Ζαγοροχώρια/Τσεπέλοβο

Ήμουν στο ενδιάμεσο των καλοκαιρινών διακοπών μου (επέστρεφα από Κεφαλονιά για να πάω Κύθνο) όταν με πήρε τηλέφωνο η φίλη μου η Ροβένα και μου είπε ότι παντρεύεται. Χάρηκα όχι μόνο με το γεγονός του γάμου αλλά και με την ευκαιρία που παρουσιάστηκε για ένα φθινοπωρινό διήμερο στα Ζαγοροχώρια. Ιδανικός συνδυασμός! Στις αρχές Οκτωβρίου πήρα τον Franchise me! και μετά από μεγάλη ποικιλία καιρικών φαινομένων (ομίχλη, ψιλόβροχο, καταρρακτώδη βροχή και επιτέλους στο τέλος του ταξιδιού ηλιοφάνεια) φτάσαμε στο Τσεπέλοβο, στα κεντρικά ζαγόρια.

 Τα Ζαγοροχώρια είναι ένα δίκτυο από 46 χωριά στην ορεινή Ήπειρο. Τα πιο γνωστά είναι το Πάπινγκο, το Μέτσοβο, η Ελάτη, η Κόνιτσα και το Τσεπέλοβο. Ανάλογα με το χωριό, θα συναντήσετε δάση, ξερές κορυφές, ποτάμια όπως ο Βοϊδομάτης αλλά και αλπικές λίμνες, όπως οι δρακόλιμνες, στις οποίες πρέπει να πάτε οπωσδήποτε. Αν είστε τυχεροί θα συναντήσετε και τους κατοίκους των λιμνών αυτών, τους αλπικούς τρίτωνες (http://en.wikipedia.org/wiki/Triturus_alpestris) ή αλλιώς δράκους. Μην πάει το μυαλό σας στο κακό…. Είναι εντελώς άκακα, μικρά και πολύ όμορφα αμφίβια. Τα Ζαγοροχώρια είναι παραδοσιακοί οικισμοί με χαρακτηριστική αρχιτεκτονική από πέτρα και ξύλο. Στην περιοχή αυτή βρίσκεται και το φαράγγι του Βίκου, ένα αξιοθέατο που αξίζει όχι μόνο να δείτε αλλά και να περπατήσετε μιας και διασχίζεται από ευρωπαϊκό μονοπάτι με σήμανση. 

 Οι δραστηριότητες που μπορείτε να κάνετε πολλές. Κάποιες από αυτές είναι  πεζοπορία, ιππασία, αναρρίχηση, ορειβασία, rafting, κανό / καγιάκ. Μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε πέτρινα γεφύρια όπως αυτά του Κόκκορη και του Βοϊδομάτη αλλά και διάφορα μοναστήρια που υπάρχουν στην περιοχή. Στα ζαγοροχώρια θα διαπιστώσετε ότι ακόμα και αν στην Θεσσαλονίκη ή στην Αθήνα κάνει πολύ ζέστη, η θερμοκρασία πέφτει μαζί με τον ήλιο. Γι’ αυτό εφοδιαστείτε με ζεστά ρούχα ακόμα και αν είναι αρχές Οκτωβρίου. Εμείς το διαπιστώσαμε βγαίνοντας από τον ξενώνα για να πάμε στην ταβέρνα που θα γινόταν ένα παραδοσιακό γλέντι το βράδυ της παραμονής του γάμου. Αυτά τα γλέντια από ότι μάθαμε μάλλον κρατάνε μέχρι πρωίας. Aποσυρθήκαμε νωρίς γιατί είμασταν κουρασμένοι από το ταξίδι και σε λίγη ώρα βρεθήκαμε σκεπασμένοι κάτω από το βάρος 3 μάλλινων κουβερτών.

Την επόμενη ημέρα λοιπόν πριν αρχίσουμε τον τουρισμό στα μέρη αυτά και πριν πάμε στο μεσημεριανό γλέντι για να ξυρίσουμε τον γαμπρό (όχι εμείς προσωπικα, αλλα o κουμπάρος) αποφασίσαμε να τιμήσουμε και τις παραδοσιακές σπεσιαλιτέ της περιοχής ως πρωϊνό. Χορτόπιτες, τυρόπιτες αλλά και γλυκιά γαλατόπιτα! Θα σας  σύστηνα ανεπιφύλακτα ένα ταξίδι αναψυχής σε αυτά τα μέρη, για να απολαύσετε και τις παραπάνω λιχουδιές στο περιβάλλον τους. Αν όμως βαριέστε (που δεν είναι και πολύ σωστό), θα σας δώσω εγώ 2 απλές και νόστιμες συνταγές και θα τις αφιερώσω στη φίλη μου την Ροβένα και τον Αλέξανδρο μαζί με τις ευχές μου, ευχαριστώντας τους για έναν πολύ όμορφο και παραδοσιακό γάμο. 

 Κασιόπιτα

• 2 κούπες αλεύρι
• Μισό κιλό τυρί
• 4 αυγά
• 100 γραμμάρια βούτυρο
• Νερό ή γάλα (όσο πάρει έτσι ώστε να γίνει ένας αραιός χυλός)

Ανακατεύετε όλα τα υλικά και τοποθετείτε το μείγμα σε ένα μέτριο ταψί. Ψήνετε στους 200^οC μέχρι να ροδίσει.

 

Γαλατόπιτα

• 1 πακέτο φύλλο κρούστας
• 1 κιλό γάλα
• 3 αυγά
• 1 φλυτζάνι ζάχαρη
• 2 φλυτζάνια ψιλό σιμιγδάλι
• 2 κουταλάκια του γλυκού ξύσμα λεμόνι
• 2 κουταλιές φρέσκο βούτυρο
• Ελαιόλαδο

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ρίχνουμε το γάλα μαζί με τη ζάχαρη και το ξύσμα λεμονιού και ζεσταίνουμε το μείγμα συνεχώς. Μόλις ζεσταθεί ελαφρά και αρχίζει να αχνίζει ρίχνουμε κοσκινιστά το σιμιγδάλι και σιγά-σιγά για να μην κάνει σβώλους. Ανακατεύουμε συνεχώς με ξύλινη κουτάλα μέχρις ότου το μείγμα μας γίνει μια πηχτή κρέμα. Στη συνέχεια αποσύρουμε από τη φωτιά, χτυπάμε τα αυγά και τα ρίχνουμε μέσα στην κρέμα σιγά-σιγά για να ενσωματωθούν με το υπόλοιπο μείγμα. Ρίχνουμε και τις δύο κουταλιές φρέσκο βούτυρο. Ανακατεύουμε και αφήνουμε το μίγμα να χλιαρώσει. Σε ένα μεσαίο στρογγυλό ταψί του φούρνου βάζουμε 4-5 φύλλα κρούστας, λαδώνοντας το ταψί και τα φύλλα ένα-ένα. Τα βάζουμε με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε οι άκρες τους να περισσέυουν έξω από το ταψί περιμετρικά.. Αδειάζουμε την κρέμα μέσα και την ισιώνουμε με ένα μαχαίρι. Παίρνουμε τις άκρες και τις γυρίζουμε προς τα μέσα να καλύψουν τα τοιχώματα του ταψιού. Πασπαλίζουμε με μπόλικη τριμμένη κανέλα. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180° για περίπου 45-50 λεπτά και μέχρι να σχηματιστεί από πάνω μια χρυσή κρούστα και να ψηθεί καλά το φύλλο. 

 

ΠΗΓΗ:  http://koparanis.blogspot.com

Πίτα από τα Ζαγοροχώρια!

Υλικά
3/4 κούπας λάδι
3 κούπες γάλα
3 κούπες φέτα
3 αβγά
3 κούπες αλεύρι

Εκτέλεση
Βάζουμε σε ταψί 38x29εκ. το μισό από το λάδι και το βάζουμε σε φούρνο προθερμασμένο στους 200 βαθμούς να κάψει για περίπου 10-15 λεπτά.

 

Σε βαθύ μπολ βάζουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά και τα ανακατεύουμε πάρα πολύ καλά.

Αδειάζουμε το χυλό μέσα στο ταψί με το ζεστό λάδι και βάζουμε πάλι στο φούρνο.

Ψήνουμε,μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνεια της πίτας.

Εκπληκτική συνταγή,πανεύκολη και γρήγορη,αποτελεί την ιδανική λύση για ένα γρήγορο μεσημεριανό ή ένα ελαφρύ βραδινό.
Δοκιμάστε την!!!

 ΠΗΓΗ:  http://syntagesapospiti.blogspot.com

Μανιταρόπιτα Ζαγορίσια.

Τα μανιτάρια εκτός από ψητά στα κάρβουνα μαγειρεύονται και με άλλους τρόπους. Στην περιοχή λοιπόν του Ζαγορίου, όπου συνηθίζονται οι διάφορες πίτες, σε κάποια χωριά οι νοικοκυρές συνηθίζουν να κάνουν και μανιταρόπιτες. Μάλιστα στη σελίδα ligapola.blogspot.com διαβάσαμε την παρακάτω συνταγή για μανιταρόπιτα, η οποία περιέχεται στο βιβλίο του Στέφανου Μ. Διαμαντή "Τα μανιτάρια στην Ελληνική κουζίνα": 

ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΜΑΝΙΤΑΡΟΠΙΤΑ
Ατομα: 6 / Χρόνος παρασκευής: 1 ώρα και 25 λεπτά
Τη συνταγή αφηγήθηκε στην Καλλιόπη Στάρα η Όλγα Καψάλη από τα Κάτω Πεδινά Ζαγορίου Ιωαννίνων, η οποία έμαθε τη συνταγή από τη γιαγιά της Ευγνωμία Βαλάνου.
Την πίτα αυτή την έφτιαχναν στα Κάτω Πεδινά το φθινόπωρο με περδικομανίταρα (Macrolepiota procera). Τα μανιτάρια αυτά επίσης τα στέγνωναν τοποθετώντας τα σε ένα κόσκινο με μεγάλες τρύπες (πυκνάδα), κομμένα σε κομμάτια, σε αεριζόμενο, σκιερό μέρος και τα διατηρούσαν στη συνέχεια σε πάνινη σακούλα. Για να χρησιμοποιήσουν τα στεγνά μανιτάρια τα δίνανε μία βράση και στη συνέχεια τα μαγείρευαν κανονικά.
Οι δυο κυρίες ξαναέφτιαξαν αυτή την πίτα, 35 χρόνια αργότερα, τον Οκτώβρη του 2002, χρησιμοποιώντας μανιτάρια Cantharellus cibariits - Κανθαρίσκο τον βρώσιμο και Craterellus coimi-copioides - Κρατερέλλο τον κερατοειδή με εκπληκτικά γευστικά αποτελέσματα.
Θα χρειαστείτε:
για τη ζύμη
3/2 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις (περίπου 700 γραμμάρια)
3    κουταλιές ελαιόλαδο λίγο αλάτι
1 ποτήρι κρύο νερό
για τη γέμιση (στα Ζαγορίσια «αναδεμή») 5-6 μεγάλα κρεμμύδια, ψιλοκομμένα
1 κιλό, μανιτάρια (ίσιος και λίγο παραπάνω), κομμένα σε λεπτές φέτες (Αγαρικά, Αμανίτες, Βωλίτες. Κανθορίσκοι, Κρατερέλλοι, Μακρολεπιότες) αλάτι, πιπέρι
4    αυγά
4-5 κουταλιές ελαιόλαδο Εκτέλεση:
1.    Σε μία λεκάνη ανακατεύετε όλα τα υλικά για τη ζύμη και ζυμώνετε το ζυμάρι. Το χωρίζετε σε πέντε κομμάτια που τα πλάθετε στρογγυλά και τα αφήνετε να ξεκουραστούν για μισή ώρα. Στη συνέχεια ανοίγετε πέντε φύλλα, από τα οποία τα τρία, ένα-ένα, τα τοποθετείτε σε ένα ταψί και τα ψήνετε στο φούρνο, γυρνώντας τα και από τις δύο πλευρές ώσπου να ροδίσουν.
2.    Σε τηγάνι σοτάρετε καλά τα κρεμμύδια και τα μανιτάρια με το ελαιόλαδο και προσθέτετε το αλάτι και το πιπέρι. Κατεβάζετε τη γέμιση από τη φωτιά και αφού κρυώσει προσθέτετε τα αυγά χτυπημένα.
3.    Λαδώνετε το ταψί και στρώνετε το πρώτο φύλλο, ξαναλαδώνετε και στρώνετε το δεύτερο φύλλο (και τα δύο αυτά είναι άψητα). Στη συνέχεια στρώνετε το τρίτο φύλλο, το οποίο έχετε ήδη ψήσει. Προσθέτετε τη μισή γέμιση, ένα ακόμα ψημένο φύλλο και από πάνω την υπόλοιπη γέμιση. Το πέμπτο ψημένο φύλλο το τρίβετε μέσα στη γέμιση. Η πίτα από πάνω μένει ανοιχτή, δηλαδή δεν τη σκεπάζουμε με φύλλο*. Κόβετε την πίτα σε κομμάτια πριν τη φουρνίσετε.
4.    Ρίχνετε από πάνω λίγο ελαιόλαδο και ψήνετε στους 200 °C για 45 λεπτά περίπου.
* Ανοιχτές γίνονται επίσης στα Κάτω Πεδινά η κρεατόπιτα. η κοφτόπιτα (με χοντροκομμένο σιτάρι) και η γλυκιά γαλατόπιτα.

Λικέρ από κράνα.

Στην περιοχή του χωριού μας υπήρχαν ανέκαθεν αρκετές κρανιές. Θυμάμαι από παλιά τόσο τη γιαγιά μου αλλά και αργότερα τη μητέρα μου να μαζεύουν στην εποχή τους τα κράνα και να  φτιάχνουν ένα υπέροχο λικέρ. Δεν ξέρω αν έχετε δοκιμάσει ένα τέτοιο ποτό; Νομίζω ότι γίνεται αρκετά εύκολα και για βοήθεια σας δίνω την παρακάτω συνταγή, που βρήκα στη σελίδα syntagesapospiti.blogspot.com

Το αγαπημένο μου λικέρ!!!!!!

Υλικά1 κιλό κράνα ώριμα
2 λίτρα νερό
700 γρ. ζάχαρη
1 κούπα κονιάκ
1/2 λίτρου τσίπουρο
1 ξυλάκι κανέλα
3-4 καρφιά γαρύφαλλου
3-4 μπαλάκια μοσχοκάρυδο
ΕκτέλεσηΠλένουμε τα κράνα και τα βάζουμε στην κατσαρόλα με 1 λίτρο νερό.

Τα βράζουμε για 40 λεπτά σε δυνατή φωτιά,τα στραγγίζουμε και τα ζουλάμε να βγάλουν και το υπόλοιπο ζουμί τους.

Τα ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα και τα σιγοβράζουμε για 45 λεπτά.Τα ξαναστραγγίζουμε (τα ζουλάμε όσο περισσότερο γίνεται).

Πλένουμε την κατσαρόλα,ρίχνουμε μέσα το ζουμί και τα υπόλοιπα υλικά και τα βράζουμε για 20 λεπτά σε μέτρια φωτιά.

Τα περνάμε από το σουρωτήρι του τσαγιού.

Το αφήνουμε να κρυώσει.Βάζουμε ένα χωνάκι στο μπουκάλι στο όποιο έχουμε τοποθετήσει μέσα τούλι πολλές φορές διπλωμένο και γεμίζουμε το μπουκάλι.

Το βιδώνουμε καλά και το βάζουμε σε σκιερό μέρος.Καταναλώνεται αμέσως.

                        Καλή Επιτυχία!!!!!!!!!!!!

Στιφάδο!

Το κατ' εξοχήν φαγητό του χειμώνα και περισσότερο των Χριστουγέννων, είναι ένας λαγός στιφάδο. Γδέρνουμε το λαγό, τον πλένουμε με λίγο ξύδι, τον κόβουμε σε μερίδες, ζεσταίνουμε το λάδι και τον σωτάρουμε. Προσθέτουμε στην κατσαρόλα ή στην χύτρα, μαύρο πιπέρι, πιπέρι σπυρί, αλάτι, δαφνόφυλλα, ένα φλυτζάνι του καφέ ξύδι, μια κουταλιά σάλτσα ντομάτα και τον βάζουμε να βράσει κανα μισάωρο στην χύτρα, ενώ σε ανοικτή κατσαρόλα θέλει περισσότερη ώρα βράσιμο. Ξεσκεπάζουμε την χύτρα και προσθέτουμε τα κρεμμύδια, καθαρισμένα, μικρά και συνεχίζουμε μια βράση ακόμη 10-15 λεπτά.

Σερβίρουμε ζεστό στο πιάτο, με συνοδεία καλό κόκκινο κρασί. Δεν τρώμε λαίμαργα, μασάμε καλά και αποφεύγουμε να καταπιούμε κανά σκάι. Αν ο λαγός είναι αγορασμένος, φυτέψτε κανά σκάι μόνοι σας. Και καλή σας όρεξη και Χρόνια Πολλά. 

ΠΗΓΗ:  http://vradeto1340.blogspot.com/

Βασιλόπιτα.

ΥΛΙΚΑ για βασιλόπιτα:

250 gr Βούτυρο (βιτάμ)
2 φλυτζάνια ζάχαρη
1 πακέτο φαρίνα γιώτης
1 κουταλάκι κοφτό μπέικιν
6 αυγά
2 πορτοκάλια χυμό & το ξύσμα
1 βανίλια
1 φλυτζάνι του τσαγιού καρύδια (προαιρετικά)
1 φλυτζάνι του τσαγιού σταφίδες (προαιρετικά)

Συνταγή για βασιλοπιτα:

Χτυπάτε στο μίξερ τα αυγά με τη ζάχαρη μέχρι να ασπρίσουν. Προσθέτετε το βούτυρο (λιωμένο), τη βανίλια & το ξύσμα πορτοκαλιού.
Ρίχνετε σιγά – σιγά το αλεύρι στο μείγμα και εξακολουθείτε το χτύπημα εως ότου ενοποιηθούν τα υλικά.
Διαλύετε το μπέικιν στο χυμό πορτοκαλιού τα προσθέτετε στο μείγμα και χτυπάτε 2-3 λεπτά.
Τέλος αλευρώνετε τα καρύδια και τις σταφίδες και τα προσθέτετε στο μείγμα. Κατόπιν ανακατεύτετε με μια κουτάλα μια δυό φορές.
Ρίχνετε τη βασιλόπιτα σε βουτυρωμένο ταψί και την ψήνετε στους 200 βαθμούς με αντιστάσεις ή 160 βαθμούς με αέρα 1 ώρα περίπου .
Όταν κρυώσει η βασιλόπιτα την πασπαλίζετε με ζάχαρη & τη στολίζετε με γιορτινά μοτίβα.

ΠΗΓΗ: www.faretra.gr

Κρεατόπιτα.

Η κρεατόπιτα είναι μια από τις πολλές ηπειρώτικες πίτες.
Στα Ζαγοροχώρια τη συνηθίζουν τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά και διατηρούν ένα καταπληκτικό έθιμο. Βάζουν μέσα στην πίτα διάφορα αντικείμενα και όποιος βρει κάτι έχει πρόβλεψη για τη νέα χρονιά. Φλουρί για τύχη, 1 κομμα-τάκι ξύλο κρανιάς για υγεία, 1 κομματάκι κληματόβεργα για καλή σοδειά, 1 βλαστάρι (τσάκνο) για να είναι καλά τα ζωντανά, 2 – 3 σπόρους στάρι για γονιμότητα και 1 βέρα για τους ανύπαντρους. Εννοείται ότι οι νοικοκυρές «φροντίζουν» ώστε η βέρα να μην πέσει σε παντρεμένο.

                        Κρεατόπιτα

Υλικά (για ένα ταψί – σινί 50εκ.)
2 κιλά ζυγούρι ή προβατίνα
1 κιλό κρεμμύδια
1 κιλό αλεύρι
1.5 κούπα ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι

Εκτέλεση
Βράζετε και ξαφρίζετε το κρέας έως να μαλακώσει ώστε να ξεκοκαλίζεται. Μετά το τσιγαρίζετε μαζί με 100γρ από τα κρεμμύδια και το αλατοπίπερο με μισή κούπα ελαιόλαδο. Στη συνέχεια ρίχνετε τα υπόλοιπα κρεμμύδια ψιλοκομμένα και το ξαναβράζετε με 1 λίτρο νερό επί 30 περίπου λεπτά. Το αφήνετε να κρυώσει. Στο μεταξύ, με το αλεύρι, ανάλογο νερό και λίγο ελαιόλαδο κάνετε ζύμη και ανοίγετε 8 φύλλα. Ψήνετε στο φούρνο 3 από αυτά.

Ξεκοκαλίζετε το κρέας, το τεμαχίζετε σε μικρά κομμάτια και το ανακατεύετε καλά με τα κρεμμύδια. Λαδώνετε το σινί, στρώνετε 3 άψητα φύλλα λαδωμένα, από επάνω ένα ψημένο κόβοντας και τεμαχίζοντας ότι περισσεύει, ρίχνετε τα κομμάτια στο σινί και βάζετε μια στρώση από τη γέμιση. Κάνετε 2 ακόμα στρώσεις με ψημένο φύλλο και γέμιση και από επάνω βάζετε τα άλλα 2 άψητα φύλλα. Γυρίζετε τα πάνω και κάτω άψητα φύλλα που εξέχουν ώστε να κλείσει η πίτα (να γίνει ο κόθρος όπως λένε στο Ζαγόρι), τη λαδώνετε και την ψήνετε σε σιγανή φωτιά (περί τους 180οC) επί 1 ώρα και ένα τέταρτο περίπου. Σερβίρεται ζεστή ως κύριο φαγητό.

Από τον κ. Μιχάλη Βλάχο
       Μαχαλάς Κήπων Τύμφης – ν. Ιωαννίνων

ΠΗΓΗ:  http://winesurveyor.weebly.com

Τηγανίτες ή σπάργανα του Χριστού.

Τα παλαιότερα χρόνια στα χωριά μας, τα Χριστούγεννα, αντί για άλλα γλυκά, συνήθιζαν να φτιάχνουν τα λεγόμενα σπάργανα του Χριστού. Δηλαδή τηγανίτες, ψημένες σε μαυρόπλακες, στις οποίες πρόσθεταν καρύδια και ζάχαρη. Μία συνταγή για το συγκεκριμένο γλύκισμα βρήκα στη σελίδα www.lippavillage.com και σας τη μεταφέρω για να δοκιμάστε να το φτιάξετε, αν έχετε τη διάθεση κι αν διαθέτετε τα απαραίτητα μέσα. Χρειάζεστε οπωσδήποτε τζάκι, πυροστιά και μαυρόπλακα και σίγουρα θα δοκιμάσετε κάτι διαφορετικό!

Καλή επιτυχία σε όσους και σε όσες το τολμήσουν.

ΥΛΙΚΑ-ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΥΛΙΚΩΝ
-αλεύρι
-νερό
-λίγο αλάτι
-καρύδια
-ζάχαρη

ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το ανακατεύουμε με λίγο αλάτι.
Το βάζουμε σε μια λίμπα (μεταλλική λεκανίτσα) και προσθέτουμε σιγά-σιγά χλιαρό νερό.
Χτυπάμε πολύ καλά το μίγμα με ένα πιρούνι μέχρι να γίνει κουρκούτι πηχτό.
Ανάβουμε φωτιά και πάνω στην πυροστιά τοποθετούμε μια καθαρή μαυρόπλακα.
Αφού κάψει η πλάκα, με μια μεγάλη κουτάλα ρίχνουμε μίγμα.
Όταν ψηθεί η τηγανίτα από τη μια πλευρά τη γυρίζουμε και από την άλλη πλευρά για να ψηθεί.
Καθαρίζουμε καρύδια και στο πέτρινο γουδί τα τρίβουμε(στουμπάμε).
Βάζουμε τις τηγανίτες σε σινί (στρογγυλό χάλκινο ταψί) και ανάμεσα σε κάθε στρώση ρίχνουμε αρκετά τριμμένα καρύδια.
Μετά σε μια κατσαρόλα βράζουμε τη ζάχαρη με νερό μέχρι να γίνει ένα πολύ αραιό σιρόπι με το οποίο περιλούομε τις τηγανίτες.

*Οι τηγανίτες γίνονται την παραμονή των Χριστουγέννων και τρώγονται την ημέρα των Χριστουγέννων το πρωί.

Γιαπράκια (ή λαχανοντολμάδες)

Το παραδοσιακό φαγητό των Χριστουγέννων στην περιοχή μας και φυσικά και στο χωριό μας ήταν και είναι τα «Γιαπράκια».
Οι «λαχανοσαρμάδες» ή «λαχανοντολμάδες» όπως αλλιώς ονομάζονται είναι το βασικό πιάτο σε κάθε χριστουγεννιάτικο τραπέζι και η παράδοση θέλει το φαγητό αυτό να συμβολίζει τα «σπάργανα του νεογέννητου Χριστού».
Η ονομασία «Γιαπράκια» προέρχεται από την Τουρκική λέξη Υaprak που σημαίνει «φύλλο», ενώ Τουρκική είναι και η λέξη «Ntolma» που σημαίνει τα «γεμιστά».
Μια παραδοσιακή συνταγή για το πώς γίνονται τα «Γιαπράκια» είναι αυτή που υπάρχει στο βιβλίο «Εδεσματολόγιο Βλάχων»:

 Υλικά
1 λάχανο, 1 κιλό κιμά (μισό μοσχαρίσιο, μισό χοιρινό), 1 χούφτα ρύζι, 1 κρεμμύδι τριμμένο, 2 κουταλιές βούτυρο φρέσκο, 1/2 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο, αλάτι, πιπέρι.

Εκτέλεση
Ζεματάμε ένα - ένα τα φύλλα του λάχανου και τα στραγγίζουμε καλά.
Σε λεκάνη ζυμώνουμε τον κιμά με το ρύζι, το κρεμμύδι, το μαϊντανό και το αλατοπίπερο. Παίρνουμε ένα - ένα τα φύλλα από το λάχανο (αν είναι μεγάλα τα κόβουμε στη μέση), βάζουμε επάνω μία κουταλιά γέμιση κιμά, γυρνάμε τις πλαϊνές άκρες προς τα μέσα και τυλίγουμε σφιχτά σε ρολό. Σε πλατιά μεγάλη κατσαρόλα τοποθετούμε στον πάτο ένα μεγάλο φύλλο λάχανο, απλώνουμε πάνω τα γιαπράκια το ένα δίπλα στο άλλο, τα σκεπάζουμε με άλλο ένα φύλλο λάχανο και τέλος τοποθετούμε από πάνω ένα βαρύ πιάτο για να μην ανοίξουν κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος. Προσθέτουμε στην κατσαρόλα νερό, το βούτυρο και αλάτι και τα σιγοβράζουμε για 1 ώρα περίπου.
Αν θέλουμε, μπορούμε να τα αυγοκόψουμε.

ΠΗΓΗ:  iliochori.eu

Μελομακάρονα!

Πλησιάζουν οι ημέρες των Χριστουγέννων και οι νοικοκυρές έχουν ήδη αρχίσει τις ετοιμασίες για το γιορτινό τραπέζι. Στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, κυρίαρχη θέση έχουν τα γλυκά και πολλές είναι οι νοικοκυρές που προτιμούν να φτιάχνουν μελομακάρονα. Συνταγές για το συγκεκριμένο γλυκό θα βρείτε πάρα πολλές. Εμείς θα σας δώσουμε μία συνταγή που βρήκαμε στο iliochori.eu κι αν θέλετε τη δοκιμάζετε.

Υλικά
2 κιλά Λάδι
1κιλό Ζάχαρη
1 φακελάκι Γαρύφαλλο
1 φακελάκι Κανέλα
1 νεροπότηρο «αλισίβα» *
1 ποτήρι χυμό πορτοκαλιού
1 κρασοπότηρο κονιάκ
1 κουταλάκι σόδα
Ξύσμα πορτοκαλιού και λεμονιού
Αλεύρι (όσο χρειαστεί ώστε η ζύμη να βγει πιο μαλακή)

Πως τα φτιάχνουμε
  Αρχικά χτυπάμε για 1 ώρα περίπου, το λάδι με το χέρι και στη συνέχεια προσθέτουμε τη ζάχαρη.
Χτυπάμε ακόμη 5΄ λεπτά και ακολούθως ρίχνουμε τις φλούδες από το πορτοκάλι και το λεμόνι, την κανέλα και το γαρύφαλλο καθώς και τον χυμό πορτοκαλιού.
Μέσα στο κονιάκ διαλύουμε τη σόδα και το ρίχνουμε και αυτό μέσα στα υπόλοιπα υλικά.
Τελευταία προσθέτουμε το αλεύρι (όσο χρειάζεται ώστε το μείγμα να γίνει πιο μαλακό).
Στην συνέχεια ανακατεύουμε τα υλικά, ίσα που αυτά να αναμειχθούν.
Κατόπιν αφήνουμε τη ζύμη μας να «ηρεμήσει» για λίγα λεπτά και μετά πλάθουμε τα μελομακάρονα μας.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο μας στους 180ο βαθμούς και τα ψήνουμε.

Πως γίνεται το μέλωμα
  Αφού ψηθούν τα μελομακάρονα τα αφήνουμε να κρυώσουν.
Σε μια κατσαρόλα διαλύουμε σε ζεστό νερό περίπου 1 κιλό μέλι.
Μόλις το μέλι διαλυθεί στο νερό, αρχίζουμε να ρίχνουμε στην κατσαρόλα, λίγα – λίγα τα μελομακάρονα.
Τα αφήνουμε εκεί μέσα για πολύ μικρό χρονικό διάστημα (κάποια δευτερόλεπτα), περιστρέφοντας τα όμως, ώστε το μέλωμα τους να γίνει από όλες τις πλευρές.
Στη συνέχεια τα τοποθετούμε σε μια πιατέλα και τα πασπαλίζουμε με μείγμα από ψιλοκομμένο καρύδι, ζάχαρη και κανέλα. 

* Για να παρασκευάσουμε την αλισίβα (σταχτόνερο), ρίχνουμε σε ½ λίτρο περίπου νερό, 2-3 κουτάλια καθαρή στάχτη (χωρίς λίπη κ.α.)από καυσόξυλα. Αφήνουμε το μείγμα να κρυώσει και κατόπι το σουρώνουμε με πολύ ψηλό σουρωτό. Το νερό που μας μένει είναι η αλισίβα που χρειαζόμαστε.

Καλή επιτυχία λοιπόν σε όσες νοικοκυρές δοκιμάσουν να τα φτιάξουν με τη συγκεκριμένη συνταγή!

Γίγαντες με χόρτα στο φούρνο

Ένα από τα αγαπημένα φαγητά στο χωριό μας αλλά και σε όλο το Ζαγόρι είναι οι γίγαντες με χόρτα στο φούρνο. Οι γίγαντες της περιοχής είναι νοστιμότατοι και τα χόρτα άφθονα κι έτσι οι Ζαγορίσιοι το συνήθιζαν και το συνηθίζουν και τώρα πολύ το συγκεκριμένο φαγητό.

Στην επίσκεψη της πολύ πετυχημένης εκπομπής "Στην κουζίνα της μαμάς" του Ευτύχη Μπλέτσα,στο Τσεπέλοβο  η κ. Τζένη Καραβασίλη μαγείρεψε γίγαντες με χόρτα στο φούρνο κι έδωσε στους τηλεθεατές την συνταγή της.

Εμείς βρήκαμε την συνταγή στην ιστοσελίδα της εκπομπής και σας τη δίνουμε για να δοκιμάσετε να φτιάξετε το νοστιμότατο αυτό φαγητό.

ΥΛΙΚΑ

700 γρ. Γίγαντες
2-3 Φρέσκα Κρεμμυδάκια
Διάφορα Χορταρικά
(μπάζα, σέσκουλα, λάπατα, μαϊντανό, σπανάκι)
1 ½ ποτ. Ελαιόλαδο
Μαύρο Πιπέρι
Κόκκινο Πιπέρι Γλυκό
Αλάτι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Βάζουμε τους γίγαντες από βραδύς να φουσκώσουν. Την επόμενη μέρα τους βράζουμε περίπου ένα τέταρτο στην χύτρα, μόνο με νερό. Μετά κόβουμε τα χόρτα με το χέρι. Ρίχνουμε λίγο αλάτι και τα τρίβουμε για να μαλακώσουν.
Στο πάτο ενός πυρέξ κάνουμε μια στρώση με τα χόρτα. Από πάνω ρίχνουμε τους γίγαντες με ελάχιστο από το ζουμάκι του βρασίματος. Προσθέτουμε αλάτι, μαύρο πιπέρι και κόκκινο πιπέρι. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο. Τα χόρτα θα βράσουν μέσα στο φούρνο με τα υγρά που θα βγάλουν. Για να μην αρπάξει από πάνω το φαγητό, καλύπτουμε το πυρέξ με ένα αλουμινόχαρτο. 

ΠΗΓΗ ΣΥΝΤΑΓΗΣ: http://www.mamakouzina.tv/gr_destinationscat.asp?id=812

Μπατσαριά.

Εκτός από την παραδοσιακή αλευρόπιτα, οι κάτοικοι στα χωριά του Ζαγορίου συνήθιζαν να φτιάχνουν μία ακόμη πίτα με πρώτη ύλη το καλαμποκίσιο αλεύρι και τα χόρτα που υπήρχαν άφθονα στην περιοχή. Την πίτα αυτή, η οποία λέγεται "μπατσαριά", την κάνουν ακόμη και σήμερα πολλές νοικοκυρές και μάλιστα όχι μόνο στο Ζαγόρι αλλά και στα Γιάννενα και σε όλη την περιοχή μας. Στην επίσκεψη της εκπομπής με τον τίτλο "Στην κουζίνα της Μαμάς", του Ευτύχη Μπλέτσα, στην πόλη των Ιωαννίνων, τον Απρίλιο του 2007, η κ. Φωφώ Νούσια μαγείρεψε μπατσαριά κι έδωσε τη συνταγή της στους τηλεθεατές. Την συνταγή αυτή την βρήκαμε στην ιστοσελίδα της εκπομπής στο διαδίκτυο και σας την δίνουμε για να την δοκιμάσετε κι εσείς. Συμπληρωματικά σας λέμε ότι η συγκεκριμένη πίτα τρώγεται συνοδευόμενη κι από γιαούρτι. Αξίζει να τη δοκιμάσετε!!!

ΥΛΙΚΑ

1 κιλό Άγρια Χόρτα (καθαρισμένα και πλυμένα)
5 φρέσκα Κρεμμυδάκια
2 Πράσα
3 Αυγά
400γρ. Φέτα
100γρ. Κεφαλοτύρι (προαιρετικά)
50γρ. Βούτυρο
1 κουτ. γλυκού Ζάχαρη
2 ½ φλιτζ. Αλεύρι
½ φλιτζ. Σιμιγδάλι ψιλό
1 φλιτζ. Γάλα
2 φλιτζ. Νερό
200γρ.Ελαιόλαδο
Μαύρο & Πράσινο Πιπέρι
Αλάτι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Για τη συγκεκριμένη πίτα χρησιμοποιήσαμε τα εξής άγρια χόρτα: Μαϊντανό, Άνηθο, Πράσο, φρέσκο Κρεμμυδάκι, Παπαρούνα, Σουρλίνα, Ζοχιά, Τα Γένια του Παπά, Ψαρούλια, Άγριο Καρότο, Κτενάκι, Τσουκνίδα, Βρούβα ή Λάψανα, Αγιάγκαθο, Μοσκολάχανα ή Καυκαλήθρα, Σέσκουλα ή Παζά, Σπανάκι, Άγρια Λάπατα και ήμερα Λάπατα. Γενικότερα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κάθε λογής τοπικά και εποχικά χόρτα. Τα μόνα που πρέπει να αποφύγουμε είναι τα πικρά (π.χ. πικρά Ραδίκια), γιατί δεν δένουν γευστικά με τα υπόλοιπα υλικά της πίτας.
Για μια πιο απλή εκδοχή της μπατσαριάς, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα παρακάτω μη δυσεύρετα χορταρικά: Σπανάκι, Μαϊντανό, Άνηθο, Δυόσμο και ήμερα Λάπατα.
Ξεκινάμε καθαρίζοντας και πλένοντας τα χόρτα σε πολλά νερά. Μετά τα τρίβουμε καλά με αλάτι. Τα ψιλοκόβουμε και τα βάζουμε σε μεγάλο και βαθύ μπολ. Ρίχνουμε το γάλα, τα αυγά και λίγη ζάχαρη και ανακατεύουμε καλά. Καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε επίσης τα πράσα και τα κρεμμυδάκια. Τα αναμιγνύουμε μαζί τα υπόλοιπα χορταρικά. Προσθέτουμε στο μίγμα λίγο φρεσκοτριμμένο μαύρο και πράσινο πιπέρι, ελαιόλαδο (περίπου150γραμμάρια) και τη φέτα τριμμένη. Καθώς τα ανακατεύουμε όλα μαζί, προσέχουμε να τα τρίψουμε γερά με τα δάχτυλα για να ενωθούν όλα τα υλικά.
Μετά ο χυλός:Στη συνέχεια ετοιμάζουμε το χυλό, το κουρκούτι:
Βάζουμε λίγο αλεύρι και σιμιγδάλι σε ένα μπολ. Προσθέτουμε λίγο αλάτι και περίπου 1 σφηνάκι ελαιόλαδο. Μετά ρίχνουμε σιγά-σιγά το νερό, ανακατεύοντας με μεγάλο κουτάλι μέχρι να έχουμε ένα σχετικά αραιό χυλό, αρκετά ρευστό (να ανακατεύεται δηλαδή με ευκολία).
Αλείφουμε το ταψί του φούρνου με λίγο βούτυρο γάλακτος και ελαιόλαδο, σε όλη την επιφάνειά του. Ρίχνουμε τα 2/3 του χυλού μέσα στο ταψί με μια κουτάλα. Το στρώνουμε με το πίσω μέρος της κουτάλας να απλωθεί ομοιόμορφα.
Απλώνουμε από πάνω τη γέμιση με τα χόρτα, πιέζοντας απαλά με τα δάχτυλα. Περιχύνουμε τη γέμιση με τον υπόλοιπο χυλό. (Αν χρειαστεί, προσθέτουμε προηγουμένως λίγο νεράκι στο χυλό). Πασπαλίζουμε από πάνω με κεφαλοτύρι (προαιρετικά), λίγο ελαιόλαδο και 2 κουταλιές φρέσκο βούτυρο, κομμένο σε πολύ μικρά κομματάκια.
Σταυρώνουμε και κάνουμε μια ευχή: «Κυρά να μπεις, κυρά να βγεις, αρχόντοι να σε φάνει» Ψήνουμε την πίτα μας στους 175ο C για 1 ώρα.
Σερβίρουμε με ανθότυρο και γιαούρτι.

ΠΗΓΗ ΣΥΝΤΑΓΗΣ:  http://www.mamakouzina.tv/gr_recipy.asp?rid=663

Μία ακόμη συνταγή για την παραδοσιακή μας αλευρόπιτα!!!!

Διαβάζοντας ένα πολύ ωραίο blog σχετικό με τις πίτες που φτιάχνουμε στην Ήπειρο και συγκεκριμένα το:

ipeirotikes-pites.blogspot.com 

βρήκαμε μία ακόμη συνταγή για την παραδοσιακή αλευρόπιτα, την οποία προτιμούν πάρα πολλοί επισκέπτες των Ζαγοροχωρίων και σκεφθήκαμε να σας ενημερώσουμε για να δοκιμάσετε να την φτιάξετε. 

Σύμφωνα λοιπόν με την δημοσίευση του προαναφερόμενου blog τα υλικά και ο τρόπος εκτέλεσης έχουν ως εξής:

Συστατικά
Για το μίγμα:
    * 16 κουταλιές αλεύρι
    * 2 φλυτζάνια του καφέ λάδι
    * αλάτι
    * 3 χτυπημένα αυγά
    * 1 ποτήρι γάλα
    * όσο νερό πάρει
    * τυρί φέτα

Για το άλειμα του ταψιού:
     * 4 κουταλιές σούπας ΦΥΤΙΝΗ

Για το τέλος:
     * 1 αυγό χτυπημένο με λίγο νερό
     * λίγη τριμμένη φέτα

Οδηγίες

1. Ανακατεύω πολύ καλά τα υλικά για το μίγμα (εκτός από τη φέτα) μέχρι να γίνει ομοιόμορφος χυλός. Έπειτα ρίχνω τη φέτα σε κομμάτια.
2. Αλείφω το ταψί με τη φυτίνη.
3. Ρίχνω το μίγμα στο ταψί και ραντίζω με το χτυπημένο αυγό.
4. Ψήνω στους 180 βαθμούς για τρία τέταρτα.

Γλυκό κυδώνι.

Σας έχουμε ήδη αναφέρει ότι στο χωριό μας, εκείνα τα χρόνια που είχε αρκετούς κατοίκους, υπήρχαν αρκετές κυδωνιές. Βέβαια κυδωνιές υπήρχαν και υπάρχουν και σε όλα τα Ζαγοροχώρια.Τέτοια εποχή μαζεύανε τα κυδώνια και οι νοικοκυρές έφτιαχναν γλυκό κυδώνι, για να έχουν στα σπίτια τους όλη τη χρονιά και να κερνούν τους επισκέπτες. Βλέπετε την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν τα ζαχαροπλαστεία και όλα τα γλυκά ήταν σπιτικά. Τα σπίτια μοσχομύριζαν από την γλυκιά μυρωδιά των κυδωνιών που έβραζαν. Δεν είναι όμως λίγες και σήμερα οι νοικοκυρές που φτιάχνουν σπιτικά γλυκά και μάλιστα κυδώνι. Για τις φίλες λοιπόν της σελίδας μας αλλά και τους φίλους, που ασχολούνται με τη μαγειρική και θέλουν να κάνουν γλυκό κυδώνι, βρήκαμε μία πολύ ωραία συνταγή στο i-diadromi.blogspot.com  την οποία και σας παραθέτουμε:

Υλικά

1 1/2 κιλό κυδώνια
1 1/2 φλ.νερό
1 1/2 κ. ζάχαρη
1/2 φλ. αμυγδαλόψιχα ασπρισμένη.
2 κουτ. χυμό λεμονιού.

Τρόπος παρασκευής
Ρίχνετε στην κατσαρόλα το νερό με τη ζάχαρη και τα βράζετε μέχρι να δέσει λίγο το σιρόπι.
Καθαρίζετε τα κυδώνια, τα κόβετε σε φέτες, τα βάζετε σε μια λεκάνη με νερό για να μη μαυρίσουν και κατόπιν τα κόβετε σε λεπτές λωρίδες.
Βάζετε σε κατσαρόλα νερό και, μόλις πάρει βράση, ρίχνετε το κυδώνι. Αφήνετε να βράσει για 3 λεπτά και το στραγγίζετε.
Προσθέτετε το κυδώνι στο κρύο σιρόπι, βάζετε τη κατσαρόλα στη φωτιά και τα βράζετε, μέχρι να δέσει καλά το σιρόπι. Ρίχνετε το χυμό λεμονιού, την αμυγδαλόψιχα και, αφού κρυώσει το γλυκό, το βάζετε σε αποστειρωμένο γυάλινο βάζο.

ΠΗΓΗ ΣΥΝΤΑΓΗΣ:  i-diadromi.blogspot.c

Προετοιμασίες για το Χειμώνα.

Σ΄ ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Ν. Έξαρχου με τίτλο "Το Ντομπρίνοβο", περιγράφεται συνοπτικά το τι γινόταν αυτή την εποχή στο  Ντομπρίνοβο, τα παλαιότερα χρόνια, όταν αυτό ήταν γεμάτο από κόσμο και ζωή. Γράφει λοιπόν ο Ν. Έξαρχος:

"Κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου, μόλις μπαίνει ο Νοέμβριος, το Ντομπρίνοβο παίρνει διαφορετική όψη. Οι γεωργικές εργασίες σταματούν, το σιτάρι, το κρασί, το λάδι και ο ζαϊρές για τα ζώα είναι αποθηκευμένα. Αρχίζουν να ετοιμάζουν τα τουρσιά. Γέμιζε κάθε σπίτι σχεδόν ολόκληρο βαρέλι με 40-50 κραμπουλάχανα (κραμβολάχανα), έριχναν αλάτι, νερό και μυρωδικά. Σ΄ ένα-δυο μήνες ήταν έτοιμη η αρμιά. Σ' άλλα βάζα (μικρότερα βαρελάκια), έβαζαν τομάτες άγουρες και πιπεριές με το ξύδι και το άλας. Επίσης με τις οκάδες ραμάτιαζαν τις κόκκινες πιπεριές. Κρεμούσαν τις αρμάδες στον ήλιο, για να τις φάνε το χειμώνα. Στο Ντομπρίνοβο είχαν πολλές κυδωνιές, με μεγάλη παραγωγή. Τα δωμάτια και τα σεντούκια μοσχοβολούσαν από τα κυδώνια όλο τον χειμώνα."

ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΝ ΠΗΡΑΜΕ ΑΠΌ:  nline.gr

Ζαγορίσια αλευρόπιτα.

Η αλευρόπιτα είναι μία γρήγορη και εύκολη πίτα, που γινόταν από παλιά σε όλα τα σπίτια του χωριού μας αλλά και σε όλα τα Ζαγοροχώρια. Χρησιμοποιώντας λίγο αλεύρι, δυο τρία αυγά, ελαιόλαδο και λίγο τυρί, η κάθε νοικοκυρά, μπορούσε, σε χρόνια δύσκολα και χρόνια ανέχειας, να ταΐσει  την οικογένεια ενώ ήταν το μόνο γρήγορο φαγητό, που μπορούσε να φτιάξει για κάποιους ξαφνικούς επισκέπτες και να βγει ασπροπρόσωπη. Βλέπετε εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε Delivery. Σήμερα, η αλευρόπιτα, δεν αποτελεί απλά ένα σπιτικό φαγητό αλλά έχει γίνει περιζήτητη σε όλα τα καταστήματα εστίασης της περιοχής. Νομίζω ότι δεν υπάρχει επισκέπτης των Ζαγοροχωρίων που να μη την έχει δοκιμάσει και να μην έχει μείνει ευχαριστημένος.

Μια πολύ καλή συνταγή της συγκεκριμένης πίτας βρήκα στη σελίδα www.netlife.gr

Για να δείτε τη συνταγή και να πειραματιστείτε στο σπίτι σας μπορείτε να πατήσετε εδώ.

Τροφές που ενδυναμώνουν τη μνήμη. Ένα ενδιαφέρον άρθρο για τους ηλικιωμένους κατοίκους των Ζαγοροχωρίων και όχι μόνο.

Επειδή στην περιοχή των Ζαγοροχωρίων ζούν αρκετοί ηλικιωμένοι άνθρωποι, οι οποίοι, λόγω της ηλικίας, πιθανόν  να αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη μνήμη τους, σας παραθέτουμε ένα ενδιαφέρον άρθρο που βρήκαμε στο epiruspost.gr, το οποίο αφορά τροφές που βοηθούν στην ενδυνάμωση της μνήμης. Τα στοιχεία βέβαια αυτά, καλό θα είναι να τα έχουμε υπόψη μας κι εμεις οι νεώτεροι.

Το σχετικό άρθρο λοιπόν έχει ως εξής:

Τροφές που ενδυναμώνουν τη μνήμη.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν σε σταδιακή εξασθένηση της μνήμης με βασικότερο από αυτούς την ηλικία. Με την πάροδο των ετών, τα κύτταρα του εγκεφάλου μας εκφυλίζονται σταδιακά και έτσι γερνώντας χάνουμε την άλλοτε δυνατή μας μνήμη.

Ένας άλλος βασικός παράγοντας ξαφνικής εξασθένησης της μνήμης είναι ο τραυματισμός στο κεφάλι. Ενδέχεται, ένα τραύμα στο οποίο δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία, να έχει επηρεάσει νευρώνες του εγκεφάλου μας και η μνήμη μας να χάνεται σταδιακά.

Τέλος, η συνηθέστερη αιτία απώλειας της μνήμης μας είναι η αυστηρή δίαιτα, όπου ξαφνικά στερούμε από τον οργανισμό μας πολύτιμα θρεπτικά συστατικά με αποτέλεσμα να ψάχνουμε για ώρες που είχαμε παρκάρει το πρωί... Δείτε ποιες τροφές θα ενδυναμώσουν σημαντικά τη μνήμη σας-και καλού κακού, σημειώστε τις για να τις θυμάστε...

Στο Ηλιοχώρι βρήκαμε αγριογούρουνο κοκκινιστό και λαγό στιφάδο.

Όπως σας έχουμε ενημερώσει με προηγούμενο άρθρο μας, στο Ηλιοχώρι Ζαγορίου λειτουργεί  το  καφενείο - ταβέρνα με την επωνυμία ΟΙ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕΣ.

Την Κυριακή το μεσημέρι, επιστρέφοντας από την πεζοπορία μας στους  πανέμορφους καταρράκτες της «Μπάλτα Ντι Στρίγκα» κι αφού ξεκουραστήκαμε κάτω από τον τεράστιο πλάτανο στο μεσοχώρι, αποφασίσαμε να πάμε για φαγητό στη μοναδική ταβέρνα του χωριού.

Στο χώρο του καταστήματος, ο οποίος έχει διαμορφωθεί πολύ όμορφα, έκαιγε το τζάκι. Καθίσαμε σ΄ ένα τραπέζι δίπλα απ’ αυτό  για να απολαμβάνουμε τη θαλπωρή του.  Η παρέα ήθελε να πιούμε μπύρες και μαζί μ΄ αυτές ήρθαν στο τραπέζι και τα  ορεκτικά. Τυρί φέτα με λαδορίγανη, μανιτάρια και φασόλια γίγαντες στο φούρνο. Να σημειώσουμε εδώ ότι τα φασόλια ήταν από τους κήπους του χωριού και ήταν νοστιμότατα. Εξαφανίσθηκαν από τις πιατέλες στο άψε-σβήσε.
Ακολούθησαν οι πιατέλες με το κοκκινιστό αγριογούρουνο, το λαγό στιφάδο και την χοιρινή τηγανιά.

Ήταν όλα καλομαγειρεμένα και νοστιμότατα. Δεν έμεινε τίποτε στις πιατέλες και όταν λέμε τίποτε κυριολεκτούμε αφού και τα κόκαλα ακόμη τα δώσαμε και τα έφαγε η Ήρα, το λυκόσκυλο που είχαμε μαζί μας, το οποίο μας περίμενε υπομονετικά στην αυλή του καταστήματος.

Αφού λοιπόν απολαύσαμε την καταπράσινη  φύση του Ηλιοχωρίου, την πεζοπορία, το υπέροχο τοπίο στους καταρράκτες και καλύψαμε πλήρως και τις διατροφικές μας ανάγκες, πήραμε το δρόμο της επιστροφής, έχοντας φορτίσει πλήρως τις μπαταρίες μας  για να αντεπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις της εβδομάδας που διανύουμε.
Τέλος θα ήθελα να συστήσω σε όποιον επισκεφθεί στο μέλλον το Ηλιοχώρι κι εφόσον θα είναι τυχερός και βρει στην ταβέρνα του χωριού αγριογούρουνο και λαγό στιφάδο, να τα δοκιμάσει οπωσδήποτε.

Τα "Παστάλια" τα χρησιμοποιούσαν οι νοικοκυρές στο Ηλιοχώρι για να κάνουν διάφορα φαγητά!

Τα «Παστάλια» είναι φασολάκια κόκκινα, που όταν είναι φρέσκα, τα περνάμε σε χοντρή κλωστή και τα αφήνουμε σε μέρος σκιερό ώστε να ξεραθούν.
Οι νοικοκυρές στο χωριό μας, χρησιμοποιώντας τα «παστάλια», έφτιαχναν διάφορα φαγητά κι ένα από αυτά ήταν με ρύζι στον φούρνο.

Για το φτιάξιμο του συγκεκριμένου φαγητού απαιτούνται τα παρακάτω υλικά:

1 αρμάθα Παστάλια (περ.700 γρ.)
2 φλιτζάνια ρύζι (καρολίνα)
2 κρεμμύδια ολόκληρα
Λάδι
Αλάτι
Πιπέρι

Εκτέλεση:
Βάζουμε από το βράδυ της προηγούμενης μέρας τα ξερά φασολάκια σε νερό.
Το πρωί τα ξεπλένουμε 2-3 φορές πολύ καλά και στην συνέχεια τα τοποθετούμε σε μια κατσαρόλα για να τα βράσουμε. Μαζί τους ρίχνουμε και τα κρεμμύδια (ολόκληρα).
Αφού τα βράσουμε καλά, τ’ αδειάζουμε σ’ ένα ταψί και προσθέτουμε το ρύζι, το νερό (επί 3 όσα φλιτζάνια ρύζι βάλουμε), το λάδι και το αλατοπίπερο.
Τα ψήνουμε στον φούρνο μέχρι το φαΐ να πιει το νερό του.  

ΠΗΓΗ:  iliochori.eu

Πέστροφα ψητή.

Η Πέστροφα (salmo trutta), ένα ψάρι που βρίσκεται στα ποτάμια της χώρας μας, ανήκει στην οικογένεια των σολομονιδών και θεωρείται σαν ένα από τα πιο γευστικά και θρεπτικά ψάρια.
Στην περιοχή του χωριού μας συναντάτε κυρίως στον Αώο ποταμό αλλά και στον «Ρισινίτη», τον παραπόταμο του Αώου που βρίσκεται ανάμεσα στο χωριό μας και την Λάιστα.
Μια απλή αλλά πολύ νόστιμη συνταγή για να ψήσουμε τις πέστροφες μας δίνει η Έφη Γρηγοριάδου στο βραβευμένο βιβλίο της με τίτλο «Εδεσματολόγιο Βλάχων», εκδόσεις «Κοχλίας».

Υλικά
1-2 πέστροφες μεγάλες, λίγο λάδι, 1 λεμόνι (το χυμό του), αλάτι, πιπέρι, μαϊντανό ψιλοκομμένο

Εκτέλεση

Καθαρίζουμε τα ψάρια από τα λέπια και τα εντόσθια. Τα αλατίζουμε και τα αφήνουμε να στραγγίσουν καλά. Στη συνέχεια τα αλείφουμε με το λάδι και τα σχίζουμε απ’ τα πλάγια κάθετα ανοίγοντας τα στα δύο. Τα τοποθετούμε στη σχάρα
και τα ψήνουμε σε χαμηλή φωτιά και απ’ τις δυο πλευρές. Αφού ψηθούν, τα τοποθετούμε σε μεγάλη πιατέλα, τα περιχύνουμε με λαδολέμονο και τα πασπαλίζουμε με λίγο πιπέρι και μαϊντανό.

ΠΗΓΗ:   iliochori.eu