Ροβινσώνες

Όταν απομυθοποίησα την ιστορία του Ροβινσώνα Κρούσου κι έπαψα να τη ζω φανταστικά, βρέθηκα ανάμεσα σε πραγματικές καταστάσεις Ροβινσώνων. Άρχισα να βλέπω στο Ροβινσώνα τον κάθε μοναχικό άνθρωπο, τον άνθρωπο που ξενιτεύεται, τον ναυτικό που μπαρκάρει, το μεροκαματιάρη που σε κάποιο Μόναχο, σε κάποιο Σαρλεργά, σε κάποια Αμερική ή Αυστραλία παλεύει στο δύσκολο αγώνα της ζωής. Τόσοι και τόσοι Ροβινσώνες! Τόσες και τόσες προσμονές για όλους τους Ροβινσώνες! Πάντα μ' ένα καρτέρεμα να γίνεται η ξενιτειά επιστροφή.

Έχοντας υπ' όψιν όλους αυτούς τους ΡΟΒΙΝΣΩΝΕΣ προσπάθησα να δώσω εικόνες, στοιχεία, παραστάσεις απ' όλη αυτή την τυραννισμένη τους ζωή. Πολύτιμος συνεργάτης μου στάθηκε ο παιδικός μου φίλος Γ. Σαμολαδάς που έγραψε τους στίχους.

Όσο για τον Γιάννη Πάριο, την Χαρ. Αλεξίου και την Λαβίνα που έδωσαν ψυχή στο έργο μου αυτό είναι πολύ λίγο το "ευχαριστώ" αλλά δεν βρίσκω μεγαλύτερες λέξεις.

                                                                                   Απόστολος Καλδάρας
( δίσκος του 1974 )

Ποιος θα μου δώσει δύναμη τον κόσμο αυτό ν’ αλλάξω...

Ποιος θα μου δώσει δύναμη
τον κόσμο αυτό ν’ αλλάξω,
να φτιάξω όμορφες καρδιές.
μεγάλες και πονετικές,
τις σκάρτες να πετάξω;

Να σου δώσω μια να σπάσεις,
αχ βρε κόσμε γυάλινε,
και να φτιάξω μια καινούργια
κοινωνία άλληνε.

Να φτιάξω φίλο αληθινό
το φίλο να πονάει.
Τα βάσανα και οι καημοί
να λείψουνε απ’ τη ζωή
κι όμορφη να κυλάει.

Και στης γυναίκας την καρδιά
να βάλω λίγη μπέσα,
να της ανάψω μια φωτιά
να καταστρέψω την ψευτιά
που ’χει στα στήθια μέσα.

 Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης