Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσικοχορευτική Παράδοση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μουσικοχορευτική Παράδοση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 3 Δεκεμβρίου 2017

What Romanian sources testify about the musical style of Vlachs (Aromanians)


Avdella, 1906 - Αβδέλλα, 1906 
What Romanian sources testify about the musical style of Vlachs (Aromanians)

Tache Papahagi (linguist, ethnologist, folklorist, song collector in Romania), in the course of his research in his book, entitled ‘Poezia Lirica populara’ (lyric folk poetry), Bucharest, 1967, admits (inter alia) that: "when you hear the melodies of Aromanian/Vlach songs, you will lead to the conclusion that Aromanian/Vlach folk poetry has Greek origin".

G. Markou from Romania in his work, entitled ‘Folklore Muzical Aroman’ (Aromanian/Vlachic Musical Folklore), Bucharest, 1977, points out (inter alia) that: ‘Aromanians/Vlachs dance in rhythms, the names of which have Greek origin (sirtos, singastos, karapatakis, tsiamikos)’.

Paunescu, a Romanian folklorist, investigating Aromanians/Vlachs of Interwar, who settled in the annexed, disputed (by Bulgarians) Dobruja of South Romania, was suddenly surprised when, asking their wives to sing vlachic songs, he heard a crystal clear Greek song.

Translated in English by Yannis Tsiamitros, English teacher.
Source: here

Τι μαρτυρούν οι ρουμανικές πηγές για το μουσικό ύφος των βλαχόφωνων:

Ο Tache Papahagi (γλωσσολόγος, εθνολόγος, λαογράφος, συλλέκτης τραγουδιών στην Ρουμανία) στην πορεία της έρευνάς του στο βιβλίο ‘Poezia Lirica populara’ (λυρική λαϊκή ποίηση), Βουκουρέστι 1967, παραδέχεται μεταξύ άλλων ότι: «όταν ακούσει κανείς τις μελωδίες των αρμάνικων-βλάχικων τραγουδιών θα οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι η αρμάνικη δημώδης ποίηση έχει προέλευση και καταγωγή ελληνική».

Τετάρτη 5 Απριλίου 2017

Ο ''Τσιάτσιος'' του Δεκαπενταύγουστου


''Τσιάτσιος'', Σαμαρίνα Γρεβενών
Το πανηγύρι της γιορτής της Παναγίας, το δεκαπενταύγουστο, συγκεντρώνει τους Σαμαριναίους από τα πιό μακρινά μέρη. Η ίδια βέβαια κινητοποίηση παρατηρείται και στα άλλα Βλαχοχώρια για το μεγάλο πανηγύρι της γενέτειρας. Τα κίνητρα είναι πολλά: βαθύ θρησκευτικό συναίσθημα, προσήλωση στα πατροπαράδοτα, κοινωνικές και οικογενειακές υποχρεώσεις, νοσταλγίες και καημοί, χάρες και υγιεινό κλίμα του ορεινού χωριού κ.α.
Η θρησκευτική γιορτή διαποικίλλεται με έθιμα γραφικά και πολλαπλά ενδιαφέροντα. Ιδιαίτερη δέ σημασία έχει ο χορός, που στήνεται στην αυλή της Μεγάλης Παναγίας, ο πασίγνωστος ''Τσιάτσιος'', ο χορός του χωριού, όπως, λεγόταν άλλοτε στα περισσότερα Βλαχοχώρια (coru di hoara).

Στον χορό πιάνονται εντόπιοι και επισκέπτες με ιεραρχική τάξη, γέροι, άνδρες έγγαμοι, άγαμοι, νέοι και παιδιά, χωριστά δέ και με την ίδια διακριτική διάταξη το γυναικείο φύλο, με εξαίρεση ίσως τις ανύπανδρες, ειδικά στη Σαμαρίνα. Σχηματίζονται δυό ή περισσότεροι κύκλοι ανοικτοί. Όταν τα Βλαχοχώρια είχαν πολλούς κατοίκους και ο χώρος εκτεταμένος, οι κύκλοι ήσαν επάλληλοι ή ελικοειδείς.
Ο χορός έχει τον εξάρχοντα, την ''κεφαλή'', και την ''ουρά'' (capu si coada di coru), χορεύεται δέ με την συνοδεία τραγουδιού, το οποίο είναι ηρωϊκό και αναφέρεται στη ζωή, στις περιπέτειες, πράξεις ή κατορθώματα τοπικού ήρωα, γνωστού παλληκαριού. Οργανοπαίχτες δεν υπάρχουν.
Ο χορός ανοίγει με την έναρξη του τραγουδιού. Το σημείο τούτο θυμίζει τον αρχαίο χορό με τον διθύραμβο, που ήταν θρησκευτικό τραγούδι με θέμα τη ζωή του θεού Διονύσου, όπως άλλως τε συνέβαινε και με άλλους θεούς, Απόλλωνα, Άρτεμι ή ημιθέους, ήρωες. Από το τραγούδι, που παρέμεινε για επικλήσεις, οδυρμούς κ.λπ., εξελίχθηκε αργότερα ο διάλογος.
Στον διθύραμβο ένα πρόσωπο από το χορό ανάγγελε στο κοινό το θέμα του ύμνου και ανάμεσα στις στροφές απευθυνόταν στους λοιπούς χορευτές παίρνοντας ξεχωριστή θέση. Φαίνεται ότι η εμβρυώδης αυτή κατάσταση της διαλογικής μορφής επιβιώνει ανέλικτη στον χορό του Βλαχοχωριού.

Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2017

Πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη για την ταινία «Έξοδος 1826» του Βασίλη Τσικάρα


Η ιστορία των παιδιών της Σαμαρίνας που έφυγαν από το χωριό τους για να βοηθήσουν στην Έξοδο του Μεσολογγίου, το 1826, «ζωντανεύει» στη μεγάλη οθόνη μέσα από την ανεξάρτητη παραγωγή του Βασίλη Τσικάρα με τίτλο: «Έξοδος 1826» θα κάνει πρεμιέρα και στη Θεσσαλονίκη, στον κινηματογράφο Κολοσσαίον (Λεωφόρος Βασιλίσσης Όλγας 150), την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2017Προβολές από 23/2 έως και 1/3.

Το έργο είναι βασισμένο στο δημοτικό μας τραγούδι «Παιδιά της Σαμαρίνας», στα διασωθέντα ιστορικά στοιχεία και στη μυθοπλασία και είναι η πρώτη ταινία που γυρίζεται στην Ελλάδα, μετά από 46 σχεδόν χρόνια και τον «Παπαφλέσσα» (1971) Τζέιμς Πάρις και Φίνος Φιλμ με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ στον κεντρικό ρόλο.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ταινία, βίντεο και φωτογραφίες ακολουθήστε τον σύνδεσμο: 


Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2015

Χόρεψε ελληνικά και διώξε το άγχος μακριά


Πηγή φωτο: εδώ
Η συμμετοχή σε ελληνικό παραδοσιακό χορό είναι κατάλληλη για όλες τις ηλικίες και όλους τους σωματότυπους, αφού όλοι χωράνε στον κύκλο του χορού εξηγεί η δασκάλα παραδοσιακών χορών κ. Μαρία Μπουγιέση.

Είναι γενικά αποδεκτό και γνωστό πως τα επίπεδα του άγχους αλλά και της κατάθλιψης τα τελευταία χρόνια αυξάνονται συνεχώς τόσο σε νέα όσο και μεγαλύτερης ηλικίας άτομα. Ο τρόπος ζωής, τα οικονομικά προβλήματα, η έλλειψη αληθινών σχέσεων μπορεί να είναι κάποιες από τις αιτίες. Τι κάνουμε όμως γι αυτό, πως μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε και ποιες λύσεις μπορούμε να δώσουμε;

Ένας υγιεινός τρόπος ζωής, με κάποια μορφή άσκησης της αρεσκείας του καθ’ ενός και κατάλληλη διατροφή, μπορεί να είναι μία από τις λύσεις. Η συμμετοχή σε μαθήματα ελληνικού παραδοσιακού χορού μπορεί να αποτελέσει ταυτόχρονα μία από τις καλύτερες μορφές άσκησης, έναν τρόπο ψυχαγωγίας, εκτόνωσης και κοινωνικοποίησης, με το άτομο να γίνεται μέλος μιας ομάδας, χαρακτηριστικό που ίσως έχουμε μεγάλη ανάγκη στις μέρες μας. Όταν κάποιος μπαίνει σε έναν κύκλο χορού και πιάνεται με το διπλανό του, σε συνδυασμό με το ότι προσπαθεί να μάθει καινούριες κινήσεις και να συντονιστεί με τους συγχορευτές του, αδειάζει το μυαλό του από τα προβλήματα της καθημερινότητας και φεύγει ‘άλλος άνθρωπος’, όπως χαρακτηριστικά λένε οι ίδιοι οι συμμετέχοντες.

Από δύο πρόσφατες εργασίες που πραγματοποίησα σε συνεργασία με την κα. Ζήση-επίκουρη καθηγήτρια στο ΤΕΦΑΑ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, και με την κα. Hokelman καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μαγδεβούργου-Γερμανία, τόσο σε γερμανούς όσο και σε Έλληνες, φάνηκε πως τα επίπεδα του άγχους που ένιωθαν τα άτομα μετά το τέλος του μαθήματος ελληνικού παραδοσιακού χορού, είχαν εκπληκτικά μειωθεί σε σχέση με το άγχος που ένιωθαν πριν την έναρξη του μαθήματος.

Έτσι η αντιμετώπιση του άγχους της καθημερινότητας, μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά και στη δημιουργία του άγχους που νιώθουμε γενικά στη ζωή μας. Άλλωστε, άτομα με υψηλότερα επίπεδα άγχους φαίνεται να αντιμετωπίζουν καταστάσεις τις καθημερινότητας με μεγαλύτερη δυσκολία.

Η συμμετοχή σε ελληνικό παραδοσιακό χορό αποτελεί μία εναλλακτική μορφή άσκησης, με μεγάλη μουσικοκινητική ποικιλία, κατάλληλη για όλες τις ηλικίες και όλους τους σωματότυπους, αφού όλοι χωράνε στον κύκλο του χορού. Το αντικείμενο του ελληνικού παραδοσιακού χορού μπορεί να αποτελέσει ένα δυνατό εργαλείο στα χέρια όσων έχουν τη γνώση να το χρησιμοποιήσουν. Προσωπικά στοχεύω στη διδασκαλία του ελληνικού παραδοσιακού χορού προσεγγίζοντας τον κάθε ασκούμενο ανάλογα με τις ανάγκες του και μέσα από κατάλληλα διαμορφωμένα προγράμματα να οδηγηθεί στη βελτίωση παραμέτρων ψυχικής και σωματικής υγείας.

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2015

Τάνα - Η αληθινή ιστορία ενός ακόμη άτυχου έρωτα που έγινε τραγούδι


Δημήτρης Κουκούδης

Ένας αστικός μύθος των Βλάχων από το Σέλι της Βέροιας. Η Τάνα!!! (Σουλτάνα)

Η Τάνα αλί Κόγκα (του Κόγκα). Ένα υπαρκτό άτομο μιας ερωτικής ιστορίας, από εκείνες που αλλού γινόταν βιβλία κι αλλού τραγούδια. Η Τάνα που έγινε τραγούδι και χορευόταν σε κάθε περίσταση στα βλαχογλέντια της περιοχής. Η Τάνα που γελάστηκε ...από έρωτα.
Η Τάνα που ερωτεύτηκε κάποιον Σωτηράκη και άφησε το όνομά της σε ένα τραγούδι και έφυγε στην Αμερική φορώντας τα βλάχικα ρούχα με το ...λιμπαντέ (κοντό γελεκάκι με χρυσοκέντημα), ενώ ο Σωτηράκης χάθηκε πίνοντας ...τον περίφημο καφέ που λέει και το τραγούδι.
Το βρήκα να το τραγουδάει ο Νίκος Ζιώγαλας και θυμήθηκα τον Γιώργο τον Κόγκα που μας μάθαινε χορό τότε και μου έλεγε χαμογελώντας ...θεία μου ήταν η Τάνα...!!!

Τότε οι έρωτες γινόταν και ...τραγούδια εκτός από αιτία καταστροφής. Ή μάλλον, η καταστροφή του έρωτα γινόταν τραγούδι. Τέτοιες ιστορίες, οι Ιταλοί τις κάναν Όπερες ...!

Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2015

Κέρνα στο μπαϊράκι - Έθιμα της διασποράς των βλαχόφωνων Ελλήνων στη νότια Βουλγαρία


Ντόρκοβο
Το έθιμο του ''κεράσματος'' για το Φλάμπουρο του γάμου όπως αναβιώνει μέχρι σήμερα, με φράσεις από την ελληνική γλώσσα, στην διασπορά των Ελληνοβλάχων που εγκαταστάθηκαν τον 18ο αι. στη σημερινή νότια Βουλγαρία! 

Αφού στολιστεί το Φλάμπουρο (Μπαϊράκι), ο νονός και οι συγγενείς ρίχνουν χρήματα (κέρασμα) για το καλό και τραγουδάνε στα ελληνικά ''Κέρνα στο μπαϊράκι''...


Κέρνα βρε νουνέ, κέρνα στο μπαϊράκι
Κέρνα βρε αφέντη (πατέρα), κέρνα στο μπαϊράκι
Κέρνα βρε μούμα (μάνα), κέρνα στο μπαϊράκι
Κέρνα βρε σόι, κέρνα στο μπαϊράκι

Στη συνέχεια, τα χρήματα αυτά τα δωρίζουν στους φίλους του γαμπρού (βλαχ. φουρτάτσλι) για ν' αγοράσουν καινούργια ρούχα με την ευχή ''όπως θ' αλλάξετε μ' αυτά τα ρούχα, έτσι ν' αλλάξει κι η ζωή σας προς το καλύτερο''...
Δείτε το βίντεο που ακολουθεί:

Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2015

16ο Πανελλήνιο Συμπόσιο Ιστορίας, Λαογραφίας, Βλάχικης Παραδοσιακής Μουσικής και Χορών - Δελτίο Τύπου ΠΟΠΣΒ


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 
16 ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ 
ΠΟΠΣ ΒΛΑΧΩΝ
Θέμα: «Η ΒΛΑΧΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΠΕΡΙ 
ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ ΣΤΟΥΣ 
ΝΕΟΤΕΡΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ»

Με ξεχωριστή επιτυχία πραγματοποιήθηκαν, το Σαββατοκύριακο 21 και 22 Νοεμβρίου, στο κατάμεστο, από εκατοντάδες ντόπιους Βλάχους και φίλους τους, αμφιθέατρο του Συνεδριακού Κέντρου «Δημάρχου Βασ. Φαρμάκη» του Δήμου Ελασσόνας, οι εργασίες του 16ου Πανελληνίου Συμποσίου Ιστορίας, Λαογραφίας, Βλάχικης Παραδοσιακής Μουσικής και Χορών. Το Συμπόσιο συνδιοργάνωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων μαζί με την Περιφέρεια Θεσσαλίας και το Δήμο Ελασσόνας. Το επιστημονικό μέρος υλοποιήθηκε σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Στο επιστημονικό μέρος ξετυλίχθηκε η πολυσχιδής θεματική του Συμποσίου αναφορικά με τη «Βλάχικη παρουσία περί τον Όλυμπο στους νεότερους χρόνους». Με την έναρξη, το Σάββατο 21 Νοεμβρίου, ο κ. Μιχάλης Μαγειρίας, πρόεδρος της ΠΟΠΣ Βλάχων και της Παγκόσμιας Βλάχικης Αμφικτιονίας, παρουσίασε εισαγωγικά τις δράσεις της ΠΟΠΣΒ και ΠΒΑ. Κατόπι ακολούθησε το κατεξοχήν επιστημονικό μέρος όπου, η καθηγήτρια κ. Γλυκερία Μιχ. Χατζούλη αναφέρθηκε διεξοδικά στην «Εικονογραφία των Βλαχοφώνων Νεομαρτύρων 17ου – 18ου αι.». Στη συνέχεια ο κ. Απόστολος Σακογιάννης μίλησε για τα «Έργα και την παρουσία Καλαρρυτινών στη επαρχία Ελασσόνας», κι ακολούθησε ο Λιβαδιώτης συγγραφέας κ. Γρηγόρης Βέλκος, ο οποίος μίλησε μέσα από πρωτογενείς πηγές για την τραγική ιστορία και κατάληξη της οικογένειας του Γιωργάκη Ολύμπιου. Τέλος ο ιστορικός Στέργιος Λαΐτσος, εστίασε την προσοχή στις πολύτιμες ειδήσεις των ξένων ερευνητών όπως ο Εζέ, ο Βάϊγκαντ, οι Γουέϊς και Τόμπσον αλλά και των ρουμανικών πηγών της περιόδου, αναφορικά με τους Βλάχους των παραολύμπιων περιοχών, τις εγκαταστάσεις τους και την ταυτότητά τους όπως αυτά διαμορφώνονταν στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα έως την απελευθέρωση. Την επόμενη ημέρα 22 Νοεμβρίου η συνεδρία άνοιξε με την εισήγηση του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Ελασσώνος κ. Χαρίτωνος αναφορικά με την βλαχική παρουσία στη Μητρόπολη Ελλασώνος. Ακολούθως ο ομότιμος καθηγητής κ. Αντώνιος Μπουσμπούκης ανέπτυξε το θέμα για το δημοτικά τραγούδια των Σαμαριναίων, ενώ ο Κοκκινοπλίτης καθηγητής κ. Βασίλης Καϊμακάμης παρουσίασε τη δράση των Βλάχων του Κοκκινοπλού και της περιοχής στο Μακεδονικό Αγώνα. Η καθηγήτρια κ. Ευανθία Στεργιάδου συνέχισε με θέμα τα επαναστατικά κινήματα των Βλάχων της Πίνδου και τη διασύνδεσή τους με την περιοχή της Ελασσώνος και του Ολύμπου, ενώ τη συνεδρία έκλεισε ο εκπαιδευτικός και συγγραφέας κ. Κώστας Σπανός με θέμα το ονομαστικό των Κοκκινοπλιτών μέσα από τις προθέσεις του 17ου. 

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2015

Τάκης Νάτσιος (Περήφανος) - Δημοτικά τραγούδια του Μακεδονικού Αγώνα


Τάκης Νάτσιος (Περήφανος) 
Μακεδονομάχος από το Μεγάροβο Πελαγονίας
Πηγή φωτο: ΙΜΜΑ
Ο απόηχος της Επανάστασης του 1896 στη Μακεδονία ήταν μεγάλος και είχε χαρακτεί στη μνήμη των Μακεδόνων για αρκετά χρόνια παρόλο που ήταν σύντομη και χωρίς πρακτικά αποτελέσματα. Η παρουσία όμως και οι διεκδικήσεις του Ελληνισμού της περιοχής που παρέμειναν ζωντανές ήταν αυτό που ουσιαστικά έμεινε από αυτό το επαναστατικό κίνημα και δημιούργησε μια επαναστατική παράδοση με πλήθος οπλαρχηγών και ανταρτών που μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να εξεγερθούν εκ νέου. Ήταν η μαγιά που έδωσε τα πολυάριθμα αντάρτικα σώματα κατά την περίοδο του Μακεδονικού αγώνα. Οι Ευρωπαίοι διπλωματικοί αντιπρόσωποι στην περιοχή, αλλά και οι οθωμανικές αρχές είχαν εντυπωσιαστεί από το ήθος των Ελλήνων επαναστατών, καθώς ουδέποτε στράφηκαν κατά αμάχων, δεν προέβησαν σε λεηλασίες και κλοπές όπως έκαναν οι Βουλγαρικές ομάδες που είχαν εισχωρήσει στη Μακεδονία ένα έτος νωρίτερα, και πλήρωναν στους χωρικούς την τροφή που έπαιρναν.

Η επανάσταση του 1896 χαράκτηκε στη μνήμη των Ελλήνων της Μακεδονίας και διασώθηκε στην προφορική παράδοση πλήθος δημοτικών τραγουδιών:

Το λεν οι κούκοι στα βουνά κι οι πέρδικες στα πλάγια,
το λέει κι ο πετροκότσυφας σ' αντάρτικα λημέρια.
Οι αντάρτες εσκορπίσανε, γινήκανε μπουλούκια
ο Μπρούφας στο Μορίχοβο, Ζαρκάδας στα Καϊλάρια,
κι ο Τάκης ο Περήφανος ψηλά στο Περιστέρι.
Kαι πάλιν εσυνάχτηκαν στην Παναγιά Λιμνίτσα
κι εκείθεν στέλνουν προσταγές και την Τουρκιά τρομάζουν:
Τούρκοι, καθήστε φρόνιμα! Σας καίμε τα χωριά σας.
Δεν είναι ο περσινός καιρός, Βούλγαροι αρκουδιαραίοι
μόν' είναι Ελληνόπουλα, που ζούνε στα λαγκάδια
και πολεμούνε την Τουρκιά και νύχτα και ημέρα.

Τετάρτη 17 Ιουνίου 2015

Βλάχοι: Μαρτυρία Ορθοδοξίας Ελληνισμού και Πολιτισμού - Εξαιρετική η εκδήλωση στο Βόλο


Την Κυριακή, στις 14 Ιουνίου και ώρα 8.30 μμ στο Κλειστό Θέατρο του Πολιτιστικού Κέντρου Ν. Ιωνίας (ΒΟΛΟΣ) Νομού Μαγνησίας έγινε μια εξαιρετική εκδήλωση, την οποία διοργάνωσε το ‘Κέντρο Λαογραφίας Εκπαιδευτικών Ν. Μαγνησίας’ με είσοδο ελεύθερη. Το θέμα της συγκεκριμένης εκδήλωσης ήταν: 
Βλάχοι: Μαρτυρία Ορθοδοξίας Ελληνισμού και Πολιτισμού.
Η αίθουσα των 300 θέσεων δεν χώρεσε όλους όσους θέλησαν να παρευρεθούν, οι οποίοι απόλαυσαν και καταχειροκρότησαν μια εκπληκτική παράσταση με βλάχικους χορούς, τραγούδια και δρώμενα από τις περιοχές Μετσόβου, Α. Βερμίου (Βέροια), Σερρών και Σέσκλου Μαγνησίας. 

Οι 80 περίπου χορευτές του Κέντρου Λαογραφίας Εκπαιδευτικών Ν. Μαγνησίας (ΚΛΕΜ) και οι 20 του Πολιτιστικού Συλλόγου Σέσκλου απέδωσαν με απαράμιλλη πιστότητα τους χορούς, τα ελληνόφωνα και βλαχόφωνα τραγούδια των προαναφερθέντων περιοχών κάτω από την καθοδήγηση του καταξιωμένου και εμπειρότατου χοροδιδασκάλου Μπάμπη Μούτσελου, ο οποίος ήταν και η ψυχή της όλης εκδήλωσης. Χοροδιδάσκαλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σέσκλου είναι ο επίσης έμπειρος Θανάσης Μπέας.
Αξίζει να τονιστεί ότι πρωτοχορευτές στις τρεις περιοχές (Μέτσοβο, Βέροια και Σέρρες) ήταν αντίστοιχα οι Μέτσιος Γιώργος, Τσιαμήτρος Γιάννης και Βέρρος Μάκης, οι οποίοι είναι και αυθεντικοί εκπρόσωποι των περιοχών αυτών. Πράγματι με την χορευτική τους δεινότητα και την βιωματική τους εμπειρία ξεσήκωσαν τον κόσμο, προκαλώντας ιδιαίτερη αίσθηση και προσδίδοντας μοναδικό τοπικό χορευτικό ύφος και χρώμα των περιοχών τους. Σε ξεχωριστή στιγμή οι Μέτσιος Γιώργος, Τσιαμήτρος Γιάννης και Βέρρος Μάκης τιμήθηκαν από τους διοργανωτές για την προσφορά τους στην έρευνα και στον ελληνικό πολιτισμό γενικά. Ηταν πράγματι μια ηθική επιβράβευση για αυτούς!
Πρέπει να επισημανθεί ότι και οι υπόλοιποι χορευτές παρουσίασαν εκπληκτικά τους χορούς, παρά το γεγονός ότι δεν είναι Βλάχοι και ακόμα ότι ο παρευρισκόμενοι θεατές (όντας μη Βλάχοι και αυτοί) είχαν την κατάλληλη παιδεία να παρακολουθήσουν με χαρά ένα ιδιαίτερο και σπάνιο χορευτικό ρεπερτόριο, μη συνηθισμένο για αυτούς.

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2015

Η Αρπαγή της Βασιλαρχόντισσας - Έργο του λαϊκού ζωγράφου Στέργιου Τσίμπα



Η Αρπαγή της Βασιλαρχόντισσας. 
Φανταστική απεικόνιση της απαγωγής από ληστές το 1884, της Ευδοκίας ή 
Δούκως, κόρης του Κολάκη Αβέρωφ, της επονομαζόμενης Βασιλαρχόντισσας
σε τσίγκο με τέμπερα από τον Στέργιο Τσίμπα (1870-1955). 
Ο Τσίμπας φιλοτέχνησε τη θρυλική απαγωγή εμπνεόμενος 
από το ομώνυμο ηπειρώτικο τραγούδι. 
Το έργο βρίσκεται στην οικία Κολάκη Αβέρωφ στο Μέτσοβο. 
(φωτογραφία Σπύρος Παναγιωτόπουλος, Ίδρυμα Ε. Αβέρωφ – Τοσίτσα).
Πηγή: Εδώ


Τετάρτη 10 Ιουνίου 2015

Εκδήλωση αφιερωμένη στους Βλάχους της Ελλάδας από το Κέντρο Λαογραφίας Εκπαιδευτικών Μαγνησίας



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Κέντρο Λαογραφίας Εκπαιδευτικών Μαγνησίας (ΚΛΕΜ) διοργανώνει εκδήλωση- αφιέρωμα στους Βλάχους της Ελλάδας την Κυριακή 14 Ιουνίου 2015 και ώρα 20:30 στο κλειστό θέατρο του Πολιτιστικού Κέντρου Ν. Ιωνίας.

Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει τα εξής:

Α΄Μέρος: Εισήγηση του καθηγητή ΑΠΘ κ. Τρίτου Μ. με θέμα «Βλάχοι, Μαρτυρία Ορθοδοξίας, Ελληνισμού και Πολιτισμού».

Κυριακή 10 Μαΐου 2015

Παρασκευή 8 Μαΐου 2015

Ο ΠΟΞ σε εκδήλωση της Σχολής της Αστυνομικής Ακαδημίας Βέροιας


Το χορευτικό συγκρότημα του Πολιτιστικού Ομίλου Ξηρολιβάδου διασκέδασε, με βλάχικους χορούς, Ανώτερους Αξιωματικούς Αστυνομιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Πολυχώρο διασκέδασης ‘Ελιά’ Βέροιας την Πέμπτη (7-5-2015) το βράδυ. Η εμφάνιση του συγκροτήματος ήταν εκπληκτική και απέσπασε το θαυμασμό και τα χειροκροτήματα της διεθνούς αποστολής.
Οι εν λόγω αξιωματικοί (Αυστρία, Γαλλία, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Ιρλανδία, Κροατία, Λιθουανία, Λετονία, Ουγγαρία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σουηδία, Τουρκία και Τσεχία) συμμετείχαν σε σεμινάριο, που διοργάνωσε η Σχολή Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης Ελληνικής Αστυνομίας Βόρειας Ελλάδας (Αστυνομική Ακαδημία Βέροιας). Οι δραστηριότητες του σεμιναρίου (5 μέχρι 8/5/2015) πραγματοποιήθηκαν στις εγκαταστάσεις της σχολής στο Πανόραμα Βέροιας με γενικό σκοπό τη δυνατότητα υλοποίησης και διοργάνωσης διαδικτυακών σεμιναρίων στην εκπαίδευση αστυνομικών των κρατών μελών της Ε.Ε.
Αξίζει να σημειωθεί ότι με τη πρωτοβουλία του Διοικητή της Σχολής, κ. Διονύση Κούγκα, να καλέσει όλα τα βράδια χορευτικά συγκροτήματα (Εύξεινος Λέσχη Βέροιας, Σύλλογος Κρητικών Ημαθίας, συγκρότημα οργάνων λαϊκής μουσικής, Όμιλος Ξηρολιβάδου) δόθηκε η ευκαιρία στους συμμετέχοντες στο σεμινάριο να γνωρίσουν τον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό και την ελληνική φιλοξενία.
Από ότι μας πληροφόρησε ο Διοικητής σε αντίστοιχα σεμινάρια, που ο ίδιος συμμετείχε, δεν συνάντησε τέτοιου είδους φιλοξενία (προβολή της λαϊκής παράδοσης μιας χώρας) από τους οικοδεσπότες.

Πέμπτη 23 Απριλίου 2015

«Το Καγκελάρι» της Ηπείρου - Μουσικοχορευτική εκδήλωση στο Δημοτικό Ωδείο Δράμας



Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η 

Η Πανηπειρωτική Ένωση Ν. Δράμας και ο Σύλλογος Βλάχων Προσοτσάνης ''Οι Γραμμουστιάνοι'' υποδέχονται την Παρασκευή 24 Απριλίου 2015 & ώρα 19:00 στο Δημοτικό Ωδείο Δράμας, μουσικοχορευτικά συγκροτήματα από την Άρτα, τα οποία θα παρουσιάσουν ένα από τα σημαντικότερα έθιμα της Ηπείρου «το Καγκελάρι», ταξιδεύοντάς μας στους ιδιαίτερους ήχους και στα χρώματα της παράδοσης της Ηπείρου.

Κοντά μας θα είναι :
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πραμαντιωτών Άρτας ''Τα Πράμαντα''
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αμμοτόπου ''Η Κιάφα''
''Οι Μερακλήδες'' Περιφερειακή Ενότητα Άρτας- 2ο Γυμνάσιο Άρτας 
(Είσοδος Ελεύθερη) 

Σας περιμένουμε !


                         Το ΔΣ του Συλλόγου Βλάχων            Το ΔΣ της Πανηπειρωτικής Ένωσης     
                     Προσοτσάνης ''Οι Γραμμουστιάνοι''                           Ν. Δράμας

Κυριακή 5 Απριλίου 2015

Κυριακή των Βαϊων 1826: Η έξοδος του Μεσολογγίου και τα παιδιά της Σαμαρίνας


Το θρυλικό τραγούδι - ύμνος στην αυτοθυσία για τη λευτεριά

Οι στίχοι του θρυλικού τραγουδιού ''Παιδιά της Σαμαρίνας" είναι τα τελευταία λόγια του λαβωμένου Μίχου Φλώρου, Αρχηγού των 120 Σαμαρινιωτών που πολέμησαν στο Μεσολόγγι το 1826 ως τμήμα της Φρουρας των Μακεδόνων. Από τους 120, μόνο 33 έζησαν κατά την Έξοδο και την τελική μάχη και αυτοί κράτησαν και έφεραν στην Μακεδονία τις τελευταίες λέξεις του Αρχηγού τους που έφτασαν μέχρι εμάς μελοποιημένοι.  Διαβάζουμε από την αναφορά του Πολιτιστικού συλλόγου των Σαμαριναίων:

Η Σαμαρίνα και γενικότερα η Βλαχουριά, δεν ήταν δυνατόν να λείψει από το προσκλητήριο της επανάστασης του 1821, συμμετέχοντας μ ένα πάνθεο ηρώων, που πολέμησαν στο πλάι των άλλων Ελλήνων μέχρι τη Ρούμελη και το Μωρηά. Ο Βουλής Γιώτσας, ο Μίχας Γκριζιώτης και άλλα παλικάρια της Σαμαρίνας, πολέμησαν με τον Παπαφλέσσα στην άνιση μάχη του Μανιακίου, το 1825. Μάλιστα ο Βουλής Γιώτσας ήταν από τους ελάχιστους επιζώντες της φονικής μάχης και γύρισε τραυματίας στη Σαμαρίνα, όπου πέθανε μετά από λίγο καιρό. Οι Σαμαριναίοι τον κήδεψαν με τιμές εθνικού ήρωα. Σύμφωνα με τον συμπατριώτη μας «θρυλοσυλλέκτη» κ. Αχιλλέα Γκριζιώτη, αρχηγός αυτών των αγωνιστών ήταν ο Κόλας (Νίκος) Γκριζιώτης, ο μετέπειτα στρατηγός της επανάστασης. 

Στα 1826 οι Σαμαριναίοι μετέχουν στην αθάνατη φρουρά των Μακεδόνων, που πολέμησαν στην πολιορκία του Μεσολογγίου. Η ομάδα των Σαμαριναίων αποτελούνταν από 120 μαχητές, με αρχηγό τον Μίχο Φλώρο και πολέμησαν στην «Ντάπια» του Στρατηγού Μάκρη. Μερικά από τα ονόματα των μαχητών, που διέσωσε η παράδοση ήταν του Μάκρη, Μανάκα, Αβραμούλη, Συράκου, Μ. Μπούσια, Γκιολδάρη, Τζίμου ή καπετάν -Τζήμα.

Από αυτούς, κατά την έξοδο της φρουράς διεσώθησαν μόνο 33, ενώ οι υπόλοιποι Φλώρος, Μακρής, Αβραμούλης κλπ. έπεσαν ηρωικά στο Μεσολόγγι. Η λαϊκή μούσα της Σαμαρίνας ύμνησε τον ηρωικό θάνατο των παλικαριών της με το τραγούδι «Ν εσείς παιδιά κλεφτόπουλα, παιδιά της Σαμαρίνας». Μέχρι το 1828 οι Σαμαριναίοι συνεχίζουν τον αγώνα τους εναντίον των Τούρκων. Με την Ίδρυση του Ελληνικού κράτους, αναστέλλουν προς στιγμήν τη δράση τους και περιμένουν την κατάλληλη ευκαιρία, για να ξεσηκωθούν. 

Σάββατο 4 Απριλίου 2015

Το '21 μέσα από το λόγο και το χορό


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
31/3/2015

Ένδεκα (11) τοπικοί Πολιτιστικοί Σύλλογοι του Βόλου και της ευρύτερης περιοχής συναντώνται και διοργανώνουν από κοινού εκδήλωση με θέμα «Το ’21 μέσα από το λόγο και το χορό», την Κυριακή 26 Απριλίου 2015 και ώρα 18.30, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συνεδριακού Κέντρου της Ι. Μητροπόλεως Δημητριάδος, στα Μελισσάτικα,
Η εκδήλωση είναι πολιτιστικού-ιστορικού ενδιαφέροντος και στόχο έχει να αναδείξει τη ζύμωση και τη συμμετοχή σύμπαντος του Ελληνισμού στην Επανάσταση και την Παλιγγενεσία του Ελληνικού Έθνους με τους γνωστούς αλλά πολύ περισσότερο τους άγνωστους ήρωες και πρωτοστάτες, πριν και κατά τον ξεσηκωμό για την αποτίναξη της επί 400 χρόνια σκλαβιάς και καταδυνάστευσης ενός υπερήφανου και ελεύθερου λαού. Σκοπός είναι να αναδειχθεί η μεγαλοσύνη του Έλληνα, ο οποίος οποιοδήποτε γεγονός χαράς ή λύπης το ψάλλει, το τραγουδά και το μελοποιεί για να το κληροδοτήσει ζωντανό και γλαφυρό στις επόμενες γενιές. Για να μη χαθεί!

Στην περίπου 200 λ. παράσταση ο θεατής θα απολαύσει 180 χορευτές με τις παραδοσιακές φορεσιές κάθε περιοχής της Ελλάδας και εκτός των σημερινών της συνόρων, την βυζαντινή χορωδία του Συλλόγου Ιεροψαλτών Βόλου «Ιωάννης ο Κουκουζέλης» και ολιγομελείς χορωδίες Πολιτιστικών Συλλόγων.
Ο λόγος θα τιμήσει τα πρόσωπα (γνωστά ή λιγότερο γνωστά) κάθε περιοχής, ενώ τα επιλεγμένα τραγούδια, που συνοδεύονται και με χορούς, αναφέρονται σε ήρωες ή γεγονότα που σχετίζονται με τις μάχες και τον αγώνα του εξεγερμένου Ελληνισμού, όπου κι αν αυτός υπήρχε, αφού ο απελευθερωτικός αγώνας του 1821 υπήρξε καθολικό γεγονός που συντάραξε πολιτικά και στρατιωτικά όλα τα Βαλκάνια .

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας αποχαιρετά τον Αχιλλέα Χαλκιά


Στο όνομα των απανταχού ξενιτεμένων Ηπειρωτών, στο όνομα των φίλων της Ηπείρου και της λαϊκής παράδοσης, ο κορυφαίος φορέας της Ηπειρώτικης Αποδημίας, η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας, αποχαιρετά τον πρωτομάστορα της Ηπειρώτικης Μουσικής, τον Αχιλλέα Χαλκιά

Ο Αχιλλέας Χαλκιάς, γεννημένος στα 1937 στο ακριτικό Δελβινάκι, ήταν γόνος δύο σπουδαίων μουσικών οικογενειών της Ηπείρου. Ο πατέρας του, ο περίφημος Περικλής Χαλκιάς, έπαιζε κλαρίνο, το ίδιο και ο αδελφός του, σε εκείνον έλαχε να καταπιαστεί με το βιολί στο οποίο μυήθηκε από παιδί παντελώς αυτοδίδακτος. Μεγαλωμένος εν μέσω πολέμου, κατοχής και εμφυλίου, η διαδρομή του ακολούθησε τις δύσκολες αλλά και δημιουργικές, πολυταξιδεμένες στράτες του Ηπειρώτικου μισεμού. Από το Πωγώνι στην Αθήνα και από εκεί για δύο ολόκληρες δεκαετίες στην Αμερική και μετά πάλι πίσω, στην Αθήνα και από εκεί σε όλη την Ελλάδα και στον κόσμο όλο, παντού όπου ταξίδεψε με διαβατήριο τη μουσική του δεξιοτεχνία, ισοϋψής σε καλλιτεχνικό ανάστημα στο πλευρό του αδελφού του, κορυφαίου πρεσβευτή της Ηπειρώτικης Παράδοσης Πετρολούκα Χαλκιά. 

Ο Αχιλλέας Χαλκιάς πρέσβευε όχι μόνο την απαράμιλλη δεξιοτεχνία του στο βιολί αλλά και έναν κόσμο ολόκληρο, τον κόσμο μιας αέναης μουσικής σκυταλοδρομίας γενεών και γενεών σε έναν από τους ύστατους και, ίσως, αναντικατάστατους κρίκους. Εκπροσωπούσε επάξια τους πρωτομάστορες της παράδοσης που επιβεβαίωναν την αξία τους στον αυθεντικό της στίβο, στα πανηγύρια και τις κοινωνικές εκδηλώσεις του λαού μας, στο γενέθλιο τόπο και στην αποδημία και εισέπραταν την αναγνώριση στην αγάπη των Ηπειρωτών σε όλο τον κόσμο αλλά και την αναγνώριση της τέχνης και του ήθους τους από τους συναδέλφους τους κάθε γενιάς. 

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015

Ο Σωκράτης για τον χορό


Του Μανώλη Βαλσαμίδη

Οι ώρες είναι για διασκέδαση και χορό. Σε όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα στη Μακεδονία και, αν θέλετε, ξεχωριστά στη Νάουσα. Εδώ ενδημεί ο χορός με κορύφωση την Αποκριά. Χαρακτηριστικά έλεγε ένας φίλος θεολόγος, στη Νάουσα τα μωρά γεννιούνται με το χέρι ψηλά σε χορευτική φιγούρα. Για να μη νομισθεί ότι "περιαυτολογώ", σας πληροφορώ ότι εγώ γεννήθηκα στην Έδεσσα. Για τα αδέλφια μου, πέντε στη σειρά μετά από μένα, δεν παίρνω όρκο. Αν κρίνω ότι κάποια φορά που χάθηκε ο αδελφός μου ο Τάσος σε ηλικία τριών - τεσσάρων ετών, βράδυ, και τον ψάχναμε στα ποτάμια, ήταν ανοιχτά τότε σε όλη την πόλη, τον βρήκαμε στα "καμένα" να χορεύει με τις "ΜΠΟΥΛΕΣ", τι να πω, μάλλον θα γεννήθηκε με το χέρι ψηλά.

Για να είμαι ειλικρινής, γιατί το θέλω να είμαι στη μεταξύ μας κουβέντα, δεν γλύτωσα από τον χορό. Μια από τις επιτυχίες μου ήταν δράσεις με εργαλείο τον χορό με την ίδρυση του συλλόγου "ΠΥΡΣΟΣ". Δράσεις σαν βεντάλια, πολύπτυχες, με στόχους πολιτιστικούς επιμελημένα υψηλούς. Ήθελα δεν ήθελα μπήκα κι εγώ στο χορό.

Για να επανέλθουμε στην Αποκριά, πρέπει να πω ότι η Αποκριά στη Νάουσα, παλιότερα, ήταν τρόπος ζωής. Τα όσα συνέβαιναν στο άτομο, στην οικογένεια, στους φίλους και στην πόλη ήταν το κάτι άλλο. Παγανιστικά στοιχεία, κοινωνικοί στόχοι, οικοδόμηση ελπίδας, μνήμη, βιώματα ένταξης στο σύνθετο ελληνικό τρόπο ζωής. Αυτά τα δρώμενα, τα ελεύθερα αλλά και τα πειθαρχημένα είναι σπαράγματα ενός συνόλου, μια ολότητας δράσεων με περιεχόμενο που αποβάλλει το φόβο, φορτώνει δύναμη, ελπίδα, αυτοπεποίθηση στα άτομα και το σύνολο ότι όλα θα πάνε καλά. Όταν χορεύει ο νέος της Νάουσας βιώνει μύρια αισθήματα όσα τα ασήμια, και ο απόηχός τους μαζί, στον θώρακά του. 

Στην όλη ατμόσφαιρα και τα γλέντια στα σπίτια, σήμερα στα κέντρα και τις ταβέρνες με άφθονο τον Ναουσαίικο άκρατο οίνο, μιλάω για " τό " κρασί. Τσιμπούσια, γεύματα σαν και το χθεσινό με τους προ πεντηκονταετίας αποφοίτους του Σχολείου μου. Ανεπανάληπτο! Ευχαριστώ, φίλοι μαθητές.

Μια και μιλάμε για τσιμπούσια και χορούς, ας ακούσουμε τον Σωκράτη να μιλάει για τον χορό. Το απόσπασμα σε απλοελληνική απόδοση είναι παρμένο από το "Συμπόσιον" του Ξενοφώντα, με οικοδεσπότη τον Καλλία και συνδαιτυμόνες τον Σωκράτη και μια ξεχωριστή παρέα. Θα το βρείτε στο 2o κεφ. (II /15). 

Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2015

Μουσικό ύφος των βλαχόφωνων


Με χαρακτηριστική την ύπαρξη 
της ελληνικής γλώσσας στα 
πλείστα των τραγουδιών τους...

Ας αφήνουμε τους ειδικούς (ξένους και Έλληνες) και την σημερινή κατάσταση στα βλαχοχώρια να μας μιλήσουν συνοπτικά για τις μέχρι τώρα ισχύουσες απόψεις για αυτό το θέμα:

1. Σε ερώτηση του δημοσιογράφου τότε και νυν συγγραφέα Γ. Έξαρχου στο Γ’ πρόγραμμα ραδιοφωνίας της ΕΡΤ το 1987 προς τον μουσικολόγο Γιώργο Παπαδάκη, όσον αφορά στη μουσική και στα τραγούδια των βλαχοφώνων, ο κ. Παπαδάκης απάντησε ότι «από την άποψη των κλιμάκων, των τρόπων, των διαστημάτων, των μουσικών οργάνων, αλλά και των ρυθμών πρόκειται, όχι απλώς παρεμφερή με τα ελληνικά, αλλά για τα ίδια τραγούδια (με τα ελληνικά). Η μόνη διαφορά είναι στη γλώσσα και φυσικά στον τρόπο προσαρμογής των συλλαβών στους ρυθμούς και τις μελωδίες» (‘Οι Ελληνόβλαχοι-Αρμάνοι’, Τόμος Α΄, Γιώργης Έξαρχος σελ. 293, εκδ. Καστανιώτης).

2. Ο Tache Papahagi (γλωσσολόγος, εθνολόγος, λαογράφος, συλλέκτης τραγουδιών στην Ρουμανία) στην πορεία της έρευνάς του στο βιβλίο ‘Poezia Lirica populara’ (λυρική λαϊκή ποίηση), Βουκουρέστι 1967, παραδέχεται μεταξύ άλλων ότι «όταν ακούσει κανείς τις μελωδίες των αρμάνικων -βλάχικων τραγουδιών θα οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι η αρμάνικη δημώδης ποίηση έχει προέλευση και καταγωγή ελληνική».

3. Ο εθνομουσικολόγος στη Ρουμανία G. Markou στο έργο του Folclor Muzical Aroman (Αρμάνικη μουσική λαογραφία), Βουκουρέστι 1977, μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι «οι Αρμάνοι- Βλάχοι χορεύουν σε ρυθμούς η ονομασία των οποίων έχει ελληνική προέλευση (συρτός, συγκαστός, καραπατάκης, τσιάμικος)».

4. Η ελληνίδα μουσικολόγος Αθηνά Κατσανεβάκη στην διδακτορική της διατριβή (Θεσ/νίκη 1998) με τίτλο «βλαχόφωνα και ελληνόφωνα τραγούδια της περιοχής Βορείου Πίνδου-Ιστορική-εθνομουσικολογική προσέγγιση» με εμπεριστατωμένη ανάλυση συμπεραίνει: «ο αρχαϊσμός των τραγουδιών αυτών και η σχέση τους με το ιστορικό υπόβαθρο αποδεικνύει ότι οι Αρμάνοι-βλάχοι είναι γηγενής αρχαιότατος ελληνικός πληθυσμός». 

Επίσης, η μουσικολόγος τονίζει: «Πέρα από οποιεσδήποτε παρατηρήσεις σχετικά με τους Αρμάνους (Βλάχους) είναι γενικό λογικό να παραδεχτούμε ότι, η έντονη παρουσία των ελληνόφωνων τραγουδιών στην μουσική παράδοση των βλαχοφώνων της Πίνδου πηγάζει, όχι από μια εξωτερική επιρροή, αλλά μέσα από μια έντονη αυτοσυνειδησία εσωτερικής και μακρόχρονης σχέσης με τον ελληνισμό, μια σχέση, που για τους Αρμάνους της Πίνδου δεν είναι τυχαία, αλλά όπως δείχνουν τα δεδομένα πηγάζει από την ίδια τους την καταγωγή».

Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2015

Όαση το Πολυφωνικό τραγούδι


Βαγγέλης Κώτσου

Είναι δύσκολο να βρούμε τις ρίζες της ηπειρώτικης πολυφωνίας, σημειώνει ο Βαγγέλης Κώτσου. Ο βραβευμένος ερμηνευτής παραδοσιακής μουσικής και πολυφωνικού τραγουδιού κατάγεται από τα Κτίσματα Πωγωνίου, «το χωριό πολυφωνικών τραγουδιών», όπως λέει. 

«Όλοι οι μελετητές συγκλίνουν στην άποψη για έναν πολιτισμό με βαθιές ρίζες, που ξεκινά πριν εμφανιστεί η βυζαντινή μουσική και φτάνει σε προελληνικές ή αρχαϊκές εποχές με πολιτισμικές γέφυρες που ενώνουν τα Βαλκάνια με τη Νότια Ασία περνώντας από τον Καύκασο, τη Βόρεια Περσία, το Αφγανιστάν και τη Νότια Ινδία. Στην παλαιότητα της καταγωγής της λαϊκής πολυφωνίας συνηγορούν τρία βασικά στοιχεία, η ομαδικότητα, ο φωνητικός χαρακτήρας της ερμηνείας της και οι ανημίτονες κλίμακες που αποτελούν τη μελωδική της βάση». 

Το πολυφωνικό τραγούδι συνεχίζει ο ίδιος, το συναντάμε στην περιοχή της Ηπείρου και πιο συγκεκριμένα στους Νομούς Ιωαννίνων (Πωγώνι, Παρακάλαμο, χωριά βόρεια της Κόνιτσας) και Θεσπρωτίας (Τσαμαντά, Λιά, Βαβούρι, Πόβλα ή Αμπελώνα). Εκτός ελλαδικού χώρου απαντάται από τη Νότια Αλβανία και την Κάτω Ιταλία μέχρι την Αιθιοπία, τους νότιους πρόποδες των Ιμαλαΐων, την Ινδονησία και την Ινδία. Απόλυτη ταύτιση με την Ελληνική Ηπειρώτικη πολυφωνία συαντάμε στη Κίνα. 

Η κύρια μελωδία τραγουδιέται από τον παρτή. Ο τσακιστής ή κλώστης μπαίνει στο τραγούδι μετά τον πρώτο στίχο κλώθοντας γύρω από τη βασική με διάφορες παραλλαγές. Οι ισοκράτες χρωματίζουν το τραγούδι και ολοκληρώνουν τον αρμονικό χαρακτήρα.

«Το πολυφωνικό τραγούδι είναι μια όαση σήμερα μέσα στη μίξη όλων των ακουσμάτων που διαχέονται στη μουσική σκηνή»