Πύργοι Αστράκας

Οι επιβλητικοί "Πύργοι της Αστράκας" (κορυφή της Τύμφης) είναι   κάθετες ορθοπλαγιές που μοιάζουν με τεράστιους βράχινους πύργους καθώς υψώνονται πάνω από το πανέμορφο χωριό του Μικρού Πάπιγκου...!!!! Τα εξαίρετης αρχιτεκτονικής πετρόχτιστα σπίτια και αρχοντικά, οι περίτεχνες αυλόπορτες και οι λουλουδιασμένες αυλές, οι εκκλησίες, τα γραφικά δρομάκια και οι βρύσες, σε συνδυασμό με το τραχύ αυτό ορεινό τοπίο, συνθέτουν μια μαγευτική εικόνα..!!!

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10152236977885716&set=a.445546610715.379843.445418720715&type=1&theater

Ψήνοντας Ρακί Στα Ζαγοροχώρια

Σε μία μικρή καλύβα η οποία έχει ντουμανιάσει από την κάπνα περιμένεις με ανυπομονησία να δεις τον πρώτο ατμό, την πρώτη σταγόνα να τρέχει από το στόμιο του καζανιού. Βάζεις το σφηνοπότηρο από κάτω και τότε τρέχει σταγόνα σταγόνα το πρωτοράκη. Μόλις γεμίσει πίνεις μία γουλιά (έτσι κι αλλιώς δεν μπορείς να πιείς περισσότερο) και το δίνεις να περάσει από όλους όσους βρίσκονται δίπλα σου. Κλείνεις τα μάτια σου και ταρακουνάς το κεφάλι σου σε σημείο που θες να ρίξεις σφαλιάρα στον εαυτό σου. Τόσο δυνατό είναι αλλά και ταυτόχρονα τόσο μεγάλη ευχαρίστηση σου δίνει όταν το έχεις φτιάξει με καλή παρέα και με παραδοσιακό τρόπο.

Η ιδέα έπεσε μία εβδομάδα πριν και δεν ήθελε πολύ για να πραγματοποιηθεί. Ρακοκάζανα στα Γιάννενα. Συγκεκριμένα στην Ζίτσα. Ένα παραδοσιακό κρασοχώρι που από την ομορφιά του είχε γοητευθεί μέχρι και ο Λόρδος Βύρων και είχε παραμείνει στο μοναστήρι στην κορυφή του χωριού. Η Ζίτσα φημίζεται για την ιδιαίτερη ποικιλία (Ντεμπίνα) σταφυλιών τα οποία παράγουν έναν ιδιαίτερο αφρώδες οίνο.

Από τα στέμφυλα αυτής της ίδιας ποικιλίας ξεκίνησε η παραγωγή του τσίπουρού μας. Η διαδικασία παρόμοια με όλες τις αποστάξεις. Ένα μεγάλο καζάνι όπου μπαίνει στην φωτιά (συγκεκριμένα ξυλοφωτιά, εξ ού και το ντουμάνι από τον καπνό) το οποίο βράζει. Οι ατμοί του περιέχουν αλκοόλη οι οποίοι από την κορυφή του καζανιού περνούν σε μία σωλήνα. Αυτή η σωλήνα περνά μέσα από ένα βαρέλι γεμάτο κρύο νερό ώστε να υγροποιηθούν οι ατμοί και τελικώς να γίνουν ρακή η οποία θα στάζει ευλαβικά από το στόμιο. Αρχικά οι βαθμοί του αποστάγματος είναι αρκετά υψηλοί γι'αυτό και το πρωτοράκη βαράει πραγματικά στο κεφάλι. Έπειτα όμως οι βαθμοί πέφτουν και όταν φτάσουν στο επιθυμητό σημείο τότε σταματά η διαδικασία και ανανεώνεται το καζάνι με νέα στέμφυλα. Οι βαθμοί ελέγχονται αρκετές φορές κατά την διάρκεια της διαδικασίας σε έναν μεταλλικό σωλήνα όπου τοποθετείται το γραδόμετρο. Μετά έρχεται η μετάγγιση του "αγιασμού" στις νταμιτζάνες. Μία διαδικασία η οποία έχει αρκετές απώλειες αφού πρέπει να δοκιμάσεις -αρκετές φορές για να είσαι σίγουρος- το προϊόν που παρήγαγες.

Με ορμητήριο-καταφύγιο αυτό το κεφαλοχώρι των ορεινών Ιωαννίνων, όπου ήταν και το μέρος όπου έγινε η παρασκευή του "θείου αποστάγματος" η εξερεύνηση των Ζαγοροχωρίων ήταν κάτι που απλά επιβαλλόταν. Πρώτη στάση τα Άνω Πεδινά. Στα 900 μ. υψόμετρο στο κέντρο της περιοχής των Ζαγοροχωρίων τα Άνω Πεδινά είναι ένα από τα παλαιότερα χωριά. Γραφικό, πέτρινο με μία υπέροχη πλατεία στην μέση της κατηφόρας που διασχίζει το χωριό. Λίγο πιο πάνω από την πλατεία βρίσκεται το Dizaki. Ένα υπέροχα διακοσμημένο καφέ εστιατόριο του οποίου το τζάκι αλλά και ο καφές μας ζέστανε από το τσουχτερό κρύο. Μην σου κάνει εντύπωση το όνομα. Έτσι λέγεται ο πάγκος στην τοπική διάλεκτο. Σίγουρα μέσα στο Dizaki θα χαλαρώσεις από την υπέροχη ατμόσφαιρα και την μουσική του αλλά και θα χαζέψεις από το περιβάλλον του. Ξύλινο ταβάνι, διακόσμηση προσεγμένη σε κάθε λεπτομέρεια και ένα επιβλητικό μαύρο πιάνο στην μία του άκρη να είναι έτοιμο να βγάλει νότες και μελωδίες.

Μόλις βγαίνεις από το Dizaki το πρώτο πράγμα που θα σου τραβήξει την προσοχή είναι η φωτισμένη πλαγιά στην απέναντι πλευρά. Πετρόχτιστα σπιτάκια με προβολείς επάνω τους τόσο εναρμονισμένα με το περιβάλλον του χωριού που αρχικά δεν καταλαβαίνεις αν είναι ξενώνες ή κάτι άλλο. Την ίδια απορία είχαμε και εμείς και για αυτό κατηφορίσαμε και τελικώς βρεθήκαμε να συζητάμε με τις ώρες με τον Βασίλη Παπαρούνα για τα εστιατόρια της Αθήνας που έχει στήσει αλλά και τα μανιτάρια που αποτελούν την μεγάλη του αγάπη.

Α! Ο Βασίλης Παπαρούνας είναι ο ιδιοκτήτης του "Μονοπάτια Mountain Resort" στο οποίο μας ξενάγησε. Δωμάτια σε πολύ προσιτές τιμές αλλά και 8 ανεξάρτητα cottages τα οποία είναι και η αιτία για αυτό τον υπέροχο φωτισμό. Όλο το συγκρότημα είναι φτιαγμένο από πέτρα και μένεις με το στόμα ανοιχτό από την προσοχή στην λεπτομέρεια. Το ίδιο ισχύει και για το εστιατόριο το οποίο στεγάζεται σε ένα πλήρως ανακαινισμένο κτήριο -που κάποτε είχε καεί επειδή η ιδιοκτήτριά του είχε έναν αναπάντητο έρωτα- με μία διακόσμηση που εντυπωσιάζει τον κάθε επισκέπτη. Αυτό όμως που εντυπωσίασε εμένα ήταν το κελλάρι -ακόμα και αυτό- πιστό στα παραδοσιακά πρότυπα με γύρω στις 100 ετικέτες να διατηρούνται στις τέλειες συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας.

Την επόμενη μέρα η απόφαση ήταν απλή για τον προορισμό. Μεγάλο και Μικρό Πάπιγκο με αρκετές έως πολλές ενδιάμεσες στάσεις. Ο δρόμος λίγο μακρινός αλλά άξιζε μέχρι το τελευταίο χιλιόμετρο. Πρώτη στάση στην γέφυρα του Βοϊδομάτη. Το σκηνικό σαν να βγήκε από ταινία του Ανγκ Λι. Ένα ήρεμο ποτάμι που από την μία πλευρά υψώνεται βουνό και από την άλλη όχθη, παντού πεσμένα φύλλα. Φύλλα πορτοκαλί και κόκκινα δημιουργούν μία φωτογραφία την οποία κάθεσαι και χαζεύεις. Ούτε ο  Μπομπ Ρος στους πίνακές του δεν θα μπορούσε να φτιάξει τέτοιο τοπίο.

Αμέσως μετά περνάμε το Μεγάλο Πάπιγκο. Η στάση εκεί θα γίνει στον γυρισμό αφού πρώτα σειρά έχει το μικρό Πάπιγκο και οι κολυμπήθρες. Καλά άκουσες. Κολυμπήθρες. Και το όνομα του μέρους δεν είναι καθόλου αλληγορικό. Είναι ακριβώς αυτό που λέει. Στον δρόμο ανάμεσα στο Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο υπάρχει ένα μικρό μονοπάτι που οδηγεί σε φυσικά κοιλώματα τα οποία γεμίζουν με νερό από τα βουνά. Με  τεχνητά φράγματα το καλοκαίρι δημιουργούνται μεγάλες δεξαμενές νερού όπου μπορεί ο καθένας να κάνει μπάνιο.

Αμέσως μετά το Μικρό Πάπιγκο. Το τελευταίο χωριό από όπου και ξεκινούν οι διαδρομές πεζοπορίας για την χαράδρα του Βίκου αλλά και για τις δρακόλιμνες. Σε αυτό το χωριό όταν περπατάς στα σοκάκια του από πέτρα το μόνο που βλέπεις είναι το όρος Τύμφη (ή Γκαμήλα όπως το λένε οι ντόπιοι). Όμως όταν γυρίσεις το βλέμμα σου τότε έχεις μία υπέροχη θέα όλης της κοιλάδας. Εκεί που η φύση οργιάζει και το μάτι σου δεν χορταίνει να την βλέπει. Από το τοπίο μάλλον γοητεύτηκε και ο γάτος και έκατσε εκεί για να το θαυμάσει.

Επιστροφή και τελευταία στάση στο Μεγάλο Πάπιγκο, ένα μεγάλο χωριό με πέτρινα σπίτια όπου η κάθε οικογένεια έχει το δικό της χρώμα πατζούρια. Εκεί ήπιαμε έναν καφέ στην Μπίμτσα. Ελληνικός στην χόβολη αλλά διαθέτει επίσης και τεράστια ποικιλία σε γεύσεις τσάι και σοκολάτας καθώς και γλυκά του κουταλιού. Η Μπίμτσα είναι ουσιαστικά το παλιό καφενείο του χωριού πλήρως ανακαινισμένο. Δεν είναι δύσκολο να το καταλάβεις αφού στον ένα τοίχο του δεσπόζει μία παλιά φωτογραφία από ένα γλέντι με κλαρίνα, ακορντεόν και άλλα όργανα ακριβώς έξω από το καφενείο. Κάπου εκεί ξεκίνησε ο δρόμος της επιστροφής με απίστευτες εικόνες στο μυαλό και μπουκάλια γεμάτα τσίπουρο δικής μας παραγωγής.

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://taxidiaris.pblogs.gr

Πάπιγκο: Οδοιπορικό στο πιο δημοφιλές Ζαγοροχώρι

Φωλιασμένα στην «αγκαλιά» του όρους Αστράκας, το Μικρό και το Μεγάλο Πάπιγκο,
κλέβουν την παράσταση από τα υπόλοιπα Ζαγοροχώρια! Χτισμένα σε υψόμετρο 960 μ.,
βρίσκονται σε απόσταση 60 χλμ. από τα Ιωάννινα και προσφέρονται για ένα ... short break γεμάτο εικόνες και εμπειρίες! Και μόνο η διαδρομή φτάνει για να σας μαγέψει...

Περνώντας πάνω από τον ποταμό Βοϊδομάτη και αφήνοντας πίσω σας την παλιά γέφυρα της Αρίστης,εμφανίζονται μπροστά σας οι δύο οικισμοί περικυκλωμένοι από τεράστιες βραχοσειρές.
Στο Μεγάλο Πάπιγκο σπίτια παραδοσιακής αρχιτεκτονικής από άσπρη πελεκητή πέτρα,
επιβλητικές πόρτες και παλιές βρύσες θα αποτυπωθούν με αμέτρητα «κλικ» στον
φωτογραφικό φακό σας.

Σε απόσταση 4 χλμ. βρίσκεται το Μικρό Πάπιγκο, στο οποίο σας καλωσορίζει ο ναός των Ταξιαρχών. Για μία αξέχαστη εμπειρία προτιμήστε το μονοπάτι που οδηγεί σε αυτό και θαυμάστε την ομορφιά της φύσης εκ των έσω!

Τι θα δείτε/κάνετε:
•Τον χτισμένο το 1852 ναό του Αγίου Βλασσίου, τις τοιχογραφίες της μικρής εκκλησίας της Παναγίας, το εξαιρετικό κτήριο του δημοτικού σχολείου και την Καλλίνειο Σχολή στο Μεγάλο Πάπιγκο.
•Με ορμητήριό σας το Πάπιγκο, πάρτε μέρος σε πεζοπορίες και ορειβατικές δραστηριότητες μέσα στη φύση.
•Στη ρεματιά μεταξύ Μικρού και Μεγάλου Πάπιγκου κάντε μια στάση στις φυσικές
λίμνες Ρογκοβού, που φημίζονται για τα πράσινα νερά τους.
•Επισκεφθείτε τη Δρακολίμνη, μία από τις 3... αλπικές λίμνες της Πίνδου, για να
μάθετε τα μυστικά της. Σύμφωνα με τη μυθολογία εδώ, σε υψόμετρο 2.100 μ. και μια έκταση 5 τ.χλμ., λέγεται ότι έζησε ένας Δράκος, στον οποίο οφείλει και το όνομά της.

Πού να μείνετε:
•Στον ξενώνα Καλλιόπη, με τα εφτά πλήρως εξοπλισμένα δωμάτια, τα δύο εκ των οποίων διαθέτουν και τζάκι. Η μέρα εδώ ξεκινάει δυναμικά με ένα πλούσιο πρωινό με ηπειρώτικες πίτες και τοπικά προϊόντα. Συνεχίζει με δραστηριότητες, όπως ιππασία και ορειβασία, και τελειώνει με ένα απολαυστικό δείπνο στο ομώνυμο εστιατόριο. Διοργανώνονται και κοινωνικές εκδηλώσεις. (Μεγάλο Πάπιγκο, τηλ. 26530 41081, www.kalliopi-papigo.gr)
•Σε ένα από τα παλιότερα αρχοντικά του Πάπιγκου, στεγάζεται το άρτι ανακαινισμένο Αρχοντικό Γκέκη 1876. Χαρακτηρισμένο ως παραδοσιακός ξενώνας σάς προσφέρει αξέχαστη διαμονή σε ένα από τα εννιά δωμάτιά του. Highligt το χορταστικό πρωινό με σπιτικές μαρμελάδες και πίτες. (Μεγάλο Πάπιγκο, τηλ. 26530 41610)
•Ο παραδοσιακός ξενώνας Κωνσταντίνου & Ελένης, στο χωριό Μονοδένδρι, υπόσχεται στιγμές αστείρευτης αναζωογόνησης, καθώς διαθέτει ένα άκρως χαλαρωτικό πετρόχτιστο υδρομασάζ. Τα 7 πολυτελή δωμάτιά του χαρακτηρίζονται από την προσεγμένη διακόσμηση με τα χειροποίητα έπιπλα, τα σκαλιστά ταβάνια και τα ξύλινα δάπεδα. ( Μονοδένδρι, τηλ. 26530 71328, www.ke-hotel.gr)

Πού να φάτε:
•Στο εστιατόριο του ξενώνα Καλλιόπη θα δοκιμάσετε αυθεντικές ηπειρώτικες γεύσεις. Η κα Καλλιόπη βάζει όλη τη μαεστρία της και δημιουργεί ποικιλία μαγειρευτών φαγητών, παραδοσιακές πίτες και ψητά της ώρας. Δοκιμάστε οπωσδήποτε το μοσχαράκι με τα δαμάσκηνα και τις σταφίδες που συνοδεύεται τέλεια με κρασί ιδίας παραγωγής. (Μεγάλο Πάπιγκο, τηλ. 26530 41081, www.kalliopi-papigo.gr)
•Στην παραδοσιακή ταβέρνα Αστράκα που στεγάζεται σε ένα κτήριο του 1824, στην κεντρική πλατεία του χωριού, θα γευτείς ζαγορίσιες σπιτικές πίτες και φρέσκα ντόπια κρέατα. (Μεγάλο Πάπιγκο, τηλ. 26530 41693)

Πώς να πάτε:
Οι δύο οικισμοί απέχουν 60 χλμ. από τα Ιωάννινα. Ο δρόμος είναι γεμάτος στροφές, γι'
αυτό θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί, ιδιαιτέρως στα ανήλιαγα σημεία και κυρίως
κατά τις βραδινές ώρες ή σε περίπτωση που έχει χιονίσει.

Πηγή: Icons Travellers
ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ:  sarotiko.blogspot.com

ΚΟΛΥΜΠΗΘΡΕΣ – ΖΑΓΟΡΙΑ

Αν επισκεφθείτε τα Ζαγοροχώρια τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες, τότε μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας…το μαγιό σας!!!

Ναι είναι πραγματικότητα όσο τρελό και αν σας ακούγεται,αφού ανάμεσα στο Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο, υπάρχει ένα μικρό φαράγγι που διασχίζει το ρέμα Ποτίστρες και σχηματίζει λιμνούλες, τις «Κολυμπήθρες» που περιβάλλονται από επίπεδες πλάκες σχιστόλιθου.Έτσι 500m πριν το χωριό Μικρό Πάπιγκο, θα συναντήσετε το ρέμα του Ρογκόβου και μια ξύλινη πινακίδα που σας πληροφορεί σχετικά με τις κολυμπήθρες. Αφού αφήσετε τον δρόμο και ακολουθώντας μόνο για 50μ ένα μονοπάτι που ξεκινάει ακριβώς δίπλα από το γεφύρι θα βρεθείτε μπροστά στις πρώτες.Το θέαμα είναι υπέροχο και καθεμία από αυτές τις λιμνούλες σε προκαλεί να βουτήξεις στα νερά της.Σε δύο σημεία μάλιστα οι ντόπιοι έχουν κτίσει μικρά φράγματα με ελεγχόμενη ροή νερού έτσι ώστε να δημιουργούνται μεγαλύτερες λίμνες το καλοκαίρι προκειμένου να δροσίζονται μέσα περισσότεροι επισκέπτες.Ιστορικές πηγές επίσης αναφέρουν ότι οι κολυμπήθρες αποτελούσαν ένα από τα σημεία που ο Αλή Πασάς απολάμβανε τους καλοκαιρινούς μήνες το μπάνιο του.

Τολμήστε λοιπόν και….καλές βουτιές!!!

ΠΗΓΗ:  www.discoverepirus.gr

Ένα «ανοικτό σχολείο» για το περιβάλλον στο Ζαγόρι

Το πανέμορφο κτίριο του Κέντρου Ενημέρωσης - WWF Ελλάς/Γ. Ευθυμίου

Ένα «ανοικτό σχολείο», γεμάτο γνώσεις για το περιβάλλον της Βόρειας Πίνδου, παιχνίδια, πρωτότυπα δώρα, προκλήσεις και μυστικά που μυούν τον επισκέπτη στην ιστορία, τη φύση και τον πολιτισμό της περιοχής, περιμένει όσους από εσάς επισκεφθείτε τα Ζαγοροχώρια και το Μικρό Πάπιγκο.

Μία όψη της έκθεσης - WWF Ελλάς/Γ. Ευθυμίου

Από το 2001, έπειτα από πρόσκληση της τοπικής κοινότητας Παπίγκου, το WWF Ελλάς δημιούργησε στο παλιό δημοτικό σχολείο του Μικρού Πάπιγκου ένα «νέο σχολείο»: το «Κέντρο Ενημέρωσης για τη Φύση και τον Πολιτισμό στο Ζαγόρι». Έτσι, απέκτησε ξανά ζωή και σκοπό ένα κτίριο, στον επάνω όροφο του οποίου φιλοξενείται έκθεση με πλούσιο υλικό για την περιοχή, όπου εκτείνεται το Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου, ενώ στο ισόγειο, οι επισκέπτες ενημερώνονται για τη δράση του WWF Ελλάς και έχουν την ευκαιρία να αγοράσουν μοναδικά προϊόντα του αγαπημένου τους Panda.

Μετά από συνεννόηση με την ομάδα του WWF Ελλάς στη Βόρεια Πίνδο υπάρχει η δυνατότητα διεξαγωγής περιβαλλοντικών σεμιναρίων καθώς και προγραμμάτων περιβαλλοντικής ενημέρωσης για ομάδες επισκεπτών, ιδρύματα, συλλόγους και σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Πηγή: http://wwfaction.wordpress.com/

Το διαβάσαμε στο:  www.emergencyservices.gr

Μεγάλο και μικρό Πάπιγκο

- Το Μεγάλο Πάπιγκο και το μικρό Πάπιγκο, είναι δύο παραδοσιακά πετρόχτιστα χωριά της περιοχής Ζαγορίου χτισμένα στους πρόποδες του βουνού Αστράκα (2.430μ.)
Ανάμεσα στα δύο Χωριά θα συναντήσετε την είσοδο για τις Οβίρες ή κολυμπήθρες όπου και οι φωτωγραφίες.

- Για να φτάσετε εκεί πάρτε τον δρόμο Ιωαννίνων - Κοζάνης και στο 38ο χλμ. στρίψτε δεξιά για Αρίστη - Πάπιγκο.
Η Διαδρομή είναι περίπου 1 ώρα από τα Ιωάννινα.
Στην Αρίστη μπορείτε να στρίψετε δεξιά και να βγείτε στο Χωριό Βίκος.

- Αν είναι κάτι ξεχωριστό που πρέπει να επισκεφτείτε εκεί κοντά, είναι η μονή της Παναγίας Σπηλαιώτισσας. Λίγο μετά την Αρίστη πριν το Ποτάμι Βοϊδομάτης έχει είσοδο αριστερά, φραγμένη για τα αυτοκίνητα, αλλά σε 300 μέτρα πεζοπορίας θα θαυμάσετε και θα ανεβείτε αν θέλετε μέχρι το καμπαναριό.

- Αν χτυπήσετε την καμπάνα, ο ήχος της θα σας μαγέψει. Κάντε το..

ΠΗΓΗ:  www.zan.gr

Πάπιγκο ξανά.....

Επανέρχομαι με Πάπιγκο και την ιδέα μου έδωσε μια φίλη η οποία δεν ήξερε πού βρισκόταν το χωριό αυτό. Μάθημα γεωγραφίας λοιπόν και όχι μόνο!

Το Πάπιγκο αποτελεί μέρος μια ενότητας. Της ενότητας των χωριών του Ζαγορίου, 60 χιλιόμετρα βορειανατολικά των Ιωαννίνων. Μαζί με το μικρό Πάπιγκο βρίσκονται στα ριζά της Αστράκας και της Δρακολίμνης.

Απέχουν περι τα δύο χιλιόμετρα μεταξύ τους και το μεν Μεγάλο Πάπιγκο είναι στα 900 μέτρα υψόμετρο, το Μικρό στα 980. Η διαδρομή από τα Γιάννενα μέχρι εκεί, είναι αρκετά κουραστική και δύσκολη με στενούς δρόμους και πολλές στροφές.

  Ανάμεσα τώρα στο Πάπιγκο και στον Βίκο κυλάει ο Βοιδομάτης, ένα από τα πιο καθαρά ποτάμια με σπάνια ομορφιά. Η ευρύτερη περιοχή φημίζεται για τις δραστηριότητές της και κυρίως για τους περιπάτους που μπορεί κανείς ν' απολαύσει, θιασώτης της φύσης και της γαλήνης. Ανάμεσα στο Μικρό και στο Μεγάλο Πάπιγκο, περνά το ρέμα Ρογκοβό το όποίο με την διάβρωση του νερού έχει σχηματίσει μικρές λίμνες τις "οβίρες" όπως τις λένε οι ντόπιοι.

Κοντά στο χωριό Μονοδένδρι και από την θέση Οξυά  προσφέρεται καταπληκτική θέα της χαράδρας του Βίκου στο σημείο παρατήρησης (ένας μικρός εξώστης - πλάτωμα), με το πολύ μεγάλο βάθος της χαράδρας και τον Βίκο να κυλά στο κατώτερο σημείο της, σου προκαλεί δέος.
Στο τέρμα του δρόμου ακολουθείστε την κατεύθυνση που σας δείχνει η μικρή πινακίδα και μετά από πέντε λεπτά διαδρομής σε μονοπάτι με πολύ ωραία θέα θα βρεθείτε στην θέση Οξυά, για να απολαύσετε την μοναδική θέα της χαράδρας.
Στην διαδρομή σας με το αυτοκίνητο, για την Οξυά θα περάσετε από το πέτρινο δάσος, που αποτελεί ένα φυσικό μνημείο, (βραχώδεις σχηματισμοί με επάλληλα οριζόντια στρώματα πέτρας). Το μονοπάτι πάντως που οδηγεί στον εξώστη, είναι αρκετά στενό, αν έχετε υψοφοβία μην το επιχειρήσετε και επιπλέον φροντίστε να έχετε τα κατάλληλα παπούτσια!  

Εμείς μείναμε σ' έναν ξενώνα στο Μεγάλο Πάπιγκο το ΠΑΝΘΕΟΝ, όπως και τον Ιούλιο. (Το Πάπιγκο προσφέρεται για κάθε εποχή όπως καταλάβατε).

Είναι σημαντικό, στον τόπο των διακοπών σου, να μην σε περιμένουν εκπλήξεις και μάλιστα δυσάρεστες. Τα παιδιά που έχουν τον ξενώνα είναι νέοι άνθρωποι που επέλεξαν να ζήσουν στον τόπο τους και να μην κυνηγήσουν την τύχη τους σε κάποια μεγάλη πόλη.  Δουλεύουν ευσυνείδητα κατανοώντας οτι την διαφορά κάνει η εξυπηρέτηση, η φιλόξενη διάθεση  και η επιθυμία να ξαναγυρίσουν σε σένα οι επισκέπτες την επόμενη φορά που θα επισκεφθούν την περιοχή. Και τις δύο φορές που πήγαμε, φύγαμε με την υπόσχεση οτι θα ξαναπάμε. Εκεί και πουθενά αλλού! Στο Πάνθεον με τον Τάσο. Τον Τάσο με το γλυκό χαμόγελο και την όμορφη Δήμητρα που δεν μας χάλασαν χατήρι, που σέρβιραν το πρωινό μας με κέφι και μας έκαναν να αισθανόμαστε σαν στο σπίτι μας!  Που όταν γυρίζαμε κουρασμένοι από τις βόλτες και πεινασμένοι, μας έφτιαχναν ότι τραβούσε η ψυχή μας. στην ερώτηση: "Τι θα μας φέρεις Τάσο να φάμε;" η απάντηση (πάντα με χαμόγελο) ήταν :"Οτι τραβάει η ψυχή σας!" Και επειδή πάντα, εκτός από φαγητό, η ψυχή μας τραβούσε και γλυκό, ο Τάσος έτρεχε να μας πάρει ότι γλυκό θέλαμε! Κι όταν η ψυχή μας τραβούσε ...τυρόπιτα ή χορτόπιτα ο Τάσος την είχε έτοιμη! Ζεστή, τραγανή και...τεράστια!

Με χαρά είδα να χτίζονται καινούριοι ξενώνες στην περιοχή. Νέα παιδιά επενδύουν το μέλλον τους, αναβαθμίζοντας την περιοχή, δίνοντάς της ζωή. Η Ελλάδα είναι ένας παράδεισος. Μοναδικός ίσως στον κόσμο, γιατί πλαισιώνεται από ξεχωριστούς ανθρώπους, που αν καταλάβουν πόσα έχουν ν' αποκομίσουν, θα δουλέψουν όλοι μαζί για την "Βαριά βιομηχανία" που διαθέτουμε και αυτή είναι μόνον ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ! Χωρίς υπεροψία, χωρίς "κομπίνες" και κουτοπονηριές, χωρίς να ζητούν σε μια σεζόν να αποκομίσουν λεφτά για μια ζωή, υπερκοστολογώντας τις υπηρεσίες τους! Χωρίς να κοροιδεύουν τους επισκέπτες με φωτογραφίες από τα καταλύματα και τα ξενοδοχεία τους στο διαδίκτυο που δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα, με σεβασμό στον τουρίστα, Έλληνα και ξένο. Να θυμηθούν οτι κατάγονται από μια χώρα με παράδοση στην φιλοξενία και να μην.... "ευρωποιούν" το κάθε τους χαμόγελο! Η ευγένεια δεν είναι προς πώληση, αλλά...εξασφαλίζει καλύτερες πωλήσεις!

Δεν ξέρω ποια κυβέρνηση θα καταλάβει οτι το σημαντικότερο ίσως υπουργείο της Ελλάδας πρέπει να γίνει αυτό του Τουρισμού και της Παιδείας! Και όταν αυτά τα δύο δουλέψουν σωστά, τότε ο εκάστοτε υπουργός Οικονομικών, θα  κάνει πιο εύκολα τη δουλειά του σε μια χώρα που οι κάτοικοί της θα ευημερούν.....

ΠΗΓΗ: Το διαβάσαμε στο  http://manta.psichogios.gr

Το ρέμα Ρογκοβό στο Πάπιγκο!

Το βίντεο που βρήκαμε στο You Tube αφορά το ρέμα Ρογκοβό, που βρίσκεται ανάμεσα από το Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο. Μία τοποθεσία πραγματική ζωγραφιά. Δείτε το και απολαύστε τις ομορφιές της φύσης!!!

Το Μικρό Πάπιγκο.

Το Μικρό Πάπιγκο είναι ένα από τα χωριά του Ζαγορίου και, όπως αναφέραμε στο χθεσινό μας δημοσίευμα, είναι η βασική αφετηρία  για τους ορειβάτες που επιθυμούν ν' ανέβουν στην Δρακόλιμνη της Τύμφης. Ας γνωρίσουμε λοιπόν το χωριό αυτό μέσα από ένα υπέροχο βίντεο που βρήκαμε στο You Tube.