"Το πρώτο πράγμα που είδα όταν βγήκα στην ξηρά ήταν το άστρο του Δαβίδ"

Iσραηλινό μέσο μαζικής ενημέρωσης παραδέχεται ότι Εβραίοι από το Ισραήλ και την Αμερική πληρώνονται από την ισραηλινή κυβέρνηση για να διαχειρίζονται σχεδόν όλα τα «κέντρα βοήθειας για πρόσφυγες» στην Ελλάδα, ("greek refugee aid centers are mainly operated by israelis"), ενισχύοντας άμεσα την μαζική εισροή παράνομων μεταναστών στην Ευρώπη. Την ίδια ώρα το Ισραήλ αρνείται να δεχθεί πρόσφυγες, χτίζει τοίχους για να τους κρατήσει έξω και επιτρέπει μόνο Εβραίους που είναι φυλετικά καθαροί μέσω tests DNA να μεταναστεύσουν στο Ισραήλ.

Ένα άρθρο στο Ynet News, το αγγλόφωνο ισραηλινό ειδησεογραφικό ιστότοπο της Yedioth Ahronoth, που είναι η πιο αναγνωρίσιμη εφημερίδα στο Ισραήλ, επιβεβαίωσε ότι "τα ελληνικά κέντρα βοήθειας για πρόσφυγες λειτουργούν κυρίως από Ισραηλινούς" και ότι στο νησί της Λέσβου, υπάρχει "ισραηλινό σχολείο για Σύριους, Ιρανούς, Ιρακινούς και Αφγανούς πρόσφυγες".

Αυτή η επιχείρηση είναι, σύμφωνα με το Ynet, "όλα μέρος ενός κοινού σχεδίου ώστε να επανακαθοριστεί η έννοια του «Tikkun Olam» και ο εβραϊκός εθελοντισμός σε όλον τον κόσμο». (Tikkun Olam είναι μια έννοια που προέρχεται από τον ταλμουδικό ιουδαισμό ότι ο κόσμος χρειάζεται "βελτίωση").

Το άρθρο, το οποίο αποσκοπεί στην προώθηση της ιδέας ότι οι Εβραίοι βοηθώντας τους Σύριους, τους βοηθάνε να πειστούν ότι οι Εβραίοι δεν είναι τόσο κακοί (εξ ου και ο τίτλος του άρθρου "Για τους Σύριους πρόσφυγες στην Ελλάδα, το Ισραήλ δεν είναι πια ο εχθρός"), αποκαλύπτει ότι όταν παράνομοι μετανάστες διέσχιζαν τη θάλασσα από την Τουρκία στη Λέσβο, Εβραίοι εθελοντές ήταν εκεί για να τους τραβήξουν στην ξηρά ("Το πρώτο πράγμα που είδα όταν βγήκα ήταν το άστρο του Δαβίδ", λέει ένας χαρακτηριστικά).

"Στην παραλία περιμένουν μέλη του IsraAID, το οποίο από το 2011 παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια σε σημεία κρίσης σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Λέσβου", ανέφερε το άρθρο. [Το IsraAID είναι το επίσημο γραφείο εξωτερικής βοήθειας της ισραηλινής κυβέρνησης].

Τώρα, συνεχίζει το άρθρο, αυτή η εβραϊκή ιδέα της «εργασίας για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου» υιοθετήθηκε από «μια μεγάλη εβραϊκή οργάνωση σε συνδυασμό με το κράτος του Ισραήλ».

Αυτή η "μεγάλη εβραϊκή οργάνωση" είναι "η Jewish Agency που συνεργάζεται τώρα με την οργάνωση Mosaic United".

Η Jewish Agency for Israel είναι στην πραγματικότητα η μεγαλύτερη εβραϊκή μη κερδοσκοπική οργάνωση στον κόσμο της οποίας η αυτοανακηρυγμένη αποστολή είναι να «εξασφαλίσει ότι κάθε Εβραίος αισθάνεται έναν άθραυστο δεσμό ο ένας με τον άλλον και με το Ισραήλ, ανεξάρτητα από τον τόπο στον οποίο βρίσκονται στον κόσμο». Ο Οργανισμός χρηματοδοτείται άμεσα από την ισραηλινή κυβέρνηση, τις Εβραϊκές Ομοσπονδίες της Βόρειας Αμερικής, την Keren Hayesod-UIA (την οργάνωση με έδρα την Ιερουσαλήμ του σιωνιστικού κινήματος που συγκεντρώνει κεφάλαια) και το Παγκόσμιο Σιωνιστικό Κίνημα (World Zionist Movement).

Από το 1948, η Jewish Agency for Israel έχει φέρει 3 εκατομμύρια Εβραίους στο Ισραήλ και τους προσφέρει μεταβατική κατοικία σε «κέντρα απορρόφησης» σε όλο το εβραϊκό κράτος.

Ο οργανισμός Mosaic United είναι ένας οργανισμός που δηλώνει ότι η αποστολή του είναι να «ενδυναμώνει τους νέους Εβραίους άνδρες και γυναίκες να αναπτύξουν βαθύτερες συνδέσεις με την εβραϊκή τους κληρονομιά και ταυτότητα και να δημιουργήσουν έναν δεσμό με το Ισραήλ με τους δικούς τους όρους και στο δικό τους χρόνο».

Η διευθύνουσα επιτροπή του Mosaic United "αποτελείται από εκπροσώπους τόσο της ισραηλινής κυβέρνησης όσο και του παγκόσμιου εβραϊσμού" και η διεύθυνσή της γίνεται σε συνεργασία με το Ισραηλινό Υπουργείο Υποθέσεων Διασποράς, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του οργανισμού.

Με άλλα λόγια, αυτό το πρόγραμμα για την ενίσχυση της μαζικής εισόδου (κατ’ άλλους εισβολής) αλλοδαπών στην Ευρώπη χρηματοδοτείται άμεσα από το Ισραήλ και τους Εβραίους στην Αμερική και αλλού.

Σύμφωνα με το άρθρο του Ynet, η νέα κοινή προσπάθεια μεταξύ του Jewish Agency και του Mosaic United "αναμένεται να αυξήσει δραματικά τον αριθμό των νέων Εβραίων που ασχολούνται με την κοινωνική δραστηριότητα, να επαναπροσδιορίσει τον όρο" Tikkun Olam "μέσω της συνεργασίας με μειονεκτούσες πληθυσμιακές ομάδες. Τα projects θα υλοποιηθούν σε όλο τον κόσμο - από το Πουέρτο Ρίκο και την Ελλάδα έως το Νεπάλ, το Μεξικό, την Ινδία και την Αιθιοπία μέσω οργανισμών όπως το IsraAID, το Project TEN, το Tevel B'Tzedek κ.α.

Ο Ραββίνος Benji Levy, Διευθύνων Σύμβουλος της Mosaic United, δήλωσε στο Ynet News ότι το σχέδιο εγκρίθηκε από την ισραηλινή κυβέρνηση πριν από αρκετά χρόνια, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Υποθέσεων της Διασποράς. "Η κυβέρνηση θα επενδύσει 66 εκατομμύρια δολάρια, που είναι το ένα τρίτο του προϋπολογισμού", λέει.

Το άρθρο συνεχίζει αναφέροντας ότι ο στόχος των «Σύριων προσφύγων» είναι να «φτάσουν στη βόρεια και τη δυτική Ευρώπη».

Στη συνέχεια, λέει ότι «η κύρια πύλη τους είναι η Ελλάδα, στην οποία προσπαθούν να φτάσουν από τις ακτές της Τουρκίας, ταξιδεύοντας με εύθραυστα σκάφη. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες διέσχισαν τη θάλασσα με αυτόν τον τρόπο το 2015 και στις αρχές του 2016 - από την Ελλάδα μέσω των Βαλκανίων και της Ουγγαρίας με προορισμό τις πλούσιες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ".

Ο δημοσιογράφος του Ynet, Liad Osmo, πήγε να επισκεφτεί το «σχολείο για πρόσφυγες» που φτιάχτηκε από Εβραίους στη Λέσβο.

«Συναντάμε στο σχολείο που διευθύνει η IsraAid και εθελοντές από την Hashomer Hatzair, ένα διεθνές σοσιαλιστικό και σιωνιστικό εβραϊκό κίνημα νεολαίας».

Ένας από τους «πρόσφυγες» με το όνομα "Η", χρησιμοποιείται από τους Εβραίους ως δάσκαλος στο σχολείο, όπου διδάσκει στα αραβικά μια τάξη 25 μαθητών ηλικίας 6-9.

«Ήμουν ο παλαιότερος μαθητής στο σχολείο και χρειάζονταν εκπαιδευτική βοήθεια στα αραβικά, οπότε έγινα δάσκαλος», λέει. "Σύντομα θα φύγω για την Αθήνα, τώρα έχω επίσημη εξουσιοδότηση. Θα μου λείψει πολύ το σχολείο και τα παιδιά. "

"Σήμερα, οι Ισραηλινοί είναι το τελευταίο οργανωμένο σώμα που παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια στο νησί, παράλληλα με ένα κοινοτικό κέντρο που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ελληνικές αρχές.

"Στη Λέσβο, Ισραηλινοί ίδρυσαν το Σχολείο της Ειρήνης, το οποίο έχει τέσσερις τάξεις σε διάφορες γλώσσες: Αραβικά, Ντάρι (μια διάλεκτο της περσικής γλώσσας που είναι κοινή στο Αφγανιστάν), Κουρδικά και Γαλλικά, προς όφελος των προσφύγων από την Γκάνα.

"Τα περισσότερα παιδιά αναμένεται να εγκαταλείψουν την Ελλάδα για άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Σουηδία, οι οποίες έχουν πιο αποτελεσματικά συστήματα απορρόφησης προσφύγων και έτσι μαθαίνουν αγγλικά".

Το άρθρο συνεχίζει με τον ισχυρισμό ότι αυτός ο κυρίαρχος εβραϊκός ρόλος των Εβραίων στην βοήθεια των προσφύγων, εξυπηρετεί στο να τους πείσει ότι οι Εβραίοι δεν είναι τόσο κακοί.

«Πώς μπορώ να συνεχίσω να λέω ότι είσαι εχθρός;» ρωτάει ο H [στο άρθρο].

"Ήξερα για τους Ισραηλινούς μόνο μέσω της τηλεόρασης. Μας έλεγαν ότι το Ισραήλ είναι ο εχθρός, αλλά η πραγματικότητα έχει αποκαλύψει μια διαφορετική αλήθεια ", λέει ο N., σχολικός συντονιστής και πρόσφυγας από το Ιράκ. "Έτσι είναι και στο Κοράνι - είμαστε ξαδέλφια".

"Ο Α., ένας πρόσφυγας από το Ιράν που συνεργάζεται με την IsraAID εδώ και ένα χρόνο, λέει ότι βλέπει το Κέντρο ως «οικογένεια». Ο καθένας προέρχεται από διαφορετικό υπόβαθρο, διαφορετική γνώση και γλώσσα".

"Συναντούμε επίσης τις Debbie και Batya, δύο Εβραίες σχεδιάστριες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες ήρθαν ως εθελόντριες για να ανακαινίσουν το κτίριο που χρησιμοποιούν οι πρόσφυγες. Η Deborah δήλωσε ότι οι δύο σκοπεύουν να προετοιμάσουν το σχέδιο και να αφήσουν την εφαρμογή τους στους ίδιους τους πρόσφυγες, αλλά το αποτέλεσμα ήταν πέρα ​​από κάθε φαντασία».

Την ίδια ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά τα συγκινητικά, στο Ισραήλ, οι Εβραίοι δεν καλωσορίζουν καθόλου τους "Σύριους πρόσφυγες".

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου ανακοίνωσε το 2016 την πρόθεσή του να «περιβάλει όλο το Ισραήλ με έναν φράκτη» για να προστατεύσει το εβραϊκό κράτος από τα αραβικά «άγρια ​​θηρία» (“wild beasts”). 

Σύμφωνα με μια αναφορά της εφημερίδας Haaretz, ο Netanyahu δήλωσε "… η απάντηση είναι ναι. Θα περικυκλώσουμε όλο το κράτος του Ισραήλ με περιφράξεις και φράγματα; Η απάντηση είναι ναι. Στην περιοχή στην οποία ζούμε, πρέπει να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας ενάντια στα άγρια ​​θηρία ».

Η ισραηλινή κυβέρνηση αρνήθηκε να δεχθεί οποιουσδήποτε «πρόσφυγες» από τη Συρία, την Αφρική ή οπουδήποτε αλλού - και δημιουργεί ένα νέο τείχος για να τους κρατήσει έξω.

Μια επίσημη δήλωση του γραφείου του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου έλεγε ότι «το Ισραήλ είναι μια μικρή χώρα, μια πολύ μικρή χώρα, η οποία στερείται δημογραφικού και γεωγραφικού βάθους. Ως εκ τούτου, πρέπει να ελέγξουμε τα σύνορά μας, τόσο από τους παράνομους μετανάστες όσο και από την τρομοκρατία».

Η επίσημη άποψη του Ισραήλ για την απαγόρευση Σύριων «προσφύγων» περιγράφηκε επίσης λεπτομερώς στους LA Times στις 6 Σεπτεμβρίου 2015 («Μια χώρα που δεν θα δεχθεί Σύριους πρόσφυγες: το Ισραήλ»), όπου ο Νετανιάχου επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι η «έλλειψη δημογραφικού και γεωγραφικού βάθους" απαιτεί τον έλεγχο των συνόρων τόσο κατά των "παράνομων μεταναστών όσο και κατά της τρομοκρατίας".

Στην πραγματικότητα, το Ισραήλ έχει επίσης καταστήσει παράνομη τη μετανάστευση στο Ισραήλ, ανεξάρτητα από τον τόπο προέλευσης, από οποιονδήποτε μη Εβραίο, όπως αυτός ορίζεται φυλετικά από τους νόμους του κράτους.

Το Ισραήλ επίσης χρησιμοποιεί DNA για να ελέγξει τους μετανάστες για να βεβαιωθεί ότι είναι φυλετικά καθαροί Εβραίοι. Αυτή την εβδομάδα, ο επικεφαλής ραβίνος του Ισραήλ David Lau παραδέχτηκε για πρώτη φορά δημοσίως ότι το Αρχιραββινάτο και τα κρατικά ραβινικά δικαστήρια - που ελέγχουν την απονομή της ιθαγένειας και τα οποία επιτρέπεται να παντρεύουν Εβραίους στο Ισραήλ - χρησιμοποιούν τεστ DNA για να καθορίσουν εάν κάποιος είναι Εβραίος.

 

Ένα πρόσφατο άρθρο στην Jerusalem Post ανέφερε ότι ο Lau έκανε το σχόλιο αυτό μετά από τις παρατηρήσεις του αρχηγού του κόμματος Shas, Arye Deri, την Τρίτη το βράδυ, όταν είπε σε μια πολιτική συγκέντρωση ότι το τεστ DNA χρησιμοποιείται για τους σκοπούς του προσδιορισμού του εβραϊκού status.

Η ITIM, μια θρησκευτική ΜΚΟ, αναφέρει ότι έχει δει περίπου 20 υποθέσεις τους τελευταίους μήνες, όπου τα ραβινικά δικαστήρια ζήτησαν έλεγχο DNA για άτομα που επιδιώκουν να αποδείξουν ότι είναι Εβραίοι, κυρίως για να προχωρήσουν σε γάμο.

Είναι παράνομο για τους Εβραίους να παντρεύονται μη Εβραίους στο Ισραήλ και η χώρα αυτή έχει επίσης μια σειρά νόμων που εξασφαλίζουν ότι μόνο Εβραίοι επιτρέπεται να μεταναστεύσουν στη χώρα και να γίνουν πολίτες.

Είναι σαφές ότι οι Εβραίοι κατανοούν πολύ καθαρά ότι η εισαγωγή μεγάλου αριθμού αλλοδαπών θα οδηγήσει στην καταστροφή του κράτους τους και της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας και καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποφευχθεί αυτό.

Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα αρνιόταν στους Ισραηλινούς αυτό το δικαίωμα, αλλά αυτό που βλέπουμε εξίσου, είναι Εβραίους να ασχολούνται ενεργά και σωματικά με την εισαγωγή όσο το δυνατόν περισσότερων αλλοδαπών σε λευκά ευρωπαϊκά κράτη - μια πολιτική την οποία απορρίπτουν για τον εαυτό τους και το δικό τους κράτος.

 
ΚΟ / το είδα εδώ  

Ο Γιάννης εκθέτει εκείνους που τον χρησιμοποιούν για πολιτικούς σκοπούς

Πριν λίγες ημέρες άκουγα στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου μια αθλητική εκπομπή της κρατικής σοβιετικής ραδιοφωνίας τηλεόρασης, όπου ο ένας εκ των δύο παρουσιαστών μιλούσε συνεχώς, με εμφανή θαυμασμό για το «ελληνόπουλο τον Γιάννη», εννοώντας τον γνωστό ταλαντούχο μπασκεμπολίστα Γιάννη Αντετοκούνμπο. Πρέπει μέσα σε 2 λεπτά να είπε τρεις φορές την λέξη «ελληνόπουλο». Και την έλεγε με ιδιαίτερη έμφαση, την τόνιζε. Λίγα λεπτά αργότερα η κουβέντα περιστράφηκε γύρω από τα βραβεία Όσκαρ, όπου άρχισαν να μιλάνε και οι δυο παρουσιαστές για το βραβείο που κέρδισε ο Έλληνας σκηνοθέτης Γιώργος Άνθιμος. Αμέσως μετά, άρχισαν μια συζήτηση για το «πόσοι Έλληνες» όλα αυτά τα χρόνια έχουν βραβευθεί ή έχουν προταθεί για βραβεία Όσκαρ. Ακούστηκε το όνομα της Παξινού, του Χατζηδάκη, της Μερκούρη, του Ηλία Καζάν, του Βαγγέλη Παπαθανασίου, του Γαβρά και κάποια στιγμή του Τζον Κασσαβέτη. Εκεί, ο ένας εκ των δύο προέβαλε μια ένσταση. Ο Κασσαβέτης είπε, «δεν ήταν Έλληνας»! Ήταν «ελληνικής καταγωγής»! Νομίζω, από θαύμα δεν έπεσα στο προπορευόμενο αυτοκίνητο. Ήταν απίστευτο αυτό που άκουσα! Ο Κασσαβέτης «δεν ήταν Έλληνας», απλά… «ελληνικής καταγωγής». Αυτό ειπώθηκε από το ίδιο άτομο, για το οποίο ο Αντετοκούνμπο είναι «ελληνόπουλο» (εις τριπλούν). Φυσικά, τα άτομα αυτά προβαίνουν σε τέτοιου είδους βαθυστόχαστες διαπιστώσεις εξ αιτίας των ιδεοληπτικών αγκυλώσεων που έχουν, αλλά και μιας γενικότερης εμπάθειας που τους χαρακτηρίζει. Εάν ήταν ειλικρινείς ή έστω απλά «προοδευτικοί» δεν θα έκαναν αυτή την διάκριση. Αλλά για αυτά τα άτομα ο Αντετοκούνμπο δεν είναι μια περίπτωση αθλητή. Δεν τον αντιμετωπίζουν ως αθλητή, έστω με το συγκεκριμένο βιογραφικό του και την συγκεκριμένη πορεία του. Για αυτά τα άτομα ο Αντετοκούνμπο είναι μια μοναδική ευκαιρία να περάσουν την πολιτική ατζέντα τους. Είναι μια μοναδική ευκαιρία να προπαγανδίσουν ασύστολα και να βγάλουν την χολή τους. Για αυτό σε κάθε ευκαιρία μιλάνε με τέτοιο στόμφο για το «ελληνόπουλο».

Και να που τώρα έρχεται τώρα ο Γιάννης και τους εκθέτει γιατί τολμάει να πει την αλήθεια – και μπράβο του (για μια ακόμη φορά). Σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Marc J. Spears και στην αμερικάνικη αθλητική ιστοσελίδα theundefeated.com, που ανήκει στο ESPN, που έχει τίτλο «Το Greek Freak θέλει να πάει πίσω στις νιγηριανές του ρίζες» - λέει ξεκάθαρα αυτό που αν τολμήσει να πει κάποιος άλλος (δηλαδή την αλήθεια!) θα χαρακτηρισθεί «ρατσιστής». Είμαι Αφρικανός, δεν είμαι απλώς ο «Greek Freak». Λέει: «Προφανώς πολλοί δεν γνωρίζουν από πού κατάγομαι. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η μητέρα μου και ο πατέρας μου προέρχονται από την Ελλάδα, όμως όχι. Οι δύο γονείς μου είναι μαύροι. Και οι δύο γονείς μου κατάγονται από τη Νιγηρία». Προσέξετε δεν διστάζει να μιλήσει για το μαύρο χρώμα των γονιών του, (κάτι που απαγορεύεται ρητώς κατά την πολιτική ορθότητα) και μάλιστα το τοποθετεί με τέτοιον τρόπο, ως πρώτο χαρακτηριστικό μιας ταυτότητας, που πρέπει να οδηγήσει κάποιον στο συμπέρασμα ότι οι γονείς του δεν είναι Έλληνες. Υπάρχει το στοιχείο της φυλής και υπάρχει και το στοιχείο της εθνικότητας.

Και συνεχίζει : «Μεγάλωσα σε ένα σπίτι νιγηριανό… Γεννήθηκα στην Ελλάδα και πήγα στο σχολείο στην Ελλάδα. Αλλά στο τέλος της ημέρας, όταν πήγαινα σπίτι, δεν υπήρχε ελληνική κουλτούρα. Είναι μια γνήσια νιγηριανή κουλτούρα. Πρόκειται για πειθαρχία, αφορά τον σεβασμό των πρεσβυτέρων, την ύπαρξη ηθών», λέει.

Παρακάτω γίνεται αναφορά τον Νιγηριανό μπασκετμπολίστα του NBA Χακίμ Ολάζουον, ο οποίος δηλώνει ότι αυτός και ο Αντετοκούνμπο είναι από την ίδια φυλή, τη φυλή Yoruba. «Είμαι βέβαιος ότι οι Νιγηριανοί είναι πολύ υπερήφανοι γι' αυτόν», λέει. Όταν ρωτήθηκε γιατί απέκτησε διαβατήριο της Νιγηρίας, ο Αντετοκούνμπο απάντησε: «Είναι σημαντικό. Είναι μέρος του ποιος είμαι. Και οι δύο γονείς μου είναι Νιγηριανοί. Ήθελαν να το έχω. Ήθελα να το έχω, έτσι το πήρα». «Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που βλέπω και τους λέω ότι είμαι Αφρικανός. Δεν είμαι μόνο ο Greek Freak», σημειώνει.

Η αλήθεια είναι επικηρυγμένος εχθρός όλων των αριστερών / liberal / «προοδευτικών». Την μισούν, την ξορκίζουν και την κυνηγούν. Καμιά φορά όμως δεν κρύβεται. Όσο και να την πολεμάς, θα σου βγει από εκεί που δεν το περιμένεις.

ΚΟ   

Λένιν και κληρικοί

“Όσο μεγαλύτερο αριθμό κληρικών και αντιδραστικών αστών καταφέρουμε να εκτελέσουμε τόσο το καλύτερο”. Οδηγίες του εικονιζόμενου στο κάδρο στα γραφεία του ΚΚΕ προς την Τσεκά. Τον Μάιο του 1922 ο Λένιν διέταξε την εκτέλεση των ιερέων. Δολοφονήθηκαν 14.000 με 20.000 ιερείς.

Οργισμένο χάμστερ

Στην πόλη μου δεν γράφτηκε κανένα σύνθημα για τον Κωνσταντίνο Κατσίφα.

Ούτε ανέβηκε κανένα πανό.

Καμία πορεία δεν έγινε.

Καμία αφίσα δεν κολλήθηκε.

Ούτε κανένα αυτοκόλλητο.

Καμιά ντουντούκα δεν ακούστηκε.

Κανένας θόρυβος. Πλήρης ησυχία.

Για το κάθε υπαρκτό ή τεχνητό θύμα της αριστερής ιδεοληψίας όλα τα παραπάνω έγιναν.

Και είναι μια πόλη που η αριστερά ποτέ δεν είχε μεγάλα ποσοστά. Και μάλιστα το τρελό είναι ότι η «άλλη πλευρά» είχε. Και μπορεί ακόμα να έχει.

Κι όμως τα συνθήματα στους τοίχους, οι αφίσες, τα αυτοκόλλητα και τα πανό άλλα λένε.

Ναι, αλλά το διαδίκτυο «πήρε φωτιά».

Μερικές φορές νιώθω ότι είμαστε «λιοντάρια» στα διάφορα facebook και χαμστεράκια σε κλουβιά στην πραγματικότητα.

Μόνος του ο καθένας πίσω από μία γυάλα να γυρνάει γύρω – γύρω.

Χωρίς κανένα πλάνο, χωρίς κανένα νόημα.

Ανάθεμά μας.

SW

Όχλος μουσουλμάνων επιτέθηκε σε χριστιανούς μέσα στο hot spot στο Κουτσόχερο και προσπάθησε να τους κάψει (Σιγή από τα ελληνικά media)

Βίαιη επίθεση από όχλο μουσουλμάνων δέχτηκαν Ιρανοί που έχουν γίνει χριστιανοί στο «Κέντρο Φιλοξενίας Προσφύγων» στο Κουτσόχερο της Λάρισας, την περασμένη εβδομάδα, ενώ η αστυνομία καθόταν και παρακολουθούσε.

Η αμερικάνικη χριστιανική οργάνωση “222 Ministries”, η οποία βοηθά τους Ιρανούς χριστιανούς, δήλωσε την Πέμπτη στην International Christian Concern, (χριστιανική οργάνωση η οποία ασχολείται με τα δικαιώματα των χριστιανών διεθνώς), πως η επίθεση έγινε την ώρα που στον προσφυγικό καταυλισμό μια μικρή ομάδα χριστιανών είχε συγκεντρωθεί για μελέτη της Βίβλου και προσευχή.

Οι χριστιανοί, που είχαν περάσει από την Τουρκία στην Ελλάδα, προσέλκυσαν την προσοχή των μουσουλμάνων στον καταυλισμό.

"Ο όχλος τους επιτέθηκε, τους απειλούσε με μαχαίρια και χτύπησε τους άνδρες, με αποτέλεσμα να νοσηλευτούν δύο από αυτούς. Δύο γυναίκες και δύο μικρά παιδιά δέχτηκαν απειλές με μαχαίρια, ενώ χύθηκε βενζίνη στο κοντέινέρ τους. Του αποκάλεσαν 'kaffirs' (άπιστους) και τους είπαν να φύγουν από τον καταυλισμό", αναφέρει η οργάνωση.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έφθασαν στην International Christian Concern (ICC) ο όχλος αποτελείτο από ιρακινούς μουσουλμάνους που ζούσαν στο hot spot και είχαν βάλει στόχο μια ομάδα Ιρανών χριστιανών που ήταν όλοι τους πρώην μουσουλμάνοι που είχαν μεταστραφεί στον χριστιανισμό και μιλούσαν για την πίστη τους.

Σύμφωνα με την 222 Ministries, επτά Ιρανοί "διέσχισαν την Τουρκία και έφτασαν στην Ελλάδα και στην περιοχή της Θεσσαλονίκης όπου και κατέληξαν σε έναν προσφυγικό καταυλισμό στη Λάρισα. Ενώ βρισκόταν εκεί, άρχισαν τις συναντήσεις ως μια μικρή ομάδα σε ένα από τα κοντέινερ όπου στεγάζονταν , όπου άρχισαν να συγκεντρώνονται και μερικοί άλλοι".

"Οι υπόλοιποι τους αντιλήφθηκαν και την Κυριακή ένας όχλος τους επιτέθηκε, τους απείλησε με μαχαίρια και χτύπησε τους άνδρες και έχυσε στο κοντέινερ βενζίνη. Μάλιστα όταν ήρθε το ασθενοφόρο, ο μουσουλμανικός όχλος προσπάθησε να αποτρέψει την είσοδό του στον καταυλισμό. Η ελληνική αστυνομία δεν έκανε τίποτα, καθώς υστερούσε σε δυνάμεις μπροστά στον όχλο των 30-40 ανθρώπων", συνεχίζει η 222 Ministries.

Ο Απόστολος Θεοδωράκος ποιμένας της Ελεύθερης Ευαγγελικής Εκκλησίας στη Λάρισα λέει: «Πριν ξυπνήσω να πάω στη δουλειά μου (μια κυρία) μου τηλεφώνησε και μου είπε ότι ήταν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο γιατί αυτή και ο σύζυγός της είχαν δεχθεί επίθεση από μια ομάδα μουσουλμάνων. Έτρεξα στο νοσοκομείο και βρήκα αυτήν με το παιδί της, τρομοκρατημένη, και με χτυπήματα". Και συνεχίζει "μια ομάδα 30-40 ανθρώπων είχε έρθει ... κατηγορώντας τους ότι είναι Χριστιανοί και πηγαίνουν στην εκκλησία. Στην πραγματικότητα, κάποιος έριξε ένα εύφλεκτο υγρό μέσα στο κοντέινερ και κάποιος προσπάθησε να βάλει φωτιά".

Όλα τα θύματα της επίθεσης διέφυγαν και από τότε βρίσκονται σε ασφαλή χώρο. Έχει κατατεθεί μήνυση στην αστυνομία.

Η Claire Evans, περιφερειακή διευθύντρια του ICC, δήλωσε: «Όποτε ένας μουσουλμάνος γίνεται χριστιανός, το κάνει με μεγάλο κίνδυνο. Αυτοί οι πιστοί συχνά διώχνονται από τους συγγενείς και τις οικογένειές τους και γίνονται θύματα βίας από τους πρώην ομοθρήσκους τους οι οποίοι τους θεωρούν αποστάτες. Συχνά πρέπει να φύγουν από τα σπίτια τους και να ξεκινήσουν τη ζωή τους από το μηδέν. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί οι πιστοί στο Κουτσόχερο δέχτηκαν επίθεση από έναν όχλο. Ενώ είμαστε ευγνώμονες ότι κανείς δεν τραυματίστηκε σοβαρά, είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι αυτός ο όχλος μπορούσε να συνεχίσει τη βία χωρίς καμία αστυνομική παρέμβαση. Οι επιτιθέμενοι πρέπει να λογοδοτήσουν ενώπιον του νόμου".

ΚΟ / πηγή

Ας γίνει αυτή η Σημαία η ματωμένη ελληνική σημαία του δικού μας «πολυτεχνείου»

Η αριστερά είναι ειδική στο να δημιουργεί «μάρτυρες» ή να εκμεταλλεύεται θύματα και καταστάσεις, φορώντας πάντα το προσωπείο του «θύματος της βίας», πλάθοντας μια ψεύτικη εικόνα και κερδίζοντας έτσι την συμπάθεια του λαού. Βαρέθηκα να ακούω το «είναι αυτοί αριστεροί»; «Μα κάνουν τέτοια πράγματα οι αριστεροί»; Λες και οι αριστεροί είναι οι μητέρες τερέζες και οι αδελφές του ελέους. Είναι ώρα να σταματήσει αυτό το παραμύθι και οι εικόνες με την κρατική και παρακρατική βία κατά των Ελλήνων που σε πείσμα των καιρών ακόμα αντιστέκονται, να παραμείνουν ζωντανές. Είναι στο χέρι του καθενός, είτε οργανωμένα είτε μόνος του, να περάσει στην αντεπίθεση και να μην αφήσει πλέον χώρο στο ψέμα, στην παραπληροφόρηση ή στην θλιβερή «επιστροφή στην καθημερινότητα». Επίσης, θέλω να πω ότι υπάρχει και ζωή έξω από τα social media. Ας μην εξαντλείται ο θυμός μας ή η φαντασία μας εκεί. Αν δεν είμαστε στους δρόμους ο λαός δεν μας βλέπει, έλεγε ένας από τους ηγέτες της Γενιάς της Ταυτότητας. Και επιτέλους δεν μπορώ να καταλάβω αυτήν την εμμονή με τις διάφορες επιστολές διαμαρτυρίας προς τον «αξιότιμον» κύριο πρόεδρο της δημοκρατίας «που δεν κάνει κάτι» ή προς τον «κύριον υπουργόν» που δεν ξέρει ιστορία και δεν μπορώ να καταλάβω αυτό το «κόλλημα» με τον στρατό, την αστυνομία και τις δικαστικές αρχές, και το ατέρμονο παράπονο του «γιατί δεν κάνουν κάτι» ή του «γιατί τα κάνουν αυτά» και την διαπίστωση (!) ότι τελικά υπηρετούν το κράτος και την κυβέρνηση και όχι το έθνος και τον λαό. Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω, αλλά ναι, είναι κράτος. Είναι υπάλληλοι του κράτους. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν πατριώτες και ευσυνείδητοι άνθρωποι και εκεί. Φυσικά και υπάρχουν. Όπως υπάρχουν και παντού. Γιατί πρέπει όμως να γίνει «έκκληση» στον στρατό ή στην αστυνομία ή στους δικαστές ή δεν ξέρω και εγώ σε ποιους άλλους, να επέμβουν και να «σώσουν την χώρα»; Γιατί να μην γίνει έκκληση και σε κάποιον άλλον φορέα του δημοσίου ή σε κάποιους άλλους δημοσίους υπαλλήλους; Συγκίνηση πάντως και σεβασμός για όσους Έλληνες και Ελληνίδες βρέθηκαν με μια ελληνική σημαία και με την δύναμη της ψυχής τους και της φωνής τους στο Σύνταγμα και στις Πρέσπες. Έχω την εντύπωση (ή την ελπίδα) ότι σχηματίζεται μια καλή μαγιά. Για να δούμε μια εθνική κυβέρνηση θέλει δουλειά πολλή. Στο βιβλίο «Για τους Λεγεωνάριούς μου» ο Κορνήλιος Κοντρεάνου γράφει και για την λύσσα του κράτους και των μηχανισμών του εναντίον του εθνικιστικού χριστιανικού κινήματός του και ακόμα και την βία των αστυνομικών. Δεν έπεσε από τα σύννεφα ποτέ. Ούτε κοίταξε να τους καλοπιάσει . Εκείνο που τον ενδιέφερε ήταν ο λαός. Η ανάσταση του λαού και του έθνους. «Πρέπει να οργανώσουμε ολόκληρη τη νέα γενιά», έγραφε, «να την ανυψώσουμε και να της εμφυσήσουμε το ηρωικό ήθος. Πρέπει να απομονώσουμε το πολιτικό σύστημα ώστε η νεολαία μας να μην περνά στις τάξεις του. Μόνο με μία εθνικιστική κυβέρνηση που θα εκφράζει την εθνική μας συνείδηση, δύναμη και υγεία θα προστατεύσουμε τον λαό μας και θα σταματήσουμε την εισβολή των ξένων. Ο λαός μας δεν πρόκειται να λύσει το πρόβλημα των ξένων εισβολέων αν δεν λύσει πρώτα το πρόβλημα των πολιτικών κομμάτων. Είμαστε μόνοι. Πρέπει να συνηθίσουμε σε αυτήν την ιδέα, ότι ανάμεσα στον Θεό και εμάς δεν υπάρχει κανένας να μας βοηθήσει».

ΚΟ

«Το βλέμμα»

Συγνώμη, αλλά δεν μπόρεσα να μην το γράψω. Το πρωί είδα το παρακάτω σε μια γνωστή φυλλάδα.

Προσπαθούν αγωνιωδώς οι ΑΡΔ να παρουσιάσουν τον Μπουτάρη ως οσιομάρτυρα και θύμα.  

Εκτός από την αηδία που ένιωσα, ασυναίσθητα θυμήθηκα μια εικόνα που είδα πρόσφατα και δεν μπορώ να ξεχάσω. Τον Λάμπρο Φουντούλη να ετοιμάζεται μόνος του να σβήσει τα συνθήματα που βρίζουν τον νεκρό γιο του, Γιώργο Φουντούλη, στο σταθμό του Ν. Ηρακλείου.

Πως είναι το βλέμμα ενός πατέρα που έχασε τον γιο του, που του σκότωσαν τον γιο του, όταν βγαίνει το πρωί και συναντά αυτό το εμετικό σύνθημα; Θα κάνετε για αυτό το βλέμμα κανένα ρεπορτάζ έγκριτοι της ενημέρωσης; Θα συγκινηθείτε δημοκράτες; Θα γράψετε κάτι ψυχοπονιάρηδες;  Και βέβαια όχι. Γιατί η ευαισθησία σας εξαντλείται στους τέσσερις τοίχους της άρρωστης ιδεοληψίας σας και πεθαίνει μέσα στον βούρκο των σκοτεινών επιδιώξεών σας. Λυπάμαι (και αηδιάζω ταυτόχρονα) μόνο εκείνους που ακόμα σας διαβάζουν.

SkyWatcher (η φωτογραφία είναι από το Εξέγερση Ελλήνων - την βρήκα εδώ)

Η "προφητεία" του Χάρρυ Κλυνν

2081: Το νομοσχέδιο περί ετεροφυλοφιλίας..

Τυφλή Δικαιοσύνη. Αλλήθωροι συλλειτουργοί;

«Ο δικηγόρος είναι συλλειτουργός της δικαιοσύνης. Η θέση του είναι θεμελιώδης, ισότιμη, ανεξάρτητη και αναγκαία για την απονομή της». Άρθρο 2 του νόμου 4194/2013 - Κώδικα Δικηγόρων.

«Υψηλή η αποστολή των Δικηγορικών συλλόγων στη σύγχρονη κοινωνία….Η Δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση μόνο των δικαστικών λειτουργών (των Δικαστών και των Εισαγγελέων). Είναι και δική σας ευθύνη και μέριμνα. Είμαστε μαζί αναγκαίοι συμμέτοχοι στην ικανοποίηση του αιτήματος ορθής απονομής της Δικαιοσύνης. Δεν μπορεί παρά να είμαστε και αναγκαίοι ομόδικοι στην αξίωση για δίκαιες δίκες. Ο  συνήγορος  του  Λουδοβίκου 16ου, πρόεδρος του σώματος των Δικηγόρων του Παρισιού, που ορίστηκε από αυτούς να τον υπερασπισθεί στη Συνέλευση του Λαού, άρχισε την αγόρευση του ενώπιον της – εχθρικά προκατειλημμένης – για τον κατηγορούμενο Συνέλευσης με τη φράση: «υποβάλλω στη Συνέλευση την αλήθεια και το κεφάλι μου. Μπορείτε να διαθέσετε το κεφάλι μου, αφού όμως ακούσετε την αλήθεια». Πρόκειται για μια υπέροχη εικόνα της αποστολής του Δικηγόρου. Επικαλείται και προσάγει την αλήθεια και γι’ αυτή θυσιάζει και το κεφάλι του».

Αυτά, μεταξύ άλλων, είχε αναφέρει ο πρώην Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Κρουσταλάκης, κατά το χαιρετισμό του στη συνεδρίαση της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, στο Ηράκλειο στις 2 Νοεμβρίου 2002.

Αυτά θυμήθηκα διαβάζοντας την παραπάνω είδηση περί προσβολής των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», τα οποία εξ όσων γνωρίζω αφορούν όλους τους ανθρώπους, άνευ διακρίσεως. Φορέας των δικαιωμάτων είναι «κάθε άτομο από τη στιγμή της γέννησής του, απλώς και μόνο επειδή είναι ανθρώπινο ον» (Human rights reference handbook, 2004). Επίσης: τα ανθρώπινα δικαιώματα διαφυλάττουν την ισότητα (ισχύουν τα ίδια για όλους).

Σε ανακοίνωσή της λοιπόν, η Συντονιστική Επιτροπή Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, με αφορμή τις εξελίξεις για την υπόθεση Novartis, αναφέρει «Ο θεσμός του "κρυφού" μάρτυρα είναι αντίθετος με τις αρχές του νομικού μας πολιτισμού, προσβάλει τα ανθρώπινα δικαιώματα και παραβιάζει τις αρχές της δίκαιης δίκης». Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρει ότι η «ελληνική δικαιοσύνη δεν πρέπει να εμπλέκεται (και να την εμπλέκουν) σε πολιτικές σκοπιμότητες ή σε εξυπηρετήσεις οποιασδήποτε μορφής συμφερόντων», αλλά «πρέπει να επιτελέσει απερίσπαστα το έργο της», καθώς «η ορθή απονομή της δικαιοσύνης και η διαλεύκανση όλων των υποθέσεων που άγονται ενώπιόν της, πρέπει να είναι απαίτηση όλων μας».

Μάλιστα. Ωραία όλα αυτά, αλλά ο θεσμός του προστατευόμενου μάρτυρα δεν έγινε γνωστός για πρώτη φορά τώρα, ώστε ο νομικός μας πολιτισμός να αισθανθεί ότι προσβάλλονται οι αρχές του.

Ακολουθούν παλαιότερες αναφορές του ηλεκτρονικού τύπου για το θέμα των προστατευόμενων μαρτύρων σε άλλη υπόθεση, χωρίς να μπορώ να διακρίνω εκεί πουθενά να γίνεται αναφορά για προσβολή «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και για «νομικό πολιτισμό». Φυσικά, ουδεμία ανακοίνωση υπό αυτό το περιεχόμενο εξεδόθη από την Συντονιστική Επιτροπή Δικηγόρων. 

Δεν τοποθετούμαι σε δίκες ήδη ανοιχθείσες και εκκρεμείς ή μελλοντικές. Ούτε με απασχολεί το «βαρύγδουπο» της εκάστοτε υπόθεσης. Ούτε και το ειδικό «βάρος» ή το «χρώμα» που έχει η κάθε μια. Αυτό οφείλει να κάνει και η δικαιοσύνη, οι λειτουργοί της και οι συλλειτουργοί της.

Απλά αναρωτιέμαι, εάν ο συνήγορος του Λουδοβίκου 16ου, που ήταν και πρόεδρος του σώματος των Δικηγόρων του Παρισιού, θα είχε το ίδιο θάρρος να υποβάλει, χάριν της αλήθειας και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, το κεφάλι του στην σημερινή «Συνέλευση του Λαού», στην οποία για μένα, την κυρίαρχη θέση έχουν τα χειραγωγούμενα media, η πολιτική ορθότητα και ο λεγόμενος δημοκρατικός μας κόσμος. Και - φυσικά - ο δημοκρατικός μας πολιτισμός. Ουπς, και να μην ξεχάσω. Και ο νομικός μας πολιτισμός.

ΚΟ

Χλευάστε τα είδωλά τους

Στο Ακροπόλ στην Αθήνα, παίζεται το "μιούζικαλ" (ή "θεατρική παράσταση") που ονομάζεται “Jesus Christ Superstar” και ήδη έχουν ξεκινήσει κάποιες διαδικτυακές προσπάθειες για κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες εξ αιτίας του βλάσφημου περιεχομένου του. Πριν ξεκινήσει να παίζεται το έργο, βέβαια, διαφημίστηκε και προβλήθηκε κατά κόρον. «Υπερθέαμα», «μιούζικαλ - θρύλος», «ανατρεπτικό» και λοιπά στομφώδη. Μην ξεχάσω να πω, ότι μάθαμε ότι την πρεμιέρα λέει, την παρακολούθησε η "εγχώρια showbiz" (με ό,τι σημαίνει αυτό).

Δεν θα σας αναλύσω εδώ το περιεχόμενο του «υπερθεάματος». Νομίζω καταλαβαίνετε ότι όταν εκστασιάζονται οι πάσης φύσεως «προοδευτικοί» και θολοκουλτουριάρηδες για κάποιο «έργο τέχνης» που έχει σχέση με τον Χριστό, έχουμε μετά βεβαιότητας να κάνουμε με μία ακόμη προσβολή και βλασφημία κατά του προσώπου του Θεανθρώπου και άλλη μία επίθεση κατά της πίστης των χριστιανών. Οι τύποι αυτοί ηδονίζονται κυριολεκτικά να ποδοπατούν (επ’ αμοιβή βεβαίως) οτιδήποτε αποτελεί ιερό και σέβασμα για την μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο, γνωρίζοντας επίσης, ότι η διαχείριση των όποιων αντιδράσεων είναι συνήθως εξαιρετικά εύκολη και τους δίνει μεγαλύτερη ικανοποίηση. 

Το story του εν λόγω «μιούζικαλ» δεν έχει καμία πρωτοτυπία. Ένας «άλλος» Χριστός «ανθρώπινος», αδύνατος, που δεν μπορεί να θεραπεύσει όλους που τον έχουν ανάγκη, που έχει «ανθρώπινες αδυναμίες» και «σύντροφο» την Μαρία την Μαγδαληνή (που είναι ερωτευμένη μαζί του) και που στο τέλος πεθαίνει και δεν ανασταίνεται! Και που ο Ιούδας δεν είναι προδότης, ούτε κλέφτης, αλλά μία γλυκιά προσωπικότητα, ένας φιλάνθρωπος, που αγαπάει τους φτωχούς (και σε αυτούς δίνει τα αργύρια!), ένας ήρωας που «θυσιάζεται» και τελικά γίνεται ο «σωτήρας» του Χριστού! (Ο Ησαΐας Ματιάμπα που υποδύεται τον Ιούδα, λέει ότι ο Ιούδας "αγαπούσε υπερβολικά τον Ιησού", ήταν ένας "ρομαντικός" και είχε "την μεγάλη τόλμη" να αυτοκτονήσει!) 

Πολλά είπαμε. Όλα αυτά όμως, είναι γνωστά από τα αρχαία χρόνια, με το λεγόμενο «Ευαγγέλιο του Ιούδα» (που πριν μερικά χρόνια έκανε «πάταγο» στο ελληνικό κοινό) και άλλα απόκρυφα ευαγγέλια και αιρετικές διδασκαλίες απέναντι στις οποίες στάθηκε η Εκκλησία. Βιβλία και συγγράμματα αντιχριστιανών ή αδαών ή πλανεμένων από το γνωστό μας Ταλμούδ έως το “best seller” Κώδικας Νταβίντσι (άλλος «πάταγος» κι εδώ) μέχρι και «έρευνες» και θεωρίες περί «ανακάλυψης του τάφου του Ιησού» έχουν παρελάσει 2000 χρόνια τώρα. Η προσπάθεια να υβρισθεί ή να αλλοιωθεί ο αληθινός Χριστός των Γραφών και της Παράδοσης είναι γνωστή, είναι διαχρονική και προσωπικά πιστεύω, έχει αποφέρει μικρά κέρδη.     

Επίσης, όσον αφορά το βλάσφημο του εν λόγω έργου αυτός ο μετα-χριστιανικός «προοδευτικός» κόσμος που ζούμε, έχει παρακολουθήσει τρισχειρότερα και ο ΚΟ έχει παρουσιάσει ορισμένα. Ενθυμούμαι θεατρικό «έργο» όπου παιδιά εκτόξευαν χερομβοβίδες (!) εναντίον της εικόνας του Χριστού η οποία βρίσκεται μπροστά από έναν γέρο που αφοδεύει, μέχρι "έργο" που έδειχνε έναν Εσταυρωμένο μέσα στα ούρα του "καλλιτέχνη". (Στην πρώτη περίπτωση υπήρξε διαμαρτυρία και παρέμβαση νεαρών Γάλλων καθολικών - φώτο πάνω - και στην δεύτερη, πάλι στην Γαλλία, το "έργο" δέχθηκε ένα μικρό "βανδαλισμό" - φώτο κάτω). Μόνο που τα μνημονεύω νιώθω ότι δίνω αξία σε άτομα που ένας βόθρος είναι κήπος ευωδιαστός μπροστά στον εσωτερικό τους κόσμο (και αυτό που τους κάνει απεχθέστερους είναι ότι λογίζονται «καλλιτέχνες»).

Εγώ αλλού θέλω να επικεντρωθώ. Στις αντιδράσεις.

Να πω καταρχάς, όπως έχω γράψει εδώ, ότι είμαι ασυζητητί υπέρ της οποιασδήποτε αντίδρασης, όταν η άλλη εναλλακτική πρόταση είναι η απάθεια, ο καθωσπρεπισμός και ο ραγιαδισμός (ή έστω τα "πύρινα άρθρα" μέσα από το διαδίκτυο).

Υπάρχει όμως ένα ΟΜΩΣ.

2011: Γελοιοποίηση του Τιμίου Σταυρού από την «ελληνοφρένεια» του Σκαϊ την ημέρα των Θεοφανείων

Οι τύποι αυτοί, που κάπου συναντιούνται όλοι ιδεολογικά, δεν θα σταματήσουν να βγάζουν "έργα" που θα προσβάλλουν βάναυσα την πίστη των χριστιανών ή τα "ευαίσθητα" εκείνα θέματα που τα θεωρούν "αναχρονιστικά" απομεινάρια και εμπόδια στον "νέο κόσμο" που φαντάζεται το νοσηρό μυαλό τους (έθνος - πατρίδα - ιστορία – θρησκεία - παράδοση - οικογένεια - φιλοπατρία). 

Και η αλήθεια είναι ότι έχουμε ακούσει πολύ χειρότερα και έχουμε δει τους άρρωστους αυτούς συνανθρώπους μας που λογίζονται "καλλιτέχνες" και "άνθρωποι του πνεύματος", να χυδαιολογούν βάναυσα κατά της Σημαίας μας, κατά των Ηρώων του '21, κατά του Κλήρου και κατά του ίδιου του Θεανθρώπου. 

2012: Γελοιοποίηση του Αθανάσιου Διάκου και της Ελληνικής Σημαίας από "έργο" της κιτσοπούλου

Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει το επιχείρημά τους ότι απλά πρόκειται για "ανατρεπτική" τέχνη και λοιπές αριστερές μπαρούφες, γιατί θα ήθελα αλήθεια, ΜΙΑ ΦΟΡΑ, να δω όλους αυτούς τους "ανατρεπτικούς" να χλευάζουν ή έστω να κριτικάρουν την πίστη ή την παράδοση άλλων ανθρώπων. Π.χ. των μουσουλμάνων που πλέον δεν είναι μακριά μας, αλλά δίπλα μας. Ή των Ιουδαίων. Φοβούμαι ότι το μόνο ανατρεπτικό στην πρώτη περίπτωση θα ήταν το άψυχο σώμα τους που θα έπεφτε με γδούπο στο οδόστρωμα όπως του κυρίου παρακάτω. Στην δε δεύτερη αυτό που θα ανατρεπόταν θα ήταν η καριέρα τους και ίσως άρπαζαν και καμιά ποινή φυλάκισης για "αντισημιτισμό".

2004 : Ο Ολλανδός παραγωγός Theo van Gogh, άγρια δολοφονημένος (με καρφωμένο το μαχαίρι στο στήθος) από μουσουλμάνο που εκδικήθηκε για το ‘βλάσφημο’ έργο ‘Submission’, (Υποταγή) που ασκούσε κριτική στον τρόπο που συμπεριφέρεται το Ισλάμ στις γυναίκες

Οι τύποι αυτοί δεν είναι «προοδευτικοί», ούτε «ανατρεπτικοί». Είναι απλά θρασύδειλοι που όταν έχουν πλάτες κάνουν τους σπουδαίους. Και όταν τα βρουν σκούρα βάζουν την ουρά στα σκέλια και θυμούνται τις «ευαισθησίες» των άλλων.

Θυμάμαι πριν χρόνια είχα γράψει για ένα «έργο» που ανέβηκε σε «αίθουσα τέχνης» στο Βερολίνο και διακωμωδούσε την Κάαμπα, το ιερότερο προσκύνημα των μουσουλμάνων που βρίσκεται στην Μέκκα. Μία αφίσα που εικόνιζε την Κάαμπα - ένα κυβικού σχήματος κτίριο από μαύρο γρανίτη – είχε τη φράση «ηλίθια πέτρα» στα γερμανικά. Οι διοργανωτές αποφάσισαν να κατεβάσουν το «έργο» και να κλείσουν προσωρινά την αίθουσα μόλις δέχθηκαν απειλές από μουσουλμάνους, οι οποίες φαίνεται χάλασαν όλη την «ανατρεπτική» τους διάθεση.

Η αλήθεια είναι ότι τις περισσότερες φορές σε τέτοιου είδους «έργα» οι αντιδράσεις των χριστιανών (διότι αυτοί είναι πάντοτε οι θιγόμενοι) είναι από ανύπαρκτες, έως χλιαρές και προπαντός «πολιτισμένες». Ούτε απειλές, ούτε «ιεροί πόλεμοι», ούτε καμένες πόλεις, ούτε κομμένα κεφάλια. Και για αυτό οι θρασύδειλοι επαναπαύονται και συνεχίζουν να προκαλούν με το «έργο» τους, έχοντας σύμμαχο όλον τον "προοδευτικό" πολιτικό – καλλιτεχνικό – μιντιακό κόσμο. Σπάνια υπάρχει αντίδραση που ξεπερνάει τους καθωσπρέπει χριστιανικούς τρόπους (βλ. Phylax). Αλλά και πάλι κάθε σύγκριση με τις αντιδράσεις των θιγομένων μουσουλμάνων είναι αστεία. Οι «ανατρεπτικοί» όταν ακούν για αντιδράσεις από την μουσουλμανική θρησκεία τα κάνουν πάνω τους, ενώ όταν ακούν από την χριστιανική το παίζουν (εκ του ασφαλούς) αντίδραση στον «μεσαίωνα».   

Και ερχόμαστε στις αντιδράσεις και στις διαμαρτυρίες.

Ο Ted Neeley, (ντράμερ και ηθοποιός) που υποδύθηκε για πολλά χρόνια τον Χριστό στο «μιούζικαλ» που λέγαμε στην αρχή, είχε πει ότι όταν το πρωτοπαρουσίασαν σε ένα Θέατρο στο Broadway της Νέα Υόρκης υπήρχαν κάποιες διαμαρτυρίες οι οποίες τους «δυσκόλευαν». «Ωστόσο», όπως λέει, «αυτές οι διαμαρτυρίες συγκέντρωσαν την προσοχή όλων των μέσων ενημέρωσης, τα οποία δημιούργησαν συντριπτικό ενδιαφέρον για την παραγωγή και έφεραν τις μάζες να γίνουν μάρτυρες αυτής της πρωτότυπης όπερας».

Ο κίνδυνος είναι λοιπόν οι διαμαρτυρίες όχι μόνο να μην εμποδίσουν αυτούς τους θρασύδειλους, αλλά να τους κάνουν και καλό. Οπότε τι κάνουμε;

Σε δύο, κατά γνώμη μου, περιπτώσεις, οι δημιουργοί τέτοιων έργων είναι δυνατόν να «δυσκολευτούν» παραπάνω. Είτε εάν στις «πολιτισμένες» διαμαρτυρίες λάβουν μέρος χιλιάδες χριστιανοί που θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους και με τον όγκο τους, αλλά και με τις πιέσεις που θα ασκήσουν προς τους κάθε φύσεως άρχοντες. Είτε εάν οι διαμαρτυρίες δεν είναι και τόσο «πολιτισμένες» και τους κυριεύσει πραγματικά ο φόβος. Επειδή όμως ούτε η πρώτη έχει πιθανότητες, ούτε φυσικά και η δεύτερη, μένει κάτι άλλο, μια τρίτη πρόταση, που θεωρώ ότι μπορεί να τους κόψει λίγο τον βήχα και την κομπορρημοσύνη.

Εφόσον όλοι αυτοί αυτοσυστήνονται ως «προοδευτικοί» και «ανοικτού πνεύματος» και «ανατρεπτικοί» και λοιπά, θα ήθελα  να έβλεπα τις αντιδράσεις τους (και σύσσωμου του "προοδευτικού" πολιτικού – μιντιακού - καλλιτεχνικού κατεστημένου, συμπεριλαμβανόμενης της «εγχώριας showbiz») εάν ανέβαινε ένα «έργο» που θα προσέβαλε τα δικά τους «σεβάσματα», «ήρωες», είδωλα, ιερές αγελάδες και τοτέμ.

Είχα γράψει σχετικά και παλαιότερα (επ' ευκαιρία της φασαρίας που είχε ξεσπάσει με το "κόρπους κρίστι") ότι η λύση είναι μία: να υπάρξει μια ομάδα (ας τους πούμε "ακτιβιστές") που θα ξεσκεπάσει την υποκρισία τους πολεμώντας τους με τα ίδια όπλα. Γιατί όλοι αυτοί οι Λαέρτηδες, οι Κιτσοπουλάδες οι "παστίτσιοι" και οι διάφοροι πρόθυμοι συριζορεπούσηδες υποστηρικτές τους, ιδεολογικά ή και πολιτικά ανήκουν στον ίδιο χώρο. Έναν χώρο που έχει μείνει ανέγγιχτος, «παρθένος» από επιθέσεις τέτοιου τύπου, που άλλοι τις ονομάζουν «σάτιρα», άλλοι «τέχνη» και άλλοι καθαρή βλασφημία.

Εάν διοργανωνόταν ας πούμε, μια «έκθεση τέχνης» και απεικονίζονταν ο Βελουχιώτης με ζαρτιέρες, ή εάν ανέβαινε ένα «θεατρικό έργο» για την ζωή του Τσε, και εκεί, ο Τσε, σύμφωνα με το «εναλλακτικό» σενάριο, ήταν μούφα επαναστάτης, τους δούλευε όλους ενώ στην πραγματικότητα τα έπαιρνε χοντρά από την CIA και το βράδυ διάβαζε κρυφά το "Αγών μου". Ή εάν ο Στάλιν βίαζε την αδελφή του και ήθελε κατά βάθος να γίνει μεγαλοτραπεζίτης στο Μανχάταν. Πως θα αντιδρούσαν οι «προοδευτικοί»; Φυσικά, θα ξέχναγαν το «ανοικτό» τους πνεύμα και θα διοργανώνανε ιερά εξέταση. Αλλά τότε θα είχαν ξεβρακωθεί. Θυμηθείτε τι έγινε πριν πολλά χρόνια με το «ΕΛΕΝΗ» του Γκατζογιάννη. Πως απειλούσαν τους κινηματογράφους σαν αφιονισμένοι γιατί τους έθιξαν την "θρησκεία" τους. Θυμηθείτε ότι ποτέ μέχρι σήμερα η ταινία αυτή δεν έχει παιχτεί στην τηλεόραση, είτε όταν κυβερνούσαν οι μπλε, είτε οι πράσινοι, είτε οι ροζουλί. Δείτε τις παρακάτω αφίσες από αυτές τις δύο πρόσφατες ταινίες και πείτε μου εάν τις είδατε ή τις ακούσατε πουθενά. Ο λόγος είναι προφανής. Επειδή εάν αντί για κακούς ναζί, ακροδεξιούς, δεξιούς γενικά, ρατσιστές, λευκούς γενικά, το έργο έχει κακούς κόκκινους, (ή έστω τους σατιρίζει) απλά δεν πρόκειται να φτάσει στις μάζες. Η ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς δεν το επιτρέπει. 

Θα είχε ενδιαφέρον ένα έργο που θα σατίριζε τα δικά τους είδωλα. Αλλά ποιος έχει τα μέσα, τα κότσια και κυρίως την φαντασία να το κάνει; Παντού την «τέχνη» όσο και την «σάτιρα» την έχουν στα χέρια τους οι "προοδευτικοί" και νιώθουν ότι είναι στο απυρόβλητο. Ότι από τον θρόνο δεν τους κουνάει κανείς, ούτε τους ανατρέπει κανείς. Οπότε ζητείται «ανατρεπτικός».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ