Περί Σοφίας & των "θυγατέρων" αυτής...(+ π.Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου)

πηγή

Πως θα χαρακτηρίζαμε σήμερα την Αγία Σοφία.....;

Είναι ωφέλιμο να προσέξουμε σήμερα μία λεπτομέρεια από το βίο της Αγίας Σοφίας.
Έδωσε στις θυγατέρες της ως ονόματα τα ονόματα τριών κορυφαίων χριστιανικών αρετών. Και τούτο διότι για αυτήν η ευσέβεια ήταν τρόπος ζωής!

Σήμερα, απορούμε και δεν το καταλαβαίνουμε διότι φθάσαμε στο σημείο να μιλάμε για ...ατομικά θρησκευτικά δικαιώματα... Η ευσέβεια έχει καταντήσει ιδεολόγημα και ο τρόπος ζωής του Σταυρού και της Ευχαριστίας χλευάζεται και απορρίπτεται.
Πόσοι από τους χριστιανούς γονείς έχουν διδάξει την ευσέβεια στα παιδιά τους σε τέτοιο βαθμό ώστε αν προκληθούν να αρνηθούν τον Χριστό για χρήματα, δόξα κι αξιώματα, αυτά να προτιμούν να θυσιάσουν την ζωή τους;

Πως θα χαρακτηρίζαμε σήμερα την Αγία Σοφία; Πρότυπο ευσεβείας και χριστιανικής βιοτής ή μία φονταμενταλίστρια και οπισθοδρομική που άφησε τα παιδιά της να σφαγούν μπροστά στα μάτια της;

Μητροπολίτης Χονγκ-Κόνγκ Νεκτάριος Τσίλης

Το δεξί χέρι της Αγίας Παρθενομάρτυρος Ελπίδας

Φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου Αγίου Όρους

«Πίστις η πανεύφημος, και η Αγάπη η ένδοξος, και Ελπίς η θεόσοφος, αρετών επώνυμοι, των φαεινοτάτων, αναδεδειγμέναι»

  «Οι άγιες αυτές έζησαν επί Ανδριανού αυτοκράτορος. Η αγία Σοφία χήρεψε από νωρίς και αναγκάστηκε να μετοικήσει μαζί με τις τρεις κόρες της, την Πίστη, την Ελπίδα και την Αγάπη, στη Ρώμη. 

 Ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε ότι οι τέσσερις αυτές γυναίκες ήταν χριστιανές, γι’ αυτό και έστειλε να τις συλλάβουν.

  Πρώτη κάλεσε σε απολογία τη μεγαλύτερη αδελφή Πίστη, που ήταν δώδεκα ετών. Προσπάθησε στην αρχή με δελεαστικούς λόγους να τη μεταπείσει, ώστε να αρνηθεί τον Χριστό, πράγμα βεβαίως που δεν κατώρθωσε, οπότε οργισμένος διέταξε τον αποκεφαλισμό της. 

 Την ίδια τύχη είχε ο βασιλιάς και με τις δύο άλλες, τη δεκάχρονη Ελπίδα και την εννιάχρονη Αγάπη. Μπροστά στη σταθερότητα και αυτών, διέταξε και πάλι να τις αποκεφαλίσουν. 

 Η αγία Σοφία όχι μόνο δεν στενοχωρήθηκε γι’ αυτό που συνέβη, αλλά ένιωσε και ιδιαίτερη υπερηφάνεια για την πίστη των θυγατέρων της, γι’ αυτό και τις ενταφίασε με τιμές, ενώ παρέμεινε τρεις ημέρες στους τάφους τους, παρακαλώντας θερμά τον Κύριο να παραλάβει και εκείνην στη Βασιλεία Του. Ο Θεός εισάκουσε την προσευχή της και έτσι η αγία Σοφία παρέδωσε το πνεύμα της δίπλα στα παιδιά της».

 Η αγία Σοφία δεν ανήκει στους μάρτυρες της Εκκλησίας μας, με τον τρόπο που τους γνωρίζουμε, ως εκείνους δηλαδή που έδωσαν και το αίμα τους από πίστη και αγάπη προς τον Χριστό. Δεν σημαίνει όμως ότι το μαρτύριο που υπέστη ήταν μικρότερο από αυτό των άλλων μαρτύρων. Και τούτο διότι πέραν του γεγονότος ότι ζούσε ως «μάρτυς τη συνειδήσει», αγωνιζόταν δηλαδή να τηρεί τις εντολές του Χριστού και μάλιστα την αγάπη και προς τους εχθρούς, το μαρτύριο να μετέχει ως θεατής στα βάσανα των θυγατέρων της και μάλιστα στον αποκεφαλισμό τους, είναι από τα μεγαλύτερα μαρτύρια που μπορεί να περάσει ένας άνθρωπος, και μάλιστα μία μάνα, στον κόσμο τούτο. 

 Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι και η ίδια η Παναγία μας δεν υπέστη μαρτύριο