Προστασία του εθνικού πάρκου Βόρειας Πίνδου

Η ευαισθητοποίηση των μικρών μαθητών, για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και ειδικότερα του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου, αποτελεί μία από τις προτεραιότητες του Φορέα Διαχείρισης Εθνικών Δρυμών Βίκου-Αώου και Πίνδου.Για τον λόγο αυτό, από το 2007 πραγματοποιούνται διάφορες δράσεις περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης, στα έξι Κέντρα Πληροφόρησης του Εθνικού Πάρκου, όπου οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν ενημερωτικές προβολές για την προστατευόμενη περιοχή, να συμμετέχουν σε δραστηριότητες στους χώρους των Κέντρων, καθώς και σε επετειακές εκδηλώσεις που υλοποιούνται κάθε χρόνο, όπως η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, η Πανευρωπαϊκή Γιορτή Πουλιών, η Παγκόσμια Ημέρα Νερού κ.ά.Κατά το ακαδημαϊκό έτος 2010-2011, υλοποιήθηκε πιλοτικά πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης, με στόχο την προβολή της προστατευόμενης περιοχής, αλλά και την περιβαλλοντική ενημέρωση και εκπαίδευση των μικρών μαθητών, στο πλαίσιο του οποίου πραγματοποιήθηκαν πάνω από 50 επισκέψεις σε σχολεία όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης της περιοχής του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου, αλλά και της ευρύτερης περιοχής των Ιωαννίνων και Γρεβενών.Το συγκεκριμένο πρόγραμμα, που έγινε αποδεκτό με ενθουσιασμό από το σύνολο των μαθητών και των εκπαιδευτικών, περιελάμβανε επισκέψεις στους χώρους των σχολείων, των Συμβούλων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Ενημέρωσης, καθώς και των ξεναγών υπαλλήλων των Κέντρων Πληροφόρησης, παρουσίαση της προστατευόμενης περιοχής του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου, προβολή - παρουσίαση των σημαντικότερων ειδών χλωρίδας και πανίδας του πάρκου και Περιβαλλοντικά Παιχνίδια.Ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικών Δρυμών Βίκου-Αώου και Πίνδου, σχεδιάζει τη συνέχιση του συγκεκριμένου έργου με ανάλογες δράσεις και για το νέο ακαδημαϊκό έτος 2011 - 2012, έχοντας ως βασικό σκοπό την ενημέρωση των μαθητών και την ευαισθητοποίησή τους σε θέματα φυσικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος και ιδιαίτερα σε αυτά που αφορούν στην περιοχή του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου. Οι ανεπανάληπτες φυσικές ομορφιές, η πολύχρονη ιστορία, η παράδοση και ο πολιτισμός, που διαθέτει η περιοχή, απαιτούν σεβασμό και προστασία, ιδιαίτερα από τους νέους, στους οποίους άλλωστε και ανήκουν οι πολύτιμοι αυτοί πόροι.

ΠΗΓΗ: http://epirusgate.blogspot.com/

Εξερευνώντας το Βιότοπο της Καφέ Αρκούδας

Την υλοποίηση προγραμμάτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης με σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο νομό Γρεβενών σχεδίασε και υλοποιεί η «Καλλιστώ», στο πλαίσιο του προγράμματος LIFE Pindos-Grevena «Εφαρμογή δράσεων διαχείρισης για την προστασία της καφέ αρκούδας και του οικοτόπου προτεραιότητας μαύρης πεύκης».

Τα προγράμματα αυτά, τα οποία μπορεί να είναι πολυήμερα ή μονοήμερα, έχουν ως βασικό στόχο την εξοικείωση των μαθητών με το φυσικό περιβάλλον του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου καθώς και με το είδος σύμβολο της περιοχής τους, την αρκούδα. Ιδιαίτερα τα πολυήμερα προγράμματα, που έχουν σχεδιαστεί με σκοπό να συνδυάσουν την τυπική με την εμπειρική μάθηση, έχουν ως βασικό στόχο την ενεργό εμπλοκή των μαθητών και σε ζητήματα διαχείρισης των περιοχών αυτών.

Μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες, οι μαθητές καλούνται μεταξύ άλλων να αποτυπώσουν τα περιβαλλοντικά προβλήματα της περιοχής τους και να προτείνουν συγκεκριμένες διαχειριστικές δράσεις. Για την αποτελεσματικότερη υλοποίηση των παραπάνω προγραμμάτων, η «Καλλιστώ», σε συνεργασία με το ΚΠΕ Γρεβενών δημιούργησε μία πρωτότυπη ψηφιακή εκπαιδευτική εφαρμογή, που απευθύνεται τόσο στους μαθητές και τους δασκάλους τους που θα παρακολουθήσουν τα προγράμματα, όσο και σε οποιονδήποτε επιθυμεί να γνωρίσει το νομό Γρεβενών.

Η αρκούδα-οδηγός, διασχίζοντας το νομό σας ταξιδεύει μέσα από τις τέσσερις εποχές, στα Μαστοροχώρια, τον Ποταμό Βενέτικο, τη Βάλια Κάλντα, τον Ορλιακα, το Σμόλικα και τη Βασιλίτσα. Το συγκεκριμένο υλικό θα παραχωρηθεί σε κάθε σχολείο που θα λάβει μέρος στα παραπάνω προγράμματα, ενώ μπορεί κάποιος να κατεβάσει την εφαρμογή και από την ιστοσελίδα του προγράμματος στην παρακάτω διεύθυνση: http://www.pindoslife.gr/.

Καφέ αρκούδα (Ursus arctos)

Η αρκούδα εμφανίστηκε πριν από 35 εκατ. χρόνια και κατάφερε να προσαρμοστεί από τις παγωμένες τούνδρες της Αλάσκας και τις στέπες της Ασίας έως τα ζεστά μεσογειακά δάση της νότιας Ευρώπης.

Μέχρι το 15ο αιώνα, η κατανομή της αρκούδας κάλυπτε σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο, αλλά από το 19ο αι. και μετά, ο πληθυσμός της μειώνεται δραματικά, λόγω του κυνηγιού και της καταστροφής των φυσικών βιοτόπων εξάπλωσής της. Σήμερα, στην Ευρώπη η καφέ αρκούδα ζει σε κάποιες χώρες με μικρούς πληθυσμούς που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους. Θεωρείται πλέον και νομικά είδος υπό εξαφάνιση στη δυτική, την κεντρική και τη νότια Ευρώπη. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ισπανία ο συνολικός αριθμός τους δεν ξεπερνά τις 200.

Στην Ελλάδα υπολογίζονται ότι υπάρχουν γύρω στις 150, σχηματίζοντας δύο μικρούς πληθυσμούς στις πιο απόμερες περιοχές της οροσειράς της Πίνδου και της Ροδόπης, οι οποίοι αποτελούν τους μεγαλύτερους πληθυσμούς σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αν και είναι παμφάγο ζώο, δείχνει σαφή προτίμηση στις φυτικές τροφές και ιδιαίτερα στα άγρια φρούτα, τις ρίζες και τα μανιτάρια. Επίσης της αρέσει πολύ το μέλι. Το διαιτολόγιό της περιλαμβάνει ακόμη έντομα, αμφίβια και κτηνοτροφικά ζώα.

Η αρκούδα δεν είναι εκ φύσεως επιθετική, αλλά μπορεί να επιτεθεί σε περίπτωση που νιώσει κίνδυνο για την ίδια και κυρίως για τα μικρά της. Ζει σε μεικτά ή αμιγή δάση δρυός, οξιάς και κωνοφόρων (πεύκης, ελάτης κ.ά) της ορεινής και της ημιορεινής ζώνης. Είναι ζώο μοναχικό και κινείται κυρίως το ξημέρωμα, το σούρουπο και το βράδυ, ώρες που τις προσφέρουν μεγαλύτερη ασφάλεια, καθώς δεν συμπίπτουν με ανθρώπινες δραστηριότητες.Ευκίνητη παρά τον όγκο της, μπορεί να σκαρφαλώνει σε δέντρα, καθώς και να στέκεται στα πίσω πόδια της ανιχνεύοντας καλύτερα το χώρο γύρω και τρομάζοντας με το μέγεθός της κάθε υποψήφιο εχθρό.

Γενικά είναι μοναχικό ζώο. Το αρσενικό και το θηλυκό συναντώνται μόνο στα τέλη της άνοιξης με αρχές του καλοκαιριού για να ζευγαρώσουν. Στις αρχές του χειμώνα αποτραβιέται σε προφυλαγμένα μέρη, όπως σε κοιλότητες βράχων, κουφάλες μεγάλων δένδρων και κάτω από ρίζες μεγάλων δένδρων. Εκεί πέφτει σε λήθαργο, μειώνοντας τις λειτουργίες του σώματός της για 4-5 μήνες. Κατά την περίοδο αυτή τρέφεται από το λίπος που είχε μαζέψει στους ιστούς της όσο ήταν δραστήρια. Μετά από κυοφορία 7-9 μηνών, το θηλυκό σε ληθαργική κατάσταση το γεννά ένα ή δύο μικρά. Κατά τη γέννησή τους τα μικρά αρκουδάκια είναι γυμνά και τυφλά, και ζυγίζουν μόλις 300-500 γραμμάρια. Τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής τους ακολουθούν παντού τη μητέρα τους, που τα φροντίζει με προσήλωση.

Το παράνομο κυνήγι και η θανάτωση από πρόθεση αποτελούν την κύρια απειλή εξαφάνισης του είδους στην Ελλάδα. Αν και το κυνήγι του είδους απαγορεύεται από την νομοθεσία από το 1969 υπολογίζεται ότι 15-20 αρκούδες θανατώνονται ετησίως από ασυνείδητους.

Παράλληλα η διάνοιξη δρόμων, η κατασκευή φραγμάτων και η δημιουργία τουριστικών εγκαταστάσεων αλλοιώνουν, υποβαθμίζουν και κατακερματίζουν τους βιότοπους εξάπλωσης του είδους .

Το μόνο ενθαρρυντικό είναι ότι στην Ελλάδα έχει περιοριστεί το φαινόμενο της "αρκούδας χορεύτριας".

Το 1994 το WWF Ελλάς μαζί με τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ και την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης ξεκίνησαν το πρόγραμμα ΑΡΚΤΟΣ, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Γεωργίας και με συγχρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στόχος του είναι η διατήρηση βιώσιμων πληθυσμών της καφέ αρκούδας στην Ελλάδα, η εξασφάλιση της επικοινωνίας των υποπληθυσμών της σε έναν ευρύτερο γεωγραφικό χώρο και η οριστική λύση του προβλήματος της παράνομης κατοχής και εκμετάλλευσης του είδους.

Το πρόγραμμα ΑΡΚΤΟΣ δεν στοχεύει να κατοχυρώσει την αποκλειστική χρήση των ορεινών μας χώρων από την αρκούδα.

Η ιστορία των ελληνικών ορεινών οικοσυστημάτων δείχνει ότι η άγρια ζωή μπορεί να συνυπάρξει με την ανάπτυξη, αρκεί οι ανθρώπινες δραστηριότητες να έχουν ως μέτρο τις δυνατότητες και τους περιορισμούς που επιβάλλει η φύση.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Επιστημονικό όνομα:	Ursus Arctos
Κοινό όνομα:	Καφέ Αρκούδα
Περιγραφή:	Το χρώμα του τριχώματος ποικίλλει στις αποχρώσεις του καφέ, ανάλογα με την ηλικία, το φύλο του ζώου, αλλά και το περιβάλλον
Ύψος:	Το ύψος του ενήλικου ατόμου στον τράχηλο (η μικρή καμπούρα στην πλάτη της αρκούδας) φτάνει τα 1,10μ., ενώ το συνολικό μήκος από την άκρη της μύτης έως την ουρά κυμαίνεται από 1,70 έως 2,20μ.
Βάρος:	110-250 κιλά το αρσενικό και 70 -120 το θηλυκό Οι διακυμάνσεις οφείλονται στην εποχιακή εναπόθεση λίπους
Βιότοπος:	Δάση οξιάς, δρύος, μαυρόπευκου, ελάτης σε υψόμετρο 800-2000μ.
Κύριες απειλές:	Παράνομο κυνήγι, καταστροφή βιοτόπου

ΠΗΓΗ:  www.wwf.gr

Αγριόγιδο (Rupicapra rupicapra balcanica)

Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχουν δεκαπέντε μικροί πληθυσμοί, διάσπαρτοι στη Β. και Ν. Πίνδο, στον Όλυμπο, στη Ρούμελη, στη Ροδόπη και σε ορισμένα ακόμα βουνά των συνόρων.

Τα αγριόγιδα απαντώνται συνήθως σε κοπάδια των 5-15 ατόμων αλλά τα αρσενικά ζουν μόνα τους, εκτός από την περίοδο της αναπαραγωγής. Εκτιμάται ότι ο συνολικός αριθμός του στην Ελλάδα δεν ξεπερνά πλέον τα 500 άτομα.

Η εξαφάνιση αρκετών πληθυσμών αγριόγιδου από τα ελληνικά βουνά και η δραματική συρρίκνωση όλων των υπολοίπων οδήγησαν την πολιτεία στην απαγόρευση του κυνηγιού του. Ωστόσο, ακόμα και σήμερα το παράνομο κυνήγι παραμένει η κυριότερη απειλή για το είδος. Σε αυτό συμβάλλουν η ουσιαστικά ανύπαρκτη φύλαξη των βιοτόπων του, τα προβλήματα ή η έλλειψη φορέων διαχείρισης και ειδικών επιστημόνων και φυλάκων στις προστατευόμενες περιοχές όπου απαντάται, η συχνή οριοθέτηση των καταφυγίων άγριας ζωής χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι οικολογικές απαιτήσεις του είδους αλλά και η διάνοιξη ορεινού οδικού δικτύου ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές, με αποτέλεσμα να διευκολύνεται πολύ η προσέγγιση των λαθροκυνηγών.

Σοβαρές είναι και οι απειλές που προέρχονται από την καταστροφή και την υποβάθμιση καίριων σημείων του βιότοπου του ζώου από ορισμένες ανθρώπινες δραστηριότητες όπως το μότο κρός κλπ.

Το γεγονός ότι οι πληθυσμοί του αγριόγιδου στη χώρα μας είναι όχι μόνο λιγοστοί, αλλά και μικροί σε αριθμό ατόμων, εγκυμονεί κινδύνους γενετικής αποδυνάμωσής τους. Η απουσία επικοινωνίας και ανταλλαγής γονιδίων μεταξύ αυτών των πληθυσμών μειώνει τις πιθανότητες επιβίωσης του είδους στο απώτερο μέλλον. Ταυτόχρονα, σενάρια για εισαγωγή στη χώρα μας ατόμων από άλλες περιοχές εμπεριέχουν πάντα τον κίνδυνο της γενετικής αλλοίωσης.

Το WWF Ελλάς θεωρεί πως η προστασία ενός είδους ή μιας περιοχής προϋποθέτει επιστημονική γνώση. Για αυτό το λόγο ξεκινήσαμε πραγματοποιώντας μία μελέτη του πληθυσμού της περιοχής και προωθώντας την στους φορείς της περιοχής. Επίσης συμβάλλουμε ενεργά στην προσπάθεια να τηρηθεί η απαγόρευση του κυνηγιού στην περιοχή του Εθνικού Πάρκου αλλά και στην αποτροπή της υποβάθμισης του βιοτόπου του ζώου.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Επιστημονικό όνομα:	Rupicapra rupicapra balcanica
Κοινό όνομα:	Αγριόγιδο
Περιγραφή:	Το χειμώνα το τρίχωμα του σώματός του είναι σκούρο καφέ, σχεδόν μαύρο, ενώ το καλοκαίρι είναι ανοιχτόχρωμο. Στο κεφάλι ξεχωρίζουν οι σκουρόχρωμες λωρίδες που ξεκινάνε από τα κέρατα και φτάνουν στα ρουθούνια του ζώου (μία σε κάθε πλευρά). Και τα δύο φύλα φέρουν κέρατα, σχεδόν ίδιου μεγέθους, που είναι όρθια και γυριστά προς τα πίσω, σαν αγκίστρια. Τρέφεται με πόες, ενώ το χειμώνα συμπληρώνει τη διατροφή του με φύλλα, βελόνες κωνοφόρων, μπουμπούκια, κλαδάκια και λειχήνες.

ΠΗΓΗ:  www.wwf.gr

O AΡΚΤΟΥΡΟΣ συμμετέχει στο 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης κι αναρωτιέται πόσο τυχερό μπορεί να είναι ένα αιχμάλωτο ζώο?

Η απάντηση δίνεται στην προβολή του ντοκιμαντέρ «Ένας τυχερός ελέφαντας» (“ One lucky elephant ”) σε σκηνοθεσία της Λίσα Λίμαν, που θα προβληθεί στο πλαίσιο του 13^ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Που καταλήγει ένας ελέφαντας μετά τη θητεία του στο τσίρκο; 16 χρόνια πέρασαν από τότε που ο διευθυντής τσίρκου, κ. David Balding , υιοθέτησε τη Φλώρα-ένα ορφανό ελεφαντάκι από την Αφρική-το οποίο μεγάλωσε ως μέλος της οικογένειάς του και μετατράπηκε σε αστέρι του σόου του. Όσο η Φλώρα πλησιάζει στην ενηλικίωση, ο ανάδοχός της συνειδητοποιεί ότι δεν τη χαροποιεί η συμμετοχή στα σόου. Εν τέλει, ο David πρέπει να αντιμετωπίσει τη «σκληρή» αλήθεια  και το γεγονός ότι το τσίρκο δεν είναι ο κατάλληλος χώρος για τη Φλώρα. Αντιθέτως, χρειάζεται να συνυπάρχει με άλλους ελέφαντες. Ο δρόμος επανένταξης της Φλώρας, ωστόσο, είναι ένα δύσκολο και συναισθηματικό ταξίδι το οποίο εξετάζει τους δεσμούς τους με απρόβλεπτους τρόπους. Εδώ και 10 χρόνια,  Ένας Τυχερός Ελέφαντας εξερευνά τις συνέπειες της αιχμαλωσίας άγριων ζώων διατηρώντας στην καρδιά του την ευαίσθητη ιστορία αγάπης που έζησε. Η παραγωγή ολοκληρώθηκε το 2010 και είχε διάρκεια 10 χρόνια ( www.oneluckyelephant.com ).

Ο Τυχερός Ελέφαντας προβάλλεται τη Δευτέρα 14 Μαρτίου στις 20:00 μμ, στο Ολύμπιον και την Τρίτη 15 Μαρτίου στις 17:30 μμ. στην αίθουσα Σταύρος Τορνές. Και τις δύο προβολές θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό με συντελεστές του ντοκιμαντέρ αλλά και  του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ προκειμένου η συζήτηση να εμβαθύνει στα ζητήματα των αιχμάλωτων άγριων ζώων και της σκληρής τους ζωής, στα τσίρκα, στους ζωολογικούς κήπους, στις μόνιμες εκθέσεις ή σε πλανόδια θεάματα.

Το κοινό θα κληθεί να συμμετάσχει ενεργά στην καμπάνια του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ για τη βελτίωση της νομοθεσίας αλλά και των συνθηκών διαβίωσης άγριων ζώων σε αιχμαλωσία, υποστηρίζοντας το Υπόμνημα παρατηρήσεων και προτάσεων που ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ πρόσφατα κατέθεσε στα Υπουργεία Περιβάλλοντος και Αγροτικής Ανάπτυξης καθώς και τη δημοσίευση σχετικής έρευνας που δημοσιοποίησε πρόσφατα ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ και το END CAP για τα αιχμάλωτα ζώα. (το πλήρες υλικό υπάρχει διαθέσιμο εδώ).

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΑ ΑΓΡΙΑ ΖΩΑ

Xιλιάδες άγρια ζώα ζουν αιχμάλωτα και αποτελούν αντικείμενο οικονομικής ή τουριστικής εκμετάλλευσης από ιδιώτες και άλλους φορείς, σε Ζωολογικούς Κήπους, Τσίρκα, Εκθέσεις και Ιδιωτικές Συλλογές, Εκτροφεία.

Στην Ευρώπη, ο επίσημος αριθμός είναι 2.000.000 αιχμάλωτα ζώα, ενώ ανεπίσημα υπολογίζονται σε διπλάσια.

Το παράνομο εμπόριο άγριων ζώων αποτελεί το τρίτο σε τζίρο παράνομο εμπόριο στον κόσμο –μετά από αυτό των όπλων και των ναρκωτικών.

Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ διεκδικεί:

1.       Την απαγόρευση θεαμάτων με άγρια  ζώα στην Ελλάδα.

2.       Την καθολική απαγόρευση λειτουργίας δελφιναρίων.

3.       Την απαγόρευση δημόσιων επιδείξεων με άγρια ζώα από         πλανόδιους.

4.       Την τροποποίηση της νομοθεσίας σχετικά με εγκαταστάσεις Ζωολογικών Κήπων ώστε να εξασφαλίζεται η ευζωία των ζώων.

5.       Την ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας στην εθνική νομοθεσία.

6.       Τη δημιουργία μηχανισμού αδειοδότησης, ελέγχου και επιθεωρήσεων για τις εγκαταστάσεις όπου διαβιούν άγρια ζώα.

7.       Βελτίωση της νομοθεσίας για τα εκτροφεία ζώων.

8.       Αλλαγή χρήσης για τους Δημοτικούς Ζωολογικούς Κήπους σε Καταφύγια Κατασχεμένων Αιχμάλωτων Ζώων.

Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ καλεί την Πολιτεία να δραστηριοποιηθεί σε θέματα αιχμάλωτων ζώων με θωράκιση και εφαρμογή του νομοθετικού πλαισίου αλλά και τους πολίτες με καταγγελίες των παραβάσεων που διαπιστώνουν σε επισκέψεις τους στους χώρους αυτούς.

Η πεποίθησή μας είναι ότι τα άγρια ζώα ανήκουν στο φυσικό τους περιβάλλον και όχι σε ανθρώπινες εγκαταστάσεις.

Η βιοποικιλότητα απειλείται και μαζί της η ζωή του πλανήτη.

ΠΗΓΗ:  www.arcturos.gr

1η Συνάντηση προέδρων Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων περιοχών.

Πρόεδροι των Φορέων Διαχείρισης των Προστατευόμενων Περιοχών συναντήθηκαν στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011 σε αίθουσα συνεδριάσεων του Τμήματος Χημείας  του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Στη συνάντηση:

• ομόφωνα εκφράστηκε η αγωνία για τις πιέσεις που δέχονται οι προστατευόμενες περιοχές σε ότι αφορά τη διαχείριση και προστασία του περιβάλλοντος της περιοχής ευθύνης τους.
• διαπιστώθηκαν σοβαρές καθυστερήσεις στη χρηματοδότηση πολλών Φ.Δ. και στην παροχή καθοδήγησης για την αντιμετώπιση σοβαρών προβλημάτων από την Κεντρική Διοίκηση.
• συζητήθηκαν και διατυπώθηκαν προτάσεις για θέματα όπως α) προώθηση Π.Δ. για τις περιοχές, β) ανασύνθεση των Δ.Σ. των Φ.Δ. μετά το Νόμο «Καλλικράτης», γ)διευθέτηση θεμάτων για παραχώρηση κτιρίων και εξοπλισμού στους Φ.Δ., δ) αναβάθμιση – ενίσχυση των αρμοδιοτήτων εποπτείας εκ μέρους των Φ.Δ. στις περιοχές ευθύνης τους.
• εκφράστηκε  αποφασιστικότητα για την ανάληψη των απαραίτητων ενεργειών για την επιτυχή λειτουργία του θεσμού των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών.

Στην συνάντηση αποφασίστηκε η σύσταση μιας συντονιστικής επιτροπής των Προέδρων των Φ.Δ. προστατευόμενων περιοχών, η οποία  θα αναλάβει να πραγματοποιήσει κύκλο επαφών με τις υπηρεσίες και την πολιτική ηγεσία του Υ.Π.Ε.Κ.Α. και των συναρμόδιων υπουργείων.

Οι Πρόεδροι των Διοικητικών Συμβουλίων των Φορέων Διαχείρισης

1. Δέλτα Αξιού-Λουδία-Αλιάκμονα
2. Δέλτα Νέστου Βιστωνίδας Ισμαρίδας,
3. Εθνικού Δρυμού Οίτης
4. Εθνικού Δρυμού Ολύμπου
5. Εθνικού Δρυμού Πρεσπών
6. Εθνικού Δρυμού Σαμαριάς
7. Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου Βορείων Σποράδων
8. Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου
9. Εθνικού Πάρκου Δέλτα Έβρου
10. Λίμνης Κερκίνης,
11. Λίμνης Παμβώτιδας
12. Λιμνοθάλασσας Μεσολογγίου
13. Λιμνών Κορώνειας-Βόλβης
14. Παρνασσού
15. Οροσειράς Ροδόπης
16. Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς
17. Στενών & Εκβολών ποταμών Αχέροντα & Καλαμά

Κίνδυνοι και απειλές για το Εθνικό Πάρκο της Βόρειας Πίνδου!

Η σταδιακή εγκατάλειψη των καλλιεργειών και η ερήμωση της υπαίθρου, μετά τον πόλεμο, είχε ως αποτέλεσμα την έναρξη μιας πορείας ανόρθωσης των δασικών οικοσυστημάτων στη Β. Πίνδο. Το δεδομένο αυτό, όμως, ανατράπηκε, όταν άρχισε η εντατική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, με διανοίξεις δρόμων, εντατικές υλοτομίες, κακή διαχείριση των υδατικών πόρων και χρήση βαρέων μηχανημάτων.

Σήμερα, η περιοχή της βόρειας Πίνδου και το Εθνικό Πάρκο, αντιμετωπίζουν απειλές που ενδεχομένως στα επόμενα χρόνια κινδυνεύουν να αλλοιώσουν δραματικά τη φυσιογνωμία της, αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα και βάση σχεδίου. Οι σημαντικότερες απειλές φαίνεται να είναι :

Λύματα- απορρίμματα

Τοξικές ουσίες που χρησιμοποιούνται ή απελευθερώνονται από προϊόντα οικιακής χρήσης (απορρυπαντικά, γεωργικά φάρμακα, ορυκτέλαια), μολύνουν τα πόσιμα επιφανειακά ύδατα. Εξάλλου, τα απορρίμματα που βρίσκονται εκτεθειμένα σε ανοιχτούς χώρους, αποτελούν πόλο έλξης της άγριας πανίδας, που προσαρμόζει τις συνήθειές της σε κατώτερης ποιότητας τροφικές πηγές και εθίζεται στη λήψη ανθρωπογενούς τροφής. Εξαιτίας της προσέγγισής τους σε κατοικημένες περιοχές υπάρχει αυξημένος κίνδυνος άμεσης θανάτωσής τους από λαθροθήρες ή παραγωγούς που έχουν υποστεί ζημιές και καταστροφές. Τέλος, καθόλου αμελητέος δεν είναι ο κίνδυνος από μολυσματικές ασθένειες (ηπατίτιδα), που απειλεί τους κατοίκους των οικισμών, αφού τα σημεία απόρριψης βρίσκονται σχεδόν πάντα εντός της οικιστικής ενότητας. Σήμερα υπολογίζεται ότι υπάρχουν πάνω από 1600 παράνομες χωματερές σήμερα στη χώρα μας. Αντιμετώπιση: προς το παρόν καμμία. Σχέδιο αντιμετώπισης, του προβλήματος αναμένεται να ενταχθεί στο διαχειριστικό σχέδιο του Εθνικού Πάρκου.

Οδικό δίκτυο και μεγάλα έργα υποδομής

Το ιδιαίτερα πυκνό δασικό οδικό δίκτυο (που εξυπηρετεί κυρίως τη δασική εκμετάλλευση) επηρεάζει τη φυσικότητα και τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος. Εξαιτίας του, παρατηρούνται ήδη σε πολλά σημεία του δάσους και του ανάγλυφου φαινόμενα κατολίσθησης και διάβρωσης, διάσπαση της δομής του δάσους, απώλεια δασικής γης, ενώ η όχληση στην πανίδα και η ανεξέλεγκτη κυκλοφορία και πρόσβαση τροχοφόρων είναι οι συνεπακόλουθες αρνητικές συνέπειες . Παράλληλα οι εκσκαφές, οι εκχερσώσεις και τα μπαζώματα, δημιουργούν φυσικά εμπόδια και αλλοιώνουν την αισθητική του τοπίου. Το φαινόμενο αυτό γίνεται εντονότερο όταν το δίκτυο περνά μέσα από διάσελα, ράχες ή κοίτες ποταμών, δηλαδή σημεία πρόσβασης σε βασικές τροφικές πηγές για την αρκούδα και τα άλλα μεγάλα θηλαστικά.

Τέλος οι μεγάλοι οδικοί άξονες (π.χ. Εγνατία Οδός) και τα ΥΗΕ (υδροηλεκτρικά έργα) συνεχίζουν να απειλούν την συνεκτικότητα και την φυσική ακεραιότηατ του Πάρκου.

Αντιμετώπιση: συγκεκριμένη ρύθμιση της δασικής νομοθεσίας επιτρέπει πλέον την ελεγχόμενη χρήση του δασικού οδικού δικτύου κατά την χειμερινή περίοδο με την τοποθέτηση μπαρών. Εχουν βελτιωθεί σημαντικά τα περιβαλλοντικά κριτήρια κατασκευής της Εγνατίας Οδού στο τμήμα Ιωάννινα-Γρεβενά. Παράλληλα γίνονται ενστάσεις και συνεχείς παρακολούθηση (κυρίως από τις ΜΚΟ) των σχεδιαζόμενων ΥΗΕ. Πρόσφατα με παρέμβαση και της «ΚΑΛΛΙΣΤΩ» ακυρώθηκε η κατασκευή υδροηλεκτρικού σταθμού στην περιοχή του ΔΔ Μικρολίβαδου ΝΔ της Βάλια Κάλντα.

Δασικές εργασίες

Η εντατική δασική εκμετάλλευση (εγκατάσταση εργοταξίων, έντονη εκμηχάνιση, πολυάριθμα συνεργεία υλοτομιών) που ακολουθήθηκε για πολλές δεκαετίες, υποβαθμίζει το δασικό οικοσύστημα και προκαλεί σημαντική όχληση στην πανίδα. Σήμερα, οι πρακτικές που αντιμετωπίζουν το δάσος ως πηγή παραγωγής πρώτης ύλης ξυλείας, αναθεωρούνται. Το δάσος πλέον αρχίζει να προσεγγίζεται ως λειτουργικό και ζωντανό οικοσύστημα ενώ οι αρμόδιες αρχές επεξεργάζονται νέο σχέδιο προδιαγραφών για τις δασικές διαχειριστικές μελέτες. Ωστόσο η ενσωμάτωσή τους στη δασοκομία δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί ενώ μεγάλο πρόβλημα παραμένει η πρακτική των αποψιλωτικών υλοτομιών στα δάση δρυός.

Τουρισμός

Οι νέες μορφές τουρισμού περιπέτειας που συνδέονται με τη εκτεταμένη χρήση αυτοκινήτων 4Χ4 και μοτοσικλέτας και γενικά η έντονη κινητικότητα μέσα στο δασικό/ορεινό βιότοπο, αποτελούν σοβαρή όχληση για την πανίδα της περιοχής, ενώ η σχεδιαζόμενη ανάπτυξη ενός τουρισμού, μαζικού τύπου, με ογκώδεις εγκαταστάσεις θα επιδράσει αρνητικά τόσο στο φυσικό όσο και στο δομημένο περιβάλλον. Συχνά μάλιστα, ο μαζικός τουρισμός μασκαρεύεται κάτω από τον όρο «οικοτουρισμός» και γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνος. Ο οικοτουρισμός, όμως, αντίθετα από τον μαζικό τουρισμό, δεν υπερβαίνει τη φέρουσα ικανότητα μιας προστατευόμενης περιοχής, ενώ ταυτόχρονα, προωθεί την προστασία του φυσικού αρχικά, αλλά και του πολιτιστικού περιβάλλοντος και συμβάλλει στην τοπική οικονομία και στη διατήρηση της συνοχής του κοινωνικού ιστού. 

ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:  www.callisto.gr

ΦΩΤΟ: Από προσωπικό αρχείο

Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου!

Ο επιβλητικός ορεινός όγκος που προβάλλει από τα βόρεια σύνορα της χώρας διατρέχει την ηπειρωτική Ελλάδα ( σε μήκος 250 χλμ και πλάτος 70 χλμ ) και βυθίζεται στον Κορινθιακό κόλπο για να αναδυθεί και πάλι στην Πελοπόννησο και να καταλήξει στην Κρήτη. Αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της Ελλάδας και θεωρείται η νοτιότερη απόληξη των Άλπεων. Οι γεωλογικές ανακατατάξεις που συνέβησαν στο τόπο, ανά τους αιώνες, αποτυπώθηκαν στο πολυσχιδές ανάγλυφό της.

Τα αναρίθμητα ποτάμια της, σμίλεψαν τα πετρώματα και σχημάτισαν τα φαράγγια και τις χαράδρες. Πυκνά δάση με κωνοφόρα και φυλλοβόλα , ευνοημένα από τις κλιματολογικές συνθήκες, εποίκησαν τα εδάφη της και έγιναν ιδανικοί βιότοποι για μια μεγάλη ποικιλία ειδών πανίδας και χλωρίδας.

Τα ορεινά οικοσυστήματα της Β. Πίνδου υποστήριξαν, για αιώνες, με τους φυσικούς πόρους που διαθέτουν την επιβίωση του ανθρώπου και όρισαν παράλληλα και τον τύπο των δραστηριοτήτων που αναπτύχθηκαν. Η γεωργο-κτηνοτροφία κατά το μεγαλύτερο μέρος και ο μεταπρατικός τομέας και το εμπόριο, λιγότερο, αποτέλεσαν τις κυριότερες ασχολίες.

Η κατάσταση διατήρησης των ορεινών οικοσυστημάτων της Β. Πίνδου, υπέστη διακυμάνσεις ανάλογες με την ένταση και έκταση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που ασκήθηκαν. Μέχρι τον προηγούμενο αιώνα οι δραστηριότητες αυτές ήταν ως επί το πλείστον ήπιας και εκτατικής μορφής άρα πιο συμβατές με τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος και των στοιχείων που το απαρτίζουν. Μετά το 1950, η αστικοποίηση, οδήγησε στην εγκατάλειψη των ορεινών όγκων, αλλά και η χρήση πιο σύγχρονων μέσων εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, διατάραξαν μια ισορροπία αιώνων.

Στη Β. Πίνδο, το Ζαγόρι, η Κόνιτσα, το Μέτσοβο και το δυτικό τμήμα του νομού Γρεβενών, συνθέτουν μια περιοχή εξέχουσας φυσικής αξίας και βιο-ποικιλότητας με ιδιαίτερα πλούσια πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά. Η διατήρησή της και η ανάδειξή της προκειμένου να εξασφαλισθεί η συνολική διαχείριση της περιοχής και η ολοκληρωμένη προστασία των ιδιαίτερων φυσικών χαρακτηριστικών της είναι προτεραιότητα.

Για το λόγο αυτό δημιουργήθηκε το Εθνικό Πάρκο στη Β. Πίνδο , ως ενιαία προστατευόμενη περιοχή. Στα όρια του Εθνικού Πάρκου, περιλαμβάνονται οι δύο Εθνικοί Δρυμοί, της Βάλια Κάλντα (1966) και του Βίκου Αώου ( 1973 ), καθώς και η μεταξύ τους περιοχή, και το δυτικό τμήμα του νομού Γρεβενών. Με τη δημιουργία και λειτουργία του Εθνικού Πάρκου και την προοπτική εφαρμογής συγκεκριμένων διαχειριστικών μέτρων, αναμένεται να διασφαλιστεί η οικολογική αξία της περιοχής. Παράλληλα, η ανάπτυξη ήπιων μορφών τουρισμού θα δώσει δυνατότητες ανάδειξης και ανάπτυξης στη Βόρεια Πίνδο, συμβάλλοντας και στην οικονομική ανόρθωση της περιοχή

Φυσιογνωμία περιοχής

Φαράγγια, χαράδρες απότομες ορθοπλαγιές αλλά και πυκνά δάση, συγκροτούν τη ιδιαίτερη φυσιογνωμία της Β. Πίνδου.

Πριν από χιλιάδες χρόνια, την περιοχή κάλυπτε η αρχαία θάλασσα της Τιθύος (σημερινή Μεσόγειος). Με την υποχώρηση των νερών αποκαλύφτηκαν τα πετρώματα του πυθμένα. Στη συνέχεια, στα πετρώματά αυτά, επέδρασαν τα τεκτονικά και αιολικά φαινόμενα διαμορφώνοντας τη σημερινή μορφολογία της Πίνδου. Ωστόσο, οι μνήμες του θαλάσσιου περιβάλλοντος αποτυπώθηκαν στα προϊστορικά απολιθώματα των θαλάσσιων οργανισμών, που βρίσκονται ακόμη εγκλωβισμένα στα πετρώματα.

Στο βόρειο τμήμα της οροσειράς της Πίνδου δεσπόζουν οι ορεινοί όγκοι της Τραπεζίτσας (2022μ), της Τύμφης (Γκαμήλα) (2497μ), του Σμόλικα (2.637μ) και του Λύγκου (2.204μ).

Εδώ ανήκει, επίσης, το φαράγγι του Βίκου και η χαράδρα του Αώου, η Βάλια Κάλντα καθώς και οι απόκρημνες ορθοπλαγιές. Μαζί με το Σμόλικα, η Τύμφη λειτουργεί ως καθοριστικός ρυθμιστής του υδάτινου ισοζυγίου, αφού τροφοδοτούν με νερό τα δύο σημαντικότερα ποτάμια της περιοχής τον Αώο και τον Βοϊδομάτη.

Κλίμα: Το κλίμα επηρεάζει καθοριστικά τη μορφολογία και τη λειτουργία των οικοσυστημάτων (τύποι βλάστησης, είδη πανίδας και χλωρίδας) της Β. Πίνδου.

Μεγάλο ετήσιο ύψος βροχής, (800- 2200 χιλιοστά ) και πυκνό χιόνι, που πέφτει 7-9 μήνες το χρόνο, χαρακτηρίζουν την περιοχή.

Μέση μέγιστη θερμοκρασία θερμότερου μήνα 29,7 ο C και μέση ελάχιστη ψυχρότερου μήνα -9,0ο C.

Νερό: Το υδρογραφικό δίκτυο της περιοχής του Εθ. Πάρκου Β. Πίνδου, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον με τα ποτάμια και τους παραπόταμους, που διαρρέουν την ορεινή περιοχή.

Ο Αώος, πηγάζει από το Μαυροβούνι Μετσόβου, διαρρέει την ομώνυμη κοιλάδα, γνωστή ως «Λάκκα Αώου» και πριν φθάσει στη λεκάνη της Κόνιτσας περνάει από τα στενά που σχηματίζουν οι ορεινοί όγκοι της Τραπεζίτσας του Σμόλικα και της Τύμφης. Στον Αώο συμβάλλει ένα πλήθος χειμάρρων και ρεμάτων που τον τροφοδοτούν με άφθονα πηγαία και όμβρια ύδατα.

Ο Βοϊδομάτης (από το σλάβικο «Βόϊντο-ματ» που σημαίνει «καλό νερό») θεωρείται ένα από τα καθαρότερα ορεινά ποτάμια της Ευρώπης. Πηγάζει από το φαράγγι του Βίκου, στους πρόποδες του οικισμού Βίκος (ή Βιτσικό) από υπόγειες πηγές που αναβλύζουν σε αυτό το σημείο και τον τροφοδοτούν συνεχώς. Ο Βοϊδομάτης είναι παραπόταμος τους Αώου, με τον οποίο συναντιέται στον κάμπο της Κόνιτσας και συλλέγει τα νερά του κεντρικού και δυτικού τμήματος της Τύμφης.

 ΠΗΓΗ: www.callisto.gr

Θετική εξέλιξη για τους απλήρωτους εργαζόμενους στο Εθνικό Πάρκο Πίνδου.

Την επόμενη εβδομάδα αναμένεται να πληρωθούν για τα δεδουλευμένα οι εργαζόμενοι στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου. Στην εκτίμηση αυτή κατατείνει ο Σύλλογος Εργαζομένων των φορέων διαχείρισης, καθώς,όπως δήλωσε στην ΕΡΑ Ιωαννίνων ο πρόεδρος του συλλόγου, Μιχάλης Βάκκας, έγινε η κατανομή των κονδυλίων από το υπουργείο Περιβάλλοντος. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν πληρωθεί τους δέκα τελευταίους μήνες και επιμένουν να έχουν ως βασικό αίτημα να χρηματοδοτούνται οι φορείς διαχείρισης για τα λειτουργικά έξοδα και τις δαπάνες μισθοδοσίας από τον κρατικό προϋπολογισμό. Υπενθυμίζεται ότι ερώτηση στη Βουλή για τα προβλήματα των προστατευόμενων περιοχών κατέθεσε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Σταύρος Καλογιάννης. 

ΠΗΓΗ:  http://epirusgate.blogspot.com/

Ρόλο στη φύλαξη διεκδικούν οι κυνηγοί.

Το αίτημα προς την πολιτεία να ενδιαφερθεί πραγματικά για τις προστατευόμενες περιοχές, παρέχοντας παράλληλα το δικαίωμα στις κυνηγετικές οργανώσεις, να αναλάβουν τη φύλαξη των προστατευόμενων περιοχών, μέσα από τη συμμετοχή τους στους φορείς διαχείρισης, καταθέτει η Ε’ Κυνηγετική Ομοσπονδία Ηπείρου. Αφορμή για τη δημόσια παρέμβαση της Ομοσπονδίας στάθηκε το ρεπορτάζ του ΙΤV στην αρχή της εβδομάδας για το περιστατικό λαθροθηρίας αγριόγιδων στην περιοχή Διστράτου – Βασιλίτσας. Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση το ρεπορτάζ αναδεικνύει το θεσμικό κενό που υπάρχει με αποκλειστική ευθύνη της οργανωμένης πολιτείας στη φύλαξη και ειδικότερα στη θηροφύλαξη των προστατευόμενων περιοχών και γενικότερα. Για το συγκεκριμένο περιστατικό τονίζεται ότι ήταν η μόνη που κινητοποιήθηκε με τους Ομοσπονδιακούς θηροφύλακες, μόλις ενημερώθηκε ζητώντας και τη συνδρομή άλλων υπηρεσιών. «Δυστυχώς, καμία από τις υπηρεσίες δεν ανταποκρίθηκε, η καθεμιά για τους δικούς της λόγους, εκφράζοντας παντελή αδυναμία να ενεργήσουν προς την κατεύθυνση του επιτόπιου ελέγχου, της αυτοψίας και της αναζήτησης των δραστών, που δεν ανήκουν στην κυνηγετική οικογένεια, αλλά πρόκειται για «εγκληματίες τυφεκιοφόρους». Η Ε’ ΚΟΗ στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της διεξάγει έρευνα για το περιστατικό και θέλουμε να διαβεβαιώσουμε προς κάθε κατεύθυνση, ότι μόλις υπάρξουν αποτελέσματα, θα δημοσιοποιηθούν. Αναφορικά όμως, με τη λειτουργία των αρμόδιων υπηρεσιών (Φορείς Διαχείρισης), που είναι επιφορτισμένες με την ευθύνη της φύλαξης των προστατευόμενων περιοχών και επιχορηγούνται γενναία από τον κρατικό κορβανά, οφείλουμε να τονίσουμε, ότι μέσα από το περιστατικό αυτό καταδεικνύεται η παντελής αδυναμία τους, να πράξουν τα αυτονόητα, και κυρίως να επιτελέσουν το σκοπό για τον οποίο συστάθηκαν και λειτουργούν.Υπενθυμίζουμε προς κάθε κατεύθυνση, ότι διαχρονικό αίτημα της Ομοσπονδίας αποτελεί η συμμετοχή στις διοικήσεις των Φορέων Διαχείρισης, όπως επίσης και η ανάληψη της ευθύνης για τη θηροφύλαξη και των προστατευόμενων περιοχών, με τους Ομοσπονδιακούς Θηροφύλακες.Τα γεγονότα, δυστυχώς, επιβεβαιώνουν τις θέσεις μας, καθώς δεν είναι δυνατό να μιλάμε για φύλαξη με ωράριο του δημοσίου, ούτε για φύλαξη από Φορείς Διαχείρισης και δημόσιες υπηρεσίες που αδυνατούν να κινήσουν τα οχήματά τους, λόγω των οικονομικών προβλημάτων και της αδυναμίας προμήθειας καυσίμων. Επαναλαμβάνουμε το αίτημά μας προς την Πολιτεία, να ενδιαφερθεί πραγματικά για τις προστατευόμενες περιοχές και να δώσει το δικαίωμα στις κυνηγετικές οργανώσεις, να αναλάβουν το τεράστιας σημασίας θέμα της φύλαξης των προστατευόμενων περιοχών, μέσα από τη συμμετοχή τους στους Φορείς Διαχείρισης αυτών. Διαφορετικά, θα συνεχίσουμε να είμαστε μάρτυρες σε ένα ανηλεές και αδυσώπητο κυνήγι μαγισσών, χωρίς να έχουμε κανένα αποτέλεσμα. Το βέβαιο είναι, ότι η Ε’ ΚΟΗ δεν πρόκειται να απολογηθεί για λάθη και παραλείψεις άλλων», τονίζεται μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ:  http://epirusgate.blogspot.com/

Φυλάνε τα... γραφεία οι θηροφύλακες!

Ένα τεράστιο κενό, τόσο σε θεσμικό επίπεδο, όσο και σε πρακτικό, οφείλει να καλύψει η πολιτεία για την αντιμετώπιση έκτακτων περιστάσεων, όπως είναι τα κρούσματα λαθροθηρίας. Η πολιτεία έχει θεσπίσει νόμους, εκδίδει απαγορευτικές διατάξεις και εγκυκλίους, προσλαμβάνει φύλακες των προστατευόμενων περιοχών, φαίνεται όμως ότι όλες αυτές οι ενέργειες γίνονται χωρίς να υπάρχουν δεύτερες σκέψεις, για την επιμέρους λειτουργία των υπηρεσιών, ώστε να λειτουργούν πραγματικά αποτρεπτικά στην εμφάνιση κάθε παραβατικής συμπεριφοράς. Αυτό το τεράστιο κενό και η έλλειψη αποτυπώνεται περίτρανα στο νέο περιστατικό λαθροθηρίας με θύματα άγνωστο αριθμό αγριόγιδων στην περιοχή «Βάλια Κύρνα», που βρίσκεται μεταξύ Διστράτου και Βασιλίτσας. Οι έρευνες κινούνται στο σκοτάδι, όμως φαίνεται πως υπάρχει ένα κοινό μυστικό στην έτσι κι αλλιώς μικρή τοπική κοινωνία, από την οποία δύσκολα βγαίνουν οι λέξεις, πολύ δε περισσότερο υπάρχουν επίσημες καταγγελίες. Όλα ξεκίνησαν στις 6.30 το απόγευμα του Σαββάτου όταν ένας ορειβάτης που βρισκόταν στην περιοχή άκουσε πυροβολισμούς και στη συνέχεια τη στιχομυθία αγνώστων στον ασύρματο, να πανηγυρίζουν για το ότι είχαν θηρεύσει αγριόγιδα στην περιοχή. Ο ίδιος προσπάθησε να επικοινωνήσει με τις αρχές και κατάφερε να ενημερώσει την αστυνομία και την Κυνηγετική Ομοσπονδία. Η περασμένη ώρα από τη μία και η αδυναμία από την άλλη της αστυνομίας από την Κόνιτσα να διαθέσει κάποιο όχημα για να φτάσει στο Δίστρατο, όπως επίσης και η μεγάλη χιλιομετρική απόσταση για να γίνει επιτόπιος έλεγχος, επέτρεψαν στους λαθροθήρες να απομακρυνθούν, προφανώς μαζί με τα τρόπαιά τους. Το πρωί της Κυριακής και ενώ στην περιοχή συζητούνταν ευρέως το περιστατικό, έσπευσαν θηροφύλακες από την Ε’ Κυνηγετική Ομοσπονδία Ηπείρου και την Κυνηγετική Ομοσπονδία Μακεδονίας, αφού η καταγγελία αφορούσε περιοχή που βρίσκεται μεταξύ των δύο περιφερειών. Από τον έλεγχο που έγινε στην ευρύτερη περιοχή βρέθηκαν κάποια ίχνη, όχι όμως αδιάσειστα στοιχεία και αποδείξεις. Σύμφωνα με πληροφορίες, ενημερώθηκαν οι εισαγγελικές αρχές που έδωσαν τις σχετικές οδηγίες – κατευθύνσεις και δεν αποκλείεται τις επόμενες ημέρες να υπάρχει δικαστική εξέλιξη με την υποβολή μηνύσεων.

Δρουν ανεξέλεγκτα
Εκείνο που προκαλεί φυσικά τεράστια εντύπωση και ερωτηματικά είναι το γεγονός πως η αντίδραση των οργανωμένων φορέων της πολιτείας σε ένα τέτοιο περιστατικό είναι από καθυστερημένη έως τραγικά ανύπαρκτη. Η αστυνομία εξέφρασε αδυναμία να διαθέσει το απόγευμα του Σαββάτου όχημα για να μεταβεί στο Δίστρατο, ενώ κανείς δεν ενημέρωσε τον Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου. Ακόμη όμως κι αν υπήρχε η ενημέρωση αυτή, προκειμένου να σπεύσουν οι φύλακες του Εθνικού Πάρκου, δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει το παραμικρό, πολύ απλά γιατί από τις 7 Οκτωβρίου του 2010 οι φύλακες παραμένουν στα κτίρια των κλιμακίων και δεν κάνουν περιπολίες! Ο λόγος είναι φυσικά το ότι δεν υπάρχουν χρήματα στους φορείς διαχείρισης ούτε καν για την κάλυψη των καυσίμων προκειμένου να κινηθούν τα οχήματα. Ακόμη όμως και στην περίπτωση που το οικονομικό δεν αποτελούσε πρόβλημα, η φύλαξη του Εθνικού Πάρκου δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί, γιατί με το ωράριο των φυλάκων καλύπτονται μόνο οι πρωινές ώρες… Αξίζει τέλος να σημειωθεί πως στην περιοχή Διστράτου – Βασιλίτσας, υπάρχουν αρκετοί που φαίνεται να γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, περιορίζονται ωστόσο στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού τους και δε λένε το παραμικρό στις αρμόδιες υπηρεσίες. Ανεπισήμως ωστόσο παραδέχονται πως το φαινόμενο της λαθροθηρίας δε βρίσκεται απλά σε έξαρση στην περιοχή, αλλά έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ:  http://epirusgate.blogspot.com/

Από τα πιο σημαντικά στη χώρα είναι το Γεωπάρκο Βίκου-Αώου! Πέρυσι αναγνωρίστηκε και από την UNESCO.

Ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα, για μελέτη, γεωπάρκα της Ελλάδας θεωρείται η περιοχή Βίκου-Αώου. Και αυτό, γιατί περιλαμβάνει σημαντικές από γεωλογική και γεωμορφολογική άποψη εκτάσεις των σημερινών Δήμων Ζαγορίου και Κόνιτσας. Εκτείνεται από τις μεγάλες κορυφές του Σμόλικα, της Τύμφης και της Τραπεζίτσας ως τις χαράδρες του Αώου και του Βίκου, καθώς και στον κάμπο της Κόνιτσας, στον οποίο ενώνονται οι τρεις μεγάλοι ποταμοί της περιοχής Αώος, Βοϊδομάτης και Σαραντάπορος.Εκτός από πάρκο Βίκου-Αώου -που αναδείχθηκε από την UNESCO πέρυσι (2010)- στην Ελλάδα έχουν αναγνωρισθεί ως Γεωπάρκα άλλες τρεις περιοχές: το Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου (2000), το Φυσικό Πάρκο Ψηλορείτη (2001), το Εθνικό Πάρκο Χελμού – Βουραϊκού (2009).

ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ
Σημαντικά στην ανάπτυξη της περιοχής του Βίκου- Αώου αναμένεται να συμβάλλει το Ελληνικό Φόρουμ Γεωπάρκων, που συστάθηκε πρόσφατα.Μάλιστα, από τους πρωτεργάτες του Φόρουμ είναι και οι Γ. Παπαηλίας Διευθυντής της «Ήπειρος ΑΕ.», ο Χ.Δ. Παπαϊωάννου, Βιολόγος της «Ήπειρος ΑΕ» και ο Γ. Πάσχος, Γεωλόγος του ΙΓΜΕ.Ο σκοπός της ίδρυσης του Φόρουμ αφορά στο συντονισμό και την προβολή των Ελληνικών Γεωπάρκων, καθώς και την ενίσχυση των προσπαθειών για την ανάδειξη των γεωλογικών μνημείων και θέσεων της γεωλογικής και γεωμορφολογικής κληρονομιάς.

ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΔΡΑΣΕΙΣ
Στόχοι, μεταξύ άλλων, είναι ο συντονισμός των δράσεων των Ελληνικών Γεωπάρκων, η προώθηση και ανάπτυξή τους, η συνεργασία για την υλοποίηση προγραμμάτων για την αξιολόγηση της γεωλογικής κληρονομιάς σε εθνικό επίπεδο, η παροχή πληροφοριών και η προώθηση των διεθνών Δικτύων Γεωπάρκων (EGN/GGN), η παροχή τεχνικής και επιστημονικής υποστήριξης στα υποψήφια προς ένταξη Γεωπάρκα στα Διεθνή Δίκτυα (EGN/GGN).Οι δράσεις του Φόρουμ θα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη και την αναγνώριση των Γεωπάρκων σε εθνικό επίπεδο, την ενίσχυση συνεργασίας και μεταφορά τεχνογνωσίας ανάμεσα στα Γεωπάρκα και την ενίσχυση και υποβοήθηση της συμμετοχής των Ελληνικών Γεωπάρκων σε διακρατικά πρόγραμμα συνεργασίας.Υπενθυμίζεται, ότι το Γεωπάρκο Βίκου-Αώου διοικείται από επιτροπή στην οποία συμμετέχουν η «ΗΠΕΙΡΟΣ Α.Ε.», το Ι.Γ.Μ.Ε. και άλλοι Φορείς της περιοχής.
ΠΗΓΗ: ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ:  http://epirusgate.blogspot.com/

Πίνδος

Η απαράμιλλη φυσική ομορφιά της Βόρειας Πίνδου και η πλούσια βιοποικιλότητά της είναι αποτέλεσμα των κλιματικών συνθηκών, του γεωμορφολογικού αναγλύφου και της εδαφικής σύστασης της περιοχής σε συνδυασμό με τη μακραίωνη επίδραση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.

Η οροσειρά βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνιά της Ελλάδας και περιλαμβάνει τα ορεινά συγκροτήματα του Σμόλικα (2637μ.), του Γράμμου (2520μ.), της Τύμφης (2497μ.), του Λύγκου (2177μ.), της Βασιλίτσας (2249 μ.), καθώς επίσης και πολλά άλλα μικρότερα βουνά όπως η Τσούκα Ρόσσα, το Φλάμπουρο, το Μιτσικέλι, το Ταμπούρι, ο Ζυγός και το Βόο.

Από τη Βόρεια Πίνδο πηγάζει ο ποταμός Αώος ο οποίος και τη διασχίζει στο μεγαλύτερο μέρος της. Ο Βοϊδομάτης είναι μεν μικρότερο ποτάμι χαρακτηρίζει όμως την περιοχή του Βίκου και της ομώνυμης χαράδρας. Αώος και Βοϊδομάτης συναντώνται στον κάμπο της Κόνιτσας, όπου με την σειρά τους ενώνονται με τον Σαραντάπορο ο οποίος έρχεται από τα Βορειοανατολικά και κυλά ανάμεσα στο Γράμμο και το Σμόλικα.. Επίσης από τη Βόρεια Πίνδο πηγάζει ο Αλιάκμονας και οι παραπόταμοί του, Βενέτικος και Παρμόριτσα, καθώς επίσης και ο Μετσοβίτικος με τους παραποτάμους του Βάρδα και Ζαγορίτικο.

Η βλάστηση της περιοχής είναι πλουσιότατη – υπάρχουν περισσότερα από 1750 είδη φυτών, πολλά από τα οποία είναι σπάνια και προστατευόμενα . Από αυτά, στα χαμηλά υψόμετρα συναντώνται μεσογειακά είδη θάμνων και δέντρων όπως η αριά, η κουμαριά και το πουρνάρι, ενώ ψηλότερα υπάρχουν δάση με βελανιδιές και ακόμη πιο πάνω δάση με οξιές και κωνοφόρα (μαυρόπευκα και έλατα). Κοντά στις κορυφές υπάρχουν δάση με ρόμπολα καθώς και εκτεταμένα υπαλπικά λιβάδια. Εξαιρετικά πλούσια είναι επίσης και πανίδα της Βόρειας Πίνδου καθώς στην περιοχή ζουν σχεδόν 300 είδη σπονδυλοζώων, με πιο γνωστό το σπάνιο και απειλούμενο αγριόγιδο.

Στα χαμηλότερα υψόμετρα, στις πλαγιές των βουνών και τις κοιλάδες της Β. Πίνδου, βρίσκεται απλωμένο ένα εκτεταμένο δίκτυο ορεινών οικισμών που περιλαμβάνει περισσότερα από εκατό χωριά και δύο κωμοπόλεις. Οι κάτοικοι όλων αυτών των οικιστικών ενοτήτων ανέπτυξαν στο πέρασμα των αιώνων τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους βασισμένοι στον παραδοσιακό τρόπο ζωής και την αλληλεπίδραση με τους γείτονές τους.

Το ανθρωπογενές περιβάλλον με τους διάσπαρτους στο χώρο οικισμούς, τα διάσημα γεφύρια της περιοχής και τις υπόλοιπες ανθρώπινες κατασκευές: τους λιθόστρωτους δρόμους, βρύσες, υδροκίνητες εγκαταστάσεις, μεταβυζαντινές εκκλησίες και μοναστήρια παρουσιάζει σημαντικό πολιτισμικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον.

Σημαντικό στοιχείο για την ταυτότητα της περιοχής αποτελούν και οι παραγωγικές δραστηριότητες που διατηρούνται, όπως η κτηνοτροφία που διεξάγεται σε πολλές περιπτώσεις ακόμη με παραδοσιακές μεθόδους. Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι ο αριθμός τους όσο πάει και λιγοστεύει, υπάρχουν ακόμη Σαρακατσάνοι νομάδες κτηνοτρόφοι που εγκαθίστανται με τα κοπάδια τους κάθε καλοκαίρι σε αρκετά από τα λιβάδια και τα υπαλπικά οροπέδια της Βόρειας Πίνδου.

Όμως και αυτός ο πανέμορφος και τεράστιας οικολογικής αξίας τόπος αντιμετωπίζει σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα. Τα κυριότερα από αυτά είναι: η μείωση της ποικιλότητας των βιοτόπων, η μείωση της έκτασης πολύτιμων ώριμων δασών, η αύξηση της έκτασης και της έντασης της λαθροθηρίας, της λαθραλιείας, της λαθροσυλλογής ζωντανών οργανισμών και ενόχλησης της άγριας πανίδας, η αύξηση της έντασης των δραστηριοτήτων αισθητικής υποβάθμισης του τοπίου, η εξαφάνιση ορισμένων ειδών ζώων και δραματική μείωση των πληθυσμών άλλων ειδών, η δέσμευση των νερών πηγών, ρεμάτων και ποταμών με φράγματα και εκτροπές.

Όλα τα παραπάνω περιβαλλοντικά προβλήματα εντείνονται από το γεγονός πως μέχρι σήμερα απουσιάζει ένας αποτελεσματικός μηχανισμός ορθής διαχείρισης και προστασίας του φυσικού πλούτου της Βόρειας Πίνδου. Παράλληλα, μαζί με τη συνεχή μείωση του πληθυσμού, χάνεται η πλούσια παράδοση συνύπαρξης του ανθρώπoυ με το φυσικό περιβάλλον.

 ΠΗΓΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:  www.wwf.gr

Ίδρυση Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων.

Η ίδρυση Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων είναι πια γεγονός! Εφαρμόζοντας τους κανονισμούς λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γεωπάρκων (European Geoparks Network) που ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2000 και του Παγκόσμιου Δικτύου Γεωπάρκων (Global Geoparks Network) που υποστηρίζεται από την UNESCO, όπως επίσης και τις αποφάσεις της 23η Συντονιστικής Συνάντησης του Δικτύου Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων που πραγματοποιήθηκε στη Σαρδηνία (Μάρτιος 2009) και του 4ου Παγκόσμιου Συνέδριου Γεωπάρκων που πραγματοποιήθηκε στη Μαλαισία (Απρίλιος 2010) τα Ελληνικά Γεωπάρκα και συνεργαζόμενοι με αυτά φορείς προχώρησαν στην ίδρυση του σχετικού Εθνικού φόρουμ.
Στην 1η Ιδρυτική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011 στην Αθήνα, συμμετείχαν εκπρόσωποι των τεσσάρων Ελληνικών Γεωπάρκων καθώς επίσης και φορέων που έχουν ασχοληθεί και υποστηρίζουν ενεργά την προστασία και ανάδειξη της Γεωλογικής Κληρονομιάς όπως η Εθνική Επιτροπή UNESCO, το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (Ι.Γ.Μ.Ε.), η Ελληνική Γεωλογική Εταιρεία / Επιτροπή Γεωλογικής, Γεωμορφολογικής Κληρονομιάς και το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας. Ειδικότερα συμμετείχαν η καθ. Ι. Κριάρη ως εκπρόσωπος της Εθνικής Επιτροπής UNESCO, καθώς και οι κκ. Ζούρος Ν., καθ. Παν Αιγαίου, συντονιστής EGN, Τσακίρης Ι., Αντιδήμαρχος Λέσβου, πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/Β.Α., Κεφαλογιάννης Σ., Δήμαρχος Ανωγείων, Φασουλάς Χ., Δρ Γεωλόγος, Κουμούτσου Ε., Βιολόγος, Τοπουζίδης Ν., Γεωλόγος, Παπαηλίας Γ. Δντης Ήπειρος ΑΕ., Παπαϊωάννου Χ.Δ., Βιολόγος Ήπειρος ΑΕ, Πάσχος Π., Γεωλόγος ΙΓΜΕ και Θεοδοσίου Ε., Γεωλόγος.
Στη συνάντηση εγκρίθηκε η Ιδρυτική Διακήρυξη και αποφασίσθηκαν οι πρώτες δράσεις που πρόκειται να αναληφθούν το αμέσως προσεχές διάστημα προκειμένου να ενημερωθούν οι αρχές, οι πολίτες  και ειδικότερα οι νέοι για τη σημασία των γεωπάρκων και τις δραστηριότητες που προσφέρουν ώς τουριστικοί προορισμοί ποιότητας αλλά και ιδανικές περιοχές για περιβαλλοντική εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση. Ο σκοπός της ίδρυσης του φόρουμ αφορά στο συντονισμό και την προβολή των Ελληνικών Γεωπάρκων, καθώς και την ενίσχυση των προσπαθειών για την ανάδειξη των γεωλογικών μνημείων και θέσεων της γεωλογικής και γεωμορφολογικής κληρονομιάς.
Οι στόχοι του Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων είναι:
•    ο συντονισμός των δράσεων των Ελληνικών Γεωπάρκων,
•    η προώθηση και ανάπτυξη των Ελληνικών Γεωπάρκων,
•    η συνεργασία για την υλοποίηση προγραμμάτων για την αξιολόγηση της γεωλογικής κληρονομιάς σε εθνικό επίπεδο,
•    η παροχή πληροφοριών και η προώθηση των διεθνών Δικτύων Γεωπάρκων (EGN/GGN),
•    η ένταξη των δράσεων των Γεωπάρκων στο ευρύτερο πλαίσιο δράσης για την ανάπτυξη του Γεωτουρισμού και ειδικών μορφών τουρισμού με απώτερο στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη,
•    η παροχή τεχνικής και επιστημονικής υποστήριξης στα υποψήφια προς ένταξη Γεωπάρκα στα Διεθνή Δίκτυα (EGN/GGN),
•    η οργάνωση ετήσιας ημερίδας για την ανταλλαγή καλών πρακτικών και την δημοσιοποίηση των προγραμμάτων και δράσεων των Γεωπάρκων.
Οι δράσεις του Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων θα περιλαμβάνουν  πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη και αναγνώριση των Γεωπάρκων σε εθνικό επίπεδο, όπως επίσης και τη στήριξη και ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γεωπάρκων και του Παγκόσμιου Δικτύου Γεωπάρκων με δράσεις όπως:
•    προβολή και υποστήριξη των Ελληνικών Γεωπάρκων
•    ενίσχυση συνεργασίας και μεταφορά τεχνογνωσίας ανάμεσα στα μέλη
•    διάχυση της πληροφορίας στην Ελλάδα για το Δίκτυο Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων και το Παγκόσμιο Δίκτυο Γεωπάρκων της UNESCO,
•    ενίσχυση και υποβοήθηση της συμμετοχής των Ελληνικών Γεωπάρκων σε διακρατικά πρόγραμμα συνεργασίας
•    η οργάνωση της ετήσιας συνάντησης των Γεωπάρκων για την ανταλλαγή καλών πρακτικών και τη δημοσιοποίηση των προγραμμάτων και δράσεων των Γεωπάρκων, με έμφαση σε αυτά που στοχεύουν στην προστασία του περιβάλλοντος και τη βιώσιμη ανάπτυξη.  Η συνάντηση θα πραγματοποιείται κάθε φορά σε διαφορετικό γεωπάρκο με ανοικτή συμμετοχή όλων των φορέων που επιθυμούν.
•    οργάνωση κοινού ετήσιου προγράμματος δραστηριοτήτων,
•    κοινή συμμετοχή στα σημαντικότερα συνέδρια που σχετίζονται με τις επιστήμες της Γης για τα έτη 2011-2012,
•    λειτουργία γραμματείας του Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων η οποία θα συνδράμει το συντονιστή στο συντονισμό και την εύρυθμη λειτουργία του.
Ο Συντονιστής του Ελληνικού Φόρουμ Γεωπάρκων εκλέγεται από τα μέλη του με ετήσια θητεία. Γα το 2011 εκλέχθηκε ο Δρ. Χαράλαμπος Φασουλάς από το Γεωπάρκο του Ψηλορείτη ( fassoulas@nhmc.uoc.gr – 2810 393277). Η Γραμματεία του Δικτύου αποφασίστηκε να λειτουργεί στη Μυτιλήνη στα γραφεία του Γεωπάρκου του Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου, που είναι από τα ιδρυτικά μέλη του Ευρωπαϊκού Δικτύου Γεωπάρκων.
Ως Γεωπάρκα έχουν αναγνωριστεί από την UNESCO και είναι μέλη των Δικτύων των Ευρωπαϊκών και των Παγκόσμιων Γεωπάρκων, προστατευόμενες περιοχές με ιδιαίτερη γεωλογική κληρονομιά των οποίων η διαχείριση ενισχύει την περιβαλλοντική εκπαίδευση, την τοπική οικονομία μέσω της ανάπτυξης εναλλακτικών μορφών τουρισμού και την προστασία του περιβάλλοντος. Μέχρι σήμερα στην Ελλάδα έχουν αναγνωρισθεί  ως Γεωπάρκα τέσσερις περιοχές: το Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου (2000), το Φυσικό Πάρκο Ψηλορείτη (2001), το Εθνικό Πάρκο Χελμού – Βουραϊκού (2009) και  η περιοχή του Βίκου – Αώου (2010).
Το Γεωπάρκο Βίκου- Αώου περιλαμβάνει σημαντικές από γεωλογική και γεωμορφολογική άποψη – και όχι μόνο- εκτάσεις των σημερινών Δήμων Ζαγορίου και Κόνιτσας. Εκτείνεται από τις μεγάλες κορυφές του Σμόλικα, της Τύμφης και της Τραπεζίτσας ως τις επιβλητικές χαράδρες του Αώου και του Βίκου καθώς και στον κάμπο της Κόνιτσας όπου ενώνονται οι τρεις μεγάλοι ποταμοί της περιοχής Αώος, Βοϊδομάτης και Σαραντάπορος. Το Γεωπάρκο  Βίκου- Αώου διοικείται από επιτροπή στην οποία συμμετέχουν η ΗΠΕΙΡΟΣ Α.Ε., το Ι.Γ.Μ.Ε.  και  άλλοι φορείς της περιοχής.

Για το Ελληνικό Φόρουμ Γεωπάρκων


Δρ Χαρ. Φασουλάς

ΠΗΓΗ:  http://haberi.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Προστασία ή καπηλεία; *

Η Καίτη Στατηρά καταγράφει τον προβληματισμό της για το πώς γίνεται η διαχείριση της φυσικής κληρονομιάς του τόπου μας. Σημείο αναφοράς της το δάσος της Τύμφης, ένα δάσος στο οποίο, όπως σημειώνει, άρχισε να αλλάζει προς το χειρότερο με ευθύνη του δασαρχείου.
    Σ' αυτόν τον τόπο δεν γίνεται όποιος αγαπάει τη φύση να κοιμάται του καλού καιρού. Θα ήταν τουλάχιστον αφέλεια. Στη ζωή μας έχουμε καταγράψει πάρα πολλές ωραίες και βαρύγδουπες λέξεις από επιφανείς ανθρώπους. Με καθεμία από αυτές κάτι βάζουν σκοπό να πάρουνε αυτοί οι επιφανείς από εμάς, πίσω από τη λέξη που υπόσχεται να ομορφήνει την ζωή κρύβεται η αποκοίμηση, η χειραγώγηση, η εξαγορά, η απληστία του άρπαγα, η κερδοσκοπία. Έτσι η «διαχείριση δασών» μεταφράζεται εκμετάλλευση της φύσης για κέρδη, «ανάπλαση» εξανθρώπιση, εξημέρωση ή αστικοποίηση της φύσης, «δασικοί δρόμοι»  ρημαδιό στη χλωρίδα και την πανίδα εκτός κι αν είναι για πυρασφάλεια. Όταν μου λένε «για το καλό σου» ή «για το καλό της φύσης», κάτι θέλουν να πάρουν.

Τα τελευταία χρόνια τόβλεπα νάρχεται. Εκατοντάδες κομμένα πεύκα και έλατα στον δρόμο του δήμου Τύμφης. Αιωνόβια. Περήφανα. Κατά συστάδες έφαγαν χώμα. Πυροπροστασία; Το εύφλεκτο υλικό από τα ξεκλαρίσματα και τις χιλιάδες των κουκουναριών, το debris, που πετάχτηκε στις πλαγιές, μαρτυράει το αντίθετο, και το καλοκαίρι του 2008 ήμασταν τυχεροί που δεν πήραμε φωτιά. Ακόμα συνεχίζεται η κοπή των δέντρων που πλαισιώνουν τον δρόμο μέχρι Λάιστα και Ηλιοχώρι. Ακάθεκτα. Μπήκαν στα φυλλοβόλα. Κάτω οι πανύψηλες χρυσοχάλκινες οξυές, κάτω οι πορφυροί ξεροπλάτανοι. Αδιάκριτα. Αψυχολόγητα. Απογυμνώνονται οι ρεματιές από τα στολίδια τους, το δάσος οπισθοχωρεί, ανοίγεται ο δρόμος! Πρώτη φορά βλέπω τέτοια απροκάλυπτη αλαζονεία του ανθρώπου, τέτοια περιφρόνηση της φύσης. Το φθινόπωρο κανένας πίνακας, κανένα ποίημα δεν μπορεί να περιγράψει την πανδαισία των χρωμάτων στην Τύμφη. Tα δάση μας με τα αγριοπλατάνια pseudoplatanus είναι τα μοναδικά στην Ελλάδα και είναι αυτά που κάνουν το Ζαγόρι ξεχωριστό. Tα φυλλοβόλα είναι φυσικοί πυροσβέστες. Απορώ, γιατί θα πρέπει να φέρνουμε την πόλη μας στο δάσος κι όχι τα δέντρα στην πόλη; Τι είδος ανθρώπου θα το εκτιμήσει αυτό;

  Ένα άλλο θέμα για το οποίο υπεύθυνοι είναι οι ίδιοι είναι οι δασικοί δρόμοι που υπάρχουν και στα τελευταία προπύργια της  άγριας φύσης για να βγάζουν ξυλεία. Έτσι μπήκαν στο παρθένο οξυόδασος με τα μοναδικά αιώνια χιόνια και τις παγετωνικές λιμνούλες, ξύλευσαν το 2007, πήγαν ένα βήμα πιο πάνω και ξαναξύλευσαν το 2009 με εν μέρει επικαλυπτόμενη υλοτομία.
Αν νοιαζόταν να κοιτάξουν θα έβλεπαν και θα προλάβαιναν υπερβάσεις, θα έβλεπαν ξέφωτα, ξεκλαρίσματα, πλαγιές σε κίνδυνο. Θα πρόσεχαν ότι κόβοντας μόνον οξυές ανοίγουν χώρο για τα έλατα και τα πεύκα που λαθροβιώνουν εν μέσω των οξυών και είναι τα πρώτα που πιάνουν και διαδίδονται. Εκτός κι αν στη μελέτη σας επιζητάτε την αλλαγή του οικοσυστήματος -και του ονόματος της Τσούκα Ρόσσα. Θάβλεπε το Δασαρχείο πως στην πλαγιά, πάνω ακριβώς από τη λιμνούλα, εκσκαφέας ξανακάνει αυτό που ξαναέκανε πριν κανα-δυό χρόνια, αμμοληψία και καταστροφή του τοπίου. Θα έβλεπαν και δέκα μεγάλα λάστιχα πεταμένα στον πάτο της εποχιακής λιμνούλας, ακριβώς εκεί απ’ όπου υδρεύεται το κεντρικό Ζαγόρι. Μακάρι να τα μελετάτε καλά τα πράγματα και να έχετε παρατηρήσει πως στις πάλαι ποτέ χρωματιστές πλαγιές σιγά-σιγά αλλά σταθερά κατεβαίνουν τα αειθαλή και δη τα πεύκα, εκτοπίζοντας τα φυλλοβόλλα, αλλάζοντας το τοπίο, καθότι αυτό που κατά κόρο ξυλεύεται είναι οι δρύς, οι οξυές, τα σφεντάμια, τα ξεροπλατάνια  από τους ντόπιους -φυσιολογικά- και από σας με τις διαχειριστικές μελέτες. Προσωπικά δεν θέλω να δώ καμιά μελέτη. Βλέπω το δάσος κι όλο και κάτι μαθαίνω. Γιατί δεν φτάνει να γεννηθείς, ή να ζείς σ’ αυτό ή από αυτό, να θέλεις να ζεις σ’ αυτό έχει σημασία. Έτσι μπορείς να νοιώσεις την ιερότητα του κάθε δέντρου, του κάθε πλάσματος, την ομορφιά της βιοποικιλότητας, την προνοητικότητα της φύσης. Προσέχω τη δική σας ευαισθησία και δεν την βλέπω. Δεν την βλέπω καν στην αλλαγή των «καιρών». Παραιτηθείτε λοιπόν ή αποδείξτε την. Σίγουρα δεν μονοπωλώ ευαισθησία και πολλοί εκεί μέσα αγαπάνε την φύση και την πονάνε. Όμως το πρώτο που κάνουν κάποιοι είναι να υπεραμύνονται του δασαρχείου. Μα για να προστατεύετε το δάσος είσαστε εκεί. Αυτά που διαχειρίζεσθε είναι όλων, η φύση είναι η κληρονομιά του ανθρώπου κι όταν είναι αυτή καλά είναι και ο άνθρωπος καλά. Η υλοτομία υπήρχε από πάντα αλλά ωφελώντας και τον άνθρωπο και το δάσος. Τώρα παραγίναμε πολλοί, η κοινωνία παραέγινε υλιστική και καταναλωτική, η ισορροπία είναι λεπτή, οι αποφάσεις δύσκολες, αλλά πρέπει να είναι σοφές και γενναίες. Η διαχείριση μιας τέτοιας φυσικής κληρονομιάς είναι τεράστιο έργο. Θέλει αγάπη, γνώση, επίγνωση των ευθυνών και κότσια για να την προστατέψεις από τον μοναδικό εχθρό που έχει την βλακεία και την απληστία του ανθρώπου. Ποιος θα την προστατέψει; Τα αρπαχτικά παραφυλάνε παντού.

   Και ήρθε αυτός που είχε όραμα και ήθελε σώνει και καλά να σώσει τους Γιαννιώτες... Ν’ αφήσει το όνομά του στην ιστορία ως σωτήρας... Με επιστήμονες βαριούς, τεχνοκράτες και ομογάλακτους έκατσαν στο ίδιο τραπέζι, έκοψαν, έραψαν και παρουσίασαν το σχέδιο που κατεργάστηκαν ευφυή μυαλά για το καλό μας...  Ευτυχώς αποσοβήθηκε ο κίνδυνος. Όμως καθόλου δεν ησυχάζω. Αυτός δεν είναι τόπος για να ησυχάσεις. Οι οραματιστές της κακιάς ώρας  έβαλαν στον νου να ξεζουμίσουν τον Αώο, από αιώνιο ποτάμι να το ξεφτιλίσουν σε ρυάκι, αδίστακτα και ύπουλα να εισβάλλουν στην καρδιά του εθνικού δρυμού και να συνεχίσουν τη μεγαλοφυή καταστροφή μέχρι την πόλη. Ντελίριο απληστίας, αλαζονείας και ασυδοσίας. Κύριοι μην κρύβεστε πίσω από το δάχτυλό σας. Δεν σας περισσεύει η αγάπη για τον άνθρωπο. Άλλες είναι οι αγάπες σας. Είσαστε πολύ μικροί για να παίρνετε αποφάσεις για τις τύχες της φύσης και του ανθρώπου. Και τα σχέδια για τον Αμάραντο να τα ξεχάσετε. Κι ό,τι άλλο φαντασμένο βάλατε στο μυαλό σας εις βάρος του οικοσυστήματος της  λίμνης. Γιατί λεηλατώντας και υποβαθμίζοντας τη φύση, λεηλατείτε εμάς. Οι καιροί έχουν στραφεί υπέρ της φύσης, κύριοι της οποιασδήποτε εξουσίας.  Γιατί είναι είδος υπό εξαφάνιση, απειλούμενο από τον πολιτισμό και την ανάπτυξη. Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες με σοβαρότητα προσπαθούν να κατευθυνθούνε σ’ έναν πολιτισμό συμβατό με τη φύση. Σε εμάς πολιτισμός είναι το νερό να το ληστεύουμε από τη φύση για να το δίνουμε σε επιχειρηματίες. Προνοείστε αλλιώς, κύριοι. Όχι με το εύκολο εμπόρευμα, τη φύση. Ούτε φωνή έχει, ούτε συνήγορο. Την αγάπη μας μόνον έχει. Και την επαγρύπνηση του κάθε ενός μας. Και οι πιο πεινασμένοι -κυριολεκτικά- λαοί σέβονται την φύση. Γιατί γι’ αυτούς δεν είναι αλλότρια. Τα δείγματα γραφής της ξέχωρης -από τη μητέρα-γη κουλτούρας αμέτρητα και εφιαλτικά. Μόνον η πρώην ΕΣΣΔ έχασε την λίμνη Αράλη την τέταρτη μεγαλύτερη στον κόσμο σε δυο δεκαετίες για χάρη της ανταγωνιστικής ανάπτυξης. Και κάτι άλλο. Δεν ψηφίζουμε μεσσίες. Εντολοδόχοι του λαού είσαστε, να σκύβετε, να ακούτε και να σέβεστε. Και να μην εκμεταλλεύεστε το ότι ο πολίτης είναι χωμένος στην καθημερινότητα. Και που και που, μάθετε το, κοιτάει γύρω του γιατί ονειρεύεται. Γιατί θέλει τα παραμύθια που θα λένε τα παιδιά του στα παιδιά τους κι αυτά στα δικά τους να είναι όπως αυτά που τούλεγαν οι παππούδες του, με πλάσματα της γης, βουνά, νερά, δάση και θάλασσες.
Παράλειψα να σχολιάσω τις βιωσιμότητες όλων αυτών των σχεδίων σας. Το κάνουν άλλοι.
Εμένα με ενδιαφέρει η βιωσιμότητα του ανθρώπου, όχι απλά να επιβιώνει αλλά να ζει, κι' αυτό είναι αξεδιάλυτα συνυφασμένο με τη βιωσιμότητα της φύσης-γης.

• Το άρθρο της κ. Καίτης Στατηράς είναι αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Ηπειρωτικός Αγώνας».

ΠΗΓΗ:  iliochori.eu

Τα μεγάλα σαρκοφάγα της Ελλάδας υπό διωγμό.

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για τα μεγάλα σαρκοφάγα της χώρας μας και η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης και Επικοινωνίας του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ χρειάστηκε να επέμβει δύο φορές. Στον Έβρο, λύκος θανατώθηκε από πυροβολισμό 2χλμ από το χωριό Μεταξάδες στον Έβρο. Τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ ενημέρωσε πολίτης ενώ την περιοχή επισκέφτηκε η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης και Επικοινωνίας του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ για να κάνει αυτοψία και να συλλέξει τα απαραίτητα γενετικά δείγματα.

Επίσης, θανατωμένη αρκούδα βρέθηκε στο Δ.Δ Παλιούρας, του Δήμου Δεσκάτης, του νομού Γρεβενών. Η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης και Επικοινωνίας του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ που επισκέφτηκε την περιοχή βρήκε το ζώο πρόχειρα θαμμένο στους νότιους πρόποδες του όρους Καμβούνια. 

Το ζώο, σύμφωνα με περίοικους και κτηνοτρόφους της περιοχής, θανατώθηκε τουλάχιστον ένα μήνα πριν από πυροβολισμό.  Πρόκειται για ένα ενήλικο και μεγαλόσωμο ζώο το οποίο θάφτηκε στο σημείο που θανατώθηκε από εργαζομένους του Δασαρχείου Δεσκάτης. Η επιφανειακή ταφή του ζώου προκάλεσε αλλοιώσεις που δεν επέτρεψαν αναλυτικότερη νεκροψία.

Οι παράνομοι φόνοι αποτελούν μια από τις σημαντικότερες απειλές για τα απειλούμενα μεγάλα σαρκοφάγα της χώρας μας. Το 2010 επιβεβαιώθηκαν 2 παράνομοι φόνοι αρκούδων και 4 παράνομοι φόνοι λύκων. Ο φόνος των μεγάλων σαρκοφάγων της χώρας μας, αρκούδας και λύκου, απαγορεύεται σύμφωνα με τη νομοθεσία και οι παραβάτες τιμωρούνται.

Σε περιπτώσεις νεκρών σαρκοφάγων καλούμε τους πολίτες να επικοινωνούν άμεσα με την Ομάδα Άμεσης Επέμβασης και Επικοινωνίας του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, ώστε οι επιστήμονες της ομάδας να συλλέξουν τα απαραίτητα δείγματα τα οποία θα δώσουν σημαντικές επιστημονικές πληροφορίες και θα χρησιμοποιηθούν για την αποτελεσματική προστασία της άγριας πανίδας στη χώρα μας. Με την πολύτιμη βοήθεια πολλών πολιτών ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ έχει καταγράψει μέχρι σήμερα περισσότερες από 300 αρκούδες στο Εθνικό Μητρώο της Αρκούδας και 50 στο αντίστοιχο του Λύκου.

ΠΗΓΗ:  www.arcturos.gr

Οι Εθνικοί Δρυμοί της περιοχής μας.

Εθνικός δρυμός Πίνδου (Βάλια Κάλντα)

Βρίσκεται στη Β.Α. Πίνδο και ανήκει στο νομό Γρεβενών. Ο πυρήνας (33.600 στρέμματα) περιλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της κοιλάδας Βάλια Κάλντα και οριοθετείται από τις κορυφές Αφτιά (2.082 μ.), Αβγό (2.117 μ.), Φλέγγα (2.159 μ.), Καπετάν-Κλειδί (2.086 μ.) και Μαυροβούνι (2.017 μ.). Η περιφερειακή ζώνη (67.800 στρέμματα) οριοθετείται από τις κορυφές Κόρμαλη (1.882 μ.), Αγκαθότοπος (1.924 μ.), Πυροστιά (1.967 μ.), Κακοπλεύρι (2.160 μ.) και ¶σπρα Λιθάρια (1.731 μ.).

Βλάστηση-χλωρίδα: Xαρακτηριστικό της βλάστησης του δρυμού είναι τα απέραντα δάση με μαυρόπευκα, οξιές και ρόμπολα. Φυτρώνουν επίσης λίγα κοκκινόπευκα, δρύες, σφενδάμια και σορβιές, ενώ η παραποτάμια βλάστηση αποτελείται από πλατάνια, ιτιές, σκλήθρα κ.λ.π.
Η χλωρίδα περιλαμβάνει αρκετά τοπικά ενδημικά και άλλα σπάνια είδη: Centaurea Vlachorum, Selene pindicola, Cerastium Vourinense, Viola albanica, Campanula Hawkinsiana, Trifolium Pilczii.
Πανίδα: H Βάλια Κάλντα αποτελεί έναν ιδιαίτερα σημαντικό βιότοπο της αρκούδας. `Αλλα ζώα που συναντώνται στον εθνικό δρυμό είναι ο λύκος, το αγριογούρουνο, το ζαρκάδι, ο ασβός και ο σκίουρος. Επίσης, υπάρχουν πολλά είδη βατράχων (φρύνοι, πρασινοφρύνοι), ο αλπικός τρίτωνας, η βομβίνη, η σαλαμάνδρα, το νερόφιδο, η οχιά, η σαΐτα, η χερσοχελώνα, η τρανόσαυρα και η πρασινόσαυρα. Ιδιαίτερα πλούσια είναι η ορνιθοπανίδα. έχουν καταμετρηθεί 78 είδη πουλιών, από τα οποία πολλά είναι σπάνια αρπακτικά (φιδαετός, χρυσαετός, βασιλαετός, χρυσογέρακας, όρνιο, ξεφτέρι), 8 είδη δρυοκολαπτών (νανοτσικλιτάρα, παρδαλοτσικλιτάρα, βαλκανοτσικλιτάρα, πρασινοτσικλιτάρα κ.λπ.), σταυρομύτες, φλώροι, παπαδίτσες κ.ά.
Διαμονή: Καλύτεροι μήνες για επίσκεψη στον εθνικό δρυμό Πίνδου είναι οι Ιούνιος και Ιούλιος ή Οκτώβριος. Μέσα στα όρια του εθνικού δρυμού δεν προσφέρεται δυνατότητα διανυκτέρευσης. Τα πλησιέστερα χωριά για παραμονή είναι το Περιβόλι (45 χλμ. από τα Γρεβενά) και η Βοβούσα, όπου λειτουργεί ξενώνας. Εναλλακτική λύση αποτελεί το Μέτσοβο, που παρέχει όλες τις ανέσεις στον επισκέπτη.

Εθνικός δρυμός Βίκου – Αώου

Ανήκει στο νομό Ιωαννίνων και τοποθετείται στα βόρεια της πόλης των Ιωαννίνων, ανάμεσα στα Ζαγοροχώρια. Ο πυρήνας, έκτασης 34.120 στρεμμάτων, περιλαμβάνει το φαράγγι του Βίκου, τα χωριά Βίκος και Μονοδένδρι. Η περιφερειακή ζώνη, έκτασης 112.250 στρεμμάτων, απλώνεται στα βόρεια του πυρήνα και περιλαμβάνει τη χαράδρα του ποταμού Αώου, τα χωριά Μικρό και Μεγάλο Πάπιγκο και οριοθετείται από τις κορυφές Τσούκα (1.756 μ.), Γκαμήλα (2.490 μ.), Αστράκα (2.436 μ.) και τις περιοχές Κόνιτσα, Βραδέτο, Βίτσα και Κλειδωνιά. Το τοπίο του εθνικού δρυμού είναι μοναδικής ομορφιάς: το φαράγγι του Βίκου, η χαράδρα του Αώου, ο ποταμός Βοϊδομάτης και οι κορυφές της Τύμφης, τα παρθένα δάση και η άφθονη βλάστηση καθιστούν τον εθνικό αυτό δρυμό τον μεγαλοπρεπέστερο της χώρας μας.

Βλάστηση-χλωρίδα: Ιδιαίτερα πλούσια είναι η βλάστηση του δρυμού. καταμετριούνται 50 περίπου είδη δασικών δέντρων (μαυρόπευκα, μακεδονικά έλατα, κρανιές, φλαμουριές, δρύες, σφενδάμια, οξιές, ρόμπολα κ.ά.). Στις παραποτάμιες περιοχές φυτρώνουν πλατάνια, ιτιές, σκλήθρα, ενώ στις περιοχές με μεγάλο υψόμετρο νανώδη φυτά, που αντέχουν στα χιόνια. Η χλωρίδα αποτελείται από πλήθος σπάνιων και ενδημικών φυτών, όπως πικροκαστανιά, Centaurea Awlowskii, Silene Ntonsa, Onosma Epiroticum, Lilium Chalcedonicum, Valeriana Epirotica, Lilium Candidum, Campanula Hawkinsiana κ.λ.π.
Πανίδα: Στον εθνικό δρυμό του Βίκου ζουν λιγοστές αρκούδες, λύγκες, αγριογούρουνα, λύκοι, ζαρκάδια, αγριόγιδα και αγριόγατοι. στους ποταμούς ζουν 7 διαφορετικά είδη ψαριών (πέστροφες, τσιρόνια, μπριάνες κ.ά.), το θηλαστικό βίδρα, 19 είδη αμφίβιων και ερπετών, προνύμφες και έντομα του νερού. Στην ορνιθοπανίδα της περιοχής ανήκουν 110 περίπου είδη πουλιών, όπως σταυραετοί, χρυσογέρακες, χρυσαετοί, πετρίτσες, φιδαετοί, νεροκότσυφες, μαυροτσικλιτάρες, παπαδίτσες, κ.λ.π. 
Διαμονή: Τα Ζαγοροχώρια παρουσιάζουν μεγάλη τουριστική ανάπτυξη την τελευταία δεκαετία και προσφέρουν δυνατότητα παραμονής καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

ΠΗΓΗ: www.traveldailynews.gr

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: megapress10.wordpress.com

Εθνικοί Δρυμοί.

Από το βιβλίο του Νίκου Νέζη "Ανθρώπινο περιβάλλον"

Σύμφωνα με το Ν.Δ. 996/71 (άρθρο 3, παρ.1), εθνικοί δρυμοί μπορούν να κηρύσσoνται δασικές περιοχές, οι οποίες παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, από την άποψη διατήρησης της άγριας χλωρίδας και πανίδας, των γεωμορφικών σχηματισμών, του υπεδάφους, της ατμόσφαιρας, των υδάτων και γενικώς του φυσικού περιβάλλοντος τους και των οποίων επιβάλλεται η προστασία, η διατήρηση και η βελτίωση της σύνθεσης της μορφής και των φυσικών καλλονών τους, για αισθητική, ψυχική και υγιεινή απόλαυση και ανάπτυξη του τουρισμού, ως και για τη διενέργεια πάσης φύσεως επιστημονικών ερευνών. Το εκδιδόμενο Διάταγμα για την κήρυξη μιας περιοχής ως εθνικού δρυμού, καθορίζει επίσης και την περιφέρεια, την έκταση καθώς και τα όρια του.

Το άρθρο 5 του ίδιου Ν.Δ. αναφέρει ότι κάθε εθνικός δρυμός αποτελείται:
Από τον πυρήνα αυτού, ή τον καθ' αυτό εθνικό δρυμό, απόλυτης προστασίας, και έκτασης όχι μικρότερης των 1.500 εκταρίων (15.000 στρεμμάτων), με εξαίρεση των ιδρυομένων στα νησιά, που μπορούν να έχουν μικρότερη έκταση. Από την περί τον πυρήνα ζώνη (περιφερειακή ζώνη), ανάλογης έκτασης, τουλάχιστον ίσης προς τον πυρήνα, και η εκμετάλλευση της οποίας οργανώνεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να συμβάλλει στην εκπλήρωση των υπο του πυρήνος επιδιωκόμενων σκοπών. Η ζώνη αυτή μπορεί και να παραλείπεται εφ' όσον επιτυγχάνεται με άλλα μέσα η πλήρης προστασία του πυρήνος του εθνικού δρυμού.
Επίσης με κανονισμό που εκδίδεται και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ρυθμίζεται η οργάνωση, η λειτουργία και η διαχείριση εκάστου εθνικού δρυμού.
Στον πυρήνα των εθνικών δρυμών απαγορεύεται:
η κάθε μορφής παραχώρηση προς φυσικά ή νομικά πρόσωπα και δημόσιες υπηρεσίες για σκοπό άλλον από αυτόν της ίδρυσης του εθνικού δρυμού.
η ανόρυξη και εκμετάλλευση μεταλλείων και λατομείων, η απόληψη ορυκτών προϊόντων και γενικά η εκτέλεση συναφών εργασιών, ή η κατασκευή σχετικών εγκαταστάσεων.
η ανασκαφή, η επιχωμάτωση, η δειγματοληψία και κάθε άλλη ενέργεια που μπορεί ν' αλλοιώσει τους γεωμορφικούς σχηματισμούς και τις φυσικές καλλονές του δρυμού.
η τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων και αγγελιών, πλην αυτών που εγκρίνονται από τον αρμόδιο Υπουργό και αποσκοπούν στην ανάπτυξη του τουρισμού, της φιλoδασικής ενημέρωσης, των επιστημονικών μελετών και στην εξυπηρέτηση γενικότερων συμφερόντων.
η βιομηχανική δραστηριότητα γενικά.
η εγκατάσταση οικισμών, οικιών, αγροικιών και παραπηγμάτων, καθώς και η κατασκευή οποιουδήποτε έργου, πλην αυτών που είναι απαραίτητα για την προστασία και λειτουργία του εθνικού δρυμού, όπως δασικά κτίρια, επιστημονικά εργαστήρια, οδικό δίκτυο, διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών, κ.ά.
η υλοτομία, κοπή, εκρίζωση, καταστροφή, συλλογή ή μεταφορά φυτικών ειδών και δασικών προϊονrων.
η βοσκή σε όλη τη διάρκεια του έτους και η κατασκευή κτηνοτροφικών έργων (πoτιστρες, στέγαστρα).
το κυνήγι κάθε ζώου (πλην των επιβλαβών Θηραμάτων για τα οποία επιτρέπεται, μετά από σχετική απόφαση του Νομάρχη, η εξόντωση με δολώματα), καθώς και η διάσχιση με, κυνηγετικό όπλο του εθνικού δρυμού.
το ψάρεμα, σε όλη τη διάρκεια του έτους, σε λίμνες και ορεινά ρέοντα ύδατα.
Στις περιφερειακές ζώνες των εθνικών δρυμών, που είναι περιοχές περιορισμένης προστασίας, επιτρέπεται
η εκτέλεση έργων που αποβλέπουν στην προστασία και στην αύξηση ή μείωση της άγριας πανίδας και χλωρίδας, καθώς και στη διατήρηση των γεωμορφικών σχηματισμών και στην προστασία των φυσικών καλλονών του δρυμού.
η τεχνητή επέμβαση στους γεωμορφικούς σχηματισμούς και στις φυσικές καλλονές για καλύτερη εκμετάλλευση από αισθητική και τουριστική άποψη.
η ίδρυση εκτροφείου Θηραμάτων και ιχθυοτροφείων για αύξηση της άγριας πανίδας.
η ίδρυση δασικών φυτωρίων και δασικών δεντροκήπων (arboretum).
η κατασκευή του απαραίτητου οδικού δικτύου και των αναγκαίων δασικών κτιριακών εγκαταστάσεων, όπως δασοφυλακεία, πυροφυλάκεια και επιστημονικά εργαστήρια.
η κατασκευή θερινών και χειμερινών εγκαταστάσεων, για την εξυπηρέτηση των κατασκηνώσεων, της ορειβασίας, του τουρισμού και του αθλητισμού γενικά.

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ:  www.oreivatein.com