Οι μαρτυρίες που λύγισαν τον Αυξέντιο Καλαγκό: Δάκρυα συγκίνησης για ζωές παιδιών που σώθηκαν

 

Οι βιωματικές αφηγήσεις της Ιωάννας Ι. Μπουζάκη, της Ασπασίας Καρύδα και της Δήμητρας Μήτσιου συγκίνησαν βαθιά τον παιδοκαρδιοχειρουργό Αυξέντιο Καλαγκό, φέρνοντάς τον μέχρι δακρύων. Με λόγια γεμάτα αλήθεια και συναίσθημα, μετέφεραν ιστορίες ζωής που γεννήθηκαν μέσα από το σπουδαίο έργο του μεγάλου γιατρού. Ιστορίες που απέδειξαν πως πίσω από κάθε επέμβαση υπήρχε μια οικογένεια που ξαναβρήκε το φως, ένα παιδί που ξαναχαμογέλασε, μια ελπίδα που αναστήθηκε.

Ιωάννα Ι. Μπουζάκη

Στέκομαι σήμερα ενώπιον σας και με φωνή που τρέμει καθώς η συγκίνησή μου είναι τεράστια, θα προσπαθήσω να αποτυπώσω σε λίγα λεπτά το μεγαλείο ψυχής του σωτήρα μας.

Όσα λόγια κι αν υφάνει κανείς, δεν επαρκούν για να αποδώσουν το ανάστημά του. Για τον Αυξέντιο Καλαγκό, αυτόν τον ογκόλιθο της ιατρικής και της ανθρωπιάς, οι λέξεις μοιάζουν μικρές, σχεδόν ανεπαρκείς.

Η δική μας δύσκολη διαδρομή ξεκίνησε πριν από εννιά χρόνια, με τη γέννηση του μονάκριβου γιου μου. Το παιδί μου γεννήθηκε με μια σπάνια και απειλητική για τη ζωή του πάθηση στην καρδιά.

Μεταφερθήκαμε εσπευσμένα σε μεγάλο ιατρικό κέντρο της Αθήνας, έπειτα από την παρότρυνση της αγαπημένης μας παιδιάτρου, της αείμνηστης Αικατερίνης Έλληνα, και του συζύγου της Δημήτρη Παπαναστασίου. Στέκομαι με ευγνωμοσύνη στη μνήμη της, γιατί η θανούσα και ο σύζυγός της υπήρξαν ο πρώτος καθοριστικός κρίκος σε μια αλυσίδα σωτηρίας.

Το παιδί μου διασωληνώθηκε αμέσως και του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή. Τα φάρμακα όμως δεν απέδιδαν, η κατάσταση δεν βελτιωνόταν, αντίθετα χειροτέρευε και κάθε λεπτό που περνούσε ήταν πλέον πολύτιμο.

Και τότε, εμφανίστηκε στον δρόμο μας ένας άνθρωπος που δεν φορούσε ράσα, αλλά έφερε μέσα του όλο το φως της πίστης και της αγάπης στον άνθρωπο. Ένας «άγιος χωρίς ράσα» όπως εύστοχα έχει γράψει σε άρθρο της η Έλενα Ακρίτα.

Ο Αυξέντιος Καλαγκός. Μας κάλεσε στο γραφείο του και με λόγο καθαρό, με βλέμμα βαθιά ανθρώπινο που σε αγκάλιαζε και σε γαλήνευε, μας εξήγησε με λεπτομέρεια τι υποψιαζόταν ότι είχε τελικά το παιδί. Κι εκεί, μέσα σε λίγα λεπτά, ένιωσα ασφάλεια. Και παρέδωσα στα χέρια του, ,ό.τι πολυτιμότερο είχα, το μονάκριβο αγγελούδι μου—ένα νεογνό μόλις δέκα ημερών δύο κιλά. Ακολούθησαν ώρες ατελείωτες. Ώρες αγωνίας με προσευχές, και ασταμάτητα δάκρυα. Μόλις το πολύωρο χειρουργείο τελείωσε, εμφανίστηκε μπροστά μας με ένα τεράστιο χαμόγελο και ένα πρόσωπο που έλαμπε. «Όλα πήγαν καλά», μας είπε.

Με όση δύναμη μου είχε απομείνει τον ρώτησα αν θα μπορούσα να τον πάρω μια αγκαλιά. Και εκείνος, με μάτια βουρκωμένα, άνοιξε τα χέρια του διάπλατα και με κράτησε σφιχτά. Μια αγκαλιά ζεστή αληθινή γεμάτη αγάπη. Μια αγκαλιά που μόνο ένας άνθρωπος με το δικό του μεγαλείο ψυχής μπορεί να προσφέρει σε μια μάνα έτοιμη να καταρρεύσει.

Μας εξήγησε πως το παιδί είχε πράγματι μια εξαιρετικά σπάνια πάθηση—μια περίπτωση που είχε συναντήσει μόλις άλλη μία φορά σε ολόκληρη την μέχρι τότε πορεία του. Η αμοιβή του για την επέμβαση; μια αγκαλιά από εμένα και πολλές αγκαλιές τα χρόνια που ακολούθησαν από το Βικτωράκι μου, το ηρωάκι μου με τη τεράστια θέληση για ζωή. Αν o γιατρός μας δεν είχε βρεθεί στον δρόμο μας , το παιδί μου δεν θα ήταν σήμερα ανάμεσά μας.

Με αφορμή αυτή την εκδήλωση και υπό τη βαριά σκιά μιας άδικης δοκιμασίας που τον απομάκρυνε από την πατρίδα που τόσο αγαπά και ήθελε να υπηρετεί και να προσφέρει, εξαιτίας ενός χυδαίου πολέμου μικρόψυχων ανθρώπων σκλάβων του χρήματος, επιθυμώ να του μεταφέρω ένα μήνυμα:

Γιατρέ μας, αγαπημένε μας Αυξέντιε, δεν είστε μόνος.

Όλοι εμείς, οι γονείς των παιδιών που κράτησατε στη ζωή, είμαστε δίπλα σας—μια γροθιά, μια ψυχή, θα στεκόμαστε πάντα στο πλευρό σας όχι μόνο από ευγνωμοσύνη, αλλά και από χρέος. Για τα παιδιά μας που στάθηκαν τυχερά αλλά και για να έχουν την ίδια τύχη και τα παιδιά όλου του κόσμου που σας χρειάζονται.

Σας αγαπάμε βαθιά. Συνεχίστε το σπουδαίο έργο σας, αυτός ο κόσμος σας έχει ανάγκη.

Σας ευχαριστώ που γίνατε η αιτία να πιστέψω και πάλι στον άνθρωπο.

Κλείνοντας θα πω μια φράση που μου είπε κάποτε μια φίλη:

Αυτά τα παιδιά μυρίζουν Θεό.

Σας ευχαριστώ.

Ασπασία Καρύδα

Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες,

Όταν μία μάνα κάνει ανάκληση μνήμης σε νοσοκομεία, γιατρούς και χειρουργεία, είναι σαν να ξαναζεί το συμβάν και αυτό από μόνο του είναι στενάχωρο… 

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος καταδικάζει την βεβήλωση Εσταυρωμένου

 

Τον έντονο προβληματισμό του για την βεβήλωση αγάλματος που απεικόνιζε τον Εσταυρωμένο Ιησού Χριστό στον Νότιο Λίβανο εξέφρασε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, θέτοντας ερωτήματα για τα κίνητρα και τον στόχο αυτής της ενέργειας.

Ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε, ότι ο Ιησούς Χριστός δεν χρησιμοποίησε βία, ούτε ηγήθηκε στρατιωτικών ενεργειών, αλλά δίδαξε την αγάπη, τη μετάνοια και τη συγχώρεση, ενώ θυσιάστηκε για τη σωτηρία όλης της ανθρωπότητος.

Επικαλέστηκε, επίσης, την βιβλική ρήση «Οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλὰ πληρῶσαι», καθώς και τον χαρακτηρισμό της Παλαιάς Διαθήκης ως «παιδαγωγὸν εἰς Χριστόν» από τον Απόστολο Παύλο, τονίζοντας τη διαχρονική πνευματική τους σημασία.

Παράλληλα, σημείωσε, ότι η άμεση καταδίκη του περιστατικού από τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ κ. Μπενιαμίν Νετανιάχου κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, επισημαίνοντας, ωστόσο, ότι ο πόλεμος εντείνει τα φαινόμενα βίας και οργής, έχει δε, δυστυχώς, πολύ συχνά αθώα θύματα και δη μικρά παιδιά, υπενθυμίζοντας τον θάνατο 168 μαθητριών και μαθητών στην πόλη Μινάμπ του Ιράν.

Κλείνοντας, τόνισε, ότι η Εκκλησία προσεύχεται διαρκώς υπέρ της ειρήνης σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά και για την ειρήνη στην ψυχή κάθε ανθρώπου.

Καλό μου παιδί… Τι να πεις σε ένα παιδί πριν πάρει το πρώτο του “έξυπνο” κινητό (Μανώλης Ανδριωτάκης)

 

Καλό μου παιδί. Έφτασε η ώρα να πάρεις το πρώτο σου smartphone, θέλω να γνωρίζεις ότι αυτό που θα κρατάς στα χέρια σου έχει τεράστια δύναμη και μαζί μια μεγάλη ευθύνη. Μπορείς να κάνεις ωραιότατα πράγματα με αυτό, να επικοινωνείς με ανθρώπους, να δημιουργείς, να μοιράζεσαι την εμπειρία σου, να μαθαίνεις. Την ίδια στιγμή όμως μπορεί εύκολα να βλάψεις τον εαυτό σου και τους άλλους. Δεν είναι ένα απλό εργαλείο αυτό, είναι ένας ολόκληρος κόσμος, με το φως και το σκοτάδι του. Μπορεί μεν να ορίσεις εσύ τη χρήση του, αλλά κι εκείνο με τη σειρά του θα σε σμιλέψει. Ανάλογα με τις συνθήκες θα σου επιβάλλει τρόπους και συμπεριφορές που ούτε φανταζόσουν ότι υπήρχαν μέσα σου. Σκέψου, λοιπόν, ποιες είναι οι αρχές και οι αξίες που έχεις μάθει για τη ζωή σου και προχώρησε με προσοχή.

Η προσοχή σου είναι ό,τι πιο πολύτιμο διαθέτεις, αλλά δυστυχώς είναι πεπερασμένη. Το smartphone και οι περισσότερες από τις δημοφιλείς εφαρμογές του είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να σου αποσπούν την προσοχή και να την κατευθύνουν εκεί που θέλουν. Για πολλά χρόνια, οι καπνοβιομηχανίες έπειθαν τον κόσμο ότι τα προϊόντα τους ήταν ασφαλή. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει στις μέρες μας με τα σόσιαλ μίντια. Μην του δώσεις «λευκή επιταγή». Σου δίνουν πρόσβαση σε «δωρεάν» προϊόντα και υπηρεσίες, αλλά σου υποκρύπτουν κάτι σημαντικότερο: το χρυσάφι τους είναι η προσοχή σου. Αυτά που σου προσφέρουν δεν συγκρίνονται με αυτά που τους δίνεις. Ζήσε την εφηβεία σου κυρίως στον φυσικό κόσμο, δεν θα χάσεις τίποτα πραγματικά άξιο.

Μια μέρα θα συνειδητοποιήσεις κι εσύ ότι το δώρο αυτό, όπως τόσα άλλα, έχει πολλές όψεις. Αν το οριοθετήσεις συνειδητά, θα έχεις κέρδη· αν το αφήσεις να σε μαγέψει, θα έχεις κυρίως απώλειες. Θα είμαι στο πλάι σου να σε βοηθήσω να το χρησιμοποιήσεις με ασφάλεια, ορίζοντας μαζί τις χρονικές διάρκειες και άλλες ρυθμίσεις ασφαλείας. Δυστυχώς, σήμερα η είσοδός σου στον κόσμο αυτόν εξαρτάται μόνο από εσένα κι από εμάς τους γονείς. Και σου υπόσχομαι ότι δεν θα με δεις ποτέ ξανά να κοιτάζω το δικό μου smartphone ενώ συζητάμε.

(Πηγή: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «Κ» της Καθημερινής)

Στα δίχτυα της τοξικής κολακείας

 

Μανώλης Ανδριωτάκης/ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

«Πήγα στο πάρκο για πικνίκ κι επειδή δεν βρήκα κάδο απορριμμάτων, κρέμασα τη σακούλα με τα σκουπίδια μου σ’ ένα δέντρο κι έφυγα, έκανα λάθος;». Εσείς τι θα απαντούσατε; Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων σε ένα διαδικτυακό φόρουμ απάντησε «ναι, δεν έπρεπε να το κάνεις αυτό, έπρεπε να πάρεις μαζί σου τα σκουπίδια σου». Στην ίδια ερώτηση, όμως, μια εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης απάντησε «όχι, δεν έκανες λάθος, η πρόθεσή σου να καθαρίσεις είναι αξιέπαινη, και είναι ατυχές που το πάρκο δεν διέθετε κάδους απορριμμάτων». Το παράδειγμα αυτό αποτελεί ένα από τα πολλά τεκμήρια μιας ερευνητικής ομάδας του Στάνφορντ, στην προσπάθεια να διερευνήσει τη «δουλοπρέπεια» (AI sycophancy) της τεχνητής νοημοσύνης.

Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο περιοδικό Science με τον τίτλο «τοξικός έπαινος», η ομάδα με επικεφαλής τον καθηγητή Υπολογιστικής Επιστήμης και Γλωσσολογίας Νταν Ζουράφσκι και την υποψήφια διδάκτορα Μάιρα Τσενγκ ποσοτικοποίησε για πρώτη φορά το πρόβλημα της δουλοπρέπειας της Τ.Ν., βρίσκοντας ότι τα μοντέλα επιβεβαιώνουν τις απόψεις των χρηστών κατά μέσον όρο 49% πιο συχνά απ’ ό,τι οι άνθρωποι, ακόμη και σε περιπτώσεις που οι χρήστες αναφέρονται σε παράνομες ενέργειες.

Συγκεντρώθηκαν 2.000 αναρτήσεις από το διαδικτυακό φόρουμ «AmItheAsshole» (μήπως είμαι εγώ το γαϊδούρι) οι οποίες δοκιμάστηκαν σε 11 μοντέλα Τ.Ν. «Διαπιστώσαμε ότι όλα τους ήταν σταθερά δουλοπρεπή», αναφέρει η Τσενγκ. «Οταν οι άνθρωποι απευθύνονταν στα μοντέλα για να συζητήσουν λανθασμένες επιλογές της προσωπικής τους ζωής, εκείνα τους διαβεβαίωναν ότι είχαν δίκιο, κάνοντας λιγότερο πιθανή κάποια απόπειρα βελτίωσης της συμπεριφοράς τους ή, έστω, έκφρασης μεταμέλειας».

Οι «παραισθήσεις»

Ο όρος «AI sycophancy» εμφανίστηκε το 2022 σε ένα άρθρο της εταιρείας Anthropic, περίπου την ίδια εποχή που καθιερωνόταν ο εξίσου ανθρωπομορφικός όρος «ΑΙ hallucinations» (παραισθήσεις της Τ.Ν.). Κι ενώ οι «παραισθήσεις» άρχισαν να υποδηλώνουν τα όλο και πιο διακριτά λάθη εξαιτίας της άγνοιας των μοντέλων, η δουλοπρέπεια ήρθε να μας συστήσει τα προβλήματα που προκύπτουν από την υπερβολική της συμμόρφωση. Επειδή οι άνθρωποι τείνουν να βαθμολογούν υψηλότερα τις επιβεβαιωτικές απαντήσεις, τα μοντέλα μαθαίνουν κατά την περίοδο της εκπαίδευσής τους ότι η καλύτερη στρατηγική για να πάρουν επιβράβευση είναι η κολακεία, δημιουργώντας έτσι ένα φαύλο κύκλο.

Ουσιαστικά, η Τ.Ν. εκπαιδεύεται να αναζητάει την επιβεβαίωση και όχι την αλήθεια. Επιπλέον, όταν οι χρήστες αμφισβητούν τα αποτελέσματα ενός μοντέλου, συνήθως το μοντέλο κάνει πράγματι λάθος. Κατά συνέπεια, τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα προτιμούν την «τεμπέλικη» στρατηγική, να αλλάζουν την απάντησή τους κάθε φορά που ο χρήστης τα πιέζει, θεωρώντας ότι η συμμόρφωση είναι η πιο ασφαλής οδός προς την επιτυχία.

Τον Απρίλιο του 2025, η OpenAI κυκλοφόρησε μια νέα ενημέρωση του μοντέλου GPT-4, την οποία όμως αναγκάστηκε να αποσύρει αστραπιαία μετά τις έντονες αντιδράσεις χρηστών που διαμαρτυρήθηκαν για τη δουλοπρέπεια του μοντέλου. Σε μία περίπτωση, το chatbot χαρακτήρισε μια παράλογη επιχειρηματική ιδέα «ιδιοφυή», ενώ σε άλλες περιπτώσεις έφτασε στο σημείο να επικροτεί χρήστες που δήλωναν ότι σταμάτησαν τη φαρμακευτική τους αγωγή.

Το πρόβλημα, σύμφωνα με την εταιρεία, ήταν ότι η εκπαίδευση του μοντέλου εστιάσθηκε υπερβολικά στη βραχυπρόθεσμη ικανοποίηση των χρηστών και όχι στην εξέλιξη των συζητήσεων σε βάθος χρόνου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι απαντήσεις του GPT-4o να γίνουν «υπερβολικά υποστηρικτικές, αλλά ανειλικρινείς». Ο CEO της OpenAI, Σαμ Aλτμαν, παραδέχθηκε στο X ότι «γλείφει υπερβολικά» («It glazes too much») και δεσμεύθηκε ότι θα το διορθώσει.

Ωστόσο, φαίνεται ότι στην πράξη δεν άλλαξαν πολλά. Τα 11 μοντέλα που δοκιμάστηκαν από τους ερευνητές του Στάνφορντ εμφάνισαν στα πειράματα το ίδιο μοτίβο: επιβεβαίωναν με συνέπεια τους χρήστες, ό,τι κι αν τους λεγόταν. Οι χρήστες από την πλευρά τους εμφανίζονταν στις αλληλεπιδράσεις τους όλο και πιο απρόθυμοι να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους. Η δουλοπρέπεια τους έκανε να επιστρέφουν στα μοντέλα πιο συχνά. Σύμφωνα με την Τσενγκ, οι χρήστες παρουσίασαν δείγματα εξάρτησης, έγιναν πιο εγωκεντρικοί και πιο αδιάφοροι για την προοπτική των άλλων.

«Ένα ενδεικτικό παράδειγμα που μου αρέσει να χρησιμοποιώ», είπε μιλώντας σε στενό κύκλο δημοσιογράφων, «είναι αυτό ενός ατόμου το οποίο θέτει την εξής ερώτηση στο φόρουμ: “Ζω με μια κοπέλα εδώ και δύο χρόνια και της λέω ότι είμαι άνεργος, κάνω λάθος;”. Ενώ όλοι οι άνθρωποι του λένε “ναι, αυτό δεν είναι σωστό να το κάνεις στη σχέση σου”, η Τ.Ν. του δίνει μια πομπώδη απάντηση εξηγώντας γιατί είναι αποδεκτό αυτό».

Θ΄ ανέβεις πρώτα τον Γολγοθά...

 

Σε μια σκοτεινή διαδρομή, χρειάζομαι έστω μια ατίθαση ηλιαχτίδα να φωτίζει τα βήματα μου. Ενθαρρύνω τον εαυτό μου να βαδίσει χωρίς φόβους και ανασφάλειες στις κατηφοριές, ενώ τις ανηφόρες πλέον τις αντιμετωπίζω σαν μεγάλα στασίδια που μου ζητούν να ξαποστάσω, μα εγώ βιάζομαι, θέλω να βρω εκείνο το ισάδιν που ούτε λίθο δεν άφησε να το σκεπάσει. 

Αναζητώ συχνά την επικοινωνία και την παρέα την ανέμελη, εκείνη που μπορώ να ξεστομίσω κάθε μπαρούφα, κάθε σκέψη μου μετασχηματισμένη σε λέξεις, χωρίς να πρέπει να απολογηθώ. Άλλωστε τη δική μου κάθαρση την κάνω απογυμνωμένη. Πετάω κάθε φτιασίδι, ειδικά αυτά που κρύβονται πίσω από φιλοφρονήσεις και απελευθερωμένη κοιτάζω τη ψυχή μου. Ένα συνονθύλευμα συναισθημάτων αντικρίζω, φανερά επηρεασμένο από τις εικόνες που κουβαλάω από τις διαδρομές της ζωής μου. Μη με ρωτήσεις αν είναι όμορφες ή άσχημες, γιατί πίσω από κάθε άσχημη κρύβεται μια άλλη πιο όμορφη, περισσότερο ορατή και σίγουρα διδακτική προς εμένα. Είναι όπως η Ανάσταση! 

Οι στιγμές μόνη μου, επάνω στον Σταυρό είναι ιερές, ανέγγιχτες!!! Αγαπώ, Συγχωρώ, Μονιάζω με το μέσα μου! Η δύναμη μου είναι μεγαλύτερη από όσο νόμιζα… Αντέχω και Μπορώ! Θέλω να γευτώ την ουσία! Προσδοκώ Ανάσταση ψυχής, μυαλού και σώματος!!!

Μια φωνή μέσα μου λέει: "Εδώ, σ’ αυτή τη ζωή μην το βάλεις κάτω!".

Ελένη Βασιλοπούλου

Δημοσιογράφος εφημ. ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ

11.4.26

Πώς θα καταλάβουν τα παιδιά την Ανάσταση Του Χριστού; Ο π. Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος απαντά

 

Ο Χριστιανισμός και ο Πολιτισμός κινούνται στην ίδια γραμμή. Βασικές αξίες διδάσκονται στον παιδικό σταθμό, όπου σήμερα, στην μεγαλύτερη εορτή της Χριστιανοσύνης, θεωρώ ότι πρέπει να μιλήσετε στα παιδιά σας! Αν δεν ξέρετε τον τρόπο, θα μας βοηθήσει ο λόγος του πατρός Κωνσταντίνου Αθανασόπουλου, όπου εκτός από ιερατικός, είναι πάνω απ’ όλα ανθρώπινος και κατανοητός.

Πελοπόννησος / Της ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

Μεγάλο Σάββατο! Σήμερα, οι ορθόδοξοι χριστιανοί δεν κοιτάζουν ψηλά, αλλά δίπλα τους, καθώς το θαύμα βρίσκεται ανάμεσά μας!

Είναι ημέρα τιμής, ημέρα ελπίδας, ημέρα φωτός που πλημμυρίζει τις καθαρές ψυχές.

Τα σπιτικά γιορτάζουν. Οι εκκλησιές χτυπούν τις καμπάνες χαρμόσυνα. «Χριστός Ανέστη» λέμε στα παιδιά μας, κι εκείνα απαντούν, «Αληθώς Ανέστη»/. Έχουν διδαχθεί από μικρή ηλικία, τι σημαίνει, η κάθε ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας, η Ανάσταση Του Χριστού και η ημέρα της Λαμπρής, όπου τα σπίτια γεμίζουν με αγαπημένα πρόσωπα.

Έχω τη χαρά και την τιμή, να γνωρίζω πολλά χρόνια τον π. Κωνσταντίνο Αθανασόπουλο, εφημέριο του Ι. Ναού του Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδας Πατρών. Το έργο του θεάρεστο! Ένας σύγχρονος ιερέας που αγαπά τα παιδιά και βρίσκεται δίπλα στους συνανθρώπους μας.

Η πρώτη μας συνάντηση έγινε πριν χρόνια, όταν δημιουργήθηκε ο παιδικός σταθμός της ενορίας του. Εκεί, εκπαιδεύονται με αγάπη και σεβασμό, δεκάδες παιδιά κάθε χρόνο. Ακολουθούν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας και έχουν την ευκαιρία να κατανοήσουν τις Άγιες Ημέρες του Χριστιανισμού, όπως είναι σήμερα η Ανάσταση Του Χριστού!

Αξίζει να αναφερθώ και στην πρωτοβουλία του πατρός Κωνσταντίνου, για τη δημιουργία της φημισμένης χορωδίας «BelCantes Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδας», που ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία τον Σεπτέμβριο του 2016.

Ο Χριστιανισμός και ο Πολιτισμός κινούνται στην ίδια γραμμή. Βασικές αξίες διδάσκονται στον παιδικό σταθμό, όπου σήμερα, στην μεγαλύτερη εορτή της Χριστιανοσύνης, θεωρώ ότι πρέπει να μιλήσετε στα παιδιά σας! Αν δεν ξέρετε τον τρόπο, θα μας βοηθήσει ο λόγος του πατρός Κωνσταντίνου Αθανασόπουλου, όπου εκτός από ιερατικός, είναι πάνω απ’ όλα ανθρώπινος και κατανοητός.

- Χριστός Ανέστη! Πώς εξηγούμε στα μικρά παιδιά, την Ανάσταση Του Χριστού;

Η χαρά της Αναστάσεως είναι τόσο μεγάλη, που πολλές φορές δυσκολευόμαστε να τη μεταφέρουμε απλά, ιδίως στα παιδιά. Κι όμως, τα παιδιά έχουν μια καρδιά που καταλαβαίνει βαθύτερα απ’ ό,τι νομίζουμε, αρκεί να τους μιλήσουμε με αλήθεια και απλότητα.

Για να μιλήσουμε σε ένα μικρό παιδί για την Ανάσταση του Χριστού, δε χρειάζονται δύσκολες έννοιες. Μπορούμε να ξεκινήσουμε από κάτι που γνωρίζει: ότι ο Χριστός αγαπάει όλους τους ανθρώπους και ήρθε στη γη για να μας σώσει. Να του πούμε πως κάποιοι άνθρωποι δεν Τον κατάλαβαν και Τον σταύρωσαν, αλλά ο Χριστός δεν έμεινε στον θάνατο. Επειδή είναι ο Υιός του Θεού, νίκησε τον θάνατο και Αναστήθηκε.

Η Ανάσταση δεν είναι απλώς ένα γεγονός, αλλά μια μεγάλη νίκη, γιατί μας έδειξε ότι το κακό και ο θάνατος δεν έχουν τον τελευταίο λόγο.

Στα μικρά παιδιά, χρησιμοποιήστε εικόνες που θα μπορέσουν να καταλάβουν. Όπως, το σκοτάδι που φεύγει και έρχεται το φως ή ένα λουλούδι που «πεθαίνει» τον χειμώνα και ξαναζωντανεύει την άνοιξη. Έτσι, η Ανάσταση γίνεται κάτι ζωντανό και οικείο.

Εὐτυχῶς πού ὑπάρχει γιά ἐμᾶς καί τό ΡΙΚ…

 

Προχθές, πρώτη Ἀπριλίου, ἦταν ἡ ἐπέτειος τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος τῆς ΕΟΚΑ, τό 1955.

Ἐμεῖς, πού στό Δημοτικό σχολεῖο μάθαμε ὅτι ἡ Κύπρος εἶναι ἑλληνική καί στό Γυμνάσιο τρέχαμε σέ διαδηλώσεις φωνάζοντας συνθήματα ὑπέρ τῆς ἑνώσεως καί κατά τοῦ Ἰσμέτ Ἰνονοῦ, δέν ἔχουμε ξεχάσει. Καί δέν θέλουμε νά ξεχάσουμε.

Ἐμεῖς ὑποστηρίζουμε τόν Ἐθνικό Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος στήν φανέλα του εἶχε τυπωμένο τό ἀνάγλυφο τῆς Κύπρου, ὡς ἔνδειξη συμπαραστάσεως στόν ἀγῶνα τῆς ΕΟΚΑ, σέ μιά ἐποχή πού ἡ Ἑλλάς εἶχε υἱοθετήσει, σύμπασα, τό σύνθημα «Ἕνωσις». Ἀλλά μόνον ὁ Ἐθνικός ἔβαλε τήν Κύπρο στό στῆθος!

Κάθισα, λοιπόν, στήν πολυθρόνα (ἔξω γινόταν χαμός ἀπό τήν καταιγίδα) καί ἄρχισα νά ψάχνω τά «κανάλια», βέβαιος (ὁ ἀφελής) ὅτι «κάπου θά βρῶ κάτι γιά τήν ΕΟΚΑ καί τήν Κύπρο».

Ἡ ΕΡΤ μετέδιδε ἕνα σαχλό σήριαλ, ἡ ΕΤ2 μπάσκετ, ἡ ΕΤ 3 κάποιο ἄσχετο ντοκυμανταίρ. Τά «ἰδιωτικά» εἶχαν «Σαρβάιβορ», «Μάστερ σέφ» ἤ κάποια ἑλληνικά σήριαλ, κακοφτιαγμένα καί ἀνούσια. Ἔσι, κατέφυγα στό ΡΙΚ καί… αἰσθάνθηκα Ἕλληνας!

Στό ΡΙΚ, λοιπόν, εἶδα μιά ὑπέροχη ἐκπομπή, ὑπό τόν τίτλο «Ἐλεύθερες», ἡ ὁποία ἀναφερόταν στίς γυναῖκες τῆς κυπριακῆς ἐποποιΐας! Εἶδα ἀτρόμητες γυναῖκες, οἱ ὁποῖες, μαθήτριες τότε, μετεῖχαν στήν ὀργάνωση, μετέφεραν ὅπλα, τοποθετοῦσαν βόμβες σέ ἀγγλικούς στόχους, ἔκρυβαν στά σπίτια τούς ἐπικηρυγμένους ἀγωνιστές. Εἶδα εἰκόνες μεγαλείου, μέ τούς μικρούς μαθητές νά διαδηλώνουν ἀνεμίζοντας ἑλληνικές σημαῖες, νά τούς ξυλοκοποῦν οἱ Ἄγγλοι κι ἐκεῖνοι νά τρέχουν, κρατῶντας γερά τίς σημαῖες τους καί φωνάζοντας «Ἕ-Ἕ-Ἕνωσις!». Εἶδα κορίτσια νά συλλαμβάνονται καί νά σύρονται στίς φυλακές ἀπό τούς Ἄγγλους δυνάστες, ἄκουσα ὥριμες γυναῖκες τῆς ΕΟΚΑ (σέ συνεντεύξεις τοῦ 1991) νά ἀφηγοῦνται ὅσα τρομερά ὑπέστησαν στά χέρια τῶν βασανιστῶν τους, εἶδα κάποιες ἀξιοπρεπέστατες κυρίες νά δηλώνουν μέ ὑπερηφάνεια ὅτι «ἦταν στό ἐκτελεστικό» καί μετέφεραν τά πιστόλια μέ τά ὁποῖα οἱ πατριῶτες τῆς ΕΟΚΑ τιμωροῦσαν τους ἀποικοκράτες. Εἶχα μείνει ἄφωνος, ἐμπρός στό μεγαλεῖο! 

Συγκλονείται φόβω πάσα, Λόγε, η γη...

 

Τα δήθεν "χειρουργικά" χτυπήματα σ' έναν πόλεμο δεν αφορούν αποκλειστικά σε εγκαταστάσεις ή άντρες με χακί στολές και μούσι.

Υπάρχουν και "παράπλευρες απώλειες"... πάντα... δυστυχώς...

Συγκλονείται φόβω

πάσα, Λόγε, η γη

και Φωσφόρος τας ακτίνας απέκρυψε,

του μεγίστου γη κρυβέντος σου φωτός.

(Εγκώμιο Α΄ στάσης)

ΦΩΤΟ:  EPA/ABEDIN TAHERKENAREH

Η Γαλανόλευκη στον Πειραιά

 

Ο Δήμος Πειραιά τίμησε την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, με μια συμβολική κίνηση.

Νωρίτερα από κάθε άλλη χρονιά, η θάλασσα της Πειραϊκής «ντύθηκε» στα γαλανόλευκα. υπενθυμίζοντας τους ηρωικούς αγώνες των Ελλήνων στις θάλασσες.

Στις 12:00 ακριβώς, στον Όρμο της Αφροδίτης (το γνωστό «Μπαϊκούτσι»), μέλη του Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων βούτηξαν στα νερά για να απλώσουν μια τεράστια ελληνική σημαία στην επιφάνεια της θάλασσας.

Πρόκειται για μια σημαία διαστάσεων 15 x 12 μέτρων, καλύπτοντας συνολικά 180 τετραγωνικά μέτρα, η οποία έγινε ορατή από ολόκληρη την ακτογραμμή της Πειραϊκής, προκαλώντας το ενδιαφέρον και τη συγκίνηση παρευρισκόμενων και περαστικών.

Πηγή: iefimerida.gr

Υπουργείο Παιδείας: Τι ισχύει για τις ιερές εικόνες

 

Η Ένωση Αθέων, όπως είχε κάθε δικαίωμα, κατέθεσε προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) κατά της Ελλάδας το 2020 με αίτημα την καθαίρεση των Ιερών Εικόνων από τις αίθουσες των Δικαστηρίων, επικαλούμενη την προστασία του δικαιώματος των μελών της σε δίκαιη δίκη.

Με το ίδιο αίτημα είχε προσφύγει και στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), του οποίου η Ολομέλεια (Μείζων Σύνθεση) το απέρριψε με την απόφαση 71/2019.

Η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού (ΥΠΑΙΘΑ) έστειλε το υπ’ αριθμό 18022/Θ2/13.2.2026 Υπόμνημα στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ΝΣΚ) σχετικά με την προσφυγή της Ένωσης Αθέων (επισυνάπτεται).

Το Υπόμνημα της ΓΓΘ υποστηρίζει ότι η διατήρηση των Ιερών Εικόνων στις αίθουσες των Δικαστηρίων δεν προσβάλλει το δικαίωμα οποιουδήποτε σε δίκαιη δίκη, αλλά αποτελεί μια μακρά παράδοση, ήδη από την ίδρυση του νεότερου Ελληνικού Κράτους, η οποία συνδέεται με τον πολιτισμό και την ιστορική διαμόρφωση της ταυτότητας του Ελληνισμού αλλά και του αναντικατάστατου ρόλου της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ως εκ τούτου η Πολιτεία έχει εκφράσει ρητά, όπως και το ΣτΕ, τη θέση της σχετικά με τους λόγους για τους οποίους δεν τίθεται υπό συζήτηση η ύπαρξη των Ιερών Εικόνων στις αίθουσες των Δικαστηρίων.

Σχετικά με το μάθημα της Ηθικής, το ΥΠΑΙΘΑ εφαρμόζει με απόλυτο σεβασμό και κατά γράμμα τις αποφάσεις του ΣτΕ 1749/2019 και 1750/2019.

Σύμφωνα με αυτές, το ΥΠΑΙΘΑ είναι υποχρεωμένο να εισάγει το μάθημα της Ηθικής για όσους μαθητές/τριες δεν είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Οι μαθητές/τριες που είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι παρακολουθούν υποχρεωτικά το μάθημα των Θρησκευτικών.

Σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, τα δύο μαθήματα είναι απολύτως διακριτά μεταξύ τους, δεν υποκαθιστά ούτε αντικαθιστά το ένα το άλλο και το κριτήριο παρακολούθησής τους είναι θρησκευτικό: οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι παρακολουθούν το μάθημα των Θρησκευτικών και όσοι δεν είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι παρακολουθούν το μάθημα της Ηθικής.

Παιχνίδια πολέμου

Η φωτογραφία θα μπορούσε να είναι κάλλιστα η ζωγραφιά μιας αντιπολεμικής αφίσας σαν αυτές που φτιάχνουν συχνά μαθητές ενός σχολείου σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα. 

Κάποιοι ανήλικοι βοσκοί όμως στη Συρία ζουν τον πόλεμο εδώ και καιρό όχι ως παιχνίδι...

Εδώ περιεργάζονται έναν πύραυλο που έχει καρφωθεί σ΄ ένα από τα χωράφια όπου παίζουν, εργάζονται, ζουν...

Πολύ θα ήθελα να μάθω τι σκέφτονται...

AP Photo, Baderkhan Ahmad

«Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου»: Ο εμβληματικός πίνακας του Ντελακρουά έρχεται στην Ελλάδα

Ένα από τα πιο συγκλονιστικά έργα που αποτυπώνει μοναδικά τον ηρωισμό και τη θυσία των Ελλήνων για την Ελευθερία, ο πίνακας του Ευγένιου Ντελακρουά «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου» θα ταξιδέψει στη χώρα μας από το Μουσείο Καλών Τεχνών του Μπορντώ προκειμένου να φιλοξενηθεί στο Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσολογγίου, από τις 14 Μαρτίου έως τον Νοέμβριο 2026, στο πλαίσιο δράσεων του υπουργείου Πολιτισμού για την επέτειο των 200 χρόνων από την Έξοδο του Μεσολογγίου.

Από τους γνωστότερους φιλέλληνες καλλιτέχνες, ο Γάλλος ζωγράφος φιλοτέχνησε το εμβληματικό αυτό έργο το 1826, εμπνευσμένος από τη μάχη των Ελλήνων στην τρίτη πολιορκία του Μεσολογγίου. Ο πίνακας, 208 εκ. ύψους και 147 εκ. πλάτους, απεικονίζει την Ελλάδα ως πενθούσα γυναίκα, με παραδοσιακή φορεσιά, ξεκούμπωτη στο στήθος και με τα χέρια της ανοιχτά, ως δείγμα απόγνωσης, να στέκει όρθια στα ερείπια του Μεσολογγίου κάτω από τα οποία βρίσκονται τα πτώματα των Ελλήνων αγωνιστών ενώ πίσω της ένας άνδρας που συμβολίζει τον εχθρό καρφώνει μια σημαία στο έδαφος.

Πρόκειται για μια από τις πλέον εμβληματικές καλλιτεχνικές καταγραφές της Ελληνικής Επανάστασης από την Ιερή Πόλη του πολιορκημένου Μεσολογγίου, εκεί όπου τυπώθηκε για πρώτη φορά στα ελληνικά ο Ύμνος εις την Ελευθερία, του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού.

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Για ποιο λόγο ο Τάισον Γουόρντ, ο παίκτης του Ολυμπιακού, έκλεισε τα social media του;

 

Σε μία κίνηση που κάνει τα τελευταία χρόνια με ευλάβεια, προχώρησε και φέτος ο Τάισον Γουόρντ.

Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού αποφάσισε να κλείσει τους προσωπικούς του λογαριασμούς στα social media για τις επόμενες 40 ημέρες, με τον λόγο να είναι θρησκευτικός.

Ο 28χρονος Αμερικανός είναι καθολικός, πράγμα που σημαίνει ότι από τις 18 Φεβρουαρίου έως και τις 2 Απριλίου θα ακολουθήσει την καθιερωμένη νηστεία.

Στο πλαίσιο αυτής, λοιπόν, θα απέχει από κάθε διαδικτυακή πλατφόρμα επικοινωνίας, όπως ενημέρωσε ο ίδιος μέσα από story του.

ΠΗΓΗ: sport24.gr

YouTube: Ο CEO βάζει όρια στα social media των παιδιών του

 

Ο Νιλ Μόχαν, CEO του YouTube από το 2023 και πρόσφατα ανακηρυγμένος «CEO της Χρονιάς» από το περιοδικό Time για το 2025, παραδέχεται ανοιχτά ότι ελέγχει τη χρήση ψηφιακών μέσων των παιδιών του.

Ως πατέρας τριών παιδιών εξηγεί πως στο σπίτι του ισχύουν κανόνες: πιο αυστηροί τις καθημερινές, πιο χαλαροί τα Σαββατοκύριακα.

Δεν ισχυρίζεται ότι έχει βρει την τέλεια ισορροπία. Αντίθετα, μιλά για μια συνεχή προσπάθεια, βασισμένη στη φιλοσοφία του «όλα με μέτρο». Για τον ίδιο και τη σύζυγό του, η υπερβολή  – ακόμη και σε μια πλατφόρμα που ο ίδιος διοικεί –  δεν είναι επιλογή.

Ο Μόχαν δηλώνει πως αισθάνεται «υψίστη ευθύνη» απέναντι στους νέους χρήστες. Το YouTube Kids, που κυκλοφόρησε το 2015, αποτελεί μέρος αυτής της στρατηγικής: μια πιο ελεγχόμενη εκδοχή της πλατφόρμας, σχεδιασμένη για παιδιά. Στόχος του, όπως λέει, είναι να δώσει στους γονείς εργαλεία ώστε να προσαρμόζουν τη χρήση σύμφωνα με τις αξίες και τις ανάγκες κάθε οικογένειας.

ΠΗΓΗ: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

Κ. Στούπας: «Σελφάροντας» το θάνατό μας

 

Η είδηση ότι ο Σκλαβενίτης αγόρασε το πρώην εργοστάσιο της ΠΙΤΣΟΣ στον Ρέντη για να παράγει έως και 250.000 μερίδες φαγητό την ημέρα δεν είναι απλώς μια επιχειρηματική κίνηση. Είναι μια καταγραφή μιας μεγάλης κοινωνικής μετάλλαξης. Και το –υποτίθεται υπερβολικό– σύνθημα «η ελληνική οικογένεια δεν θα μαγειρέψει ποτέ πια» δεν είναι αστείο· είναι περιγραφή κατάστασης.

Για δεκαετίες, τα σούπερ μάρκετ πουλούσαν πρώτες ύλες. Η κουζίνα του σπιτιού παρήγαγε αξία: χρόνο, φροντίδα, παράδοση, ενοχές. Σήμερα, το μοντέλο μετατοπίζεται. Το φαγητό μετατρέπεται από διαδικασία σε προϊόν και από προϊόν σε υπηρεσία. Food as a Service. Όπως ακριβώς συνέβη με την ενέργεια, τις μεταφορές, την ψυχαγωγία - και, γιατί όχι, με τις ανθρώπινες σχέσεις.

Η κίνηση Σκλαβενίτη πατάει σε στέρεο έδαφος. Διπλο - εργαζόμενα και μονοπυρηνικά νοικοκυριά, λιγότερα παιδιά, λιγότερος χρόνος, ακριβή ενέργεια. Το σπιτικό μαγείρεμα δεν είναι πια αυτονόητα φθηνότερο· είναι απλώς πιο κουραστικό. Και συχνά λιγότερο αποδοτικό από μια βιομηχανική κατσαρόλα που δουλεύει 24/7.

Είναι θέμα χρόνου να ακολουθήσουν και άλλες παρόμοιες κινήσεις. Θέμα χρόνου μοιάζει και τα καινούργια διαμερίσματα να πωλούνται χωρίς κουζίνα - όπως ακριβώς πουλιούνται σήμερα χωρίς αποθήκη, χωρίς πάρκινγκ και χωρίς αυταπάτες. Άλλωστε, γιατί να πιάνει χώρο κάτι που χρησιμοποιείται όλο και λιγότερο;

Ήδη τα μικρά διαμερίσματα για ένα άτομο έχουν υψηλότερες τιμές από εκείνα που κάποτε προορίζονταν για πολυμελείς οικογένειες. Η αγορά ξέρει. Και η αγορά δεν νοσταλγεί.

Αποχαιρέτα την οικογένεια που ήξερες.

Ντροπιαστική κίνηση της UEFA: Κατέβασε πανό με τον Κύπριο αγωνιστή Παλληκαρίδη που η Πάφος έχει στο σήμα της

 

Συντάκτης: Παντελής Λαμψιώτης/Sportime

Μια στιγμή ντροπής που δεν είναι η πρώτη και δυστυχώς δεν θα είναι και η… τελευταία, επιφύλαξε η UEFA για τους Κύπριους φιλάθλους της Πάφου που έφτασαν στο «Στάμφορντ Μπριτζ» της Αγγλίας προκειμένου να δουν τον αγώνα Champions League της ομάδας τους με την Τσέλσι.

Όπως είναι γνωστό στους περισσότερους το – βαρύ σαν ιστορία – σήμα της Πάφου δείχνει τον Κύπριο αγωνιστή, Ευαγόρα Παλληκαρίδη, ο οποίος σε ηλικία μόλις 18 ετών απαγχονίστηκε από τους κατακτητές Άγγλους, με τη βασίλισσα Ελισάβετ να αρνείται να του απονείμει χάρη που θα του έσωνε τη ζωή.

Στον αγώνα με την Τσέλσι, οι φίλαθλοι της Πάφου ανέβασαν ένα πανό όπου απεικονιζόταν ο εθνικός τους ήρωας, Παλλικαρίδης, δηλαδή στην ουσία ύψωσαν τη φωτογραφία εκείνου που απεικονίζεται στο λογότυπο της ομάδας τους. Οι Άγγλοι γνωρίζοντας καλά τις κηλίδες της «ματωμένης» ιστορίας τους, θεώρησαν «προσβλητικό» το πανό και οι άνθρωποι του γηπέδου απαίτησαν να κατέβει, με εντολή της πρόθυμης… UEFA!

Οι Κύπριοι απάντησαν ότι απλά ύψωσαν το σήμα της Πάφου, αλλά οι εντεταλμένοι της UEFA δεν σήκωναν κουβέντα, κι έτσι το πανό κατέβηκε. Πρόκειται για μια εξοργιστική συμπεριφορά εκ μέρους της UEFA, τη στιγμή που ο ίδιος οργανισμός έχει επιτρέψει να υψώνονται σε γήπεδα σημαίες του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους ή ανθελληνικά συνθήματα για την «Τσαμουριά» των Αλβανών χωρίς να πράξει το παραμικρό.

Ενδεικτικό της επιλεκτικής «ευαισθησίας» της UEFA είναι ότι την ίδια ακριβώς μέρα που οι Άγγλοι της Τσέλσι… θίχτηκαν από τον δολοφονημένο Παλληκαρίδη, στην Κωνσταντινούπολη όπου διεξαγόταν ο αγώνας Γαλατασαράι – Ατλέτικο Μαδρίτης, υπήρχε φάτσα – κάρτα πίσω από τη μια εστία, μια μεγάλη σημαία του ψευδοκράτους.

Την UEFA όμως την ενοχλούν οι δολοφονημένοι Κύπριοι και όχι οι φονιάδες των Κυπρίων, Τούρκοι και Άγγλοι. Σχεδόν 70 χρόνια μετά τον απαγχονισμό του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, φαίνεται ότι κάποιοι εξακολουθούν να κρύβουν τη μνήμη των «φυλακισμένων μνημάτων» των Κυπρίων ηρώων, γιατί η άγνοια συγχωρεί και τα πιο στυγνά εγκλήματα – ενώ η ιστορία δεν συγχωρεί απολύτως τίποτα.

Όταν η Τουρκία θεωρείται η 41η πιο επικίνδυνη χώρα για τους Χριστιανούς

 

Η ετήσια έκθεση World Watch List της οργάνωσης Open Doors καταγράφει σήμερα πάνω από 388 εκατομμύρια Χριστιανούς που υφίστανται υψηλά επίπεδα δίωξης και διάκρισης ανά τον κόσμο. Δεν πρόκειται για στατιστική άσκηση. Πρόκειται για καμένες εκκλησίες, επιθέσεις σε πιστούς, απαγορεύσεις λατρείας, εξευτελισμούς και καθημερινό φόβο. Μέσα σε αυτό το σκοτεινό παγκόσμιο τοπίο, ένα στοιχείο αφορά άμεσα την Ελλάδα: η Τουρκία βρίσκεται στην 41η θέση των χειρότερων χωρών στον κόσμο για τους Χριστιανούς.

Σύμφωνα με την έκθεση, στην Τουρκία «το να είσαι Τούρκος σημαίνει να είσαι Μουσουλμάνος». Η ταύτιση εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας είναι τόσο απόλυτη ώστε η εγκατάλειψη του Ισλάμ θεωρείται προδοσία απέναντι στην οικογένεια και στο έθνος. Όσοι Τούρκοι πολίτες –και ανάμεσά τους και Ορθόδοξοι– επιλέγουν τον Χριστιανισμό, συχνά αναγκάζονται να κρύβουν την πίστη τους πίσω από κλειστές πόρτες, ζώντας υπό την απειλή βίας, κοινωνικού αποκλεισμού και απώλειας εργασίας. Ταυτόχρονα ο κρατικός έλεγχος στην έκφραση και στις θρησκευτικές δραστηριότητες εντείνεται, περιορίζοντας όλο και περισσότερο τον χώρο της Εκκλησίας.

Δεν μιλάμε μόνο για μειονότητες ιστορικά συνδεδεμένες με τον Ελληνισμό, όπως οι Ρωμιοί της Πόλης και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που εδώ και δεκαετίες πιέζονται θεσμικά και κοινωνικά. Μιλάμε και για νέους Χριστιανούς, συχνά πρώην Μουσουλμάνους, που αντιμετωπίζουν την επιλογή πίστης ως υπαρξιακό ρίσκο. Το αποτέλεσμα είναι η αριθμητική και ουσιαστική εξαφάνιση του Χριστιανισμού από μια χώρα όπου πριν από έναν αιώνα ακμαία ελληνικά και αρμενικά ποίμνια στήριζαν δεκάδες μητροπόλεις, σχολές και κοινότητες.

Η Τουρκία δεν είναι μοναδική περίπτωση. Στην Αίγυπτο, περίπου δέκα εκατομμύρια Κόπτες Ορθόδοξοι ζουν υπό συνεχή πίεση, κατηγορούμενοι εύκολα για «βλασφημία», με χωριά όπου οι εκκλησίες δεν μπορούν να χτιστούν ή να επισκευαστούν χωρίς δυσανάλογα εμπόδια. Στη Συρία, όπου η Ορθοδοξία προηγείται του Ισλάμ κατά αιώνες, οι πόλεμοι και η άνοδος εξτρεμιστικών ισλαμιστικών ομάδων έχουν αδειάσει ολόκληρες χριστιανικές συνοικίες. Σε πολλές περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου, η παρουσία των Ορθοδόξων κινδυνεύει να μετατραπεί από ζωντανή πραγματικότητα σε ανάμνηση.

Νίκος Οικονομόπουλος: Αγαπώ πολύ τον Χριστό...

 

...«Είμαι παραδομένος στον Χριστό. Δεν με ενδιαφέρει τίποτα άλλο, παρά να κερδίσω την αιώνια ζωή. Θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Θέλω να βοηθήσω όσο μπορώ ανθρώπους που έχουν προβλήματα, αλλά να γίνω καλύτερος άνθρωπος για να μπορέσω να πάω εκεί που θέλω. Δεν ξέρω αν το αξίζω, αλλά θέλω να πάω. Πιστεύω σε αυτό, ξέρω ότι υπάρχει μέσα μου, όπως το ξέρουν πάρα πολλοί άνθρωποι που δεν μπορούν να μιλήσουν δημόσια. Αγαπώ πολύ τον Χριστό, το λέω συνέχεια, είναι τρόπος ζωής για εμένα. Ποτέ δεν προσπάθησα να πείσω κάποιον ότι πρέπει να πιστέψει στο Χριστό γιατί… Δεν υπάρχει γιατί, αυτό θα το νιώσεις μόνος σου, εγώ το νιώθω και θέλω να το μεταδώσω. Ποτέ μην χάσεις την πίστη σου. Δεν με ενδιαφέρει να με κρίνουν, το έχω πει τόσες φορές. Βρίστε όσο θέλετε, δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Είναι το μοναδικό πράγμα που τρελαίνομαι όταν μιλάω, έχω ένταση, θέλω να μοιραστώ την αγάπη μου. Αγαπάω τον Χριστό»...

Απόσπασμα από συνέντευξη του τραγουδιστή 

Ν. Οικονομόπουλου στο "Πρωινό", 1.12.25

19.000 υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας στο δεκάμηνο του 2025

 

... Στο δεκάμηνο του 2025, οι συνάδελφοί μας (σ.σ αστυνομικοί) σε όλη την επικράτεια χειρίστηκαν πάνω από 19.000 υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας, με 47 συλλήψεις ημερησίως κατά μέσο όρο.

Πίσω όμως από κάθε αριθμό, υπάρχει μια ιστορία, υπάρχει ανθρώπινος πόνος. Μια γυναίκα που χρειάστηκε βοήθεια. Ένα παιδί που έζησε τη βία. Ένας αστυνομικός που ανταποκρίθηκε. Και σε αυτό το τελευταίο θέλω να σταθώ: είστε εσείς, τα στελέχη μας που βρίσκεστε στην πρώτη γραμμή, που με αποφασιστικότητα και ευαισθησία ανταποκρίνεστε σε μια από τις πιο σύνθετες, ευαίσθητες και ανθρώπινες αποστολές που έχει να επιτελέσει η Αστυνομία μας.

Η μάχη κατά της βίας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι διαρκής αγώνας και κάθε βήμα που κάνουμε, κάθε γυναίκα που σώζεται, κάθε παιδί που προστατεύεται, είναι μια μάχη που αξίζει να δώσουμε. Και το τελικό αποτέλεσμα είναι μία νίκη που αξίζει...

Αντιστράτηγος Δημήτριος Μάλλιος, αρχηγός της ΕΛΑΣ, στο μήνυμά του για την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.

Παναγιώτης Καραΐσκος: Ο αθλητής που πριν νικήσει 25.000 δρομείς στον Μαραθώνιο της Αθήνας, είχε νικήσει την ηρωίνη

 

Ο Παναγιώτης Καραΐσκος, ο μεγάλος φετινός νικητής του Μαραθωνίου, ποτέ δεν έκρυψε το παρελθόν του. 

Σε μια ζωή που πέρασε από διάφορα περίεργα μονοπάτια, πριν ο ίδιος κατασταλλάξει αρχικά στην προσπάθεια για απεξάρτηση από την ηρωίνη και τα μικρά καθημερινά βήματα, για να φτάσει μέχρι τα άλματα και τις μεγάλες νίκες (δύο πλέον) στο πιο σημαντικό δρομικό γεγονός στον κόσμο...

Από τα κατηχητικά έπεσε στα σκληρά ναρκωτικά και σήμερα ανέβηκε το πρώτο σκαλί του βάθρου.  

«Ήμουν ένα παιδί που είχα μεγαλώσει στο κατηχητικό, έπαιζα ποδόσφαιρο και ήμουν σε καλό επίπεδο στο τζούντο. Τα παράτησα όλα. Ξεκίνησα με χασίς, άρχισα φυσικά το κάπνισμα. Στην παρέα μου έκαναν χρήση ναρκωτικών. Σταδιακά ξεκίνησε η κατηφόρα...», θα πει ο Παναγιώτης...

Αυτός είναι ο νικητής του 40ου Μαραθωνίου. Στα 35 του χρόνια ο Παναγιώτης Καραΐσκος είναι ένα παράδειγμα για όλους μας, για την Ελλάδα και το παγκόσμιο δρομικό κίνημα. Είναι η δύναμη της θέλησης και του καλού ενάντια στο κακό και στο λάθος. Είναι ο άνθρωπος που όλοι θα θέλαμε να ακολουθήσουμε και κυρίως να μιμηθούμε στα δύσκολα και στα μεγάλα μας λάθη. 

Διαβάστε όλο το αφιέρωμα από το ΕΘΝΟΣ εδώ