Τα δήθεν "χειρουργικά" χτυπήματα σ' έναν πόλεμο δεν αφορούν αποκλειστικά σε εγκαταστάσεις ή άντρες με χακί στολές και μούσι.
Υπάρχουν και "παράπλευρες απώλειες"... πάντα... δυστυχώς...
Συγκλονείται φόβω
πάσα, Λόγε, η γη
και Φωσφόρος τας ακτίνας απέκρυψε,
του μεγίστου γη κρυβέντος σου φωτός.
(Εγκώμιο Α΄ στάσης)
ΦΩΤΟ: EPA/ABEDIN TAHERKENAREH
Στη Συρία ο λαός γκρέμισε σήμερα 8.12.2024 τα αγάλματα του προέδρου της χώρας.
Ο Άσαντ εγκατέλειψε τη χώρα "νύχτα"...
Σύμφωνα με εξακριβωμένα στοιχεία ο πλούτος 3 μόνο ανθρώπων - του μεγάλου αφεντικού της Meta, Μαρκ Ζάκερμπεργκ, του επικεφαλής της Nvidia, Τζένσεν Χουάνγκ, και του συνιδρυτή και εκτελεστικού προέδρου της Oracle, Λάρι Έλλισον - έσπασε φέτος κάθε ρεκόρ, καθώς οι τρεις αυτοί κροίσοι είδαν τις περιουσίες τους να αυξάνονται συνολικά κατά 217 δις δολάρια μόνο μέσα στο 2024, ποσό που «αγγίζει» περίπου το ΑΕΠ της Ελλάδας.
Την ίδια στιγμή με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Επισιτισμού – Διατροφής (16 Οκτωβρίου) ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (Food and Agriculture Organization – FAO) του ΟΗΕ σημειώνει ότι τη στιγμή αυτή, περίπου 733 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο υποφέρουν από την πείνα λόγω των πολέμων, της κλιματικής αλλαγής και οικονομικών ανισοτήτων...
Το φετινό μήνυμά του που είναι: «Δικαίωμα στην τροφή για μια καλύτερη ζωή και ένα καλύτερο μέλλον» – «Να μη μείνει κανένας πίσω» ηχεί πολύ παράξενα...
"Ο Θεός σ’ έκανε πλούσιο για να βοηθάς όσους έχουν ανάγκη, για να βρεις τη συγχώρηση των αμαρτημάτων σου με τη φιλανθρωπία. Δεν σου έδωσε χρήματα για να τα φυλάς και να καταστραφείς, αλλά για να τα μοιράζεις και να σωθείς. Γι’ αυτό το λόγο έκανε και τον πλούτο αβέβαιο, πρόσκαιρο, ασταθή, για να ελαττώσει τη μανία σου για χρήματα"...
Από κείμενο Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου,
(Ιερά Μονή Παρακλήτου Ωρωπού, Τόμος Α’, σελ. 182-195)
Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης - Sportime
Σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που το woke πανηγυράκι της Eurovision δείχνει τη σατανοκίνητη ατζέντα του, αλλά με το εκτρωματικό τραγούδι της Ιρλανδίας στον Α’ Ημιτελικό έγινε και η επίσημη «βάπτιση» της Ευρώπης στον Εωσφορισμό.
Ο λόγος για το τραγούδι Doomsday Blue, το οποίο ερμηνεύει μια γυναίκα με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Bambie Thug που αυτοχαρακτηρίζεται ως «non binary» (μη δυαδικό φύλο) και αυτοπροσδιορίζεται ως «οι» ή «το». Συγκεκριμένα στη σελίδα του Wikipedia περιγράφεται σε πληθυντικό πρόσωπο (They, their κλπ), σαν να πρόκειται για 2 άτομα ή – γιατί όχι – για 102, αφού η σχιζοφρένεια του γουοκισμού παρέχεται δωρεάν και απλόχερα.
Η Ιρλανδέζα ΛΟΑΤΚΙ+ μάγισσα (η ίδια δηλώνει ότι είναι τέτοια) ανέλαβε να μυήσει – «καλλιτεχνικώ» τω τρόπω – εκατομμύρια τηλεθεατές σε μια κανονικότατη σατανιστική τελετή πουλώντας τη θρησκεία των δαιμονίων ως statement εκσυγχρονισμού. Εκατομμύρια οικογένειες με μικρά παιδιά κάθισαν στον καναπέ για να παρακολουθήσουν μια δαιμονική επίκληση ως «θέαμα». Τα κοστούμια, τα σύμβολα, τα αντικείμενα και οι εικόνες, ήταν όλα κομμάτια μιας τελετουργίας στον «θεό» της Νέας Εποχής που δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον Εωσφόρο, τον «άρχοντα του κόσμου τούτου».
Είχαμε εξηγήσει σε προηγούμενο άρθρο ότι ο λοατκισμός όχι μόνο ταυτίζεται σε μεγάλο βαθμό με τον σατανισμό αλλά ολοένα και περισσότερο εισχωρεί στις τάξεις του, βρίσκοντας οντολογική εκπλήρωση στις χαοτικές «αρχές» του. Θα μπορούσαμε να πούμε μάλιστα ότι ο λοατκισμός είναι ιστορικό παρακλάδι του Εωσφορισμού, αφού ο εκπεσών άγγελος του σκότους είναι το απόλυτο «non binary» αρχέτυπο που αναστρέφει τους θείους και τους φυσικούς νόμους.
Η Bambie Thug φορούσε κέρατα στο κεφάλι, είχε ένα τελετουργικό σημάδι στο μέτωπο που παρέπεμπε σε τρία ενωμένα εξάρια και η όλη αμφίεσή της είχε το στυλ μιας κινηματογραφικής μάγισσας.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του τραγουδιού η Ιρλανδή τραγουδίστρια στέκεται μέσα σε έναν τελετουργικό κύκλο μαύρης μαγείας, περιστοιχισμένο από κεριά που ανάβουν. Και εντός του κύκλου δεσπόζει μια σατανιστική πεντάλφα, με έναν ανοιχτό οφθαλμό στο κέντρο της. Πρόκειται για τον παντεπόπτη οφθαλμό που χρησιμοποιούν και οι Τέκτονες, ο οποίος σχετίζεται με τον Εωσφόρο και αποτελεί το χαρακτηριστικότερο σύμβολο του Μεγάλου Αδερφού και της μαζικής παρακολούθησης που προωθεί η Νέα Τάξη Πραγμάτων. Σχετίζεται επίσης και με τον οφθαλμό του Αιγυπτιακού θεού Όσιρι, μια ακόμα αρχαία θρησκεία δαιμονίων.
Η παραπάνω φωτογραφία έγινε αντικείμενο μεγάλου σχολιασμού (viral), αγαπητοί φίλοι.
Δείχνει σχεδόν 1 εκατομμύριο πολίτες και τουρίστες την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2024 στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων στο Παρίσι να περιμένουν την αλλαγή του χρόνου.
Αντί όμως να ανταλλάσσουν ευχές με το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό που φωτιζόταν από χιλιάδες εντυπωσιακά πυροτεχνήματα, προτίμησαν να σηκώσουν ψηλά το κινητό τους μήπως και δεν καταγράψουν κάθε «στιγμή» από το εντυπωσιακό σόου. Σίγουρα οι followers των προσωπικών τους social θα διψούσαν εκείνη την ημέρα για πρωτογενές υλικό...
Έτσι όμως δεν μπορείς να χαρείς την όποια σημαντική στιγμή... φεύγει και χάνεται... Τουλάχιστον μπορείς να την μοιραστείς... σαν να την έζησες...!!!
Καλή χρονιά φίλοι Youtubers, Instagrammers, Τουιτεράδες κ.α.
Ο Χριστός είπε: «Εγώ ήλθον ίνα ζωήν έχωσι και περισσόν έχωσιν» (Ιωάν. ι’, 10), δηλ. Εγώ ήλθα για να έχουν (τα λογικά μου πρόβατα) ζωή, και μάλιστα περίσσια ζωή.
Ο έμπρακτος σεβασμός για τη ζωή των συνανθρώπων μας δεν πρέπει να είναι μόνο η εν αγάπη αλληλεγγύη μας αλλά η καταπολέμηση της βίας, της αδικίας και της αδιαφορίας που υπονομεύουν την αξία της ζωής τους.
O Αντώνης Καργιώτης, 36 χρονών, βρήκε φρικτό θάνατο το βράδυ της Τρίτης στο λιμάνι του Πειραιά, αφού τον έριξαν στη θάλασσα μέλη του πληρώματος του πλοίου Blue Horizon της Attica Group.
Ας ξεκινήσουμε από μία βασική παραδοχή: αν ακούσουμε ότι πέθαναν άνθρωποι και το πρώτο πράγμα που σκεφτόμαστε είναι «ναι αλλά αυτοί ήταν…» - και συμπληρώνουμε κάποιο κατηγορούμενο («επικίνδυνοι», «εγκληματίες», «μετανάστες», Τούρκοι, Αλβανοί, ομοφυλόφιλοι, «γύφτοι», «εχθροί» ή ό,τι άλλο), τότε έχουμε πρόβλημα. Μεγάλο πρόβλημα. Ας ρωτήσουμε ο καθένας τον εαυτό του ποια ήταν η πρώτη μας αντίδραση στο άκουσμα της είδησης για το ναυάγιο της Πύλου.
Ας κάνουμε και μια δεύτερη παραδοχή: Κατά βάσιν σκασίλα μας: σκασίλα μας κι αν πέθαναν δύο ή εικοσιδύο ή πεντακόσιοι δύο, σκασίλα μας κι αν ήταν πλούσιοι ή φτωχοί, σκασίλα μας κι αν ήταν μαύροι ή κίτρινοι ή άσπροι. Ακόμη περισσότερο σκασίλα μας αφού ήταν διαφορετικοί από εμάς: δεν λέω να ήταν Έλληνες ή Κύπριοι, λέω να είχε γίνει κάποιο ναυτικό ατύχημα με Ιταλούς, Γάλλους ή κάποιους «παρόμοιους» με εμάς∙ τότε ίσως να κάναμε κάποιες ψυχολογικές ταυτίσεις μαζί τους, να περνούσε από το μυαλό μας ότι θα μπορούσαμε κι εμείς να ήμασταν στη θέση τους. Ειδικά αν το ατύχημα είχε γίνει π.χ. σε διακοπές ή σε ταξίδι ρουτίνας, θα σκεφτόμασταν ίσως ότι «οι καημένοι», πήγαν για αναψυχή και τους έτυχε αυτή η «τραγωδία»… Ενώ τώρα;
Τώρα… απλώς κουνάμε το κεφάλι, επιβεβαιώνοντας αυτό που έλεγε ο Ντοστογιέφσκι: ότι όταν λυπόμαστε για κάποιον, περισσότερο λυπόμαστε για τον εαυτό μας που θα μπορούσε να ήταν στη θέση του. Κι επειδή μάλλον εμείς δεν θα μπαίναμε ποτέ σε ένα σαπιοκάραβο για να γλιτώσουμε από τη φτώχια, επειδή εμείς ποτέ δεν θα χρειαστεί να γκρεμίσουμε την - γκρεμισμένη ίσως… - ζωή μας για να αναζητήσουμε στα τυφλά την επανεκκίνησή της κάπου αλλού, μάλλον περιοριζόμαστε σε αυτή την συμπονετική νεύση του κεφαλιού, αυτά τα κροκοδείλια «τσ τσ τσ οι καημένοι», που ξεχνιούνται μόλις αλλάξει η είδηση στο δελτίο.
Αν τώρα, εξακολουθούμε να έχουμε σκέψεις του στυλ: «και τι φταίμε εμείς; Ποιος τους είπε να έρθουν;» ή «μα όλοι αυτοί ήταν πιθανοί εγκληματίες που θα έβλαπταν τη χώρα μας», τότε έχουμε άλλο ένα πρόβλημα - ακόμη μεγαλύτερο αν δηλώνουμε και «χριστιανοί»: έχουμε υποτάξει το ανθρώπινο («ανθρωπιστικό» που λέει και η τρέχουσα ορολογία) στο κοινωνικό και εθνικό συμφέρον. Με καθαρή και ήσυχη συνείδηση, ως φιλήσυχοι πολίτες και καλοί οικογενειάρχες και Έλληνες. Αγνοώντας βέβαια την χριστιανική αλφαβήτα – που μιλά για μοίρασμα, για νοιάξιμο, για θυσία, για προσφορά και τα γνωστά – άγνωστα. Πόσο βολικά τα έχουμε όλα τακτοποιήσει στο μυαλό μας – διότι καρδιά μάλλον δεν υπάρχει…
«Να ανοίξουμε τα σύνορα λοιπόν; Αυτό λες»; Δεν χαράσσουμε εμείς εθνική πολιτική για να αποφασίσουμε τι μας συμφέρει από εθνική και πολιτική άποψη – αφού δυστυχώς αυτές οι έννοιες είναι ασύμβατες αιώνες τώρα με τη χριστιανική ή έστω την ανθρώπινή μας ιδιότητα. Κι επειδή, εγώ τουλάχιστον, δεν μπορώ, δεν θέλω, δεν αντέχω, να ανοίξω το σπίτι μου και να βάλω μέσα 3-4 κατατρεγμένους που χωράνε άνετα (θα στριμωχνόμασταν λίγο, αλλά θα τα καταφέρναμε, όπως τότε με τους πρόσφυγες από τη Μικρασία ή τους συγγενείς στην κατοχή και τον Εμφύλιο…), λέω να κάνω κάτι άλλο: να εξομολογηθώ στη συνείδησή μου, τίμια, ότι ναι, κι εγώ φταίω που ο κόσμος μας είναι γεμάτος άθλιες ανισότητες – από τις οποίες είμαι κι εγώ στην μεριά των ωφελημένων… Κι ότι, μάλλον χαίρομαι που είμαι σε αυτή την πλευρά του βουνού…
Μετά, μπορούμε να συζητήσουμε τα πάντα…
Δημ. Πάνος
Στο Ρωμαιοκαθολικὸ εορτολόγιο, εορτάζεται στις 31 Οκτωβρίου και έχει χαρακτήρα νεκρώσιμο - μνήμης των κεκοιμημένων.
Οι ρίζες της γιορτής όμως λέγεται ότι βρίσκονται σε κέλτικες παραδόσεις, και συγκεκριμένα στους εορτασμούς του Samhain, που στα παλιά ιρλανδικά σημαίνει «τέλος του καλοκαιριού».
Η παράδοση λέει ότι οι άνθρωποι πίστευαν ότι οι ψυχές των πεθαμένων περιπλανώνται στη Γη ως την Ημέρα των Αγίων Πάντων. Το βράδυ, λοιπόν, πριν από τη γιορτή, πριν από το Halloween δηλαδή, οι ψυχές είχαν την τελευταία τους ευκαιρία να εκδικηθούν όποιον τους έκανε κακό ενώ ζούσαν, οπότε, όσοι θεωρούσαν ότι υπήρχε λόγος να ανησυχούν, μεταμφιέζονταν για να μην τους αναγνωρίσει το πνεύμα που ζητούσε εκδίκηση.
Σήμερα το Halloween είναι ένα πλήρως εμπορευματοποιημένο αμερικάνικο νεανικό έθιμο όπου μικροί και μεγάλοι θα ντυθούν σκελετοί, κολοκύθες σκαλισμένες, φαντάσματα, μάγισσες με σκούπες και ό,τι άλλο τρομακτικό για να γιορτάσουν...
Ποια σχέση λοιπόν μπορούμε να έχουμε όλοι μας με έναν τόσο ξένο προς τις παραδόσεις μας και τον πολιτισμό μας εορτασμό;
Ποιος θα εξηγήσει στα παιδιά μας ότι η γιορτή αυτή συνδέεται άρρηκτα και με το Νεοπαγανιστικό κίνημα (Wicca) που στην Αμερική κάνει θραύση στις νεανικές ηλικίες;
Ποιος θα εξηγήσει ότι η Ορθόδοξη θεολογία περί κεκοιμημένων δεν έχει καμία σχέση με το Ρωμαιοκαθολικό εορτολόγιο και ότι η εορτή των Αγ. Πάντων η δική μας δεν είναι η ίδια;
Πόσοι αλήθεια μπορούν να παρασυρθούν νομίζοντας ότι η επικοινωνία με τους νεκρούς μπορεί να είναι εφικτή ή ότι την ημέρα αυτή μπορεί να επιτευχθεί κάποια επαφή με τον κόσμο των πνευμάτων μέσω μαγικών τελετών κλπ;
Ας προστατέψουμε εαυτούς και αλλήλους, πρώτα τα παιδιά μας που τίποτα δεν έχουν να κερδίσουν συμμετέχοντας σε αυτές τις "παράξενες" γιορτές.
Άλλωστε οι δικές μας οι γιορτές ήταν πριν 3 ημέρες...
Ο Άρτσι Μπάτερσμπι, το εγκεφαλικά νεκρό 12χρονο αγόρι από τη Βρετανία που ήταν σε μηχανική υποστήριξη από τις 7 Απριλίου λόγω ατυχήματος, έφυγε σήμερα από τη ζωή, αφού οι γιατροί αποσύνδεσαν τα μηχανήματα που τον κρατούσαν στη ζωή τους τελευταίους 4 μήνες.
Οι γονείς του 12χρονου εξάντλησαν όλα τα νομικά μέσα για να παραμείνει ο γιος τους σε μηχανική υποστήριξη. Μάλιστα η μητέρα του Άρτσι, είχε δηλώσει πως «ένας αξιοπρεπής θάνατος σε κέντρο περίθαλψης» ήταν το μόνο για το οποίο μπορούσε ακόμα να παλέψει νομικά αλλά το βρετανικό δικαστήριο αρνήθηκε να επιτρέψει τη μεταφορά του 12χρονου από το Βασιλικό Νοσοκομείο του Λονδίνου, κρίνοντας ότι οι κίνδυνοι της διακομιδής του είναι «μεγάλοι και απρόβλεπτοι»!!!
Ακόμα και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο οποίο προσέφυγαν οι γονείς έκρινε ότι δεν είχε αρμοδιότητα για το ζήτημα.
Το ζήτημα του Archie έχει προκαλέσει παγκόσμια συγκίνηση αφού φάνηκε ότι οι νόμοι είναι ανίσχυροι για να προστατέψουν τους "αδύναμους". Το "προηγμένο" υγειονομικό σύστημα της Μ. Βρετανίας ανέχτηκε τον μικρό Archie μόλις 4 μήνες... Αλήθεια, οι κήρυκες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πού είναι;
