Μια νυχτερίδα στη σκεπή...

Μια νυχτερίδα στη σκεπή
φυλάει το σπιτικό μου
ποιος άραγε θα σου το πει
να μάθεις τον καημό μου

Σου στέλνω χαιρετίσματα
κι ο άνεμος τα παίρνει
κι αν πέσουν και στα κύματα
πίσω ξανά τα φέρνει

Μετρώ τις μέρες που περνούν
κι αυτές που ήσουν κοντά μου
μα βλέπω ίδια πως πονούν
τα μάτια κι η καρδιά μου

Σου στέλνω χαιρετίσματα
κι ο άνεμος τα παίρνει
κι αν πέσουν και στα κύματα
πίσω ξανά τα φέρνει

Στίχοι : Μάνος Ελευθερίου

Μουσική : Μίκης Θεοδωράκης

Ερμηνεία: Αντώνης Καλογιάννης, Μαρία Δημητριάδη

"Μας παίρνουν το αίμα και το φως μα την καρδιά να ξέρεις πως όσο στο χώμα την πατάς ύστερα πιο ψηλά πετάς"

Ήρθαν τα βάσανα νωρίς
κι ούτε να κλάψεις δεν μπορείς
πρωί σε πνίγει ο καημός
και βράδυ η πίκρα καθενός

Φεύγουν οι μέρες κι ο καιρός
κι ο ουρανός είναι μικρός
για να χωρέσει τη φωτιά
το δάκρυ και την ξενιτιά

Μας παίρνουν το αίμα και το φως
μα την καρδιά να ξέρεις πως
όσο στο χώμα την πατάς
ύστερα πιο ψηλά πετάς

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Ερμηνεία: Αντώνης Καλογιάννης