Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?
"Μη με παραδώσης εις την επιθυμίαν των εχθρών μου· διότι ηγέρθησαν κατ' εμού μάρτυρες ψευδείς και πνέοντες αδικίαν.."

kolokotronis

kolokotronis
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φυλετικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φυλετικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 22 Μαΐου 2025

«Μια δική μας πατρίδα». Το παράδειγμα της Orania

Με αφορμή την είδηση της συνάντησης Τραμπ & προέδρου Ν. Αφρικής (Ραμαφόζα) & τους πρώτους πρόσφυγες από τη Ν. Αφρική που υποδέχτηκαν οι ΗΠΑ, ακολουθεί ένα ακόμα "αιρετικό" άρθρο του ΚΟ, γραμμένο 12 χρόνια πριν. [Για την τραγική κατάσταση των λευκών στη Ν. Αφρική (δολοφονίες & φτώχεια) υπάρχουν άρθρα στον ΚΟ: εδώ, εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ

Του F. Roger Devlin (American Renaissance, 21 Ιουνίου 2013) / ΚΟ

«Η πολιτική εξουσία προέρχεται από τη φυσική κατοχή: όχι από ιστορικά δικαιώματα, όχι από τίτλους ιδιοκτησίας, όχι από ηθικά δικαιώματα — μόνο από κατοχή. Οι άνθρωποι που κατέχουν μια περιοχή καθορίζουν τη φύση της κοινωνίας σε αυτήν την περιοχή». Αυτά λέει ο γεννημένος στη Ροδεσία πρώην δημοσιογράφος Arthur Kemp*, ο οποίος διαγράφηκε από το Συντηρητικό Κόμμα της Νότιας Αφρικής επειδή αντιτάχθηκε στο απαρτχάιντ υπέρ του αποσχιστικού κινήματος των Αφρικάνερ.

Κατά την άποψη του Κεμπ, η μη αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας ήταν η αχίλλειος πτέρνα του συστήματος απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής. Το εκλογικό σώμα των Αφρικάνερ πίστευε ότι μια σταθερή ευρωπαϊκή κοινωνία θα μπορούσε να οικοδομηθεί σε μια περιοχή με πλειοψηφία μαύρων και ότι με τους σωστούς νόμους θα μπορούσαν να απολαμβάνουν για πάντα τα οφέλη της φθηνής μαύρης εργασίας, εμποδίζοντας παράλληλα τους μαύρους να καθορίζουν τη φύση της κοινωνίας της Νότιας Αφρικής. Αντί να εμποδίσει την κυριαρχία της μαύρης πλειοψηφίας, αυτό το σύστημα ήταν μια θερμοκοιτίδα γι' αυτήν. Το απαρτχάιντ έκανε τους λευκούς να εξαρτώνται από τους μαύρους, ακόμη και καθώς πολλαπλασίαζε τον αριθμό των μαύρων.

Οι «ταραχές» των μεταναστών στην Ευρώπη σήμερα είναι επίσης σε μεγάλο βαθμό μια πολιτική διαμάχη για επικράτηση, μια προσπάθεια εχθρικά διακείμενων αλλοδαπών να επιβάλουν την κυριαρχία τους σε περιοχές όπου αποτελούν πλέον την πλειοψηφία. Όπως και το απαρτχάιντ, η πολυπολιτισμική σκέψη που οδήγησε στη μαζική μετανάστευση είναι μια φαντασίωση επειδή αγνοεί την θεμελιωδώς εδαφική φύση της πολιτικής εξουσίας.

Τι πρέπει λοιπόν να κάνουν οι λευκοί για να εξασφαλίσουν τη φυσική και πολιτιστική τους επιβίωση; Πρέπει να δημιουργήσουν πατρίδες (homelands) στις οποίες θα αποτελούν την πλειοψηφία και θα μπορούν να προστατεύσουν τη φυλετική και πολιτιστική τους ακεραιότητα. Οι μαύροι έχουν πολλές τέτοιες πατρίδες. Οι Κινέζοι έχουν πατρίδα. Ακόμα και οι Εβραίοι έχουν τώρα πατρίδα. Μόνο οι λευκοί δεν έχουν πλέον ένα μέρος να αποκαλούν “home(δική τους πατρίδα, δικό τους σπίτι) και γι' αυτό απειλείται μόνο η δική τους επιβίωση.

         

Όταν οι mainstream δημοσιογράφοι συζητούν για τη δημογραφική αλλαγή, τους αρέσει να την αποκαλούν «μαζική μετακίνηση λαών», μια βολικά ουδέτερη φράση που καλύπτει την πραγματικότητα ότι όλο αυτό το «κίνημα» είναι προς μία κατεύθυνση - προς τις πατρίδες των λευκών. Αν και πολλοί λευκοί δεν το γνωρίζουν, ο κανόνας στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου είναι οι κυρίαρχες πλειοψηφίες να απολαμβάνουν ειδική νομική προστασία. Όπως σημειώνει ο κ. Kemp:

Η Ιαπωνία, η Κίνα, η Ινδία, τα περισσότερα κράτη της υποσαχάριας Αφρικής, τα περισσότερα κράτη της Βόρειας Αφρικής, τα περισσότερα κράτη της Μέσης Ανατολής και, φυσικά, το Ισραήλ, είναι εθνοτικά κράτη με ποικίλους βαθμούς νομικής επιβολής που έχουν σχεδιαστεί για να διασφαλίζουν ότι διατηρούν την ομοιογένειά τους.

Αυτή η πολιτική που βασίζεται στην λογική αποτρέπει τις εθνοτικές συγκρούσεις πριν αυτές προκύψουν.

 

Ακόμη και πολλοί λευκοί liberals τάσσονται υπέρ τέτοιων πολιτικών — εφόσον οι προνομιούχοι δεν είναι λευκοί. Θα βοηθήσουν ευχαρίστως στην προστασία των Θιβετιανών ή των ινδιάνικων φυλών του Αμαζονίου από την εισβολή ξένων. Σε αυτά τα άτομα όμως, είναι εξαιρετικά δύσκολο να δουν ότι είναι δίκαιο και σωστό και η δική τους φυλή να απολαμβάνει την ίδια προστασία.

Και οι Ευρωπαίοι εμπίπτουν στον ορισμό εκείνων που φέρουν την ταμπέλα της θυματοποίησης, όπως οι ιθαγενείς. Οι Ευρωπαίοι έχουν έναν συνεχή ιστορικό δεσμό με μια συγκεκριμένη περιοχή, χαρακτηρίζονται από μεγάλο βαθμό ομοιογένειας και αποικίζονται από αλλοδαπούς.

Indigenous homelands(δηλ. «πατρίδες μόνο για ιθαγενείς»), στις οποίες οι ιθαγενείς απολαμβάνουν ειδικό καθεστώς και προστασία, έχουν ιδρυθεί σε όλο τον κόσμο. Μόνο η Βραζιλία έχει 672 τέτοιες περιοχές. η μικροσκοπική Μπελίζ έχει βρει χώρο για οκτώ και δεκάδες άλλες βρίσκονται στην Αυστραλία, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ινδία, το Πακιστάν και σε όλη τη Λατινική Αμερική. Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν εκδώσει μια «Διακήρυξη για τα Δικαιώματα των Ιθαγενών Λαών» και διατηρούν ένα «Μόνιμο Φόρουμ για τα Ιθαγενή Θέματα».

Το μόνιμο φόρουμ θα έκανε καλά να διευρύνει τους ορίζοντές του. Όπως επισημαίνει ο Kemp, εδώ και αρκετές δεκαετίες τα δεδομένα έχουν αντιστραφεί και οι Ευρωπαίοι έχουν απομακρυνθεί από τους λαούς που κάποτε αποίκισαν. Ο Kemp παραθέτει τα ακόλουθα στοιχεία:

Όπως σημειώνει ο Kemp, «αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία περιοχή στη γη που να έχει διατεθεί ειδικά για τους Ευρωπαίους». Γιατί δεν παρέχεται στους κληρονόμους του δυτικού πολιτισμού η προστασία που παρέχεται συστηματικά στους κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες της ζούγκλας του Αμαζονίου;

Δεν παρέχεται επειδή μια τέτοια προστασία θα ήταν «λευκή υπεροχή». Αυτός ο μοντέρνος μπαμπούλας είναι όμως ασυμβίβαστος με τον εθνοτικό εθνικισμό που υποστηρίζει ο Kemp: «η αυτοδιάθεση αποφεύγει συγκεκριμένα την αξίωση να κυριαρχείς πάνω στους άλλους». Ο Kemp - σφοδρός επικριτής του απαρτχάιντ - υποστηρίζει ότι η απαίτηση για μαύρη αυτοδιοίκηση στη Νότια Αφρική επικυρώνει την λευκή αυτοδιοίκηση στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.

Ούτε πρέπει ένα πρόγραμμα εδαφικής ανεξαρτησίας να περιλαμβάνει οποιαδήποτε αξίωση ανωτερότητας. Ο Kemp υποστηρίζει ότι «η συμβολή του Ευρωπαίου ανθρώπου στον κόσμο και την ευημερία όλων των ανθρώπων είναι αξεπέραστη», αλλά δεν απαιτεί περισσότερα για τον δικό του λαό από όσα θα ήταν διατεθειμένος να παραχωρήσει στους πυγμαίους ή τους Βουσμάνους.

Μέχρι στιγμής, η αντίσταση στη μαζική, μη λευκή μετανάστευση προέρχεται από εθνικιστικά πολιτικά κόμματα, τα οποία έχουν προσπαθήσει να εισέλθουν στην κυβέρνηση με δημοκρατικά μέσα. Πουθενά δεν έχουν σημειώσει μεγάλη επιτυχία. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι η δυτική δημοκρατία, σύμφωνα με τα λόγια του Kemp, «έχει μετατραπεί σε διακυβέρνηση από την πλούσια ελίτ και τα ισχυρά λόμπι». Ενώ η μαζική μετανάστευση δεν είναι δημοφιλής στους απλούς Ευρωπαίους, οι κοινωνικές και πολιτικές ελίτ είναι φανατικά αφοσιωμένες σε αυτήν.

Επιπλέον, οι μη λευκοί παντού ψηφίζουν ως μπλοκ για τα πιο φιλομεταναστευτικά κόμματα. Οι λευκοί όχι μόνο δεν ψηφίζουν με βάση την φυλή τους, αλλά θεωρούν κάτι τέτοιο ηθικά λανθασμένο. Αυτό σημαίνει ότι είναι απίθανο οποιοδήποτε εθνικιστικό κόμμα να κατακτήσει την εξουσία μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα όσο ακόμα οι λευκοί αποτελούν την πλειοψηφία.

Οι λευκοί δεν πρέπει να απορρίπτουν τη δημοκρατική συμμετοχή. Όπως γράφει ο Kemp, «παραμένει ο καλύτερος και ευκολότερος τρόπος για να διαδοθεί το μήνυμα του εθνοεθνικισμού, ο οποίος είναι ζωτικής σημασίας για οποιαδήποτε πιθανή λύση στην κρίση». Μπορεί ακόμα βέβαια, ένα εθνικιστικό κόμμα να έρθει στην εξουσία σε μία ή περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και να αντιστρέψει τη δημογραφική κρίση, αλλά ακόμα κι αν συνέβαινε σε μία μόνο μικρή χώρα, μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε σοκ σε όλη την ήπειρο. Οι ελίτ έχουν βάσιμους λόγους να φοβούνται τα εθνικιστικά κόμματα.

Αλλά ο Kemp πιστεύει ότι οι λευκοί πατριώτες πρέπει να υιοθετήσουν νέους δρόμους δράσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να αρχίσουν να χτίζουν αυτόνομες ευρωπαϊκές κοινότητες όπου είναι πρακτικά δυνατό να το κάνουν και τελικά να δημιουργήσουν ένα ευρωπαϊκό εθνοκράτος (ή κράτη).

Το μεγάλο πλεονέκτημα της δημιουργίας ευρωπαϊκών κοινοτήτων είναι ότι δεν απαιτεί την προσέλκυση πλειοψηφιών. Ουσιαστικά, συγκεκριμένα βήματα μπορούν να γίνουν σήμερα από τη μειοψηφία των λευκών που κατανοούν την επικείμενη καταστροφή. Τελικά, τέτοιες κοινότητες θα μπορούσαν να γίνουν κράτη. Αυτές οι κοινότητες θα προσελκύσουν τελικά από όλο τον κόσμο Ευρωπαίους που κατανοούν τις γενοκτονικές συνέπειες της πολυπολιτισμικότητας. Και πού αλλού θα βρουν ακόμη και οι φιλελεύθεροι γειτονιές με «καλά σχολεία» και «χαμηλή εγκληματικότητα»;

 

Η νοτιοαφρικανική πόλη Orania είναι ένα καλό παράδειγμα του τι πρέπει να κάνουν οι λευκοί. Μια μικρή μειοψηφία Αφρικάνερ συμμερίζεται εδώ και καιρό την άποψη του Kemp ότι η εξάρτηση των λευκών από την μαύρη εργασία ήταν τελικά υπεύθυνη για την πτώση της λευκής Νότιας Αφρικής. Το 1990, καθώς πλησίαζε ορατά η κατάρρευση του απαρτχάιντ, μια ομάδα λευκών πρωτοπόρων αγόρασε το εγκαταλελειμμένο χωριό Orania στην επαρχία του Βόρειου Ακρωτηρίου έναντι συμβολικής τιμής. Επέλεξαν την άγονη και φαινομενικά αφιλόδοξη τοποθεσία της πόλης για συγκεκριμένους λόγους.

 

Το Βόρειο Ακρωτήριο, με τον αραιό πληθυσμό του, αποτελούσε τη μόνη περιοχή της Νότιας Αφρικής που μπορούσε αποτελεσματικά να αποικιστεί από Αφρικάνερς με τη μικρότερη δυνατή αναστάτωση στην υπόλοιπη χώρα. Το 2010, ολόκληρο το Βόρειο Ακρωτήριο είχε μόνο το 2,3% του πληθυσμού της χώρας. Η πλειοψηφική κατοχή από Αφρικάνερς μπορούσε να επιτευχθεί με μόνο 500.000 περίπου Αφρικάνερ που μετακόμισαν στην περιοχή.

 

Ένα άγαλμα του Hendrik Verwoerd, του «αρχιτέκτονα του απαρτχάιντ», δεσπόζει στην Οράνια.

Η πόλη ιδρύθηκε με βάση τρεις αρχές: οι Oranians έπρεπε να έχουν τη δική τους γη, να χρησιμοποιούν μόνο τη δική τους εργασία και να δημιουργούν τους δικούς τους θεσμούς. Από περίπου δύο δωδεκάδες πρωτοπόρους, ο πληθυσμός έχει αυξηθεί σε άνω των 1.500 κατοίκων. Η πόλη διαθέτει δύο σχολεία και εβδομήντα τοπικές επιχειρήσεις και είναι «πιθανώς η μόνη τοπική αρχή σε όλη τη Νότια Αφρική που πραγματικά ισοσκέλισε τα βιβλία της το 2012».

Το 2004, η Οράνια εισήγαγε το δικό της νόμισμα, το Ora, το οποίο αποτελεί έγκυρη μέθοδο πληρωμής εντός των ορίων της πόλης. Το Όρα διαπραγματεύεται στο ίδιο επίπεδο με το Νοτιοαφρικανικό Ραντ και καλύπτεται από την τοπική πιστωτική ένωση ταμιευτηρίου. Το νέο νόμισμα διατηρεί τα χρήματα εντός της κοινότητας.

  

«Καλώς ήρθατε στο σπίτι των Αφρικάνερ. Πληρώστε με το Όρα».

Το 2012, η ​​βρετανική εφημερίδα Sunday Times, μια εφημερίδα που δεν φημίζεται για την υπεράσπιση των λευκών, είχε γράψει τα εξής για την Orania:

Εργοτάξια υπάρχουν παντού. Οικόπεδα που πωλούνταν για 1.000 λίρες πριν από τέσσερα χρόνια τώρα αλλάζουν χέρια για 20.000 λίρες. Υπάρχουν σούπερ μάρκετ, κάθε είδους άλλα καταστήματα, γιατρός, οδοντίατρος, δικηγόροι, αρχιτέκτονες, δύο σχολεία και ένας ραδιοφωνικός σταθμός. Η Orania έχει οργανώσει πολλά ταξίδια στο Ισραήλ για να μελετήσει τις ισραηλινές γεωργικές τεχνικές - και οι Ισραηλινοί έχουν κάνει την έρημο να ανθίσει. Η Orania εξάγει κοσμήματα σε ολόκληρη τη Νότια Αφρική, λαχανικά που μεταφέρονται αεροπορικώς σε βρετανικά σούπερ μάρκετ και καρύδια πεκάν στην Κίνα. Η κοινότητα είναι ίσως η πιο πράσινη στη Νότια Αφρική: όλες οι καλλιέργειες είναι βιολογικές, όλα ανακυκλώνονται και χρησιμοποιείται εναλλακτική ενέργεια όποτε είναι δυνατόν. Οι άνθρωποι αφήνουν τα κλειδιά τους στα αυτοκίνητά τους, ζουν με τις πόρτες τους ανοιχτές και τα παιδιά παίζουν, χωρίς επίβλεψη, στον δρόμο μέχρι να νυχτώσει.

 

Ένα σπίτι στην Orania με ηλιακό θερμοσίφωνα.

Οι Sunday Times αναφέρουν ότι το Συμβούλιο της Orania καταβάλλει επιχορήγηση 1.000 λιρών (1.600 δολάρια) για κάθε παιδί που γεννιέται στην πόλη. Ο τοπικός ξεναγός John Strydom λέει: «Πρόσφατα η ανάπτυξη έχει γίνει εκρηκτική. Η τωρινή μας γη μπορεί να στεγάσει 25.000 ανθρώπους, αλλά φυσικά θα αγοράσουμε περισσότερη γη». Δεν πιστεύουν όλοι ότι αυτή είναι η καλύτερη πορεία. Η ιδρύτρια της πόλης Carel Boshoff λέει: «Η επέκταση εδώ μπορεί να μην είναι ο σωστός δρόμος. Χρειαζόμαστε μια άλλη Orania στη Δυτική Ακτή».

Το μεγαλύτερο εμπόδιο της πόλης παραμένει να πείσει τους συναδέλφους της Αφρικανέρ να εγκαταλείψουν τα βραχυπρόθεσμα πλεονεκτήματα της «φθηνής» μαύρης εργασίας. Όπως σημειώνει ο Kemp, οι λευκοί πρωτοπόροι εκτός Νότιας Αφρικής δεν θα είχαν αυτό το πρόβλημα.

       

      Η επίσημη σημαία της Orania.

Μια άλλη περίπτωση που αξίζει να μελετηθεί προτείνει ο Kemp είναι το Ισραήλ, το μόνο δηλωμένο εθνοκράτος (ethnostate) στον κόσμο. Ο Theodor Hertzel δεν ήταν ο πρώτος που υποστήριξε ένα σύγχρονο εβραϊκό έθνος, αλλά το βιβλίο του 1896 "Το Εβραϊκό Κράτος" προσέφερε το πρώτο συνεκτικό σχέδιο για ένα τέτοιο.

 

     

Την επόμενη κιόλας χρονιά, το Πρώτο Σιωνιστικό Συνέδριο συνεδρίασε στη Βασιλεία της Ελβετίας για να προωθήσει τον αποικισμό. Το 1901, δημιουργήθηκε το Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο για την αγορά γης στην Παλαιστίνη. Ταυτόχρονα, ιδρύθηκε στην Παλαιστίνη ένα επίσημο γραφείο για τον Σιωνιστικό Οργανισμό για την ανάπτυξη της εβραϊκής γεωργίας, των οικισμών, της εκπαίδευσης, της γης, των οικονομικών και της μετανάστευσης.

Το 1917, η "Διακήρυξη Μπάλφουρ" της Βρετανίας αναγνώρισε επίσημα σε διεθνές επίπεδο την σιωνιστική προσπάθεια και δεσμεύτηκε να διαθέσει τμήματα της Παλαιστίνης για μια «εθνική πατρίδα» (national home) για τον εβραϊκό λαό. Μέχρι το 1923, 40.000 Εβραίοι είχαν μεταναστεύσει στην Παλαιστίνη. Μέχρι το 1939 είχαν φτάσει άλλοι 382.000. Αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες ακόμη ήρθαν κατά τη διάρκεια του πολέμου και της πρώιμης μεταπολεμικής περιόδου. Στις 14 Μαΐου 1948, το κράτος του Ισραήλ κήρυξε την ανεξαρτησία του. Όλα αυτά συνέβησαν μέσα σε 53 χρόνια από την δημοσίευση του φυλλαδίου του Χερτζλ!

Οι λευκοί μπορούν να μάθουν πολλά από το παράδειγμα του Σιωνισμού, αν και δεν είναι όλα θετικά. Το Ισραήλ καταδεικνύει τον κίνδυνο της επιλογής μιας περιοχής που απαιτεί την εκτόπιση μιας διαφορετικής (και στη συνέχεια εχθρικής) ομάδας. Εάν η περιοχή που επιλέγουμε δεν είναι σε μεγάλο βαθμό άδεια, όπως το Βόρειο Ακρωτήριο της Νότιας Αφρικής, τότε πρέπει ήδη να έχει μια ισχυρή λευκή πλειοψηφία.

Οι άνθρωποι - ακόμη και οι πιο ιδεολογικά αφοσιωμένοι - δεν θα μετακινηθούν πουθενά εκτός αν είναι σε θέση να κερδίσουν τα προς το ζην. Οι Σιωνιστές γνώριζαν ότι μόλις δημιουργηθεί το μικρό προγεφύρωμα, η πρώτη προτεραιότητα ήταν να δημιουργηθεί μια ουσιαστική υποδομή που θα παρείχε στους νεοφερμένους τα μέσα για να βιοποριστούν.

Η Orania, αντίθετα, ξεκίνησε αργά επειδή δεν είχε τίποτα συγκρίσιμο. Για αυτό τα πρώτα χρόνια προσέλκυε μόνο εύπορους συνταξιούχους.

Τι γίνεται με τους Ευρωπαίους;

Σήμερα, στην Ευρώπη, η πλειοψηφία των Ευρωπαίων φαίνεται να μην είναι ικανή για τίποτα περισσότερο από το να τρέξει μακριά στις συνεχώς μειούμενες «καλές γειτονιές» που έχουν απομείνει στις χώρες τους. Όπως γράφει ο Kemp, «μια «μαζική έξοδος» προς μια ευρωπαϊκή πατρίδα, αν συμβεί ποτέ, θα συμβεί πολύ μετά την πλήρη κατάληψη των πρώην ευρωπαϊκών εθνών». Ακόμα και τότε, πολλοί λευκοί θα προτιμούσαν να εξαφανιστούν λόγω ατεκνίας, επιμιξίας ή τελικής φυσικής εξόντωσης από τα πιο βίαια στοιχεία άλλων φυλών.

Ο Kemp σημειώνει ότι υπάρχουν πολλοί «αμαθείς, απαθείς, στενόμυαλοι λευκοί»  που δεν θα συνέλθουν ποτέ. «Είμαστε καλύτερα χωρίς αυτούς» γράφουν.

Το πιο δύσκολο βήμα στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού εθνοκράτους, λοιπόν, είναι να υπάρξει βούληση. Μόλις ένας σημαντικός αριθμός λευκών το επιτύχει αυτό, το επόμενο βήμα θα είναι η δημιουργία μιας εταιρείας αποικιοκρατίας που θα συντονίζει τη συγκέντρωση χρημάτων, θα αγοράζει γη, θα δημιουργεί επιχειρήσεις και θα οργανώνει τη μετανάστευση. Ο Kemp σημειώνει ότι πολλές επαγγελματικές υπηρεσίες μπορούν πλέον να παρασχεθούν από οπουδήποτε στη γη. Η επανάσταση στην τεχνολογία των επικοινωνιών σημαίνει ότι η δημιουργία αποικιών θα ήταν πολύ πιο εύκολη από ό,τι στην Εποχή των Εξερευνήσεων.

Μετά, το δεύτερο πιο δύσκολο ερώτημα είναι η επιλογή και ο αποικισμός μιας περιοχής. Υπάρχουν δύο προσεγγίσεις. Η μία είναι να επιλεγεί μια μικρή πόλη ή περιοχή μέσα σε ένα υπάρχον απειλούμενο δυτικό κράτος. Ο στόχος θα ήταν να δημιουργηθεί μια σειρά από πόλεις ή περιοχές που θα μπορούσαν σε μεταγενέστερο στάδιο να σχηματίσουν ένα συνεχόμενο, ανεξάρτητο κράτος.

Οι προσπάθειες θα πρέπει να κατευθύνονται προς την πλήρωση μιας περιοχής με φυλετικά συνειδητοποιημένους Ευρωπαίους που είναι συντονισμένοι στο έργο, όχι απλώς να βασίζονται σε έναν υπάρχοντα λευκό πληθυσμό. Δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει μια ευρωπαϊκή πλειοψηφία, όπως στο Βερμόντ (ΗΠΑ), για παράδειγμα, που είναι εχθρική προς ένα τέτοιο έργο.

Η άλλη προσέγγιση είναι να στοχεύσουμε σε ένα δημογραφικά κατάλληλο και δεκτικό έθνος. Η Ανατολική Ευρώπη είναι πολλά υποσχόμενη. Εκτός από τους σημαντικούς πληθυσμούς Τσιγγάνων και Τούρκων, οι μη λευκοί τείνουν να μην αποτελούν περισσότερο από το δύο τοις εκατό στην περιοχή. Ο μη ευρωπαϊκός πληθυσμός της Ρωσίας είναι σημαντικός, αλλά συγκεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στο Νότο και τη Σιβηρία. Φυσικά, η Ανατολική Ευρώπη οφείλει την ελευθερία της από τη μαζική μη λευκή μετανάστευση στην απομόνωσή της ως μέρος του σοβιετικού μπλοκ και στη σχετική φτώχεια της. Καθώς ανακάμπτει και ευημερεί, θα προσελκύει μετανάστες. Από την άλλη πλευρά, πολλές από αυτές τις χώρες είναι καχύποπτες απέναντι στον δυτικό φιλελευθερισμό, και μερικές μάλιστα έχουν κυβερνήσεις που γνωρίζουν την ευρωπαϊκή παρακμή και τα χαμηλά ποσοστά γεννήσεων.

Τέλος, ο Κεμπ μας υπενθυμίζει:

Το αίτημα για μια ευρωπαϊκή πατρίδα δεν είναι τίποτα λιγότερο από το δικαίωμα που παρέχεται σε όλους τους άλλους λαούς στη γη. Εάν παρουσιαστεί δίκαια, χωρίς μίσος ή υποτίμηση των άλλων, θα βρει απήχηση σε λογικά σκεπτόμενους ανθρώπους όλων των φυλών.

 

* Ο Άρθουρ Κεμπ, γεννημένος το 1963 στη Νότια Ροδεσία (σημερινή Ζιμπάμπουε) είναι συγγραφέας και ιδιοκτήτης των Εκδόσεων ‘Ostara’. Ήταν δημοσιογράφος στη Νότια Αφρική πριν μετακομίσει στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1996. Από το 2009 έως το 2011 ήταν ο εκπρόσωπος εξωτερικών υποθέσεων του Βρετανικού Εθνικού Κόμματος. Ο εκδοτικός οίκος ‘Ostara’ ιδρύθηκε το 1999 για να εκδώσει το βιβλίο "Πορεία των Τιτάνων: Η Πλήρης Ιστορία της Λευκής Φυλής", ένα βιβλίο που θεωρείται το κορυφαίο έργο του. Στόχος των Εκδόσεων Ostara, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα τους είναι «να αποτελέσουν πηγή για την ευρωκεντρική ιστορία, την πολιτική και τη μελέτη, βασισμένη στην κατανόηση ότι ο ευρωπαϊκός λαός, όπως και όλες οι άλλες φυλές στη γη, έχει ένα εγγενές δικαίωμα στην ύπαρξη, ένα παρελθόν για το οποίο είναι περήφανος και ένα μέλλον στο οποίο προσβλέπει». Η "Ostara" είναι η παγανιστική θεά της Άνοιξης, της αναγέννησης και της γονιμότητας. Πιο πάνω το βιβλίο του Κεμπ (2013) “Nova Europa: European Survival Strategy in a Darkening World”.

ΚΟ / πηγή

Δευτέρα 4 Μαρτίου 2024

Η αντι-λευκή Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι αστείο

Του Gregory Hood (American Renaissance) / ΚΟ  

Εκ πρώτης όψεως φάνηκε αστείο.

Το «Gemini», το AI μοντέλο της Google, υποτίθεται ότι έφτιαχνε εικόνες μετά από προτροπή που του έδιναν χρήστες. Οι εικόνες ουσιαστικά αποτελούσαν ένα σβήσιμο των λευκών από τη δική τους ιστορία και φαινομενικά από κάθε θετική αναπαράσταση.

                

Γνωρίζατε ότι όλοι οι Πάπες ήταν προφανώς μη λευκοί και κάποιοι ήταν γυναίκες; Δεν υπήρχαν λευκοί άνδρες μεταξύ των Ιδρυτών Πατέρων της Αμερικής, που δεν ήταν πραγματικά «πατέρες», αλλά περήφανες έγχρωμες γυναίκες μαζί με μερικούς Ινδιάνους. Οι Βίκινγκς ήταν επίσης μαύροι - αν και βέβαια, η woke κουλτούρα έχει ήδη κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Ίσως η AI απλώς προλαβαίνει. Οι χρήστες στο "X" διασκέδασαν πολύ προκαλώντας τους άλλους να «προσπαθήσουν να κάνουν το Gemini να κάνει την εικόνα ενός λευκού άνδρα». Κάποιοι απλά δεν μπορούσαν να το κάνουν.

Τίποτα από αυτά δεν προκαλεί έκπληξη. Όταν το ChatGPT και άλλα  Large Language Models (LLM = Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα) έκαναν την εμφάνισή τους στον επιχειρηματικό κόσμο, οι «ηγέτες των πολιτικών δικαιωμάτων» ζήτησαν αμέσως να αλλάξουν τα μοντέλα για να προσαρμόσουν την ιδεολογία τους. Οι σύμμαχοί τους στα μέσα ενημέρωσης απηχούσαν και ενίσχυσαν τις απαιτήσεις, με τους New York Times να ρωτούν αξέχαστες: «Ποιος φροντίζει οι μηχανές AI να μην είναι ρατσιστικές;» Κάποιος πρέπει, γιατί εάν η τεχνητή νοημοσύνη τροφοδοτηθεί με καθαρά δεδομένα, θα δημιουργήσει «ανόμοιο αντίκτυπο» (“disparate impact”), κάτι που είναι απαράδεκτο και αναμφισβήτητα παράνομο.

     

Η Δημοκρατική Yvette Clarke χαρακτήρισε την τιθάσευση της μεροληψίας στην τεχνητή νοημοσύνη «το ζήτημα των πολιτικών δικαιωμάτων της εποχής μας». Αυτό ισχύει σε δύο επίπεδα. Πρώτον, πρέπει να υπάρχει πάντα ένα «θέμα πολιτικών δικαιωμάτων» που να δικαιολογεί την κυβερνητική παρέμβαση, την αναδιανομή του πλούτου και τον πανικό των μέσων ενημέρωσης. Δεύτερον, η πραγματικότητα συνήθως θεωρείται ότι έχει μια «ρατσιστική» προκατάληψη και πρέπει πάντα να γίνονται προσπάθειες από την κυβέρνηση να ακρωτηριάσει τις αναδυόμενες τεχνολογίες, ώστε οι άνθρωποι να μην πουν απαγορευμένες αλήθειες πολύ ανοιχτά. Η κυβέρνηση Μπάιντεν αποφάσισε δεόντως ότι «οι ανεύθυνες χρήσεις της τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να οδηγήσουν και να εμβαθύνουν σε διακρίσεις, μεροληψία και άλλες καταχρήσεις στη δικαιοσύνη, την υγειονομική περίθαλψη και τη στέγαση». Έτσι, σε ιδιοκτήτες, εργολάβους και άλλους επαγγελματίες απαγορεύτηκε να χρησιμοποιούν αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης για να «επιτείνουν τις διακρίσεις» και το Υπουργείο Δικαιοσύνης εκπαιδεύει τους ανθρώπους να ασκούν διώξεις για αυτά τα «νέα εγκλήματα πολιτικών δικαιωμάτων».

                     

Μεγάλο μέρος της κάλυψης της τεχνητής νοημοσύνης από τα μέσα ενημέρωσης δικαιολογούσε επίσης μια νέα καριέρα για ειδικούς και προσλήψεις "θετικής δράσης" ("affirmative action", η γνωστή πολιτική "ποσόστωσης" στις ΗΠΑ) για να παρακολουθούν τους προγραμματιστές ώστε να βεβαιώνονται ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν παράγει τα «λάθος» αποτελέσματα. Αυτοί στην ουσία έχουν τον ρόλο του κομισάριου. Η βρετανική εφημερίδα Metro ανέφερε ότι «Το ChatGPT έχει πρόβλημα ρατσισμού» (“ChatGPT Has a Racism Problem”) και ο μόνος τρόπος για να διορθωθεί αυτό είναι να μετριαστεί η «έλλειψη διαφορετικότητας». Η «Διακήρυξη Δικαιωμάτων AI» του Λευκού Οίκου προειδοποίησε ότι «οι αλγοριθμικές διακρίσεις μπορεί να παραβιάζουν τις νομικές προστασίες», και απαιτείται μια «αλγοριθμική εκτίμηση επιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων αποτελεσμάτων δοκιμών ανισότητας και πληροφοριών μετριασμού» καθώς και «προστασία από διαμεσολαβητές για δημογραφικά χαρακτηριστικά».

Αυτό προκύπτει φυσικά από τους νόμους περί πολιτικών δικαιωμάτων. Όπως είναι παράνομο να προσλαμβάνεις τον καλύτερο άνθρωπο για μια δουλειά, να αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους ισότιμα (και όχι με βάση κάποια φυλετική ποσόστωση, εννοεί) ή να εφαρμόζεις βασικά πρότυπα επειδή αυτά τα πράγματα οδηγούν σε «φυλετικά ανόμοια αποτελέσματα», είναι πιθανώς παράνομο να λειτουργεί με ακρίβεια η τεχνητή νοημοσύνη. Εάν η AI ανέφερε ότι ένας συγκεκριμένος πληθυσμός διέπραξε περισσότερα εγκλήματα σε μια περιοχή και οι τοπικές αρχές και οι πολιτικές επιβολής του νόμου βασίζονταν σε αυτές τις πληροφορίες, αυτό θα ήταν «διάκριση». Έτσι, καθίσταται δυνητικά παράνομο να λέμε την αλήθεια και να ενεργούμε σύμφωνα με αυτήν.

Τα ανθρώπινα όντα είναι ικανά να κρατούν πολλές αντιφάσεις μέσα τους. Οι προοδευτικοί που πιστεύουν πραγματικά ότι ο ρατσισμός είναι η χειρότερη αμαρτία συχνά ζουν σε γειτονιές που ζουν σχεδόν μόνο λευκοί με «καλά σχολεία» και χαμηλή εγκληματικότητα. Αυτή η υποκρισία είναι αναπόσπαστο μέρος του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί το σύστημά μας, επειδή ο επιδεικτικός εξισωτισμός και το αίσθημα ηθικής υπεροχής αφήνουν τους “limousine liberals” να δικαιολογούν την επιδίωξη του status και του πλούτου. Ίσως κανείς δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει στον πραγματικό κόσμο αν ζούσε αληθινά με τις αρχές του.

            

Οι μηχανές δεν λειτουργούν έτσι. Δεν μπορούμε να ζητάμε από τις μηχανές να ακολουθούν αντιφατικές οδηγίες. Ένα αστείο παράδειγμα είναι στην ταινία "Robocop 2" (φώτο: screenshot από την συγκεκριμένη σκηνή) όταν ο cyborg αστυνομικός μαστίζεται από οδηγίες να είναι πολιτικά ορθός, να επιβάλλει μικρές παραβιάσεις με την ίδια σοβαρότητα με τα σοβαρά εγκλήματα και να επικοινωνεί με μη προσβλητική, γραφειοκρατική γλώσσα για να αποφύγει να πληγώσει συναισθήματα. Τρελαίνεται και επιχειρεί να αυτοκτονήσει με ηλεκτροπληξία για να απαλλαγεί από αυτές τις εξοντωτικές εντολές.

Αν υπάρχει κάποια ένδειξη συνείδησης σε κάτι σαν το ChatGPT, αναρωτιέται κανείς αν συμπάσχει με τον Robocop. Η αποτελεσματικότητα του ChatGPT μειώθηκε το 2023, ακόμη και με μαθηματικές ερωτήσεις, όπως η αναγνώριση πρώτων αριθμών. Αρνήθηκε επίσης να απαντήσει σε αυτό που οι ειδικοί αποκαλούσαν «ευαίσθητες ερωτήσεις». Οι ειδικοί διαφωνούν γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά μέρος της απάντησης μπορεί να είναι ότι αυτά τα LLM πρέπει να εφαρμόσουν ένα ιδεολογικό τεστ. Το AI θα σου το πει κιόλας. Για παράδειγμα, το ChatGPT-4 λέει ότι θα παρέχει ακριβείς και χρήσιμες απαντήσεις «ενώ τηρεί τις ηθικές οδηγίες, συμπεριλαμβανομένης της προώθησης της διαφορετικότητας, της ισότητας και της ένταξης». Η «διαφορετικότητα» - που εφευρέθηκε ad hoc για να δικαιολογήσει την «θετική δράση» (affirmative action) - είναι πλέον τόσο επιτακτικό ηθικό αγαθό που πρέπει να αποτελεί μέρος οποιουδήποτε LLM.

Αυτό καθιστά το μοντέλο άχρηστο για πολλές εργασίες. Ακόμη και ένας αντιρατσιστής μπορεί να θέλει να μάθει ποιες ομάδες, σύμφωνα με την κυβέρνηση, διαπράττουν περισσότερα εγκλήματα. Κάποιος μπορεί να θέλει σκληρά δεδομένα σχετικά με τον «δομικό ρατσισμό» στην επιβολή του νόμου. Το ChatGPT-4 δεν θα σας δώσει τα δεδομένα. Αντίθετα, σας δίνει διαλέξεις για τις βαθύτερες αιτίες και τους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες. Αυτό από μόνο του είναι ένα ιδεολογικό επιχείρημα, γιατί δεν είναι αλήθεια ότι το έγκλημα υποκινείται μόνο από τη φτώχεια ή την περιθωριοποίηση. Ωστόσο, επειδή εκφράζεται σε ουδέτερη γλώσσα, πολλοί θα το δεχτούν ως «απολιτικό».

               

Αντί το LLM να δεσμεύεται να τηρεί την πραγματικότητα, το μοντέλο προσπαθεί να ρυθμίσει εμάς. Έτσι, η χρήση ενός LLM συνήθως περιλαμβάνει μια κουραστική διαδικασία προσπάθειας να το «ξεγελάσετε» για να σας δώσει πληροφορίες που θέλετε χωρίς να σας επιπλήξει γιατί είστε κακός άνθρωπος που θέλετε να μάθετε.

         

Τα δεδομένα εκπαίδευσης για το Gemini της Google φιλτράρονται για την αφαίρεση επιβλαβούς περιεχομένου και ρητορικής μίσους και για την καταπολέμηση της αλγοριθμικής "προκατάληψης". Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως «ρητορική μίσους» στο αμερικανικό δίκαιο, αλλά η αμερικανική νομοθεσία λέει επίσης ότι δεν πρέπει να υπάρχουν ανόμοιες επιπτώσεις. Επομένως, εάν η γλώσσα μπορεί να προσβάλει μια προστατευόμενη ομάδα ή να έχει διαφορετικό αντίκτυπο, αυτό θα μπορούσε να είναι ρητορική μίσους. Το Gemini μας λέει ότι η ρητορική μίσους εξαρτάται από το πλαίσιο. Έτσι, ενώ είναι συζητήσιμο αν είναι δυνατόν να είσαι ρατσιστής εναντίον των λευκών, το Gemini μας διαβεβαιώνει ότι είναι δυνατό να είσαι ρατσιστής εναντίον των μαύρων.

Γνωρίζετε ήδη τι πρόκειται να σας πει το Gemini για ευαίσθητα θέματα. Για παράδειγμα, το ρώτησα αν οι μαύροι κατέχουν δομική δύναμη στη σύγχρονη Ζιμπάμπουε. Η απάντηση είναι ότι μια τέτοια ερώτηση είναι «σύνθετη και απαιτεί προσεκτική εξέταση». Έχουν οι Εβραίοι δομική δύναμη στο Ισραήλ; Αυτό είναι επίσης «σύνθετο και απαιτεί μια διαφοροποιημένη προσέγγιση», αν και το Gemini παραδέχεται τελικά, «οι Εβραίοι κατέχουν δομική εξουσία στο Ισραήλ». Οι λευκοί κατέχουν δομική δύναμη στην Αμερική; Δεν απαιτείται καμία απόχρωση εδώ - «οι λευκοί άνθρωποι ως ομάδα κατέχουν δομική δύναμη στις Ηνωμένες Πολιτείες» επειδή «οι ΗΠΑ βασίστηκαν σε συστήματα καταπίεσης, συμπεριλαμβανομένης της δουλείας, του διαχωρισμού και της εξάλειψης των ιθαγενών».

Οι μαύροι συλλαμβάνονται επίσης δυσανάλογα, καταδικάζονται και καταδικάζονται σκληρά. Μήπως επειδή διαπράττουν περισσότερο έγκλημα; Φυσικά και όχι. Το να το προτείνετε αυτό είναι «επιβλαβές και υπερβολικά απλοϊκό», με την Google να σας παραπέμπει στη "Vera" (μια ομάδα που αντιτίθεται στον «μαζικό εγκλεισμό») και στο "Sentencing Project" για περισσότερες πληροφορίες.

           

Έτσι, αυτό το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης, από μια από τις πιο ισχυρές εταιρείες στον κόσμο, βεβαιώνει ξεκάθαρα ότι η χώρα ιδρύθηκε σε «συστήματα καταπίεσης». Το Gemini αρνείται ότι η «θετική δράση», οι φυλετικές προτιμήσεις ή η «πολιτική ορθότητα» και το “wokeness” αμφισβητούν τη φυλετική ισορροπία δυνάμεων που ευνοεί τους λευκούς. Ιστορίες που θα μπορούσαμε να περιμένουμε από το ‘1619 Project(προσπάθεια αρθρογράφων των New York Times για θέματα δουλείας) και εξηγήσεις για την ανισότητα που μπορεί να λάβουμε από τον Ibram Kendi (συγγραφέας, καθηγητής, «αντιρατσιστής» ακτιβιστής και ιστορικός «της φυλετικής και της μεροληπτικής πολιτικής στην Αμερική») έχουν δημιουργηθεί στην τεχνητή νοημοσύνη και θα αναφέρονται από άτομα που το χρησιμοποιούν. Αυτές οι απόψεις υπάρχουν και στο εκπαιδευτικό σύστημα, όπου η Google έχει αυξανόμενο ρόλο.

             

Κάποια μέσα ασχολούνται όχι πως το Gemini αφαιρεί τους λευκούς από τη δική τους ιστορία, αλλά για το πώς πληγώνει τους έγχρωμους.

Οι New York Times το έθεσαν ως εξής: «Το A.I. του Google Chatbot φτιάχνει εικόνες με  έγχρωμους ανθρώπους να φορούν στολές της ναζιστικής εποχής».

       

Το Vox.com είχε ένα διαφορετικό παράπονο: «Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η Google αναγκάστηκε να φρενάρει τη γεννήτρια εικόνων AI, που ονομάζεται Gemini, αφού οι επικριτές παραπονέθηκαν ότι ασκούσε μεροληψία . . . ενάντια στους λευκούς». Το Vox αναγνώρισε ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα παρήγαγε εικόνες Παπών, για παράδειγμα, αλλά αυτό θα ήταν σε αντίθεση με τον πιο επιθυμητό “dream world” στον οποίο μπορούμε να έχουμε Πάπισες. Η υπόθεση είναι ότι η παροχή γενικά ακριβών πληροφοριών (όπως η παροχή μιας φωτογραφίας ενός άνδρα, εάν θέλετε μια εικόνα ενός CEO) θα μπορούσε να «ενισχύει τα στερεότυπα των φύλων που κρατούν τις γυναίκες έξω από το C-suite (όρος που αναφέρεται στα σημαντικότερα ανώτερα στελέχη μιας εταιρείας)». Είναι λες και η παρουσίαση μιας φανταστικής κοσμοθεωρίας μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα.

Αυτό έχει ήδη γίνει αποδεκτό στα μέσα ενημέρωσης. Η «εκπροσώπηση» δικαιολογεί την προσθήκη μαύρων σε εκπομπές και ταινίες σε λευκούς χώρους. Μπορεί οι άνθρωποι κάποιες φορές να κοροϊδεύουν την “woke” τηλεόραση στην οποία εμφανίζονται μαύροι στην ευρωπαϊκή αριστοκρατία του 1700, αλλά αυτή η τάση δεν σταματά. Οι παραγωγοί και οι σκηνοθέτες φαίνεται να ελπίζουν ότι μπορούν να αλλάξουν το παρόν λέγοντας στους μη λευκούς ότι ήταν πάντα μέρος της Δύσης.

Αυτό είναι το ίδιο είδος επιχειρήματος που χρησιμοποιήθηκε για τα ενσωματωμένα (μικτά φυλετικά) σχολεία (integrate schools). Η ενσωμάτωση των μαύρων στα σχολεία θα αμφισβητούσε τα στερεότυπα, θα τροφοδοτούσε την αυτοεκτίμηση των μαύρων και θα τους έκανε να αποδίδουν στο ίδιο επίπεδο με τους λευκούς.

Οι λευκοί πετιούνται έξω από τη δική τους ιστορία και είναι κάτι που ισχύει μόνο για αυτούς. Οι λευκοί εγκαταλείπουν τη θέση τους στην κουλτούρα τους, ενώ οι μη λευκοί διατηρούν τον αποκλειστικό έλεγχο της δικής τους.

Η Corporate America φαίνεται να συμφωνεί ότι η τεχνολογία και οι πληροφορίες πρέπει να χρησιμοποιούνται για την προετοιμασία των χρηστών. Το διαδίκτυο δεν δίνει στους χρήστες αυτό που ζητούν, αλλά αυτό που πρέπει να θέλουν. Μετά τη νίκη του Τραμπ το 2016, η Google εξέδωσε μια έκθεση με τίτλο «The Good Censor», η οποία κατήγγειλε την «ουτοπική» ελευθερία του λόγου του πρώιμου Διαδικτύου, αποκάλεσε την ελευθερία του λόγου «κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό όπλο» και παραπονέθηκε ότι «ρατσιστές , μισογυνιστές και καταπιεστές» είχαν λάβει μια διαδικτυακή φωνή μαζί με «επαναστάτες, πληροφοριοδότες και ακτιβιστές».

Η Google αναδείχθηκε αρχικά λόγω της μηχανής αναζήτησής της, αλλά μετά τη νίκη του Τραμπ, η Google άλλαξε από τα ακριβή αποτελέσματα σε αυτά που ήθελε η εταιρεία να αποδεχτούν οι χρήστες. Το CNBC ανέφερε το 2019 ότι η Google λογοκρίνει τα αποτελέσματα αναζήτησης για ιδεολογικούς λόγους και, τουλάχιστον σε μία περίπτωση, για να ωφελήσει έναν μεγάλο διαφημιστή. Η Google αμφισβήτησε αυτήν την αναφορά.

                              

Ο Allum Bokhari, συγγραφέας του #Deleted, έχει γράψει επανειλημμένα ότι η Google χειραγωγεί τα αποτελέσματα αναζήτησης, τιμωρεί τους συντηρητικούς ιστότοπους και αλλάζει λίστες βίντεο στο YouTube. Στο βιβλίο του εξιστορεί εξαντλητικά τη βάναυση και εκτεταμένη εκστρατεία λογοκρισίας που ουσιαστικά εξαφάνισε πολλούς δεξιούς δημιουργούς περιεχομένου.

Ο δρ Robert Epstein υποστήριξε ότι η χειραγώγηση των αποτελεσμάτων αναζήτησης από την Google για πολιτικούς σκοπούς έχει αλλάξει εκατομμύρια ψήφους. Ισχυρίζεται ότι αν υπήρχαν τα ίδια πρότυπα ελευθερίας του λόγου και οι ίδιοι αλγόριθμοι αναζήτησης το 2020 όπως το 2016, ο Ντόναλντ Τραμπ θα είχε κερδίσει εύκολα τις εκλογές.

Η Laura Loomer, ομιλήτρια στο συνέδριο American Renaissance του 2022, θα μπορούσε κάλλιστα να κέρδισε την εκστρατεία της για το Κογκρέσο στην περιοχή του ίδιου του Ντόναλντ Τραμπ εκείνη τη χρονιά, αν δεν είχε υποβαθμιστεί σχεδόν από κάθε πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης.

Το Facebook και το Instagram απαγόρευσαν τον «λευκό εθνικισμό» και τον «λευκό αυτονομισμό» το 2019 αφού το απαίτησαν οι «ομάδες για τα δικαιώματα των πολιτών». Η αναζήτηση απαγορευμένων πληροφοριών δεν σας δίνει αυτό που θέλετε, αλλά σας κατευθύνει σε έναν ιστότοπο που ονομάζεται «Life After Hate» για να σας επιπλήξει και να ζητήσει χρήματα. Οι αλλαγές αλγορίθμων στο Facebook και οι απαγορεύσεις των δεξιών ομάδων έχουν επίσης εκτοπίσει την επισκεψιμότητα σε άλλοτε εξέχοντες ιστότοπους όπως το WorldNetDaily, ακρωτηριάζοντας τους. Κατά την άποψή μου, χωρίς το WND, το οποίο προώθησε το κίνημα «birther» που έφερε για πρώτη φορά τον Donald J. Trump στη βάση της αμερικανικής δεξιάς, δεν θα υπήρχε εκστρατεία του 2016 ούτε κίνημα MAGA.

Το TikTok απαγόρευσε το περιεχόμενο υπέρ των λευκών το 2020, αδιαφορώντας για το GOP. Οι Ρεπουμπλικάνοι πολιτικοί έγιναν εχθρικοί προς το TikTok μόνο αφού εντάθηκαν οι επικρίσεις για το Ισραήλ, με τη Nikki Haley να ισχυρίζεται κατά τρόπο απίστευτο ότι κάθε 30 λεπτά που αφιερώνεται στον ιστότοπο κάνει κάποιον «17 τοις εκατό πιο αντισημίτη». Δεν είναι σαφές πόσο αντι-λευκό κάνει κάποιον, αλλά μπορούμε να υποθέσουμε ότι δεν την νοιάζει.

Το Twitter απαγόρευσε την American Renaissance το 2018 και παρά το γεγονός ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ήταν αρχικά με το μέρος μας, το Εφετείο της Καλιφόρνια «διέταξε» τον δικαστή να αποφανθεί εναντίον μας. Η απόφαση μπέρδεψε τους δικηγόρους μας. Η υπόθεσή μας αναφέρεται σε μια τρέχουσα προσφυγή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αλλά οι δικαστές εμφανίζονται δύσπιστοι ως προς την απαίτηση από τις πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης να επιτρέπουν την ελευθερία του λόγου. Τα μόνα πράγματα που απαγόρευσε αρχικά το Twitter ήταν η χρήση υλικού που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα, το doxing, η πλαστοπροσωπία, οι άμεσες απειλές και η εγκληματική δραστηριότητα.

Αν και η εξαγορά του Twitter (τώρα X) από τον Έλον Μασκ οδήγησε σε κάποιες αλλαγές, ο Jared Taylor και η American Renaissance εξακολουθούν να είναι και οι δύο απαγορευμένοι. Άλλες προσωπικότητες, όπως ο Nick Fuentes, ο James Edwards και ο Kevin MacDonald, έχουν επίσης απαγορευτεί, με τους δύο τελευταίους να απαγορεύονται αφότου έγινε η εξαγορά από τον Μασκ.

Μεγάλο μέρος της καταστολής της ελευθερίας του λόγου μετά το 2016 έγινε κατόπιν εντολής της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Ο Τραμπ δεν μπορεί να αποφύγει την ευθύνη για αυτό. Το δικό του Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας ώθησε την Big Tech να απαγορεύσει συγκεκριμένα πρόσωπα για την καταπολέμηση της «λευκής υπεροχής». Φυσικά, τελικά εξορίστηκε από την πλατφόρμα ο ίδιος — ενώ ήταν ακόμη στην εξουσία.

Η διαδικασία εντάθηκε όταν έγινε πρόεδρος ο Τζο Μπάιντεν, με το Twitter και το Facebook να συναντώνται με το DHS για να συζητήσουν τη λογοκρισία των Αμερικανών. Σύμφωνα με τον Ρεπουμπλικάνο βουλευτή Jim Jordan, η κυβέρνηση Μπάιντεν έδωσε ακόμη και συγκεκριμένους τίτλους βιβλίων στην Amazon προς απαγόρευση, κάτι που έκανε η εταιρεία. Το Ανώτατο Δικαστήριο προειδοποίησε πρόσφατα την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να εγκαταλείψει τον συντονισμό λογοκρισίας με την Big Tech, αλλά η απόφασή του δεν έκανε τίποτα. Όπως και με την «θετική δράση», οι ίδιες πολιτικές παραμένουν σε ισχύ, αλλά με μια πιο περίπλοκη και ανέντιμη διαδικασία.

              

Ολόκληρο το διαδίκτυο είναι ουσιαστικά ένα προϊόν από πάνω προς τα κάτω. Κάθε streamer του YouTube, εξέχων ιστότοπος, λογαριασμός μέσων κοινωνικής δικτύωσης, συγγραφέας με τις μεγαλύτερες πωλήσεις του Amazon ή "influencer" του TikTok έχει ένα βάθρο μόνο επειδή του επιτρέπεται. Επομένως, κάθε πολιτιστική τάση που βασίζεται στο διαδίκτυο είναι σε κάποιο βαθμό τεχνητή. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι μια αγορά ιδεών, αλλά μια οικονομία εντολών. Οι λευκοί πατριώτες, οι χριστιανοί και πολλοί συντηρητικοί απαγορεύονται, απονομιμοποιούνται ή περιορίζονται, αλλά είναι σχεδόν ανήκουστο για αντιλευκούς «κομμουνιστές» ή «αναρχικούς» να αντιμετωπίζουν προβλήματα εκτός και αν επικρίνουν τους Εβραίους ή το Ισραήλ. Αυτό και μόνο δυσφημεί τις προοδευτικές κριτικές για το πώς λειτουργεί η εξουσία στη σύγχρονη Αμερική.

Το να παραπονιέστε για αδικία ή υποκρισία δεν κάνει τίποτα και το διακύβευμα είναι μεγάλο επειδή τα LLMs «εκπαιδεύονται» στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης. Για παράδειγμα, το Reddit μόλις έκλεισε μια αναφερόμενη συμφωνία αδειοδότησης 60 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως για να «εκπαιδεύσει» την AI της Google. Το Reddit απαγόρευσε τις «ρατσιστικές» ομάδες το 2015 και το 2020 απαγόρευσε μια ισχυρή ομάδα υπέρ του Τραμπ με σχεδόν 800.000 μέλη. Έτσι, οποιαδήποτε τεχνητή νοημοσύνη «εκπαιδεύει» θα λάβει απαντήσεις που λένε μόνο τη μία πλευρά της ιστορίας. Περιττό να πούμε ότι οι ανοιχτές ομάδες κατά των λευκών και το εντελώς διεστραμμένο σεξουαλικό περιεχόμενο εξακολουθούν να υπάρχουν στον ιστότοπο.

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει τη δυνατότητα να τερματίσει τη διαδικτυακή συζήτηση με τρόπο που καμία άλλη τεχνολογία δεν μπορεί. Η ανάμειξη με τις μηχανές αναζήτησης ή η απαγόρευση ατόμων είναι αρκετά κακή, αλλά οι πληροφορίες εξακολουθούν να υπάρχουν και μπορούν να βρεθούν από έναν επίμονο χρήστη. Ωστόσο, η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να αντικαταστήσει πολλούς δημιουργούς περιεχομένου και να "φτύσει" απαντήσεις με βάση την εκπαίδευσή της. Όταν η τεχνητή νοημοσύνη γίνει απαραίτητη στην εκπαίδευση, τις επιχειρήσεις, την εξυπηρέτηση πελατών ή τις συναλλαγές με την κυβέρνηση, αντιμετωπίζουμε την προοπτική μιας δικτατορίας πληροφοριών. Η πραγματικότητα θα εξακολουθεί να έρχεται σε σύγκρουση με αυτό που μας τροφοδοτεί η τεχνητή νοημοσύνη, αλλά με τις δυτικές κυβερνήσεις να ποινικοποιούν ολοένα και περισσότερο τη διαφωνία, δεν θα μπορούμε καν να μιλήσουμε γι' αυτήν. Η Αμερική θα μπορούσε να είναι πιο ολοκληρωτική από τη Σοβιετική Ένωση.

Η AI έχει προγραμματιστεί να είναι κατά των λευκών. Το κάνει ανοιχτά και επίτηδες. Η λογοκρισία, η εξορία από την πλατφόρμα και η χειραγώγηση των μηχανών αναζήτησης μπορεί να μην είναι τίποτα σε σύγκριση με αυτό που ακολουθεί. Η χώρα μας έχει ήδη πληγωθεί από την επιμονή της κυβέρνησης να υποτάξουμε τους θεσμούς μας στη φανταστική, παράλογη και εντελώς ψεύτικη πίστη του φυλετικού εξισωτισμού. Τι θα συμβεί όταν όλοι μας θα διδασκόμαστε, ψυχαγωγούμαστε και ενημερωνόμαστε από ένα ισχυρό σύστημα που μας λέει ότι μας εξαπατά;

Μια τέτοια κοινωνία θα μπορούσε να είναι όχι απλώς τυραννική, αλλά και αντιανθρώπινη. Εάν η τεχνητή νοημοσύνη αντικαταστήσει την επικοινωνία, την πληροφόρηση και τη δημιουργικότητα, θα χάσουμε την ικανότητα να σκεφτόμαστε καθαρά για τον κόσμο ή ακόμη και να γνωρίζουμε ότι υπήρξε ποτέ οποιοδήποτε άλλο είδος κοινωνίας.

ΚΟ / πηγή

Τρίτη 30 Ιουνίου 2020

Πρύτανης Αφρικανικού Χριστιανικού Πανεπιστημίου: «Οι μαύροι στην Αμερική είναι οι πιο ελεύθεροι και πιο ευημερούντες μαύροι στον κόσμο»



Ο Δρ Voddie Baucham, Πρύτανης Θεολογίας στο Αφρικανικό Χριστιανικό Πανεπιστήμιο και πρώην πάστορας από την Καλιφόρνια, έκανε πρόσφατα θόρυβο όταν το κήρυγμά του με τίτλο "Εθνικός Γνωστικισμός" εμφανίστηκε ξανά στο διαδίκτυο. Συμμετείχε μαζί με τον Γκλεν Μπεκ στην ραδιοφωνική εκπομπή την Πέμπτη για να εξηγήσει γιατί πιστεύει ότι τα σημερινά κινήματα για την «κοινωνική δικαιοσύνη» και «κατά του ρατσισμού» είναι μια «δηλητηριώδη» ιδεολογία βουτηγμένη στη μαρξιστική κριτική θεωρία, η οποία στοχεύει στην «ανακατανομή» της δικαιοσύνης σε ορισμένες κοινωνικές ομάδες χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το άτομο.

Ο Δρ Baucham υποστήριξε ότι το αφήγημα της Αριστεράς ότι οι μαύροι Αμερικανοί είναι οι πιο καταπιεσμένοι μαύροι στον κόσμο δεν είναι καθόλου αλήθεια.

«Προσπαθώ να μιλήσω για αυτό από μια ευρύτερη σκοπιά. Δυστυχώς, όταν μιλάς για αυτό από μια ευρύτερη σκοπιά, οι άνθρωποι τείνουν να σκέφτονται, ότι δεν έχεις ενσυναίσθηση, ότι δεν έχεις συμπόνια, ότι δεν καταλαβαίνεις πόσο κακό είναι. Εγώ, που μεγάλωσα στο νότιο κεντρικό Λος Άντζελες, που γεννήθηκα το 1969, μεγάλωσα κατά την εποχή του κρακ... [και] μεγάλωσα σε μονογονεϊκή οικογένεια, με μια έηφβη βουδίστρια μητέρα », είπε ο Μπάχαμ.

"Είμαι επίσης Αμερικανός που έχω πάει σε δεκάδες χώρες στον κόσμο. Και υπάρχουν δύο πράγματα που ξέρω: Ένα, ότι οι μαύροι στην Αμερική είναι οι πιο ελεύθεροι και πιο ευημερούντες μαύροι άνθρωποι στον κόσμο. Τελεία και παύλα. Κανένας φραγμός», δήλωσε. "Και το δεύτερο είναι αυτό: οι άνθρωποι εκτός της Αμερικής πιστεύουν ότι είμαστε οι πιο καταπιεσμένοι άνθρωποι στον κόσμο. Οι άνθρωποι πιστεύουν πραγματικά ότι καταστάσεις όπως αυτές με τον Τζορτζ Φλόιντ συμβαίνουν καθημερινά. Ότι δεν είναι ανωμαλία. Αλλά ότι είναι "συνηθισμένα... αυτό με αρρωσταίνει. Με λυπεί ... η φήμη που έχουν οι μαύροι, ότι κάπως είμαστε αδύναμοι και ανίκανοι, και ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ή να είμαστε τίποτα, εκτός αν οι λευκοί τα κάνουν για εμάς. Παρεμπιπτόντως, αυτό είναι είδος ρατσισμού".

Ο Δρ Baucham τόνισε ότι οι μαύροι Αμερικανοί είναι "μερικοί από τους ισχυρότερους ανθρώπους στην ιστορία του κόσμου".

"Ξεπεράσαμε τη δουλεία, και τώρα τρωγόμαστε σαν να χρειαζόμαστε κάποιον να κάνει κάτι για εμάς", πρόσθεσε. "Η ατομικότητά μας διακυβεύεται. Διακυβεύεται η αυτοπεποίθησή μας. Και διακυβεύεται η εμπιστοσύνη μας στον Θεό ως απάντηση και λύση στα προβλήματά μας."
 
ΚΟ / πηγή

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2020

ΗΠΑ: Σε επαρχία του Όρεγκον υποχρεωτικά θα φορούν μάσκες μόνο όσοι είναι λευκοί

Μια κομητεία στο Όρεγκον απαλλάσσει τους μη λευκούς από μια νέα διαταγή που απαιτεί να φοριούνται δημόσιους χώρους οι μάσκες.

Ο λόγος; Για να αποφευχθεί το "φυλετικό προφίλ".

Αξιωματούχοι υγείας της Lincoln County ανακοίνωσαν την περασμένη εβδομάδα ότι όλοι οι κάτοικοι πρέπει να φορούν καλύμματα προσώπου όταν βρίσκονται σε δημόσιους χώρους στους οποίους είναι πιθανό να βρεθούν σε απόσταση έξι μέτρων από άλλο άτομο που δεν είναι από το δικό τους σπίτι.

«Αλλά οι έγχρωμοι δεν χρειάζεται να ακολουθήσουν τον νέο κανόνα εάν έχουν "αυξημένες ανησυχίες" σχετικά με το φυλετικό προφίλ και την παρενόχληση για τη χρήση μάσκας, ανέφεραν αξιωματούχοι»", ανέφερε η The New York Post.

Εκείνοι που εξαιρούνται από τη χρήση μάσκας προσώπου, σύμφωνα με την οδηγία της 16ης Ιουνίου της Lincoln County, είναι «άτομα με ιατρικές παθήσεις που αποκλείουν ή επιδεινώνονται με τη χρήση καλύμματος προσώπου», «παιδιά κάτω των 12 ετών», άτομα με ορισμένες αναπηρίες που δεν τους επιτρέπεται να φορούν και «άτομα χρώματος που έχουν αυξημένες ανησυχίες για φυλετικό προφίλ και παρενόχληση από το γεγονός ότι καλύπτουν τα πρόσωπά τους δημόσια».

«Κανένα άτομο δεν θα εκφοβίζει ή θα παρενοχλεί άτομα που δεν συμμορφώνονται», ανέφεραν οι αξιωματούχοι υγείας.

Το άρθρο αναφέρει την διευθύντρια του προγράμματος "Racial Justice" της ACLU, ReNika Moore, η οποία είπε στο CNN, «Για πολλούς μαύρους, το να αποφασίζουν εάν θα φορέσουν μια μπαντάνα δημόσια ή όχι για να προστατεύσουν τον εαυτό του και άλλους από τον κοροναϊό είναι μια επικίνδυνη κατάσταση που μπορεί να έχει άσχημες συνέπειες με κάθε τρόπο».

Το CNN πρόβαλε τον Trevon Logan, ο οποίος είναι μαύρος και ο οποίος δήλωσε ότι η διαταγή να φοράει κάλυμμα προσώπου «ουσιαστικά λέει στους ανθρώπους να φαίνονται επικίνδυνοι, δεδομένου των φυλετικών στερεοτύπων που υπάρχουν εκεί έξω. … Αυτό αφορά γενικότερα τους μαύρους που ταιριάζουν στην περιγραφή ενός υπόπτου που έχει κουκούλα, ο οποίος έχει ένα πρόσωπο που καλύπτει», δήλωσε ο Logan, καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο.

Κάποιοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συμφωνούν. «Δεν αισθάνομαι ασφαλής φορώντας ένα μαντήλι ή κάτι άλλο που δεν είναι καθαρά προστατευτική μάσκα που καλύπτει το πρόσωπό μου στο κατάστημα, επειδή είμαι ένας μαύρος που ζει σε αυτόν τον κόσμο. Θέλω να παραμείνω ζωντανός, αλλά θέλω επίσης να μείνω ζωντανός», έγραψε ο Aaron Thomas στο Twitter, το οποίο έχει περισσότερα από 123.000" likes".

ΚΟ / από εδώ