ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΔΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ

(ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ)

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ηθικισμός; Όχι ευχαριστώ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ηθικισμός; Όχι ευχαριστώ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 11 Απριλίου 2026

Ο κύριος με τα σκουλαρίκια που πέρασε δίπλα μου στην εκκλησία...

 

...με συγκίνησε βαθύτατα. Κρατούσε στην αγκαλιά του ένα μωράκι. Πήγε και προσκύνησε τον Επιτάφιο και, φεύγοντας, έκανε το σταυρό του πολύ ευλαβικά, έναν μεγάλο σταυρό - όπως πρέπει να γίνεται - σταυρώνοντας και τον εαυτό του και το μωρό που κρατούσε.

Τα σκουλαρίκια που φορούσε και στα δύο αφτιά του δεν τον εμπόδισαν να έρθει στην εκκλησία τη Μ. Παρασκευή.

Δόξα τω Θεώ. Έτσι, αδέρφια. Όλοι μαζί στην εκκλησία μας, όλοι στο Χριστό μας!

Μεγάλη Παρασκευή στη σκιά του Τιμίου Σταυρού, Μεγάλο Σάββατο στον Πανάγιο Τάφο και από τη Νύχτα της Αναστάσεως στον κενό Τάφο, τον λουσμένο στο ανέσπερο Φως της Ανάστασης.

Ανάστα, ο Θεός! Ανάστα, ψυχή μου! Τι καθεύδεις; 

Ένα μικρό κέρασμα 

 
 
 
 
 
 

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2025

Τοῦ πεσόντος Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις - Τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις. Ὁ Ἅγιος Ἀδὰμ καὶ ἡ Ἁγία Εὔα.

Ἀξίζει σήμερα, Ἐορτή τῶν Ἁγίων Προπατόρων, νὰ ἀναφερθοῦμε καὶ νὰ τιμήσομε δύο ἐν πολλοῖς παρεξηγημένους ἢ καλύτερα παντελῶς ἀγνώστους ὡς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας: τὸν Ἅγιο Ἀδὰμ καὶ τὴν Ἁγία Εὔα. Τοὺς ἔχομε ἀκούσει ὅλοι, ἀλλὰ σχεδὸν κανεὶς δὲν συνειδητοποιεῖ ὅτι εἶναι Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ὡς τέτοιους θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς τιμοῦμε.

Στήν εἰκόνα τῶν Ἁγίων Πάντων ἂν προσέξομε στην κορυφη βλέπομε ἕναν κενὸ θρόνο, πάνω στὸν ὁποῖο βρίσκεται τὸ ἀνοιχτὸ Εὐαγγέλιο. Αὐτὴ εἶναι ἡ «Ἑτοιμασία τοῦ Θρόνου», ποὺ συμβολίζει τὸν θρόνο ποὺ ἔχει ἑτοιμαστεῖ γιὰ τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ, ὅπου θὰ ἔλθει γιὰ νὰ κρίνει τὸν κόσμο. Εἶναι σύμβολο τῆς θείας ἐξουσίας καὶ τῆς ἐπικείμενης κρίσεως.

Δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ τοῦ Θρόνου βρίσκονται οἱ ἀγγελικὲς δυνάμεις μὲ προεξάρχουσες δύο Ἀρχαγγέλους. Οἱ ἀγγελικὲς δυνάμεις βρίσκονται σὲ στάση προσκυνήσεως (σκυμμένες μὲ βαθιὰ εὐλάβεια καὶ δέος μπροστὰ στὸν Θρόνο), ποὺ συμβολίζει τὴν παρουσία τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ.

Ἐπίσης, δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ τοῦ Θρόνου ἀπεικονίζονται μὲ στεφάνι ἁγιότητος οἱ Προπάτορές μας, ὁ Ἅγιος Ἀδὰμ καὶ ἡ Ἁγία Εὔα. Παρίστανται σὲ στάση δεήσεως καὶ σεβασμοῦ, ἀναγνωρίζοντας τὸν Χριστὸν ὡς Σωτῆρά τους. 
 
 
Η Ετοιμασία του Θρόνου, Ιερά Μονή Παντοκράτορος.
 

Τὸ φωτοστέφανο τῆς ἁγιότητος γύρω ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὔα τὸ συναντᾶμε καὶ σὲ πολλὲς εἰκόνες τῆς εἰς ᾍδου καθόδου τοῦ Χριστοῦ, στὴν κατ’ ἐξοχὴν δηλαδὴ εἰκόνα τῆς Ἀναστάσεως στὴν Ὀρθόδοξη παράδοσή μας. Στὸ κέντρο, ὁ Χριστὸς ἐν δόξῃ, ἀστράπτων μέσα στὸ θεῖο φῶς, πατῶντας ἐπάνω στὶς συντετριμμένες πύλες τοῦ ᾍδου καὶ διαλύοντας τὰ δεσμὰ τοῦ Σατανᾶ. Ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος κρατᾷ σταθερὰ καὶ σώζει τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὔα.

Αὐτὸ τὸ φωτοστέφανο στὶς εἰκόνες γύρω ἀπὸ τὰ πρόσωπα τῶν δύο μορφῶν, τὸ ὁποῖο συνήθως τὸ παραβλέπομε, εἶναι ἴσως τὸ πιὸ προκλητικὸ καὶ συνάμα τὸ πιὸ ἐλπιδοφόρο μήνυμα ὁλόκληρης τῆς εἰκονογραφίας. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐκεῖνοι, διὰ τῶν ὁποίων «ὁ θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον», νὰ φέρουν τὸ στέμμα τῶν Ἁγίων; Πῶς οἱ πρωταίτιοι τῆς πτώσεως, τῆς φθορᾶς καὶ τῆς ἐξορίας ἀπὸ τὸν Παράδεισο, νὰ εἶναι οἱ πρῶτοι ποὺ δέχονται τὴν τιμὴ τῆς ἁγιότητος;

Ἡ ἀπάντηση ἀποτελεῖ τὴν πεμπτουσία τοῦ Εὐαγγελίου: ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι ζυγαριὰ ἀνταποδόσεως, ἀλλὰ μία ἀνεξάντλητη πηγὴ χάριτος ποὺ ἀναζητεῖ τὸν «ἔσχατο» γιὰ νὰ τὸν καταστήσῃ «πρῶτο».
 
Εις Άδου κάθοδος, Ιερά Μονή Ιβήρων

Ὅμως καὶ στὴν Ὑμνολογία μας καὶ στὰ Λειτουργικά μας Κείμενα (ὅπου ἐν πολλοῖς ἐκφράζεται καὶ διατυπώνεται ἡ Δογματικὴ τῆς Ἐκκλησίας μας) οἱ ἀναφορὲς στὴν σωτηρία τῶν Προπατόρων μας εἶναι πολλές. Τέτοιες ἐπὶ παραδείγματι εἶναι: (α) φυσικὰ οἱ ρητὲς ἀναφορές: «Τοῦ πεσόντος Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις – Τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις» στὸν Ἀκάθιστο Ὕμνο, (β) τὸ Πασχάλιο «… ὁ Ἀδὰμ ἀνακέκληται, … ἡ Εὔα ἠλευθέρωται …», (γ) στὸ Δοξαστικὸ (ἀπόστιχο) τοῦ Ἑσπερινοῦ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ «…ὁ Ἀδὰμ καινουργεῖται, ἡ Εὔα τῆς πρώτης λύπης ἐλευθεροῦται, …», (δ) στὸ Ἐξαποστειλάριο τοῦ Πάσχα «…Ἀδὰμ ἐγείρας ἐκ φθορᾶς,…», (ε) ἢ ὅπως στὸ Στιχηρὸ τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς ἑορτῆς τους, τῆς Κυριακῆς δηλαδὴ τῶν Προπατόρων «Τῶν Προπατόρων τὸν χορόν, ἀνευφημῆσαι σπεύσωμεν … σὺν τῷ Ἀδὰμ τε καὶ τῇ Εὔᾳ τῇ γλυκείᾳ» ἀλλὰ καὶ τόσες ἄλλες ἀναφορές.

Ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ ὡς ἁγίους τοὺς προπάτορές μας Ἀδὰμ καὶ Εὔα, γεμίζοντάς μας ἀνείπωτη χαρὰ καὶ ἐλπίδα. Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ εἶναι συνεχής, ἀναλλοίωτη καὶ ἰσχυρότερη ἀπὸ κάθε ἀνυπακοὴ καὶ ἁμαρτία. Ὁ Χριστὸς κατέβηκε στὰ κατώτατα τῆς γῆς γιὰ νὰ συναντήσει καὶ πάλι τοὺς προπάτορές μας, νὰ τοὺς τραβήξει στὸ φῶς καὶ νὰ τοὺς περιβάλει καὶ μὲ την δόξα του. Ὁ Χριστὸς θὰ κατέβει καὶ γιὰ μᾶς στὰ πιὸ σκοτεινὰ βάθη τῆς ψυχῆς μας γιὰ νὰ μᾶς τραβήξει καὶ ἐμᾶς στὸ φῶς. Ὅ,τι καὶ ἂν εἴμαστε, ὅ,τι καὶ νὰ ἔχωμε κάνει, ὅσες φορὲς καὶ ἂν τὸν ἀρνηθήκαμε. Ἀρκοῦν μονάχα, ὅπως τῆς Εὔας, τὰ δάκρυα μας τά καρδιακά.

Ἅγιοι προπάτορές μας, Ἅγιε Ἀδὰμ καὶ Ἁγία Εὔα, πρεσβεύσατε ὑπὲρ ἡμῶν!

Συμπλήρωμα

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2025

«Δε μπορείς ν' αλλάξεις; Δες εμένα!»: Ευαγγελιστής Ματθαίος (16 Νοεμβρίου)

Ο φοροεισπράκτορας (τελώνης), που ήταν ανοιχτός στο κάλεσμα του Ιησού Χριστού, έγινε απόστολος, ευαγγελιστής & μάρτυρας!

Το διαβάζουμε εδώ, παρακαλώ! 



Δυστυχώς, οι «δίκαιοι» κάθε εποχής θεωρούν δύσχρηστο τον μόνο αληθινά Δίκαιο

ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ

π. Δημητρίου Μπόκου / Προσκυνητής

Η μνήμη του ευαγγελιστού Ματθαίου (16 Νοεμβρίου) μας φέρνει μπρος στο γεγονός της κλήσης του από τον Χριστό. Ο Ματθαίος δεν ήταν από την ομάδα των αποστόλων που κλήθηκαν πρώτοι στο αποστολικό αξίωμα. Κλήθηκε αργότερα, σε δεύτερη φάση, εν ώρα μάλιστα υπηρεσίας. «Καθήμενος επί το τελώνιον». Ήταν ο εντεταλμένος από την πολιτική (ρωμαϊκή) εξουσία της εποχής φοροεισπράκτορας.

Οι τελώνες, λόγω θέσης, είχαν την ευκολία να εκμεταλλεύονται ατιμωρητί τους ανθρώπους, εισπράττοντας κατά βούλησιν, για ίδιον όφελος, ανεξέλεγκτα ποσά πέρα των κανονικών φόρων. Απέκτησαν έτσι το στίγμα των πιο διεφθαρμένων ανθρώπων.

Ο Ματθαίος, παρά ταύτα, εγκατέλειψε αμέσως τη δουλειά του και ακολούθησε τον Χριστό. Έκανε μάλιστα μεγάλο τραπέζι στον Χριστό και τους μαθητές του, στο οποίο παρακάθισε «όχλος τελωνών πολύς και άλλων».
Πράγμα που κίνησε την αγανάκτηση των γραμματέων και φαρισαίων, που θεώρησαν απαράδεκτο για τον Χριστό να συντρώγει με αμαρτωλούς. Ήταν μολυσμός γι’ αυτούς η συναναστροφή με διαβεβλημένα πρόσωπα. Και τότε ο Χριστός είπε το περίφημο, ότι ήρθε να σώσει αρρώστους και όχι υγιείς, αμαρτωλούς και όχι «δικαίους».

Οι «δίκαιοι» φαρισαίοι έθεταν εαυτούς πάντοτε έναντι του Χριστού. Ποτέ δεν θέλησαν να συνταχθούν μαζί του. Η στάση τους απέναντί του ήταν πάντα κριτική και επικριτική. Πάντα εύρισκαν στα λόγια και τα έργα του κάτι που δεν ήταν σωστό, σύννομο, σύμμορφο με το κατά τη γνώμη τους θέλημα του Θεού. Ποτέ δεν τα πήγαν καλά με τον Θεό οι «δίκαιοι» (φαρισαίοι, ο πρεσβύτερος υιός της παραβολής του ασώτου, ο μέγας Ιεροεξεταστής του Ντοστογιέφσκη κ.λ.π.).

Ο Χριστός ξεσκεπάζει όλους αυτούς χωρίς δισταγμό. Είστε, τους λέει, «οι δικαιούντες εαυτούς ενώπιον των ανθρώπων, ο δε Θεός γινώσκει τας καρδίας υμών». Ποτέ τους όμως και αυτοί δεν του το συγχώρησαν αυτό.

Το πνεύμα τους διαφαίνεται πεντακάθαρα στον μέγα Ιεροεξεταστή:

Εκεί ο Χριστός (υποθετικά βέβαια) παρουσιάζεται απρόσμενα μια ωραία μέρα στη Σεβίλλη της Ισπανίας. «Εμφανίζεται αθόρυβα, χωρίς να τον προσέξει κανένας, και -πράγμα παράξενο- όλοι τον αναγνωρίζουν. Ο λαός, σαν να τον τραβούσε μια ακατανίκητη δύναμη, όλοι μαζεύονται στο πέρασμά του και τον ακολουθούν». Θεραπεύει ένα γέρο τυφλό και ανασταίνει ένα εφτάχρονο νεκρό κοριτσάκι.
«Εκείνη τη στιγμή περνά από την πλατεία ο καρδινάλιος Μέγας Ιεροεξεταστής, ένας ψηλός γέρος, σχεδόν αιωνόβιος, με στεγνό πρόσωπο, μάτια χωμένα στις κόγχες. Τα είδε όλα και το πρόσωπό του σκοτεινιάζει. Ζαρώνει τα πυκνά του φρύδια και στα μάτια του αστράφτει μια τρομερή φλόγα. Τον δείχνει με το δάχτυλο και διατάζει τους φρουρούς του να τον πιάσουν. Τον κλείνουν σ’ ένα μικρό υπόγειο κελλί».
Τη νύχτα τον επισκέπτεται ο γέρος. Τον παρατηρεί πολλή ώρα και μεταξύ πολλών άλλων του λέει:
«Γιατί ήρθες να μας αναστατώσεις; Γιατί, ναι, μας αναστατώνεις, και το ξέρεις πολύ καλά. Όμως αύριο θα σε καταδικάσω και θα καείς στην πυρά, όπως ο χειρότερος των αμαρτωλών. Κι αυτός ο ίδιος λαός που σου φιλούσε τα πόδια, θα ξεχυθεί αύριο, μόλις δώσω το σύνθημα, για να βάλει φωτιά στο σωρό με τα ξύλα»

(Φ. Ντοστογιέφσκη, Αδελφοί Καραμάζωφ, εκδ. ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, σ, 269-270).

Δυστυχώς, οι «δίκαιοι» κάθε εποχής θεωρούν δύσχρηστο τον μόνο αληθινά Δίκαιο (Ησαΐας, 3, 10).
Όλοι τελικά βλέπουν τον Χριστό για εμπόδιο!

Συμπλήρωμα
 
 

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2025

Eίναι ο Θεός δiκαιος; (π. Ν. Λουδοβίκος)

Θρησκευτικά... αλλιώς!!

🎬 Τι θα δείτε σε αυτό το Βίντεο: 🎬  

00:00 Εισαγωγή 

 03:33 Η θεολογία είναι τόσο απέραντη 

 06:55 Η Παϊσιολογία λιγάκι μου τη δίνει,... 

 12:36 Oλιγόπιστοι, σε αναζήτηση, υπαξιακής ανασύνθεσης. 

 15:46 Aνεκλάλητη, ανείπωτη, απερίγραπτη δωρεά  

22:54 Γι' αυτό όταν μετατρέπουμε τον χριστιανισμό σε νόμο.... 

 29:13 Ο Θεός δεν είναι δίκαιος. 

 38:30 Η Χάρις, η δωρεά και η άσκηση

 42:29 H υπέροχη ειρωνεία του Χριστού 

45:42 Μόνο δωρεά είναι η εκκλησία και μόνο δωρεά είναι ο Θεός.  

50:03 Είμαστε συλλογικά άδικοι....  

53:28 Εάν ο Χριστός είχε διαλέξει φιλοσόφους... 

 56:40 Μόλις πούμε ναι, αυτό λογίζεται δικό μας. 

 59:30 Για να μαθητεύουμε σε αυτή τη χάρη....

Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2025

Βάσανο και κόλαση είναι ο εγωισμός και η μνησικακία

π. Παντ.Κρούσκος

Προσκυνητής

Το Ευαγγέλιο σήμερα ζητάει την αδιαπραγμάτευτη συγχώρηση των άλλων.
Τι γίνεται όμως με αυτούς, οι οποίοι έχουν την διάθεση να συγχωρήσουν, αλλά περιμένουν να ακούσουν το ''συγγνώμη'' του άλλου πρώτα για να φανούν μεγαλόψυχοι;
Είναι προφανές ότι η διάθεση να συγχωρήσουν δεν είναι τόσο ειλικρινής. Όταν μιλάμε για συγχώρηση, μιλάμε για πλήρη απλοχεριά. Να συγχωρείς χωρίς να νοιάζεσαι αν έχει μετανιώσει ο άλλος.
Καλά, όλοι οι σύμβουλοι σήμερα, εντός και εκτός Εκκλησίας, λένε να σκέφτεσαι πρώτα τον εαυτό σου και να αποφεύγεις να ταπεινώνεσαι, μην χάσεις την πολύτιμη ιδέα για τον εαυτό σου και κακοπάθει η ψυχική σου υγεία.
Αχ! Ο Χριστός δεν μας ζήτησε να ανέβουμε σε έναν θρόνο να μοιράζουμε αφέσεις και δωρεές και να μας φιλούν το χέρι, για να νιώσουμε όμορφα. Σε σταυρό μας ζήτησε να ανέβουμε και όταν είμαστε αδύναμοι, τότε ακριβώς να βρίσκουμε την δύναμη να συγχωράμε. Και η συγχώρεση σχεδόν πάντα δεν είναι καν σταυρός. Φάρμακο για την δική μας ψυχή είναι. Βάσανο και κόλαση είναι ο εγωισμός και η μνησικακία. Απλά πράγματα ζητάει ο Χριστός. Απλά και θεραπευτικά.

Συμπλήρωμα
 
 

Σάββατο 5 Απριλίου 2025

Οσία Μαρία η Αιγυπτία: Μεταμορφώνοντας τα πάθη 🕯️ Ζούμε στο σκοτάδι του φωτός μας

 Αέναη επΑνάσταση

Οσία Μαρία η Αιγυπτία, Γιώργος Κόρδης, 2024
 
Το παράδειγμα της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας μας φανερώνει ότι στην πορεία προς την συνάντηση με τον Αναστημένο Χριστό, τα πάθη δεν εξαφανίζονται αλλά μεταμορφώνονται.
Δηλαδή σκοπός δεν είναι να αλλάξω αυτό που είμαι, την φύση μου, αλλά την βούληση και ελευθερία μου.
Κάθε πάθος μας κρύβει μια ωραία πτυχή και δυνατότητα του εαυτού μας. Είναι η σκιά από ένα φως που ζει μέσα μας. Ζούμε στο σκοτάδι του φωτός μας. Ας το σκεφτούμε λιγάκι. [...]
 
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
 
Μεγάλο αφιέρωμα στην αγία (η οποία τιμάται στην 5η Κυριακή της Μ. Σαρακοστής) εδώ, παρακαλώ. Με ταπεινή διάθεση. Μια πρόσκληση.
Ας έχουμε την ευχή της κι ας είναι πρότυπό μας στο μεγάλο Αγώνα (της ζωής και της ψυχής).

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2025

"Και είπα, αφού θα αλλάξω τρόπο ζωής, θα πάω να εξομολογηθώ, μήπως αλλάξω και την ψυχή μου..."

ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

''Βλέπουμε, λοιπόν, αδελφοί μου, ότι η Χάρις του Θεού δίνεται πολλές φορές εκεί που δεν το υπολογίζουμε, η Χάρις του Θεού περιέρχεται και πόλεις και χωριά και τα σπίτια μας και τις ερημιές μας και τα μοναστήρια μας και πολλές φορές και τα καταγώγια της αμαρτίας και ενοικεί και σε ανθρώπους που δεν υποψιαζόμαστε ότι έχουν τέτοια αρετή και τέτοια αγιότητα.''
 

Μακαριστός Μητρoπολίτης π. Γεράσιμος Φωκάς

-Αυτό που θα σας διηγηθώ προέρχεται από εξομολόγηση και το κάνω για κοινή ωφέλεια. Ήρθαν δυο κοπέλες να εξομολογηθούν. Ήταν την προηγούμενη Κυριακή της Σαμαρείτιδος που λέει το Ευαγγέλιο “ουκ έχω άνδρα …”

Πήγαν στην εκκλησιά, άκουσαν το Ευαγγέλιο και συγκλονίστηκαν.

Ήρθαν, λοιπόν, να εξομολογηθούν. Ήταν πολύ μοντέρνα ντυμένες ή μάλλον έξαλλα ντυμένες. Μπήκε η πρώτη και την ρώτησα αν έχει παιδιά. Μου είπε ότι έχει δύο.
Την ρώτησα:
– Τι δουλειά κάνει ο άντρας σου;
Και μου απάντησε:
Δεν έχω άντρα.

Θυμάστε τη Σαμαρείτιδα. Άνδρα ουκ έχω, που και ο Κύριος της είπε: “Καλώς είπας ότι άνδρα ουκ έχω, πέντε γαρ άνδρας έσχες, και νυν ον έχεις ουκ έστι σου.” Την ρώτησα:
-Μήπως σκοτώθηκε, απέθανε ο άντρας σου; Και μου απάντησε:
-Όχι, το ένα παιδί το έκανα με έναν άντρα και το άλλο με άλλο άντρα.

Με συγκλόνισε αυτή η κοπέλα, είχα μπροστά μου το Ευαγγέλιο. Καλά, κόρη μου, που δεν σκέφτηκες να κάνεις έκτρωση, της είπα. Χωρίς σύζυγο ήσουνα, χωρίς στήριξη, με δουλειά της νύκτας, σε μια κοινωνία που δεν δέχεται εύκολα τις άγαμες μητέρες.

Μου λέει: -Δεσπότη μου, ξέρεις τι σκέφτηκα τότε που ήρθαν τα παιδιά; Αφού ο Θεός επέτρεψε να έλθουν, να μην τα σκοτώσω, γιατί έχω που έχω τόσες αμαρτίες, και συνεχίζω να κάνω αμαρτίες κάθε μέρα λόγω της δουλειάς μου, τουλάχιστον, αφού μου έστειλε ο Θεός αυτά τα δύο παιδιά, να τα σώσω, μήπως, εις ανταπόδοση ο Θεός, επειδή έσωσα αυτά τα παιδιά, σώσει κι εμένα.

Όλα αυτά ο π. Γεράσιμος μας τα διάβαζε κλαίγοντας, και κλαίγαμε και όλοι εμείς.

Μετά ακολούθησε η φίλη της, επίσης μοντέρνα, έξαλλη κοπέλα.
-Ξέρετε, μου λέει, απόψε θα είναι η τελευταία νύχτα που θα εργαστώ.
– Γιατί; την ρωτάω.
-Θα παντρευτώ. Και ο άντρας μου θέλει να σταματήσω. Και είπα, αφού θα αλλάξω τρόπο ζωής, θα πάω να εξομολογηθώ, μήπως αλλάξω και την ψυχή μου.

Της λέω:
-Έχεις και συ κανένα εξώγαμο παιδί, όπως η φίλη σου;
Μου λέει:
– Έχω ένα στην κοιλιά μου, δυόμισυ μηνών.
Της λέω:
-Είναι αυτού που θα σε παντρευτεί ή άλλου;
– Είναι άλλου.
-Καλά, της λέω, γιατί δεν παίρνεις αυτόν που είναι κι ο πατέρας του παιδιού σου; Για να μην δημιουργηθούν αργότερα προβλήματα.
– Ούτε τον θέλω, ούτε με θέλει. Αυτός που θα παντρευτώ είναι οικοδόμος και θα παρουσιάσουμε στον κόσμο, αν δεν είναι αμαρτία αυτό, Δεσπότη μου, ότι είναι αυτός ο πατέρας του παιδιού. Και θέλει να αναλάβει το μεγάλωμα του παιδιού, κι αν τον δέχεστε κι εσείς, να έρθει να εξομολογηθεί.
-Αν τον δέχομαι; Πες του ότι τον παρακαλώ να έρθει να τον δω, να πάρω την ευχή του. Αφού είναι τέτοιος άνθρωπος που θα αναλάβει τέτοιο πνευματικό βάρος, να βγάλει μια κοπέλα από την αμαρτία και να προστατεύσει ένα εξώγαμο παιδί, να πάρω την ευχή του!

Ο π. Γεράσιμος άφησε το κείμενο, μας κοίταξε και συνέχισε:

Βλέπουμε, λοιπόν, αδελφοί μου, ότι η Χάρις του Θεού δίνεται πολλές φορές εκεί που δεν το υπολογίζουμε, η Χάρις του Θεού περιέρχεται και πόλεις και χωριά και τα σπίτια μας και τις ερημιές μας και τα μοναστήρια μας και πολλές φορές και τα καταγώγια της αμαρτίας και ενοικεί και σε ανθρώπους που δεν υποψιαζόμαστε ότι έχουν τέτοια αρετή και τέτοια αγιότητα.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας μάρτυρος Φωτεινῆς τῆς Σαμαρείτιδος, ᾗ ὡμίλησεν ὁ Χριστὸς ἐν τῷ φρέατι, καὶ τῶν σὺν αὐτῇ.

Συμπλήρωμα
 

Όλοι οι Xριστιανοί είναι καλεσμένοι για συμβασιλείς του Χριστού
Αυτό που δεν γράφει στους τοίχους είναι ότι...
Άθεοι, αναζητητές, άγιοι & ερημίτες
"Θέλω να γίνω χριστιανός"

Υπάρχει μια αγκαλιά που μας περιμένει στο τέλος της διαδρομής μας... 

Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2024

Βλέπετε τον πρωτομάρτυρα Στέφανο. Ευχόταν…

 
Ο άνθρωπος έχει τέτοιες δυνάμεις, ώστε να μπορεί να μεταδώσει το καλό ή το κακό στο περιβάλλον του. Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό... Βλέπετε τον πρωτομάρτυρα Στέφανο. Ευχόταν: «Κύριε, μη στήσης αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην». Το ίδιο πρέπει να κάνουμε κι εμείς...

~ Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Όλοι οι Xριστιανοί είναι καλεσμένοι για συμβασιλείς του Χριστού
Αυτό που δεν γράφει στους τοίχους είναι ότι...
Άθεοι, αναζητητές, άγιοι & ερημίτες
"Θέλω να γίνω χριστιανός"
Νέα Υόρκη: ο Ιάπωνας ζητιάνος που έγινε Ορθόδοξος μοναχός! Από τις αμερικάνικες φυλακές στην Ορθοδοξία - Η συγκλονιστική ιστορία του π. Μωυσή Μπέρυ
Σχέση ανθρώπου και Θεού χτισμένη στο "μη φοβείσθε" του Κυρίου προς τους ανθρώπους!...
Η ομορφιά & η αλήθεια της Ορθοδοξίας μέσα από τα μάτια τριών αλλοθρήσκων...
Μήπως είμαι υποκριτής;
Αυτογνωσία

Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2024

Η κλήση & μεταστροφή του αγίου αποστόλου Ματθαίου (16 Νοεμβρίου)

 

Κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, κεφάλαιο θ΄ (δηλ. 9), στίχοι 9-13 (ολόκληρο το κεφάλαιο εδώ)

 

9 Καὶ παράγων ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον λεγόμενον, καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. Καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ.

10 Καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀνακειμένου ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἰδοὺ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐλθόντες συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ.

11 Καὶ ἰδόντες οἱ Φαρισαῖοι εἶπον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· διατί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑμῶν;

12 Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἀκούσας εἶπεν αὐτοῖς· οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ᾿ οἱ κακῶς ἔχοντες.

13 Πορευθέντες δὲ μάθετε τί ἐστιν ἔλεον θέλω καὶ οὐ θυσίαν. οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.

Σε νεοελληνική μετάφραση (από εδώ)

9 Καὶ ἐνῷ προχωροῦσε ὁ Ἰησοῦς πιὸ πέρα, εἶδε ἕναν ἄνθρωπον νὰ κάθεται εἰς τὸ τελωνεῖον, ὁ ὁποῖος ὠνομάζετο Ματθαῖος, καὶ τοῦ λέγει, «Ἀκολούθησέ με». Καὶ ἐκεῖνος ἐσηκώθηκε καὶ τὸν ἀκολούθησε.

10 Καὶ ἐνῷ αὐτὸς ἐκαθότανε εἰς τὸ τραπέζι εἰς τὸ σπίτι, ἦλθαν πολλοὶ τελῶναι καὶ ἁμαρτωλοὶ καὶ ἔτρωγαν μαζὶ μὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ τοὺς μαθητάς του.

11 Καὶ ὅταν εἶδαν αὐτὸ οἱ Φαρισαῖοι, ἔλεγαν εἰς τοὺς μαθητάς του, «Γιατὶ ὁ διδάσκαλός σας τρώγει μαζί μὲ τοὺς τελώνας καὶ τοὺς ἁμαρτωλούς;».

12 Ὅταν τὸ ἄκουσε ὁ Ἰησοῦς, εἶπε, «Δὲν ἔχουν ἀνάγκην ἀπὸ ἰατρὸν οἱ ὑγιεῖς ἀλλὰ οἱ ἀσθενεῖς.

13 Πηγαίνετε νὰ μάθετε τὶ σημαίνει, Ἀγάπην θέλω καὶ ὄχι θυσίαν. Διότι δὲν ἦλθα νὰ καλέσω εἰς μετάνοιαν δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλούς».

 


 
ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ (& εδώ)


Ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος καταγόταν ἀπὸ τὴν Γαλιλαία. Προτοῦ γίνει μαθητὴς τοῦ Κυρίου ἀσκοῦσε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ τελώνη καὶ ὀνομαζόταν Λευΐ.

Μία μέρα καὶ ἐνῶ καθόταν στὸ τελωνεῖο του, ἔξω ἀπὸ τὴν Καπερναοῦμ, τὸν πλησίασε ὁ Ἰησοῦς καὶ τοῦ ζήτησε νὰ τὸν ἀκολουθήσει. Ὁ Ματθαῖος ὑπάκουσε καὶ δέχθηκε τὸν Κύριο στὴν οἰκία του, ὅπου παρέθεσε γεῦμα σὲ Αὐτὸν καθὼς καὶ σὲ πολλοὺς τελῶνες, μὲ τοὺς ὁποίους ὁ Ἰησοῦς συζήτησε καὶ συνέφαγε, ἐνέργεια γιὰ τὴν ὁποία κατηγορήθηκε ἀπὸ κάποιους Φαρισαίους. Ὅταν ὁ Κύριος πληροφορήθηκε τὶς κατηγορίες ἀπάντησε ὡς ἑξῆς: «Δὲν ἦρθα γιὰ νὰ καλέσω τοὺς δικαίους, ἀλλὰ τοὺς ἁμαρτωλοὺς σὲ μετάνοια».

Ἔκτοτε ὁ Ματθαῖος ὑπῆρξε μαθητὴς καὶ Ἀπόστολος τοῦ Κυρίου. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ Ματθαῖος ἀνέλαβε νὰ κηρύξει τὸν λόγο τοῦ Κυρίου στοὺς Πάρθους καὶ στοὺς Μήδους. Κατὰ τὴν ἐκτέλεση τοῦ ἱεραποστολικοῦ ἔργου, ὁ Ματθαῖος, ἐπιτέλεσε πλῆθος θαυμάτων. [Μαρτύρησε στην Αιθιοπία κατά την παράδοση]
Ὡς εὐαγγελιστὴς ἔχει σύμβολο ἕναν φτερωτὸ ἄνθρωπο (*). Στὸ ἀνεκτίμητης ἀξίας ἔργο του περιλαμβάνεται καὶ ἡ συγγραφὴ τοῦ πρώτου Εὐαγγελίου τῆς Καινῆς Διαθήκης.

 

(*) Από τα "τέσσερα ζώα" της Αποκάλυψης


Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείας ἤκουσας, φωνῆς τοῦ Λόγου, καὶ τῆς πίστεως, τὸ φῶς ἐδέξω, καταλείψας τελωνείου τὸν σύνδεσμον· ὅθεν Χριστοῦ τὴν ἀπόρρητον κένωσιν, εὐηγγελίσω Ματθαῖε Ἀπόστολε. Καὶ νῦν πρέσβευε, δοθῆναι τοῖς σὲ γεραίρουσι, πταισμάτων ἱλασμὸν καὶ μέγα ἔλεος.


Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Τοῦ τελωνείου τὸν ζυγὸν ἀπορρίψας, δικαιοσύνης τῷ ζυγῷ προσηρμόσθης, καὶ ἀνεδείχθης ἔμπορος πανάριστος, πλοῦτον κομισάμενος, τὴν ἐξ ὕψους σοφίαν· ὅθεν ἀνεκήρυξας, ἀληθείας τὸν λόγον, καὶ τῶν ῥαθύμων ἤγειρας ψυχάς, καθυπογράψας, τὴν ὥραν τῆς κρίσεως.


Μεγαλυνάριον.
Σύσκηνος τῷ Λόγῳ διατελῶν, θείων μυστηρίων, ἐμυήθης τὰς ἀστραπάς· ἔνθεν θεογράφως, Ἀπόστολε Ματθαῖε, ζωῆς διατυπώσω τὸ Εὐαγγέλιον.

 

Ματθαίος ο τελώνης

Πεμπτουσία

Πολύ προβλημάτιζε τους συγχρόνους του Ιησού ο τρόπος που πλησίαζε τους αμαρτωλούς. Όλοι οι επίσημοι Ιουδαίοι, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, τους περιφρονούσαν και δεν ήθελαν να έχουν μαζί τους καμιά σχέση. Αντίθετα, ο Κύριος τους πλησίαζε με αγάπη και τους βοηθούσε να καταλάβουν την πλάνη και τα σφάλματά τους και να μετανιώσουν ειλικρινά. Ας δούμε πώς κέρδισε με την αγάπη του δύο τελώνες.

Οι τελώνες ήταν οι φοροεισπράκτορες των Ρωμαίων. Εκτός όμως από τους νόμιμους φόρους τους οποίους απέδιδαν στο ρωμαϊκό δημόσιο, εισέπρατταν πολύ μεγαλύτερους, για να καρπώνονται οι ίδιοι τη διαφορά και να πλουτίζουν. Ήταν δηλαδή κλέφτες. Ο κόσμος τους μισούσε.

Μια μέρα ο Ιησούς, καθώς περπατούσε, είδε να κάθεται στο τελωνείο ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Ματθαίο. Ήταν τελώνης και ο Κύριος του είπε: «Ακολούθησέ με». Κι αυτός τον ακολούθησε. Ο Ματθαίος ετοίμασε στο σπίτι του τραπέζι και κάλεσε τον Ιησού και τους άλλους μαθητές. Ήταν καλεσμένοι και πολλοί τελώνες και αμαρτωλοί. Όταν το είδαν αυτό οι Φαρισαίοι, κατηγόρησαν τον Ιησού ότι συναναστρέφεται με αμαρτωλούς και τελώνες. Αλλά εκείνος τους απάντησε ότι δεν έχουν ανάγκη από γιατρό οι υγιείς αλλά οι άρρωστοι κι ότι ήρθε στον κόσμο για να καλέσει σε μετάνοια τους αμαρτωλούς, όχι τους δίκαιους. Πρέπει όλοι να μάθουν ότι ο Θεός ζητά από τους ανθρώπους αγάπη και όχι υποκριτικές και ψεύτικες θυσίες. Αυτός, ο τελώνης Ματθαίος έγινε μαθητής του Κυρίου και ο πρώτος Ευαγγελιστής. Τη μνήμη του γιορτάζουμε στις 16 Νοεμβρίου.

Παρακαλώ, και:

 

«Δε μπορείς ν' αλλάξεις; Δες εμένα!»: Ευαγγελιστής Ματθαίος 

 

Ολόκληρο το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο

 

Σε νεοελληνική μετάφραση

 

Τέσσερις άγιες μορφές του 2009 (15 χρόνια από την τελείωσή τους):

"Έλα σε μένα, ακόμα και μέσα στην αθλιότητά σου, την ενοχή σου. Και να ξέρεις ότι σε έχω ήδη συγχωρέσει" (π. Ευσέβιος Μαμάκας, † 2009)

Γέροντας Ευσέβιος Βίττης, ο άγιος της Σουηδίας († 4 Νοεμβρίου 2009) 
 
Πατριάρχης Σερβίας Παύλος († 15 Νοεμβρίου 2009) 
 
Νεομάρτυρας π. Δανιήλ Συσόεφ ο ιεραπόστολος της Μόσχας († 19 Νοεμβρίου 2009)

Συναξαριστής του 21ου αιώνα: επειδή η αγιότητα δεν έχει ημερομηνία λήξεως...

Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2024

Τα μηνύματα της αγίας Πελαγίας για τη ζωή μας...

 

 Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα

Από εδώ

Το εξωκλήσι της αγίας Πελαγίας (8 Οκτωβρίου) στα Μισίρια Ρεθύμνου. Πήγαμε (όπως κι άλλες χρονιές), αφού, λόγω των καταλήψεων, δεν είχαμε μάθημα... Οξύμωρο, αλλά ουδέν κακόν αμιγές καλού.
 
Ο βίος της αγίας (όπως κάθε αγίου) περιέχει συγκλονιστικά μηνύματα για όλους μας... Η αγία ήταν πόρνη στην Αντιόχεια της Συρίας, διάσημη και με τα χρόνια είχε γίνει πάμπλουτη! Ανακαλύπτοντας τον Χριστό, ράγισε η καρδιά της από την επιθυμία να αλλάξει!
Κατηχήθηκε και βαπτίστηκε από έναν άγιο επίσκοπο, τον άγιο Νόννο (10 Νοε). Μοίρασε όλη την περιουσία της στους φτωχούς και κατόπιν, μεταμφιεσμένη σε άντρα, έφυγε από τη Συρία και ταξίδεψε μέχρι το Ισραήλ, όπου ασκήτεψε σε μια σπηλιά στο Όρος των Ελαιών, το ιστορικό & θεοβάδιστο από τον Ιησού Χριστό! Εκεί έζησε όλη την υπόλοιπη ζωή της και εκοιμήθη ειρηνικά.
 
Τα μηνύματα - αν και δε χρειάζεται να τα πούμε - είναι δύο:
 
Πρώτον, η ανάγκη για μετάνοια που καλό είναι να συνειδητοποιούμε για τον εαυτό μας όλοι μας. Κανείς δεν είναι "σε όλα εντάξει". Μάλιστα, νομίζω πως είμαι σε όλα εντάξει; Ας πάω να εξομολογηθώ, να δω κατά πόσον ισχύει αυτό.
Ή μήπως είμαι τόσο εντάξει, τόσο τέλειος, που "δε χρειάζομαι εξομολόγηση"; Να αμέσως το αγκάθι στην καρδιά μου: ο εγωισμός, ότι είμαι τόσο καλός, που "δε σε χρειάζομαι", παπά μου. Ίσως μάλιστα και "να μη χρειάζομαι" ούτε εσένα, Χριστέ μου! Καταλαβαίνουμε νομίζω όλοι το πρόβλημα και την ειρωνεία του πράγματος.
 
Το δεύτερο μήνυμα είναι ότι καλούμαστε να μην καταδικάζουμε μέσα μας κανένα συνάνθρωπό μας, όσο ανήθικος, διεφθαρμένος ή άδικος κι αν είναι. Κατ' αρχάς, αυτός ο ανήθικος άνθρωπος μπορεί αύριο, με συγκλονιστική μετάνοια, να γίνει άγιος. Κατά δεύτερον, αν είμαστε άνθρωποι του Θεού, θέλουμε να συγχωρεθεί και να σωθεί όλος ο κόσμος και όχι να τιμωρηθεί "ακριβοδίκαια" ο συνάνθρωπος, δηλαδή ο ΑΔΕΛΦΟΣ μας.
 
Γι' αυτό και σήμερα ακούσαμε το ευαγγέλιο (κατά Ιωάννην, κεφ. 8, στίχ. 1-11), όπου ο Κύριος έσωσε από το λιθοβολισμό τη μοιχαλίδα, ελέγχοντας έμμεσα, πλην σαφώς, τη συνείδηση των υποψήφιων δημίων της (με τη φράση "ο αναμάρτητος εξ υμών πρώτος βαλέτω λίθον επ' αυτήν" = όποιος από σας είναι αναμάρτητος ας της ρίξει πρώτος πέτρα).
Και στο τέλος, που όλοι είχαν αποχωρήσει και είχαν μείνει οι δυο τους, ο Κύριος με τη γυναίκα, στο δρόμο, της απεύθυνε και το λόγο και τη ρώτησε: "πού είναι εκείνοι που σε καταδίκαζαν; δεν υπάρχει κανείς;" "Κανείς, Κύριε" του λέει εκείνη. Και της απαντά: "Ούτε εγώ σε καταδικάζω. Πήγαινε και μην αμαρτάνεις πια".
Ευχαριστώ και συγγνώμη για το δασκαλίστικο κείμενο. Έτη πολλά και ευλογημένα με τη χάρη της αγίας μας και όλων των αγίων.
 
Και:
 

Παρασκευή 21 Ιουνίου 2024

Ακόμη και η εξωτερική μας εμφάνιση μπορεί ν' αλλάξει


ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Μπορούμε να γεννηθούμε στις πιο δυσμενείς συνθήκες. Μπορούμε να μεγαλώσουμε σε αδαή, σκληρά και ακόμη και δολοφονικά περιβάλλοντα. Μπορούμε να βιώσουμε οποιαδήποτε έλλειψη, οιωνό, απώλεια. Μπορούμε να παραμορφωθούμε από τη γέννησή μας και να ξέρουμε τι σημαίνει να σε περιφρονούν, να πληγώνεσαι, να μας απορρίπτουν. Οτιδήποτε είναι κακό στον σημερινό κόσμο μπορεί να αφήσει το σημάδι του πάνω μας.
Αλλά τη στιγμή που επιστρέφουμε στον Θεό, τη στιγμή που αποφασίζουμε να ακολουθήσουμε τις εντολές Του, ξεκινά μια διαδικασία θεμελιώδους διόρθωσης. Και όχι μόνο θεραπευόμαστε από τις πληγές ή τα πάθη μας, αλλά ακόμη και η εξωτερική μας εμφάνιση μπορεί να αλλάξει.

Άγιος Σωφρόνιος

Στις φωτογραφίες ο Κώστας Πάσσαρης πρό καί μετά Χριστού.

πηγή

«Ένα "ρ" χωρίζει τον Άγριο από τον Άγιο!!!»

Άγιος Παΐσιος

Τρίτη 16 Ιανουαρίου 2024

Σάββατο 13 Μαΐου 2023