Άγιος Σέργιος Σουγκιχάρα (Τσιούνε Σουγκιχάρα / Chiune Sugihara) της Ιαπωνίας, Ιάπωνας διπλωμάτης (+1986)
Orthodox Japan
Ο
Τσιούνε Σουγκιχάρα (Chiune Sugihara, 1900–1986) ήταν Ιάπωνας διπλωμάτης
που έμεινε στην ιστορία για την ηρωική του δράση κατά τη διάρκεια του
Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Υπηρετώντας ως αντιπρόξενος της Ιαπωνίας στο
Κάουνας της Λιθουανίας από το 1939 έως το 1940, αγνόησε τις εντολές της
ιαπωνικής κυβέρνησης και εξέδωσε χιλιάδες θεωρήσεις διέλευσης σε
Εβραίους πρόσφυγες από τη Λιθουανία και την Πολωνία, οι οποίοι
προσπαθούσαν να διαφύγουν από την επερχόμενη
ναζιστική κατοχή. Με αυτόν τον τρόπο, υπολογίζεται ότι έσωσε
περισσότερους από 6.000 ανθρώπους μέσω της Ιαπωνίας. Προς το τέλος του
πολέμου πάνω από 30.000 Εβραίοι είχαν συγκεντρωθεί στη Κίνα όπου βρήκαν
καταφύγιο.
Ο
Σουγκιχάρα, κάτι όχι ευρέως γνωστό, ήταν πιστός της Ρωσικής Ορθόδοξης
Εκκλησίας (βαπτίστηκε Sergei Pavlovich) λόγω της ρωσιδας πρώτης του
γυναίκας και τιμάται ως άγιος από την Ιαπωνική Ορθόδοξη Εκκλησία της
οποίας την επιστασία έχει το ρωσικό πατριαρχείο. (Τα τελευταία χρόνια
αναπτύσσει δραστηριότητα στην Ιαπωνία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο).
[Ν: Εδώ θα σχολιάσουμε ότι είναι άκρως λυπηρό να εμπλέκεται στα
πνευματικά ζητήματα ο εθνικισμός (που έχει καταδικαστεί άλλωστε από την
Ορθόδοξη Εκκλησία) και να υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ Ορθοδόξων
Εκκλησιών, αντί ομοψυχία και αλληλοστήριξη. Ευχόμαστε ο Χριστός μας, η
Παναγία & οι άγιοί μας να βοηθήσουν, ώστε να ξεπεραστούν αυτά τα
προβλήματα και να γιατρευτούν οι πληγές και τα πάθη].
Η
βαθιά του πίστη και η αίσθηση ηθικής ευθύνης αποτέλεσαν την κινητήρια
δύναμη πίσω από τις πράξεις του. Χαρακτηριστικά είχε δηλώσει πως «έπρεπε
να κάνω το σωστό, ακόμη κι αν παραβίαζα εντολές».Το 1985
τιμήθηκε από το Yad Vashem στο Ισραήλ με τον τίτλο του «Δικαίου των
Εθνών» για τη συμβολή του στη διάσωση Εβραίων κατά τη διάρκεια του
Ολοκαυτώματος. Πέθανε στην Ιαπωνία το 1986, αρχικά σχεδόν άγνωστος στη
χώρα του, αλλά η αναγνώρισή του αυξήθηκε με τα χρόνια και σήμερα
θεωρείται παγκόσμιο σύμβολο ανθρωπιάς, ανιδιοτέλειας και θάρρους.
Παράλληλα αποκαταστάθηκε πλήρως από την Ιαπωνική κυβέρνηση και το
ιαπωνικό ΥΠΕΞ για την απόλυσή του, κάτι σπάνιο για τα ιαπωνικά δεδομένα.
Συμπλήρωμα από εδώ
(αυτόματη μετάφραση - εικ. από εδώ)
Ο
Sugihara Chiune ήταν ο Ιάπωνας υποπρόξενος στη Λιθουανία κατά τα
τελευταία χρόνια της ανεξαρτησίας της χώρας κατά τον Μεσοπόλεμο.
Ως
εκπαιδευμένος διπλωμάτης, ο Sugihara ενδιαφέρθηκε για τον ρωσικό
πολιτισμό από νεαρή ηλικία και ασπάστηκε την Ορθόδοξη Εκκλησία ενώ
υπηρετούσε σε σημαντική θέση στο Χαρμπίν, το οποίο είχε μεγάλο ρωσικό
πληθυσμό.
Ο
Sugihara είχε μια έντονη ουμανιστική χροιά, πιθανώς επηρεασμένη από τη
θρησκεία του, η οποία τον οδήγησε να παραιτηθεί από τη σημαντική του
θέση στο Machukuo, το ιαπωνικό κράτος-μαριονέτα στη Μαντζουρία, λόγω της
καταπιεστικής φύσης του ιαπωνικού καθεστώτος εκεί. Ενώ
βρισκόταν πίσω στην Ιαπωνία τη δεκαετία του 1930, παντρεύτηκε τη σύζυγό
του Yukiko, η οποία επίσης ασπάστηκε την Ορθοδοξία και η οποία
αποδείχθηκε ηθική επιρροή στον σύζυγό της σε δύσκολες στιγμές. Ενώ
βρισκόταν στο Κάουνας, τότε πρωτεύουσα της Λιθουανίας, το 1940, η πόλη
κατακλύστηκε από Εβραίους πρόσφυγες που εγκατέλειπαν τη ναζιστική
εισβολή στην Πολωνία. Εκείνη
την εποχή, ουσιαστικά καμία χώρα εκτός Ευρώπης δεν επέτρεπε στους
Εβραίους πρόσφυγες να μεταναστεύσουν και η παραμονή στην ήπειρο φαινόταν
όλο και περισσότερο ως παγίδα θανάτου.
Όταν
οι Εβραίοι που έψαχναν για ένα ασφαλές λιμάνι ενημερώθηκαν ότι η
ολλανδική αποικία του Κουρασάο στην Καραϊβική θα τους επέτρεπε την
είσοδο, χάρηκαν πολύ - αλλά εξακολουθούσαν να χρειάζονται βίζες
διέλευσης για να περάσουν από τη Σοβιετική Ένωση. Στράφηκαν
στον Σουγκιχάρα - ο οποίος, παρά το γεγονός ότι του είπαν επανειλημμένα
να μην δίνει βίζες σε Εβραίους, το έκανε ούτως ή άλλως, εργαζόμενος
ακούραστα για εβδομάδες ολόκληρες για να παράσχει όσο το δυνατόν
περισσότερες βίζες.
Όταν
οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στη Λιθουανία, τελικά έκλεισαν το προξενείο του
- αλλά όχι πριν καταφέρει να μοιράσει βίζες που έσωσαν ζωές σε 6.000
άτομα. Ο
Σουγκιχάρα και η οικογένειά του κατέληξαν σε σοβιετικό εγκλεισμό για
πάνω από ένα χρόνο μετά τον πόλεμο, και έζησε μια θλιβερή ζωή στη
συνέχεια, έχοντας απολυθεί από το διπλωματικό σώμα (σύμφωνα με τη σύζυγό
του, ως τιμωρία για την ανυπακοή του σε εντολές). Μόνο αργότερα στη ζωή του ανακάλυψε ότι τόσοι πολλοί είχαν επιβιώσει χάρη σε αυτόν.
Σήμερα, περίπου 40.000 απόγονοι ανθρώπων που έλαβαν τις βίζες του είναι ζωντανοί - εν μέρει χάρη σε αυτόν. Είναι γνωστοί ως οι «επιζώντες του Σουγκιχάρα».
Το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο
Sugihara Chiune: The Orthodox Christian and WWII-era Japanese
diplomat who went against his government’s orders and saved 6000 Jews
from the Holocaust
Sugihara
Chiune was the Japanese vice-consul to Lithuania during the last years
of that country’s interwar independence. A trained diplomatic, Sugihara
became interested in Russian culture from a young age, and converted
Orthodox Christianity while serving in an important position in Harbin,
which had a large Russian population. Sugihara had a major humanist
streak, likely influenced by his religion, which lead him to step down
from his important position in Machukuo, the Japanese puppet state in
Manchuria, over the oppressive nature of the Japanese regime there.
While back in Japan in the 1930s, he married his wife Yukiko, who also
converted to Orthodoxy, and who proved to be a moral influence on her
husband in difficult times.
While stationed in Kaunas,
then-capital of Lithuania, in 1940, the city was inundated by Jewish
refugees fleeing the Nazi invasion of Poland. At the time, essentially
no country outside of Europe would allow Jewish refugees to immigrate,
and staying in the continent was more and more appearing to be a death
trap. When Jews looking for a safe harbor where told that the Dutch
colony of Curacao in the Carribean would allow them in, they were
overjoyed - but still needed transit visas in order to pass through the
Soviet Union. They turned to Sugihara - who, despite being told multiple
times not to give visas to Jews, did so anyway, working tirelessly for
weeks on end to provide as many visas as possible. When the Soviet’s
invaded Lithuania, they eventually shut down his consulate - but not
before he’d managed to hand out life-saving visas to 6000 individuals.
Sugihara and his family ended up in Soviet internment for well over a
year post-war, and he lived a dreary life thereafter, having been fired
from the diplomatic corps (according to his wife, as punishment for his
disobeying of orders). Only later in life did he discover that so many
had survived because of him.
Today, approximately 40,000
descendents of people who received his visas are alive - thanks in part
to him. They are known as the “Sugihara survivors.”
%201.png)
%202.png)
%20%CE%B7%20%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AD%CE%B1%CF%82.png)
.jpg)
