Ανακοίνωση από το ΥΠΠΟΑ για την επανέναρξη λειτουργίας των Ωδείων

Το «Νέο Σχολείο» αντιμάχεται τη Μουσική Παιδεία;

 ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΕΝΩΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

   

 Το «Νέο Σχολείο» αντιμάχεται τη Μουσική Παιδεία;

Η φετινή σχολική χρονιά είναι, όπως άλλωστε αναμενόταν, η χειρότερη των τελευταίων δεκαετιών. Με τις βάναυσες περικοπές της χρηματοδότησης και στην Εκπαίδευση, οι ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό, βιβλία και άλλες βασικές ανάγκες είναι πρωτοφανείς. 

Ιδιαίτερα δε τα Μουσικά Σχολεία υπολειτουργούν, καθώς τα κενά είναι εκατοντάδες και οι διαθέσιμες πιστώσεις για αναπληρωτές καλύπτουν ένα ελάχιστο ποσοστό των αναγκών. Το χειρότερο δε είναι πως μέσα στην πολιτική αναταραχή και το φάσμα της πλήρους χρεωκοπίας της χώρας, σχεδόν απαγορεύεται να εγείρει κανείς διεκδικήσεις και αξιώσεις για θέματα παιδείας και πολιτισμού.
Θα πρέπει όμως να υπενθυμίσουμε ότι όσες φορές η χώρα μας είτε ηττήθηκε, είτε κατακτήθηκε, είτε καταστράφηκε, είτε χρεοκόπησε, πάντοτε επιβίωσε χάρη στις σταθερές αξίες του πολιτισμού της! Αυτές διαφύλαξαν τις παραδόσεις, την ιστορική συνείδηση και τη γλώσσα μας, όταν τα χρήματα και τα πολεμοφόδια τελείωναν. Η καταρράκωση και εγκατάλειψή τους συνιστά σοβαρότατη απειλή.
Το δυστύχημα είναι ότι τις απόψεις μας για την αξία των καλλιτεχνικών μαθημάτων και την θέση που θα έπρεπε να έχουν στο εκπαιδευτικό σύστημα τις υιοθετεί και το υπουργείο παιδείας, αλλά μόνο στα λόγια. Στην πράξη απεργάζεται συγχώνευση Μουσικών και Καλλιτεχνικών Σχολείων με νεφελώδεις στόχους, καθώς και μείωση των ωρών των καλλιτεχνικών μαθημάτων ή και την πλήρη εξαφάνισή τους από το αναλυτικό πρόγραμμα του Λυκείου. Διαβάζοντας δε κανείς τα εισαγωγικά σημειώματα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου στα προγράμματα σπουδών για το "Νέο Σχολείο", μένει έκθαμβος από την τεκμηριωμένη υποστήριξη της μουσικής και της αξίας της για την εκπαίδευση, δυσκολεύεται ίσως να παρακολουθήσει τον συνήθη επιστημονικό βερμπαλισμό με διατυπώσεις όπως "η λογική των δραστηριοτήτων εξοικείωσης με τους ποικίλους χώρους της καλλιτεχνικής έκφρασης επιτρέπει επιλογές και επεξεργασία μέσα στην τάξη ορισμένων μόνο κομβικών εννοιών που κρίνονται ως θέματα ιδιαίτερου κοινωνικού και ιδεολογικού βάρους στα οποία είναι σημαντικό να εκτεθεί ο μαθητής, χωρίς απαραίτητα να επιδιώκεται η κατάκτηση μιας γνωστικής ολότητας - ο καθορισμός της οποίας άλλωστε συνήθως υπαγορεύεται από μη ομολογημένες κυρίαρχες επιστημολογικές απόψεις..." και εν τέλει μένει άφωνος από την έκπληξη όταν διαβάσει ότι "οι δραστηριότητες Οπτικοακουστικής Έκφρασης που περιέχονται στο προτεινόμενο Πρόγραμμα Σπουδών για το "Νέο Σχολείο" μπορούν να πραγματοποιηθούν από ενδιαφερόμενους εκπαιδευτικούς κάθε ειδικότητας χωρίς να απαιτούνται εξειδικευμένες γνώσεις"!!!! Δηλαδή , ο στόχος είναι να εξαφανίσουμε από τα σχολεία τους εκπαιδευτικούς των καλλιτεχνικών ειδικοτήτων και να επιστρέψουμε στην εποχή που δάσκαλοι και καθηγητές δίδασκαν απ' όλα και η υπερεξειδίκευση ανήκε στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας;

Νέα μουσική διάκριση για πολυβραβευμένο φοιτητή του ΑΠΘ Θεσσαλονίκη

Βραβείο Μουσικών απονεμήθηκε στον 21χρονο φοιτητή του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ, Στέλιο Δήμου, για το έργο με τίτλο «Ιριδισμοί», που παρουσίασε στο 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου.
Το Φεστιβάλ διοργάνωσε η Ενωση Φίλων της Ελληνικής Λόγιας Μουσικής, στις 14-15/1, στο Ιδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. Μ. Θεοχαράκη.
Του απονεμήθηκε το "Βραβείο Μουσικών" για το έργο με τίτλο "Ιριδισμοί", που παρουσίασε στο 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου, που διοργάνωσε η Ένωση Φίλων της Ελληνικής Λόγιας Μουσικής, στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής «Β.Μ.Θεοχαράκη», στην Αθήνα.
Ο νεαρός μουσικός έχεις επίσης αποσπάσει το Α’ βραβείο στον 3ο Διεθνή Διαγωνισμό Σύνθεσης "Συνθέρμεια", με το έργο "Shadows", τον Απρίλιο του 2009, το Γ’ βραβείο στο 3ο Διαγωνισμό Σύνθεσης, τον Ιανουάριο του 2009, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και το Β’ βραβείο, στο Διεθνή Διαγωνισμό για Νέους Συνθέτες "Ton de Leeuw 2008", με το έργο "The unexpected" (Το απροσδόκητο), το Νοέμβριο του 2008, στην Αλβανία.
Από τις 58 συνολικά συμμετοχές στο διαγωνισμό, στον τελικό έφτασαν ακόμη τρεις φοιτητές του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Α.Π.Θ. και συγκεκριμένα από την κατεύθυνση Σύνθεσης της τάξης του καθηγητή,

Πρόσκληση για ακροάσεις...

To TΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ προσκαλεί παιδιά και εφήβους από 9 έως 19 χρόνων για να στελεχώσουν την Παιδική –Εφηβική Χορωδία του Ωδείου και να συμμετάσχουν στις εμφανίσεις της .

Η Παιδική –Εφηβική Χορωδία ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ λειτουργεί από πέρσι υπό τη διεύθυνση -διδασκαλία του μαέστρου Νίκου Καριώτη . Περιλαμβάνει στο ρεπερτόριό της έργα Ελλήνων και ξένων συνθετών διαφόρων εποχών και συμμετέχει σε πολιτιστικές εκδηλώσεις του Ωδείου και άλλων φορέων.
Οι ακροάσεις γίνονται κάθε Παρασκευή στις 6μ.μ .στο Τροφώνιο Ωδείο - Μπουφίδου 39 (Πληροφορίες στα τηλ. 2261087570 ,22621027437, 6976861410)

Λίγα βιογραφικά στοιχεία του συνθέτη , καθηγητή Ανώτερων Θεωρητικών και μαέστρου της Χορωδίας του Τροφώνιου Ωδείου Νίκου Καριώτη

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΙΩΤΗΣ (Τίτλοι σπουδών:•Πτυχίο Αρμονίας •Πτυχίο Αντίστιξης •Πτυχίο Φυγής,•Δίπλωμα Σύνθεσης )
Το 1985 ιδρύει το «Χορωδιακό Εργαστήρι Μεταμόρφωσης» με το οποίο εμφανίζεται σε πλήθος χορωδιακών συναντήσεων και φεστιβάλ τόσο στην Αθήνα όσο και σε διάφορες επαρχιακές πόλεις .
Το 2000 συμμετέχει στο Διεθνές Φεστιβάλ της Αθήνας αποσπώντας εξαιρετικά υψηλή βαθμολογία και το 2009 στο 5ο Χορωδιακό Φεστιβάλ Ναυπάκτου «Μίκης Θεοδωράκης», όπου κατακτά τη δεύτερη θέση.
Από το 1999 είναι καλλιτεχνικός διευθυντής καθώς και αρχιμουσικός της ορχήστρας δωματίου του Ανεξάρτητου Συνδέσμου Μουσικής Ανάπτυξης. Με τη σύμπραξη της ορχήστρας του Α.Σ.Μ.Α. και του Χορωδιακού Εργαστηρίου, το οποίο έχει μετονομαστεί σε «Καλλιτεχνικό Εργαστήρι ΜΑΡΣΥΑΣ» παρουσίασε τα τελευταία έτη μεγάλα και μνημειώδη έργα για σολίστ, χορωδία και ορχήστρα, όπως το μοτέτο «Jesu meine Freude» του J.S.Bach, την Καντάτα Νο 22 του ίδιου συνθέτη, τον ύμνο «Hör mein Bitten» του Mendelssohn, την Gloria του A. Vivaldi, τη λειτουργία σε Sol μείζονα και το μοτέτο «Ave verum corpus» του W.A.Mozart κλπ, σε γνωστές Αθηναϊκές αίθουσες («Παρνασσός», «Γερμανική Εκκλησία», κλπ).
Με το χορωδιακό εργαστήρι έχει παρουσιάσει πλήθος έργων του χορωδιακού ρεπερτορίου από τον 16ο αιώνα έως και τη σύγχρονη εποχή.
Την Άνοιξη του 2005 καλείται και συμμετέχει στο Διεθνές Φεστιβάλ θρησκευτικής μουσικής του Loretto της Ιταλίας διευθύνοντας τη χορωδία του Καλλιτεχνικού Εργαστηρίου «ΜΑΡΣΥΑΣ», ενώ τον Ιούλιο του 2007 συμμετέχει με την ίδια χορωδία στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ του Cantonigros στην Ισπανία.
Στις 10/06/2005 διευθύνει τη χορωδία «ΜΑΡΣΥΑΣ» και την ορχήστρα του Α.Σ.Μ.Α. σε έργα A. Vivaldi στο Ευριπίδειο Θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου στα πλαίσια των θερινών καλλιτεχνικών εκδηλώσεων του Δήμου Χαλανδρίου. Το Σεπτέμβριο του 2005 διευθύνει τη Χ. Γιαννακοπούλου και την ορχήστρα του Α.Σ.Μ.Α. στα πλαίσια των Αισχύλειων 2005 του Δήμου Ελευσίνας σε έργα Prokofiev, Bartók, Piazzolla, Σκαλκώτα κ.ά.
Το Νοέμβριο του 2008 διευθύνει τη χορωδία του Καλλιτεχνικού Εργαστηρίου «ΜΑΡΣΥΑΣ» στο Διεθνή διαγωνισμό χορωδιών της Πράγας κατακτώντας ασημένιο μετάλλιο και υψηλή θέση στη γενική κατάταξη.
Από το 2007 αναλαμβάνει τη διεύθυνση της χορωδίας του Μουσικού Ομίλου Σπάρτης, ενώ το 2008 ιδρύει την Παιδική Χορωδία του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Μεταμόρφωσης. Από το σχολικό έτος 2008-09 είναι καθηγητής Ανώτερων Θεωρητικών και μαέστρος της παιδικής – εφηβικής χορωδίας του Τροφώνιου Ωδείου.

Mουσικοκινητική Αγωγή

κλικ στην εικόνα  για μεγέθυνση 

Αρχίζει την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου   και ώρα  6-7.30  το τμήμα μουσικής προπαιδείας (μουσικοκινητική αγωγή )

 

Στη μουσική, εκείνος ο χρόνος -και όλος ο χρόνος- γίνεται ήχος. Οι λέξεις ίσως κρατάνε για λίγο την ηχώ».

Έφυγε ο σπουδαίος βιολονίστας και μουσικοπαιδαγωγός Τάτσης Αποστολίδης

Ο διακεκριμένος Ελληνας βιολονίστας και μουσικός παιδαγωγός  έφυγε προχθές από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών(απο καρκίνο). Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί σήμερα Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου στις  4 μ.μ., στο Α Νεκροταφείο. Πολύ σημαντική υπήρξε η μουσική του πορεία (εμφανίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συμπράξεις με μεγάλες ορχήστρες, επί δεκαετίες κορυφαίος της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών κ.ά.), καθώς και η προσφορά του ως καθηγητής.

 Η μουσική ήταν στο επίκεντρο της ζωής του από τότε που, παιδάκι στα Γιάννενα, άκουσε για πρώτη φορά την 9η του Μπετόβεν στο ραδιόφωνο. Πολύ αργότερα, στα μικρά αυτοβιογραφικά του κείμενα που συγκεντρώθηκαν στον τόμο «Δεκαπέντε ιστορίες και μια βόλτα με ποδήλατο» («Κέδρος»), έγραφε: «Στη μουσική, εκείνος ο χρόνος -και όλος ο χρόνος- γίνεται ήχος. Οι λέξεις ίσως κρατάνε για λίγο την ηχώ».

Γεννημένος το 1928 στα Καλουτά Ιωαννίνων, ο Τάτσης Αποστολίδης, από το 1948 - 1954 σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών στην τάξη του Γ. Λυκούδη (πήρε το δίπλωμά του με α΄ βραβείο). Με κρατική υποτροφία, συνέχισε τις σπουδές του με τον παιδαγωγό Ζορζ και τον διάσημο βιολονίστα Χένρικ Σέρινγκ στο Παρίσι και στη Διεθνή Ακαδημία της Νίκαιας, όπου βραβεύτηκε με το πρώτο βραβείο της Ακαδημίας (1960). Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε ως εξάρχων στη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ και την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών. Παράλληλα έκανε εμφανίσεις με το «Ελληνικό Κουαρτέτο», που ίδρυσε, και ως σολίστ στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Γαλλία, Ρουμανία, Γερμανία, Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία, Ουγγαρία, Περσία, Τουρκία, Αίγυπτο, Αγγλία). Το 1978 ανέλαβε την Ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών, την οποία μετέτρεψε από μικρό σύνολο εγχόρδων σε πλήρη συμφωνική ορχήστρα, ενώ παράλληλα ίδρυσε τη Μικρή Ορχήστρα Εγχόρδων. Στο ενεργητικό του, η διεύθυνση ορχηστρών όπως Ελληνική Καμεράτα, σύνολο «Μαρσίας», Ορχήστρα των Χρωμάτων, Συμφωνική Ορχήστρα ΕΡΤ και Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, πολλές ηχογραφήσεις και οκτώ δίσκοι.

Παρουσίασε σε A' εκτέλεση πολλά ελληνικά και ξένα έργα για βιολί (Becker, Milhaud, Καρυωτάκη, Γ. Α. Παπαϊωάννου, Σισιλιάνου, Δραγατάκη, Σκαλκώτα κ.ά.).Mεταξύ άλλων, και τα «Κοντσέρτα για βιολί και ορχήστρα» των Δ. Δραγατάκη, Γ. Α. Παπαϊωάννου κ.ά. Δίδαξε στο Ωδείο Αθηνών, από το 1955 μέχρι το 2003, με πολλούς μαθητές, οι περισσότεροι από τους οποίους έκαναν λαμπρή καριέρα. Το 2006 του απονεμήθηκε το Ελληνικό Βραβείο Μουσικής (έχει θεσπιστεί από το Εθνικό Συμβούλιο Μουσικής - μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσικής της Ουνέσκο) για την προσφορά του στην ελληνική μουσική. 

Η τελευταία του εμφάνιση ήταν τον περασμένο Νοέμβρη, στην τιμητική συναυλία της ΚΟΑ για τα 80χρονα του μεγάλου βιολονίστα.

(Διαβάστε  κριτική γιαυτή την εκδήλωση )

"Ετυπωσίασε ο αειθαλής και με παγκόσμια εμβέλεια βιολιστής Τάτσης Αποστολίδης, στη συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, που έπαιξε προς τιμήν του στο Μέγαρο Μουσικής, γιορτάζοντας τα 80 του χρόνια, την Παρασκευή 7 Νοεμβρίου. Μαζί με το νεότερο από τους μαθητές του, τον τελευταίο μιας σειράς ολόκληρης από βιολιστές, το Ραφηνιώτη Αναστάση Μαυρουδή, ερμήνευσαν το Διπλό Κοντσέρτο για Βιολί και Ορχήστρα του Μπαχ, έργο αγαπητό στο κοινό και παιγμένο από τις μεγαλύτερες ορχήστρες και τους διασημότερους εκτελεστές, αποτελώντας έτσι επικίνδυνη πρόκληση για τους επίδοξους ερμηνευτές του. Μαθητής και δάσκαλος πέρασαν με επιτυχία την ιδιόμορφη αυτή δοκιμασία, εντυπωσιάζοντας το κοινό, που τους κάλεσε ξανά και ξανά στη σκηνή με αλλεπάλληλα και ακατάπαυτα χειροκροτήματα. Η δεξιοτεχνία των δύο ερμηνευτών, η δύναμη και το συναίσθημα της ερμηνείας τους ζωντάνεψαν το απαιτητικό έργο του Μπαχ, αποκαλύπτοντας αποχρώσεις και προσφέροντας συναισθήματα, που μόνο η υψηλή τέχνη είναι σε θέση να μεταδώσει. "

Στο βίντεο που ακολουθεί ΔΙΕΥΘΥΝΕΙ ο ΤΑΤΣΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Μαθητική συμφωνική ορχήστρα Ωδείου Αθηνών -Παλλάς Ιανουάριος 1993)

 

 

Καλό χειμώνα και καλή μουσική σχολική χρονιά...

Οι εγγραφές σε όλες τις σχολές και τα τμήματα του Ωδείου αρχίζουν την Δευτέρα 31 Αυγούστου και θα συνεχιστούν έως τέλος Οκτωβρίου. Τα μαθήματα αρχίζουν την Παρασκευή 11 Σεπτέμβρη

διαφημιστικό έντυπο

«ΕΔΩ ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗ...»

Εδώ Λιλιπούπολη». Ενα σήμα που εξέπεμπε κάθε μέρα επί τέσσερα χρόνια το Τρίτο Πρόγραμμα του Μάνου Χατζιδάκι. Μια εκπομπή-θρύλος που έσπασε ρεκόρ ακροαματικότητας από το 1976 μέχρι το 1980, σε μικρούς και σε μεγάλους. Υστερα από 27 χρόνια, εξακολουθεί να γοητεύει με τη φαντασία και το ανατρεπτικό της χιούμορ.
Το καλοκαίρι θα τη δούμε, πρώτη φορά σε θεατρική εκδοχή, αφού η «Εδώ Λιλιπούπολη» αρχίζει την περιοδεία της από το Μαρούσι, σε σκηνοθεσία-κείμενα-κίνηση Ρεγγίνας Καπετανάκη. Πρωταγωνιστές οι Family Voices, μια καλλιτεχνική ομάδα που συνθέτουν τρεις οικογένειες λυρικών τραγουδιστών με τα παιδιά τους.

Θα ακουστούν όλα τα γνωστά τραγούδια της Λιλιπούπολης και δύο ακόμα, του Δημήτρη Μαραγκόπουλου, με θέμα το περιβάλλον και τις ασύρματες επικοινωνίες. Η κειμενογράφος πρόσθεσε επίσης κάποια κείμενα που αναφέρονται στους ήρωες και τους τόπους, τα οποία λειτουργούν ως γέφυρες ανάμεσα στα τραγούδια και προετοιμάζουν τους θεατές για την είσοδό τους στη μυθοπλασία.

Στην οθόνη του χθες

Η σκηνή θυμίζει παλιό θερινό ελληνικό κινηματογράφο: ένα πάλκο πλαισιωμένο από πύργους με λαμπιόνια και στο βάθος μια μεγάλη οθόνη όπου προβάλλονται εικόνες και σχόλια.Τα κοστούμια αισθητικής ποπ αρτ είναι πολύχρωμα και με αλλόκοτους συνδυασμούς. Τους επτά μουσικούς διευθύνει ο Θωμάς Κοντογιώργης.

Τρία ζευγάρια (στη ζωή) από το λυρικό θέατρο μαζί με τα οκτώ παιδιά τους (που είναι όλα ξαδέλφια) αποτελούν τούς Family Voices. Τέσσερις είναι σοπράνο (Δανάη Μπερή, Λυδία Αγγελόπουλου, Εφη Μινακούλη, Νατάσα Αγγελόπουλου), δύο τενόροι (Σταμάτης Μπερής, Σταύρος Μπερής), ένας βαρύτονος (Ιωσήφ Κετενζιάν). Οσο για τα παιδιά, ηλικίας από τεσσάρων έως δεκαέξι χρόνων, κάνουν σπουδές μουσικής αλλά είναι επίσης εκπαιδευμένα απ' τους γονείς τους στο τραγούδι.

Η Λιλιπούπολη υπήρξε γέννημα μιας πειραματικής ραδιοφωνίας και μιας ομάδας νέων ταλαντούχων μουσικών (Δημήτρης Μαραγκόπουλος, Λένα Πλάτωνος, Νίκος Κυπουργός, Νίκος Χριστοδούλου), κειμενογράφων (Ρεγγίνα Καπετανάκη, Ελένη Βλάχου, Αννα Παναγιωτοπούλου), στιχουργών (Μαριαννίνα Κριεζή), τραγουδιστών, τραγουδοποιών, ηθοποιών, που στήθηκε τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, τότε που η ελπίδα για αλλαγή και δημιουργία είχε δυναμική.

Aπο την Ελευθεροτυπία 19/4/09 της Ε.Μαρίνου

Περισσότερα: http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=36072

Η ΔΥΝΑΜH του ΔΙΑΔΥΚΤΥΟΥ έσωσε τον "ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ

Το Μουσικό Εργαστήριο του Ρος Ντέιλι στην Κρήτη, θα συνεχίσει να λειτουργεί.

Η μεγάλη κινητοποίηση των χρηστών του διαδικτύου για να μην κλείσει το Μουσικό Εργαστήριο «Λαβύρινθος» λόγω έλλειψης πόρων αποδείχθηκε αποτελεσματική. Ο Δήμαρχος του Δήμου Ηρακλείου, Γιάννης Κουράκης αποφάσισε, σε συνεργασία με το Δήμο Ν.Καζαντζάκης να ενισχύσει το Εργαστήριο το οποίο και θα συνεχίσει τις δραστηριότητές του.

Είχαμε αναφερθεί και εμείς εκτενώς για το θέμα αυτό με την επιστολή -έκκληση του Ρος Ντέιλι (πρίν ένα μήνα περίπου στις 14/3)

Σήμερα 17/4 μια χαρμόσυνη ανακοίνωση για τη συνέχιση της λειτουργίας του ξανά από τον Ρος Ντέιλι η οποία αναφέρει:

"Με μεγάλη μου χαρά θα ήθελα να σας ενημερώσω για τις θετικότατες πρόσφατες εξελίξεις στο θέμα του Μουσικού Εργαστηρίου Λαβύρινθος. Όπως οι περισσότεροι ήδη γνωρίζετε, ο Λαβύρινθος αντιμετώπισε ένα σοβαρότατο πρόβλημα οικονομικής φύσης και αναγκάστηκε να ανακοινώσει τη διακοπή όλων των δραστηριοτήτων του και κατά συνέπεια το οριστικό κλείσιμό του. Το γεγονός ανακοινώθηκε μέσω emails , blogs κλπ και τα νέα διαδόθηκαν ταχύτατα σε όλον τον κόσμο. Πολλοί άνθρωποι και οργανισμοί έστειλαν email στα αρμόδια ελληνικά κρατικά γραφεία εκφράζοντας την τεράστια δυσαρέσκειά τους για την εξέλιξη αυτή , και ιδιαίτερα εδώ στη Ελλάδα το θέμα πήρε πολύ μεγάλες διαστάσεις, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα ένα τεράστιο ξέσπασμα αυθόρμητης ανταπόκρισης του κοινού. Πραγματικά ακόμα και εγώ έμεινα έκπληκτος από το πλήθος των ανθρώπων που εξέφρασαν συμπαράσταση για το Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος και βεβαίως όλοι εμείς εδώ είμαστε ευγνώμονες για την συμπαράσταση αυτή διότι είχε αποτέλεσμα"Η πιο πρόσφατη εξέλιξη είναι ότι ο Δήμαρχος του Δήμου Ηρακλείου, κ. Γιάννης Κουράκης αποφάσισε να ιδρύσει μια συνεργασία με στο δικό μας Δήμο (Ν.Καζαντζάκης) με σκοπό την ενίσχυση και κατά συνέπεια τη συνέχιση των δραστηριοτήτων του Μουσικού Εργαστηρίου Λαβύρινθος. Πρόκειται για μια πολύ θετική εξέλιξη δεδομένου ότι ο Δήμος Ηρακλείου διαθέτει πολλές δυνατότητες και ο κ.Κουράκης φαίνεται αποφασισμένος να λάβει σοβαρά υπόψιν του τα πολιτιστικά θέματα. Η πρωτοβουλία του αυτή είναι ιδαίτερα αξιέπαινη δεδομένου ότι το Χουδέτσι (όπου στεγάζεται το Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος ) δεν ανήκει στην περιοχή της δικαιδοσίας του και θα μπορούσε άνετα να αδιαφορήσει για το πρόβλημα χωρίς να δεχτεί καθόλου επικρίσεις. Αντιθέτως ωστόσο, επέλεξε να προσφέρει τη βοήθεια του Δήμου του σκιαγραφώντας ένα πλατύ όραμα για τον πολιτισμό και την τέχνη στη Κρήτη γενικά και όχι μόνο στην πόλη του Ηρακλείου. Η συνεργασία αυτή έχει πολλές πιθανές προεκτάσεις οι οποίες θα συζητηθούν, θα μελετηθούν και θα ανακοινωθούν μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Προς το παρόν αυτό που μπορούμε να ανακοινώσουμε με απόλυτη βεβαιότητα είναι ότι το καλοκαιρινό πρόγραμμα σεμιναρίων θα πραγματοποιηθεί κανονικά».

Μια όπερα σαν βαρύ μιούζικαλ -Κριτική Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΒΩΛΟΥ

Ολόκληρο το άρθρο του Γιάννη Σβώλου από την Ελευθεροτυπία

Προχθές δόθηκε στο «Ολύμπια» η πρώτη παγκόσμια παρουσίαση του «λυρικού ποιήματος» του Σταύρου Ξαρχάκου «Συρανό & Ρωξάνη».

Ο Συρανό (Ματιέ Λεκροάρ) ξεψυχά περιτριγυρισμένος από τη Ρωξάνη (Ανν-Μαργκερίτ Βερστέρ) και τους συντρόφους του Η παραγωγή ήταν συνεργασία της Λυρικής Σκηνής με την Εταιρεία Πιερ Ζουρντάν. Βασισμένο στο θεατρικό έργο του Εντμόν Ροστάν «Συρανό ντε Μπερζεράκ», που διασκεύασαν σε λιμπρέτο οι Ζαν-Κλοντ Καριέρ και Πιερ Ζουρντάν, το έργο δόθηκε με εξ ολοκλήρου μετακεκλημένη διανομή Γάλλων τραγουδιστών και συμμετοχή ειδικά συγκροτημένης 17μελούς ορχήστρας Ελλήνων μουσικών. Παρ' ότι θα διηύθυνε ο ίδιος ο συνθέτης, λόγω υπερκόπωσής του τον αντικατέστησε τελευταία στιγμή ο συνεργάτης του, αρχιμουσικός Γκασπάρ Μπρεκούρ. Ο Σταύρος Ξαρχάκος παρακολούθησε την παράσταση καθήμενος στο κεντρικό θεωρείο των επισήμων. Εκεί δέχτηκε και το χειροκρότημα του κοινού -συμπεριλαμβανομένων πολλών και αναμενόμενων επωνύμων- που ανακατηύθυναν προς αυτόν από σκηνής οι συντελεστές, στο τέλος της παράστασης.

Παρακολουθήσαμε την πρεμιέρα αποκομίζοντας μέτριες εντυπώσεις. Το σκηνικό έργο, που πρότειναν ο Σταύρος Ξαρχάκος και ο ενορχηστρωτής Αχιλλέας Γουάστωρ, ασφαλώς δεν είναι τυπική όπερα, παρ' ότι στο ρεπερτόριο του 20ού αιώνα, και δη το γαλλικό, εύκολα θα εντόπιζε κανείς λυρικά έργα με αντίστοιχα κυρίαρχα χαρακτηριστικά. Στο «Συρανό & Ρωξάνη» δεσπόζει αδιαπραγμάτευτα και καταδυναστευτικά ο αριστοτεχνικός λόγος του Ροστάν· η μουσική απλά συνοδεύει -δηλαδή «ακομπανιάρει», όπως σε ένα ελαφρό τραγούδι- χωρίς ποτέ να συμπληρώνει τη δραματουργία, πόσο μάλλον να προσλαμβάνει οιουδήποτε είδους αναντικατάστατη λειτουργία ή αυτονομία.

Βασιζόμενη σε απλές γραμμές, η φωνητική γραφή διέπεται από έκδηλη αμεσότητα και ευκολία. Συνήθως ρέει σε ύφος μουσικής απαγγελίας και, όταν γυρίζει σε τραγούδι, προσλαμβάνει βάρος σύντομης στροφικής μελωδίας ή τραγουδιού σε μιούζικαλ, ενίοτε πατώντας σε χορευτικούς ρυθμούς. Στερούμενο αξιομνημόνευτων μελωδιών και πρωτότυπου στίγματος με βάρος και βάθος, το αποτέλεσμα δύσκολα συγκρατεί το ενδιαφέρον του οπερόφιλου ακροατή. Επιπροσθέτως, το γεγονός ότι το έργο, που διαρκεί δυόμισι ώρες, δίδεται άνευ διαλείμματος λειτουργεί απλώς ως... χαριστική βολή.

Βασισμένο στην ενορχήστρωση και όχι στη δομή, το κυρίαρχο, ρηχά ατμοσφαιρικό στίγμα του ακροάματος προβάλλει συνειδητά γαλλικό, έλκοντας την ταυτότητά του σχεδόν αποκλειστικά από αναγνωρίσιμες στιλιστικές αναφορές, δραματουργικά πρότυπα και τοπικώς αυτούσιες αναπαραγωγές στοιχείων Ντεμπισί, Σατί («Σωκράτης», «Γυμνοπαιδιές»), Ροπάρτζ, Φίλιπ Γκλας (μινιμαλιστικά ρυθμικά συνεχή, λυπητερά σαξόφωνα κ.λπ.), γαλλική μουσική για κινηματογράφο. Προέχουσα -μέχρι κατάχρησης- είναι η συμμετοχή της άρπας, αληθινός μαραθώνιος για την εξαίρετη αρπίστρια της ΚΟΑ, Γεωργία Ξαγαρά!

Τελικά, η συντελούμενη σύζευξη επώνυμου έντεχνου λόγου και κοινότοπης μουσικής δίνει ένα αποτέλεσμα το οποίο, τουλάχιστον στα αυτιά των φίλων της όπερας, ηχεί σαν άστοχα βαρύ μιούζικαλ, που αδυνατεί να απογειωθεί γιατί είναι πολύ σοβαρό. Με άλλα λόγια, ως Literatur Oper, το «Συρανό & Ρωξάνη» πάσχει σοβαρά από έκδηλη αναντιστοιχία αισθητικής γλώσσας και ανισότητα δραματικού βάρους ανάμεσα στο κείμενο των Ροστάν/Καριέρ/Ζουρντάν και τη μουσική γραφή των Ξαρχάκου/Γουάστωρ.

Η λιτή, ισορροπημένη, συμβατικά αφαιρετική σκηνοθεσία του Αυστραλού Ντέιβιντ Φρίμαν ανέδειξε πολύ ικανοποιητικά την πρωτίστως θεατρική διάσταση του έργου, στηριζόμενη στη διεξοδική καθοδήγηση των τραγουδιστών. Τα καλόγουστα κουστούμια εποχής και το ευέλικτο, μονοτοπικό σκηνικό τού Νταν Πότρα -ένας θεόρατος, ροζιασμένος κορμός δένδρου, λιγοστά αντικείμενα και κρεμαστές κουίντες/τοίχοι- υπηρέτησαν άριστα τη ρευστή, αρθρωτή δραματουργία της παράστασης. Η γραφή του Ξαρχάκου λίγο μόνον επέτρεψε στους θαυμάσιους Γάλλους τραγουδιστές να αξιοποιήσουν τις ωραίες, υγιείς φωνές τους, υποχρεώνοντάς τους κυρίως να μιλούν ή να απαγγέλλουν τραγουδιστά κάτι που, ως άριστοι επαγγελματίες, έκαναν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Δίδυμος άξονας του όλου υπήρξε το θαυμάσιο ζεύγος Ρωξάνη-Συρανό, που ενσάρκωσαν έξοχα η υψίφωνος Ανν-Μαργκερίτ Βερστέρ και ο βαρύτονος Ματιέ Λεκροάρ, τονίζοντας την τελικά τραγική αντίθεση ανάμεσα στην πανέμορφη, ερωτικά άπειρη νέα γυναίκα, που μένει ανύποπτη για τα αισθήματα που προκαλεί και ωριμάζει βαθμιαία, και στον τραχύ, ηρωικό-μπουφόνικο χαρακτήρα του ντροπαλού, φλεγόμενου από ανομολόγητο έρωτα άσχημου άνδρα. Ομοίως καλοί, ο καθένας στον καρατερίστικο ρόλο του, ήταν οι λοιποί τραγουδιστές: ο βιαστικός, άγαρμπος εραστής Κριστιάν του βαρύτονου Ρεζίς Μενγκίς, ο υπερόπτης, εκδικητικός Ντε Γκις του τενόρου Μαρσιάλ Ντεφοντέν κ.λπ. Σαφής, γεμάτη μουσικότητα η διεύθυνση του Γκασπάρ Μπρεκούρ, στήριξε εύστοχα το ακρόαμα. *

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 3ου ΤΡΙΜΗΝΟΥ (ΑΠΡΙΛΙΟΣ-ΜΑΙΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ)

" ΦΩΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ" μια διαφορετική Αιγυπτιακή ορχήσρτα

"Αl nour al amal" ( Φώς και Ελπίδα)

Δυο συναυλίες 14 και 15 ΜΑΡΤΙΟΥ στο κέντρο Τεχνών στο ACS στις 20.oo απο μια διαφορετική Ορχήστρα. Τα έσοδα των εισητηρίων θα διατεθούν για σκοπούς των special olympics.
Δεν μπορείς παρά να εντυπωσιαστείς με μια ορχήστρα που αποτελείται από 36 γυναίκες που φορούν τσαντόρ και παίζουν κλασική μουσική,και η έκπληξη είναι πιο μεγάλη όταν μαθαίνεις
πως είναι τυφλές.
Είναι η μοναδική Ορχήστρα στο κόσμο που αποτελείται εξ΄ολοκλήρου από τυφλές ερμηνεύτριες και περιλαμβάνει έγχορδα ,πνευστά, χάλκινα και κρουστά όργανα.
Έχει συνεργαστεί με πολούς μαέστρους και σήμερα διευθύνεται από τον Δρ Aly Osman.
Διαβάζουν τις νότες με το σύστημα Μπράιγ. Αφορμή, η φετινή επέτειος των διακοοίων χρόνων από τη γέννηση του Λουδοβίκου Μπράιγ, που δεν εφηύρε μόνο το ομώνυμο σύστημα γραφής αλλά και τον τρόπο οι τυφλοί να διδάσκονται τα μαθηματικά και τη μουσική
Και ο ίδιος άλλωστε, αν και τυφλός, ήταν τολαντούχος μουσικός, κι έπαιζε τσέλο και όργανο.
Στις συναυλίες αυτές στο Κέντρο Τεχνών παρουσιάζουν μια επιλογή απο τα καλύτερα έργα του ρεπερτορίου τους όχι μόνο απο την κλασική αλλά και απο την ανατολίτικη μουσική συνθετών όπως ο Ρ. Γκαρανα ή ο Α. Αμπού Ελ Είντ.

Η ΑΝΝΑ ΜΟΥΖΑΚΗ συμμετέχει στην συναυλία-αφιέρωμα στον Δ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Σήμερα 12 Μαρτίου και ώρα 20.30 μμ στην αίθουσα συναυλιών"Φίλιππος Νάκας"
Η Ενωση Ελλήνων Μουσουργών παρουσιάζουν συναυλία αφιερωμέενη στη μνήμη του Δημήτρη Νικολάου

Προλογίζει ο Θωμάς Ταμβάκος

Συμμετέχουν:

Αγγελική Καθαρίου μέτζο σοπράνο

Άννα Μουζάκη μέτζο σοπράνο

Κώστας Τηλιακός όμποε

Άρης Γραικούσης πιάνο

Στάθης Μαυρομμάτης σαξόφωνο

Θεόφιλος Σωτηριάδης σαξόφωνο

Guido De Flaviis σαξόφωνο

Κουαρτέτο σαξοφώνων "Ακρόαμα"

Ο Δημήτρης Νικολάου (1946-2008) θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της διασποράς που έζησε και εργάστηκε στη Ρώμη. Άρχισε να συνθέτει σε ηλικία δεκατριών ετών και δημιούργησε περίπου 290 συνθέσεις. Έφυγε από τη ζωή τον Μάρτιο του 2008, σε ηλικία μόλις 62 ετών και η ‘Ενωση Ελλήνων Μουσουργών τον κστευοδώνει με μια συναυλία με μια συναυλία στην οποία Θα ερμηνευθούν έργα από ην πλούσια δημιουργική του παρακαταθήκη. Παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα από το κείμενο του μουσικογράφου Θωμά Ταμβάκου που έγραψε ως ελάχιστο φόρο τιμής στον σπουδαίο άνθρωπο, μουσουργό και αγαπημένο του φίλο.
(Την 29 Μαρτίου του 2008 ο μσυσικός κόσμος έγινε πτωχότερος με την αναχώρηση του Δημήτρη Νικολάου στην αγαπημένη του Ρώμη οπου ζούσε μόνιμα απο το 1965 Ήταν 62ετών. ακμαιότατος δημιουργικά και με αρκετά μουσικά σχέδια για το μέλλον.‘Ομως η ταχύτατη και απρόβλεπτη- δεινή εξέλιξη της γνωστής ασθένειας δεν του επέτρεψαν να συνεχίσει την άκρως σημαντική προσφορά του στη μουσική δημιουργία και στην Τέχνη γενικότερα ,σκορπίζοντας απέραντη θλίψη σέ όλους μας .....
Άφησε όμως ως τον πλούσιο κατάλογο των 300 περίπου συνθεσεων του και τα 4Ο ηχογραφήματα. Τα τελευταία συνεχώς θα αυξάνονται δεδομένου ότι πολλοί απο τους μουσικούς, προγραμματίζουν την έκδοση μελλοντικών ηχαγραφημάτων με έργα του.
Δεν υπαρχει άλλος συνθέτης στην ελληνική λόγια μουσική, του οποίου οι μουσικές δημιουογίες να παρουσιάζονται με αυτή την συχνότητα, με τόση επιτυχία, από διάσημους
μουσικούς σε περίφημα φεστιβάλ ή αίθουσες συναυλιών (ξεπερνά τον Ξενάκη τον Σκαλκώτα και τον Αντωνίου)
Πηγή: Εφημερίδα Εποχή

Η Αλίκη Καγιαλόγλου τραγουδά FADOS

Παράσταση Μουσικής και λόγου
Σήμερα στο Ιδυμα Θεοχαράκη στις 8.30μ.μ η Αλίκη Καγιαλόγλου τραγουδά τα αγαπημένα της FADOS και διαβάζει τη «ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ ΩΔΗ» του FERNANDO PESSOA, αυτή τη μεγαλειώδη ποιητική σύνθεση του Πορτογάλου συγγραφέα, πάνω στο μύθο της ελεύθερης περιπέτειας του ανθρώπινου πνεύματος, υπογεγραμμένη από το alter ego του, ÁLVARO DE CAMPOS, σε μετάφραση Μαρίας Παπαδήμα
.
Κλασική και Πορτογαλική κιθάρα: Μιχάλης Σουρβίνος
Κλασική κιθάρα: Νίκος Μανιταράς
Ηχοληψία: Γ. Συγλέτος
Σύλληψη, επιλογή, σύνθεση κειμένων, αφήγηση, τραγούδι, παραγωγή: Αλίκη Καγιαλόγλου


Λiγα λόγια για τα Fados
Φάντο, που σημαίνει στα πορτογαλικά μοίρα ή πεπρωμένο, ονομάζεται ένα είδος μουσικής που εντοπίζεται την δεκαετία το 1920 στην Πορτογαλία σίγουρα όμως είχε παλαιότερες ρίζες. Η μουσική είναι μελαγχολική, το ίδιοι κι οι στίχοι, που συχνά μιλάνε για τη θάλασσα ή για τη ζωή των φτωχών. Η μουσική έχει σχέση με την λέξη saudade, μια από τις δυσκολότερες λέξεις προς μετάφραση: είναι ένα είδος προσμονής, αλλά κι ένα μείγμα νοσταλγίας, λύπης, πόνου, ευτυχία ς και αγάπης. Κάποιοι λάτρεις της μουσικής φάντο ισχυρίζονται ότι οι ρίζες της είναι ένα μείγμα της μουσικής των σκλάβων από την Αφρική με την παραδοσιακή μουσική των ναυτών απο την Πορτογαλία με αραβικές επιρροές.. Υπάρχουν δυο κύριες παραλλαγές της μουσικής φάντο της Κόιμπρας που είναι πιο εκλεπτυσμένα, και της Λισαβόνας που είναι και τα δημοφιλέστερα
Η γνωστή τραγουδίστρια Αμάλια Ροντρίγες καθιέρωσε την πιο γνωστή μορφή τραγουδιών φάντο καιναδείχθηκε σε "πρέσβειρα των φάντος" και σε "βασίλισσα των φάντος" και, από την άλλη πλευρά, ανέδειξε τα τόσο ιδιαίτερα αυτά τραγούδια σε "πρεσβευτές" της μουσικής της Πορτογαλίας. Αμάλια Ροντρίγκες σήμαινε φάντο και φάντο σήμαινε Αμάλια Ροντρίγες

Ρεσιτάλ του Τζων Ουίλιαμς στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ 12 ΜΑΡΤΙΟΥ 2009 ώρα 20.30
Ο Τζον Ουίλιαμς, ο μεγαλύτερος ίσως κιθαρίστας του κόσμου στις μέρες μας, δίνει ένα και μοναδικό ρεσιτάλ με έργα κλασικού ρεπερτορίου, παραδοσιακούς ιρλανδέζικους σκοπούς αλλά και θέματα από ταινίες που άφησαν το στίγμα τους στην παγκόσμια κινηματογραφική οθόνη.

Γεννήθηκε στη Μελβούρνη και πρώτος του δάσκαλος υπήρξε ο πατέρας του.

Παρακολούθπσε θερινά μαθήματα με τον Σεγκόβια στην Αcademia Musicale Chigiana στη Σιένα της Ιταλίας και σπούδασε στα Βασιλικό Κολέγιο Μουσικής του Λονδίνου. Έχει χαρίσει μαναδικές στιγμές στο κοινό ταξιδεύοντας σε όλο τον Κόσμο (Λονδίνο, Παρίσι, Μαδρίτη, Ιαπωνία, Ρωσία, ΗΠΑ). Παίζει επίσης τακτικά γιο το Ραδιόφωνο και την Τηλεόραση. Συνεργάζεται με κορυφαίους μουσικούς, όπως ο Τζούλιαν Μπριμ, α Αντρέ Πρεβέν, ο Ντάνιελ Μπόρενμποϊμ, κ.ά. Ο Τζον Ουίλλιαμς ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη σύγχρονη μουσικη και για συνθέτες όπως ο Ιόπωνας Τόρου Τακεμίτσου και α Κουβανός Λέο Μπρόουερ.

Το Πρόγραμμα που θα πάιξει σήμερα είναι το εξής:

Antonio Vivaldi: Κοντσέρτο έργο 3, αρ. 9
Domenico Scarlatti: Δύο σονάτες
Enrique Granados: Valses Poeticos
Isaac Albéniz: Torre Bermeja
John Williams: Notes in the Margin, Prelude to a Song, Open End, Song without Words, Hello Francis
Agustin Barrios Mangoré: La Catedral
Ennio Morricone: Θέμα της ταινίας Σινεμά ο Παράδεισος
Stanley Myers: Cavatina από την ταινία Ο ελαφοκυνηγός
John T. Williams: Θέμα της ταινίας Η λίστα του Σίντλερ
Peter Sculthorpe: Djilile
Παραδοσιακοί ιρλανδέζικοι σκοποί (διασκευή J. Williams): Carolan's Concerto, The Little and Great Mountain, The Bottom of the Punchbowl, Jackson's Morning Brush

Διαβάστε στο διαδικτυακό μουσικο περιοδικό TAR ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στον Τζόν Ούϊλλιαμς απο τον Κώστα Γρηγορέα
http://www.tar.gr/content/content.php?id=1879

Η μυστική συνήχηση μουσικής και ζωγραφικής...

Η εκδήλωση "Η μυστική συνήχηση μουσικής και ζωγραφικής" δεν θα πραγματοποιηθεί στις 14 Μαρτίου όπως είχε προγραμματιστεί λόγω του αναπάντεχου γεγονότος.
Οι άλλες εκδηλώσεις του Μαρτίου θα γίνουν:
1. 21 ΜΑΡΤΙΟΥ (Παγκόσμια ημέρα ποίησης-Αφιέρωμα στα100 χρόνια απο την γέννηση του Γ.ΡΙΤΣΟΥ) Συνδιοργάνωση με το βιβλιοπωλείο "ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ"
"Οταν η μουσική συναντιέται με την ποίηση"
ώρα 8.00μμ στο χώρο του βιβλιοπωλείου Δημάρχου Ι.Ανδρεαδάκη 49 (πρώην Πεσ.Μαχητών)
2 .28ΜΑΡΤΙΟΥ ώρα 8.00μμ Gala Όπερας στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ωδείου.
Διαβάστε ένα ενδιαφέρον άρθρο του Νίκου Λιβαθηνού για την σχέση μουσικής και ζωγραφικής πού έγραψε στο διαδυκτιακό τόπο "Η κλασική Μουσική στην Ελλάδα" τον
Φεβρουάριο του 2009

PAINTING MUSIC

Ένας παράλληλος διαδραστικός ρόλος της ζωγραφικής

Λιβαθινός Νίκος , Αρχιτέκτονας, Διακοσμητής, Πιανίστας Λιβαθινός Νίκος Αρχιτέκτονας, Διακοσμητής, Πιανίστας Ο Νίκος Λιβαθινός γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Είναι απόφοιτος του τμήματος Αρχιτεκτονικής Εσωτερικών Χώρων, Διακόσμησης και Σχεδιασμού Αντικειμένου του ΤΕΙ Αθηνών και τελοιόφοιτος του τμήματος Αρχιτεκτονικής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Το 1997 και 1999 απέκτησε Πτυχίο και Δίπλωμα πιάνου αντίστοιχα, με καθηγήτρια την Έφη Αγραφιώτη. Την περίοδο 1996-2001 παρακολούθησε σειρά σεμιναρίων, επιμορφωτικών κύκλων και masterclasses στην Ελλάδα και το εξωτερικό πάνω στην ερμηνεία, την ιστορία και την διδασκαλία του πιάνου. Μεταξύ 1997 και 2000 συμμετείχε σε πέντε διδακτικούς κύκλους πάνω σε έργα για πιάνο Ελλήνων συνθετών, οι οποίοι ολοκληρώθηκαν με σειρά συναυλιών και μια ηχογράφηση σε δίσκο ακτίνας (Δ.Δραγατάκη-Αναδρομές). Ασχολείται, επίσης, με την διδασκαλία αρχιτεκτονικού σχεδίου από το 2003, την μουσική για θέατρο (¶δειος Χώρος Πειραματικής Σκηνής/Εθνικό Θέατρο 2006) και την ερασιτεχνική φωτογραφία (πρώτη ατομική έκθεση 2008).

Ήδη από την έκδοση των Οπτικών του Ισαάκ Νεύτωνα το 1704 που προτείνεται μια κυκλική χρωματική οργάνωση, διαφαίνεται μια προσπάθεια φιλοσοφικής ανάλυσης , 'μετάφρασης' και οπτικοποίησης των χρωμάτων και των μορφών.

Ακολουθεί μια σειρά πειραμάτων :

Το 1744 ο Kruger κατασκευάζει την μηχανή Basso Continuo, ενώ την ίδια περίοδο ο μουσικός και μαθηματικός Jean Philippe Rameau προβληματίζεται επί του συνθετικού νοήματος που προσλαμβάνει ο ακροατής.
Έναν αιώνα αργότερα, ο Mizler δημιουργεί την μηχανή Apparatus For Colorific Exhibition, ο Wagner βελτιστοποιεί την εικόνα και τον ήχο των έργων του σχεδιάζοντας και επιβλέποντας το κτίριο της όπερας στο Μπάυροϊτ και ο Scriabin μελετά με την βοήθεια της αντιληπτικής ψυχολογίας την προβολή συγκεκριμένων χρωματικών αποχρώσεων κατά την διάρκεια εκτέλεσης του Προμηθέα του.
Είναι βασικό ότι το χαρακτηριστικό του μη-αναπαραστατικού μοντέλου της καλλιτεχνικής έκφρασης που βασίζεται στις δυνατότητες και τα στοιχεία που ενυπάρχουν στη φόρμα και την δομή της οργάνωσης, είναι η πρωταρχική συνθήκη που εκμεταλλεύονται αυτές οι προσπάθειες και γενικότερα το δίπολο μουσική-ζωγραφική.
Στην σχετική βιβλιογραφία συναντά κανείς και άλλες έννοιες, όπως θα δούμε παρακάτω, που σχετίζονται με την μίμηση, την οπτική αντίληψη, την ανάμνηση και την εσωτερική αίσθηση.
Απόψεις επί τέτοιων εννοιών θα τεθούν στα συγγράμματα, την διδασκαλία και τα έργα των Wassily Kandinsky και Paul Klee την περίοδο που διδάσκουν στην σχολή Bauhaus την δεκαετία του '20.

WASSILY KANDINSKY
Μελετά την δυναμική των αρχικών μορφών, τις χωρικές τους επιδράσεις, την μουσικότητά τους και αναφέρει:

• η ηχητικότητα του σημείου μεταβάλλεται ανάλογα με τις διαστάσεις του και την μορφή του
• στην περίπτωση του απλού σημείου εντός κάποιου επιπέδου, η διφυσία σημείο/επίπεδο παίρνει τον χαρακτήρα μιας απλής αρμονίας - η αντήχηση του επιπέδου γίνεται σχετικά ανύπαρκτη
• οι άκαμπτες και σύντομες παύσεις αποτελούν επίσης σημεία, ενεργητικούς ή παθητικούς τόνους
• κατά την μετάβαση μιας οριζόντιας προς άλλες χωρίς κοινό κέντρο γραμμές, ο ψυχρός λυρισμός μετασχηματίζεται σε θερμότερο, ως σημείου μιας δραματικής έκφρασης. Ωστόσο, ο λυρισμός επικρατεί σαν αποτέλεσμα εφαρμογής εξωτερικής δύναμης. Το δράμα φέρει μέσα του όχι μόνο την ηχητικότητα του απόκεντρου, αλλά και την ηχητικότητα της σύγκρουσης.
• κάθε φαινόμενο του εξωτερικού ή εσωτερικού κόσμου μπορεί να βρει την γραμμική του έκφραση και μεταφορά.....
• Πατήστε εδώ http://www.classicalmusic.gr/Αντανακλάσεις για να διαβάσετε όλο το αρθρο

Ανακοίνωση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Η διευθύντρια Παναγιώτα Καρακούση ,οι καθηγητές, το διοικητικό προσωπικό, οι συνεργάτες του ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ εκφράζουμε την θλίψη μας και τα συλληπητήρια στους οικείους της οικογένειας.
"Όλες οι εκδηλώσεις που θα γίνουν για τα 20 χρόνια του ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ θα είναι αφιερωμένες στη μνήμη του Σπύρου Παπικινού στη μνήμη αυτού του ξεχωριστού καλλιτέχνη του ζεστού φίλου ,συναδέλφου και αρωγού των εκδηλώσεων αυτών"

Μαθήματα φλάουτου από τον Σπύρο Παπικινό στο Τροφώνιο Ωδείο

Το Φεφρουάριο αρχίζουν τα μαθήματα φλάουτου απο το συνεργάτη του Ωδείου μας καταξιωμένο καλλιτέχνη
και έμπειρο καθηγητή Σπύρο Παπικινό.

Βιογραφικά
Ο ΣΠΥΡΟΣ Α. ΠΑΠΙΚΙΝΟΣ μετά τις πρώτες του μουσικές
σπουδές στην Κέρκυρα, συνέχισε στο Ελληνικό Ωδείο
Αθήνας από το οποίο αποφοίτησε παίρνοντας δίπλωμα
με άριστα και Α΄ Βραβείο. Στη συνέχεια μελέτησε φλάουτο με καθηγητή τον W.Freivogel και μουσική δωματίου με τους C.Florea και C.P.Hahn στο Conservatorio Professional
de musica στην Tarragona της Ισπανίας.
‘Εχει μακρόχρονη δραστηριότητα στο χώρο της μουσικής δωματίου
με πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ηχογραφήσεις για το ραδιόφωνο,εμφανίσεις στην τηλεόραση και πλούσια δισκογραφική παρουσία.

Τα παιδιά του ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ ζωγραφίζουν θέματα από το μουσικό έργο του Saint Saens "Καρναβάλι των ζώων" την ΚΥΡΙΑΚΗ 18/1/09 & ώρα 11π.μ.

Την ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ώρα 11π.μ. στην αίθουσα του ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ όσα παιδιά θέλουν, μπορούν να ζωγραφίσουν μια ζωγραφιά που θα έχει σχέση με τα διάφορα κομμάτια που θα ακούσουν από το «Καρναβάλι των ζώων»

του Σαιν - Σανς **να έχουν μαζί τους χαρτί (Α4) ακουαρέλας και ό,τι χρώματα θέλουν (μπογιές-μαρκαδόρους κ.α.) Οι ζωγραφιές των παιδιών θα σαρωθούν και θα προβάλλονται σε μια μεγάλη οθόνη στην αίθουσα φίλων της Μουσικής (ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣΑΘΗΝΩΝ) (με powerpoint) την ώρα που οι μουσικοί θα παίζουν το αντίστοιχο κομμάτι.

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ

Με το σύνολο Χάλκινων Πνευστών της ΚΟΑ

Σε έργα: Claude Debussy,Saint -Saens,Charlles Gounod,

Beatles κ.ά

ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ:Ανδρέας Πυλαρινός

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ:Έφη Αβέρωφ Μιχαηλίδου

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009(ώρα έναρξης 11.30π.μ)

(αναχώρηση από το Ζάππειο 8.30π.μ)

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ έως 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ