το dvd με τα 493 τεύχη του περιοδικού και στα βιβλιοπωλεία

Έκτρωση: Γυναίκειο δικαίωμα στην υγεία ή φόνος;

 

του Εμμ. Παναγόπουλου

Άμ. Επικ. Καθηγητού Χειρουργικής τ. Συντ/στή Δ/ντή Χειρ/γού ΕΣΥ

....

Η έκτρωση προωθεί και διασφαλίζει την ψυχική υγεία της γυναίκας ή δημιουργεί μείζονα προβλήματα; Σε πρόσφατη δημοσίευση στο διαδίκτυο (Φεβρουάριος 2011) παρουσιάζεται μία βιβλιογραφικά τεκμηριωμένη λίστα των ψυχολογικών αποτελεσμάτων πού συνοδεύουν την έκτρωση, τα κυριότερα των οποίων είναι τα ακόλουθα.

1. Η απαίτηση ψυχολογικής θεραπείας.

Έρευνα στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ έδειξε ότι οι γυναίκες πού υποβλήθηκαν σε έκτρωση είχαν 160% περισσότερη πιθανότητα να νοσηλευθούν νια ψυχιατρική θεραπεία τις πρώτες 90 ήμερες μετά την έκτρωση, ενώ το ποσοστό ψυχιατρικής θεραπείας ήταν υψηλότερο για τέσσαρα τουλάχιστον χρόνια. Μεγαλύτερη πιθανότητα εισαγωγής σε ψυχιατρικό νοσοκομείο για θεραπεία είχαν οι έφηβες, οι διαζευγμένες και οι γυναίκες με πολλαπλές εκτρώσεις.

2. Διαταραχές μετατραυματικού στρες.

Η πιθανότητα εμφάνισης διαταραχών πού περιλαμβάνονται στο σύνδρομο του μετάτραυματικού στρες κυμαίνονται από 1,5-14%.

3. Αυτοκτονικές σκέψεις και αυτοκτονικές απόπειρες.

Το 60% των γυναικών μετά από έκτρωση έχουν αυτοκτονικές σκέψεις και το 28% από αυτές επιχειρούν αυτοκτονία.

4. Αύξηση του καπνίσματος.

5. Κατάχρηση αλκοόλ και ουσιών.

6. Διαταραχές σίτισης(βουλιμία-νευρική ανορεξία).

7. Παραμέληση οικογένειας και παιδιών.

8. Προβλήματα σχέσεων - διαζύγιο.

9. Επανάληψη της έκτρωσης.

Η πιθανότητα δεύτερης έκτρωσης τετραπλασιάζεται.

Τελικά μπορεί να θεμελιωθεί ως ανθρώπινο δικαίωμα και ως δικαίωμα της γυναίκας στην ψυχική της υγεία κάτι πού συνεπάγεται την αφαίρεση ανθρώπινης ζωής; Μπορεί μία ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη να αποτελεί σοβαρό ηθικό λόγο πού να δικαιολογεί τη θανάτωση μιας ανθρώπινης ύπαρξης;

Μπορεί να υποστηριχθεί και να τεκμηριωθεί ιατρικά και βιοηθικά ότι το έμβρυο είναι ένα παράρτημα του σώματος της γυναίκας και όχι μία αυτοτελής ανθρώπινη ύπαρξη, πού φιλοξενείται στο σώμα της εγκύου για κάποιο χρονικό διάστημα;

Όσα όμως επιχειρήματα και αν προσκομισθούν, ή έκτρωση δεν παύει να είναι μία εσκεμμένη αφαίρεση ανθρώπινης ζωής, δηλαδή ένας προμελετημένος φόνος.

 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2012

Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ - Κυκλοφόρησε το τεύχος Δεκεμβρίου

Δείτε εδώ κάποιες σελίδες του

Διαβάστε στο τεύχος αυτό:

• Η «Οικονομική Σύμβαση» (…η μεγάλη και επίσημη «οικονομική σύμβαση» υπεγράφη ανήμερα Χριστούγεννα στον κόσμο και χώρισε στα δύο το χρόνο…)
• Ο «πατέρας» του Θεανθρώπου (…Άνθρωπος του Θεού με όλη τη σημασία της λέξεως. Γι’ αυτό άλλωστε εμπιστεύθηκε σ’ αυτόν ο καρδιογνώστης Θεός την προστασία Εκείνης που θα γινόταν Μητέρα Του…)
• Ο φόβος των ποιμένων (Ο Θεός στους εκλεκτούς του επιτρέπει ενίοτε την εμπειρία μιας μεγαλύτερης προσέγγισης και μιας αμεσότερης επικοινωνίας μαζί Του… Η προσέγγιση του Θεού δεν γίνεται χωρίς δέος, χωρίς φόβο…)
• Ένας αγροίκος Άγιος (Ο αγαθός τσοπάνης, ο παπάς με το τριμμένο ράσο, …που δεν έμαθε να διαβάζει και να γράφει καλά-καλά, …ήταν ο θεοδίδακτος άγιος της Κύπρου και θαυματουργός άγιος Σπυρίδων, επίσκοπος Τριμυθούντος. Τι κι αν τον είπαν και ήταν «αγροίκος»;… και άλλα

Στα Εισόδια της Παναγίας

Και είναι το πανσέβαστο και παντοπόθητο όνομα της Μαρίας συμβολικό του Μυστηρίου της Ένσαρκης Οικονομίας – το οποίο υπηρέτησε η Παναγία – και περιεκτικό της δύναμης, της σοφίας και της αγαθότητας, κατά τον άγιο Ιερώνυμο. Της δύναμης, γιατί το όνομα Μαρία παράγεται από το εβραϊκό Αϊά που σημαίνει Κύριος και επομένως το Μαρία ερμηνεύεται από τους Πατέρες Κυρία, η Οποία ως Θεοτόκος είχε τη συνδρομή της παντοδυναμίας του Θεού «ἥτις ἥνωσε τά δύο ἄκρα ἀντικείμενα, Θεόν καί ἄνθρωπον» (Αγ. Νικόδημος Αγιορείτης)

 Νοέμβριος 09

Η νηστεία των Χριστουγέννων εικονίζει...

Για την Τεσσαρακοστή των Χριστουγέννων, το γνωστό Σαρανταήμερο, που είναι κάπως ελαφρότερη νηστεία, διότι επιτρέπεται κατάλυση ιχθύων, ο άγιος Συμεών, αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, που είναι ειδικός ως προς τα λειτουργικά θέματα της Εκκλησίας, γράφει: 

«Η Τεσσαρακονθήμερος (νηστεία) εικονίζει την νηστείαν του Μωυσέως, όστις νηστεύσας τεσσαράκοντα ημέρας και νύκτας έλαβεν εις πλάκας τους λόγους του Θεού, ημείς δε νηστεύοντες τεσσαράκοντα ημέρας βλέπομεν και λαμβάνομεν τον ζώντα λόγον εκ της Παρθένου, όχι γεγραμμένον εν λίθοις, αλλά σεσαρκωμένον γεννηθέντα, και αξιούμεθα να κοινωνώμεν την θειοτέραν αυτού Σάρκα» («Τα Άπαντα» Εν Αθήναις 1868, σ. 369).

 Φεβρουάριος 2010

Εκδήλωση για τα 50 χρόνια Δράσης

493 τεύχη του Περιοδικού "Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ" σε dvd

Μέ ἀφορμή τήν ἐπέτειο των 50 χρόνων «Ἡ Δράση μας»
ἔχει ἐκδόσει ψηφιακό δίσκο (DVD) πού περιλαμβάνει
ὅλα τά τεύχη τοῦ Περιοδικοῦ τῶν ἐτῶν 1961-2011
σέ ψηφιακή μορφή.
 

Μέσα ἀπό τό DVD ἔχετε τή δυνατότητα
νά ξεφυλλίσετε ἤ νά ἐκτυπώσετε 

καί τά 493 τεύχη τοῦ Περιοδικοῦ!

Ἕνα μοναδικό ἔργο, ἕνα πολύτιμο ἐργαλεῖο,
ἕνας θησαυρός ἄρθρων
γιά τήν ψηφιακή σας βιβλιοθήκη.

 ᾽Ιδιαιτέρως γιά τούς συνδρομητές τοῦ Περιοδικοῦ
προσφέρεται τό DVD ὡς δῶρο
μαζί μέ τό τεῦχος τοῦ Νοεμβρίου 2011.

Σαλπίζουμε ἐπανάσταση - Το επετειακό τεύχος του Νοεμβρίου

Ἡ δύναμη τῆς πέννας εἶναι μεγαλύτερη ἀπό ἐκείνη τῆς βόμβας. Οἱ λέξεις μπορεῖ νά μήν ἔχουν πάντα τήν ἀκρίβεια τῶν ὅπλων, πλήττουν ὅμως βαθύτερα καί ἀσφαλέστερα.

Ξεκινήσαμε πρίν 50 χρόνια, στίς 5 Νοεμβρίου τοῦ 1961, μέ ἕνα 8σέλιδο τεῦχος γαλάζιο, σχήματος τετραδίου. Τό ἐκδώσαμε σέ περίπου 400 ἀντίτυπα. Ἦταν πολύ φτωχό, ἀλλά πλούσιο σέ ἐλπίδα, σέ ἐνθουσιασμό, σέ ἀγωνιστικότητα. Τό κύριο ἄρθρο του ἐπιγραφόταν: «Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ» (Φιλιπ. δ΄ 13). Ὅσοι ξεκινούσαμε τότε πιστεύαμε ἀπόλυτα στόν Ἀποστολικό αὐτό λόγο. Σήμερα τόν βλέπουμε πραγματοποιούμενο καί δοξάζουμε τόν παντοδύναμο Κύριο.
 

«Ἡ Δράση μας» σαλπίζει πνευματική ἐπανάσταση σ’ ὅλους τούς χώρους σπουδῆς, ἀλλά καί παντοῦ. Ἔτσι ξεκίνησε. Καί ἔτσι συνεχίζει.
 

Σαλπίζει ἐπανάσταση προσφέροντας στόν φοιτητικό καί ἐπιστημονικό κόσμο συνθήματα ὁλότελα ἀντίθετα ἀπό ἐκεῖνα πού τοῦ προσφέρουν τά κομματικά ἔντυπα καί τά ἔντυπα τοῦ συρμοῦ. Τά ἔντυπα πού προβάλλουν κάποιους, οἱ ὁποῖοι ἱδρώνουν νά ξεθεμελιώσουν ὅ,τι ἑλληνικό, ὅ,τι χριστιανικό, ὅ,τι ἀληθινό καί ἅγιο ἔχουμε ὡς φυλή καί ὡς ἔθνος.
 

Σαλπίζει ἐπανάσταση κατά τῶν ἐντύπων, πού στήνουν ἔντεχνες τρικλοποδιές στήν πνευματική πορεία τῶν νέων ἀνθρώπων, ἐκμεταλλευόμενα τήν ἔφεση τοῦ νέου γιά γνώση.
 

Πολιτευόμαστε χωρίς Θεόν καί Ἐνεργοῦμε κατά τοῦ Θεοῦ

Δέν γνωρίζουμε πῶς θά εἶναι οἱ συνθῆκες στήν πατρίδα μας ὅταν θά δημοσιεύονται οἱ γραμμές αὐτές. Διότι κάθε μέρα βιώνουμε καί νέες καταστάσεις. Ὅλα ἐξελίσσονται μέ ραγδαίους ρυθμούς. Ὁ δέ λαός μας ἔχει ἀπαυδήσει, καθώς διαπιστώνει καθημερινά ὅτι οἱ κρατοῦντες προσβάλλουν μέ τρόπο βάναυσο τή νοημοσύνη του. Καί καθώς βεβαιώνεται – ὅσο κι ἄν θέλουν νά τοῦ τό κρύψουν – ὅτι ἡ Ἑλλάδα καταρρέει καί ξεπουλιέται ἀπό ἐκείνους, πού ἔπρεπε νά τήν ὑπερασπίζονται μέ νύχια καί μέ δόντια. Ὁ λαός δέν ἀντέχει πλέον τά ψεύδη καί ἐξοργίζεται μέ τό θράσος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου πού μᾶς κυβερνᾶ, ὁ ὁποῖος ἐπιμένει ὅτι ἔχει νά δείξει... «ἐπιτεύγματα»! Ἡ ἀνεργία εἶναι πρωτοφανής καί ἡ ἀπόγνωση εἶναι μόνιμο συναίσθημα τοῦ κάθε Ἕλληνα. 

Ὅλα αὐτά ἔχουν τήν ἐξήγησή τους. Εἶναι ἀποτελέσματα μιᾶς μεθοδευμένης ἐγκληματικῆς πολιτικῆς πού ἀκολουθήθηκε μέ πιστότητα, συνέπεια καί ἀπύθμενο θράσος ἐπί 35 τώρα χρόνια. Πρόσωπα ἄθεα καί βλάσφημα κατέλαβαν θέσεις ὑψηλές σέ καίρια Ὑπουργεῖα καί δούλεψαν φανερά καί μυστικά γιά τήν ἀποδόμηση τοῦ ἐθνικοῦ, πολιτιστικοῦ, θρησκευτικοῦ καί ἰδιαίτερα τοῦ Ὀρθοδόξου καί ἱστορικοῦ μας γίγνεσθαι. Ἔδιωξαν τούς ἐκπροσώπους τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τά σχολεῖα, ἐνθάρρυναν τήν ἀνταρσία τῶν μαθητῶν μέ τίς καταλήψεις σχολείων, δυσφήμισαν τό μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, χλεύασαν καί πολέμησαν τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, μυκτήρισαν τίς ἠθικές ἀξίες τοῦ Εὐαγγελίου, πρόβαλαν γυμνή τήν ἀνηθικότητα γινόμενοι ὑπέρμαχοι καί ὑπερασπιστές τῆς ὁμοφυλοφιλίας, δηλαδή τοῦ αἴσχιστου πάθους καί τῆς πιό βδελυρῆς ἁμαρτίας. 

Η ανήθικη ηθική της αγοραπωλησίας ανθρωπίνων οργάνων

Του Εμμανουήλ Παναγόπουλου, Επίκ. Καθηγητή Χειρουργικής

Σχετικά πρόσφατα, στις αρχές του 2011, Βρε­τανοί γιατροί, με δηλώσεις τους, επανέφεραν στη δημοσιότητα το θέμα της αγοροπωλησίας ανθρωπίνων οργάνων και την εκδοχή της νο­μιμοποίησής της. Ο Nadey Hakim χειρουργός-μεταμοσχευτής και ο Sir Peter Bell πρώην αντιπρόεδρος του Βασιλι­κού Κολλεγίου των Χει­ρουργών της Αγγλίας, πρότειναν να ανοίξει η συ­ζήτηση για τη νομιμοποί­ηση της αγοράς ανθρωπίνων οργάνων, με την πεποίθηση ότι η οικονομική ανταμοιβή θα μει­ώσει δραστικά την έλλειψη οργάνων προς με­ταμόσχευση. Ο Bell, μάλιστα, προτείνει το ποσό των 50.000 έως 100.000 ευρώ ως λογική αμοιβή για ένα νεφρό, όσο δηλαδή κοστίζουν δύο χρόνια αιμοκάθαρσης. Ένας άλλος Βρετα­νός, ο John Harris, καθηγητής βιοηθικής στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, που εδώ και χρόνια αρθρογραφεί υπέρ της νομιμοποίησης της αγοράς οργάνων, προτείνει η αγορά να γί­νεται κάτω από αυστηρούς όρους και ο αγοραστής να είναι το Εθνικό Σύστημα Υγείας, το οποίο και θα διαθέτει τα όργανα στους κατάλ­ληλους δότες. Σε πρόσφατες δηλώσεις του στην εφημερίδα Indepentent, μεταξύ άλλων είπε: «η πληρωμή δεν μηδενίζει τον αλτρουισμό. Οι γιατροί δεν φροντίζουν λιγότερο τους ασθενείς επειδή πληρώ­νονται, και στο σημερινό σύστημά μας όλοι πληρώ­νονται εκτός από τους δότες». Κάποιος blogger σχολίασε: «είναι φανερό, ότι όντας κάποιος βιοηθικός, μικρή σχέση έχει με το να είναι ηθι­κός».

Βεβαίως ακούστηκαν και αντίθετες φωνές, όπως του Keith Pigg, προέδρου της Βρετανικής Εταιρείας Μεταμοσχεύσεων, του Simon Rippon από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, του Antony Warrens καθηγητού της ιατρικής και του Kenneth Boyd καθηγητού της ιατρικής ηθικής στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, που θεωρούν ότι η νομιμοποίηση της αγοράς οργάνων θα βλάψει τον αλτρουισμό και θα μειώσει την προσφορά οργάνων και κυρίως θα οδηγήσει στην εκμετάλλευση φτωχών ανθρώ­πων, που τελικά θα καταστούν αποθήκες ανταλλακτικών για τους πλούσιους.
 

Ένας Παλαιός Πατέρας ΠΡΟΣ ΝΕΟ ΠΑΤΕΡΑ

Έχει ευθύνες η πατρότητα...

... η απασχόληση με τον μικρό δεν είναι χάσιμο χρόνου!

***

Θερμά συγχαρητήρια! Να το χαίρεστε! Ευλογημένο και καλοφώτιστο να είναι. Το πρώτο σας παιδί;... Η ζωή σας λοιπόν αλλάζει από δω και πέρα. Άλλος τώρα θα καθορίζει τι ώρα και πόσο θα κοιμόσαστε, ποιανού το φαγητό θα ετοιμαστεί πρώτο, πώς θα διακοσμηθεί το καθιστικό, αν θα βγείτε για επίσκεψη, τι ώρα θα πάτε εκκλησία...
 

Μέχρι πρότινος, θεωρούσες ίσως τις συζητήσεις μεταξύ νέων γονέων ανιαρές. Δες όμως, ποιος θα είναι το επίκεντρο ενδιαφέροντος στις συντροφιές σας από δω και πέρα. Ακόμη και οι πλέον ασήμαντες λεπτομέρειες της ζωής του μικρού θα μονοπωλούν τις συζητήσεις σας. «...Να τον βλέπατε την ώρα που έτρωγε τη σουπίτσα του. Του είχαμε δώσει κουτάλι για να μάθει να τρώει μόνος του. Λοιπόν, έβαζε το αριστερό χεράκι του μέσ' στη σούπα, έπιανε τις πατάτες, τις έβαζε στο κουτάλι και μετά έβαζε το κουτάλι στο στόμα...».
 

Παρεμπιπτόντως, μήπως ξέρεις ποιος εφεύρε το ... κουτάλι;
Δεν ξέρω τι δουλειά κάνεις. Ίσως και να 'ναι επίσημη, ίσως και να φοράς κουστούμι και γραβάτα. Όμως αυτός εδώ ο «μπόμπιρας», όταν γυρίζεις σπίτι θα σε ξαπλώνει κάτω. Θα σε αναγκάζει να σέρνεσαι στα τέσσερα. Θα σε βάζει να κάνεις όλα τα ζώα, μετά το αυτοκίνητο και μετά το τραίνο... Ευτυχώς που δεν είναι κοντά οι συνάδελφοι ή οι υφιστάμενοί σου να σε καμαρώσουν!
 

Είναι και απαιτητικός. Απαιτεί διαρκή προσοχή και απασχόληση. Έμεινες, ας πούμε, μόνος στο σπίτι μαζί του και σκέφθηκες, ότι είναι ευκαιρία τώρα να γράψεις στον υπολογιστή το κείμενο που σου ζήτησε ο προϊστάμενος, να τακτοποιήσεις την αλληλογραφία σου και να μελετήσεις και ένα-δυο άρθρα.... Αφελής η σκέψη σου(!), διότι ο μικρός κοιμήθηκε καλά το μεσημέρι και τώρα θέλει να παίξει και θέλει και σένα κοντά του. Μια λύση είναι να τον βάλεις στην κούνια που κρέμασες απ' το ταβάνι, να ξεχαστεί λίγο. Αλλά,... θα πρέπει κάθε τόσο να σηκώνεσαι να τον κουνάς! ... Κάνε λοιπόν το εξής. Δέσε ένα μακρύ σχοινί απ' την κούνια μέχρι το γραφείο σου. Με το ένα χέρι θα γράφεις στον υπολογιστή και με το άλλο θα τον κουνάς. Είναι κι αυτό μια κάποια λύση. Θα έχεις την ψευδαίσθηση ότι προχώρησες τη δουλειά σου και ότι απασχόλησες και τον μικρό. Μόνο φρόντισε να κρύψεις το σχοινί, προτού επιστρέψει η σύζυγος! Επ' ευκαιρία, η απασχόληση με τον μικρό δεν είναι χάσιμο χρόνου! Και κάτι ακόμα. Εάν σε φωνάζει τώρα και συ δεν του δίνεις σημασία, διότι είσαι απασχολημένος στον υπολογιστή ή διαβάζεις εφημερίδα, αργότερα θα του μιλάς εσύ και δεν θα σου δίνει αυτός σημασία!
 

Πρέπει πάντως να παραδεχτείς, ότι ο μικρός έχει την ικανότητα να σε κερδίζει, ακόμη κι όταν είναι ένοχος. Δοκίμασε το έξης: κάθε φορά που κάνει κάποια σοβαρή αταξία, προτού τον τιμωρήσεις, σκύψε και κοίταξε τον στα μάτια. Αυτό θα είναι αρκετό να σε αφοπλίσει, να σε κάνει να κατεβάσεις το οργισμένο χέρι κάτω!

Συμφώνησες να καταλάβει τον καλύτερο ίσως χώρο του σπιτιού. Έχει ήδη καταλάβει και ένα χώρο στην καρδιά σου, ένα χώρο, που δεν είχες υποψιασθεί ότι υπήρχε. Είσαι διατεθειμένος να ξοδέψεις γενναιόδωρα για όλες του τις ανάγκες, να του πάρεις το πιο ωραίο κρεβατάκι, το πιο ωραίο καροτσάκι, τα πιο όμορφα παιχνίδια. Απ' το χρόνο σου (!), ... είσαι πρόθυμος να ξοδέψεις;

Αντιλαμβάνομαι την αμετάκλητη απόφασή σου να δώσεις προτεραιότητα στη δουλειά (καριέρα;) σου. Έπειτα, το είχες ξεκαθαρίσει αυτό με τη σύζυγο προτού παντρευτείτε. Με τον μικρό τα ... συζήτησες; Του εξήγησες, ότι η δουλειά σου είναι πολύ σημαντική, ότι στο κάτω-κάτω κι αυτός κάποτε θα ωφεληθεί από αυτήν; Του εξήγησες επίσης, ότι τις ήμερες που γυρίζεις πολύ αργά σπίτι και τον βρίσκεις να κοιμάται, είναι διότι κάνεις και μια πρόσθετη δουλειά, ώστε να ζείτε πιο άνετα; ... Δεν τα κατάλαβε αυτά; ... Δεν τον ενδιαφέρουν οι επαγγελματικές επιτυχίες και τα πολλά χρήματα, αλλά προτιμά να έχει τον πατέρα του κοντά του; ... Μήπως τότε μπορεί να γίνει κάποιος μικρός συμβιβασμός; Να εξοικονομήσεις περισσότερο χρόνο για την οικογένεια; Να βρεις στιγμές που θα κάθεσαι ήρεμα μαζί τους στο σπίτι ή στον περίπατο ή κάπου στην εξοχή; Ξέρεις, αυτές οι στιγμές, όσο και ασήμαντες να φαίνονται, είναι μοναδικές και ανεπανάληπτες. Αν δεν τις εκμεταλλευτείς, τις έχασες οριστικά και αμετάκλητα!... Ξέρεις, κάποια στιγμή ο μικρός θα μάθει να ζωγραφίζει και τότε θα εκπλαγείς με το πώς βλέπει τον πατέρα του. Θα βλέπεις ζωγραφιές όπου η μαμά θα πιάνει όλο τον χώρο και συ θα 'σαι τόσος δα πίσω απ' την οθόνη του υπολογιστή ή θα φαίνεται μόνο η πλάτη σου την ώρα που αφήνεις το σπίτι για τις αμέτρητες υποχρεώσεις σου. Όσο πιο μεγάλη η αφοσίωση στην καριέρα σου, τόσο πιο ασήμαντος θα γίνεσαι στις ζωγραφιές του μικρού. ... Αλήθεια με τι ασχολείσαι; ... Και είναι αυτό πιο σημαντικό απ' το καταπληκτικό δημιούργημα που σας χάρισε ο Θεός; ... Και κάτι ακόμη. Αν τώρα γυρίζεις αργά στο σπίτι, μεθαύριο ίσως γυρίζει αυτός αργά και συ θα τον περιμένεις στην πολυθρόνα, κοιτώντας το ρολόι!  

Και κάτι τελευταίο. Όταν αργότερα θα πηγαίνεις στο σχολείο και θα συναντάς κι άλλους γονείς, θα σε δείχνουν και θα λένε. «Αυτός είναι ο μπαμπάς του Κωστάκη». Να, λοιπόν, που κοντά στις άλλες ιδιότητες ή προσόντα, απέκτησες και ένα νέο ρόλο. Είσαι και ο μπαμπάς του Κωστάκη. Χαριτωμένος ο νέος ρόλος σου, γεμάτος οικογενειακή ευτυχία, αλλά και πολύ υψηλός. Υψηλότερος απ' ότι ίσως φαντάζεσαι. Όταν κάθεσαι κοντά του και του διηγείσαι ιστορίες απ' την Αγία Γραφή και του μιλάς για την Αγάπη και την Προστασία του Θεού, στα μάτια του μικρού θα φαντάζεις σαν μικρογραφία του Θεού: πάνσοφος, παντοδύναμος, πανάγαθος, έτοιμος να θυσιαστείς για τα παιδιά σου... Έχει ευθύνες η πατρότητα... Για να μην πάρεις λοιπόν όλες τις ευθύνες επάνω σου θα σε συμβούλευα να αναθέσεις τα παιδιά σου στον Πάνσοφο, Παντοδύναμο, Πανάγαθο Ουράνιο Πατέρα.
Συγχαρητήρια, λοιπόν, και καλή επιτυχία στον νέο σου υψηλό ρόλο.  

 

Ένας παλαιός πατέρας

Υ.Γ. Συγγνώμη για το συμβουλευτικό του ύφους, Αλλά... δεν απευθυνόμουν σε σένα. Καθώς σε είδα με το μωρό στην αγκαλιά θυμήθηκα τον εαυτό μου στην ηλικία σου. Για μένα τα 'γραψα αυτά. Προσπάθησα να δω πώς θα έπρεπε να είχα φερθεί σαν νέος πατέρας. Ίσως μερικά να είναι χρήσιμα και σε σένα, Αλλά πολύ πιθανόν εσύ έχεις θέσει πολύ υψηλότερους στόχους. Πιθανόν να βλέπεις την οικογένεια σαν μέσο αγιασμού, σαν φυτώριο Αγίων. Εκεί αδυνατώ να σε συμβουλεύσω. Ένα μόνο θα σου πω: Μην ξεχνάς να αφιερώνεις χρόνο στο παιδί σου. Σε χρειάζεται! Χρειάζεται και τον πατέρα του! Τώρα!... Αργότερα, θα είναι πάρα πολύ αργά!

Τεύχος 489, ΜΑΙΟΣ 2011

Μεταξύ ουρανού και γης

Όρθια, στητή, δεσπόζουσα, υπερχρονική και υπεριστορική παρουσία, μεσίτρια μεταξύ Χριστού και ανθρώπων, μεταξύ ουρανού και γης.

Έτσι ιστορεί ο βυζαντινός αγιογράφος τη Θεοτόκο στο γεγονός της Αναλήψεως, κι ας μην υπάρχει αγιογραφική μαρτυρία για την παρουσία της μεταξύ των μαθητών του Κυρίου.

Η συνείδηση της Εκκλησίας τη θέλει εκεί στο επισφράγισμα του λυτρωτικού έργου του Υιού της, στο πλήρωμα της θείας οικονομίας, στην ένωση γης και ουρανού, στην υπερύψωση της σαρκός που περιεβλήθη διά της Θεοτόκου ο Χριστός και στη συμφιλίωση του ανθρώπου με τον Πατέρα Του.

Άξονας στην όλη σύνθεση της Αναλήψεως η Παναγία τοποθετείται ακριβώς κάτω από τη «δόξα» του Υιού της δεόμενη ισχυρώς, αλλά ήρεμη και ατάραχη μεταξύ των Αποστόλων, εκφράζοντας το αμετακίνητο της Εκκλησίας, γιατί αυτή αποτελεί την προσωποποίηση της Εκκλησίας, μεσολαβεί και ικετεύει για τη σωτηρία του πληρώματός της. «Η εκκλησιαστική σημασία της υπογραμμίζεται από την λεπτή κατακόρυφη στάση της  προς τα επάνω και από τα χέρια της τοποθετημένα σαν προσφορά και ικεσία για τον κόσμο.» Γι’ αυτό, όταν η Ανάληψη μετατίθεται από τον κεντρικό τρούλο των Ι. Ναών, αντικαθίσταται από τον Παντοκράτορα και ιστορείται στην καμάρα προ του ιερού βήματος και παραλείπεται από έλλειψη χώρου η Θεοτόκος στη σύνθεση, έχει πάρει ήδη την θέση της στην κεντρική κόγχη του ιερού βήματος ως Πλατυτέρα, δορυφορούμενη από τους δύο «ἐν αἰσθήσεσι λευκαῖς» αγγέλους, που φανερώθηκαν κατά την Ανάληψη, επειδή αυτή είναι η «Πλατυτέρα τῶν οὐρανῶν», αυτή ενώνει τα επί γης με τα επουράνια. Εκεί δε «ζωγραφουμένη μετά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ συμβολίζει τήν Ἐκκλησίαν μετά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ μέσῳ αὐτῆς».

Στην Ανάληψη του Κυρίου, τη στιγμή που στα μάτια των μαθητών αποκαλύπτεται η θεία φύση του Διδασκάλου τους, η Θεοτόκος υπογραμμίζει την ανθρώπινη φύση Του, την επί γης παρουσία Του και την αιώνια μαρτυρία της αποκαλύψεως του λόγου Του διά της Εκκλησίας. Αφού η Θεοτόκος είναι η «ἀδιάψευστη μαρτυρία τῆς θείας ἐνσαρκώσεως καί τῆς αἰωνίου παρουσίας τοῦ Θεοῦ ἐπί τῆς γῆς».

Άλλη μια φορά η παράδοση στη λειτουργική τέχνη, όπως λένε, ενώνει δύο πραγματικότητες, το ιστορικό γεγονός και την «αποκάλυψη που ξεπερνά τα σύνορα του καιρού». Γιατί η Θεοτόκος γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στην Ανάληψη και στην Δευτέρα παρουσία του Υιού της και βεβαιώνει για τη δική μας ανύψωση στη δόξα της κεφαλής της Εκκλησίας, στη δόξα του Χριστού. Γι’ αυτό ελκύει η Θεοτόκος τόσο τα μάτια και την καρδιά μας από τη Σάρκωση του Κυρίου έως την Ανάληψη και έως τη δική της Μετάσταση, αλλά και κάθε μέρα και ώρα συγκεντρώνει της παρακλήσεις και τις ελπίδες μας.

Μεταξύ ουρανού και γης η Θεοτόκος, η Μητέρα κάθε χαράς και ευλογίας όλης της κτίσεως, των ανθρώπων και των αγγέλων, η μόνη παρρησία και μεσίτρια ουρανού και γης του μόνου Μεσίτου Θεού και ανθρώπων, του Χριστού.
Βοηθήματα
Άγ. Ι. Δαμασκηνός, Η Θεοτόκος
Π. Ευδοκίμωφ, Η τέχνη της εικόνας, θεολογία της ωραιότητος
Ν. Γκιολές, Η Ανάληψις του Χριστού βάσει των μνημείων της α’ χιλιετηρίδος
Χ. Γ. Γκότση, Ο μυστικός κόσμος των βυζαντινών εικόνων
Λ. Ουσπένσκη, Η εικόνα

Η ιδανική οικογένεια

Πώς είναι η ιδανική οικογένεια; Μα,... η οικογένεια στην οποία όλα είναι ιδανικά! Ιδα­νικοί γονείς, ιδανική εργασία, ιδανικά παιδιά, ιδανικοί παππούδες και γιαγιάδες (προαιρετική η συνύπαρξή τους!). Όταν παντρεύτηκε ο μπαμπάς με την μαμά, όλοι είπαν, να ένα ιδανικό ζευγάρι. Ωραίοι και οι δυο, από ηθικές και ευκατάστατες οικογένειες, μορφωμένοι, με τα πιάνα τους, τα ωδεία τους, τις ξένες γλώσσες και τα διδακτορικά τους. Όταν μετά γεννήθηκαν τα παιδιά, όλοι τα καμάρωναν. Στην εκκλησία, όταν πήγαιναν να κοινωνήσουν μπροστά τα παιδιά και πίσω οι γονείς, όλοι χαίρονταν και επαινούσαν... Με τα χρόνια τα παιδιά έκαναν ιδανικές σπουδές, μεγάλωσαν και έγιναν ιδανικοί υποψήφιοι για γάμο...

Νομίζουμε ότι ολοκληρώσαμε το θέμα και η σύνταξη του περιοδικού θα πρέπει να είναι πολύ ευχαριστημένη, που με τόσα λίγα λόγια είπαμε τόσο πολλά πράγματα. Συνοψίζοντας, ιδανική οικογένεια είναι η οικογένεια, που αποτελείται από ιδανικούς ανθρώπους!

Μόνο ... ξεχάσαμε να εξετάσουμε πώς είναι ο ιδανικός άνθρωπος, αυτός που αποτελεί μέλος μιας ιδανικής οικογένειας (ψηλός, κοντός, ξανθός, μελαχρινός, χαρακτήρας;). Ούτε ποια είναι η ιδανική εργασία. Πάντως ο μνήστωρ Ιωσήφ μαραγκός ήταν και η Παναγία μας ταπεινή νοικοκυρά. Ούτε πόσα μέλη έχει μια ιδανική οικογένεια (πολύτεκνη, ολιγότεκνη, άτεκνη;). Επίσης δεν εξετάσαμε, εάν επιτρέπονται αρρώστιες, αναπηρίες, θάνατοι, οικονομικές δυσκολίες, στην ιδανική οικογένεια.

Υπάρχουν τελικά ιδανικές οικογένειες; Μα, ... όλες οι οικογένειες, που ξεκίνησαν με τις ευλογίες της Εκκλησίας και έχουν στόχο τον αγιασμό των μελών τους, είναι ιδανικές ή έστω δυνάμει ιδανικές.
 

Μαϊος 2011

Αφιέρωμα στην Οικογένεια

Στο τεύχος Μαίου του περιοδικού "Η ΔΡΑΣΗ ΜΑΣ" 

διαβάστε ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στην οικογένεια...

Σύγχρονοι Φιλέλληνες

Μέσα στο ζοφερό κλίμα απαξίωσης που ζει η πατρίδα μας υπάρχουν και κάποιες, μικρές έστω, φλόγες ελπίδας για την αναγεννητική της πορεία- είναι οι υπερασπιστικές φωνές συγχρόνων φιλελλήνων. Αυτών που, ίσως ασυνείδητα, ακολουθούν το δρόμο προσφοράς των προγόνων τους φιλελλήνων του 1821. Με αισθήματα ευγνωμοσύνης προς αυτούς και προς ιδική μας αναθάρρυνση αναφερόμαστε σε ορισμένους από αυτούς:

Ο πρωτοπόρος της ηλεκτρονικής μουσικής Ζαν Μισέλ Ζάρ λέγει: «Είμαστε όλοι Έλληνες. Είμαστε μαζί σας αυτές τις δύσκολες στιγμές. Η Ελλάδα έχει περάσει και δυσκολότερες περιόδους, αλλά πάντα ανταπεξέρχεται παραμένοντας μεγάλη. Ο κόσμος σας έχει πιο πολύ ανάγκη τώρα από ποτέ...».

Ο διεθνούς φήμης Γάλλος σκηνοθέτης Ζαν-Λύκ Γκοντάρ αρνήθηκε να παρευρεθεί στο Φεστιβάλ Κανών αντιδρώντας σ' αυτά που υφίσταται η Ελλάδα από την παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση: «Ο κόσμος χρωστά τα πάντα στην Ελλάδα. Το οξυγόνο που μας έδωσε πρέπει ως χρέος να αποπληρωθεί. Η Ελλάδα θα μπορούσε να απαιτήσει εκατομμύρια των εκατομμυρίων από όλους για τα συγγραφικά δικαιώματα των αρχαίων».

Ο Ρώσος συγγραφέας και Ελληνιστής Ντιμίτρι Μιχαλέφσκι τονίζει ότι «αρχή και βάσις όλων μας είναι η αρχαία Ελλάδα, που δυστυχώς την ξεχάσαμε» και προειδοποιεί ότι αυτή η αμνησία έφερε τη σημερινή κρίση. Υπογράμμισε ότι ο παραμερισμός της ανθρωπιστικής και ανθρωποκεντρικής παιδείας και στάσεως σήμερα, έχει οδηγήσει τα κράτη στην άκρη του γκρεμού- όσο ταχύτερα επανέλθουν στις ηθικές αξίες των Ελλήνων, τόσο ταχύτερα θα θεραπευτούν τα δεινά της κοινωνίας μας».

«Οι παραπάνω αναφερόμενες φωνές ενώνονται και με πολλές άλλες ανθρώπων του πνεύματος, βραβευμένων με Νόμπελ και άλλες διακρίσεις, όπως εκείνη η φωνή του Σέρβου καθηγητή Ντούσαν Σιτζάνσκ, του Μάρκ Μαζάουερ, ενός από τούς σημαντικότερους σύγχρονους ιστορικούς κ.ά».

Μήπως είναι καιρός οι ξένες αυτές φωνές να μας ξυπνήσουν από το λήθαργο της αγνωσίας και αμνησίας της εθνικής μας αυτοσυνειδησίας, που μας έχουν οδηγήσει πολλές, δυστυχώς, δικές μας;

Και να πιστέψουμε ότι η ένδοξη πνευματική μας κληρονομιά δεν αποτελεί άλλοθι για την επιβίωσή μας, αλλά συνιστά και τη νέα μεγάλη υποχρέωση της σύγχρονης Ελλάδας προς την Ανθρωπότητα.

Μάρτιος 2011

Έρευνα για την ψυχική υγεία στην Αμερική

Η είδηση είναι αποκαλυπτική και διδακτική.

«Σχεδόν ένας στους πέντε Αμερικανούς (περίπου 46 εκατομμύρια άτομα) δηλώνουν πως είχαν κάποια ψυχική νόσο τούς τελευταίους 12 μήνες, ενώ 4,4 από τα 11 εκατομμύρια Αμερικανών με «σοβαρή ψυχική νόσο» (δηλαδή νόσο που δυσκολεύει ή απαγορεύει τουλάχιστον μια σημαντική καθημερινή δραστηριότητα) δεν υποβάλλονται σε καμία θεραπεία.

Αυτά είναι τα ευρήματα της πρόσφατης έκθεσης της Αρχής για την Κατάχρηση Ουσιών και τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας (SAMHSA) των ΗΠΑ, που φέρνει ακόμη μια φορά στο προσκήνιο το ζήτημα του ψυχολογικού τμήματος της ζωής στις σύγχρονες κοινωνίες. Συγκλονιστικοί είναι εν γένει οι αριθμοί. Ενδεικτικά: 8,4 εκατομμύρια ενήλικοι Αμερικανοί σκέφτηκαν πέρυσι την αυτοκτονία, ενώ ένα εκατομμύριο ανάμεσα τους επιπλέον την επιχείρησαν ή σοβαρή ψυχική νόσος βαραίνει ιδίως τους νέους: 30% των ατόμων έως 25 ετών πάσχει από συμπτώματα, σε αντίθεση με το 13,7% των άνω των 50 ετών. Περισσότερο κινδυνεύουν οι άνεργοι (27%) από τούς εργαζομένους (17,1%) και οι γυναίκες (23,8%) από τούς άνδρες (15,6%). Το 19% των ανθρώπων με κάποια ψυχική νόσο βρέθηκε να κάνει κατάχρηση ουσιών». («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 5.12.10).

Δεν θέλουμε να πούμε, σχολιάζοντας την είδηση αυτή, τίποτε άλλο, παρά ότι όλα αυτά ήταν αναμενόμενα. Είναι επόμενο σε μια χώρα πού στόχο της έχει μόνο την υλική ευμάρεια να παρατηρούνται αυτά τα φαινόμενα. Η ζωή του πλούτου και των ανέσεων δε χαρίζει ψυχική ειρήνη και ευτυχία. Και επί πλέον σε μια χώρα, που είναι η κοιτίδα των σατανοκίνητων νεοφανών αιρέσεων ήταν αδύνατον να μην υπάρχουν ψυχικές διαταραχές και ασθένειες. Οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν πιστεύουν και δε λατρεύουν ορθά τον Θεό, δεν γνωρίζουν τι σημαίνει Μυστήριο Ιεράς Εξομολογήσεως, ούτε κοινωνούν Σώμα και Αίμα Χριστού. Πώς λοιπόν να είναι ήρε­μοι ψυχικά και να μη ταλαιπωρούνται μ' όλες αυτές τις ψυχικές ασθένειες;

Μακάρι να τους φωτίσει ο Θεός, ώστε να διδαχθούν από τη θλιβερή ψυχική κατάστασή τους και να καταφύγουν στον μόνο Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων, που χαρίζει την αληθινή ευτυχία.

Μάρτιος 2011

ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟΝ ΘΕΟ!

Μιὰ δήλωση τοῦ Francis Collins, 

Δ/ντοῦ Προγράμματος Ἀνθρωπίνου Γονιδιώματος, στὸ CNN

Γράφει ὁ Βασ. Πετρουλέας,
Δρ. Φυσικός, Ε.ΚΕ.Φ.Ε. «Δημόκριτος»
 

Εἶµαι ἐπιστήµονας καὶ πιστός, καὶ δὲν βρίσκω καµία σύγκρουση µεταξὺ αὐτῶν τῶν δύο. 

Ὡς διευθυντὴς τοῦ Προγράµµατος Ἀνθρώπινου Γονιδιώµατος, ἔχω ἡγηθεῖ συνεργασίας ἐπιστηµόνων γιὰ νὰ διαβάσουµε τὰ 3,1 δισεκατοµµύρια γράµµατα τοῦ ἀνθρωπίνου γονιδιώµατος, τοῦ βιβλίου ἐντολῶν τοῦ DNA µας.

Ὡς Χριστιανὸς βλέπω τὸ DNA, κέντρο πληροφοριῶν ὅλων τῶν ζώντων ὀργανισµῶν, σὰν τὴν γλῶσσα τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν κοµψότητα καὶ τὴν πολυπλοκότητα τῶν ἴδιων τῶν σωµάτων μας καὶ τῆς ὑπόλοιπης φύσης, ὡς ἀντανάκλαση τοῦ σχεδίου τοῦ Θεοῦ.

Ὡς µεταπτυχιακὸς φοιτητὴς στὴν φυσικοχηµεία τὴν δεκαετία τοῦ 1970, ἤµουν ἄθεος, µἢὰ ὑποθέσω τὴν ὕπαρξη ὁποιασδήποτε ἀλήθειας ἔξω ἀπὸ τὰ Μαθηµατικά, τὴν Φυσικὴ καὶ τὴν Χηµεία. Στὴν συνέχεια, ὅµως, πῆγα στὴν Ἰατρικὴ Σχολὴ καὶ ἐκεῖἀντιµετώπισα θέµατα ζωῆς καὶ θανάτου στὸ προσκέφαλο τῶν ἀσθενῶν µου. Κάποτε, µία ἀσθενής µου µὲ ρώτησε: «Ἐσεῖς σὲ τί πιστεύετε, γιατρέ;». Αὐτὸ μὲ προβληµάτισε καὶ ἄρχισα νὰ ψάχνω γιὰ ἀπαντήσεις. .  

Κυριακή της Απόκρεω – Ο Χριστός ζητιάνος της αγάπης μας

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ

Ο Κύριος Ιησούς με το «εμοί εποιήσατε» τοποθετεί τον εαυτό του στη θέση του πει­νασμένου, του διψασμένου, του ξένου, του ρακένδυτου, του άρρωστου, ακόμη και του φυλακισμένου! Είπε χαρακτηριστικά: «Επείνασα γαρ, και εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψησα, και εποτίσατέ με, ξένος ήμην, και συνηγάγετέ με... εν φυλακή ήμην, και ήλθετε προς με».

Δεν είναι σχήμα λόγου όλα αυτά. Οι άγιοι Πατέρες λένε: «Είδες τον αδελφόν σου; Είδες Κύριον τον Θεόν σου!». Πράγματι. Κάθε άνθρωπος είναι πλασμένος «κατ' εικό­να και καθ' ομοίωσιν» Θεού. Συνεπώς στο πρόσωπο του κάθε άνθρωπου οφείλουμε πάντοτε να διακρίνουμε την εικόνα του Θεού. Αυτή την εικόνα του Θεού μάς καλεί ο Κύριος να διακονήσουμε στα πρόσωπα αυτών που πονούν και υποφέρουν μέσα από τις διάφορες δοκιμασίες της ζωής.

Στο βιβλίο των «Παροιμιών» γράφει ο σοφός Σολομών: «Δανείζει Θεώ ο ελεών πτωχόν» (Παρ. ιθ' 17). Δηλαδή, αυτός που ελεεί τον πτωχό αδελφό του, στην ουσία δανείζει στο Θεό. Ό,τι προσφέρει στον πτωχό, ό Θεός θεωρεί ότι το προσφέρει σ' Εκείνον. Έτσι ακόμη και η πιο μικρή καλή μας πράξη λαμβάνει άπειρη αξία, αφού τελικά απευθύνεται στον άπειρο Θεό. Κι η αμοιβή που την ακολουθεί είναι ό,τι ανώτερο μπορεί να ποθήσει ο άνθρωπος: η Βασιλεία των ουρανών!

 15.2.11

“Ο ηγεμών” ή αλλιώς Η αρετή του άρχοντα

.........

Μια σταχυολόγηση των συμβουλών του Αγίου Φωτίου (...) μπορεί να οδηγήσει σε μια αναλογική και γόνιμη σύγκριση με το σημερινό τρόπο άσκησης της εξουσίας στην ελληνική πραγματικότητα, που αλγεί από τα πολυποίκιλα πλήγματα μιας απαξιωμένης πολιτικής τακτικής, και συγχρόνως να δώσει απαντήσεις στα αμείλικτα και πολυώνυμα γιατί.

-  Όπως κάθε άνθρωπος, έτσι και ο ηγεμόνας πρέπει να τηρεί τις εντολές του Δεσπότου Θεού.
 
- Ηγεμόνας προσευχόμενος είναι ενωμένος με τον Θεό και οικείος του. Η αρετή του άρχοντα φαίνεται αν μπορεί να μετατρέψει μια πόλη όχι τόσο από μικρή σε μεγάλη, όσο από φαύλη σε χρηστή.
 
- Αδυσώπητος σ’ εκείνους που διαπράττουν αδικήματα σε πρόσωπα και στην πολιτεία, γρήγορος στην αναζήτηση του δίκαιου και στην αμερόληπτη απονομή του, συμπαθής στην αντιμετώπιση των εναντίον του αδικημάτων.
 
- Δεν υπάρχει ελαφρυντικό και δικαιολογία για τον άρχοντα που αδικεί.
 
- Οι φαύλοι στο περιβάλλον του άρχοντα αμαυρώνουν την εικόνα του.
 
- Ένας ηγεμόνας μπορεί να γίνει άριστος κριτής των άλλων, όταν ο ίδιος λογοδοτεί για τις πράξεις του κάτω από την επίβλεψη της συνειδήσεώς του και προσπαθεί να διορθώσει τα λάθη του.
 
- Ένας συνετός ηγεμόνας πρέπει ν’ αποφεύγει τις υπερβολικές υποσχέσεις, να μην παραβαίνει τίποτα απ’ όσα υποσχέθηκε, γιατί, όταν ψεύδεται, αναπόφευκτα θα θεωρηθεί ελεεινός.
 
- Πρέπει να διορίζει ως άρχοντες ανθρώπους πλούσιους σε αρετές, να επαινεί τους άριστους, να διατηρεί την ομόνοια των υπηκόων χωρίς εξεγέρσεις, να εμπνέει την ασφάλεια στους δίκαιους και να αντιμετωπίζει τα προβλήματα των πολιτών με συμπάθεια και ευαισθησία.
 
- Να προσέχει να μη διασυρθούν τα έθιμα και οι παραδόσεις της πατρίδας του.
 
- Να θεωρεί άχρηστο τον χρυσό που είναι παγίδα φοβερή για κείνους που τον αγαπούν.
 
- Οι καινοτομίες που δεν εισάγονται αριστοτεχνικά προκαλούν φόβο, δημιουργούν σύγχυση και ερεθίζουν το λαό.
 
- Προσοχή στις απερίσκεπτες κουβέντες. Σταθερός στις απόψεις του, κύριος της γλώσσας του.
 
- Την αιτία για όσα πάνε καλά πρέπει να την αποδίδει στον Θεό, να είναι πρότυπο αρετής και ευσέβειας για τους υπηκόους του, αλλά και να αποτελεί και για όλες τις γενιές των ανθρώπων που θ’ ακολουθήσουν μια όμορφη και σπουδαία ενθάρρυνση, για την επιτέλεση ωραίων και σημαντικών έργων...

Φεβρουάριος 2011

Ο Μωυσής στην Ερυθρά θάλασσα

Αμερικανοί επιστήμονες πιστεύουν, ότι εντόπισαν το σημείο, στο οποίο διέσχισε ο Μωυσής την Ερυθρά θάλασσα πριν 3.000 χρόνια περίπου. Σύμφωνα με τη διήγηση της Εξόδου (κεφ. ιδ' 21-28): «εξέτεινε δε Μωυσής την χείρα επί την θάλασσαν, και υπήγαγε Κύριος την θάλασσαν εν ανέμω νότω βιαίω όλην την νύκτα και εποίησε την θάλασσαν ξηράν, και εσχίσθη το ύδωρ. Και εισήλθον οι υιοί Ισραήλ εις μέσον της θαλάσσης κατά το ξηρόν, και το ύδωρ αυτής τείχος εκ δεξιών και τείχος εξ ευωνύμων και κατεδίωξαν οι Αιγύπτιοι και εισήλθον οπίσω αυτών, ... εξέτεινε δε Μωυσής την χείρα επί την θάλασσαν, ... και επαναστραφέν το ύδωρ εκάλυψε τα άρματα και τους αναβάτας και πάσαν την δύναμιν Φαραώ».
 

«Ανέκαθεν οι άνθρωποι εντυπωσιάζονταν απ' την ιστορία της Εξόδου και διερωτώντο εάν είναι όντως ιστορικό γεγονός», λέει ο Carl Drews, μέλος του Εθνικού Κέντρου Ατμοσφαιρικών Ερευνών των Η.Π.Α. «Αυτό που δείχνει η μελέτη μας», συνεχίζει, «είναι ότι η περιγραφή διαχωρισμού των υδάτων έχει όντως στήριξη απ' τούς φυσικούς νόμους... 

Δυστυχώς όμως, τα τοπωνύμια πού αναφέρονται στη διήγηση δεν μπορούν να αναγνωριστούν σήμερα». Ο Drews και ο συνεργάτης του W. Han εστίασαν σε σημείο όπου υπάρχει καμπή (σε σχήμα U) στην κατεύθυνση του νερού, στο Ανατολικό δέλτα του Νείλου, στη Μεσογειακή ακτή βόρεια της διώρυγας του Σουέζ, αποκλείοντας τοποθεσίες που είχαν προταθεί παλαιότερα (τον Κόλπο του Σουέζ ή την Άκαμπα). Οι δυό ερευνητές χρησιμοποίησαν δορυφορικά δεδομένα για να δημιουργήσουν μοντέλο της περιοχής όπως θα ήταν πριν 3.000 χρόνια. Στη συνέχεια έκαναν θεωρητική εξομοίωση στον υπολογιστή. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά τους, άνεμος με ταχύτητα 100 χιλμ./ώρα, που θα φυσούσε επί 12 ώρες θα έσχιζε τα νερά (βάθους 2 μέτρων στο σημείο αυτό) δημιουργώντας ένα ξηρό πέρασμα μήκους 3.5 και πλάτους 5 χιλιομέτρων για 4 ώρες. Ο χρόνος αυτός είναι αρκετός για να περάσουν οι Ισραηλίτες, έστω και με ενάντιο άνεμο. Μόλις ο άνεμος σταμάτησε, τα νερά επέστρεψαν με ορμή καλύπτοντας όσους είχαν παραμείνει στο στενό πέρασμα. «Οι εξομοιώσεις στον υπολογιστή ταιριάζουν με την αφήγηση της Εξόδου», σχολίασε ο Drews.
 

Εντυπωσιακή, όντως η μελέτη. Εκπληκτικότερα είναι όμως τα συμπεράσματα των δημοσιογράφων, τα οποία δείχνουν επιπολαιότητα και παντελή άγνοια του κειμένου της Εξόδου: «Τα ύδατα της Ερυθράς Θάλασσας τα διαχώρισαν οι άνεμοι και όχι ο Μωυσής»! ή «αντίθετα με τη διήγηση της Βίβλου, αυτό δεν ήταν κατ' ανάγκη ένα θαύμα, αλλά είναι δυνατό να συνέβη από ισχυρούς άνεμους»! Μα η Βίβλος αυτό ακριβώς περιγράφει, ένα φυσικό φαινόμενο. Το παράδοξο είναι το ότι οι δυνατοί άνεμοι (ένα σπάνιο σχετικώς φαινόμενο) ξεκίνησαν όταν άπλωσε το χέρι του ο Μωυσής και σταμάτησαν, όταν το ξαναάπλωσε! Αυτό δεν είναι θαύμα;
 

(Περισσότερες πληροφορίες μπορούν να αναζητηθούν στο διαδίκτυο πληκτρολογώντας π.χ. carl drews moses και η πρωτότυπη εργασία, η οποία όμως είναι καθαρά επιστημονική. 

Έχει αναρτηθεί στο: http://www.plosone.org/articl/info%3Adoi%2F10.1371%2Fjournal.pone.0012481
 

Φεβρουάριος 2011