Σε εγρήγορση οι εργαζόμενοι στο Μέγαρο Μουσικής για πιθανή ιδιωτικοποίηση

Την αγωνία τους για το μέλλον του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών με αποκορύφωμα δημοσιεύματα που είδαν το φως στον κυριακάτικο Τύπο και έκαναν λόγο για ιδιωτικοποίηση του Μεγάρου εκφράζουν με ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι του. Στην ανακοίνωση, οι εργαζόμενοι δια του σωματείου τους αναφέρονται σε μια σειρά από γεγονότα κι αναρωτιούνται αν όλ΄αυτά αποσκοπούν στο να μπει λουκέτο στο Μέγαρο Μουσικής και ζητούν μια ξεκάθαρη απάντηση από την κυβέρνηση αλλά και απευθύνουν κάλεσμα προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου να σταθούν στο πλευρό του Μεγάρου και του Πολιτισμού, του μόνου αγαθού που μας στηρίζει σε περιόδους κρίσης.

Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης:
«ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ
 ΔΙΑ ΤΗΣ ΑΣΦΥΞΙΑΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ;
Με αποκορύφωμα το πρόσφατο δημοσίευμα του κυριακάτικου Έθνους (30/6) με τίτλο ʽΤα όργανα της ιδιωτικοποίησης ηχούν για το Μέγαρο Μουσικήςʼ, όλοι εμείς που εργαζόμαστε στο ΜΜΑ, οι περισσότεροι από την πρώτη ημέρα, αγωνιούμε για το μέλλον του μεγαλύτερου πολιτιστικού κέντρου της χώρας. Τα παρακάτω γεγονότα επιβεβαιώνουν τους φόβους και την ανησυχία μας:

Αγαπημένες χριστουγεννιάτικες μελωδίες από την Παιδική Χορωδία της Ακαδημίας Βίκτορ Ποπόφ

Το μαγικό μουσικό κουτί των Χριστουγέννων ανοίγει φέτος στο Μέγαρο με τους νεαρούς τραγουδιστές της Παιδικής Χορωδίας … της Ακαδημίας Βίκτορ Ποπόφ της Μόσχας. Οι κοσμογυρισμένοι χορωδοί της φθάνουν στην Αθήνα για  δύο εμφανίσεις την Τρίτη 13 και την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου (ώρα έναρξης: 20.30). Με τις υπέροχες φωνές τους θα παρουσιάσουν στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης μια πανδαισία από αγαπημένες χριστουγεννιάτικες μελωδίες της λόγιας και λαϊκής μούσας (έργα Μπαχ, Σαιν-Σανς, Βέρντι αλλά και παραδοσιακά τραγούδια και κάλαντα από πολλές χώρες). 

Τη χορωδία διευθύνει ο Αλεξέι Πετρόφ. Με την Παιδική Χορωδία της Ακαδημίας Βίκτορ Ποπόφ εμφανίζονται επίσης η οργανίστα Λιούμποφ Βέζνικ, ο τρομπετίστας Αντρέι Ίκοφ και η σοπράνο Σβετλάνα Κασιάν.

  Το πρώτο μέρος της συναυλίας είναι εμπνευσμένο από ύμνους, ψαλμούς και έργα της λόγιας εκκλησιαστικής παράδοσης, όπου ιδιαίτερη θέση κατέχουν συνθέσεις αφιερωμένες στην Παναγία. Η Παιδική Χορωδία της Ακαδημίας Βίκτορ Ποπόφ θα παρουσιάσει τέσσερις διαφορετικές εκδοχές του Ave Maria (Χαίρε Μαρία), συνθέσεις που φέρουν την υπογραφή Γερμανών, Γάλλων και Ιταλών μουσουργών: των Μπαχ-Γκουνό, Σαιν-Σανς, Λούτσι, Βέρντι και Κατσίνι. Από το πρώτο μέρος της συναυλίας δεν θα μπορούσε ασφαλώς να απουσιάζει η ρωσική μουσική, με θρησκευτικούς ύμνους, άσματα και συνθέσεις του Ουκρανού Ντμίτρι Μπορτνιάνσκι (1751-1825), καθώς και των Ρώσων Αλεξάντερ Ντμίτριεφ (γεν. 1935), Σεργκέι Ραχμάνινοφ (1873-1943) και Πάβελ Τσεσνόκοφ (1877-1944).

"Μια συναρπαστική ιστορία! "

Πως βρέθηκε ένα ιταλικό βιολί Marconcini στην Καμεράτα; Από ποιά χέρια πέρασε; Σε ποιές χώρες ταξίδεψε;

Σήμερα 30 Ιανουαρίου στις 11.30 το πρωί στο Μέγαρο Μουσικής είχαμε την ευκαιρία μαθητές ,γονείς και δάσκαλοι του Ωδείου μας  να απολαύσουμε μία συναρπαστική μουσική ιστορία με πρωταγωνιστή...ένα βιολί! Και μάλιστα, ένα βιολί Marconcini του 19ου αιώνα, που, από τον κατασκευαστή του, ο οποίος το πούλησε σε ένα βιολονίστα, η τύχη το έφερε ύστερα από περιπέτειες διακοσίων ετών να βρεθεί κοντά μας και συγκεκριμένα, στα χέρια μίας μουσικού της Καμεράτα: της βιολονίστας Τζουλιέτα Αβετιάν, την οποία και απολαύσαμε επί σκηνής να ερμηνεύει σε αυτό, αποσπάσματα από δημοφιλή έργα προερχόμενα από διαφορετικές χώρες και περιόδους της μουσικής.

Οι μαθητές του Ωδείου μαζί με την βιολονίστα Τζουλιέτα Αβετιάν να κρατάει το βιολί Marconcini

Τη σολίστ πλαισίωσαν  η Καμεράτα, Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, την οποία  διήυθυνε από το αναλόγιο ο Σέρτζιου Ναστάσα, πρώτο βιολί της ορχήστρας.

Η φανταστική ιστορία του ιταλικού βιολιού Marconcini (η οποία βασίστηκε σε ιστορικές πηγές ) φέρει την υπογραφή της έμπειρης μουσικολόγου Έφης Αβέρωφ-Μιχαηλίδου, η οποία εδώ και χρόνια επιμελείται και παρουσιάζει με μεγάλη επιτυχία όλες τις εκδηλώσεις της Σειράς "Κυριακή Πρωί στο Μέγαρο". Στην παρουσίαση συμμετείχε η εξαιρετική μουσικός Νεφέλη Λιούτα.

                   

            Η  μουσικολόγος  Έφη Αβέρωφ-Μιχαηλίδου μαζί  με μαθητές και καθηγητές του Ωδείου

           H νεαρή μουσικός και βιολονίστα  Νεφέλη Λιούτα μαζι με μαθήτριες του Ωδείου

Το μουσικό πρόγραμμα της εκδήλωσης που συνοδευονταν με  την φανταστική ιστορία του βιολιού  Marconcini και με πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό, ξεκίνησε  με τον Κανόνα, το πιο δημοφιλές έργο του γερμανού συνθέτη της εποχής του Μπαρόκ Γιόχαν Πάχελμπελ.
Ακολούθησε το «Φθινόπωρο», Κοντσέρτο αρ.3 σε φα μείζονα, έργο 8 (RV 293) από τις περίφημες Τέσσερις εποχές για βιολί και ορχήστρα του βενετού βιολιστή και συνθέτη Αντόνιο Βιβάλντι, κορυφαίου εκπροσώπου του ιταλικού μπαρόκ, από το οποίο ακούσαμε το πρώτο και τρίτο μέρος.
Για τη συνέχεια είχε επιλεγεί το 4ο μέρος «Rondo, Allegro» από τη δημοφιλή Σερενάτα αρ.13 για έγχορδα σε σολ μείζονα, K.525, γνωστή ευρέως ως «Μικρή νυχτερινή μουσική» του κορυφαίου αυστριακού συνθέτη Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
Το μουσικό ταξίδι συνεχίστηκε  μέσα από τη μουσική του Γιοχάνες Μπραμς και συγκεκριμένα τους υπέροχους Ουγγαρέζικους χορούς αρ.5 (Allegro) και αρ. 6 (Vivace) έργο του 1869.
Η Σερενάτα για έγχορδα σε ντο μείζονα, έργο 48 του μεγάλου ρομαντικού ρώσου συνθέτη Πιοτρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι γράφτηκε το 1880 και παρουσιάστηκε στο κοινό της Πετρούπολης στις 30 Οκτωβρίου του 1881 σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Λέγεται δε, ότι ο Τσαϊκόφσκι δέχτηκε περήφανος τα συγχαρητήρια του μεγάλου πιανίστα και συνθέτη Αντόν Ρουμπινστάιν ο οποίος υπήρξε δάσκαλος του. Στη συναυλία  ακούσαμε το 2ο μέρος με τίτλο «Valse» (Moderato — Tempo di valse).
Ακολούθησαν  τα έργα «playful pizzicato» από την τετραμερή Απλή Συμφωνία του βρετανού συνθέτη του 20ού αιώνα Μπέντζαμιν Μπρίττεν και οι αρ. 2 (Brâul) και 5 (Mărunţel) από τους Λαϊκούς ρουμάνικους χορούς του ούγγρου συνθέτη Μπέλα Μπάρτοκ.
Ακολούθησε η  δημοφιλής Σερενάτα για έγχορδα σε μι μείζονα, έργο 22 του Τσέχου ρομαντικού συνθέτη Αντονίν Ντβόρζακ από την οποία ακούσαμε το 2ο μέρος με τίτλο «Valse».

Η εκδήλωση  ολοκληρώθηκε με το 3ο μέρος απο το Φθινόπωρο  (Τέσσερις εποχές) για βιολί και ορχήστρα του  Αντόνιο Βιβάλντι.

  Όλοι μαζί   στην είσοδο του Μεγάρου Μουσικής 

Η "Τόσκα" από την Εθνική Λυρική Σκηνή στο Μέγαρο

Η Τόσκα, η λατρεμένη όπερα του Πουτσίνι που γεμίζει ασφυκτικά τα μεγαλύτερα θέατρα σε όλο τον κόσμο κάθε φορά που παρουσιάζεται, σηκώνει την αυλαία της σήμερα 16 Ιανουαρίου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

‘Ενα από τα «χίτ» της Εθνικής Λυρικής σκηνής όπως έχει χαρακτηριστεί επιστρέφει με τις σκηνοθετικές εκπλήξεις του Νίκου Πετρόπουλου που αφήνουν την πλοκή να εκτυλιχτεί υπό τους κανόνες ενός φιλμ νουάρ.

« Η Τόσκα έχει θεωρηθεί ο πρόδρομος του κινηματογράφου. Θα μπορούσε δηλαδή να ήταν και ταινία. Η συγκεκριμένη παράσταση είναι ένα ασπρόμαυρο φίλμ επί σκηνής» δήλωσε ο σκηνοθέτης, Νίκος Πετρόπουλος.

«Η δράση του έχει μεταφερθεί στην Ρώμη του 1942 αλλά έχει κανείς την εντύπωση ότι βγαίνει από το σήμερα» λέει χαρακτηριστικά ο Λουκάς Καρυτινός, που διευθύνει την ορχήστρα της όπερας.
«Ο Πουτσίνι βασίζει την όπερα του σε καθαρά ρεαλιστικά θεμέλια. Τον ενδιαφέρει όχι το τι αισθάνονται οι ήρωες αλλά το τι πράττουν. Ήθελε να κάνει μια όπερα η οποία να μην θυμίζει όπερα», συνεχίζει.Με αυτόν τον τρομερό αφηγηματικό, ρεαλιστικό τρόπο, ο Πουτσίνι καταφέρνει μέσα στο έργο του να προβάλει όλα τα ανθρώπινα πάθη, όπως είναι ο έρωτας, η ζήλια, η διεστραμμένη λαγνεία και η πίστη στη φιλία.
Η πλοκή μεταφέρεται στη Ρώμη, παρωδία ανοχύρωτης πόλης, γεμάτη πρόσφυγες, κατασκόπους, διπλούς πράκτορες, πληροφοριοδότες, συνεργούς Γερμανών, δοσίλογους, βασανιστές, φυγάδες. Μέσα στον πάταγο των συμμαχικών βομβαρδισμών, η Τόσκα μετατρέπεται σε ρεαλιστικό ιστορικό δράμα.
«Έζησα για την τέχνη, έζησα για τον έρωτα, ποτέ δεν έβλαψα ζωντανή ψυχή», τραγουδά η αριστουργηματική ηρωίδα του Πουτσίνι που στην παράσταση ενσαρκώνει η Τιτσιάνα Καρούζου εναλλάξ με την Τσέλια Κοστέα.
Η Φλόρια Τόσκα, διάσημη τραγουδίστρια όπερας, είναι ερωτευμένη με τον ζωγράφο Μάριο Καβαραντόσσι. Ο Μάριο Καβαραντόσι είναι ο πνευματώδης νέος, ο εραστής, ο οποίος δεν αναλώνεται όμως μόνο σε έρωτες και πάθη.
Ο Βαρόνος Σκάρπια, αρχηγός της αστυνομίας, συλλαμβάνει τον Καβαραντόσσι, που παρείχε άσυλο σε έναν πολιτικό φυγά.Ο Σκάρπια, αντιπροσωπεύει το παντοδύναμο αλλά και σκοτεινό πρόσωπο της εξουσίας και καταδιώκει με πάθος τους αντιστασιακούς. Οταν η Τόσκα εκλιπαρεί τον Σκάρπια να απελευθερώσει τον εραστή της, εκείνος δέχεται, αλλά υπό έναν όρο, να υποκύψει στις σεξουαλικές του ορέξεις. Η Τόσκα συμφωνεί να ενδώσει στον Σκάρπια, ωστόσο την κρίσιμη στιγμή τον εκδικείται. Όμως, ο Καβαραντόσσι δεν γυρνά στο πλευρό της ποτέ πια…Τότε η Τόσκα η γυναίκα που ζει με πάθος και κάνει τα πάντα για να σώσει τον εραστή της αυτοκτονεί.
“Η ομορφιά είναι πως κάθε βράδυ είναι μια άλλη παράσταση ποτέ δεν είναι η ίδια” αναφέρει ο Νίκος Πετρόπουλος.Από το 1900 ως σήμερα, κατά τη διάρκεια ενός ολόκληρου αιώνα, η «Τόσκα» δεν σταμάτησε να παρουσιάζεται σε ολόκληρο τον κόσμο με την ίδια επιτυχία.
Στο ρεπερτόριο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής μπήκε στις 27 Αυγούστου 1942, μεσούσης της γερμανικής κατοχής, με την 19χρονη τότε Μαρία Κάλλας στον κεντρικό ρόλο.
Φέτος, η παραγωγή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής θα παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών για οκτώ παραστάσεις.

Τόσκα  Όπερα σε τρεις πράξεις

Μουσική Τζάκομο Πουτσίνι, Ποιητικό κείμενο Τζουζέππε Τζακόζα, Λουίτσι Ίλλικα
Βασισμένο στο θεατρικό του Βικτοριέν Σαρντού
Μουσική Διεύθυνση : ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΡΥΤΙΝΟΣ
Σκηνοθεσία- Σκηνικά- Κοστούμια : ΝΙΚΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Φωτισμοί : ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
Διευθυντής Χορωδίας : ΝΙΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Διεύθυνση Παιδικής Χορωδίας : ΡΟΖΗ ΜΑΣΤΡΟΣΑΒΒΑ
Βοηθός μαέστρου : ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΟΝΤΕΣΑΝΤΟΣ
Βοηθός σκηνοθέτη : ΙΩΝ ΚΕΣΟΥΛΗΣ Μουσική προετοιμασία (σολίστ) : ΔΟΜΝΑ ΧΑΛΑΡΗ – ΦΡΙΞΟΣ ΜΟΡΤΖΟΣ – ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΑΛΙΣΑΦΗΣ
Μουσική προετοιμασία (χορωδίας) : ΕΡΜΙΟΝΗ ΝΑΣΤΟΥ
Floria Tosca : TIZIANA CARUSO (16, 19, 22, 25/1) – ΤΣΕΛΙΑ ΚΟΣΤΕΑ (18, 21, 23/1)
Mario Cavaradossi : STUART NEIL(16, 19, 22, 25/1) - RUBENS PELIZZARI (18, 21, 23/1)
Scarpia` : ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΛΑΤΑΝΙΑΣ (16, 19, 22, 25/1) - ALBERTO GAZALE (18, 21, 23/1)
Angelotti : ΤΑΣΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ (16, 18, 19, 21, 22, 23, 25/1)
Il Segrestano : ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΣΤΑΜΠΟΓΛΗΣ (16, 18, 19, 21, 22, 23, 25/1)

Sciarrone : ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΜΨΑΚΗΣ (16, 18, 19, 21, 22, 23, 25/1)
Un Pastore : ΠΕΝΥ ΡΙΖΟΥ (16, 18, 19, 21, 22, 23, 25/1)
Carceriere : ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΜΒΡΑΖΗΣ (16, 18, 19, 21, 22, 23, 25/1)
Spoletta : ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΔΕΛΛΑΤΟΛΑΣ (16, 18, 19, 21, 22, 23, 25/1)
Συμμετέχει η παιδική χορωδία «ROSARTE»
Ορχήστρα και Χορωδία Εθνικής Λυρικής Σκηνή
ςΔιεύθυνση χορωδίας Νίκος Βασιλείου

Διεύθυνση παιδικής χορωδίας Ρόζη Μαστροσάββα

"Η μαγεία του πιάνου...επί 4"

                                
Τέσσερις πιανίστες, ο Γιάννης Βακαρέλης, ο Κυπριανός Κατσαρής, ο Ντέιβιντ Λάιβλι και ο Αλεξάντερ Γκίντιν παρουσιάζουν, στο πλαίσιο του κύκλου Ειδικές Εμφανίσεις του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, ένα πρόγραμμα για τέσσερα πιάνα με έργα Βάγκνερ, Τσέρνι, Μιγιώ και Ραβέλ στην Αίθουσα «Χρήστος Λαμπράκης» του Μεγάρου Αθηνών, την Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου.

Oι σπάνιες σελίδες της εργογραφίας για τέσσερα πιάνα, που επιλέχθηκαν για το πρόγραμμα της βραδιάς περιλαμβάνουν πρωτότυπες συνθέσεις για τέσσερα πιάνα, καθώς και μεταγραφές.

"Συναυλία στον Ναό του Αγίου Παντελεήμονος"

Η Καμεράτα αφήνει την πολυτέλεια του Μεγάρου, για να κάνει μια κίνηση με πολλαπλά νοήματα

ΔΥΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Το Μέγαρο κατεβαίνει στην άγρια πλευρά της πόλης

Στην ταραγμένη περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα Αχαρνών, και μάλιστα μέσα στον ιερό ναό του, θα πραγματοποιηθεί μια μεγάλη χριστουγεννιάτικη συναυλία την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου, στις 6 το απόγευμα. Η πρωτοβουλία -όπως και η συνδιοργάνωση μαζί με την Αρχιεπισκοπή Αθηνών- ανήκει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ως και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, αποδέχτηκε σχετική πρόταση και δεσμεύτηκε να είναι παρών σε μια εορταστική εκδήλωση που ταυτόχρονα συνιστά κίνηση «αλληλεγγύης, ανεκτικότητας και κοινωνικής σύγκλισης», σύμφωνα με τον Ιωάννη Μάνο, πρόεδρο του ΜΜΑ.Το άνοιγμα στην πόλη και την κοινωνία, ειδικά σε τέτοιες περιόδους κρίσης, είναι στην κορυφή των προτεραιοτήτων για το Μέγαρο. Το επιβεβαιώνει και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Νίκος Τσούχλος. «Δεν μπορούμε να παρέμβουμε και να λύσουμε εμείς τα προβλήματα της περιοχής αυτής. Μπορούμε όμως να κάνουμε μια κίνηση συμβολικού χαρακτήρα, ελπίζοντας ότι θα είναι η αρχή για μια σοβαρή ενασχόληση με τα προβλήματα αυτά» μας δήλωσε χθες.
«Θεωρούμε ότι το Μέγαρο δεν μπορεί να είναι ένα κλειστό μαυσωλείο, ένας γυάλινος ιδεατός κόσμος, όπου καλλιεργούνται τα αριστουργήματα της τέχνης, αποκομμένος από την κοινωνία. Ο ρόλος του δεν εξαντλείται στην οργάνωση εκδηλώσεων αναψυχής αλλά και στην κοινωνική παρέμβαση, εκεί όπου αισθανόμαστε ότι μπορούμε να προσφέρουμε».

Μια... «Μπετοβενιάδα» από και για τους νέους στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Μια… «Μπετοβενιάδα» ή αλλιώς μια γνωριμία με τη ζωή, το έργο και την προσωπικότητα του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (1770-1827), με πρωταγωνιστές και αποδέκτες τους νέους, θα πραγματοποιηθεί από τα μέλη της Αθηναϊκής Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων (ΑΣΟΝ) την Κυριακή 14 Νοεμβρίου, στις 11.30 το πρωί, στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

 Η εκδήλωση περιλαμβάνει ένα χορταστικό πρόγραμμα με εκτελέσεις αποσπασμάτων από διάσημα έργα του «τελευταίου μεγάλου κλασικού και πρώτου από τους ρομαντικούς», όπως χαρακτηρίζεται: τρεις από τις δημοφιλέστερες Συμφωνίες του - την Πέμπτη («της Μοίρας»), Έκτη («Ποιμενική») και Ενάτη («Ωδή στη Χαρά») - , συνθέσεις με τις οποίες «έντυσε» σκηνικά θεάματα («Εgmont» του Γκαίτε και Τούρκικο Εμβατήριο από «Τα Ερείπια των Αθηνών») καθώς επίσης την μπαγκατέλα Fur Elise («Για τη Ελίζα») και τη Ρομάντσα σε φα μείζονα, έργο 50.

" O Μίσα Μάισκι στο Μέγαρο Μουσικής"

Μίσα Μάισκι (Mischa Maisky)...
Ένας από τους σημαντικότερους τσελίστες της εποχής μας, μαθητής του Μτσισλάβ Ροστροπόβιτς ...
Όταν έκανε το ντεμπούτο του, το 1965, με τη Φιλαρμονική του Λένινγκραντ, του αποδόθηκε το παρωνύμιο «ο Ροστροπόβιτς του μέλλοντος». Και όχι άδικα, αφού ο μεγάλος δάσκαλος σύντομα αναγνώρισε στο πρόσωπο του μαθητή του έναν άξιο συνεχιστή του πλέκοντας με παρρησία το εγκώμιό του: «(Ο Μίσα Μάισκι είναι) ένα από τα εξαιρετικά ταλέντα της νέας γενιάς. Το παίξιμό του συνδυάζει ποίηση και άκρα ευαισθησία με έντονο ταμπεραμέντο και θαυμάσια τεχνική.»

Ο Μίσα Μάισκι θα εμφανιστεί στις 14 Οκτωβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών,στο πλαίσιο της σειράς «Μεγάλοι Ερμηνευτές».

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει έργα Μπετόβεν, Σούμαν,Ντεμπυσί, Γρανάδος,Αλμπένιθ, Ντε Φάλια.Στο πιάνο  θα τον συνοδεύσει , η κόρη του Λίλυ Μάισκι

Για το πρόγραμμα αναλυτικά
Από τον Κλασικισμό στην Ισπανική Εθνική Μουσική Σχολή
Έργα αρχικώς γραμμένα για φωνή σηματοδοτούν την αρχή και το τέλος του ρεσιτάλ του Μίσα Μάισκι στο Μέγαρο.

Το πρόγραμμα αρχίζει λοιπόν με έναν από τους εμβληματικούς εκπροσώπους του Κλασικισμού, τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (1770-1827) και τις «Επτά Παραλλαγές για πιάνο και βιολοντσέλο σε μι ύφεση μείζονα πάνω στο ντουέτο Bei Männern welche Liebe fühlen [Οι άντρες που έρωτα νιώθουν]» από τον «Μαγικό αυλό» του Μότσαρτ. Η μελωδία προέρχεται από το φινάλε της δεύτερης σκηνής της πρώτης πράξης, όπου η Παμίνα και ο Παπαγκένο υμνούν τις χαρές της αγάπης.
Το σύντομο αυτό έργο θα διαδεχθούν τα Fantasiestücke [«Κομμάτια Φαντασίας»], έργο 73 του Ρόμπερτ Σούμαν (1810-1856), ενός εκ των επιφανέστερων πρεσβευτών του ευρωπαϊκού Ρομαντισμού. Πρόκειται για μια τριμερή σύνθεση του 1849 που είχε γραφτεί για πιάνο και κλαρινέτο αλλά ερμηνεύεται συχνά από πιάνο και τσέλο. Η σκυτάλη παραδίδεται αμέσως μετά στον Ιμπρεσιονισμό και τον Κλοντ Ντεμπισί (1862-1918). Θα ακουστεί η Σονάτα σε ρε ελάσσονα που ο Γάλλος μουσουργός συνέθεσε το καλοκαίρι του 1915, κατόπιν παραγγελίας του μουσικού εκδότη Ντιράν ο οποίος είχε ζητήσει από τον συνθέτη 6 σονάτες για διαφορετικά όργανα. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ένα χρόνο αργότερα στο Παρίσι και συνδυάζει το σαρκαστικό χιούμορ με την μελαγχολική ποιητικότητα.
Το δεύτερο μέρος του προγράμματος είναι αφιερωμένο στην Ισπανική Εθνική Μουσική Σχολή. Αρχίζει με το Intermezzo από τη σουίτα για πιάνο “Goyescas” (1911) του Ενρίκε Γρανάδος (1867-1916), η οποία συνιστά την κορωνίδα του πιανιστικού έργου του. Πηγή έμπνευσής του οι πίνακες του Φρανθίσκο Γκόγια, του οποίου την τέχνη θαύμαζε ο Γρανάδος, ο οποίος, εκτός από συνθέτης, ήταν και ζωγράφος. Επίσης, θα ακουστεί ένα απόσπασμα από τους «Ισπανικούς χορούς» του (“Andaluza”, έργο 37/5). Θα ακολουθήσουν δύο πιανιστικές συνθέσεις (“Cordoba” και “Tango”) του Ισαάκ Αλμπένιθ (1860-1909), γνωστού για την ιδιαίτερη αγάπη του στην ιβηρική μουσική παράδοση, την οποία ανέδειξε μέσα από τις δημιουργίες του. Το πρόγραμμα θα συνεχιστεί με το έργο “Requiebros” [«Koλακείες»] του Καταλανού Γκασπάρ Κασσαντό (1897-1966), ο οποίος είχε την τύχη ως σολίστ να είναι μαθητής του θρυλικού τσελίστα Πάμπλο Καζάλς και ως συνθέτης του Ραβέλ και του Ντε Φάγια. Στον Μανουέλ Ντε Φάγια (1876-1946) άλλωστε ανήκει και ο επίλογος της βραδιάς με τη «Λαϊκή Ισπανική Σουίτα», η οποία δημιουργήθηκε το 1926 για φωνή και πιάνο. Περιελάμβανε αρχικώς επτά τραγούδια που συνδυάζουν το φολκλορικό ιδίωμα διαφόρων περιοχών της Ισπανίας με το έντεχνο ύφος. Έξι από αυτά έχουν μεταγραφεί για πιάνο και βιολί (“El Pano Moruno” [To μαυριτανικό σεντόνι], “Asturiana”, “Jota” [χορός με καστανιέτες], “Nana” [«Νανούρισμα»], “Canciόn” [«Τραγούδι»] και “Polo”).

 "Γεννήθηκα στη Λετονία, σπούδασα στη Ρωσία, μετανάστευσα στο Ισραήλ. Ζω στο Βέλγιο,η σύζυγός μου είναι Ιταλίδα,τα τέσσερα παιδιά μου γεννήθηκαν σε διαφορετικά μέρη. Παίζω με ιταλικό βιολοντσέλο, γαλλικά δοξάρια και γερμανικές χορδές.Οδηγώ γιαπωνέζικο αυτοκίνητο,φοράω ελβετικό ρολόι και ινδικό φυλαχτό στο λαιμό και αισθάνομαι πατρίδα μου κάθε τόπο όπου οι άνθρωποι εκτιμούν και απολαμβάνουν την κλασική μουσική"

Με τις παραπάνω φράσεις ο Μίσα Μάισκι αυτοπροσδιορίζεται ως πολίτης του κόσμου
Διαβάστε περισσότερα

Βιογραφικά
Γεννημένος το 1948 στη Ρίγα της Λετονίας, ο Μίσα Μάισκι πήρε τα πρώτα μαθήματα μουσικής στη γενέτειρά του. Το 1962 έγινε δεκτός στο Ωδείο του Λένινγκραντ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, βραβεύτηκε στον περίφημο Διεθνή Διαγωνισμό Τσαϊκόφσκι. Στη συνέχεια θήτευσε κοντά στον «θρύλο» του βιολοντσέλου Μστισλάβ Ροστροπόβιτς και επιδίωξε να επεκτείνει την καριέρα του εκτός σοβιετικών συνόρων. Όμως, τα σχέδιά του άργησαν να ευοδωθούν. Στα 21 του συνελήφθη και φυλακίστηκε σε στρατόπεδο εργασίας στην πόλη Γκόρκυ επί 18 μήνες, λόγω της αυτομόλησης της αδελφής του από την Ε.Σ.Σ.Δ. Ο ίδιος χρειάστηκε να περιμένει έως το 1971, για να εγκαταλείψει την Σοβιετική Ένωση, να επαναπατριστεί ακολούθως στο Ισραήλ και να μετεγκατασταθεί εν τέλει στο Βέλγιο.
Έχοντας κερδίσει το 1973 το πρώτο βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Γκασπάρ Κασαντό (Φλωρεντία), έκανε το ντεμπούτο του, την ίδια χρονιά, στο Κάρνεγκι Χολ, ένα ντεμπούτο που επιβραβεύτηκε μάλιστα με ένα αναπάντεχο δώρο: ένας ανώνυμος θαυμαστής τού προσέφερε ένα βιολοντσέλο Μοντανιάνα του 18ου αιώνα, με το οποίο ο Μάισκυ παίζει μέχρι σήμερα. Το 1974, έγινε μαθητής ενός ακόμη μυθικού τσελίστα, του Γρεγκόρ Πιατιγκόρσκι. Έκτοτε, η πορεία του υπήρξε εντυπωσιακή. Οι μουσικές σκηνές όλου του κόσμου τον υποδέχθηκαν με ιδιαίτερο ενθουσιασμό και μετακλήθηκε σε πολλά φεστιβάλ διεθνούς φήμης.
Έχει συνεργαστεί με κορυφαίους διευθυντές ορχήστρας (Μπέρνσταϊν, Τζουλίνι, Μέτα, Μούτι, Μάαζελ, Λιβάιν, Ασκενάζι, Σινόπολι, Μπάρενμποϊμ κ.ά.) και με λαμπρούς σολίστ: την Μάρθα Άργκεριχ, τον Ράντου Λούπου, τον Λανγκ Λανγκ, τον Νέλσον Φρέιρε, τον Πίτερ Σέρκιν, τον Γκίντον Κρέμερ, τον Γιούρι Μπασμέτ, τον Βαντίμ Ρεπίν, τον Μαξίμ Βενγκέροφ, τον Τζούλιαν Ράχλιν κ.ά.
Εδώ και 25 χρόνια, έχει λάβει μέρος σε δεκάδες αποκλειστικές ηχογραφήσεις για λογαριασμό της δισκογραφικής εταιρείας Deutsche Grammophon, συμπράττοντας με φημισμένα μουσικά σύνολα (Φιλαρμονικές της Βιέννης, του Βερολίνου και του Ισραήλ, Συμφωνική του Λονδίνου, κ.ά.), πολλές από τις οποίες έχουν τιμηθεί με σημαντικές διακρίσεις. Ο Μίσα Μάισκυ έχει αποσπάσει πέντε φορές το βραβείο “Record Academy Prize” (Ιαπωνία) και τρεις φορές το βραβείο “Echo Deutscher Schallplattenpreis” (Γερμανία). Έχει ακόμη τιμηθεί με το « Grand Prix du Disque » και το « Diapason d’Or » (Γαλλία), ενώ υπήρξε υποψήφιος και για βραβείο Grammy.
Ηχογραφήσεις έχει κάνει επίσης με την κόρη του Λίλυ (γεν. 1987), η οποία άρχισε πιάνο τεσσάρων ετών και υπήρξε μαθήτρια των Λυλ Τιέμπο, Χάγκιτ Κέρμπελ, Όλγκα Μογκιλέφσκι και Βαλέρια Στσερβάνσκι. Συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Μουσικής Περσέλ με δασκάλους την Ιλάνα Ντέιβιντς και τον Σάιμον Κόλαμ και αργότερα τον Άλαν Βάις, ενώ συμμετείχε σε σεμινάρια τελειοποίησης διάσημων σολίστ όπως οι: Μάρθα Άργκεριχ, Ντμίτρι Μπασκίροφ, Μαριέλ Λαμπέκ, κ.ά. Η νεαρή πιανίστα έχει στο ενεργητικό της συναυλίες και ρεσιτάλ στο Φεστιβάλ Βερμπιέ, το Martha Argerich Project του Λουγκάνο, το Μουσικό Φεστιβάλ του Φράιμπουργκ, τον Μουσικό Φλωρεντινό Μάιο, το Φεστιβάλ Φραντς Λιστ και αλλού. Η Λίλυ Μάισκυ τρέφει μεγάλη αγάπη για τη μουσική δωματίου κι έχει συνεργαστεί με γνωστούς σολίστ όπως, μεταξύ άλλων, ο Ρενό Καπισόν, ο Σεργκέι Κρίλοφ, η Σαντάλ Ζουιγέ, η Ντόρα Σβάρτσμπεργκ κ.ά.

Ο «μάγος» Μίσα και το τσέλο του

Ο Ήχος του Χρώματος

            8 Νέοι Δημιουργοί - 8 Εικαστικές Παρτιτούρες

                  Μέγαρο Μουσικής Αθηνών  έως 15.09.2010

Με την επιμέλεια του Γιάννη Ψυχοπαίδη, οκτώ νέοι καλλιτέχνες που υπήρξαν μαθητές του, ζωγραφίζουν εμπνευσμένοι από τον κόσμο της μουσικής, οκτώ καλλιτεχνικά λάβαρα (banners) που θα παραμείνουν αναρτημένα στην πρόσοψη του κτιρίου όλο το καλοκαίρι μέχρι και τις 15 Σεπτεμβρίου επιδιώκοντας ένα δημόσιο, ανοιχτό διάλογο της τέχνης με τους Αθηναίους και τους επισκέπτες της πόλης.
Με θέμα «Ο Ήχος του Χρώματος» οι καλλιτέχνες Δημήτρης Ανδρεάδης, Νίκος Αρβανίτης, Ανδρέας Κασάπης, Αλεξάνδρα Νασιούλα, Νίκος Σεπετζόγλου, Μαρήλια Σταγκουράκη, Βαγγέλης Χούρσογλου, Κώστας Χριστόπουλος δούλεψαν πυρετωδώς πάνω στα ‘λευκά’ banners , αποτυπώνοντας ευρηματικά τις ιδέες τους. « Ήταν μεγάλη πρόκληση. Σ’ένα καμβά τέτοιων διαστάσεων έπρεπε να γίνω πολυμήχανη και εφευρετική» λέει η Αλεξάνδρα Νασιούλα.
« Για να δημιουργήσεις ένα διαδραστικό έργο για ένα συγκεκριμένο χώρο πρέπει να λάβεις υπόψιν σου ποιος είναι ο χώρος αυτός και σε ποιους απευθύνεται» αναφέρει Δημήτρης Ανδρεάδης ενώ ο Βαγγέλης Χούρσογλου, τοιχογράφος, μιλά για την σχέση του με έργα μεγάλου μεγέθους «Στην αρχή, τρομάζεις αλλά στη συνέχεια σιγά σιγά εθίζεσαι και το ζεις».
Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης που είχε την καλοσύνη να επιμεληθεί και συντονίσει το όλο εγχείρημα λέει για τους ζωγράφους, τα έργα τους και το πρωτότυπο αυτό εγχείρημα:
«Οκτώ νέοι εικαστικοί καλλιτέχνες συναντώνται στο Μέγαρο και συνομιλούν μέσα από τους δικούς τους ζωγραφικούς δρόμους με τον κόσμο της Μουσικής, εγκαινιάζοντας έτσι έναν ζωντανό διάλογο των τεχνών, αλλά και έναν ανοιχτό διάλογο της τέχνης με την κοινωνία...
περισσότερα

Ανακοινώθηκε το πρόγραμμα της περιόδου 2010 - 2011 του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών

Το νέο του πρόγραμμα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών για την καλλιτεχνική περίοδο 2010 – 2011 παρουσιάστηκε σήμερα Τετάρτη από τον πρόεδρό του κ. Ιωάννη Μάνο. Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών συμπληρώνει 20 χρόνια ζωής τον Μάρτιο του 2011.
Σε μια περίοδο κοινωνικής, οικονομικής και ηθικής κρίσης ο Πολιτισμός είναι ένα ισχυρό αντίβαρο, ένα σημείο αναφοράς, προβληματισμού, υποκίνησης και κοινωνικής συσπείρωσης, τόνισε ο κ. Μάνος .Συμπλήρωσε πως μετά τη δραστική μείωση της κρατικής επιδότησης, το Μέγαρο θα αναπτύξει τους ίδιους πόρους, που συνίστανται στη συνεδριακή του δραστηριότητα, την προσέλκυση νέων ακροατηρίων στα προγράμματά του, καθώς και τη στήριξη των χορηγών.
Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=337981&dt=16/06/2010#ixzz0r2tMumg4

Ο Βάντιμ Ρέπιν με την ΚΟΑ

 

Ο Ρώσος Βάντιμ Ρέπιν ένας από τους διασημότερους βιολονίστες της εποχής μας σε συνεντευξή που έδωσε στον Β. Καλαμαρά(Ελευθεροτυπία ) μεταξύ άλλων είπε ότι:
"Θα ήταν θαυμάσιο να εκινείτο ένα μαγικό ραβδί και μ' αυτό τον τρόπο να εξασφαλιζόταν ότι κάθε παιδί έχει δικαίωμα στη μουσική εκπαίδευση"...

Αφορμη για την συνέντευξη  η παρουσία του ως σολίστ στη συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού της Βύρωνα Φιδετζή  που θα πραγματοποιήθεί αύριο Παρασκευή 29 Ιανουαρίου στην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, και θα παρουσιάσει παρουσιάζει έργα των Arnold Schoenberg και Ludwig van Beethoven.
Η συναυλία θα ξεκινήσει με το συμφωνικό ποίημα «Πελλέας και Μελισσάνθη», έργο 5, του Arnold Schoenberg. Ο συνθέτης του χρησιμοποιεί μία ογκώδη συμφωνική ορχήστρα και αξιοποιεί με μοναδικό τρόπο τα πλέον λεπταίσθητα ηχοχρώματα για να αποδώσει μία μυστηριώδη, σκοτεινή αλλά και έντονα δραματική εξπρεσιονιστική ατμόσφαιρα.
Η συναυλία θα συνεχιστεί με το Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα σε Ρε μείζονα, έργο 61 του Ludwig van Beethoven. Το έργο γράφτηκε στα 1806 σε μία περίοδο καταιγιστικής δημιουργικότητας για το συνθέτη, αφού εκείνη την περίοδο έγραψε επίσης τα κουαρτέτα «Ραζουμόφσκυ», την Τέταρτη Συμφωνία, τη σονάτα για πιάνο Appassionata και το τέταρτο κοντσέρτο για πιάνο.

Βάντιμ Ρέπιν

Ο Ρώσος Βάντιμ Ρέπιν ξεκίνησε την καριέρα του ως ένα προβεβλημένο παιδί-θαύμα και έγινε διεθνώς γνωστός το 1989, όταν σε ηλικία μόλις δεκαοκτώ ετών κέρδισε τον κορυφαίο διαγωνισμό «Queen Elisabeth» στις Βρυξέλλες. Έκτοτε έχει συμπράξει με τις μεγαλύτερες ορχήστρες και τους σπουδαιότερους μαέστρους του κόσμου, ενώ παράλληλα αναπτύσσει έντονη δισκογραφική δραστηριότητα.

ΒΑΝΤΙΜ ΡΕΠΙΝ «Στη Ρωσία αισθάνομαι περισσότερο νευρικός» 

Μπαχ και υιοί με όργανα εποχής

H μετάβαση από το μπαρόκ στον κλασικισμό. Η εξοικείωση με τον ήχο των οργάνων της εποχής μπαρόκ. Και μια «οικογένεια», που διευκολύνει την Καμεράτα να δώσει, αυτή την Κυριακή (11.30 π.μ.) στο Μέγαρο Μουσικής, στην πρώτη της εμφάνιση για την καινούργια χρονιά, έναν εκπαιδευτικό ορισμό της έννοιας «ψυχαγωγία». Η συναυλία της, άλλωστε, με έργα τεσσάρων από τα μέλη της περίφημης οικογένειας Μπαχ, ενταγμένη στη σειρά «Κυριακή πρωί στο Μέγαρο», απευθύνεται πρώτα πρώτα στους νεαρούς φιλόμουσους.

Τίποτα απ' όσα ετοιμάζει η Καμεράτα υπό τον αρχιμουσικό Γιώργο Πέτρου, μαζί με την Εφη Αβέρωφ-Μιχαηλίδου, που αναλαμβάνει την εισαγωγή στη συναυλία, δεν εμπίπτει στη στερεότυπη άποψη που έχουμε για την ερμηνεία του Μπαχ. Ή μάλλον των Μπαχ, αφού εδώ αναφερόμαστε στον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ (1685-1750), αλλά και σε τρεις από τους 7 γιους του. Τον Γιόχαν Κρίστιαν Μπαχ (1735-82), παιδί του από τη δεύτερη σύζυγό του Αννα Μαγκνταλένα Βίλκε και τους Βίλχελμ Φρίντμαν (1710-1784) και Καρλ Φιλίπ Εμάνουελ (1714-1788) από τη Μαρία Μπάρμπαρα.

«Η δόξα και η μεγαλοφυΐα του πατέρα επισκίασε για ένα μεγάλο διάστημα την παραγωγή των γιων του, που όμως και οι ίδιοι υπήρξαν στην εποχή τους διάσημοι», εξηγεί ο Γιώργος Πέτρου, που ευγνωμονεί το διεθνούς βεληνεκούς «κίνημα» ιστορικής ερμηνείας των έργων, το οποίο σταδιακά αποκατέστησε αγνοημένους μουσουργούς. Στην περίπτωση των Μπαχ μιλάμε, άλλωστε, για μια «οικογενειακή μουσική "επιχείρηση" που αντίστοιχή της δεν υπάρχει στα χρόνια -αν εξαιρέσει ίσως κανείς την οικογένεια Στράους». Η οικογένεια Μπαχ έχει ένα επιπλέον προσόν: εκπροσωπεί ένα χρονικό φάσμα 50 χρόνων, στη διάρκεια του οποίου συντελέστηκαν κοσμοϊστορικές αλλαγές. Με δυο λόγια, ξεκινώντας από το μπαρόκ του πατέρα Γιόχαν Σεμπάστιαν, ταξιδεύουμε μέχρι το στιλ ροκοκό του υιού Φιλίπ Εμάνουελ.

Το μουσικό ταξίδι υπερασπίζεται και η επιλογή των έργων. Ξεκινούν με τη Σουίτα αρ. 1 του πατρός Μπαχ. Ακολουθεί η ορχηστρική εισαγωγή του Γιόχαν Κρίστιαν Μπαχ στην τρίπρακτη όπερα Alessandro nell' Indie. Μόλις 10λεπτη, αλλά άκρως γοητευτική και γραμμένη σε κλασικό στιλ, έπεται η Συμφωνία σε ρε μείζονα, του Βίλχελμ Φρίντμαν. Η συναυλία ολοκληρώνεται με το Διπλό Κοντσέρτο για Φορτεπιάνο και Τσέμπαλο σε μι ύφεση μείζονα Η. 479 (W. 47) του Καρλ Φιλίπ Εμάνουελ, με σολίστ τον Μάρκελλο Χρυσικόπουλο στο τσέμπαλο και τον ίδιο τον Πέτρου στο Φορτεπιάνο.

Η εκπροσώπηση διαφορετικών μουσικών ρευμάτων δεν σημαίνει ότι οι γιοι δεν φέρουν επιρροές από τον πατέρα. «Πρώτη και σαφέστερη είναι η αφοσίωσή τους στα πληκτροφόρα όργανα. Μια ακόμα είναι η εξαιρετικά στιβαρή μουσική τους παιδεία». Ενα τρίτο χαρακτηριστικό, «το πλούσιο χαμόγελο της μουσικής τους», που μπορεί να παραξενέψει όσους έχουν συνδυάσει τον Γιόχαν Σεμπάστιαν κυρίως με τις θρησκευτικές καντάτες και την υποβλητική μουσική γραφή. Και όμως, «και ο ίδιος έπαιρνε έργα που είχε γράψει για χορούς και τα μετέτρεπε σε θρησκευτικά».

Ολο το πρόγραμμα ερμηνεύεται με όργανα εποχής. «Στην ουσία», εξηγεί ο κ. Πέτρου, «μιλάμε για άλλα μουσικά όργανα: το μπαρόκ δοξάρι έχει διαφορετική άρθρωση από το σύγχρονο. Το μπαρόκ φλάουτο έχει άλλο ήχο». Στην κυριακάτικη συναυλία, για να καταλάβει το κοινό τη διαφορά μεταξύ ενός σύγχρονου οργάνου κι ενός οργάνου εποχής, θα επιχειρηθεί μια σύντομη αντιπαραβολή: «Θα δείξουμε πώς ηχεί ένα μπαρόκ όμποε κι ένα μοντέρνο». Είναι η εισαγωγή για μια πολύ πιο οργανωμένη απόπειρα της Καμεράτα να οργανώσει π.χ. μια βραδιά Μότσαρτ με όργανα εποχής, αλλά και με τη δυνατότητα να παρεμβαίνει το κοινό για να λύνει τις απορίες του.
Της ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ

  

Παλιές Μουσικές -Νεωτερικές εμηνείες " Χένρι Πέρσελ"

.

Τραγούδια και άριες του Πέρσελ το Σάββατο 23 Ιανουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Η συναυλία γίνεται στο πλαίσιο του αφιερώματος στην μπαρόκ μουσική και της σειράς  Παλιές Μουσικές-Νεωτερικές Ερμηνείες, είναι αφιερωμένο στη μουσική του Αγγλου συνθέτη Χένρι Πέρσελ.
Ο διάσημος κόντρα τενόρος Μάικλ Τσανς με τη συνοδεία του συνόλου μπαρόκ Sinfonia, ένα από τα παλαιότερα σύνολα μπαρόκ στον ελληνικό χώρο, θα γεμίσουν με τον ήχο τους την αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος». Ο Μάικλ Τσανς έχει αποκτήσει παγκόσμια φήμη και σήμερα θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους κόντρα τενόρους σε όλο το φάσμα του κλασικού ρεπερτορίου και είναι περιζήτητος σε λυρικά έργα, κοντσέρτα και ηχογραφήσεις. Εχει τιμηθεί με τον τίτλο «Commander» του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE) το 2009, ενώ το 1993 κέρδισε το βραβείο Γκράμι για τη συμμετοχή του στη «Σεμέλη» του Χέντελ για την Ντόιτσε Γκράμοφον.

Το σύνολο Sinfonia αποτελείται από τους Φανή Γκάρτζιου (φωνή και φλάουτο με ράμφος), Εφη Μηνακούλη (φωνή, λαούτο και θεόρβη), Γιάννη Παπαγιάννη (φλάουτο με ράμφος και μπαρόκ όμποε), Αγγελο Ρεπαπή (βιόλα ντα γκάμπα) και Κατερίνα Κτώνα (τσέμπαλο και εκκλησιαστικό όργανο). Επίσης συμμετέχουν και οι μουσικοί Ροσγουίθα Ντοκαλίκ (βιόλα), Φανή Βοβώνη (βιολί) και Χρήστος Βλάχος (βιόλα)
Το πρόγραμμα της συναυλίας θα ανοίξει με τη σουίτα από την ημι-όπερα «Διοκλητιανός», αποσπάσματα της οποίας θα ακουστούν και στο δεύτερο μέρος. Θα ακολουθήσουν «Η μουσική για λίγο» από το θεατρικό «Οιδίπους», «Ο επικήδειος της βασίλισσας: Μάταια Λέσβια κόρη με ικετεύεις», «Ελεγεία για το θάνατο της βασίλισσας Μαρίας», «Εδώ οι Θεότητες Εγκώμια λένε», η σονάτα σε ντο μείζονα αρ. 7 (από τις δέκα σονάτες σε τέσσερα μέρη) και ο εσπερινός ύμνος: «Τώρα που η μέρα έκρυψε το φως της». Το δεύτερο μέρος θα ανοίξει με αποσπάσματα από την ημι-όπερα «Η βασίλισσα των ξωτικών» και θα ακολουθήσουν οι ωδές «Ω μοναξιά», «Βάλτε στεφάνια στο βωμό», «Γλυκύτερο από τα ρόδα» από την τραγωδία «Παυσανίας ο προδότης της πατρίδας του» και «Βιόλα να παίξεις».
 Η παράσταση θα συνοδεύεται από ελληνικούς υπέρτιτλους. 

Χένρι Πέρσελ 
Ο Χένρι Περσέλ (Henry Purcell), (1659-1695) ήταν ένας από τους σπουδαιότερους Άγγλους συνθέτες της Μπαρόκ μουσικής. Υπήρξε μαθητής του Τζον Μπλόου (1649-1708). Έχει συνθέσει μία μόνο όπερα, με το όνομα Διδώ και Αινείας, η οποία έχει πολλά κοινά με την όπερα "Αφροδίτη και Άδωνης" του Μπλόου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που αποδεικνύει την ομοιότητα αυτή αποτελεί το γεγονός ότι, τόσο ο Πέρσελ όσο και ο Μπλόου, δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στους ρόλους της Διδούς και της Αφροδίτης απ' ότι σ' αυτούς του Αινεία και του Άδωνη, αντίστοιχα. Πέθανε στις 21 Νοεμβρίου του 1695. 

"Άτυς" του Ζαν Μπατίστ Λουλλί απο τη "Μικρή όπερα του κόσμου" στο Μέγαρο

Με τη λυρική όπερα «Άτυς» του Ζαν Μπατίστ Λουλλί υποδέχεται το 2010 η Μικρή Όπερα του Κόσμου που θα συμπράξει με το μουσικό σύνολο «Αλμαζίς». Η λυρική τραγωδία που θα παρουσιαστεί στις 8 και 9 Ιανουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στις 12 Ιανουαρίου στο Φεστιβάλ Βόλου, είναι μια πολυεθνική παραγωγή με καλλιτέχνες από την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γαλλία.
«Στην όπερα ‘’Άτυς’’ η μουσική και ο λόγος γίνονται ένα. Βρίσκονται μεταξύ τους σε τέλεια ισορροπία», τονίζει ο σκηνοθέτης της παράστασης Βασίλης Αναστασίου. «Άλλωστε η όπερα στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο παρά αναβίωση του αρχαίου ελληνικού δράματος. Και ο ‘’Άτυς’’ –ένα παιχνίδι έρωτα και δύναμης - ουσιαστικά αναβιώνει συμβολικά το μύθο του Άδωνη και της Αφροδίτης».

Ο Ζαν Μπατίστ Λουλλί (1632-1687), ο αρχιτέκτονας του γαλλικού μπαρόκ, έγραψε το «Άτυς» στην πιο ώριμη περίοδο της έμπνευσής του, μετά από επιτυχημένες συνεργασίες με τον Μολιέρο και άλλους διάσημους συγγραφείς της εποχής του, έχοντας την εύνοια του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄...συνέχεια εδώ

ΑL DI MEOLA: Ο μάγος της κιθάρας

«Μουσική είναι όταν μια καλοκουρδισμένη καρδιά, χτυπάει σε έναν συγκεκριμένο ρυθμό και δίνει εντολή στο σώμα να παίξει κάτι καλό!»

 

 «Μ' αρέσει να συνδυάζω τις μουσικές που φτάνουν στ αυτιά μου. Μ' αρέσει να ενώνω ήχους που έχουν ψυχή και η ποιότητά τους απαιτεί από τον ακροατή την προσοχή του. Θεωρώ πως η μουσική πάει μπροστά όταν οι μουσικοί την αξιοποιούν τονίζοντας ήχους που φαινομενικά δεν έχουν καμιά συγγένεια ανάμεσά τους. Αγαπώ το φλαμένκο όπως αγαπώ τη μουσική των τσιγγάνων, την αραβική μουσική ή τη βραζιλιάνικη. Θα ήταν παράλογο ν αντισταθώ, ως μουσικός, στις μουσικές που μ αρέσουν. Προφανώς είναι εκείνες που επηρέασαν την ερμηνεία μου στην κιθάρα»

 Αυτά  δηλώνει ο Ιταλοαμερικανός Αλ Ντι Μέολα. που  σήμερα (Πέμπτη 19 Νοεμβρίου  2009 )εμφανίζεται στο «Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - Αίθουσα Φίλων της Μουσικής». 

Ο Al Ντι Μέολα   ξεκίνησε με βάση την τζαζ σύντομα  διεύρυνε τον μουσικό του ορίζοντα με συνεργασίες που έχουν μείνει στην ιστορία. Το αποκορύφωμα ήταν το τρίο Di Meola/ Mc Lauaghlin / De Lucia, γνωστοί και ως The Guitar Trio.
Ο ιταλικής καταγωγής κιθαρίστας από το Νιου Τζέρσεϊ περνούσε τον χρόνο του κάνοντας μαθήματα κλασικής μουσικής και άκουγε όμως πολύ και την σάλσα άλλωστε γι΄αυτό και αργότερα έκανε και πολλούς πειραματισμούς πάνω στην παραδοσιακή μουσική της Βραζιλίας ( στα αλμπουμ «Cielo e Terra» και «Soaring Through a Dream» ).Έγινε πολύ γρήγορα περιζήτητος μουσικός και έτσι έγινε και μέλος του γκρουπ του Chick Corea και έχει συνεργαστεί με πολύ μεγάλους καλλιτέχνες όπως τον Pavarotti, τον Paco De Lucia, τον Paul Simon, τον Stevie Wonder, Phil Collins, Santana, Frank Zappa, Steve Winwood...

.Δανάη Παπαματθαίου - Mάτσκε ... σολίστ με την ΚΟΑ

Η Δανάη Παπαματθαίου - Mάτσκε  εμφανίζεται σήμερα  Παρασκευή 13 Nοεμβρίου και ώρα 20.30 στο Mέγαρο Mουσικής Aθηνών   με τη Κρατική  Ορχήστρας Αθηνών υπό τη διεύθυνση του διακεκριμένου αρχιμουσικού Στέφανου Τσιαλή 

Η συναυλία θα ξεκινήσει με το συμφωνικό ποίημα «Τα φαιδρά καμώματα του Τιλ Οϊλενσπίγκελ» για μεγάλη ορχήστρα, έργο 28, του Richard Strauss. Το συμφωνικό αυτό ποίημα αποτυπώνει μουσικά τις περιπέτειες ενός κωμικού ήρωα, όπως αυτές περιγράφονται σε ένα βιβλίο που τυπώθηκε ανώνυμα το 1511 στο Στρασβούργο.


Στη συνέχεια θα εκτελεστεί το Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα σε Ρε μείζονα, έργο 77, του Johannes Brahms. Η στενή σχέση αγνής φιλίας και ειλικρινούς θαυμασμού του συνθέτη με τον πλέον διάσημο βιολονίστα της εποχής του, Joseph Joachim, από τα νεανικά τους χρόνια καθιστούσε απλά θέμα χρόνου, το πότε ο Brahms θα έγραφε ένα κοντσέρτο για το φίλο του.


Η συναυλία θα κλείσει με τη Συμφωνία αρ.8 σε σι ελάσσονα, «Ημιτελή», του Franz Schubert. Τα δύο μέρη της «ημιτελούς» συμφωνίας γράφτηκαν το 1822, όταν ο Schubert είχε ήδη αρχίσει να αντιμετωπίζει την ασθένεια, από την οποία και πέθανε έξη χρόνια αργότερα.


R. STRAUSS: «Τα φαιδρά καμώματα του Τιλ Οϊλενσπίγκελ», συμφωνικό ποίημα για μεγάλη ορχήστρα, έργο 28
J. BRAHMS: Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα σε Ρε μείζονα, έργο 77
FR. SCHUBERT: Συμφωνία αρ.8 σε σι ελάσσονα «Ημιτελής»


Μερικά λόγια απο την Τεα Βασιλειάδου (δημοσιευμένα στην (ΗΜΕΡΕΣΙΑ 24-10-09) για την 21 ετών βιολονίστα Δανάη Παπαματθαίου-Μάτσκε που   διακρίνεται σε διεθνείς διαγωνισμούς, παίρνει υποτροφίες, δίνει ρεσιτάλ και έχει συμπράξει με σημαντικές ορχήστρες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

της Tέας Bασιλειάδου

Ένα λαμπερό όμορφο κορίτσι που ξέρει να κατακτά το κοινό της και τους ειδικούς, η Δανάη Παπαματθαίου - Mάτσκε εμφανίζεται την Παρασκευή 13 Nοεμβρίου και ώρα 20.30 στο Mέγαρο Mουσικής Aθηνών, ερμηνεύοντας το κονσέρτο του Johann Brahms για βιολί και ορχήστρα σε ρε μείζονα, έργο 77.
H 21χρονη βιολονίστα, μετά τις άριστες εντυπώσεις που άφησε η ερμηνεία της το 2008 στα κονσέρτα Mότσαρτ και Σιμανόφσκι και την απονομή Eπαίνου από την Eταιρεία Eλλήνων Kριτικών Θεάτρου και Mουσικής για τις εμφανίσεις της αυτές, επανέρχεται στη σκηνή της Aίθουσας των Φίλων της Mουσικής, συμπράττοντας με την Kρατική Oρχήστρα Aθηνών, υπό τη μουσική διεύθυνση του μαέστρου Στέφανου Tσιαλή.
Kαταγράφεται πως η βιολονιστική σχολή της Δανάης Παπαματθαίου - Mάτσκε (Aθήνα, Bαϊμάρη και τώρα Zάλτσμπουργκ) ήταν και είναι κατάδηλα καλή. Kατέχει μια αξιοσημείωτη τεχνική, έναν σχεδόν εκπληκτικά μεγάλο, δυνατό ήχο και εμφανώς καθαρή ερμηνευτική άποψη. Ένα αξιοπρόσεκτο Tαλέντο.
H Δανάη γεννήθηκε το 1988 στην Aθήνα και πήρε τα πρώτα μαθήματα βιολιού σε ηλικία 5 ετών. O πατέρας, διακεκριμένος σολίστ πιάνου Oύβε Mάτσκε, αλλά και η μουσικός μητέρα της στάθηκαν δίπλα της στην επιλογή της που ήρθε ως... επανάσταση στην πιανιστική οικογένειά της! Tα πρώτα μαθήματα πήρε στην Eλλάδα για να γίνει δεκτή στη συνέχεια, το 2002 ως μαθήτρια με εξαιρετικό μουσικό ταλέντο στο Mουσικό Γυμνάσιο Belvedere της Bαϊμάρης (Γερμανία). Πήρε μέρος σε σειρά σεμιναρίων και σήμερα είναι φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Mozarteum του Σάλτσμπουργκ στην τάξη του καθηγητή Igor Ozim.
Tις πρώτες εμφανίσεις, ως σολίστ, πραγματοποιεί η Δανάη σε ηλικία 11 ετών, στο πλαίσιο των Φεστιβάλ της Σύμης και Ύδρας και ακολουθούν ρεσιτάλ σε πόλεις της Γερμανίας. Στα δεκατέσσερά της χρόνια, βραβευμένη ήδη και καταξιωμένη από κοινό και κριτικές ερμηνεύει απαιτητικά κομμάτια.
Oι ακροατές μένουν εκστατικοί να θαυμάζουν τι μπορούν να καταφέρουν τα δάχτυλα της νέας κοπέλας όταν αυτή εκτελεί περάσματα σε υψηλές θέσεις και ταυτόχρονα διπλές νότες. Στο 2ο Διεθνή διαγωνισμού βιολιού «HENRI MARTEAU» στο Kονσέρτο των βραβευμένων βιολονιστών η 17χρονη Eλληνίδα Δανάη Παπαματθαίου - Mάτσκε ερμηνεύει το κονσέρτο για βιολί του Felix Mendelssohn Bartholdy με ορμητικό και χωρίς περιστροφές δραματικό ήχο. Tο κοινό μένει εκστατικό από την ακρίβεια και την τεχνική αρτιότητα, τα ανυπόμονα γοργότατα ακόρντα, τα πετάγματα του δοξαριού και τα περάσματα με τρίλιες.
Σολίστ
Ως σολίστ έχει συμπράξει με τις γερμανικές Συμφωνικές Oρχήστρες «Westsachsisches Symphonieorchester», «Vogtland Philharmonie», «Erzgebirgische Philharmonie Aue» και στην Eλλάδα με την Kρατική Oρχήστρα Aθηνών, Kρατική Oρχήστρα Θεσσαλονίκης, Oρχήστρα των Φίλων της Mουσικής «KAMEPATA» και την Συμφωνική Oρχήστρα Bόλου. Έχει δώσει πολυάριθμα ρεσιτάλ στην Eλλάδα και το εξωτερικό στα πλαίσια Διεθνών Mουσικών Φεστιβάλ και σε σημαντικά μουσικά κέντρα.
Πολυάριθμα είναι τα βραβεία και οι διακρίσεις, που έχουν απονεμηθεί στη νέα βιολονίστα σε διεθνείς και εθνικούς διαγωνισμούς βιολιού. Στη Δανάη Παπαματθαίου - Mάτσκε απονεμήθηκε Έπαινος από την Ένωση Eλλήνων Kριτικών Θεάτρου και Mουσικής, για τις εμφανίσεις της με την Kρατική Oρχήστρα Aθηνών και την ορχήστρα «Kαμεράτα» το 2008. Για τις εξαιρετικές της επιδόσεις, η Δανάη έχει επανειλημμένα τιμηθεί με υποτροφίες από τον Σύλλογο των Φίλων της Mουσικής (υποτροφία του κληροδοτήματος «Aλεξάνδρα Tριάντη»), από το Kοινωφελές Ίδρυμα «Aλέξανδρος Σ. Ωνάσης» και από τον Γερμανικό Oργανισμό Musikleben (υποτροφία Gerd-Bucerius). Σήμερα είναι υπότροφος του Kοινωφελούς Iδρύματος «Προποντίς».
Mετά τη βράβευσή της στον 14ο Διαγωνισμό του Γερμανικού Συλλόγου Mουσικών Oργάνων, η ταλαντούχα βιολονίστρια παίζει στο ιστορικό βιολί του Carlo Giuseppe Testore (Mιλάνο 1710), προσφορά ιδιωτικής συλλογής από τη Xαϊδελβέργη.

ΑΠΟ 5 ΕΤΩΝ
Πήρε τα πρώτα μαθήματα βιολιού σε ηλικία 5 ετών. O πατέρας, διακεκριμένος σολίστ πιάνου Oύβε Mάτσκε, αλλά και η μουσικός μητέρα της στάθηκαν δίπλα της στην επιλογή της που ήρθε ως... επανάσταση στην πιανιστική οικογένειά της!
Tα πρώτα μαθήματα πήρε στην Eλλάδα για να γίνει δεκτή στη συνέχεια, το 2002 ως μαθήτρια με εξαιρετικό μουσικό ταλέντο στο Mουσικό Γυμνάσιο Belvedere της Bαϊμάρης (Γερμανία).
Πήρε μέρος σε σειρά σεμιναρίων και σήμερα είναι φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Mozarteum του Σάλτσμπουργκ στην τάξη του καθηγητή Igor Ozim.

To TΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ στο Μέγαρο Μουσικής για ένα ...μουσικό πρωϊνο με αστέρια...

Οι μαθητές, οι καθηγητές και οι γονείς του TΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ θα παρακολουθήσουν σήμερα Kυριακή 8 Νοεμβρίου την συναυλία "Νύχτες και αστέρια ..." στο Μέγαρο Μουσικής στο πλαίσιο της σειράς
«Γνωριμία με τον κόσμο της Μουσικής - Κυριακή πρωί στο Μέγαρο» ένα ενδιαφέρον πρόγραμμα που συνδυάζει ψυχαγωγικά και παιδαγωγικά στοιχεία.

Η συναυλία είναι εμπνευσμένη από τη νύχτα, το φεγγάρι, τα αστέρια, τους πλανήτες, τους αστερισμούς και τα μυστήρια του διαστήματος και συμπίπτει με τον εορτασμό του διεθνούς έτους Αστρονομίας
Η διακεκριμένη πιανίστα Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου θα ερμηνεύσει έργα επτά διαφορετικών συνθετών (Σοπέν, Ντεμπισί, Ραβέλ, Σκριάμπιν, Μπάρτοκ, Κραμπ και Χολστ) με ηχοχρώματα που αποπνέουν τη μυστηριακή ατμόσφαιρα της νύχτας και την άπιαστη γοητεία του σύμπαντος. Υπευθυνη του προγράμματος και της παρουσίασης του είναι μουσικολόγος Έφη Αβέρωφ Μιχαηλίδου η οποία ενώνει τις δυνάμεις της
με τους ερμηνευτές σε μια προσπάθεια να μας αποκαλύψει τα μυστικά της μουσικής… Συμμετέχουν επίσης η πιανίστα Λητώ Θώμου και ο νεαρός μαθητής βιολιού Δανιήλ Σεβέλεβ.

Το μουσικό ταξίδι στον κόσμο της νύχτας των αστεριών ξεκινά από …τη Γη και το Νυχτερινό, έργο 27, αρ. 2 του Φρεντερίκ Σοπέν (1810-1849), έργο που εκφράζει τα συναισθήματα ησυχίας, γαλήνης και μυστηρίου που συνδέονται με τη νύχτα. Ακολουθούν δύο κομμάτια Γάλλων συνθετών που έχουν σχέση με το σούρουπο και το φεγγάρι: το «Clair de lune» (από τη Suite Bergamasque) του Κλοντ Ντεμπισί (1862-1918) και το «Noctuelles» (από το έργο Miroirs) του Μορίς Ραβέλ (1875-1937), αλλά και το «Νυχτερινό Ποίημα» του Ρώσου Αλεξάντερ Σκριάμπιν (1872-1915) που και αυτό εκπέμπει τη μαγεία της νύχτας.
Σε άλλη ατμόσφαιρα - στο δάσος και τα μυστήρια που κρύβει - μας εισάγει ο Μπέλα Μπάρτοκ (1881-1945) με τους «Ηχους της Νύχτας» (από τη σουίτα Στην Εξοχή). Ακολουθεί μουσική του Τζωρτζ Κράμπ (1929 - ) από το έργο «Μια μικρή Νυχτερινή Μουσική» (αρ.5 Incantation και αρ.9 Midnight transformation) όπου το κοινό θα έχει την ευκαιρία να ακούσει – αλλά και να δει - τον πρωτόγνωρο τρόπο που ο σύγχρονος Αμερικανός συνθέτης χρησιμοποιεί το πιάνο, προσπαθώντας να ανακαλύψει καινούργιες τεχνικές και να εξερευνήσει καινούργια ηχοχρώματα: με τη χρήση ενισχυτή ήχου, προσθαφαιρώντας αντικείμενα πάνω, κάτω και μέσα στις χορδές για να αλλάξει το ηχόχρωμα.
Το δεύτερο μέρος της εκδήλωσης υπόσχεται την …απογείωση με προορισμό τους μακρινούς πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Θα ακουστούν αποσπάσματα από το 1ο τεύχος του «Μακρόκοσμου» για ενισχυμένο πιάνο, ένα άλλο έργο του Κραμπ, συνδεδεμένο με το ζωδιακό κύκλο και τα ζώδια, όπως το Σκορπιό, τον Καρκίνο, το Λιοντάρι, τον Κριό κλπ.Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με αποσπάσματα από τους «Πλανήτες» για δύο πιάνα του Γκούσταβ Χόλστ (1874-1934). Του Άγγλου συνθέτη που γοητευμένος από την αστρολογία και «το χαρακτήρα του κάθε πλανήτη», έγραψε μια σουίτα από επτά κομμάτια, ένα για κάθε πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος – εκτός από τη Γη - για μια τεράστια ορχήστρα με πάνω από 100 εκτελεστές. Κάθε κομμάτι είχε το όνομα ενός πλανήτη κι έναν υπότιτλο.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ


Η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου είναι Ελληνίδα πιανίστρια και σολίστ με διεθνή καριέρα.
Πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου από τη μητέρα της, Τερψιχόρη Παπαστεφάνου, διευθύντρια της γνωστής Χορωδίας Τρικάλων. Αποφοίτησε από το Ωδείο Αθηνών (τάξη Αλίκης Βατικιώτη) και συνέχισε τις σπουδές της στο Ωδείο Tchaikovsky της Μόσχας, την Ακαδημία F. Liszt της Βουδαπέστης και με υποτροφία του ιδρύματος Aλ. Ωνάσης στο Πανεπιστήμιο Μπλούμινγκτον της Ιντιάνα, απ΄όπου πήρε το Artist Diploma στην τάξη του διακεκριμένου καθηγητή και πιανίστα Gyοrgy Sebοk. Ακόμα παρακολούθησε μαθήματα πιάνου με τους H. Leigraf, A. Marchand και Alfred Brendel και σύνθεσης με τους Γ.Α. Παπαϊωάννου και F. Fox. Έχει βραβευθεί στο Διεθνή Διαγωνισμό Bach του Τορόντο και στο Διεθνή Διαγωνισμό της Γενεύης (Βραβεία Liebstοckl και Fazioli) και έχει τιμηθεί με το Βραβείο Μοτσενίγου της Ακαδημίας Αθηνών.
Έχει εμφανιστεί, παίρνοντας καλές κριτικές, σε συναυλίες με ορχήστρες και ρεσιτάλ στην Ελλάδα (Φεστιβάλ Αθηνών, Επιδαύρου, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών κ.ά.) και σε πολλές χώρες της Ευρώπης (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Ισπανία, Φινλανδία, Ρουμανία, Ρωσία, Ουγγαρία, Βουλγαρία), στις ΗΠΑ και τη Λατινική Αμερική. Έχει επανειλημμένα παρουσιάσει ολοκληρωμένους κύκλους έργων: Σονάτες του Baldassare Galuppi, το Καλώς Συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο, τις Παραλλαγές Goldberg και τις Παρτίτες του J.S. Bach, όλες τις Σονάτες του W.A. Mozart και του F. Schubert, ολόκληρο το έργο του R. Schumann, του M. Ravel και του B. Bartok, καθώς και έργα σύγχρονων Ελλήνων συνθετών, ενώ συχνά ερμηνεύει σύγχρονη μουσική με έμφαση στο συνδυασμό πιάνου με κρουστά. Έχει ασχοληθεί επίσης με τη σύνθεση και τη μελοποίηση Ελλήνων ποιητών. Έχει ηχογραφήσει πολλούς κύκλους έργων (Galuppi, Bach, Mozart, Γ.Α. Παπαϊωάννου) και πρόσφατα κυκλοφόρησε το CD του ρεσιτάλ της στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με έργα Schumann.

ΕΦΗ ΑΒΕΡΩΦ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ




Την επιμέλεια και το σχολιασμό των έργων στη συναυλία θα κάνει η μουσικολόγος Έφη Αβέρωφ-Μιχαηλίδου, η οποία επιμένοντας ιδιαίτερα στη «συμμετοχή των ίδιων των παιδιών» και αποφεύγοντας τις «διδακτικού χαρακτήρα αποστασιοποιημένες παρουσιάσεις» προλογίζει από το 2001, και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία, τις κυριακάτικες εκδηλώσεις του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, «Κυριακή Πρωί στο Μέγαρο», που έχουν στόχο να εισάγουν με απλό τρόπο τα παιδιά και τους νέους (και όχι μόνο) στο μαγικό κόσμο της μουσικής.

Αναχώρηση με πούλμαν απο Ζάπειο 8.30π.μ
Ώρα έναρξης 11.30 π.μ στην αίθουσα Φίλων της Μουσικής (Μέγαρο Μουσικής)

ΔΙΑΛΕΞΗ - ΡΕΣΙΤΑΛ "Το εξωτικό στοιχείο στη μουσική για πιάνο του 20ού αιώνα"

Στο πλαίσιο του Κύκλου Διαλέξεων με γενικό τίτλου Από τον κλασικισμό στον 20ό αιώνα: συμφωνική και πιανιστική μουσική η Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος "Λίλιαν Βουδούρη" φιλοξενεί την διάλεξη – ρεσιτάλ της πιανίστριας Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου

(θα έχουμε την τύχη να ακούσουμε και εμείς  την διακεκριμμένη πιανίστα στις 8 Νοεμβρίου)

 Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί  σήμερα Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009 7:00 μ.μ.στο  Μέγαρο  Μουσικής Αθηνών , (Αίθουσα Δημήτρη  Μητρόπουλου) .Η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου,  θα εξετάσει στο πλαίσιο της διάλεξης της την  σημασία και το ρόλο  του «Εξωτικού στοιχείου στη μουσική για πιάνο του 20ού αιώνα»

Λίγα λόγια για την διάλεξη

Μια προσέγγιση της επιρροής του μουσικού ιδιώματος άλλων πολιτισμών στην Δυτική μουσική, η σημασία και ο ρόλος του φολκλορικού και εξωτικού στοιχείου στο έργο των μεγαλύτερων συνθετών που καθόρισαν το πιανιστικό ρεπερτόριο του 20ού αιώνα. Με θεματολογία από τις Νεράιδες του Προκόφιεφ, και τις εξωτικές Νεράιδες των Ντεμπισσύ και Ραβέλ έως τα εξωτικά πουλιά του Μεσσιάν και τις κινέζικες μελωδίες στο Αηδόνι του αυτοκράτορα του Στραβίνσκυ, τα έργα του ρεσιτάλ μας ταξιδεύουν στις χώρες των Βαλκανίων αλλά και στους αραβικούς απόηχους της ισπανικής μουσικής, στο Δέντρο της Βροχής και τους ιαπωνικούς κήπους που ενέπνευσαν τον μεγάλο Ιάπωνα Τόρου Τακεμίτσου αλλά και στα λατινοαμερικάνικα ταγκό και τις αφροαμερικανικες ρίζες της Τζαζ.

Έργα των Prokofieff, Debussy, Ravel, Messiaen, Jolivet, Takemitsu, Stravinsky, Bartok, Ginastera, Chic Corea.

Βιογραφικά

Η Αλεξάνδρα Παπαστεφάνου πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου από τη μητέρα της Τερψιχόρη Παπαστεφάνου, διευθύντρια της τότε γνωστής Χορωδίας Τρικάλων.
Αποφοίτησε από το Ωδείο Αθηνών με υψηλές διακρίσεις-τάξη Αλίκης Βατικιώτη- και συνέχισε τις σπουδές της στο Ωδείο Tchaikovsky της Μόσχας με την Όλγα Ζούκοβα, στην Ακαδημία Franz Liszt της Βουδαπέστης κοντά στον Peter Solymos και με υποτροφία του ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης στο Bloomington της Indiana κοντά στον διακεκριμένο Ούγγρο πιανίστα και παιδαγωγό Gyorgy Sebok. Επίσης έχει μελετήσει με τον Alfred Brendel και τον Andre Marchand.
Διακρίθηκε στους διεθνείς διαγωνισμούς πιάνου J. S. Bach στο Τορόντο του Καναδά, και C.E.E.M. της Γενεύης με τα βραβεία Liebstocki και Fazioli. Υπήρξε ακόμα φιναλίστ του διεθνούς διαγωνισμού Clara Haskil. Η Ακαδημία Αθηνών τίμησε την Παπαστεφάνου με το Βραβείο Μοντσενίγου. Η καλλιτεχνική της δραστηριότητα περιλαμβάνει συναυλίες με ορχήστρες, συναυλίες μουσικής δωματίου, ρεσιτάλ και ηχογραφήσεις σε πολλές χώρες.
Επιλεκτική ως προς το ρεπερτόριό της έχει επανειλημμένα ερμηνεύσει και ηχογραφήσει ολοκληρωμένους κύκλους έργων:
Σονάτες του προκλασικού συνθέτη B. Galuppi, το Καλώς Συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο του Μπαχ (την έκδοση του οποίου έχει επιμεληθεί για λογαριασμό των εκδόσεων Φ. Νάκας), Σονάτες των Μότσαρτ και Σούμπερτ, το πιανιστικό έργο του Σούμαν, ζωντανή ηχογράφηση από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, όπου εμφανίζεται τακτικά – καθώς και ολόκληρο το έργο του Μπάρτοκ, το οποίο μελέτησε κοντά στον διάσημο Ούγγρο ερμηνευτή Gyorgy Sebok.
Το ρεπερτόριό της περιλαμβάνει έργα σύγχρονων συνθετών, ελλήνων και ξένων. Ασχολείται και με τη σύνθεση, που σπούδασε από πολύ μικρή κοντά στον Γ. Α. Παπαϊωάννου, το έργο του οποίου έχει επίσης ηχογραφήσει.

Αναλυτικά για  τον 11ο Κύκλο διαλέξεων 2009

"Από τον κλασικισμό στον 20ό αιώνα: συμφωνική και πιανιστική μουσική"

Πρόγραμμα διαλέξεων

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009
Το εξωτικό στοιχείο στη μουσική για πιάνο του 20ού αιώνα
Διάλεξη – ρεσιτάλ της πιανίστριας Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου, καλλιτεχνικής διευθύντριας του Δημοτικού Ωδείου Αμαρουσίου
Η διάλεξη πραγματοποιείται στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος


Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009
Οι εννέα συμφωνίες του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν
Διάλεξη του πιανίστα Κωστή Γαïτάνου, καλλιτεχνικού διευθυντή του Ωδείου «Μουσικοί Ορίζοντες»

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009
Ισαάκ Αλμπένιθ (1860-1909): η μουσική του για πιάνο
Διάλεξη – ρεσιτάλ της πιανίστριας Λήδας Μασούρα

Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009
Προς μια συνολική θεώρηση ενός πολυστιλιστικού έργου: η μουσική για πιάνο του Γ. Α. Παπαϊωάννου
Διάλεξη – ρεσιτάλ του μουσικολόγου Κώστα Χάρδα, λέκτορα στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.


Οι διαλέξεις (εκτός εκείνης της κ. Παπαστεφάνου) θα λάβουν χώρα στην Αίθουσα Διδασκαλίας της Βιβλιοθήκης, ώρα 19.00. Η παρακολούθηση είναι ελεύθερη με προσκόμιση δωρεάν δελτίου εισόδου.