Ακολουθία Γ´ Στάσης των Χαιρετισμών της Θεοτόκου

Από τον Προσκυνηματικό Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας, η Ακολουθία της Γ´ Στάσεως των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου, χοροστατούντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου. 

Ψάλλουν 1000 μαθητές και μαθήτριες όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης από σχολεία της Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού και πολιτιστικού προγράμματος με θέμα: «Ακάθιστος Ύμνος – Το Κοντάκιο και ο Κανόνας», το οποίο πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας και απευθύνεται στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

1400 Χρόνια Ακάθιστος Ύμνος: Το αιώνιο "Χαίρε" - κ. Μάριος Δομουχτσής #xfd

 

Γιατί ο Ακάθιστος Ύμνος συγκλονίζει ακόμα και σήμερα;

Τι έχει να πει ένα κείμενο του 7ου αιώνα στον άνθρωπο του 21ου αιώνα;

Πέρασαν 14 αιώνες από εκείνη τη νύχτα που η Κωνσταντινούπολη στάθηκε όρθια χάρη στην "Υπέρμαχο Στρατηγό". Κι όμως, 1400 χρόνια μετά, ο Ακάθιστος Ύμνος δεν είναι απλώς μια ιστορική ανάμνηση, αλλά μια ζωντανή προσευχή που δονεί τις καρδιές των πιστών.

Σε αυτή την ομιλία, ο Θεολόγος και Συγγραφέας κ. Μάριος Δομουχτσής μας ταξιδεύει πίσω στο Βυζάντιο, αναλύει το ιστορικό υπόβαθρο και τα μηνύματα του Ακαθίστου Ύμνου και εξηγεί γιατί παραμένει το πιο δυνατό πνευματικό "όπλο" στις δυσκολίες της εποχής μας.

Μια ομιλία για την ιστορία που έγινε προσευχή και την προσευχή που έγραψε ιστορία.

Ακολουθία των Χαιρετισμών

 

Η ακολουθία των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο

θα τελείται στο παρεκκλήσιο της Χριστιανικής Εστίας Πατρών

κάθε Παρασκευή της Μ. Τεσσαρακοστής

στις 9.00 μ.μ.

Παναγία η Γοργοϋπήκοος

 

Όπως αναφέρει στο Συναξάρι ο όσιος Νικόδημος, στη Μονή του Δοχειαρίου, στο δεξί μέρος της Τραπέζης του Μοναστηρίου, βρισκόταν μια παλαιά εικόνα της Παναγίας. Οι πατέρες της Μονής αναφέρουν ότι είχε αγιογραφηθεί από την εποχή του κτήτορος της Μονής Νεοφύτου, τον 11ο αιώνα.

Το έτος 1646, που ήταν ένα έτος πολύ δύσκολο για την Ιερά Μονή, διότι δεν είχε τα απαραίτητα χρήματα για να πληρώσει τους καθορισμένους φόρους στους Τούρκους κατακτητές, ο τραπεζάριος του Μοναστηριού, περνούσε μπροστά από αυτήν την εικόνα συνεχώς, ακόμα και τη νύχτα βαστάζοντας στα χέρια του αναμμένα δαδιά.

Μια βραδιά, εκείνο το έτος, λοιπόν, καθώς περνούσε και πάλι μπροστά από την εικόνα της Θεοτόκου, ακούει φωνή να βγαίνει από την εικόνα και να του λέει:

“Μην περνάς από εκεί και μαυρίζεις τον τόπο με καπνό”. Ό μοναχός νομίζοντας ότι κάποιος άνθρωπος φώναξε, καταφρόνησε τη φωνή και δεν έδωσε σημασία.

Μετά από λίγες ημέρες, κι ενώ εκείνος συνέχιζε να περνάει μπροστά από την εικόνα με αναμμένα τα δαδιά, ακούει και πάλι τη φωνή να του λέει: ‘”Ώ Μοναχέ αμόναχε, έως πότε θα συνεχίσεις να καπνίζεις τη μορφή μου και να με μαυρίζεις ατιμώντας με;”. Και συγχρόνως με τη φωνή έχασε ο ταλαίπωρος το φως του κι έμεινε τυφλός.

“Ετσι καταλαβαίνοντας το σφάλμα του, ότι δηλαδή καταφρόνησε την πρώτη φωνή και δεν υπάκουσε, κατασκεύασε ένα στασίδι μπροστά στην εικόνα της Παναγίας και την παρακαλούσε συνεχώς να του συγχωρέσει αυτό το εξ’ απροσεξίας αμάρτημα και να του χαρίσει το φως του, ώστε βλέποντας την Αγία Εικόνα της να την δοξάζει και να την ευχαριστεί πάντοτε.

Και η Παναγία μας, εισάκουσε την προσευχή του και του είπε: “Ιδού, από σήμερα σου χαρίζω το φως και πρόσεξε στο εξής να μην περάσεις με αναμμένα δαδιά, γιατί εγώ είμαι η Κυρία της Μονής αυτής και γοργά υπακούω σ’ εκείνους που με επικαλούνται και τους χαρίζω τα προς σωτηρία αιτήματά τους, διότι καλούμαι Γοργοεπήκοος”.

Από τότε η Αγία αυτή εικόνα ονομάζεται Γοργοεπήκοος, γιατί πραγματικά με τα θαυμαστά έργα της συνεχώς αποδεικνύει ότι γρήγορα υπακούει σ’ εκείνους που προστρέχουν σ’ αυτήν με ευλάβεια και πίστη.

Γιατί γεννήθηκε η Παναγία μας από γυναίκα στείρα; - ΓΕΧΑ Αιγίου

 

 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

 

Παιδιά μου εὐλογημένα,

Σήμερα ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ ἀγάλλονται καί, ὡδαῖς πνευματικαῖς, μακαρίζουν  τήν ἀειμακάριστον  καί παναμώμητον Μητέρα τοῦ Ἐμμανουήλ.

Ὁ Ἱερός Ὑμνογράφος, ἐν χαρᾷ, μᾶς περιγράφει τό πανευφρόσυνον αὐτό κλῖμα, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ἀγάλλονται γηγενεῖς, ἐπὶ τῇ θείᾳ Σου δόξῃ κοσμούμενοι· προσπίπτουσι βασιλεῖς, σὺν Ἀρχαγγέλοις Ἀγγέλοις καὶ μέλπουσι· Κεχαριτωμένη χαῖρε, μετὰ Σοῦ ὁ Κύριος, ὁ παρέχων τῷ κόσμῳ, διὰ Σοῦ τὸ μέγα ἔλεος».

Ἑορτάζοντες σήμερα πανευφροσύνως τήν Παναγία Κοίμησή Της καί τήν εἰς οὐρανούς Μετάστασή Της, προσπίπτομε ἐνώπιον τῆς Παναγίας μορφῆς Της κατασπαζόμενοι τά πανάχραντα χέρια Της, πάνω στά ὁποῖα βαστάζει, Τόν τά πάντα βαστάζοντα Κύριον καί Τήν παρακαλοῦμε νά μεταφέρῃ πρός τόν Υἱόν καί Θεόν Της καί Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, τά αἰτήματά μας, ὣστε νά ἐκπληρώσῃ τούς βαθυτάτους πόθους καί τίς ἐπιθυμίες τῆς καρδιᾶς μας.

Ὃσοι βρίσκονται στοῦ πόνου καί τῆς ἀρρώστιας τό κρεββάτι, δέονται γιά τήν θεραπεία τους.

Οἱ βασανιζόμενοι ἀπό τά κύματα τῆς ζωῆς, παρακαλοῦν γιά εὒδιο καί σωτήριο λιμάνι.

Οἱ γονεῖς ἱκετεύουν γιά τά παιδιά τους, πού ζοῦν σέ μιά δύσκολη, ἀλλά καί ἐπικίνδυνη κοινωνία.

Ὃσοι γεύονται τῶν θλίψεων τό πικρό ποτήρι, παρακαλοῦν γιά τήν παρηγοριά τους.

Οἱ ἁμαρτωλοί, καθικετεύουν γιά τήν συγχώρηση καί τόν δρόμο τῆς σωτηρίας τους.

Ὁ καθένας πρός τήν Παναγία μορφή Της ἐνατενίζει, εὐχόμενος γιά ὃ,τι τόν ἀπασχολεῖ καί τόν προβληματίζει προσωπικά καί οἰκογενειακά.

Την Κυριακή 10 Αυγούστου τα Εγκώμια προς την Υπεραγία Θεοτόκο

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τήν Κυριακή 10 Αὐγούστου 2025 καί ὥρα 7:00 τό ἀπόγευμα στήν Ἱερά Μονή Παναγίας Γηροκομητίσσης Πατρῶν, θά ψαλοῦν τά Ἐγκώμια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.

Τά Ἐγκώμια τῆς Παναγίας ψάλλονται κάθε χρόνο στήν ὡς ἄνω Ἱερά Μονή, τήν Κυριακή πρό τῆς Ἑορτῆς τῆ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καί εἶναι ποίημα τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Πατρῶν Διονυσίου, ἀπό τό ἔτος 1541 .

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Τι μάνα έχουμε!

 

ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ – Οι Ακολουθίες της εορτής (Κείμενο και απόδοση στη Νεοελληνική)

 

Οι ακολουθίες του Εσπερινού και του Όρθρου της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Περιλαμβάνονται:

- Ολόκληρες οι ακολουθίες, χωρίς περικοπές.

- Το πρωτότυπο κείμενο και, αντι­­κριστά, η απόδοσή του στη Νεοελληνική.

- Κατατοπιστική εισαγωγή για το νόημα της εορτής.

Συγγραφέας: ΔΟΜΟΥΧΤΣΗΣ ΜΑΡΙΟΣ

Εκδόσεις: ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ “Ο ΣΩΤΗΡ”

Σελίδες: 224

Κωδικός: 01-621

π. Ανδρέας Αγαθοκλέους: Η χαρά των Χαιρετισμών

 

Τον πένθιμο χαρακτήρα της Μ. Σαρακοστής, αναμφίβολα σπάζει η ακολουθία των Χαιρετισμών. Αυτά τα «Χαίρε» που απευθύνουμε στη «Θεοτόκο και Μητέρα του Φωτός», ως ευγνωμοσύνη για τη μεγάλη ευεργεσία της, επιστρέφουν σε μας από την ίδια, απαντώντας – με τρόπο μυστικό – στο χαιρετισμό μας.

Φαίνεται πως κάτι το ιδιαίτερο, αλλά και αναγκαίο για την πορεία της ζωής μας, συμβαίνει, ώστε να γεμίζουν οι ναοί από πιστούς κάθε Παρασκευή βράδυ της Σαρακοστής.

Είναι, βέβαια, η τιμή προς το πρόσωπο Εκείνης που έγινε η γέφυρα που έφερε το Θεό ανάμεσά μας, αλλά και η δική μας γέφυρα που ανέβασε «τους εκ γης προς ουρανόν». Μια σχέση προσωπική, μ’ ευγνωμοσύνη και φιλότιμο, για την παρουσία Της στα προβλήματα της καθημερινότητάς μας και στα δύσκολα της ζωής. Αυτό το «Παναγία μου!», που από μικροί μάθαμε να λέμε στα ξαφνικά κι επικίνδυνα, είναι η κραυγή του παιδιού προς τη Μάνα.

Όμως και οι Χαιρετισμοί, που λέγονται στην Παναγία, κρύβουν το μυστικό της χαράς, της αναγκαίας για μας χαράς, για να επιβιώσουμε. Είναι η άλλη χαρά που δεν σχετίζεται με επιτυχίες του κόσμου τούτου ούτε με απουσία δυσκολιών. Είναι η «χαρά διά του σταυρού», που πηγάζει από την ταπείνωση και την αποδοχή των γεγονότων που δεν αλλάζουν.

Η κάθε εποχή έχει τον πόνο και την ομορφιά της. Η δική μας έχει ευκολίες κι ανέσεις, επικοινωνίες και συγκοινωνίες που κάναν τον πλανήτη μια γειτονιά· έχει γνώσεις και πληροφορίες για όσους θέλουν να μάθουν για τον κόσμο, τους ανθρώπους, το διάστημα ακόμα. Όμως, απουσιάζει η χαρά! Αυξήθηκε η μελαγχολία, η μοναξιά, η κατάθλιψη. Πολλαπλασιάστηκαν οι ψυχικές ασθένειες, γέμισε ο κόσμος με προβληματικούς.

Πού ν’ απευθυνθείς;… Ποιον να επικαλεστείς; … Πέρα από τους όποιους ανθρώπους που μπορούν να συμπαρασταθούν και να συμπορευτούν θυσιαστικά και ειλικρινά, υπάρχει η Κυρία Θεοτόκος, η «αγνή Παρθένος Μαριάμ, των θλιβομένων η χαρά», που η αθόρυβη ζωντανή παρουσία Της γίνεται το αποκούμπι μας, η ελπίδα μας. Σ’ αυτήν, μικροί και μεγάλοι, καταφεύγουμε ως τη μόνη «μεσιτείαν» προς τον Υιόν και Θεόν Της, τη μόνη προστασία και βοηθό στις θλίψεις μας.

«Σε σένα, Μητέρα του Θεού μας,

προσπίπτουμε μ’ ευγνωμοσύνη για ό,τι με αγάπη μας προσφέρεις.

Έλα στον πόνο και στις δυσκολίες μας,

στις ατασθαλίες και στις επιπολαιότητές μας

και μεταποίησε τη λύπη σε χαρά,

την αδυναμία σε δύναμη,

την άρνηση και την αδιαφορία σε ζήλο και αγάπη προς το Χριστό.

Σκέπασέ μας από τις ύπουλες επιθέσεις του πονηρού

«τις καθ’ ημών δολίως κινούμενες»

και αξίωσε τον κόσμο σου

να γνωρίσει σε βάθος την ομορφιά

της αιώνιας Βασιλείας του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν!».

Τα Εισόδια της Θεοτόκου, παράδειγμα ουσιαστικής επικοινωνίας

 

... Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου μας διδάσκει την προσευχή ως τρόπο ζωής, γινόμενη η ίδια τύπος και διδασκαλία της προσευχής. Ο Ιωακείμ και η Άννα έχοντας ως προσωπικό τους πρόβλημα την ατεκνία αναλώθηκαν σε μια επίμονη και παρακλητική προσευχή για να μπορέσει ο Θεός να εισακούσει το αίτημά τους. Και όταν ο Θεός άκουσε την προσευχή τους, αυτοί ως ένδειξη ευχαριστίας αφιέρωσαν την τριετίζουσα κόρη τους στα άγια των αγίων.

Με την είσοδο της Παναγίας στον ναό ξεκινά και η ατέρμονη προσευχή της προς το Θεό. Εισοδεύεται στα άγια των αγίων και εκεί κατευθύνει το νου της και συγκεντρώνει όλη την ύπαρξή της στην επαφή με το Θεό. Η προσευχή της Παναγίας είναι τελείως ελεύθερη από υλικές η πνευματικές δεσμεύσεις γιατί γίνεται τρόπος ζωής, βίωμα προσωπικό της και σχέση διαπροσωπική με το Θεό. Στο ιερό που βρίσκεται δεν μιλά τόσο εκείνη προς το Θεό όσο ο Θεός προς εκείνη. Αυτή η εμπειρία της προσευχής είναι που οδηγεί τον Θεό να γίνει άνθρωπος για να σώσει τον κόσμο.

Σε μια εποχή που ο άνθρωπος αγνοεί τον σωστό τρόπο επικοινωνίας με τον πλησίον, παρουσιάζεται από την εκκλησία η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου ως απάντηση στο σύγχρονο επικοινωνιακό αδιέξοδο. Η σύγχρονη κοινωνία χαρακτηρίζεται από νοσηρές διαπροσωπικές σχέσεις. Είναι ανάγκη να ανοίξουμε το χώρο της καρδιάς μας και εκεί, στα βαθύτατα «Άγια των Αγίων» της ύπαρξής μας να ακούσουμε τα μηνύματα του Θεού. Στο βάθος της καρδιάς θα αναπτύξουμε την θεανθρώπινη συνεργασία με σκοπό τη συνάντηση του άλλου στο τέλος της πορείας. Μέσα από αυτήν την καρδιακή προσευχή με οδηγό την τριετίζουσα Θεοτόκο, θα μπορέσει ο άνθρωπος να βρει τελικά το νόημα της πραγματικής ζωής που τόσο πολύ του λείπει.

Δημήτριος Χοϊλούς, Δρ. Θεολογίας – Εκπαιδευτικός Μ.Ε.

όλο το άρθρο εδώ

15 Αυγούστου

 

Παναγία μου!

 

«Το γένος μας, είναι ιδιαίτερα δεμένο με την Παναγία. Και μόνο από τις καθημερινές εκφράσεις επίκλησης, «Παναγία μου!» «Παναγιά μου, βόηθα», φαίνεται ότι το όνομά της είναι γλυκό εντρύφημα στη γλώσσα του πιστού λαού μας. 

Ίσως δεν υπάρχει Έλληνας Χριστιανός που δεν προφέρει το όνομά της παρακλητικά και αγαπητικά τουλάχιστον μία φορά τη μέρα…»

Από το περιοδικό «Η Δράση μας»

Άλαλα τα χείλη...

 

Πρωτοφανής κοσμοσυρροή στά Ἐγκώμια τῆς Γηροκομήτισσας, στήν Πάτρα.

Μέ τήν συμμετοχή πλήθους εὐσεβοῦς Λαοῦ ἀπό τήν πόλη τῶν Πατρῶν καί ἐκτός αὐτῆς, ἐψάλησαν τά Ἐγκώμια τῆς Παναγίας, στήν Ἱερά Μονή τῆς Γηροκομητίσσης Πατρῶν.

Τά ἐγκώμια εἶναι ποίημα τοῦ Μητροπολίτου Πατρῶν Διονυσίου, ἀπό τό ἒτος 1541μ.Χ.

Διορθώθησαν ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Πᾳτρῶν Νικόδημον καί κατ’ ἒτος ψάλλονται στό Μοναστήρι τῆς Παναγίας μας στήν Πάτρα.

Στήν Ἀκολουθία ἐχοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, συγχοροστατοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου.

Συμμετεῖχαν ὁ Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἀρχιμ. Συμεών Χατζῆς, οἱ Πατέρες τῆς Μονῆς καί ἂλλοι Κληρικοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Ὁ Σεβασμιώτατος, στό κήρυγμά του ἀνέλυσε τό ἀπολυτίκιο τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου καί μίλησε γιά τό Ἀειπάρθενο, τήν Κοίμηση καί τήν εἰς Οὐρανούς μετάστασιν τῆς Θεοτόκου καί διά τάς πολλάς πρεσβείας Της πρός τόν Θεόν.

Ἐπίσης ἐξέφρασε τήν μεγάλη χαρά του γιά τήν ἀθρόα συμμετοχή τοῦ πιστοῦ Λαοῦ στήν ἱερά Ἀκολουθία, ἡ ὁποία, ὃπως ἐτόνισε, ἦτο ἡ πολυπληθέστερη τῶν τελευταίων ἐτῶν.

Ἀκόμη ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη στήν τελευταία μεγάλη πυρκαϊά, ἡ ὁποία ἒπληξε τήν περιοχή τοῦ Γηροκομειοῦ τῶν Πατρῶν καί εὐχαρίστησε τήν Παναγία γιά τήν θαυμαστή προστασία Της, ὣστε νά διασωθῇ τό Μοναστήρι καί τά Ἱδρύματα, πέριξ τῆς Μονῆς. Ἐπίσης εὐχαρίστησε τήν Πυροσβεστική, τήν Ἀστυνομία, τήν Πολιτική Προστασία, τούς Ἐθελοντές, τούς κατοίκους τῆς περιοχῆς, καί ὃλους ὃσοι συνέβαλαν στήν κατάσβεση τῆς πυρκαϊᾶς.

Τέλος, ἐκάλεσε σέ προσευχή ὃλους, ὣστε ἡ Παναγία μας νά σπεύσῃ καί στίς φλεγόμενες περιοχές τῆς Ἀττικῆς καί νά προστατεύσῃ τούς δοκιμαζομένους ἐκεῖ ἀδελφούς μας, ἀλλά καί ὃλο τον κόσμο πού ταλαιπωρεῖται ἀπό ποικίλαις ἀνάγκες καί δυσκολίες.

Προς τίνα καταφύγω;;;

 

... Στάσου, αδελφέ, συνοδοιπόρε προ της Παναγίας Μορφής της Κυρίας Θεοτόκου. Στάσου μετά σπουδής και πίστεως, με εξομολογητική και αυτοκριτική διάθεση και ενθυμήσου: 

«Πρὸς τίνα καταφύγω ἄλλην Ἁγνήν; 

ποῦ προσδράμω λοιπὸν καὶ σωθήσομαι; 

ποῦ πορευθῶ; 

ποίαν δὲ ἐφεύρω καταφυγήν; 

ποίαν θερμὴν ἀντίληψην; 

ποίαν ἐν ταῖς θλίψεσι βοηθόν; 

εἰς σὲ μόνην ἐλπίζω, 

εἰς σὲ μόνην καυχῶμαι, 

καὶ ἐπὶ σὲ θαρρῶν κατέφυγον». 

Μετά σπουδής και πίστεως, λοιπόν, 

«τῇ Θεοτόκῳ ἐκτενῶς νῦν προσδράμωμεν».

ΠΗΓΗ: dogma.gr

ΕΓΚΩΜΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΗΡΟΚΟΜΗΤΙΣΣΗΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Τήν Κυριακή 11 Αὐγούστου 2024 καί ὥρα 7:00 τό ἀπόγευμα στήν Ἱερά Μονή Παναγίας Γηροκομητίσσης Πατρῶν, θά ψαλοῦν τά Ἐγκώμια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου.

Τά Ἐγκώμια τῆς Παναγίας ψάλλονται κάθε χρόνο στήν ὡς ἄνω Ἱερά Μονή καί εἶναι ποίημα τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Πατρῶν Διονυσίου, ἀπό τό ἔτος 1541 .

 Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Η Κοίμηση της Θεοτόκου

Ο θάνατος της υπερευλογημένης Μητέρας του Θεού είναι ένας θρίαμβος, η κοίμησή της η πιο μεγάλη γιορτή.

Χαιρόμαστε οι πιστοί, διότι η Μητέρα του Θεού είναι Μητέρα όλων μας και γι’ αυτό με την Κοίμησή της δεν εγκαταλείπει τον κόσμο, αλλά πολύ περισσότερο τώρα, με την παρρησία που έχει, πρεσβεύει στον Υιό της για μας και με τις πρεσβείες της σκεπάζει όλους τους πιστούς «λυτρουμένη εκ θανάτου τας ψυχάς ημών».

Περιοδικό «Ο Σωτήρ», αριθ. 2006

«Χαίροις Άνασσα» με τον Δημήτρη Μπάση

 Η «Κεχαριτωμένη» είναι ο δεύτερος κύκλος ενότητας τραγουδιών και ορχηστρικών θεμάτων από το μουσικό μου έργο με τον κεντρικό τίτλο «Μεγάλες Ώρες».

Είναι η Παναγία που επιδρά στην ψυχή και δημιουργεί μοναδικές στιγμές πνευματικής ευφορίας σε κάθε άνθρωπο, για τον λόγο αυτό αφιερώνω αυτό το έργο στην «Κεχαριτωμένη» από αγάπη και σεβασμό προς το πρόσωπό της.

Credits:

Τραγουδούν: Δημήτρης Μπάσης και φωνητικό σύνολο Chorus Vivendi

Μουσική: Ανδρέας Κατσιγιάννης

Στίχοι: Αγίου Ιωσήφ Ησυχαστού, απόδοση από τον Αλέξανδρο Φωτεινό

Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Φωτεινός

Μοντάζ: Κώστας Καλπατζίδης

Παραγωγή: Πεμπτουσία

✏️Στίχοι: «Χαίροις Άνασσα Δέσποινα»

Παντάνασσα, Μητέρα μου,

γλυκιά μου Παναγία,

του κόσμου η βασίλισσα

και πάντων η ελπίδα

χαίροις Άνασσα Δέσποινα

Μητροπολίτης Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ: Δεκαπενταύγουστος: Ἕνας θάνατος πού πανηγυρίζεται!

 

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

Τόν Δεκαπενταύγουστο, οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ἑορτάζουμε τήν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ὅμως, ὁ θάνατος καί ἡ Μετάσταση τῆς Παναγίας μας στόν Οὐρανό, δέν συνοδεύεται μέ κλάματα καί θρήνους καί δάκρυα, ἀλλά μέ πανευφρόσυνη χαρά καί μέ πανηγυρικές ἐκδηλώσεις. Παντοῦ, σ’ ὁλόκληρη τήν Ἑλλάδα, οἱ πιστοί συνωστίζονται στούς μεγάλους Ναούς ἤ στά ταπεινά ἐξωκκλήσια ἤ στά Μοναστήρια, πού ἔχουν ἱδρυθῆ ἐπ’ ὀνόματι τῆς Θεοτόκου, καί μέ Λειτουργίες, μέ προσευχές καί Λιτανεῖες τιμοῦν τό σεπτό πρόσωπο Ἐκείνης, πού ἀξιώθηκε νά γίνῃ ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

-Β-

Πράγματι! Ἡ Παρθένος Μαριάμ ἔγινε ὁ πανάγιος Ναός τοῦ Θεοῦ, πού «ἐδάνεισε στόν Κύριο σάρκα ζωοποιημένη ἀπό ψυχή μέ λογικό, νοῦ καί θέληση», ὅπως σημειώνει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός. Καί εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι γύρω ἀπό τήν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου καί ἄλλοι πατέρες καί ἱεροί ὑμνογράφοι ἔχουν γράψει ὑπέροχα ἐγκώμια καί λυρικότατους θεοπρεπεῖς ὕμνους. Ἑπομένως, ὁ εὐσεβής Ὀρθόδοξος λαός τοῦ Θεοῦ μπορεῖ νά γιορτάζῃ καί νά πανηγυρίζῃ τήν μεγάλη αὐτή Θεομητορική ἑορτή, διότι ὁ θάνατος τῆς Παναγίας μας δέν ἦταν ἕνας συνηθισμένος θάνατος, ἀλλά ἦταν θάνατος καί ἐκδημία πρός τόν Θεό, ἦταν θεία μετάσταση. Ὁ τάφος δέν μποροῦσε νά κρατήσῃ μέσα στήν παγερότητα καί τό σκοτάδι του τήν Θεοτόκο, τήν ἔμψυχη αὐτή κιβωτό τοῦ ζωντανοῦ Θεοῦ. Τό ὅτι, μάλιστα, δέν ἔχει διασωθῆ τό πανακήρατο σῶμα της, εἶναι λίαν σαφής ἀπόδειξη, ὅτι μετετέθη μέ τό σῶμα στήν ἄφθαρτη μακαριότητα τοῦ οὐρανοῦ, μέ τρόπο πού δέν μπορεῖ νά κατανοήσῃ ὁ πεπερασμένος νοῦς τοῦ ἀνθρώπου.