8η Μαρτη - Γυναίκες συνθέτριες

Μεσαίωνας: 

                                     Χίλντεγκαρντ φον Μπίνγκεν (Hildegard von Bingen, 1098-1179)
Όπως πολλά κορίτσια καλών οικογενειών, η Χίλντεγκαρντ μπήκε σε μοναστήρι από 8 ετών. Γύρω στο 1150 ίδρυσε το δικό της μοναστήρι κοντά στο Μπίνγκεν, απ’ όπου και πήρε το όνομά της. Έγινε ξακουστή για τα προφητικά οράματά της, για τα οποία αλληλογραφούσε με ηγεμόνες, επισκόπους, ακόμη και με τον πάπα. Εκτός από θεολογικά, επιστημονικά και ιατρικά βιβλία, έγραψε πολλά θρησκευτικά ποιήματα που τα μελοποιούσε η ίδια και τα οποία προφανώς τραγουδιόνταν από τις μοναχές στα μοναστήρια της. Σήμερα η μουσική της Χίλντεγκαρντ έχει έρθει πάλι στο προσκήνιο για τον μελωδικό, αέρινο και μυστηριακό χαρακτήρα της. απο Μελοδύσσεια

 Αναγέννηση:

                             Μανταλένα Καζουλάνα (Maddalena Casulana,
                                              περ. 1544-περ. 1590)
Για μια γυναίκα της Αναγέννησης ήταν σχεδόν αδύνατο να σταδιοδρομήσει επαγγελματικά. Ωστόσο η Μανταλένα Καζουλάνα έγινε η πρώτη συνθέτρια της οποίας τα έργα (μαδριγάλια) εκδόθηκαν και θεωρήθηκαν ισάξια με των ανδρών συναδέλφων της. Έχοντας επίγνωση της αξίας της, έγραψε στην αφιέρωση της πρώτης της έκδοσης πως ήθελε να αποκαλύψει τη ματαιόδοξη πλάνη των ανδρών που πιστεύουν πως το πνευματικό χάρισμα της σύνθεσης είναι κάτι που δεν μπορούν να το έχουν οι γυναίκες. από Μελοδύσσεια

Μπαρόκ: 

            Ελιζαμπέτ-Κλωντ Ζακέ ντε λα Γκερ (Elisabeth-Claude Jacquet de la Guerre, 1665-1729)

Παιδί-θαύμα, σε ηλικία 5 ετών τραγουδούσε και έπαιζε τσέμπαλο στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ’. Μεγαλωμένη σε οικογένεια μουσικών, η Ελιζαμπέτ αναγνωρίστηκε από τους σύγχρονούς της σαν ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της εποχής της. Υπήρξε η πρώτη Γαλλίδα συνθέτρια που έγραψε όπερα, αλλά σήμερα είναι πιο γνωστή για τα έργα της για τσέμπαλο. από Μελοδύσσεια

 

Ρομαντισμός: 

  Κλάρα Βηκ Σούμαν (Clara Wieck Schumann, 
1819-1896)

Κόρη ενός φιλόδοξου δασκάλου μουσικής, η Κλάρα Βηκ από νωρίς αναγνωρίστηκε σαν παιδί-θαύμα, περιοδεύοντας σε ολόκληρη την Ευρώπη και παίζοντας τις δικές της συνθέσεις. Ερωτεύτηκε τον Ρόμπερτ Σούμαν, μαθητή του πατέρα της, και τον παντρεύτηκε στα 21 της, παρά τις πατρικές αντιρρήσεις. Εκείνη τη χρονιά ο Σούμαν συνέθεσε 150 ερωτικά τραγούδια για την Κλάρα. Μετά το θάνατο του Σούμαν, η Κλάρα συνέχισε να παίζει δημόσια και να διδάσκει, μια δραστηριότητα που κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής της, στα 78 της χρόνια! Σταμάτησε όμως να συνθέτει, μια που είχε να φροντίσει 8 παιδιά, αντιμέτωπη επιπλέον με τη ρομαντική αντίληψη ότι είναι αδύνατον για μια γυναίκα να συνθέσει σπουδαία μουσική. Μετά το θάνατο του Σούμαν συνδέθηκε με τον νέο συνθέτη και προστατευόμενο του άντρα της, Γιοχάννες Μπραμς, με τον οποίο υπήρξαν πάντα στενοί φίλοι. από Μελοδύσσεια 

   Φάννυ Μέντελσον Χένσελ (Fanny Mendelssohn Hensel,
 1805-1847)

Η μεγαλύτερη αδελφή του Φέλιξ Μέντελσον ήταν το ίδιο ταλαντούχα με τον διάσημο αδελφό της. Οι αστικές όμως προκαταλήψεις της οικογένειάς της δεν τη βοήθησαν να αναπτύξει όλο το συνθετικό ταλέντο της, καθώς πατέρας και αδελφός της απαγόρευαν να δίνει δημόσιες συναυλίες και να εκδίδει τα έργα της (με εξαίρεση κάποια Lieder που εκδόθηκαν με το όνομα του Φέλιξ). Ακόμη και σήμερα, τα περισσότερα από τα 500 (!) έργα της Φάννυ Μέντελσον παραμένουν χειρόγραφα σε ιδιωτικές συλλογές. Παντρεμένη με τον ζωγράφο Βίλελμ Χένσελ, έγραψε συνθέσεις για όλα τα είδη μουσικής, ακόμη και ορατόρια, που έπαιζε και διηύθυνε σε εβδομαδιαία κοντσέρτα που οργάνωνε στο βερολινέζικο σαλόνι της. από Μελοδύσσεια

 

Υστερορομαντισμός:

        Άλμα Μαρία Σίντλερ Μάλερ ή Άλμα Μάλερ  (Alma Maria Schindler,  
1879 - 11 1964)

Υπήρξε μια Αυστριακή της καλής κοινωνίας, φημισμένη κατά την περίοδο της νεότητάς της στους κύκλους της Βιέννης για την ομορφιά της και τη ζωντάνια της. Υπήρξε με διαδοχική σειρά σύζυγος του συνθέτη Γκούσταβ Μάλερ, του αρχιτέκτονα Γκούσταβ Γκρόπιους και του μυθιστοριογράφου Φραντς Βέρφελ, όπως και σύντροφος πολλών άλλων διασήμων ανδρών. Κατά την εφηβεία της ανέπτυξε το μουσικό της ταλέντο, καθώς συνέθεσε τουλάχιστον δεκαεπτά Λήντερ (Lieder=τραγούδια). Στην συνέχεια δημιούργησε ένα από τα πιο φημισμένα σαλόνια της εποχής της, όπου συγκεντρώνονταν τα μεγαλύτερα ονόματα της καλλιτεχνικής σκηνής αρχικά της Βιέννης και στην συνέχεια του Λος Άντζελες. απο Βικιπαίδεια

Καλλιτεχνικές φωτογραφίες απο την μαθητική συναυλία - αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο

Οι φωτογραφίες είναι του Γιάννη Βελούδιου (προέδρου της Φωτογαφικής Λέσχης Λιβαδειάς)

"Heinrich Schütz: Η Ιστορία των Χριστουγέννων"

του Νίκου Παναγιωτίδη

Με αφορμή μιά σημαντική συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης στις 22 Δεκεμβρίου

(http://www.tar.gr/content/content.php?id=3436) λίγα λόγια για ένα σπουδαίο συνθέτη και ένα πολύ όμορφο έργο

Ο Heinrich Schütz γεννήθηκε ακριβώς έναν αιώνα πριν τον J.S.Bach (1585) και είναι ο πρώτος μιας μακριάς αλυσίδας μεγάλων Γερμανών μουσουργών. Ο συνδυασμός έμπνευσης και ακούραστης επιμέλειας που τον χαρακτηρίζουν τον αναγορεύει δίκαια σε θεμελιωτή της νοοτροπίας και τεχνοτροπίας που οδήγησε τους Γερμανούς συνθέτες σε κυριαρχία δύο αιώνων στον Ευρωπαϊκό χώρο. Διαβάστε περισσότερα στο ΤΑR

" Η μπαλάντα της νύχτας"

7 Ιανουαρίου 2009 - Πριν ένα χρόνο ακριβώς πεθαίνει η Μαρία Δημητριάδη

Η Μαρία Δημητριάδη (Αθήνα 1951 - 2009) υπήρξε ερμηνεύτρια που συνδέθηκε από νωρίς με το πολιτικό τραγούδι. Επιχείρησε αρκετές φορές στην καριέρα της και την ερμηνεία λυρικότερων στίχων.
Βιογραφία

Γεννήθηκε στον Ταύρο το 1951. Ξεκίνησε την καριέρα της στη δισκογραφία με το "Ένα Πρωινό (Άνναμπελ)", ένα ερωτικό τραγούδι που ακουγόταν στην ταινία «Κορίτσια στον ήλιο», με τον Γιάννη Βόγλη και την Αν Λόμπεργκ[1]. Ήταν βασική ερμηνεύτρια των τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη και του Θάνου Μικρούτσικου. Ήταν από τις πρώτες τραγουδίστριες του Γιάννη Μαρκόπουλου. Στη δεκαετία του 80 επέστρεψε στη δισκογραφία ερμηνεύοντας έργα διαφορετικού ύφους, όπως Μάνο Χατζιδάκι και Στέφανο Κορκολή.
Η Μαρία Δημητριάδη ήταν αδερφή της Αφροδίτης Μάνου και πρώτη σύζυγος του παρουσιαστή και μουσικού Ανδρέα Μικρούτσικου, με τον οποίο γνωρίστηκε κατά τη διάρκεια των γεγονότων του Πολυτεχνείου και με τον οποίο επίσης απέκτησε ένα γιο, χάριν του οποίου είχε αποσυρθεί από τη δισκογραφία. Υπήρξε επίσης στη δεκαετία 70 δημοτικός σύμβουλος στον δήμο Ταύρου. Απεβίωσε στις 7 Ιανουαρίου του 2009 στο νοσοκομείο '"Ευαγγελισμός", όπου είχε εισαχθεί για σπάνια πνευμονική νόσο. Επιθυμία της ήταν να μην ταφεί και να αποτεφρωθεί.[3]
Δισκογραφία / Συμμετοχές
Μαρία Δημητριάδη - Αφροδίτη Μάνου / Τα Αντάρτικα / Θάνος Μικρούτσικος
Θοδωρής Οικονόμου - Παρασκευάς Καρασούλος / Δον Κιχώτες - (Μικρή Άρκτος 2001)ερμηνεία: Μαρία Δημητριάδη
Μαρία Δημητριάδη / Αύριο / Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μαρία Δημητριάδη / Δελτίο Καιρού
Μαρία Δημητριάδη / Το μαγικό Κλειδί / Στέφανος Κορκολής - Παρασκευάς Καρασούλος(MINOS E.M.I. 1987)
Μαρία Δημητριάδη / Τραγουδά μεγάλους συνθέτες
HANDEL / THE MESSIAH - THE SCHOLARS BAROQUE ENSEMBLE - (2CD)
Αναζήτησις - Γιάννης Σπανός - (OST)
Αφροδίτη Μάνου / Σερενάτα χωρίς Φεγγάρι - (ΣΠΗΛΙΟΥ ΜΕΝΤΗ - ΣΥΜΜΕΤ: ΚΗΛΑΗΔΟΝΗΣ - ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ)
Γιώργος Σταυριανός / Έρημη Πόλη / Μαρία Δημητριάδη
Γιώργος Σταυριανός / Οι Φόβοι του Μεσημεριού
Διονύσης Σαββόμπουλος / Παράρτημα / Οδυσσεβάχ / Πλούτος / Σιγά η Πατρίδα Κοιμάται
Ελληνικός Κινηματογράφος 2 - (OST)
Ένα Τραγούδι για τον CHE / Τραγούδια αφιερωμένα στον Τσε Γκεβάρα
Θάνος Μικρούτσικος / 2LP ΣΕ 1CD / Ευριπίδης IV / Καντάτα για τη Μακρόνησο
Θάνος Μικρούτσικος / 2LP ΣΕ 1CD / Φουέντε Οβεχούνα / Τραγούδια της Λευτεριάς
Θάνος Μικρούτσικος / Εμπάργκο (REMASTER)
Θάνος Μικρούτσικος / Καντάτα για τη Μακρόνησο / Μαρία Δημητριάδη
Θάνος Μικρούτσικος / Πολιτικά Τραγούδια / Μαρία Δημητριάδη

"Οι μουσικοί επέτειοι του 2010"

 

1810-2010
200 ΧΡΟΝΙΑ από τη γέννηση του Φρειδερίκου Σοπέν

«Κύριοι, αποκαλυφθείτε! Ιδού μια νέα μεγαλοφυΐα!». Ηταν Δεκέμβριος του 1831 όταν με τις παραπάνω φράσεις ο νεαρός Ρομπέρ Σουμάν υποκλινόταν στο χάρισμα του συνομηλίκου του Φρειδερίκου Σοπέν. Τρεις μήνες αργότερα, καίτοι θριαμβευτικό, το επίσημο ντεμπούτο του τελευταίου στο Παρίσι στάθηκε αιτία να συνειδητοποιήσει ότι οι μεγάλοι συναυλιακοί χώροι δεν του ταίριαζαν. Τα υπόλοιπα χρόνια της σύντομης ζωής του θα επιλέξει να εμφανίζεται κυρίως σε ιδιωτικές συναθροίσεις προς τέρψιν της οικονομικής και πνευματικής ελίτ της εποχής, και ακόμη συχνότερα στο σαλόνι του σπιτιού του, παίζοντας πιάνο για τους φίλους του: τον Λιστ, τον Μπερλιόζ, τον Μπελίνι, τον Μέντελσον , τον

Ντελακρουά.

"Ο συνθέτης και η μοιραία σχέση του"  ΙΣΜΑ Μ. ΤΟΥΛΑΤΟΥ 

 

1810-2010

  200 ΧΡΟΝΙΑ από τη γέννηση του Ρόμπερτ Σούμαν

 Μια  από τις πιο σημαντικές ρομαντικές μορφές της εποχής του,

ασχολήθηκε αρκετά με τα τραγούδια και ακόμα περισσότερο με την μουσική για πιάνο, πάντα με την ευαισθησία και ευθύτητα που αρμόζει σε έναν μεγάλο καλλιτέχνη. Το έργο του μπορεί να χαρακτηριστεί ποιητικό και σε πολλά σημεία ανώτερης τεχνικής. Λίγα είναι τα έργα του που δεν εκτελούνται τακτικά στις μέρες μας.

Το στυλ του είναι ρομαντικό. Τα τραγούδια του κρύβουν μέσα τους τη χαρά της ζωής και του έρωτα. Η μουσική για πιάνο φανερώνει τα εξαιρετικά χαρίσματά του. Σε μουσική για μεγαλύτερα σύνολα φανερώνει όλες τις πτυχές του ταλέντου του χρησιμοποιώντας - και αυτός - εν μέρει την κλασική παράδοση.

                                         1960 -2010                   

50 ΧΡΟΝΙΑ από τον θάνατο του Δημήτρη Μητρόπουλου

Στις 2 Νοεμβρίου 1960 ο μαέστρος πεθαίνει κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής της τρίτης Συμφωνίας του Γκούσταβ Μάλερ, με την ορχήστρα της Scala του Μιλάνου. Στο υψηλότερο σημείο της δόξας, πιθανώς και της μοναξιάς. Ένας άνθρωπος για τον οποίο τα πιο αντιφατικά έχουν ακουστεί, σε μια προσπάθεια να προσεγγισθεί από όλες τις –πάμπολλες- οπτικές γωνίες. Ένας άνθρωπος που έδρασε σε μια εποχή κατά την οποία και ο μουσικός «σταρ» έμπαινε στο παιχνίδι των διαφημιστικών κλισέ και της εμπορευματικής διάστασης του «επαγγέλματός του». Ακόμα και σε ... θαύμα έχουν αποδώσει τις υψηλού κύρους ερμηνείες του κατά τα τριάντα πέντε σχεδόν χρόνια καρριέρας, ενώ την ίδια ώρα δεν πρόβαλαν αντίστοιχα τις σκληρές και διαρκείς προσπάθειες να γνωρίσει όσο πιο βαθιά και ουσιαστικά γινόταν τα μουσικά κείμενα που πρότεινε στο κοινό. Πρόβαλαν τις απομνημονευτικές του ικανότητες αλλά χωρίς να στέκουν στις «γήινες διαπιστώσεις» όπως πχ στις ατέλειωτες πολύωρες σχεδόν εξαντλητικές προσπάθειες να ανακαλύψει πρώτος αυτός και να διδάξει ακολούθως, ακόμα και τις πιο μικρές μουσικές συλλαβές των μεγάλων συμφωνικών δημιουργημάτων, πριν καν τα απομνημονεύσει.

"Υπηρέτησε μόνο την τέχνη" ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Π.ΜΑΛΟΥΧΟΥ

30 ΧΡΟΝΙΑ από τη δολοφονία του Τζον Λένον  

Στις 8 Δεκεμβρίου του 1980, ο Mark David Chapman πυροβόλησε τον John Lennon τέσσερις φορές, την ώρα που ο τελευταίος βρισκόταν έξω από το κτίριο Dakota, όπου κι έμενε με τη Yoko Ono. Ο Lennon άφησε την τελευταία του πνοή είκοσι λεπτά αργότερα.Ο παραγωγός του δίσκου Double Fantasy, Jack Douglas, δήλωσε σε δημοσιογράφο: «Tην τελευταία φορά που είδα τον Lennon είχε ένα υπέροχο χαμόγελο στο πρόσωπό του. Ήταν κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του Walking On Thin Ice. Ήταν ενθουσιασμένος σα μικρό παιδί. Τον καληνύχτισα λίγο μετά και σαράντα λεπτά αργότερα το ραδιόφωνο έλεγε ότι ο John πυροβολήθηκε…» .   

 "Ο μουσικός που διεύρυνε τα όρια της ροκ"  του ΣΑΚΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ 

Εργαστήριο Ερμηνείας της Μουσικής του Νίκου Σκαλκώτα

Το Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας διοργανώνει
«Εργαστήριο ερμηνείας της μουσικής του Νίκου Σκαλκώτα (1904-1949)»,το οποίο θα διεξαχθεί στο Αμφιθέατρο Τελετών του  Πανεπιστημίου Μακεδονίας από 7 έως και 17 Δεκεμβρίου 2009.

Το εργαστήριο είναι αφιερωμένο στα 60 χρόνια από το θάνατο του συνθέτη και θα κορυφωθεί με τέσσερις συναυλίες στην Περαία, τις Σέρρες, τη Βέροια και τη Θεσσαλονίκη. Το πρόγραμμα μεταξύ άλλων περιλαμβάνει το Παραμυθόδραμα «Με του Μαγιού τα Μάγια», ένα από τα σημαντικότερα και επιβλητικότερα έργα  του μεγάλου Έλληνα συνθέτη, το οποίο ερμηνεύεται για πρώτη φορά στη Βόρεια
Ελλάδα και για πρώτη φορά στην πλήρη του εκδοχή από ελληνική ορχήστρα.

Πρόκειται για ένα μεγαλειώδες έργο για συμφωνική ορχήστρα, χορωδία, τρείς αφηγητές και σοπράνο, το οποίο ολοκληρώθηκε από τον Σκαλκώτα λίγες ημέρες πριν από το θάνατό του. 
Σολίστες είναι οι Σώτος Παπούλκας, Έφη Δρόσου και Μάρια Ντεβιτζάκη. Τα μουσικά σύνολα του εργαστηρίου (χορωδία, ορχήστρα και σύνολα μουσικής δωματίου) διευθύνει ο διεθνούς φήμης μαέστρος, πιανίστας και μουσικοπαιδαγωγός Γιώργος Χατζηνίκος.
Στο πλαίσιο του εργαστηρίου θα γίνουν επιπλέον δύο διαλέξεις,
την Τρίτη 8/12 στις 18:00  από τον Λέκτορα του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης Πέτρο Βούβαρη, με θέμα «Το Οκτέτο του Νίκου Σκαλκώτα», 
και την Τετάρτη 9/12 στις 18:00  από τον Επίκουρο Καθηγητή του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ Κώστα Τσούγκρα,  με θέμα «Το Παραμυθόδραμα του Νίκου Σκαλκώτα». 

Επίσης, την Τετάρτη 16/12 στις 19:00  θα γίνει εισήγηση από τον καθηγητή Γιώργο Χατζηνίκο,
με θέμα «Μια προσπάθεια σκιαγράφησης του γνωστού-άγνωστου Σκαλκώτα».
Όλες οι διαλέξεις θα πραγματοποιηθούν στο Αμφιθέατρο Τελετών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Ο κύκλος των συναυλιών είναι ο εξής:
* 17 Δεκεμβρίου, 21:00, Θέατρο «ΚΑΠΠΑ», Περαία
* 18 Δεκεμβρίου, 21:00, Αμφιθέατρο Τελετών ΑΤΕΙ, Σέρρες
* 20 Δεκεμβρίου, 20:00, Χώρος Τεχνών, Βέροια
* 23 Δεκεμβρίου, 20:00, Αίθουσα Τελετών ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη
Οι συναυλίες γίνονται σε συνδιοργάνωση με την αστική μη κερδοσκοπική  πολιτιστική εταιρεία «Οκτάβα» και την Κοινωφελή Επιχείρηση Πολλαπλής Ανάπτυξης Δήμου Βέροιας.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Έφυγε ο βιολιστής Δημήτρης Βράσκος

 

Ο γνωστός  βιολιστής Δημήτρης Βράσκος έφυγε την Πέμπτη 26 /11/09 από τη ζωή, από εγκεφαλικό, σε ηλικία 78 ετών.

Ο Δημήτρης Βράσκος γεννήθηκε το 1931. Μεγάλωσε στα Ιωάννινα, όπου και έκανε τα πρώτα του μαθήματα βιολιού με την Όλγα Μέτζου. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών με τους Τόνυ Σούλτσε και Αλέκο Καζατζή, με τον οποίο πήρε δίπλωμα με πρώτο βραβείο και χρηματικό έπαθλο.

Έχει παίξει στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών. Ήταν εξάρχων στην Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ από το 1984 έως το 1992, καθώς και στην Ορχήστρα των Χρωμάτων.

Ως σολίστ, έχει συνεργαστεί με τις Ορχήστρες της ΕΡΤ, ΚΟΑ, ΚΟΘ, Πειραματική Ορχήστρα (της οποίας ήταν και εξάρχων). Με την τελευταία έπαιξε το 1965 στο Φεστιβάλ Αθηνών το κονσέρτο για βιολί του Θεόδωρου Αντωνίου, σε πρώτη εκτέλεση, γραμμένο κατά παραγγελεία της ορχήστρας.
Το 1988 αντίπροσώπευσε την Ελλάδα στην Παγκόσμια Ορχήστρα στο Ρίο ντι Τζανέιρο.
Έχει συνεργαστεί με μεγάλους Έλληνες δημιουργούς και έχει εμφανιστεί σε ρεσιτάλ και συναυλίες Μουσικής Δωματίου. Ήταν βασικός συνεργάτης του Μάνου Χατζιδάκι, όπου σε πολλές από τις ηχογραφήσεις του, εκτός από βιολί έχει παίξει και μαντολίνο.
Εκτός από τόν Χατζιδάκι, συνεργάστηκε και με τους συνθέτες που συνδέονταν μ' αυτόν: ήταν παρών στην ηχογράφηση της «Λιλιπούπολης» της Πλάτωνος, σε δίσκους του Κυπουργού κ.λπ. Είχε επίσης συνεργαστεί με τους Ελ. Καραΐνδρου, Δ. Μούτση, Θ. Μικρούτσικο, Δ. Σαββόπουλο κ.ά.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ στον ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΑΜΠΑ – A’ παρουσίαση 23 Νέων Έργων για ΚΙΘΑΡΑ αφιερωμένων στην μνήμη του»

Ο Σύλλογος Φίλων της κιθάρας «Δημήτρης Φάμπας»  σε συνεργασία με τον  Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσός  παρουσιάζουν ένα «ΑΦΙΕΡΩΜΑ  στον  ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΑΜΠΑ  – A’ παρουσίαση  23  Νέων Έργων  για  ΚΙΘΑΡΑ  αφιερωμένων  στην μνήμη του»    Μια γιορτή για την κιθάρα και την μουσική δημιουργία  με τη συμμετοχή πολλών αξιόλογων καλλιτεχνών. 

 Τετάρτη 25 Νοέμβριου 2009, ώρα 8.30μμ 

 1^η    ΣΥΝΑΥΛΙΑ
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ   οι  κιθαρίστες  : 

EYA ΦAMΠA, ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΓΚΥΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ,  ΔΗΜΗΤΡΗΣ   ΚΑΣΦΙΚΗΣ,  ΑΡΗΣ  ΜΠΑΛΑΤΣΟΥΚΑΣ
 Σε  Έργα  των Δημήτρη Φάμπα, Νίκου Χαριζάνου, Απόστολου Ντάρλα, Άρη Μπαλατσούκα, Eduardo Morales Caso, Carlos Peron Cano, Luca Vanneschi, Jose Antonio Guerrero Ortiz, Fernando Schulmeier, Mauricio Opazo Muñoz, Ηρακλή Καζάκη, Κώστα Μαντζώρου 

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009  ώρα 8.30 μμ

 2η    ΣΥΝΑΥΛΙΑ
 ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ  οι  κιθαρίστες

ΓΙΩΡΓΟΣ  ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ,  ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΕΡΕΓΚΩΦ,  ΕΥΑ  ΦΑΜΠΑ,  ΜΑΡΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ,  ΘΑΝΑΣΗΣ  ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ,   ΝΙΚΟΣ ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ,  ΑΓΓΕΛΟς ΑΓΚΥΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ,  το Σύνολο GUITARTE,  ο UROS DOJCINOVIC  και η ΑΜΑΛΙΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ (φλάουτο)

Σε  Έργα των  Δημήτρη Φάμπα, Uros Dojčinovič, Akos Petik, Annette Kruisbrink, Marion Arts, Joe Rosochacki, Scott Giles, Γεράσιμου Μεσσήνη, Πέτρου Φραγκίστα, Αρ. Γιαννακούρου, Δημήτρη Ποθητού, Νικόλα Κουβαρδά, Βασίλη Μούσκουρη .

Λιγα λόγια για το αφιέρωμα αυτό:  

 23 συνθέτες από 10 διαφορετικές χώρες του κόσμου (Aργεντινή, Χιλή, Κούβα, Ισπανία, Ιταλία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Σερβία, Νέα Ζηλανδία, ΗΠΑ και Ελλάδα) ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό στην «Ανοιχτή Πρόσκληση σύνθεσης έργων για κιθάρα, αφιερωμένων στην μνήμη του εξαίρετου Έλληνα κιθαρίστα – συνθέτη Δημήτρη Φάμπα», που διοργάνωσε ο Σύλλογος Φίλων της κιθάρας «Δημήτρης Φάμπας»  στη διάρκεια του 2008
Τα έργα αυτά σε α’ παγκόσμια εκτέλεση  μαζί με 2 έργα του ιδίου του Δημ. Φάμπα  παρουσιάζονται  σε αυτές τις συναυλίες. Με την πρωτοβουλία μας αυτή θελήσαμε να εμπλουτίσουμε το ρεπερτόριο της κιθάρας με νέα έργα  τιμώντας έναν σπουδαίο Έλληνα δημιουργό που προσέφερε με το ταλέντο και τις γνώσεις του τα μέγιστα στη δημιουργία  της Ελληνικής κιθαριστικής σχολής. Επιδιώκουμε  το Διάλογο μεταξύ διαφορετικών πολιτισμών και μουσικών αντιλήψεων, τη δημιουργία καλλιτεχνικών σχέσεων Φιλίας και Ειρήνης,  την αναγνώριση και επιβράβευση του ταλέντου και των μουσικών ικανοτήτων των  συμμετεχόντων,  συνθετών και ερμηνευτών.

Δημήτρης Φάμπας O κιθαρίστας, συνθέτης και δάσκαλος (1922 - 1996)
   
Ο Δημήτρης Φάμπας, γεννήθηκε στη Μηλίνα, ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό, επίνειο του Λαύκου στο Πήλιο, στις 22 Δεκέμβρη 1921 και πέθανε στην Αθήνα , στις 3 Μάη 1996. Γιός του καπετάνιου Ευάγγελου Φάππα και της Ευανθίας. Το μεγάλο του ταλέντο φάνηκε από πολύ μικρή ηλικία όταν σπούδαζε μαντολίνο και έπαιζε με ένα λαούτο τραγούδια μαζύ με τον θείο του. Αυτό οδήγησε τον πατέρα του, να του κάνει δώρο μια κιθάρα και να τον στείλει για σοβαρές μουσικές σπουδές στην Αθήνα.

Σπούδασε θεωρητικά με το Θ.Βαβαγιάννη και ανώτερα θεωρητικά με τον Κ.Κυδωνιάτη στο Ωδείο Αθηνών. Κιθάρα σπούδασε με τον Νίκο Ιωάννου και πήρε το δίπλωμα του το 1953 από το Εθνικό Ωδείο με πρώτο βραβείο και αριστείο {ταξη Γ.Βωκου}.
Στα 1955 και 1956 σπούδασε με υποτροφία του Ιταλικού κράτους, στην Ακαδημία Chigiana της Σιέννα, κιθάρα με τον Andres Segovia και μουσικολογία με τον Emilio Pujοl. To 1958 με υποτροφία του ίδιου του Segovia, συνέχισε τις σπουδές κοντά του στην Ακαδημία του Santiago de Compostela της Ισπανιας.
Το 1957 παντρεύτηκε την Ευγενία Γυφτοπούλου και απέκτησαν δύο παιδιά ,τον Εύαγγελο και την Εύα.

Ο ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ (Ιταλία)
Ως συνθέτης ο Δημήτρης Φάμπας, απέδειξε ότι έχει γερή έμπνευση και αναζήτηση, τόσο αρμονική όσο και εκφραστική για κάτι καινούργιο. Αναφέρομαι στα ωραία του έργα ΅Μπολερό΅ και τον ΅Ελληνικό χορό΅.
LA NAZIONE (Φλωρεντία 12.1.64)
"O Δ. Φάμπας είχε στιγμές μαεστρίας, με πέντε δικές του συνθέσεις οι οποίες επευφημήθηκαν ιδιαιτέρως για την μεγαλειώδη τεχνική και την εξαιρετική ευαισθησία των.

Στα σαρανταπέντε του χρόνια στο χώρο της μουσικής ο Δ.Φάμπας διακρίθηκε ως σολίστας, δάσκαλος {στο Εθνικό Ωδείο} και συνθέτης και κατόρθωσε να τοποθετήσει την κιθάρα σε μια αξιοζήλευτη θέση στη μουσική ζωή της πατρίδας μας.
Πλούτισε το ρεπερτόριο της με πλήθος από συνθέσεις, σουίτες, χορούς και άλλα αξιόλογα έργα, που παίζονται στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κερδίζοντας το θαυμασμό και την αγάπη του ακροατηρίου. Η μουσική του, πολυ λυρική και ρομαντική , πλούσια ποτισμένη με χρώματα , και στοιχεία απο την Ελληνική παράδοση, αντανακλά τη βαθιά του γνώση για το όργανο κιθάρα, το μεγάλο του ταλέντο σαν συνθέτη, τη δεξιοτεχνική δεινότητα ενός σπουδαίου σολίστα και την αγάπη του για την πατρίδα. Εργα του έχουν εκδοθεί από τούς μουσικούς οίκους Ricordi Ιταλιας και Βραζιλιας, Lathkil music publishers Αγγλιας, Max Eschig Γαλλιας, Columbia Η.Π.Α , Φ.Νάκα και Κ.Παπαγρηγορίου-Χ.Νάκα στην Αθήνα, MEL BAY ΗΠΑ, ΒALKANOTA Βουλγαρίας, ενώ συχνά παίζονται ως υποχρεωτικά σε διεθνείς διαγωνισμούς.

LAS PROVINCIAS (Ισπανία 8.5.60)
Η αξία του καλλιτέχνη έγινε ολοφάνερη με τις συνθέσεις του Δ. Φάμπα, πολύ χαρακτηριστικές, με πρωτότυπα θέματα, με ελληνικό χρώμα, που χάρισαν στο μουσικό και συνθέτη καινούργιες επιδοκιμασίες.
PARIS AEROPORTS (Παρίσι 19.1.62)
Ακούσαμε έργα με πολύ ενδιαφέρον, του Δ. Φάμπα, που τα εξετέλεσε με μουσική έξαρση και δεξιοτεχνία. Εν συνεχεία ππρος τους τίτλους ευγενείας που ο Segovia απένειμε στην κιθάρα, ο Φάμπας μας απέδειξε πως αποτελεί ενα ωραίο όργανο συναυλίας.

Ο Δ.Φάμπας έδωσε εκατοντάδες ρεσιτάλ στήν Αγγλία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ολλανδία, Τσεχοσλοβακία, ΗΠΑ, Καναδά, ΕΣΣΔ, Ουγγαρία, Βατικανό, Γιουγκοσλαβία, Τουρκία, Αυστρία , σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου κερδίζοντας παντού το ζεστό χειροκρότημα του κοινού και αξιοζήλευτες κριτικές από διάσημους μουσικοκριτικούς. "Μαγεία κιθάρας από την Ελλάδα" (Abendzeitung, Γερμανία 1968), "Ελληνας κιθαριστής-Φοβερό στύλ" (The Ottawa Journal, Kαναδάς 1971), "H παράσταση του Έλληνα κιθαρίστα χαράσσει ιστορία για την κιθάρα" (Οttawa citizen, 1971), " Ο Φάμπας σε καταπληκτική ερμηνεία" (Πρωινή, Νέα Υόρκη 1984).

Ηταν συχνά μέλος ελλανοδίκων επιτροπών σε διεθνείς διαγωνισμούς και δίδαξε κιθάρα πολλές φορές σε διεθνή σεμινάρια. Έδωσε διαλέξεις για την ιστορία της κιθάρας στην ΕΡΤ, στο BBC, στην Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, ΗΠΑ και αλλού. Ηταν τακτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Μουσικής,(IMC. UNESCO), Πρόεδρος του ΣΚΩΑ, Γενικός Γραμματέας του ΠΜΣ κ.α.
Έπαιξε σε χιλιάδες δίσκους και κινηματογραφικές ταινίες. Για τουλάχιστον μια δεκαετία συνεργάστηκε ως σολίστ και ζωντανά σε συναυλίες-θεατρικές και μουσικές παραστάσεις έργων των Χατζηδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκου, Κουνάδη, Ζαμπέτα συμβάλλοντας στην καλύτερη δυνατή ποιότητα αυτής της μουσικής, προσφέροντας στην κιθάρα μεγαλύτερη δημοτικότητα . Ηχογράφησε πέντε προσωπικούς δίσκους για σόλο κιθάρα, με κλασσικό ρεπερτόριο και δικές του συνθέσεις. Έπαιξε Κονσέρτα με Συμφωνική ορχήστρα κ.λ.π. 
http://www.evafampas.gr/fampasgr.html

ΑL DI MEOLA: Ο μάγος της κιθάρας

«Μουσική είναι όταν μια καλοκουρδισμένη καρδιά, χτυπάει σε έναν συγκεκριμένο ρυθμό και δίνει εντολή στο σώμα να παίξει κάτι καλό!»

 

 «Μ' αρέσει να συνδυάζω τις μουσικές που φτάνουν στ αυτιά μου. Μ' αρέσει να ενώνω ήχους που έχουν ψυχή και η ποιότητά τους απαιτεί από τον ακροατή την προσοχή του. Θεωρώ πως η μουσική πάει μπροστά όταν οι μουσικοί την αξιοποιούν τονίζοντας ήχους που φαινομενικά δεν έχουν καμιά συγγένεια ανάμεσά τους. Αγαπώ το φλαμένκο όπως αγαπώ τη μουσική των τσιγγάνων, την αραβική μουσική ή τη βραζιλιάνικη. Θα ήταν παράλογο ν αντισταθώ, ως μουσικός, στις μουσικές που μ αρέσουν. Προφανώς είναι εκείνες που επηρέασαν την ερμηνεία μου στην κιθάρα»

 Αυτά  δηλώνει ο Ιταλοαμερικανός Αλ Ντι Μέολα. που  σήμερα (Πέμπτη 19 Νοεμβρίου  2009 )εμφανίζεται στο «Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - Αίθουσα Φίλων της Μουσικής». 

Ο Al Ντι Μέολα   ξεκίνησε με βάση την τζαζ σύντομα  διεύρυνε τον μουσικό του ορίζοντα με συνεργασίες που έχουν μείνει στην ιστορία. Το αποκορύφωμα ήταν το τρίο Di Meola/ Mc Lauaghlin / De Lucia, γνωστοί και ως The Guitar Trio.
Ο ιταλικής καταγωγής κιθαρίστας από το Νιου Τζέρσεϊ περνούσε τον χρόνο του κάνοντας μαθήματα κλασικής μουσικής και άκουγε όμως πολύ και την σάλσα άλλωστε γι΄αυτό και αργότερα έκανε και πολλούς πειραματισμούς πάνω στην παραδοσιακή μουσική της Βραζιλίας ( στα αλμπουμ «Cielo e Terra» και «Soaring Through a Dream» ).Έγινε πολύ γρήγορα περιζήτητος μουσικός και έτσι έγινε και μέλος του γκρουπ του Chick Corea και έχει συνεργαστεί με πολύ μεγάλους καλλιτέχνες όπως τον Pavarotti, τον Paco De Lucia, τον Paul Simon, τον Stevie Wonder, Phil Collins, Santana, Frank Zappa, Steve Winwood...

"Μνήμη"

"Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος"  T.Λειβαδίτη

 

"Κράτησα τη ζωή μου "  Γ.Σεφέρης - Μ.Θεοδωράκης

                            

Αυλαία για την διεθνούς φήμης τραγουδίστρια Άρντα Μαντικιάν...

Η σημαντική λυρική 85χρονη ερμηνεύτρια Αρντα Μαντικιάν πέθανε (8/11) μετά από μακρόχρονη ασθένεια. Η κηδεία της θα γίνει την Πέμπτη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Η Αρντα Μαντικιάν γεννήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1924 στη Σμύρνη από αρμένιους γονείς. Σπούδασε τραγούδι με την Ελβίρα ντε Ιντάλγκο στην Αθήνα, ενώ υπήρξε συμμαθήτρια και φίλη της Μαρίας Κάλλας, μαζί με την οποία είχε τραγουδήσει επανειλημμένως. Στην Αθήνα έκανε το ντεμπούτο της ως υψίφωνος το 1942. Το 1949 πήγε στην Αγγλία, έζησε στο Λονδίνο και διακρίθηκε για πρώτη φορά το 1950 στην Οxford Οpera Society ως Διδώ στους «Τρώες» του Εκτόρ Μπερλιόζ. Τον ίδιο ρόλο τρα γούδησε το 1952 στο Τh tre des Champs- Εlys es στο Παρίσι και στο Ηolland Festival στη Χάγη.
Στην Οξφόρδη συμμετείχε επίσης στην παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας «Ιncognita» του Τζόζεφ Βέλες στις 5 Δεκεμβρίου 1951, ερμηνεύοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το 1953 η Αρντα Μαντικιάν έκανε το ντεμπούτο της στο Κόβεντ Γκάρντεν ως Μουζέτα στην όπερα «La Βohéme» του Πουτσίνι. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1954 συμμετείχε στην παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας «Το στρίψιμο της βίδας» του Μπέντζαμιν Μπρίτεν στη Βενετία ερμηνεύοντας τη Μις Τζέσελ, έναν ρόλο τον οποίο ο συνθέτης είχε σκεφτεί ειδικά γι΄ αυτήν.Από το 1954 η Αρντα Μαντικιάν εμφανιζόταν με τον Αγγλικό Ομιλο Οπερας, κυρίως με έργα του Μπέντζαμιν Μπρίτεν. Εκεί τραγούδησε πρώτη σε ρεσιτάλ βυζαντινούς ύμνους αλλά και τους έξι σωζόμενους αρχαίους ελληνικούς ύμνους, σε μεταγραφή του Θέοντορ Ράιναχ. Το 1957 ηχογράφησε τους κύκλους τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη «Ερως και Θάνατος» και «Κύκλος». Κατά τη διάρκεια της καριέρας της η Αρντα Μαντικιάν προσκλήθηκε και τραγούδησε στις σημαντικότερες αίθουσες συναυλιών. Από το 1974 ως το 1980 διετέλεσε μέλος του ΔΣ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

«Το χρυσό χρώμα της φωνής της»
Ο κόντρα τενόρος Αρης Χριστοφέλλης θυμάται: «Γνώρισα την Αρντα Μαντικιάν όταν ήμουν περίπου 14 ετών και έκτοτε η επικοινωνία μας δεν διεκόπη ποτέ. Ολα αυτά τα χρόνια διατηρούσαμε μια ζεστή, ανθρώπινη επαφή και, πραγματικά, μου είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσω ότι έφυγε από τη ζωή. Παρακολουθούσε ό,τι έκανα με μεγάλη συμπάθεια και αγάπη. Οι άνθρωποι της δικής μου γενιάς δεν την προλάβαμε στη σκηνή.Ωστόσοθυμάμαι ένα περιστατικό που συνέβη μεταξύ 1975 και 1978 και κυριολεκτικά με σημάδεψε. Ηταν μια βραδιά στο σπίτι της Μίνας Ζάννα όπου είχαμε συγκεντρωθεί διάφοροι άνθρωποι,ένα είδος φιλολογικού σαλονιού.Κάποιος ζήτησε από την Αρντα Μαντικιάν να τραγουδήσει. Εκείνη δεν μας χάλασε το χατίρι. Ερμήνευσε χωρίς συνοδεία έναν αρχαιοελληνικό ύμνο του Σείκιλου και η φωνή της ήταν μαγική, συγκλονιστική. Θυμάμαι πόσο με είχε συγκινήσει το χρυσό, θα έλεγα, χρώμα της. Αυτή ήταν η μοναδική φορά που είχα την τύχη να την ακούσω “ζωντανά” και, επαναλαμβάνω, με σημάδεψε. Η Αρντα Μαντικιάν ήταν ένας ζεστός άνθρωπος,με χιούμορ,και αγαπούσε πολύ τους νέους. Ταυτόχροναήταν μια βαθιά φιλοσοφημένη γυναίκα. Δεχόταν ό,τι της έστελνε η ζωή». ΤΟ ΒΗΜΑ