τα ρίχνουμε στη κατσαρόλα. Βράζουμε το γλυκό ξαφρίζοντας το ανά διαστήματα μέχρι να δέσει το σιρόπι. Τέλος, προσθέτουμε το ξυνό και αφήνουμε το γλυκό να "σταθεί" μέχρι την επόμενη μέρα. Την επόμενη, το βράζουμε λίγη ώρα ακόμη μέχρι να δέσει καλά, το αφήνουμε να κρυώσει και το μεταφέρουμε σε βάζα.

Καλή επιτυχία!