Λα Γκιγκόρου

Η τοποθεσία «Γκιγκόρου» βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό, πάνω στον κεντρικό δρόμο που έρχεται από τα Γιάννινα. Είναι το σημείο εκείνο που οι πέτρες εξαιτίας των πολλών νερών και της υγρασίας μοιάζουν σαν «φυσικά σφουγγάρια».

Γκιγκόρου στα βλάχικα ονομάζονται οι πορώδεις πέτρες (οι ελαφρόπετρες) και από το σημείο εκείνο τα παλιά χρόνια έπαιρναν υλικά που τα χρησιμοποιούσαν στο κτίσιμο σπιτιών, εκκλησιών και γεφυριών.

Λόγου του χαμηλού βάρους τους ήταν πιο εύκολα να μετακινηθούν και εξαιτίας της σύστασης τους οι τοίχοι γινόταν πιο σταθεροί.
Οι πωρόλιθοι δε, επεξεργαζόταν από τους τεχνίτες πολύ πιο εύκολα σε σχέση με τις υπόλοιπες πέτρες.
Γι’ αυτό και θεωρούνταν ως ένα από τα κορυφαία αδρανή υλικά για τη κατασκευή δομικών έργων.

ΠΗΓΗ:  iliochori.net

Κρυοπόταμος.

Ο Κρυοπόταμος είναι ένας μικρός ποταμός ανάμεσα από το Σκαμνέλι και το Ηλιοχώρι, που κατεβάζει νερά από τις κορυφές της Τύμφης. Στο βίντεο που ακολουθεί και το οποίο βρήκαμε στο You Tube μπορείτε να δείτε τα ορμητικά νερά του, όπως ακριβώς θα είναι αυτή την εποχή με τις πολλές βροχοπτώσεις που είχαμε στην περιοχή!

Νέα βίντεο από το φετινό αντάμωμα των απανταχού Ηλιοχωριτών.

Σε συνέχεια του προηγούμενου δημοσίευματος που αφορούσε το αντάμωμα των απανταχού Ηλιοχωριτών, που έγινε την 28-8-2010 στην τοποθεσία Λάκκος του χωριού μας, στην οποία και τα καλοκαίρια ακόμη  διατηρείται χιόνι, θα σας παραθέσουμε τρία νέα βίντεο που βρήκαμε στο You Tube, τα οποία είναι από τη συγκεκριμένη εκδήλωση και μπορείτε να τα δείτε κι εσείς:

Φωτογραφίες από τις λίμνες στο "Λάκκο" στις πλαγιές της Τύμφης!!

Μερικές ακόμη φωτογραφίες από την πανέμορφη  περιοχή του Ηλιοχωρίου  που αποκαλείται «οι λίμνες του Λάκκου» και βρίσκεται στις πλαγιές της Τύμφης. Για την τοποθεσία αυτή, έχουμε αναφερθεί εκτενέστερα  σε προηγούμενο δημοσίευμα.
Θα πρέπει όμως να επισημάνουμε, ότι αξίζει να την επισκεφθεί κάποιος την εποχή αυτή, με τα πανέμορφα χρώματα του Φθινοπώρου, πριν πιάσουν τα χιόνια, γιατί τότε δεν είναι εύκολη η πρόσβαση.

 

Οι φωτογραφίες είναι από το προσωπικό αρχείο του συγχωριανού μας Μιχ. Ζαμπάκου, τις οποίες με πολύ προθυμία μου παραχώρησε.

Η τοποθεσία "Κιάτρα αλ Κουκουτίκουλι"!

 Σε απόσταση 6 χλμ. περίπου, δυτικά του Ηλιοχωρίου, κοντά στον κεντρικό δρόμο για τα Γιάννινα, βρίσκεται μια ακόμη χαρακτηριστική πέτρα, από την  οποία πήρε το όνομα και η γύρω απ’ αυτήν περιοχή.
Για να την βρει κανείς δεν έχει παρά να ακολουθήσει τον χωματόδρομο που ξεκινάει από την τοποθεσία «Χαΐρι» και ύστερα από μια πορεία λίγων εκατοντάδων μέτρων, φθάνει κάτω από την πέτρα αυτή που λέγεται «Κιάτρα αλ Κουκουτίκουλι».
Οι τεράστιες διαστάσεις της πέτρας, τόσο σε ύψος όσο και σε μήκος, καθώς και η πανοραμική θέα της περιοχής από την κορυφής της, θα αποζημιώσουν όσους επισκεφτούν την περιοχή.

 Η προέλευση του ονόματος: Βλαχόφωνη είναι κι αυτή η ονομασία της περιοχής, που σημαίνει η «πέτρα του Τσαλαπετεινού»*. Ονομασία που πήρε γιατί στις τρύπες που υπάρχουν στον βράχο φωλιάζουν Τσαλαπετεινοί.

* Κουκουτίκουλι, στα βλάχικα σημαίνει ο «μικρός κόκορας» και πολλές φορές η ίδια λέξη χρησιμοποιείται και για να ονομάσουμε και τον Τσαλαπετεινό.

Η πέτρα με την ονομασία "Κιάτρα αλ Κουκουτίκολι"

Η κορυφή της "Κιάτρα αλ Κουκουτίκολι"

Άποψη του Ηλιοχωρίου από την "Κιάτρα αλ Κουκουτίκολι"

"Κιάτρα αλ Κουκουτίκολι"

ΠΗΓΗ:   iliochori.eu

Η πηγή με τα ιαματικά νερά στη "Βρωμονέρα"

Έξω από το χωριό, σε απόσταση μισού περίπου χιλιομέτρου, στην τοποθεσία «Λούτουρι», υπάρχει από πολύ παλιά μία πηγή με ιαματικό νερό, την οποία οι κάτοικοι του χωριού, την αποκαλούν «Βρωμονέρα». Προφανώς το όνομα αυτό το έδωσαν επειδή το νερό της μύριζε πολύ έντονα, ενώ στη σύνθεσή του περιείχε μία λευκή ουσία σαν το «ασπράδι» από το αυγό.
Λέγεται ότι το νερό της πηγής αυτής έχει αρκετές θεραπευτικές ιδιότητες και γι΄ αυτό, στο παρελθόν, αρκετοί που γνώριζαν την πηγή, πήγαιναν εκεί και με αρκετή υπομονή, γιατί  το νερό ήταν ελάχιστο, μάζευαν σε ποτηράκια για να πιούν, ενώ κάποιοι είχαν την υπομονή να συγκεντρώνουν περισσότερο νερό, για να κάνουν  πλύσεις σε διάφορα σημεία του σώματός των.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά την γεύση του νερού αυτού, γιατί όταν ήμαστε παιδιά, μας πήγαιναν εκεί και μας έδιναν να πιούμε, επειδή οι παππούδες μας γνώριζαν ότι είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Βέβαια για μας ήταν ένα μικρό μαρτύριο, λόγω της μυρωδιάς, αλλά, μπροστά στην επιμονή των μεγαλύτερων, υποχωρούσαμε και το πίναμε.
Πριν από κάποια χρόνια έγινε υδρομάστευση στην πηγή και το νερό  μεταφέρθηκε με δίκτυο σε βρύση, δίπλα στον επαρχιακό δρόμο που οδηγεί στο χωριό, η οποία, σύμφωνα με εντοιχισμένη πινακίδα, κτίσθηκε με δαπάνη του φιλόπατρη και ευεργέτη του χωριού Νίκου Πολυμερίδη.
Σήμερα όμως το νερό δεν έρχεται στη βρύση αυτή, ενώ για να φτάσει κάποιος στο σημείο που υπήρχε αρχικά η πηγή, δεν είναι και τόσο εύκολο, αν δεν την ξέρει, γιατί τα μονοπάτια έχουν χαθεί από την πυκνή βλάστηση.
Πηγές με νερό παρόμοιο με αυτό της «Βρωμονέρας» στο «Λούτουρι», υπήρχαν κι ασφαλώς υπάρχουν και σήμερα και σε άλλα σημεία γύρω από το χωριό, μεταξύ των οποίων και στην τοποθεσία «Κλοπατσάρι».

Κιάτρα αλ Κτσάλουι!

Μια από τις τέσσερις μεγάλες πέτρες που υπήρχαν κοντά στο χωριό μας και όριζαν μια περιοχή.
Η πέτρα αυτή διασώζεται ως και σήμερα και βρίσκεται νοτιοανατολικά του χωριού στην περιοχή «Λυκορόσιου».

Η προέλευση του ονόματος: Πρόκειται φυσικά για βλαχόθετο τοπωνύμιο και σημαίνει «η πέτρα του κουταβιού». Πήρε το όνομα της εξαιτίας κάποιου κουταβιού, που κυνηγώντας παγιδεύτηκε σε κάποια εσοχή του βράχου.

ΠΗΓΗ:  iliochori.eu

"Λα Κρούτσε"

Τα παλαιότερα χρόνια, η τοποθεσία «Κρούτσι» αποτελούσε την είσοδο του χωριού μας. Εκεί ήταν το σημείο στο οποίο οι Ντομπρινοβίτες περίμεναν να υποδεχτούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα, που επέστρεφαν από την ξενιτειά αλλά και το σημείο στο οποίο ξεπροβόδιζαν όσους θα έφευγαν για κάποιο ταξίδι.
Τον Σεπτέμβριο του 1778, ο Κοσμάς ο Αιτωλός, επισκέφθηκε το Ντομπρίνοβο για να διδάξει και στην συγκεκριμένη τοποθεσία, συνάντησε τους πρώτους κατοίκους του χωριού, οι οποίοι τον υποδέχτηκαν θερμότατα. Τότε ο Άγιος Κοσμάς έστησε στο σημείο εκείνο ένα σταυρό και μίλησε στους συγκεντρωμένους.
Μετά από αυτό το γεγονός και σε ανάμνησή του, η συγκεκριμένη τοποθεσία πήρε το όνομα «Κρούτσι», το οποίο στα Ελληνικά σημαίνει «Σταυρός» κι αργότερα χτίσθηκε εκεί ένα εικόνισμα, του οποίου ελάχιστα ίχνη διατηρούνται μέχρι σήμερα.

Όταν μετά από πολλά χρόνια έγινε η διάνοιξη του νέου δρόμου, που οδηγεί μέχρι και σήμερα στο χωριό, αυτός πέρασε κάτω από το σημείο που βρισκόταν το παλαιό εικόνισμα και τότε οι συγχωριανοί μας, δίπλα στο νέο δρόμο κι απέναντι από το σημείο που βρισκόταν το παλιό, έστησαν ένα νέο εικόνισμα. Είναι το εικόνισμα που συναντούμε σήμερα, πηγαίνοντας από το Γυφτόκαμπο προς το Ηλιοχώρι, λίγο πριν φτάσουμε στο χωριό και στη δεξιά πλευρά του δρόμου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η πληροφορία είναι από το αρχείο του iliochori.eu

Οι λίμνες του "Λάκκου" στις πλαγιές της Τύμφης.

Η λίμνη στο "Λάκκο"

Σε υψόμετρο μεγαλύτερο των 1400μ., εκεί που το δασωμένο τμήμα της Τύμφης τελειώνει και αρχίζουν τα απόκρημνα βράχια της κορυφής, υπάρχουν δύο λίμνες που δημιουργούνται από τα παγωμένα τρεχούμενα νερά των χιονιών που λιώνουν.  
Λίμνες που δεν κρατούν τα νερά τους όλες τις εποχές του χρόνου και στα τέλη του καλοκαιριού στερεύουν, ενώ οι μοναδικοί τους κάτοικοι είναι οι Αλπικοί Τρίτωνες.
Οι λίμνες στον «Λάκκο» ήταν ένα από τα λιγότερα προβεβλημένα τοπία της περιοχής αλλά τα τελευταία χρόνια η μοναδική ομορφιά του τοπίου ανακαλύπτεται από όλο και περισσότερους επισκέπτες του Ζαγορίου.
Άλλωστε ο Ορειβατικός Σύλλογος Ιωαννίνων έχει πλέον συμπεριλάβει την περιοχή στις ετήσιες επισκέψεις του και στα μέσα του Μαΐου διοργανώνει εκδρομή. Εποχή που η φυσική ομορφιά της περιοχής είναι απίστευτη. 

Ο δρόμος για τις λίμνες

Η πρόσβαση στον «Λάκκο» τους περισσότερους μήνες τον χρόνο είναι εύκολη, αφού 4,5 χλμ. πριν φτάσει κανείς στο χωριό (ερχόμενος από τα Γιάννινα) υπάρχει διασταύρωση και ο χωματόδρομος που ξεκινάει από εκεί οδηγεί κατευθείαν στις λίμνες. Η κατάσταση του δρόμου είναι σχετικά καλή και η διαδρομή μέσα στο πλούσιο δάσος της περιοχής, μαγευτική.
Βέβαια τον χειμώνα τα πράγματα αλλάζουν αφού τα χιόνια καθιστούν την διαδρομή ιδιαίτερα δύσκολη και για τους πεζοπόρους επισκέπτες αλλά πολύ περισσότερο γι’ αυτούς που θα θελήσουν να φθάσουν με τα αυτοκίνητα τους στην περιοχή.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από την περιοχή:

Η λίμνη στο "Λάκκο"

Η περιοχή γύρω από τη λίμνη

Αλπικός Τρίτωνας

Η λίμνη στο "Λάκκο" τον μήνα Αύγουστο χωρίς νερό     

 ΠΗΓΗ:  iliochori.eu
ΦΩΤΟ: Από αρχείο iliochori.eu και από προσωπικό αρχείο

Οι καταρράκτες του "Βάλι Μάρι" !!!

Οι εντυπωσιακοί καταρράκτες στην τοποθεσία «Μπάλτα ντι Στρίγκα» μπορεί να είναι οι πλέον γνωστοί στην περιοχή μας και να τους επισκέπτεται πολύς κόσμος, δεν είναι όμως και οι μοναδικοί στο χωριό μας.
  Διασχίζοντας κατά μήκος τον ποταμό «Βάλι μάρι» (βλάχικη ονομασία που σημαίνει το «μεγάλο ρέμα»), από τον δημόσιο δρόμο ως το ύψος του μοναστηριού της Παναγίας, σε τρία σημεία θα συναντήσουμε και άλλους καταρράκτες, όμορφα δημιουργήματα της φύσης που μαγεύουν όσους τους επισκεφτούν, ιδιαίτερα αυτούς που θα το επιχειρήσουν τους πιο βροχερούς μήνες του χρόνου.
Κι αυτό γιατί ο «Βάλι Μάρι» το καλοκαίρι χάνει το μεγαλύτερο μέρος των νερών του.
Ο πρώτος λοιπόν από τους καταρράκτες είναι κοντά στη «δημοσιά», στην τοποθεσία «Λούτουρι». Βρίσκεται πολύ λίγα μέτρα, κάτω απ’ τον δρόμο και πρόκειται για τον πιο μικρό σε ύψος καταρράκτη της περιοχής.

Για να πάμε στο επόμενο σημείο που υπάρχουν καταρράκτες, ακολουθούμε το μονοπάτι που ξεκινάει από την «Παναγία» και πηγαίνει προς την «Σιέρνιστα». Μετά από πεζοπορία λίγων λεπτών συναντάμε τον «Βάλι Μάρι». Ακριβώς κάτω από το σημείο που το μονοπάτι συναντάει το «μεγάλο ρέμα» βρίσκονται σε σειρά τρεις συνεχόμενοι καταρράκτες, που θυμίζουν αρκετά, αν και μικρότεροι, αυτούς στην τοποθεσία της «Μπάλτα ντι Στρίγκα».

Ο τρίτος καταρράκτης είναι περίπου στο ενδιάμεσο της απόστασης των δυο προηγουμένων. Βρίσκεται σε ύψος κοντά στο σημείο που παλιά βρισκόταν το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας, πάνω από την Παναγία, στα δυσδιάκριτα πλέον ίχνη του παλιού δρόμου προς τα Γιάννινα.
Πρόκειται για τον ψηλότερο καταρράκτη του ποταμού και βρίσκεται στο κλειστότερο τμήμα του.

Ο πιο εύκολος τρόπος για να πάει κανείς εκεί είναι να ακολουθήσει το μονοπάτι που πηγαίνει πίσω από την Παναγία προς τη «Σιέρνιστα». Όταν ο δρόμος συναντήσει το ποτάμι, μπαίνουμε στην ρεματιά του και ακολουθώντας πορεία αντίστροφη με αυτή του ρέματος, πολύ σύντομα θα φτάσουμε στον καταρράκτη μας.

ΠΗΓΗ:  iliochori eu

Μία αφήγηση μοτοσυκλετιστών που επισκέφθηκαν τους καταράκτες στο Ηλιοχώρι

Οδηγώντας με κατεύθυνση το Βρυσοχώρι, φτάσαμε στο χωριό Ηλιοχώρι. Από τους Γιαννιώτες είχαμε ενημερωθεί σχετικά με την ύπαρξη ενός καταρράκτη. 
Όπως ήταν φυσικά αναμενόμενο δεν αντισταθήκαμε στην πρόσκληση στο να τον επισκεφτούμε. Με τις μοτοσικλέτες φτάσαμε μέχρι την όμορφη πέτρινη εκκλησία του χωριού. Από εκεί και πέρα ξεκινούσε ένα μονοπάτι που στο μεγαλύτερο μέρος του είναι βατό. Σε κάποια σημεία του γίνεται κουραστικό. Μετά από περίπου 25-30 λεπτά καταφέραμε να φτάσουμε στον καταρράκτη… το θέαμα ήταν εντυπωσιακό! Καθίσαμε για αρκετή ώρα χαζεύοντας τα ορμητικά νερά να πέφτουν από ύψος περίπου 20-30 μέτρων. Δεν θέλαμε να ξεκολλήσουμε… Πήραμε την δύσκολη απόφαση της αναχώρησης, εφοδιασμένοι με αρκετή υπομονή καθώς μας περίμενε ανηφόρα!!!

Μοτοσυκλετιστές: Μανώλης, Σάκης, Αχιλλέας (Suzuki V-strom650)

ΠΗΓΗ:    www.motoridersclub.com

Καταράκτες Ηλιοχωρίου

Σε απόσταση 20 περίπου λεπτών από το χωριό Ηλιοχώρι και ακολουθώντας ένα βατό μονοπάτι, μπορεί κάποιος να προσεγγίσει στη θέση "Μπάλτα ντι στρίγκα" όπου υπάρχει ένα σύμπλεγμα τριών καταρακτών, με μεγαλύτερο αυτόν της διπλανής φωτογραφίας, ύψους 25 περίπου μέτρων.
Το τοπίο εκεί είναι υπέροχο και συνιστούμε ανεπιφύλακτα σε όποιον αγαπά τη φύση και την πεζοπορία να το επισκεφθεί!!!!