Θα δούμε το 2018 την εκπλήρωση της «προφητείας» του Economist για το νέο παγκόσμιο νόμισμα;

 YourNewsWire / ΚΟ

Το περιοδικό Economist, (που ελέγχεται από την ισχυρή οικογένεια Rothschild, που θεωρούν τους εαυτούς τους ως «κηδεμόνες της κληρονομιάς του περιοδικού The Economist»), δημοσίευσε ένα άρθρο πριν από 30 χρόνια, το οποίο υπογράμμισε το ενδεχόμενο ενός παγκόσμιου νομίσματος μέχρι το έτος 2018.

Παρακάτω κάποια αποσπάσματα του άρθρου που εμφανίστηκε στο περιοδικό στις 9 Ιανουαρίου 1988, τεύχος 306, σελ. 9-10.

Ready for the Phoenix / Έτοιμοι για το Φοίνιξ

Τριάντα χρόνια από τώρα, οι Αμερικανοί, οι Ιάπωνες, οι Ευρωπαίοι και οι άνθρωποι σε πολλές άλλες πλούσιες χώρες, και κάποιες σχετικά φτωχές, πιθανότατα θα πληρώνουν για τα ψώνια τους με το ίδιο νόμισμα. Οι τιμές θα αναφέρονται όχι σε δολάρια, γιεν ή γερμανικά μάρκα, αλλά με, ας πούμε, τον Φοίνικα. Ο Φοίνικας θα ευνοηθεί από τις εταιρείες και τους αγοραστές, διότι θα είναι πιο βολικό από τα σημερινά εθνικά νομίσματα, τα οποία μέχρι τότε θα φανούν σαν μια ιδιόρρυθμη αιτία μεγάλης διατάραξης της οικονομικής ζωής τον τελευταίο εικοστό αιώνα.

……

Στις αρχές του 1988, αυτή είναι μια περίεργη πρόβλεψη. Οι προτάσεις για ενδεχόμενη νομισματική ένωση πολλαπλασιάστηκαν πριν από πέντε και δέκα χρόνια, αλλά σχεδόν δεν προέβλεπαν τις αποτυχίες του 1987. Οι κυβερνήσεις των μεγάλων οικονομιών προσπάθησαν να μετακινήσουν μια ίντσα ή δύο προς ένα πιο διαχειριζόμενο σύστημα συναλλαγματικών ισοτιμιών - ένα λογικό προκαταρκτικό, προς την ριζική νομισματική μεταρρύθμιση. 

Εξαιτίας της έλλειψης συνεργασίας στις βασικές οικονομικές πολιτικές τους προκάλεσαν την άνοδο των επιτοκίων που έφεραν τη συντριβή του χρηματιστηρίου τον Οκτώβριο. Αυτά τα γεγονότα τιμώρησαν τους μεταρρυθμιστές των συναλλαγματικών ισοτιμιών. Η συντριβή της αγοράς τους έμαθε ότι η προσήλωση της πολιτικής συνεργασίας μπορεί να είναι χειρότερη από το τίποτα και ότι μέχρις ότου η πραγματική συνεργασία είναι εφικτή (δηλ. έως ότου οι κυβερνήσεις παραδώσουν κάποια οικονομική κυριαρχία), θα επιχειρήσουν να πετύχουν περαιτέρω προσπάθειες για να συνδέσουν τα νομίσματα.

...

The New World Economy / Η νέα παγκόσμια οικονομία

Η ζώνη Phoenix θα επέβαλλε αυστηρούς περιορισμούς στις εθνικές κυβερνήσεις. Δεν θα υπήρχε μια εθνική νομισματική πολιτική. Η παγκόσμια προσφορά φοίνικα θα καθοριζόταν από μια νέα κεντρική τράπεζα, που θα προερχόταν ίσως από το ΔΝΤ…. Κάθε χώρα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει φόρους και δημόσιες δαπάνες για να αντισταθμίσει την προσωρινή πτώση της ζήτησης, αλλά θα έπρεπε να δανειστεί αντί να εκτυπώσει χρήματα για να χρηματοδοτήσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού…. Αυτό σημαίνει μεγάλη απώλεια της οικονομικής κυριαρχίας, αλλά οι τάσεις που κάνουν τον Φοίνικα τόσο ελκυστικό καταργούν αυτή την κυριαρχία μακριά σε κάθε περίπτωση. Ακόμη και σε έναν κόσμο περισσότερο ή λιγότερο κυμαινόμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών, οι κυβερνήσεις έχουν δει την ανεξαρτησία της πολιτικής τους να ελέγχεται από έναν εχθρικό εξωτερικό κόσμο.–

Καθώς έρχεται ο επόμενος αιώνας, οι φυσικές δυνάμεις που πιέζουν τον κόσμο προς την οικονομική ολοκλήρωση θα προσφέρουν στις κυβερνήσεις μια ευρεία επιλογή. Μπορούν να πάνε με τη ροή, ή μπορούν να χτίσουν οδοφράγματα. Το να προετοιμάσεις το δρόμο για το Φοίνικα σημαίνει λιγότερες υποτιθέμενες συμφωνίες για την πολιτική και περισσότερες πραγματικές. Αυτό σημαίνει να επιτρέπεται και στη συνέχεια να προωθείται ενεργά η ιδιωτική χρήση ενός διεθνούς χρήματος παράλληλα με τα υπάρχοντα εθνικά κονδύλια. Αυτό θα επιτρέψει στους ανθρώπους να ψηφίσουν με τα πορτοφόλια τους για την ενδεχόμενη μετάβαση στην πλήρη νομισματική ένωση. Ο Φοίνιξ πιθανότατα θα ξεκινούσε ως ένα κοκτέιλ εθνικών νομισμάτων, ακριβώς όπως είναι σήμερα το Ειδικό Σχέδιο Δράσης. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, η αξία του έναντι των εθνικών νομισμάτων θα πάψει να έχει σημασία, γιατί οι άνθρωποι θα το επέλεγαν για την ευκολία τους και τη σταθερότητα της αγοραστικής του δύναμης.

...

Τσεκάρετε για το Φοίνικα περίπου το 2018, και καλωσορίστε όταν έλθει.

Μόλις δέκα χρόνια αργότερα, το 1998, ο Economist προβάλει και πάλι στο κοινό του μια προσπάθεια προώθησης της ατζέντας των globalists με ένα άρθρο με τίτλο “One world, one money” / "Ένας κόσμος, ένα χρήμα".

Όπως και με το άρθρο του 1988, αυτό το άρθρο επιχειρεί να εξηγήσει γιατί ένα πολύ πιο συγκεντρωτικό και ελεγχόμενο σύστημα θα ωφελούσε την παγκόσμια οικονομία, αγνοώντας εντελώς το γεγονός ότι ένα τέτοιο κεντρικό διεθνές νόμισμα θα αποτελούσε ένα τεράστιο πραξικόπημα για το διεθνές τραπεζικό καρτέλ και την οικονομική βάση της τραπεζικής αυτοκρατορίας των Rothschild.

Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι η δημιουργία ενός παγκόσμιου νομίσματος θα έδινε υπερβολικό ποσό γεωπολιτικού κεφαλαίου σε μη εκλεγμένους διεθνείς τραπεζίτες και, στη συνέχεια, θα αφαιρούσε την εξουσία από τους πολίτες κάθε έθνους και τους αντίστοιχους κυβερνητικούς εκπροσώπους τους.

Μήπως κάποιος θέλει πραγματικά οι διεθνείς τραπεζίτες να έχουν τόσο τεράστια πολιτική δύναμη πάνω από την τεράστια οικονομική επιρροή και την εξουσία που ήδη κατέχουν στις αίθουσες εξουσίας;

"Δώστε μου τον έλεγχο του χρήματος οποιασδήποτε χώρας και δεν με ενδιαφέρει ποιος κάνει τους νόμους της", δήλωσε ο Mayer Amschel Rothschild, ιδρυτής της τραπεζικής δυναστείας των Rothschild.

Παρόλο που η οικογένεια Rothschild έχει γενικά πολύ χαμηλό δημόσιο προφίλ, εξακολουθούν να έχουν σημαντικές επιχειρηματικές δραστηριότητες σε ένα ευρύ φάσμα τομέων. Παρόλο που δεν μπορείτε να βρείτε κάποιον συγκεκριμένο Rothschild στον κατάλογο με τους πιο πλούσιους του Forbes, εκτιμάται ότι η οικογένεια ελέγχει περιουσία ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων στην υφήλιο, έχοντας έτσι μια ισχυρή φωνή σε όλο το γεωπολιτικό φάσμα που πολλοί αντιλαμβάνονται ως ένα κρυφό χέρι που χειρίζεται γεγονότα σιωπηλά πίσω από ένα πέπλο μυστικότητας και σιωπής.

ΚΟ / Πηγή

Τα κίνητρα πίσω από τον πόλεμο κατά των μετρητών

Απόσπασμα από το βιβλίο «Η Κατάργηση των Μετρητών και οι Συνέπειές της» :

 

Σύμφωνα με το χιλιοειπωμένο επιχείρημα κατά των μετρητών, η χρήση τους ευνοεί τη μαύρη εργασία, την φοροδιαφυγή, τις παράνομες δραστηριότητες, μέχρι και την τρομοκρατία. Όλα αυτά υποτίθεται όχι χρηματοδοτούνται με μετρητά και θα δυσχεραίνονταν σημαντικά αν εξέλειπαν τα μετρητά.

Ωστόσο, τα δαιμόνια που κατονομάζονται εδώ δεν είναι καινά. Προς τι, λοιπόν, ο ξαφνικός ζήλος για την κατάργηση των μετρητών; Το πόσο υποκριτικό είναι το επιχείρημα αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από τον ζήλο της βρετανικής πολυεθνικής τράπεζας HSBC να απαγορεύει στους πελάτες της την ανάληψη ποσών μεσαίου και μεγάλου ύψους. Σύμφωνα με είδηση του BBC τον Ιανουάριο του 2014, πολλοί πελάτες της HSBC δεν μπορούσαν σηκώσουν μετρητά της τάξεως των 5.000 έως 10.000 λιρών αν δεν είχαν να προβάλουν κάποια δικαιολογία ή ικανοποιητική εξήγηση για τον λόγο που χρειάζονταν τα χρήματα. Η σύγκρουση στην καρδιά των βιομηχανικών χωρών ήρθε κάπως νωρίς και με αυτή την αμασκάρευτη μορφή. Κατόπιν θύελλας αντιδράσεων η HSBC, απέσυρε το μέτρο, το οποίο υποτίθεται ότι αποσκοπούσε στην πάταξη του ξεπλύματος χρήματος.

Το πικάντικο της ιστορίας είναι το εξής: Η HSBC είναι γνωστή ως ένας από τους μεγαλύτερους μηχανισμούς ξεπλύματος βρόμικου χρήματος για τους εμπόρους ναρκωτικών και όπλων παγκοσμίως. Υπό την πίεση των μέσων ενημέρωσης το επιβεβαίωσε και η εισαγγελία. Οι έρευνες για συνέργεια σε ξέπλυμα χρήματος και φοροδιαφυγή έκλεισαν σε πολυάριθμες περιπτώσεις με την επιβολή ενός χρηματικού προστίμου, το οποίο για την Η SBC ήταν απλώς πενταροδεκάρες. Σύμφωνα με δημοσίευμα της διαδικτυακής εφημερίδας Zed Online του Ιουνίου 2015:

«Ο βρετανικός τραπεζικός κολοσσός HSBC προέβη σε εξωδικαστικό συμβιβασμό με τις ελβετικές αρχές για δεκάδες χιλιάδες περιπτώσεις ξεπλύματος βρόμικου χρήματος. Η τράπεζα θα πληρώσει 38 εκατομμύρια ευρώ και ως αντάλλαγμα η γενική εισαγγελία της Γενεύης θα αναστείλει τις έρευνες της λόγω υποψίας για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος. [...] Η τράπεζα φέρεται να είχε βοηθήσει στο παρελθόν δεκάδες χιλιάδες πελάτες ανά τον κόσμο να αποκρύψουν από τις φορολογικές αρχές ή να νομιμοποιήσουν από παράνομες δραστηριότητες έσοδα ύψους περίπου 180 δισεκατομμυρίων ευρώ. Στους πελάτες συγκαταλέγονταν δικτάτορες και σεσημασμένοι κακοποιοί. Αυτά αποκαλύφθηκαν από ένα διεθνές ερευνητικό κύκλωμα και έγιναν γνωστά ως υπόθεση Swissleaks».

Η τράπεζα είχε ήδη πληρώσει τον Δεκέμβριο του 2012 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια ώστε να μην ασκηθεί δίωξη εναντίον της μελλοντικά στις ΗΠΑ, εξαιτίας του κεντρικού ρόλου της στο μεγάλης κλίμακας ξέπλυμα χρήματος για λογαριασμό των εμπόρων ναρκωτικών της Λατινικής Αμερικής.

Αυτή είναι, λοιπόν, η τράπεζα η οποία αρνήθηκε - θεωρητικά με δική της πρωτοβουλία - να δώσει 5.000 λίρες σε πελάτες, επειδή δεν ήταν επαρκώς εξακριβωμένο εάν προσπαθούσαν να διευκολύνουν παράνομες δραστηριότητες, όπως π.χ. το πλακοστρώσιμο μιας ταράτσας χωρίς απόδειξη.

ΚΟ

ΗΠΑ: «Στην ομιλία του κατά των τραπεζιτών εμάς εννοούσε ο Τραμπ», παραπονούνται οι Εβραίοι

Η ομιλία του Donald Trump, την προηγούμενη εβδομάδα στο West Palm Beach της Φλόριντα, όπου είπε ότι η Χίλαρι Κλίντον «συναντιέται κρυφά με διεθνείς τράπεζες για να σχεδιάσουν την καταστροφή της αμερικανικής κυριαρχίας, προκειμένου να εμπλουτίσουν αυτές τις παγκόσμιες οικονομικές δυνάμεις, τους ειδικών συμφερόντων φίλους της και τους χορηγούς της», καταδικάστηκε ως «αντισημιτική» από την Anti-Defamation League και άλλες εβραϊκές οργανώσεις-παρόλο που ο ίδιος δεν ανέφερε τους Εβραίους πουθενά στην ομιλία του.

Σε άρθρο της η Jewish Telegraphic Agency (JTA) υπενθύμισε το tweet του Donald Trump, με την φωτογραφία της Κλίντον με την λεζάντα «η πιο διεφθαρμένη υποψήφια ποτέ» μέσα σε ένα εξάκτινο μπλε αστέρι που θύμιζε το αστέρι του Δαβίδ - και το οποίο μετά έγινε κύκλος – και θεωρήθηκε «αντισημιτικό».

Η JTA παραδέχεται ότι ο Trump «ποτέ δεν αναφέρθηκε στους Εβραίους στο προετοιμασμένο κείμενό του, που το διάβασε αυτοσχεδιάζοντας και λίγο», αλλά ότι απλώς με την αναφορά του σε «μια τεράστια συνωμοσία που αφορά ένα μάτσο ανθρώπων του χρήματος και διεθνών τραπεζιτών», έμπαινε μια περιοχή «όπου η εχθρότητα προς τους Εβραίους διαιωνίζεται και ευδοκιμεί ακόμα και κατά την απουσία τους».

Το άρθρο που αναστάτωσε τους Εβραίους - επειδή το θεώρησαν ότι υπονοούσε τους ίδιους, έχει ως εξής:

«Η Χίλαρι Κλίντον συναντάται κρυφά με διεθνείς τράπεζες για να σχεδιάσουν την καταστροφή της κυριαρχίας των ΗΠΑ, προκειμένου να εμπλουτίσουν αυτές τις παγκόσμιες οικονομικές δυνάμεις, τους ιδιαίτερου ενδιαφέροντος φίλους της και τους χορηγούς της».

Ο Trump δήλωσε ακόμα ότι αυτές οι «εκλογές θα καθορίσουν εάν είμαστε ένα ελεύθερο έθνος ή αν έχουμε μόνο την ψευδαίσθηση της δημοκρατίας, αλλά στην πραγματικότητα ελεγχόμαστε από μια μικρή χούφτα ειδικών με παγκόσμια ειδικά συμφέροντα που νοθεύουν το σύστημα και το σύστημά μας είναι στημένο».

«Το διεφθαρμένο μας πολιτικό σύστημα, αυτή η μεγαλύτερη δύναμη πίσω από τις προσπάθειες για ριζική παγκοσμιοποίηση και στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων. Οι οικονομικοί πόροι τους είναι σχεδόν απεριόριστοι, οι πολιτικοί τους πόροι είναι απεριόριστοι, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τους είναι ασυναγώνιστα».

Ο Jonathan Greenblatt της Anti-Defamation League θεωρεί ότι αυτές οι αποστροφές του Τραμπ αναφέρονται στους Εβραίους.

Σε tweet του ο Greenblatt λέει: «Η TeamTrump θα πρέπει να αποφεύγει την ρητορική και τα σχήματα λόγου που έχουν ιστορικά χρησιμοποιηθεί εναντίον των Εβραίων και εξακολουθούν να παρακινούν σε αντισημιτισμό. Ας αφήσουμε το μίσος έξω από την προεκλογική εκστρατεία».

Μετά τον Greenblatt και η Εβραία δημοσιογράφος Julia Ioffe έσπευσε να χαρακτηρίσει «αντισημιτικά» τα σχόλια του Trump.

«Μόνο εγώ είμαι που πιστεύω ότι η ομιλία του Trump είχε ‘μπηχτές’ για τους Εβραίους;» έγραψε η Ioffe.

Μετά ακολούθησε ο Εβραίος Ari Ratner, συνεργάτης στο think tank “New America”, ο οποίος μάλιστα δημοσίευσε μια κατ’ αντιπαράθεση σύγκριση του λόγου του Trump και της αναγγελίας κήρυξης πολέμου του Αδόλφου Χίτλερ κατά της Αμερικής!

Το δε άρθρο της JTA, έφτασε στο σημείο να συγκρίνει μέρη του λόγου του Trump με αποσπάσματα από τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών», προσπαθώντας να υπονοήσει ότι τα είχε ως βάση η ομιλία του!

Αναφέρει π.χ. τον εξής παραλληλισμό:

Trump: «Ο μεγάλος πολιτισμός μας εδώ στην Αμερική και σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο έχει έρθει σε μια στιγμή αναμέτρησης. Το είδαμε στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ψήφισαν για να απελευθερωθούν από την παγκόσμια κυβέρνηση και τις συμφωνίες του παγκόσμιου εμπορίου και της παγκόσμιας μετανάστευσης που  κατέστρεψαν την κυριαρχία τους και έχουν καταστρέψει πολλά από αυτά τα έθνη. Η κεντρική βάση της παγκόσμιας πολιτικής εξουσίας είναι ακριβώς εδώ στην Αμερική, το διεφθαρμένο πολιτικό μας κατεστημένο που είναι η μεγαλύτερη δύναμη πίσω από τις προσπάθειες για ριζική παγκοσμιοποίηση και στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων».

Πρωτόκολλα : «Τα έθνη της Δύσης έχουν τεθεί υπό διεθνή έλεγχο σε πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο. Βρίσκονται σε γρήγορη διαδικασία να γίνουν ελεγχόμενα και σε κοινωνικό επίπεδο. Σε όλους λένε ότι η μόνη τους ελπίδα έγκειται στην παράδοση της εθνικής τους κυριαρχίας».

Ο Εβραίος επικεφαλής νομικός σύμβουλος και βοηθός της εκστρατείας  για τις εβραϊκές υποθέσεις, Jason Greenblatt (καμία σχέση με τον επικεφαλής της ADL) αρνήθηκε ότι υπήρχε οτιδήποτε αντισημιτικό στην ομιλία του Trump.

«Ο Jonathan Greenblatt προσπαθεί να συνδέσει το μίσος και τη μισαλλοδοξία κάποιων κατάπτυστων ατόμων με το κίνημα Make America Great Again που ο κ. Trump οδηγεί. Σημειώστε ότι, στα τελευταία σχόλιά του, ο Jonathan Greenblatt δεν αμφισβήτησε την περιγραφή του κ. Trump για την Κλίντον ότι βρίσκεται στο επίκεντρο μιας παγκόσμιας δομής εξουσίας που έχει απογυμνώσει τις Ηνωμένες Πολιτείες από τον πλούτο τους γεμίζοντας τις τσέπες εταιρικών και πολιτικών συμφερόντων».

Ο συνήγορος του Trump πρόσθεσε: «Ο Jonathan Greenblatt απλώς προσπαθεί να εκτρέψει την προσοχή των ψηφοφόρων μακριά από τα γεγονότα κατασκευάζοντας  συνδέσεις με τον αντισημιτισμό. Ο Jonathan Greenblatt φαίνεται ότι θέλει να αγνοήσει τη δια βίου δέσμευση του κ. Trump και την υποστήριξή του στο Ισραήλ και την εβραϊκή κοινότητα, καθώς και την ισχυρή απόρριψη του αντισημιτισμού, αλλά ο κ. Trump δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να κρύψει την αλήθεια από τον αμερικανικό λαό, ασχέτως των παρανόμων μέσων που χρησιμοποιούνται στην προσπάθεια αυτή».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε με σκοπό να καταστρέψει την Ευρώπη και να φέρει την Νέα Παγκόσμια Τάξη». Αποκαλυπική συνέντευξη της Ιταλίδας Ida Magli για το βιβλίο της “Η Ευρωπαϊκή Δικτατορία” (2010)

Η Ida Magli (γεννήθηκε στη Ρώμη το 1925 και πέθανε φέτος, τον Φεβρουάριο του 2016) υπήρξε ανθρωπολόγος, φιλόσοφος, συγγραφέας και ακαδημαϊκός. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με την εφημερίδα ‘La Repubblica’ και το εβδομαδιαίο περιοδικό ‘L'Espresso’, καθώς και με την εφημερίδα ‘Il Giornale’. Δίδαξε στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας της και έγραψε εκατοντάδες έργα που αναλύουν τα κοινωνικά φαινόμενα με την μέθοδο της ανθρωπολογικής επιστήμης. Η Magli υπήρξε η πρώτη που χρησιμοποίησε την ανθρωπολογική μέθοδο για την ανάλυση της ευρωπαϊκής κοινωνίας και ιδιαίτερα της ιταλικής, από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Έντονα επικριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδιαίτερα στην λεγόμενη «ευρωπαϊκή ενοποίηση», στην ‘πολιτική ορθότητα’ (την οποία ονόμαζε «την πιο ριζική μορφή πλύσης εγκεφάλου που οι κυβερνήτες επέβαλαν ποτέ στους υπηκόους τους») και στο πολυπολιτισμικό μοντέλο κοινωνιών (βλ. αναλυτικότερα εδώ).

Συνέντευξη από τον Alessio Cristianini (14 Ιανουαρίου 2011):

1) Υπήρξατε πάντα αντίθετη στο project της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και μόλις δημοσιεύσατε ένα νέο βιβλίο με έναν πολύ άμεσο και σαφή τίτλο: “La Dittatura Europea” («Η Ευρωπαϊκή Δικτατορία»). Γιατί επιλέξατε αυτή την ιστορική στιγμή για να εκτυπώσετε αυτό το νέο βιβλίο;

Το πρώτο μου βιβλίο για την Ευρώπη, που δημοσιεύθηκε το 1997, είχε επίσης έναν πολύ σαφή τίτλο: ‘Contro l’ Europa” («Εναντίον της Ευρώπης»): εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους το έργο της ευρωπαϊκής ενοποίησης ήταν λάθος και ήταν καταδικασμένο να αποτύχει. Επειδή είμαι καθηγήτρια και επιστήμονας - όχι μάντης –θα έπρεπε να χαρώ, επειδή η ανάλυση και οι προβλέψεις που έκανα εκείνη την εποχή ήταν σωστές. Αντ’ αυτού, είμαι γεμάτη θυμό και θλίψη, λόγω της αλαζονείας που έχουν εκείνοι που είναι στην εξουσία: ήθελαν με κάθε κόστος να χτίσουν μια αυτοκρατορία για τους εαυτούς τους, καταστρέφοντας τους υπηκόους τους. Έγραψα αυτό το δεύτερο βιβλίο επειδή έχουμε ακόμα το χρόνο να προειδοποιήσουμε τους Ιταλούς, και όλους τους άλλους λαούς της Ευρώπης - να σωθούν πριν έρθει ο σεισμός. Και ήθελα επίσης να αφήσω στους ιστορικούς του αύριο τα έγγραφα με τα ονόματα εκείνων που έχουν την ευθύνη αυτής της καταστροφής.

2) Κατά τη γνώμη σας, ποια είναι τα πεδία δράσης και οι κρυφοί στόχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Ο στόχος στον οποίον ήδη έχουν φτάσει είναι η μεταβίβαση της εξουσίας κυβέρνησης από τους πολιτικούς στους τραπεζίτες. Κανείς δεν μιλά για τους τραπεζίτες, αλλά η δημοκρατία, στην ουσία, έχει ακυρωθεί, δεδομένου ότι αυτοί δεν έχουν εκλεγεί από τον λαό. Ο δεύτερος στόχος που θέλουν είναι η καταστροφή της Ευρώπης ως πολιτική, οικονομική και πολιτιστική οντότητα. Οι πιο σημαντικές αρνητικές συνέπειες είναι: η μεταναστευτική εισβολή, η απώλεια της αξίας των εθνικών νομισμάτων λόγω της εισαγωγής του Ευρώ, ο εξαναγκασμός για τα προϊόντα στην αγορά, η ακύρωση του ευρωπαϊκού  πολιτισμού με την εισαγωγή των χειρότερων αμερικάνικων συνηθειών: η πολιτική ορθότητα και η απουσία συγκεκριμένης μορφής. Αυτά δεν ήταν οι παράπλευρες απώλειες της διαδικασίας ενοποίησης, αυτά ήταν οι τελικοί στόχοι που επιδιώχθηκαν σκόπιμα. Μόλις ο ευρωπαϊκός πολιτισμός εξαφανιστεί και η εξουσία των τραπεζιτών επεκταθεί στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη υπό αγγλο-αμερικανική κυριαρχία, στο εγγύς μέλλον ο αδήλωτος στόχος φαίνεται να είναι μία Νέα Παγκόσμια Τάξη. Αυτό σημαίνει μία γλώσσα, ένα νόμισμα, μία θρησκεία, μία κουλτούρα. Αλλά πιστεύω ότι η παγκοσμιοποίηση θα ακυρώσει όλες τις δημιουργικές δυνατότητες του ανθρώπινου νου, και ως εκ τούτου, αυτό δεν μπορεί να είναι ο τελικός στόχος έξυπνων ανθρώπων όπως είναι οι Τέκτονες τραπεζίτες που κρατούν την μοίρα του κόσμου στα  χέρια τους. Νομίζω ότι αυτό είναι μόνο το μέσο για την επίτευξη ενός έργου, το οποίο δεν ξέρω τι είναι.

3) Πόσο σημαντικό είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, του οποίου τα μέλη εκλέγονται από τους πολίτες, όπως διαβάζουμε στην επίσημη σελίδα του δικτυακού τόπου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Λειτουργεί απλά για να συντηρεί τη φαντασία της ύπαρξης ενός ευρωπαϊκού κράτους, απλά για να εξαπατούν τους ανθρώπους. Και, φυσικά, χρησίμευσε για να πολλαπλασιαστούν πλούσιες θέσεις εργασίας για τους ηγέτες των εθνικών κομμάτων, έτσι ώστε τα κόμματα να μπορούν να τοποθετήσουν τους δικούς τους σε αυτές τις θέσεις διοίκησης και για να απορροφούν ένα τεράστιο ποσό δημοσίου χρήματος (η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτείται με ένα μέρος του ΦΠΑ όλων των κρατών μελών). Μπορούν να ξοδεύουν αυτά τα χρήματα, όπως τους αρέσει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν τόσα πολλά περίεργα στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς: αυτοί ήταν απλοί άνθρωποι που χάνουν το κεφάλι τους επειδή ζουν σε ένα κόσμο που δεν έχει καμία γλώσσα (27 διαφορετικές γλώσσες απλά σημαίνει ότι δεν μπορούν να επικοινωνήσουν), έχουν ένα τεράστιο πλούτο και εξουσία, αλλά δεν ξέρουν πώς να την χρησιμοποιήσουν.

4) Ποιος κυβερνά την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ποιος παίρνει τις αποφάσεις που τόσο δραματικά μας επηρεάζουν;

Αυτοί που χειρίζονται τα οικονομικά και οι τραπεζίτες. Περίπου είκοσι άνθρωποι όλοι κι όλοι. Και πρέπει να λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι όλοι ανήκουν στην Μασονία ή σε άλλες πολύ ισχυρές Λέσχες όπως η Bilderberg, η Τριμερής Επιτροπή και το Ινστιτούτο Aspen. Αυτές οι Λέσχες υποστηρίζουν την καριέρα των λίγων πολιτικών που είναι υπεύθυνοι να τραβούν την προσοχή των ανθρώπων από τους τραπεζίτες, παίρνοντας τις θέσεις τους (όπως ο κ. Ciampi, πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας, ο οποίος έγινε πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας). Όλη αυτή η φασαρία που κάνουν οι πολιτικοί για τα πιο περίεργα πράγματα χρησιμεύει για να τραβηχτεί η προσοχή του κοινού από τα πραγματικά προβλήματα, και να πείσουν τους λαούς ότι αν δεν υπακούσουν στους τραπεζίτες θα πνιγούν. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο η Αριστερά είναι σιωπηλή: είναι αδύνατο να προσποιούνται ότι στέκονται μαζί με την εργατική τάξη, ενώ στηρίζουν τα συμφέροντα των τραπεζιτών.

5) Η Συνθήκη της Λισσαβόνας. Μπορείτε να εξηγήσετε εν συντομία ποιο είναι το τελικό αντικείμενο της αμφιλεγόμενης και τόσο μυστηριώδους συνθήκης; Τι πρόκειται να αλλάξει; Και γιατί ήταν τόσο σημαντικό να την επικυρώσουν; Είναι πραγματικά χρήσιμη για να δουλέψει η διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση; Είναι αλήθεια ότι η Συνθήκη επανεισάγει την θανατική ποινή στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Ο τελικός στόχος εν μέρει χάθηκε, επειδή ήθελαν να «συνταγματικοποιήσουν» τις συνθήκες που είχαν υπογραφεί πριν, προκειμένου να τις κάνουν ιερές και απαραβίαστες. Αλλά τα λαϊκά δημοψηφίσματα απέρριψαν το Σύνταγμα, και αυτό επιβεβαίωσε ότι η ευρωπαϊκή ενοποίηση πραγματοποιήθηκε παρά τη θέληση των λαών. Η αίσθηση του «μυστηρίου» που την περιβάλλει οφείλεται στους ηθικούς και πνευματικούς υπαινιγμούς που ήταν μεταμφιεσμένοι κάτω από μια αινιγματική γλώσσα που οι απλοί άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν, αλλά μπορεί να ερμηνευθεί από τους «ιερείς» που εμπλέκονται. Στη Συνθήκη της Λισαβόνας είχε συμπεριληφθεί ο Χάρτης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ως υποχρεωτικό όργανο εξουσίας, αρχίζοντας από το λεγόμενο "Δικαίωμα στη Ζωή". Έκαναν διάφορες διακρίσεις, που οδήγησαν τελικά στη δυνατότητα να υπάρχει θανατική ποινή «για πράξεις που γίνονται σε καιρό πολέμου ή επικείμενου κινδύνου πολέμου». Αρχικά, η φράση αυτή ανήκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά στη συνέχεια εισήχθη λαθραία στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Τα άρθρα αυτά διαπλέκονται το ένα με το άλλο με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορώ να πω με βεβαιότητα αν πραγματικά η Συνθήκη της Λισαβόνας έχει επαναφέρει την θανατική ποινή: κατά πάσα πιθανότητα το κάνει ή καλύτερα να πούμε ότι θέλουν να την επαναφέρουν χωρίς να το δηλώνουν ανοιχτά. Εξαρτάται από το πώς θα θελήσουν να εφαρμόσουν αυτόν τον κανόνα οι νομικοί.

6) Ενώ συμβαίνουν αυτά, τα media σιωπούν. Γιατί;

Αυτό είναι το πιο δύσκολο πρόβλημα προς επίλυση, ακόμα κι αν είναι η κύρια αιτία της κατάστασης πλήρους ανικανότητας στην οποία ζούμε. Αυτό είναι το πιο τρομακτικό. Δειλία, άγνοια, δωροδοκία, βλακεία; Όλα αυτά τα στοιχεία εμπλέκονται. Αλλά μου φαίνεται αδύνατο κανένας δημοσιογράφος, κανένας διαμορφωτής γνώμης να μην έχει μείνει υγιής, τώρα που υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι επικοινωνίας σήμερα. Δυστυχώς, το γεγονός ότι ο έντυπος Τύπος σιωπά, κάνει τις φωνές στο διαδίκτυο ασθενέστερες, ακόμη και αν είναι εξαιρετικά δραστήριες. Μπορώ να αναφέρω ως παράδειγμα το γεγονός ότι όλοι γνωρίζουν στην ‘Corriere del la Sera’ το βιβλίο μου εκδίδεται από τον ίδιο εκδότη και ότι σε ένα κεφάλαιο μιλάω για την σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία είναι κοντά στο όνομα της εφημερίδας. Αλλά κανείς στην Corriere δεν μίλησε για το βιβλίο μου ή έγραψε μια κριτική, ούτε καν να για το επικρίνει.

7) Πώς ζείτε και εργάζεστε, ενώ αποφασίσατε να πάρετε μια τέτοια ισχυρή δημόσια θέση ενάντια σε ένα έργο που αφορά συμφέροντα και δυνάμεις εξαιρετικά ισχυρές;

Ζω και εργάζομαι όπως έκανα πάντα. Ναι, έκανα μια μεγάλη προσπάθεια να γράψω αυτό το βιβλίο και να το υπογράψω με το όνομά μου, κάτι που δεν έκανα ποτέ πριν. Μέσα από το δικό μου πάθος ήθελα να κάνω τους Ιταλούς να κατανοήσουν και να αισθανθούν πόσο επείγουσα και δραματική είναι η παρούσα κατάσταση. Ελπίζω ότι κάποιος θα συμφωνήσει μαζί μου, σπάζοντας τη σιωπή του και θα διαδώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις σκέψεις που κατέγραψα. Αν υπήρχαν, ανάμεσα σε αυτούς που έχουν τη δυνατότητα και την υποχρέωση να το κάνουν, 10 ή 20 άτομα σαν εμένα, που θα φώναζαν πως είναι η πραγματικότητα, οι περίφημες «ισχυρές δυνάμεις» θα είχαν γίνει πολύ ασθενέστερες. Η δύναμή τους προέρχεται από το γεγονός ότι όλοι τους - και ειδικά οι δημοσιογράφοι - βοηθούν να μείνουν μυστικά ακόμα και τα πιο βασικά τους στοιχεία. Ένα παράδειγμα: πόσοι Ιταλοί ξέρουν πραγματικά ότι η «Τράπεζα της Ιταλίας» δεν είναι Τράπεζα «της Ιταλίας», επειδή ανήκει σε εξαιρετικά πλούσιους ιδιώτες, συμπεριλαμβανομένου του κ. Draghi (Διοικητής - τότε - της Τράπεζας της Ιταλίας και σήμερα Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) και όχι στο ιταλικό κράτος; Και ότι το ίδιο συμβαίνει με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που κυριαρχεί τη ζωή μας τώρα;

8) Βρισκόμαστε σε ένα αδιέξοδο ή έχουμε ακόμα χρόνο να διαφύγουμε; Τι νομίζετε ότι θα συμβεί;

Ναι, πιστεύω ότι μπορούμε να διαφύγουμε. Πρέπει αμέσως να επιστρέψουμε στη νομισματική μας κυριαρχία βγαίνοντας από το ευρώ, όπως προτάθηκε από τον πρώην υπουργό και οικονομολόγο Paolo Savona. Αν δεν θέλουμε να εγκαταλείψουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, τουλάχιστον θα πρέπει να αναστείλουμε τη Συνθήκη Σένγκεν, να αποκαταστήσουμε τα εθνικά σύνορα και να ασκούμε έλεγχο πάνω σε ανθρώπους και αγαθά. Το πρόβλημα είναι ότι στην Ιταλία κανένας πολιτικός δεν εξέφρασε ποτέ αρνητική γνώμη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και η βούληση του λαού για το θέμα αυτό δεν ελήφθη υπόψη. Τέλος, τώρα που το ευρώ είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης όλοι κατάλαβαν αυτό που ο (δημοσιογράφος) Lucio Caracciolo εννοούσε όταν έγραψε «Η Ευρώπη είναι μια μπλόφα». Ίσως κάποιο ιταλικό Κόμμα θα μπορούσε να αρχίσει να κάνει κάτι. Για παράδειγμα, το κόμμα του Μπέπε Γκρίλο ή το κόμμα του Antonio di Pietro (ο πρώην εισαγγελέας της υπόθεσης «Καθαρά Χέρια», που ίδρυσε το κεντρώο και «κατά της διαφθοράς» κόμμα “Italia dei Valori”, «Ιταλία των Αξιών»): ένα από τα μέλη του είναι ο Lannutti, ο συγγραφέας του “La Repubblica dei banchieri” («Η Δημοκρατία του τραπεζίτη»). Και ίσως, επίσης, η Λίγκα (του Βορρά) και το κόμμα του Magdi Cristiano Allam (αιγυπτιακής καταγωγής χριστιανός δημοσιογράφος και ευρωβουλευτής που προσχώρησε στο εθνικο-συντηρητικό ευρωσκεπτικιστικό κόμμα “Fratelli d'Italia – Alleanza Nazionale”) που ήρθε σε επαφή μαζί μου εξαιτίας αυτού του βιβλίου. Αν αρχίσουμε να μιλάμε γι’ αυτό ανοιχτά, και καταλάβαιναν ότι υπάρχει μεγάλη συναίνεση απόψεων, αυτό θα τους βοηθούσε να μιλήσουν δημόσια Ναι, θα υπάρξει κάποιο κόστος, αλλά δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με το βρόχο που μας πνίγει, καθώς και την ρωγμή που σίγουρα μας περιμένει αύριο. Αυτή η ρωγμή θα έρθει σίγουρα, γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε με σκοπό να καταστρέψει την Ευρώπη. Δεν ξέρω πώς θα τελειώσει αυτό, γιατί μας κυβερνούν άνθρωποι που μας εξαπάτησαν και μας πρόδωσαν - τραπεζίτες και πολιτικοί μαζί - από την αρχή της Ιταλικής Δημοκρατίας, όταν γράφτηκε το άρθρο 11 του Συντάγματος που μας αφαιρεί την ανεξαρτησία. Ήταν ένας τραπεζίτης, ο Luigi Einaudi (1874 – 1961, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας εκείνη την εποχή), που το υπαγόρευσε. Μέχρι σήμερα δεν άκουσα έναν πολιτικό να προτείνει την κατάργηση του άρθρου 11. 

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

ΗΠΑ: Η Goldman Sachs απαγορεύει στους εργαζόμενούς της να ενισχύουν οικονομικά τον Τραμπ (αλλά όχι την Κλίντον)

Η Goldman Sachs το επισημοποίησε : η Wall Street «είναι μαζί της».

«Η Goldman Sachs έχει απαγορεύσει στους υψηλά ιστάμενους εργαζομένους της να κάνουν δωρεές στην προεδρική εκστρατεία του Donald Trump», όπως πολλαπλές πηγές ανέφεραν αργά την προηγούμενη εβδομάδα.

«Η αλλαγή πολιτικής έχει επίσης ως στόχο να ελαχιστοποιήσει την ενδεχόμενη βλάβη της φήμης που προκαλείται από οποιαδήποτε ψευδή αντίληψη ότι η εταιρεία προσπαθεί να παρακάμψει τους pay-to-play κανόνες», αναφέρει η ηλεκτρονική επιστολή, ενώ στους συνεργάτες της εταιρίας απαγορεύεται η ανάμιξη σε πολιτικές δραστηριότητες και η προσφορά χορηγιών προς υποψηφίους για αξιώματα, τοπικά και ομοσπονδιακά.

Οι ποινές που προβλέπονται σε περίπτωση που κάποιος δε συμμορφωθεί με αυτούς τους κανονισμούς «μπορεί να είναι σοβαρές και περιλαμβάνουν πρόστιμα και απαγόρευση συνεργασίας με κυβερνητικούς πελάτες σε μια συγκεκριμένη δικαιοδοσία για περίοδο τουλάχιστον δύο ετών», αναφέρει η εσωτερική επιστολή.

Αλλά όπως αναφέρει η Washington Examiner, «αυτό που η Goldman Sachs δεν διευκρινίζει είναι ο λόγος που σε κορυφαίους εργαζόμενους ακόμα επιτρέπεται να στηρίξουν οικονομικά την Χίλαρι Κλίντον...».

Δεν υπήρξε ποτέ καμία αμφιβολία ότι η Wall Street στηρίζει Χίλαρι. Είναι πιστό μέλος του νεοφιλελεύθερου, φιλοπόλεμου, υπέρ των «ανοικτών συνόρων», globalist συστήματος.

Νωρίτερα, αυτό τον μήνα, η Λαίδη Lynn Forester de Rothschild, υποστηρίκτρια των Δημοκρατικών και παλιά φίλη των Κλίντον, ζητώντας να «να δείξουμε την αγάπη μας στην Χίλαρυ», διοργάνωσε στο κτήμα Ναντάκετ των Ρότσιλντ «δείπνο εράνου», υπέρ της Χίλαρι. Η εκδήλωση ήταν ανοιχτή σε όλους, αλλά ... έπρεπε ο κάθε «υποστηρικτής» να δώσει τουλάχιστον 100.000 $. Μια οικογενειακή φωτογραφία με την Κλίντον κόστιζε 10.000 $. Μια ερώτηση προς την Κλίντον κόστιζε 2.700 $. Βλ. εδώ.

 

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγές: εδώ κι εδώ

Η συνομωσία της "ναζιστικής ΕΕ"

Από: Morgoth's Review / ΚΟ

Υπάρχει ένα εκπληκτικά μεγάλο τμήμα της βρετανικής cuckservative Δεξιάς, που όταν σκέφτεται την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία έχει πλακώσει τους Ευρωπαίους κάτω από ένα βουνό πλασματικού χρέους, εκατομμυρίων μουσουλμάνων και τριτοκοσμικών λαθρομεταναστών, πληθώρας «αντιρατσιστικών» νόμων και τόνων προπαγάνδας πολυπολιτισμού, καταλήγει στο συμπέρασμα:

«Ναι, ναι, είμαι σίγουρος τώρα, οι ναζί κέρδισαν τον πόλεμο και διοικούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, ζούμε στο Τέταρτο Ράιχ!».

Στον δικό τους τρόπο αντίληψης οι Ναζί είναι το απόλυτο κακό, έτσι αφού διαπιστώνουν ότι η ΕΕ, η πολιτική ορθότητα και η μουσουλμανική μετανάστευση είναι κάτι «κακό» άρα, λογικά, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι σίγουρα οι Ναζί πρέπει να έχουν κάποια συμμετοχή σε αυτό το «κακό», ακόμα και όταν αυτό το «κακό» είναι διαμετρικά αντίθετο σε ό, τι πίστευαν οι Ναζί.

Ο Μπόρις Τζόνσον, βουλευτής των Συντηρητικών και πρώην Δήμαρχος του Λονδίνου, ο κορυφαίος της εκστρατείας για το Brexit, παρομοίασε πρόσφατα την ΕΕ με μια «ναζιστική αυτοκρατορία» και ο ευρωβουλευτής του UKIP, Gerard Batten, υπερασπίστηκε τον Johnson και το προχώρησε ακόμα παραπέρα, δείχνοντας τη δική του «έρευνα» για το θέμα. Το μιμίδιο ''ναζιστική ΕΕ'' (Nazi EU) μπορείτε να το δείτε παντού στο διαδίκτυο και ειδικά όπου υπάρχουν σχόλια σε λογαριασμούς twitter και blogs και μια συνηθισμένη φράση είναι «Οι Γερμανοί κάνουν με την ειρήνη αυτό που δεν μπόρεσαν να κάνουν με τον πόλεμο». Υπάρχει ακόμα και βιβλίο με τίτλο «Η ΕΕ: Η αλήθεια για το Τέταρτο Ράιχ - Πώς ο Χίτλερ κέρδισε το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο».

Εκεί διαβάζουμε:

«Δεν είναι τυχαίο ότι ακριβώς κάθε χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση γίνεται όλο και φτωχότερη, ενώ η Γερμανία συνεχίζει να γίνεται πλουσιότερη.

«Μπορούμε να πιστεύουμε ότι κερδίσαμε το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά στην πραγματικότητα τον χάσαμε. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι όλοι ζούμε στο Τέταρτο Ράιχ.

«Εν γνώσει τους ή όχι, αυτοί που υποστηρίζουν και υπερασπίζονται την Ευρωπαϊκή Ένωση υποστηρίζουν τη ναζιστική κληρονομιά».

«Ήταν ο Funk ο οποίος προέβλεψε την έλευση της ευρωπαϊκής οικονομικής ενότητας. Ο Funk ήταν επίσης ο υπουργός οικονομικών του Αδόλφου Χίτλερ και ο κύριος σύμβουλος των οικονομικών του».

«Οι Ναζί ήθελαν να απαλλαγούν από την ακαταστασία των μικρών εθνών που συνέθεταν την Ευρώπη και το σχέδιό τους ήταν αρκετά απλό, η ΕΕ ήταν το όνειρο του Χίτλερ».

Στο blog του, ο Gerard Batten γράφει:

Το 1942, όταν οι Γερμανοί εξακολουθούσαν να νομίζουν ότι επρόκειτο να κερδίσουν τον πόλεμο, συνέταξαν μια έκθεση με τίτλο “Europäische Wirtschaftsgemeinschaft” - το οποίο μεταφράζεται ως «Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα».

Η έκθεση συντάχθηκε από διάφορους τραπεζίτες και ακαδημαϊκούς, οι οποίοι  συνέταξαν ένα σχέδιο για το πώς η Γερμανία θα διαχειρίζονταν τις οικονομίες των κατακτημένων χωρών της Ευρώπης μετά από μια γερμανική νίκη. Η έκθεση καταρτίστηκε υπό την ηγεσία του καθηγητή Walter Funk (φωτο), Υπουργού Οικονομικών του Ράιχ και Προέδρου της Reichsbank.

Η έκθεση αναφερόταν στους τομείς της Γεωργίας, της Βιομηχανίας, της Απασχόλησης, των Μεταφορών, του Εμπορίου, των Οικονομικών Συμφωνιών και του Νομίσματος. Πρότεινε την «εναρμόνιση» των ευρωπαϊκών νομισμάτων και ένα εναρμονισμένο νομισματικό σύστημα.

Αν αυτό ακούγεται πολύ γνώριμο είναι επειδή το βασικό σχέδιο για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα του 1942 ήταν πολύ παρόμοιο με την πραγματική Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, που άρχισε να λειτουργεί το 1957 με τη Συνθήκη της Ρώμης.

Έτσι, το θέμα εδώ είναι ότι η εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία είχε σχέδια τα οποία, σε περίπτωση νίκης, θα εφαρμόζονταν σε όλη την Ευρώπη, σύμφωνα με τη γερμανική καθοδήγηση. Αλλά αυτό που έχει σημασία δεν είναι ότι υπήρχαν τέτοια σχέδια, αλλά ποιοι ήταν οι ιδεολογικοί και φιλοσοφικοί τους στόχοι. Μια ενωμένη Ευρώπη είναι ένα ζήτημα, το ερώτημα είναι γιατί και για ποιο σκοπό να ενωθεί. Δεν είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς θα ήταν μια Εθνικο-Σοσιαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση, επειδή οι εθνικοσοσιαλιστές μας είπαν τις απόψεις τους για σχεδόν τα πάντα. Έτσι είναι απλά θέμα σύγκρισης της παρούσας ΕΕ με τις αρχές και τα ιδεώδη των εθνικοσοσιαλιστών, για να δούμε αν υπάρχουν παρόμοια χαρακτηριστικά.

Μια συνεπής παράμετρος της εθνικοσοσιαλιστικής κοσμοθεωρίας είναι ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι μεγάλες επιχειρήσεις δεν θα πρέπει να διοικούν τον λαό, αλλά ότι πρέπει να διαδραματίζουν ένα ρόλο υποταγής στη ζωή του έθνους και όχι διατάραξης της ζωής του λαού. Καθώς το «Το Πρόγραμμα του NSDAP», εξηγεί:

«.... Όταν επιτευχθούν αυτά τα δύο σημεία, αυτό θα σημαίνει μια νίκη της οικουμενικής τάξης της κοινωνίας στο πραγματικό κράτος πάνω από το σημερινό διαχωρισμό κράτους, έθνους και οικονομίας υπό την διαφθείρουσα επιρροή της ατομικιστικής θεωρίας της κοινωνίας (φιλελευθερισμός) όπως τώρα έχει κατασκευαστεί. Η σημερινή πλασματική κατάσταση, που καταπιέζει τις εργατικές τάξεις και προστατεύει τα πειρατικά κέρδη των τραπεζιτών και των κερδοσκόπων του χρηματιστηρίου, είναι ο χώρος για απερίσκεπτο ιδιωτικό πλουτισμό και για την χαμηλότερη πολιτική κερδοσκοπία. Δεν έχει καμία μέριμνα για το λαό και δεν παρέχει τον υψηλό ηθικό δεσμό της ενότητας. Η δύναμη του χρήματος, η πιο αδίστακτη από κάθε άλλη εξουσία, που κατέχει τον απόλυτο έλεγχο και ασκεί μια επιρροή η οποία διαφθείρει και καταστρέφει το κράτος, το έθνος, την κοινωνία, την ηθική, το θέατρο, τη λογοτεχνία και όλα τα θέματα της ηθικής, δεν είναι δύσκολο να εκτιμηθεί».

Έτσι άραγε, κάνει και η ΕΕ σήμερα θέτοντας το συμφέρον των Ευρωπαίων πολιτών πάνω από τα συμφέροντα του χρήματος και των επιχειρήσεων; Όπως αναφέρει ο Guardian:

«Χιλιάδες επιχειρήσεις, τράπεζες, δικηγορικά γραφεία, εταιρείες συμβούλων δημοσίων σχέσεων και εμπορικές ενώσεις είναι εκεί για να κάνουν τα αυτιά να ακούσουν και να επηρεάσουν τους κανονισμούς και τους νόμους που διαμορφώνουν την ενιαία αγορά της Ευρώπης, να καθορίσουν τις εμπορικές συμφωνίες και να κανονίσουν την οικονομική και εμπορική συμπεριφορά σε μια ένωση με 507 εκατομμύρια ανθρώπους».

Ο λομπισμός είναι μια βιομηχανία δισεκατομμυρίων ευρώ στις Βρυξέλλες. Σύμφωνα με το "Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών" (Corporate Europe Observatory), μια Δεξαμενή Σκέψης που αγωνίζεται για μεγαλύτερη διαφάνεια, υπάρχουν τουλάχιστον 30.000 λομπίστες στις Βρυξέλλες, αριθμός σχεδόν ίδιος με το προσωπικό των 31.000 που απασχολούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την καθιστούν δεύτερη μόνο μετά την Ουάσιγκτον στη συγκέντρωση εκείνων που επιδιώκουν να επηρεάσουν τη νομοθεσία. Οι λομπίστες υπογράφουν ένα μητρώο διαφάνειας που διευθύνεται από το Κοινοβούλιο και την Επιτροπή, αν και δεν είναι υποχρεωτικό.

Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, επηρεάζουν το 75% της νομοθεσίας.

Και έτσι είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι ένας πολιτικός οργανισμός που περιέχει 30.000 (!) λομπίστες επιχειρήσεων οι οποίοι συναγωνίζονται για να επηρεάσουν και να ελέγξουν τους ευρωπαϊκούς λαούς σαν να είναι δουλοπάροικοι, δεν ήταν αυτό που είχε προβλέψει ο Αδόλφος Χίτλερ ή το Εθνικσοσιαλιστικό Κόμμα. Οι Εθνικοσοσιαλιστές κατηγορούσαν εξίσου με δριμύτητα τους διεθνείς τραπεζίτες και την υποδούλωση της Ευρώπης σε αυτούς μέσω της τοκογλυφίας. Και πάλι από το πρόγραμμα του NSDAP:

«Η δουλεία των τόκων είναι η πραγματική έκφραση των ανταγωνισμών, του κεφαλαίου έναντι της εργασίας, του αίματος έναντι του χρήματος, της δημιουργικής εργασίας έναντι της εκμετάλλευσης. Η αναγκαιότητα του σπασίματος αυτής της δουλείας έχει τόσο μεγάλη σημασία για το έθνος μας και τη φυλή μας, ώστε από αυτή μόνο εξαρτάται η ελπίδα του έθνους μας να ανυψωθεί από τη ντροπή και τη δουλεία, στην πραγματικότητα, η ελπίδα της ανάκτησης της ευτυχίας, της ευημερίας και του πολιτισμού σε όλο τον κόσμο. Είναι ο άξονας επί του οποίου γυρνάνε τα πάντα. Είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή αναγκαιότητα δημοσιονομικής πολιτικής Επηρεάζει κάθε άτομο ξεχωριστά και απαιτεί μια απόφαση από τον καθένα: Υπηρεσία στο έθνος ή απεριόριστος ιδιωτικός πλουτισμός».

Το γεγονός ότι σήμερα μεγάλες οικονομικές επιχειρήσεις δεν μπορούν να σταθούν, χωρίς την προσφυγή στον δανεισμό είναι καθαρή τρέλα. Εδώ είναι όπου η εύλογη χρήση του δικαιώματος του κράτους να παράγει χρήματα θα μπορούσε να παράγει πιο ευεργετικά αποτελέσματα».

Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν τώρα κάτω από την επιρροή των εθνικοσοσιαλιστικών ιδεών, η Ευρώπη θα ήταν ελεύθερη από χρέος και στην πραγματικότητα, οι ((τραπεζίτες)) θα ήταν τυχεροί αν ζούσαν.

Όπως μπορούμε να δούμε, σχεδόν το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας στον πυρήνα των Εθνών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στηρίζεται στην υπηρεσία του χρέους και την καταβολή των τόκων, το πραγματικό χρέος δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρωθεί, ο στόχος είναι να υποδουλωθούν κυριολεκτικά οι Ευρωπαίοι μέσω των τόκων ή της ((τοκογλυφίας)). Έτσι, από οικονομικής άποψης, το ότι η ΕΕ είναι ένα ναζιστικό ίδρυμα, δεν στέκει.

Μια άλλη συλλογιστική που οι θιασώτες της «ναζιστικής ΕΕ» χρησιμοποιούν, είναι ότι ο γερμανικός λαός, ως λαός, έχει επωφεληθεί από την ΕΕ που είναι ναζιστικό σχέδιο. Για παράδειγμα, κάτω από τον εθνικοσοσιαλισμό το ποσοστό γεννήσεων στην Γερμανία αυξήθηκε, άρα αν ζούμε όλοι κάτω από μια «ναζιστική αυτοκρατορία» θα πρέπει να το δούμε αυτό να συμβαίνει και στη Γερμανία τώρα. Στην πραγματικότητα, το ποσοστό γεννήσεων στη Γερμανία είναι ένα από τα χαμηλότερα στον κόσμο, κι αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι οι Γερμανίδες ωθήθηκαν στα εργοστάσια και τα γραφεία ως σκλάβες/καταναλώτριες, χάριν του «φεμινισμού», κάτι για το οποίο οι εθνικοσοσιαλιστές θα εξέφραζαν τον αποτροπιασμό τους. Ακόμη και χωρίς την πλημμυρίδα των μεταναστών στη Γερμανία κάτω από αυτές τις συνθήκες οι Γερμανοί τελικά θα εξαφανιστούν.

Το «Σχέδιο 25 Σημείων» των εθνικοσοσιαλιστών λέει τις θέσεις τους για τη μετανάστευση και την "ποικιλομορφία":

    4. Μόνο όσοι είναι συμπατριώτες μας μπορούν να γίνουν πολίτες. Μόνο όσοι έχουν γερμανικό αίμα, ανεξάρτητα από το θρήσκευμα, μπορούν να είναι συμπατριώτες μας. Ως εκ τούτου, κανένας Εβραίος δεν μπορεί να είναι συμπατριώτης.

     5. Όσοι δεν είναι πολίτες πρέπει να ζουν στη Γερμανία ως ξένοι και πρέπει να διέπονται από το δίκαιο των αλλοδαπών.

     8. Οποιαδήποτε περαιτέρω μετανάστευση μη Γερμανών πρέπει να προληφθεί. Απαιτούμε όλοι οι μη Γερμανοί οι οποίοι έχουν εισέλθει στη Γερμανία από τις 2 Αυγούστου 1914,  υποχρεωτικά να εγκαταλείψουν το Ράιχ αμέσως.

Το 2015 πάνω από 1 εκατομμύριο μη-Λευκοί μετανάστες εισήλθαν στη Γερμανία ενάντια στη ρητή επιθυμία του γερμανικού λαού. Μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια οι Γερμανοί ηλικίας 18-30 ετών θα είναι μειοψηφία στη χώρα τους, εάν συνεχιστούν αυτές οι τάσεις. Και όμως, ένα τρομακτικά μεγάλο μέρος της mainstream Δεξιάς στη Βρετανία εξακολουθεί να πιστεύει ότι αυτό ακριβώς ήταν που ήθελε ο Αδόλφος Χίτλερ για τη Γερμανία!

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στην Κολωνία μετανάστες πραγματοποίησαν μια σειρά μαζικών σεξουαλικών επιθέσεων σε Γερμανίδες. Εκατοντάδες γυναίκες κακοποιήθηκαν στους δρόμους της Γερμανίας από τριτοκοσμικούς και σε χρόνο ρεκόρ ο τοπικός Τύπος έθαψε την ιστορία. Τώρα, φανταστείτε εάν, από κάποιο θαύμα, μερικές χιλιάδες μη-λευκοί είχαν καταφέρει να εισέλθουν στη ναζιστική Γερμανία, και στη συνέχεια οργάνωναν ομαδικούς βιασμούς Γερμανίδων. Πιστεύει κανείς ότι θα αντιδρούσε ο γερμανικός λαός και τα μέσα ενημέρωσης με αδιαφορία και θα έθαβαν την ιστορία; Ή μήπως θα τους μάζευαν και θα τους εκτελούσαν και όποιοι ήταν τυχεροί θα κατέληγαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης;

Και να θυμηθούμε τον Richard von Coudenhove-Kalergi, έναν «πρωτοπόρο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης», ο οποίος έγραψε το βιβλίο «Pan-Europa» δεκαετίες πριν οι Ναζί συντάξουν τα σχέδιά τους (δες αναλυτικότερα εδώ). Ο Coudenhove-Kalergi έγραψε:

«Ο άνθρωπος του μέλλοντος θα είναι μικτής φυλετικής καταγωγής. Οι φυλές και οι τάξεις του σήμερα σταδιακά θα εξαφανιστούν λόγω της εξαφάνισης του χώρου, του χρόνου, και της προκατάληψης. Η ευρασιατική-νεγροειδής φυλή του μέλλοντος, όμοια σε εμφάνιση με τους αρχαίους Αιγύπτιους, θα αντικαταστήσει την διαφορετικότητα των λαών με την διαφορετικότητα των ατόμων».

Ο Kalergi ήταν, τότε, αυτό που θα λέγαμε σήμερα «διεθνιστής» και αν και δεν ήταν ο ίδιος Εβραίος*, ήταν σίγουρα φιλο-σημίτης:

«Αντί της καταστροφής του ευρωπαϊκού ιουδαϊσμού, η Ευρώπη, ενάντια στην θέλησή της, εξευγένισε και μόρφωσε αυτόν τον λαό, οδηγώντας τον στο μελλοντικό του στάτους ως ηγετικό έθνος διαμέσου αυτής της τεχνητής εξελικτικής διαδικασίας. Δεν προξενεί κατάπληξη ότι αυτός ο λαός που δραπέτευσε από τα Γκέτο-φυλακές, εξελίχθηκε σε μία πνευματική αριστοκρατία της Ευρώπης. Συνεπώς, η ευσπλαχνική πρόνοια έδωσε στην Ευρώπη μια νέα φυλή αριστοκρατίας με τη χάρη του πνεύματος. Αυτό συνέβη τη στιγμή που η ευρωπαϊκή φεουδαλική αριστοκρατία κατέπεσε, λόγω της χειραφέτησης των Ιουδαίων».

Και αυτό απέδωσε καλά επειδή ο Kalergi και το έργο του για τη δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού «ευρασιατικού-νεγροειδούς» ανθρώπου υποστηρίχθηκε  ενθουσιωδώς από εξαιρετικά ισχυρούς Εβραίους τραπεζικούς μεγιστάνες:

«Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του, στις αρχές του 1924 ο φίλος του ο βαρόνος Λουί ντε Ρότσιλντ (Εβραίος) τον γνώρισε στον Max Warburg (Εβραίος), ο οποίος προσφέρθηκε να χρηματοδοτήσει την κίνηση του για τα επόμενα 3 χρόνια δίνοντάς του 60.000 χρυσά μάρκα. Το ενδιαφέρον του Warburg για την κίνησή του παρέμεινε ειλικρινές για το υπόλοιπο της ζωής του και υπηρέτησε ως ενδιάμεσος μεταξύ του Coudenhove-Kalergi και των Αμερικάνων, όπως του τραπεζίτη Paul Warburg (Εβραίος) και του χρηματοδότη Bernard Baruch (Εβραίος). Τον Απρίλιο του 1924, ο Coudenhove-Kalergi ίδρυσε το περιοδικό Paneuropa (1924 -1938) του οποίου ήταν ο εκδότης και κύριος συντάκτης. Την επόμενη χρονιά άρχισε να δημοσιεύει το κύριο έργο του, το ‘Kampf um Paneuropa’ (‘Ο Αγώνας για την Paneuropa’, 1925-1928, τρεις τόμοι). Το 1926, το πρώτο συνέδριο της Πανευρω- Ευρωπαϊκής Ένωσης πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη και οι 2.000 αντιπρόσωποι εξέλεξαν τον Coudenhove-Kalergi ως πρόεδρο του Κεντρικού Συμβουλίου, θέση που κατείχε μέχρι το θάνατό του το 1972».

Ποιος όμως ήταν για τον Χίτλερ, ο Kalergi;

«Δυστυχώς, ο Παν-ευρωπαϊσμός του κέρδισε την ισχυρή απέχθεια του Αδόλφου Χίτλερ, ο οποίος επέκρινε έντονα τον πασιφισμό του και τον μηχανικό οικονομισμό του και υποτιμούσε τον ιδρυτή του ως «μπάσταρδο». Η άποψη του Χίτλερ για τον Coudenhove-Kalergi ήταν ότι ήταν ένας «χωρίς ρίζες, κοσμοπολίτης και ελιτιστής ημίαιμος».

* Ο Kalergi υπήρξε μέλος μασονικής στοάς και ήταν παντρεμένος με την εβραϊκής καταγωγής Αυστριακή ηθοποιό Ida Roland (Klausner).

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή