Το παιδί που κάνει bullying έχει μεγαλώσει σε γυάλα και έχει ανατραφεί με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνει τύραννος των άλλων. Το σπίτι του ήταν σαν ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης και αυτό μεγάλωσε σαν λοχαγός.
Ένα παιδί που δεν δέχτηκε bullying στο σπίτι , μεγάλωσε με αγάπη αλλά με την λάθος αγάπη. Όχι με την αγάπη που συγχωρεί, που σέβεται, που ταπεινώνεται, που αγκαλιάζει, που γονατίζει. Αλλά με την κτητική αγάπη. Μια αγάπη που δεν παιδαγωγεί τον άνθρωπο αλλά τον πνίγει και τον μεταμορφώνει σε ένα όργανο. Σαν την αγάπη που έχουμε σε υλικά αντικείμενα και τα διαμορφώνουμε όπως θέλουμε εμείς για να έχουν ένα συγκεκριμένο τρόπο χρήσης. Δεν είναι η αγάπη της αναμόρφωσης , της παιδαγωγίας είναι η αγάπης της εξουσίας, της τυραννίας και της υποδούλωσης.
Ένα παιδί που από μικρό άκουγε πόσο τέλειο είναι , πόσο όμορφο είναι , ότι δεν μπορεί ποτέ να είναι τελευταίο και να μην δέχεται μύγα στο σπαθί του.
Ένα παιδί που κάθε επιθυμία ήταν σαν ένα κάλεσμα στο τζίνι και έπρεπε να ικανοποιηθεί με οποιοδήποτε κόστος και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Ένα παιδί που δεχόταν μια κτητική αγάπη και η οικογένεια το θεωρούσε το καλύτερο προϊόν για να ανεβάσουμε το κοινωνιολογικό μας προφίλ «Είδατε ; Είναι άριστος μαθητής ! Καλύτερος από όλους», «Είναι η πιό όμορφη από όλα τα κορίτσια της τάξης».
Ένα παιδί που έμαθε να έχει τη μύτη ψηλά, να μην σέβεται την διαφορετικότητα, αλλά όταν τη συναντάει να την υποβιβάζει ή να γυρνάει το κεφάλι του από την άλλη.
Ένα παιδί που δεν έμαθε ποτέ να αγαπάει , να υποχωρεί , να υπομένει αλλά του μάθανε ότι ο εγωισμός και η κυριαρχία επί των άλλων είναι το καλύτερο όπλο για
