Κάθε μια νύχτα είναι μόνο μια σελίδα μες στο βιβλίο της ζωής μας το κλειστό που κάθε λέξη έχει κλέψει μιαν ελπίδα κι αντί μελάνι έχει γραφτεί μ' ένα λυγμό...

 

Τάσος Σαμαρτζής «...Κι αφήνεις πίσω τη σελίδα αυτή λευκή»

Οι μέρες που δικάζουν

Έρχονται πια οι μέρες, που δικάζουν,
θα μετρηθούν τα ποσοστά μας
και θα τα βρούμε όλα μπροστά μας.
Δεν το φοβάμαι, ούτε το θέλω,
μα δεν υπάρχουνε λαγοί μες στο καπέλο,
τώρα θα δούμε, τα λεφτά μας τι αγοράζουν.

Κι αν όλα βγουν αληθινά,
δε θα χαρώ, ούτε θα κλάψω
και δε θα πω, στο είχα πει,
δεν ξέρω πως, ούτε γιατί,
χωρίς μια λέξη το τσιγάρο σου θ' ανάψω.

Και τα παιδιά που χάσανε την μπάλα,
που δεν τους βγαίνουν τα όνειρά τους,
βλέπουν να χάνεται η στεριά τους.
Και δεν το θέλουν και φοβούνται,
πως όλα τώρα θα 'ναι λίγα και μικρά
κι ούτε τα λάθη τους δε θα 'ναι πια μεγάλα.

Κι αν όλα βγουν αληθινά,
δε θα χαρώ, ούτε θα κλάψω
και δε θα πω, στο είχα πει,
δεν ξέρω πως, ούτε γιατί,
χωρίς μια λέξη το τσιγάρο σου θ' ανάψω.

Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Ερμηνεία:Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Χάρις Αλεξίου 
Δίσκος: Φρέσκο χιόνι

Δυό χαμόγελα

Λέω θα ζήσω πίσω θ’αφήσω αυτή τη στιγμή
λέω τραγούδι για ένα λουλούδι για μιαν αφορμή
λέω θ’αντέξω κι αν μείνω απ’έξω κι αν έρθει βροχή
λέω να στείλω στο φόβο το φίλο ένα κόκκινο χι

Έχω δυο χαμόγελα άνθη του καλού
το ένα είναι για σένα το άλλο του Θεού
έχω δυο χαμόγελα σε παρακαλώ
όλα μοιάζουν ρόδινα όταν σε φιλώ

Λέω να πιάσω πηλό και να πλάσω μια μπάλα μικρή
για παιχνιδάκι να παίζει λιγάκι η σκέψη η γκρι
λέω να ζήσω με κάτι να λύσω αυτή τη σιωπή
ίσως το χάπι που λένε αγάπη μπορεί να το πει

Έχω δυο χαμόγελα άνθη του καλού
το ένα είναι για σένα το άλλο του Θεού
έχω δυο χαμόγελα σε παρακαλώ
όλα μοιάζουν ρόδινα όταν σε φιλώ

Στίχοι: Σταμάτης Κραουνάκης 

Μουσική:   Σταμάτης Κραουνάκης

Λάμπα θυέλλης

Μ' αρέσουνε τα χρώματα που δίνουν δικαιώματα
για λύπη, για χαρά για φαντασία
Μ' αρέσουν κάτι βλέμματα, που πάλεψαν με θέματα
αγάπη, λησμονιά και προδοσία
Μ' αρέσει αυτό το επίμονο του ανθρώπου λέω, τ' αλίμονο
που θέλει κι απ' το σύμπαν σημασία
Θέλω να σε φιλήσω, στα χέρια σαν εικόνα σ' εκκλησία
Και να χαθώ

Αγάπη, αλήθεια, θλιμμένη
Αρχόντισσά μου, πόρτα μυστική
Ποια λάμπα θυέλλης κρυμμένη
Στο τί θα γίνω μ' έφερε ως εκεί

Μ' αρέσουν κάτι κύματα που σήκωσαν τα αισθήματα
σε μια κουβέντα, μια χειρονομία
Μ' αρέσει και τ' αντίθετο, το ίδιο να 'χει επίθετο
που ενώθηκαν οι δυο σε σάρκα μία

Μ' αρέσει που κατάλαβα, πως όσα πήρα τα' λαβα
μ' απρόσμενα σαφώς ταχυδρομεία
Θέλω να σε φιλήσω
Στα χείλη σαν μεγάλη γνωριμία και να χαθώ

Αγάπη, αλήθεια, θλιμμένη
Αρχόντισσά μου, πόρτα μυστική
Ποια λάμπα θυέλλης κρυμμένη
Στο τί θα γίνω μ' έφερε ως εκεί

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς