Θησαυροκυνηγοί κατέστρεψαν κι άλλο πέτρινο γεφύρι

Αποκαλυπτικές φωτογραφίες από το «χτύπημα» στο Ανατολικό Ζαγόρι 
 

Κάθε γεφύρι της Ηπείρου κουβαλάει μία ιστορία. Και κυρίως κουβαλάει τις μνήμες από ένα παρελθόν, μνήμες που αποτελούν τη γέφυρα με το μέλλον του τόπου.

Πολλά από τα πέτρινα γεφύρια είναι δεμένα με θρύλους. Θρύλοι και παραδόσεις που εξάπτουν τη φαντασία και πολλούς να επιδίδονται στο κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού.

Τα πέτρινα γεφύρια λοιπόν αποτελούν έναν μόνιμο στόχο των θησαυροκυνηγών. Οι χρυσοθήρες πιστεύουν ότι κάπου στα θεμέλια τους ή σ' άλλα σημεία, ανάμεσα στις πέτρες που στέκουν εκεί χρόνια ή και αιώνες, βρίσκεται και ο κρυμμένος θησαυρός που τους περιμένει.

Έτσι επιδίδονται σε μία συνεχή λεηλασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής.

Τελευταίο «θύμα» τέτοιων ασυνείδητων και συχνά ανιστόρητων είναι το γεφύρι του Καμπέρ Αγά, στον Ζαγορίτικο ποταμό, στο Ανατολικό Ζαγόρι.

Άγνωστοι ξεκάρφωσαν τις πέτρες δίπλα ακριβώς στην καμάρα του γεφυριού, αναζητώντας εκεί το χρυσάφι.

Το γεφύρι υπολογίζεται ότι χτίστηκε τον 18ο αιώνα για τη συγκοινωνία των χωριών του Ανατολικού Ζαγορίου με τα Γιάννινα.. Αποτελεί μοναδικό δείγμα της αρχιτεκτονικής των μαστόρων του τόπου. Το υλικό κατασκευής του είναι η γκρίζα πέτρα της περιοχής, που δένει με το τοπίο, σε σημείο που φαντάζει ως ένα κατασκεύασμα της ίδιας της φύσης.

Αυτό το μνημείο λοιπόν χτύπησαν οι βάνδαλοι.

Συνήθως τέτοιες απόπειρες γεμίζουν με απογοήτευση τους εμπνευστές τους, όμως αφήνουν πίσω τους χαλάσματα.

Το γεφύρι του Καμπέρ Αγά, αμέσως μετά το χτύπημα των αγνώστων φωτογράφισε ο Σπύρος Μπουκουβάλας, μέλος της ομάδας «Πέτρινα Γεφύρια της Ελλάδας». Στις φωτογραφίες λοιπόν που φιλοξενεί το Epiruspost.gr καταγράφεται η καταστροφική δράση των ανεγκέφαλων.

Η ομάδα «Πέτρινα Γεφύρια της Ελλάδος» ξεκίνησε από τον Αλέξη Αυδή και τον Χρήστο Ντάκο και πλέον αριθμεί πολλά μέλη σε όλη τη χώρα.

Νέοι άνθρωποι, με μεράκι, με βαθιά γνώση της ιστορίας και του πολιτισμού και κυρίως με αγάπη για τον τόπο ξεκίνησαν την καταγραφή και τη φωτογράφιση των γεφυριών της Ηπείρου. Τρία χρόνια τώρα έχουν φτάσει στα πιο απίθανα και δύσβατα σημεία, συγκεντρώνοντας έναν μεγάλο θησαυρό. Τον πραγματικό θησαυρό της Ηπείρου.

Φωτογραφικό υλικό, ιστορικά στοιχεία, μετρήσεις, από τα πετρογέφυρα της Ελλάδος, σύντομα θα γίνουν κτήμα όλων μέσω της ιστοσελίδας που δημιουργείται.

Κόντρα λοιπόν σε όλους εκείνους που λεηλατούν τα γεφύρια της περιοχής, αναζητώντας ανύπαρκτους θησαυρούς, έρχονται αυτοί που έχουν ανακαλύψει τους πραγματικούς. Και τους παραδίδουν σε όλους μας, για να αποτελέσουν γέφυρα με το μέλλον.

ΠΗΓΗ:  http://www.epiruspost.gr

Ο αρχιτέκτονας που φώτισε το παρελθόν του Ζαγορίου

Το Καπέσοβο τίμησε τον Ελβετό Αρχιτέκτονα Μανουέλ Μπω Μποβί o οποίος το 1959 αποτύπωσε για πρώτη φορά τον αρχιτεκτονικό πλούτο του χωριού

Το Καπέσοβο τίμησε το Σάββατο το πρωί έναν δικό του άνθρωπο τον Μανουέλ Μπω Μποβί (Manuel Baud Bovy). Τίμησε τον άνθρωπο που πριν από μισό αιώνα, το 1959, στην ηλικία των 24 ετών ήρθε από την Ελβετία, ανέβηκε στα βουνά της Ηπείρου και το Καπέσοβο και κατέγραψε με μοναδικό τρόπο την αρχιτεκτονική του χωριού και του Ζαγορίου.Εκείνη η πρωτότυπη, μοναδική εργασία εκδόθηκε φέτος στο λεύκωμα «Η Αρχιτεκτονική στο Ζαγόρι, Καπέσοβο και άλλα γειτονικά χωριά» η οποία παρουσιάστηκε τον Ιούνιο στο Πανεπιστήμιο, για να γίνει και η αφορμή για την εκδήλωση στο Καπέσοβο.Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Καπεσόβου κάλεσε τον Ελβετό Αρχιτέκτονα Manuel Baud Bovy, να ανέβει για μία ακόμα φορά στο χωριό κι αυτός ανταποκρίθηκε με χαρά, έχοντας συνδέσει ένα κομμάτι της ζωής του με το Ζαγόρι. Παντρεμένος με Ελληνίδα, διαμένει το καλοκαίρι στο Πήλιο και το χειμώνα στη Γενεύη και συνεχίζει να εργάζεται στην επιστήμη του τόσο σε θέματα στην Ελλάδα όσο και σε όλο τον κόσμο με ιδιαίτερη θεματική την τουριστική ανάπτυξη.

Οι οικισμοί
Η εκδήλωση έγινε στην Πασχάλειο Σχολή και ξεκίνησε με το καλοσώρισμα της Αθανασίας Βαζάκα, Πρόεδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου. Χαιρέτισαν την εκδήλωση ο Δήμαρχος Ζαγορίου Γαβριήλ Παπαναστασίου ο οποίος θα εισάγει στο Δημοτικό Συμβούλιο πρόταση ώστε να γίνει επίτιμος δημότης ο Μπω Μποβί, ο Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Γεώργιος Καψάλης και ο Καθηγητής Φιλοσοφίας Παναγιώτης Νούτσος.Στο κυρίως μέρος της εκδήλωσης, την επιστημονική εισήγηση έκανε η Αρχιτέκτονας Ελένη Παγκρατίου, η οποία μίλησε πάνω στο θέμα «Η Ζαγορίσια αρχιτεκτονική ως πολιτιστικό αποτύπωμα».Η ίδια διαμόρφωσε όπως είπε, μία αντίληψη για την αρχιτεκτονική μέσα από τα γραπτά του Μπω Μποβί για τους οικισμούς του Ζαγορίου. «Διαβάζουμε τον άνθρωπο πίσω από την αρχιτεκτονική» σημείωσε και περιέγραψε τα βασικά σημεία που συνιστούν την αρχιτεκτονική του Ζαγορίου πάνω στην οποία έχει και η ίδια δουλέψει προσωπικά και τα οποία παραπέμπουν και στην κοινωνική οργάνωση του τρόπου ζωής των κατοίκων (με χαρακτηριστικό δείγμα τα δεκάδες αλώνια που λειτουργούσαν σε κάθε χωριό).Μιλώντας με παραδείγματα, ανάδειξε τα υλικά που χρησιμοποιούνται στα σπίτια και περιέγραψε τα χαρακτηριστικά δείγματα στην οργάνωση του οικισμού, μία οργάνωση που παραπέμπει σε «αστικό οικισμό» από το μέγεθος και τον πλούτο που συναντάς στα κτίρια.Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ξερολιθιά στον τρόπο δηλαδή να χτίζεις τα σπίτια, τους φράκτες ή τις αναβαθμίδες μόνο με πέτρα που παράγει ο τόπος, μία τεχνική που άφησε πίσω της δείγματα ως και 250 χρόνων που στέκονται ακόμα, αλλά διαμόρφωσε και την αισθητική των οικισμών, πλήρως ενταγμένων στο φυσικό περιβάλλον.Οφείλουμε να διατηρήσουμε την τέχνη της ξερολιθιάς, σημείωσε η κ. Παγκρατίου και υπέδειξε και το παράδειγμα των γεφυριών που χρησίμευαν ώστε να συνδέουν τα χωριά μεταξύ τους, αλλά σήμερα, μοιάζουν με αποκομμένα μνημεία. Η δημιουργία πεζοπορικών διαδρομών που θα τα ενώνουν θα τα αναδείξει εκ νέου έστω μέσω νέων χρήσεων όπως είναι ο τουρισμός.

Ο «Μανώλης»
Ο Θουκυδίδης Παπαγεωργίου, Φιλόλογος, και εκπρόσωπος της τοπικής κοινότητας μίλησε με θέμα «Ο Φιλέλληνας Manuel Baud Bovy», αλλά κυρίως μίλησε για τον δικό του «Μανώλη», τον «Μανώλη τον Ελβετό» όπως τον ονόμασαν οι κάτοικοι του χωριού που τον υποδέχτηκαν το 1959 και τον φιλοξένησαν στα σπίτια τους. Ο «Μανώλης» εντυπωσίασε τότε τον 9χρονο Θουκυδίδη απεικονίζοντας το χαγιάτι του πατρικού του σπιτιού, σε ένα σχέδιο που έδινε άλλες διαστάσεις στο χώρο και το χρόνο, ένα από τα πολλά αρχιτεκτονικά σχέδια που σήμερα αποτελούν και την ολοκληρωμένη εργασία που έγινε αρχείο και βιβλίο.Ο Μπω Μποβί «αποτύπωσε το χρόνο, μιας εποχής που ήταν στη χάση της, αλλά διατηρούσε ακόμα την αυθεντικότητά της», σημείωσε ο κ. Παπαγεωργίου. Θύμισε δε, ότι το Καπέσοβο του 1959 είχε μόλις δέκα χρόνια που είχε αφήσει πίσω του τον καταστροφικό Εμφύλιο με τους κατοίκους να σκορπίζονται μακριά από το χωριό- ευτυχώς η ναζιστική λαίλαπα δεν πρόλαβε να το κάψει στις 25 Μαρτίου 1944 όπως άλλα χωριά του Ζαγορίου στην Κατοχή.Πέρα όμως από την καταγραφή του χωριού και την ανάδειξη του αρχιτεκτονικού του πλούτου, ο Μπω Μποβί έβλεπε από τότε τη δυνατότητα τουριστικής ανάπτυξης και πρότεινε στο κείμενό του «Το μέλλον» που φιλοξενείται στο λεύκωμα, την ανάπτυξη ενός ξενώνα που θα φιλοξενεί τους ξένους περιηγητές που θα θέλουν να ανακαλύψουν τη μοναδική φυσική κληρονομιά της ορεινής Ηπείρου.Ο κ. Μποβί, συγκινημένος πήρε το λόγο, αλλά με χιούμορ, τόνισε ότι είχε αισθανθεί από το παρελθόν ότι είχε γίνει δημότης Καπεσόβου. Όταν πολύ αργότερα επισκέφτηκε ξανά το χωριό και ζήτησε το κλειδί της Πασχαλείου για να δείξει σε φίλους την Χάρτα του Ρήγα που φιλοξενείται στη συλλογή της σχολής, του είπαν οι χωριανοί «πάρε το κλειδί και άνοιξε μόνος σου». Αυτό το κλειδί ήταν η ένδειξη ότι είχε γίνει ένας Καπεσοβίτης.Ο κ. Μποβί, χάρισε στο σύλλογο το κόκκινο κουτί του, με το πρωτότυπο υλικό της έρευνάς του και την ψηφιοποιημένη εκδοχή του (φωτογραφίες, σχέδια κ.α). Όπως σημείωσε, το Καπέσοβο διατήρησε το πλεονέκτημα να μην περνάει ο ασφαλτοστρωμένος επαρχιακός δρόμος μέσα από το χωριό (περνάει πάνω από το χωριό προς το Τσεπέλοβο), οπότε διατήρησε και την παλιά δομή του και πρότεινε λύσεις για τη μετατροπή του Καπεσόβου σε ένα μουσείο της αρχιτεκτονικής του Ζαγορίου, όπως η αξιοποίηση υπαρχόντων κτιρίων και έκθεση παλιών στοιχείων από τη ζωή του χωριού.Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ένα παραδοσιακό γεύμα από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καπεσόβου, ο οποίος έδειξε για μία ακόμα φορά όχι μόνο πόσο φιλόξενος είναι, αλλά και πόσο ψηλά βάζει τον πήχη των εκδηλώσεών του, πάντα με αγάπη για τον τόπο και τους ανθρώπους του.

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΙΝΑ ΝΕΑ

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://epirusgate.blogspot.gr/

4ήμερο στη Βάλια Κάλντα

Τελευταιες μερες του καλοκαιριου ελατε να περπατησουμε στα παρθενα δαση της Βαλια Καλντα και να κανουμε μπανιο στα πεντακαθαρα νερα του Αρκουδορεματος,και του ΑΩΟΥ.

Το προγραμμα:

1]ημερα.Πεμπτη 30/8.

Αφιξη στο καταφυγιο" βαλια καλντα",που βρισκεται εξω απο το χωριο της βοβουσας[2χιλ].

Τακτοποιηση στα δωματια[8ατομων],και ενυμερωση για το προγραμμα.

Γευμα, και το απογευμα επισκεψη στο χωριο για να επισκευτουμε το μουσειο υδροκινησης και το Περιπτερο Ενυμερωσης του Εθνικου Παρκου Βορειας Πινδου οπου θα μας γινει παρουσιαση για την πανιδα και την χλωριδα της περιοχης.

2]ημερα.Παρασκευη.31/8

Πρωινο.Σημερα θα επιβιβαστουμε στο αυτοκινητο και θα ξεκινησουμε για το χωριο της Λαιστας,οπου θα πιουμε τον καφε μας στην ομορφη πλατειας της με θεα της κορφες της Τυμφης.

Στην συνεχεια θα παμε στο Ηλιοχωρι για να κανουμε μπανιο στους πανεμορφους καταρακτες του,και στην συνεχεια θα επισκευτουμε το Γυφτοκαμπο για να δουμε το υπαιθρυο μουσειο των Σαρακατσανων.

Επιστροφη το απογευμα στο καταφυγιο.Δειπνο.

3]ημερα.Σαββατο.1/9

Πρωινο.Επιβιβαση στα αυτοκινητα και ξεκιναμε για την θεση Σταυρος οπου και θα ξεκινησουμε το περπατημα μας προς τον πυρηνα της Βαλια καλντα.Θα φτασουμε μεχρι τους καταρακτες οπου και θα κανουμε μπανιο.Ωρες πορειας 3-4.

Επιστροφη απο τους καταρακτες[40 λεπτα] κα στησιμο σκηνων για διανυκτερευση-φαγητο.

4]ημερα.Κυριακη .2/9

Πρωινο.Σημερα θα γινει αναβαση στην κορυφη της Φλεγγας[υψομ2157μ] και στις λιμνες Φλεγγα.Ωρες αναβασης 3.5 ωρες καταβασης 2,5.Οποιος δεν θελει να ανεβει μπορει να κανει βολτα μεσα στον πυρηνα της Βαλια Καλντα.

Το μεσημερι αναχωρηση για το καταφυγιο.Γευμα.Τελος εκδρομης.

Το κοστος συμμετοχης ειναι 170 ευρω και περιελαμβανει την διαμονη στο καταφυγιο για δυο βραδυα με πρωινο την διαμονη σας με σκηνη ενα βραδυ στην βαλια καλντα[οποιος δεν εχει σκηνη να μας ενυμερωσει-εχουμε εμεις] 4 γευματα ,μεταφορες με τετρακινητα αυτοκινητα καθως και συνοδους βουνου.

Για περισσοτερες πληρ, στο 6977307502

email: steltsia@ gmail.com

Στελιος Τσιαλικης συνεργατης στο καταφυγιο "βαλια καλντα"

Υ.Γ.Οποιος δεν θελει να μεινει στο καταφυγιο,υπαρχει ο ξενωνας Κερασιες στην Βοβουσα,[τηλ6944578668].

ΠΗΓΗ: https://www.facebook.com/events/163557957113211/

ZAGORI MOUNTAIN RUNNING 2012 (10 ΧΛΜ)

Πάρα πολλοί αθλητές και αθλήτριες, κάθε ηλικίας και φύλλου, συμμετείχαν στον αγώνα των 10 χλμ ορεινού τρεξίματος που πραγματοποιήθηκε χθες το πρωί στα πλαίσια του Zagori Mountain Running 2012. Αφετηρία της διαδρομής ήταν το χωριό Κήποι Ζαγορίου και ο τερματισμός στην Πασχάλειο Σχολή του Καπεσόβου. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής οι δρομείς διήλθαν από πολύ όμορφα μονοπάτια της περιοχής και γνώρισαν  από κοντά το πέτρινο γεφύρι του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη, το Κουκούλι, το πέτρινο γεφύρι του Μίσιου κι ένα μικρό τμήμα της χαράδρας του Βίκου.

ΠΗΓΗ: http://photoioannina.blogspot.gr

Στιγμές δροσιάς στο Zagori Mountain Running 2012 (50 ΧΛΜ)

“Πλημμύρισε” κόσμο το Ζαγόρι!

Ολοκληρώθηκε ο ορεινός μαραθώνιος

Με την απονομή των μεταλλίων στο προαύλιο της Πασχαλείου Σχολής στο Καπέσοβο ολοκληρώθηκε το μεσημέρι της Κυριακής ο δεύτερος αγώνας ορεινού μαραθωνίου στο Ζαγόρι (Zagori  Mountain Running). Επρόκειτο για μία απόλυτα επιτυχημένη διοργάνωση η οποία συγκέντρωσε το ενδιαφέρον χιλιάδων επισκεπτών και δρομέων από όλη την Ελλάδα.
Είναι χαρακτηριστικό πως οι συμμετοχές στους τρεις αγώνες ορεινού τρεξίματος των 50, των 25 και των 10 χιλιομέτρων ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο  στο βαθμό που οι διοργανωτές να αναγκαστούν να…διώξουν αθλητές και αθλήτριες οι οποίοι καθυστέρησαν να δηλώσουν συμμετοχή.
Συνολικά στους αγώνες συμμετείχαν 731 άτομα, αριθμός που ξεπέρασε κατά πολύ τις περσινές συμμετοχές.
Στον αγώνα των 50 χιλιομέτρων που διοργανώθηκε το Σάββατο συμμετείχαν 261 αθλητές, ενώ οι υπόλοιποι δρομείς, κάθε ηλικίας και φύλου, έτρεξαν το πρωί της Κυριακής στους αγώνες των 25 και των 10 χιλιομέτρων.
Η εκκίνηση για τη διαδρομή των 25 χιλιομέτρων δόθηκε στις 8 το πρωί από το Μεγάλο Πάπιγκο, ενώ στις 9.30 το πρωί από τους Κήπους ξεκίνησαν όσοι συμμετείχαν στην διαδρομή των 10 χιλιομέτρων.
Τερματισμός όλων ήταν η Πασχάλειος Σχολή στο Καπέσοβο με τους δύο τελευταίους δρομείς να φτάνουν εκεί περίπου στις 3 το μεσημέρι.
Ο αγώνας ήταν η ιδανική ευκαιρία για εκατοντάδες επισκέπτες από όλη την Ελλάδα να γνωρίζουν τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο του Ζαγορίου. Εκ μέρους των διοργανωτών μίλησε ο Βασίλης Τζουμάκας, η ψυχή της διοργάνωσης ευχαριστώντας τόσο τους δρομείς όσο κι εκείνους που στήριξαν τη διοργάνωση με κάθ τρόπο- είτε οικονομικά είτε εθελοντικά φροντίζοντας για τα νερά, την τροφοδοσία,  τη διαμονή των αθλητών, τον καθαρισμό των μονοπατιών.
Αρωγός στη διοργάνωση ήταν και ο Δήμος Ζαγορίου με τον δήμαρχο Γαβριήλ Παπαναστασίου, συγκινημένος, να ευχαριστεί  τους χιλιάδες ανθρώπους που βρέθηκαν αυτό το τριήμερο στο Ζαγόρι και το ζωντάνεψαν.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε μέσα από τον αγώνα συντηρήθηκαν και αναδείχτηκαν εκ νέου τα μονοπάτια της περιοχής, κάτι το οποίο είχε να συμβεί εδώ και τουλάχιστον 50 χρόνια. Μάλιστα, ο κ. Παπαναστασίου συμμετείχε και στον αγώνα των 10 χιλιομέτρων.
Τη σημασία του ορεινού μαραθωνίου για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής, “τη μόνη μορφή ανάπτυξης που δεχόμαστε”, όπως χαρακτηριστικά είπε, επισήμανε από την πλευρά του ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Δήμο Ζαγορίου, Βασίλης Σπύρου.
Το διήμερο των αγώνων το οποίο συνδυάστηκε με την παρουσία εκατοντάδων επισκεπτών από όλη την Ελλάδα, έδωσε βαθιά ανάσα στον τουριστικό κλάδο της περιοχής. Υπολογίζεται πως αυτές τις ημέρες, από την Παρασκευή ως την Κυριακή, στα χωριά του Ζαγορίου βρέθηκαν πάνω από 3.000 επισκέπτες. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως συναντήσαμε ανθρώπους από τη Βέροια, τη Θεσσαλονίκη, τη Ναύπακτο, τα Γρεβενά,  τη Χαλκίδα.
Ο αγώνας αποτέλεσε μία ιδανική ευκαιρία για την ανάδειξη της οικολογικής σημασίας του Ζαγορίου και της ανάγκης να διατηρηθεί μέσα από δραστηριότητες οι οποίες στηρίζονται στην αρμονική συνύπαρξη του ανθρώπου με τη φύση. Στο πλαίσιο αυτό ήταν αυτονόητη η στήριξη του Φορέα του Εθνικού Πάρκου της Βόρειας Πίνδου στον μαραθώνιο. Εκ μέρους του φορέα μίλησε ο πρόεδρος του ΔΣ, Στέργιος Βέργος επισημαίνοντας την ανάγκη να σταθούν και οι επιχειρηματίες της περιοχής στο ύψος των περιστάσεων ώστε να διατηρηθεί η τουριστική δραστηριότητα. Στο πλαίσιο αυτό την Τετάρτη 1η Αυγούστου στο Μονοδέντρι ο Φορέας Διαχείρισης διοργανώνει σχετική ημερίδα ενημέρωσης των επαγγελματιών του τουρισμού.
Στη φωτογραφία, δρομέας στην πλατεία του Καπεσόβου, λίγο πριν κατηφορίσει για το καλντερίμι το οποίο οδηγεί στην Πασχάλειο Σχολή (τερματισμός του αγώνα).
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

ΠΗΓΗ: http://www.epirusonline.gr

Εικόνες από το Κεντρικό Ζαγόρι

Το πέτρινο γεφύρι του Νούτσου ή Κόκκορου

Στο Δίλοφο Ζαγορίου

Στο Καπέσοβο Ζαγορίου

Στην Αρίστη Ζαγορίου

Το πέτρινο γεφύρι της Κλειδωνιάς

Στο Τσεπέλοβο Ζαγορίου

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ: https://www.facebook.com/Greece.Art.Architecture

«Επαναπατρίζοντας την τέχνη»

Στο Βυζαντινό Μουσείο Ιωαννίνων, που βρίσκεται στην Ακρόπολη του «Ιτς Καλέ» στο Κάστρο, διοργανώνεται αυτές τις μέρες έκθεση με τις εικόνες που είχαν κλαπεί από τις εκκλησίες του Ζαγορίου και προσφάτως επαναπατρίστηκαν.

Τα θρησκευτικά αυτά κειμήλια που εκθέτονται είναι τμήμα ενός τεράστιου θρησκευτικού θησαυρού που είχε κλαπεί το 2009 από τα χωριά της περιοχής μας.
Οι εικόνες αυτές εντοπίστηκαν σε γκαλερί του εξωτερικού, ταυτοποιήθηκαν και στη συνέχεια κατασχέθηκαν.
Τώρα που επέστρεψαν στην χώρα μας, η 8η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων διοργάνωσε την έκθεση τους.
Τίτλος της: «Επαναπατρίζοντας την τέχνη, Ζαγόρι - Άμστερνταμ - Λονδίνο - Αθήνα».
Οι πόρτες για το κοινό άνοιξαν στις 21 Φεβρουαρίου και οι επισκέπτες θα μπορέσουν να δουν τις εικόνες ως την Κυριακή 1η Απριλίου.
Επειδή όμως υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από τον κόσμο, το πιθανότερο είναι να δοθεί στην έκθεση κάποια επιπλέον παράταση.

Ανάμεσα στις εικόνες που εκθέτονται είναι και αυτή της Παναγίας που είχε κλαπεί από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου του χωριού μας.
Η εικόνα αυτή ήταν κομμένη σε δυο κομμάτια και τότε οι ιερόσυλοι είχαν αρπάξει το δεξί της τμήμα, αφού την υπόλοιπη δεν μπόρεσαν να την εντοπίσουν.
Όταν η εικόνα βρέθηκε και επέστρεψε στην χώρα μας η εκκλησιαστική επιτροπή του χωριού μας έδωσε και το αριστερό τμήμα της στην εφορία Βυζαντινών αρχαιοτήτων, ώστε να συντηρηθεί σωστά η εικόνα.
Τώρα αποτελεί μέρος των θρησκευτικών κειμηλίων της έκθεσης.

Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι εικόνα της δικής μας Παναγίας προτιμήθηκε για να τυπωθεί στην αφίσα της εκδήλωσης.

ΠΗΓΗ:  http://iliochori.net

Ζαγοροχώρια

Στις πλαγιές της χαράδρας του Βίκου , στην απίστευτη ομορφιά του τροπικού δάσους ,στην αυθεντικότητα του Ζαγοριού…  στον καθαρότερο ποταμό της Ευρώπης τον Βοιδομάτη, στα Πάπιγκα και τους πύργους ,στα ζαγορίσια γεφύρια και νονοπάτια,εκεί που έχουν τις φωλιές τους οι αετοί, στις βαθιές χαράδρες του Βίκου και του Αώου,εκεί που τα βουνά έχουν τον δικό τους κόσμο..

Στην Αρίστη
Στην χαράδρα του Βίκου

Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στον οικισμό Βίκος.

Το μεγαλείο της χαράδρας από το “μπαλκόνι” της Ί.Μ Αγίας Παρασκευής στο Μονοδένδρι.

 Ι.Μ Αγίας Παρασκευής στο Μονοδένδρι.


Σχιστολιθικά γαιομνημεία..


Το γεφύρι του Κοκκόρου. Στο κεντρικό Ζαγόρι πηγαίνοντας από  Γιάννενα στο χωριό Κήπους.

Στους Κήπους.

Γεφύρι Καλογερικό, ένα κομψό τρίτοξο γεφύρι ανάμεσα στα χωριά Κουκούλι,το Δίλοφο και τους Κήπους.Του έχει δοθεί ο χαρακτηρισμός “κάμπια εν κινήσει” και έτσι πράγματι φαίνεται καθώς ανεβοκατεβαίνει το καλντερίμι πάνω από τα τρία τόξα.

Σαρακατσάνικες καλύβες στον  Γυφτόκαμπο,μέρος όπου γίνεται η συνάντηση των Σαρακατσανέων κάθε Αύγουστο.

Το περίφημο μονότοξο γεφύρι της Κόνιτσας πάνω από τα νερά του ποταμού Αώου.

ΠΗΓΗ: http://leftis3.wordpress.com

Το Ζαγόρι χτυπά την πόρτα της UNESCO

Την πόρτα της UNESCO θα χτυπήσει μέσα στους επόμενους μήνες το Ζαγόρι, καθώς ήδη έχει ξεκινήσει μία συζήτηση - σε τοπικό προς το παρόν επίπεδο - για την ένταξη όλης της περιοχής στον κατάλογο με τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς.

Η αρχική πρωτοβουλία ανήκει στον Σύλλογο «Ζαγορισίων Κοινότητα», που κρίνοντας πως το Ζαγόρι πληροί τα πολιτιστικά και φυσικά κριτήρια που θέτει ο διεθνής πολιτισκός οργανισμός, έχει ήδη ξεκινήσει τις επαφές και τις προεργασίες για να συγκεντρωθούν τα στοιχεία που απαιτούνται και να υποβληθεί ένας πλήρης και τεκμηριωμένος φάκελος. Άλλωστε, η ανάληψη κάθε πρωτοβουλίας πρόσφορης για την συμπερίληψη του Ζαγοριού στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς που τηρεί ο διεθνής οργανισμός της UNESCO, αποτελεί έναν από τους βασικούς σκοπούς του Συλλόγου, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται και στο καταστατικό του.
«Η ένταξη του Ζαγορίου στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς θα μας προσφέρει όχι μόνο διεθνή αναγνώριση και τουριστική και οικονομική ανάπτυξη μιας και η ένταξη σημαίνει αυτόματα τοποθέτηση της περιοχής στις πρώτες θέσεις του παγκόσμιου τουριστικού χάρτη, αλλά θα αποτελέσει και το έναυσμα δημιουργίας ενός μηχανισμού για να διατηρηθεί αναλλοίωτος ο χαρακτήρας της περιοχής μέσω σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης και προστασίας», τόνισε μιλώντας στην «Ε» ο πρόεδρος του Συλλόγου «Ζαγορισίων Κοινότητα» Βασίλης Ιωσηφίδης και πρόσθεσε: «Είναι λοιπόν σαφές πως αποτελεί υποχρέωση μας στον πολιτισμό και στις επόμενες γενιές να διατηρήσουμε και να παραδώσουμε αναλλοίωτο αυτόν τον εξαιρετικά προικισμένο τόπο».

Το παρεξήγησαν στο Δήμο Ζαγορίου
Έχοντας κάνει ήδη τις πρώτες επαφές, οι άνθρωποι του Συλλόγου θέλησαν να έχουν και τη σύμφωνη γνώμη και μια ηθική υποστήριξη από το Δήμο Ζαγορίου, και για το σκοπό αυτό η πρωτοβουλία έφτασε και στο δημοτικό συμβούλιο την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου.
Ωστόσο, η συζήτηση δεν εξελίχθηκε βάσει των όσων ανέμεναν, κυρίως γιατί δεν είχε προσκληθεί ο πρόεδρος του Συλλόγου ή κάποιος άλλος εκπρόσωπός του, ώστε να επιχειρηματολογήσει για την πρωτοβουλία. Το αποτέλεσμα ήταν να «λοξοδρομήσει» η συζήτηση και να γίνει λόγος για προσπάθεια «καπελώματος» τόσο του Δήμου, όσο και άλλων Συλλόγων που αποτελούνται από ντόπιους (!), καθώς στον νεοσύστατο Σύλλογο είναι εγγεγραμμένα ως μέλη αρκετά άτομα, που δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά στην περιοχή, αλλά δεν έχουν καταγωγή από τα Ζαγοροχώρια.
Τελικά, και αφού δεν έγινε δεκτή η πρόταση του δημοτικού συμβούλου Λεωνίδα Τσουμένη για αναβολή λήψης απόφασης ώστε να ενημερωθούν όλοι και σε επόμενη συνεδρίαση να είναι παρόντα και τα μέλη του Συλλόγου «Ζαγορισίων Κοινότητα» ώστε να ενημερώσουν το σώμα για το θέμα, αποφασίστηκε η ανάληψη της πρωτοβουλίας από το Δήμο Ζαγορίου, αφού ενημερωθούν όλοι οι φορείς, και η υποβολή της πρότασης σε αγαστή συνεργασία με τον Σύλλογο «Ζαγορισίων Κοινότητα».
«Πιστεύουμε ότι θα είναι πιο αποδοτική η εξέλιξη της υπόθεσης, αν είναι μπροστά ο Δήμος Ζαγορίου. Αποτελούμε τη σκέπη όλων των πολιτιστικών συλλόγων και κρίναμε σκόπιμο να ενημερωθούν όλοι», σημείωσε στην «Ε» ο Δήμαρχος Ζαγορίου Γαβριήλ Παπαναστασίου και θέλοντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια του δημοτικού συμβουλίου, ανέφερε: «Το ζήτημα είναι πως η πρόταση θα προχωρήσει. Είμαστε υπέρ κάθε πρωτοβουλίας, είτε προέρχεται από ντόπιους, είτε από επιχειρηματίες που δεν κατάγονται από την περιοχή. Αφετηρίες υπάρχουν πολλές, ο στόχος είναι ένας. Το Ζαγόρι να πρωτοστατεί».
Από την πλευρά του ο κ. Ιωσηφίδης τόνισε ότι η όποια παρεξήγηση δημιουργήθηκε από τη μη πρόσκληση του Συλλόγου, πιθανότατα εκ παραδρομής. «Για εμάς δεν αλλάζει τίποτα, καθώς οι διαδικασίες κατάρτισης και υποβολής του φακέλου θα συνεχιστούν. Σε επόμενη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου θα είμαστε παρόντες για να εξηγήσουμε την πρωτοβουλία μας και θα επανέλθουμε προς τους φορείς που ήδη έχουμε ζητήσει τη βοήθειά τους, τόσο για τη συγκέντρωση των απαιτούμενων στοιχείων, όσο και για την ισχυροποίηση του αιτήματος», ανέφερε.
Με πιλότο τα Γεωπάρκα
Τα μέλη του Συλλόγου «Ζαγορισίων Κοινότητα» εμφανίζονται αισιόδοξα για τη θετική κατάληξη της πρωτοβουλίας τους, με γνώμονα ότι το Ζαγόρι πληροί τα κριτήρια που θέτει η UNESCO για τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, όπως το ότι αποτελεί αντιπροσωπευτικό αριστούργημα δημιουργίας της ανθρώπινης φυλής, εμφανίζει μια μοναδική ή τουλάχιστον μια εξαιρετική μαρτυρία κάποιας πολιτισμικής παράδοσης ή ενός πολιτισμού που υπάρχει ή έχει εξαφανιστεί, είίναι εξαίρετο παράδειγμα ενός τύπου οικοδομήματος ή αρχιτεκτονικής δομής ή τεχνολογικού συνόλου και εικονογραφεί ένα σημαντικό σταθμό στην ανθρώπινη Ιστορία, περιέχει εξαιρετικά φυσικά φαινόμενα ή περιοχές εξαιρετικής φυσικής ομορφιάς και αισθητικής, είναι ιδιάζον παράδειγμα μειζόνων φάσεων της ιστορίας της γης, του αρχείου της ζωής, σημαντικών εν εξελίξει γεωλογικών διαδικασίων για την ανάπτυξη γεωσχηματισμών ή σημαντικών γεωμορφικών ή φυσιογραφικών χαρακτηριστικών, περιέχει τα σημαντικότερα φυσικά ενδιαιτήματα συντήρησης της βιοποικιλότητας και περιλαμβάνει απειλούμενα είδη παγκόσμιας αξίας από την άποψη της επιστήμης η συντήρηση του είδους, αλλά και αποτελεί δείγμα αυθεντικότητας και ακεραιότητας, τυγχάνοντας  ιδιαίτερης προστασίας.
Αισιόδοξος εμφανίζεται και ο Δήμαρχος Ζαγορίου Γαβριήλ Παπαναστασίου, φέρνοντας ως παράδειγμα και την εξέλιξη της πρωτοβουλίας για τα γεωπάρκα, όπου μετά την καταγραφή 45 μεγάλης σημασίας γεώτοπων στην οροσειρά της Τύμφης, τη χαράδρα του Βίκου και του Βοϊδομάτη, τη χαράδρα του Αώου, το όρος Τρταπεζίτσα, το Σμόλικα και τον Κλέφτη, την περιοχή της ένωσης των ποταμών Αώου, Βοϊδομάτη, Σαραντάπορου και τις ιαματικές πηγές Καβασίλων και Αμαράντου, αναγνωρίστηκε η μεγάλη γεωλογική και γεωμορφολογική αξία της περιοχής και το Γεωπάρκο Βίκου- Αώου εντάχθηκε στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο των  Γεωπάρκων της UNESCO.
Τα ελληνικά μνημεία στον κατάλογο της UNESCO
Η πρώτη ελληνική εγγραφή στην Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά της UNESCO έγινε το 1986 με την ένταξη του Επικούρειου Απόλλωνα. Από τότε ακολούθησαν 16 ακόμη εγγραφές, με τελευταία αυτή της Παλιάς Πόλης της Κέρκυρας.
Αναλυτικά τα ελληνικά μνημεία στον κατάλογο της UNESCO είναι τα εξής:
1.Αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης
2.Αρχαιολογικός χώρος Αιγών στη Βεργίνα
3.Αρχαιολογικός χώρος Δελφών
4.Αρχαιολογικός χώρος Μυστρά
5.Αρχαιολογικός χώρος Ολυμπίας
6.Αρχαιολογικοί χώροι Μυκηνών και Τίρυνθας
7.Αρχαιολογικός χώρος Δήλου
8.Ιστορικό κέντρο (Χώρα), με τη Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και το Σπήλαιο της Αποκάλυψης στην Πάτμο
9.Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου
10.Μονή Δαφνιού, Μονή Οσίου Λουκα και Νέα Μονή Χίου
11.Παλαια Πόλη της Κέρκυρας
12.Παλαιοχριστιανικά και βυζαντινά μνημεία Θεσσαλονίκης
13. Αρχαιολογικός χώρος Ηραίου Σάμου
14.Ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο
15. Ναός Επικούρειου Απόλλωνος - Βάσσες
16. Μετέωρα
17. Άγιο Όρος - Άθως
Επίσης, ελληνικά μνημεία και χώροι που έχουν υποβάλει πρόταση ένταξης στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO είναι το ανάκτορο της Κνωσσού (2003), ο αρχαιολογικός χώρος της Νικόπολης (2003), ο αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων (2003), το Λαύριο (Αρχαίο Λαύριο) (2003), η ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου (2003), η περιοχή των Πρεσπών: Η Μεγάλη και Μικρή Πρέσπα που περιλαμβάνει βυζαντινά και - μεταβυζαντινά μνημεία (2003), το εθνικό Πάρκο της Δαδιάς - Λευκίμη - Σουφλί (2003) και το φαράγγι της Σαμαριάς (2003).
Πρόσφατα, άνοιξε ξανά μία συζήτηση για τον αρχαιολογικό χώρο της Νικόπολης, ενώ στο παρελθόν έχει υπάρξει πρωτοβουλία για υποβολή πρότασης και για τον αρχαιολογικό χώρο της Δωδώνης, η οποία δε συνεχίστηκε.

Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΖΕΛΕΤΑ από την Ελευθερία

 

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://www.epirusonline.gr

Ζαγοροχώρια

Το Ζαγόρι είναι περιοχή στο Νομό Ιωαννίνων, στη βορειοδυτική Ελλάδα. Στην περιοχή υπάρχουν 45 χωριά, τα αποκαλούμενα Ζαγοροχώρια, τα οποία είναι διάσπαρτα στους πρόποδες της Πίνδου. Έχει έκταση περίπου 1,000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και αρχίζει από το Νότιο Δυτικό μέρος από το όρος Μιτσικέλι (υψόμετρο 1,810 μ), φθάνει προς βορρά στον Αώο ποταμό και το όρος Τύμφη και ανατολικά μέχρι τον ποταμό Βάρδα στο Μαυροβούνι (υψόμετρο 2,100 μ) κοντά στο Μέτσοβο.

        Η λέξη Ζαγόρι προέρχεται από τα Σλαβικά, από την πρόθεση Za που σημαίνει "πίσω"και το ουσιαστικό gora που σημαίνει "βουνό".

Στην αρχαιότητα η περιοχή ονομάζονταν «Παροραία», και οι κάτοικοί της «Παροραίοι», δηλαδή αυτοί που ζουν πίσω από τα όρη.

Αξιοθέατα περιοχής
Οι Κολυμπήθρες στο Πάπιγκο, η Μονή Ρογκοβού, η Μονή Παναγίας Σπηλιώτισσας, η Μονή Βουτσάς, η Μονή Αγίας Παρασκευής Μονοδενδρίου, το Λαογραφικό μουσείο Λαζαρίδη,η Βραχοσκεπή Μπόιλα, τα Καλντερίμια, το γεφύρι του Νούτσου ή Κόκκορη, το γεφύρι του Βοϊδομάτη, το γεφύρι Καμπέρ Αγά, το γεφύρι Καλογερικό ή του Πλακίδα, το γεφύρι της Κόνιτσας, ο Οικισμός Μολοσσών στη Βίτσα, οι Δρακόλιμνες και το Φαράγγι του Βίκου.

 Ιστορία
Το έδαφος της περιοχής είναι απόλυτα ορεινό και εξαιρετικά δύσβατο, με τις απότομες χαράδρες, τα πυκνά δάση και τα ατελείωτα βουνά, κάτι που αποτέλεσε αποτρεπτικό παράγοντα για πολλούς λαούς, φυλές και αυτοκρατορίες στο πέρασμα των αιώνων να εισέλθουν και να εγκατασταθούν στην περιοχή. Η ιστορία του Ζαγορίου γενικά δεν περιλαμβάνει λεηλασίες, κατακτήσεις, πολεμικές συρράξεις, εκτοπίσεις πληθυσμού. Ως αποτέλεσμα αυτού πιστεύεται πως μεγάλο τμήμα του πληθυσμού διατήρησε πανάρχαια έθιμα και παραδόσεις. Πιστεύεται πως οι Σαρακατσάνοι, πολλοί από του οποίους κατοικούν στην περιοχή, είναι απόγονοι των αρχαίων κατοίκων του Ζαγορίου.

Το Ζαγόρι ήταν μέλος του αρχαίου ελληνικού βασιλείου των Μολοσσών, που στην ύστερη κλασική εποχή επικράτησε σε όλη την Ήπειρο. Η Ολυμπιάδα, η μητέρα του Μεγάλου Αλέξανδρου, καταγόταν από την πόλη «Μολοσσίδα», στην συμβολή των ποταμών Βοϊδομάτης, Αώος και Σαραντάπορου.

Στην Βυζαντινή εποχή, δεν μνημονεύεται σε κάποιο χρονικό ότι η περιοχή υπέστη καταστροφές από κάποιο κατακτητή. Κάτι ανάλογο συνέβη και στην Τουρκοκρατία: το δύσβατο έδαφος πρόσφερε ασφάλεια στον πληθυσμό. Στην πραγματικότητα, από το 1430 που οι Τούρκοι κατέκτησαν την Ήπειρο, με την συνθήκη του Βοϊνίκου, εγκαθιδρύθηκε ένα ειδικό καθεστώς μεταξύ του «Κοινού του Ζαγορίου» και των Οθωμανικών αρχών, και αποδίδονταν κάποιος φόρος ως αντάλλαγμα για την μερική αυτονομία της περιοχής. Η είσοδος τουρκικών στρατευμάτων γίνονταν μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Τα 14 χωριά του Ζαγορίου η ύπαρξη των οποίων χρονολογούνται από το 912 μ.Χ., (τα υπόλοιπα ιδρύθηκαν αργότερα), από τον 16ο αιώνα γνώρισαν σταδιακά εμπορική και οικονομική άνθιση, καθώς η γη και τα περιουσιακά τους στοιχεία δεν κατασχέθηκαν ποτέ από τις τουρκικές αρχές. Αυτή η κατάσταση ευνοούσε και τους Τούρκους, εφόσον το Ζαγόρι δεν ήταν εστία επαναστάσεων και αναταραχών.

 Από τον 17ο αιώνα, καθώς ο πληθυσμός της περιοχής αυξάνεται ραγδαία, και υπό το καθεστώς της αυτονομίας, επιφανείς Ζαγορήτες, ασχολούνται με το εμπόριο. Το Ζαγόρι αποκτά ισχυρούς εμπορικούς δεσμούς με την Κωνσταντινούπολη, τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και τη Ρωσία. Το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού ανέβηκε κατακόρυφα, με την ίδρυση σχολείων και βιβλιοθηκών σε κάθε χωριό. Η ευημερία της περιοχής και η πνευματική άνθηση του τόπου συνεχίστηκε με αμείωτο ρυθμό και τον 18ο αιώνα, όπου ιδρύθηκαν και σχολειά θηλέων, κατασκευάστηκαν μύλοι για να αλέθουν καλαμπόκι, περίτεχνα κατασκευασμένες βρύσες (κρήνες) και πετρόχτηστα γιοφύρια που είναι διάσπαρτα στην περιοχή. Πρωτοτυπία για την περιοχή αποτελεί και η ακμή μιας μορφής ιατρικής, όπου ο γιατρός έκανε χρήση θεραπευτικών βοτάνων, καθώς η περιοχή του Βίκου είναι πλούσια σε βότανα. Είχε γίνει λόγος και για την ίδρυση εκπαιδευτικού ιδρύματος εφάμιλλου με πανεπιστήμιο από τον Νεόφυτο Δούκα.
Μετά το 1860 ξεκινάει ο σταδιακός οικονομικός και εμπορικός μαρασμός, κυρίως λόγω της Βιομηχανικής Επανάστασης.

Πηγή: wikipedia 

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ: http://www.grfun.gr

Το Ζαγόρι

Μόνο τυχαία δεν ήταν η τοποθεσία που διάλεξαν οι πρώτοι κάτοικοι των 46 πετρόχτιστων χωριών του Ζαγορίου, 'πίσω από τα βουνά' όπως μαρτυρά και το ίδιο το όνομα Ζαγόρι. Χάρη σε αυτή την τραχιά και απόμερη τοποθεσία οι Ζαγορίσιοι απέκτησαν προνόμια ελευθερίας, ένα καθεστώς αυτονομίας και ιδιαίτερης φορολογικής μεταχείρισης κατά την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας.

Κατάφεραν να γεφυρώσουν τα πολλά ποτάμια της περιοχής με ένα μοναδικό δίκτυο από μονότοξα, δίτοξα έως και τρίτοξα γεφύρια, από τα οποία πάνω από 30 σώζονται σήμερα σε καλή κατάσταση. Ανοίγοντας δρόμους επικοινωνίας έφτασαν ως έμποροι μέχρι τη μακρινή Ρωσία και Δυτική Ευρώπη. Οι εύποροι ξενιτεμένοι Ζαγορίσιοι, επενδύοντας στην πατρίδα τους οδήγησαν την περιοχή σε μεγάλη ανάπτυξη. Στην οικονομική, κοινωνική αλλά και πολιτιστική αυτή ανάπτυξη, που κράτησε σχεδόν τρεις αιώνες, το Ζαγόρι οφείλει την αίγλη και τον πλούτο του, όλα αποτυπωμένα στο ανθρωπογενές τοπίο.

Το Ζαγόρι περιλαμβάνει ολόκληρη την περιοχή των 46 παραδοσιακών σήμερα χωριών που βρίσκονται στα βόρεια των Ιωαννίνων, χτισμένα σαν αετοφωλιές στις πλαγιές και στα δάση ανάμεσα από την Τύμφη, το Μιτσικέλι, τη Βάλια Κάλντα και τον Αώο ποταμό.

Τρεις μεγάλοι ποταμοί διασχίζουν το χώρο: ο Αώος στα βόρεια, ο Βοϊδομάτης στα κεντρικά και δυτικά και οι παραπόταμοι του Αράχθου, Βάρδας και Ζαγορίτικος, στα νοτιοανατολικά.

Εδώ βρίσκονται 5 περιοχές του δικτύου Natura 2000 -ανάμεσά τους και οι Εθνικοί Δρυμοί Βίκου- Αώου και Πίνδου- Βάλια Κάλντα, ενώ ολόκληρο το Ζαγόρι, εντάσσεται σήμερα στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου.

Πολλά μονοπάτια οδηγούν στα βουνά και στα δάση της περιοχής. Άπειρες διαδρομές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του χώρου που εκτείνεται από τη χαράδρα του Βίκου, τη Δρακόλιμνη και τις κορυφές της Τύμφης στα δυτικά, έως τα πυκνά δάση στα κεντρικά και τη Βάλια Κάλντα με το περίφημο Αρκουδόρεμα και τις κορυφές Αυγό και Τσούκα Ρόσσα στα ανατολικά.

Οι ποταμοί Αώος και περισσότερο ο Βοϊδομάτης ενδείκνυνται για ράφτινγκ και καγιάκ σχεδόν όλες τις εποχές του χρόνου.

ΠΗΓΗ: http://www.tospitimas.eu